ဘိုးဘေးအမွေခံ နတ်ဘုရားပညာရပ်ကြီး ဆယ်ခု

ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...

ချူထျန်းကောနှင့် အခြားသူများသည် ဘွဲ့နှင်းသဘင် စင်မြင့်ထက်မှ လွင့်စင်ထွက်သွားကြလေသည်။

သူတို့အားလုံး၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များမှ သွေးများ စီးကျလာပြီး မျက်နှာများ ဖြူဖျော့နေကာ ခန္ဓာကိုယ်များသည် မသိမသာ တုန်ယင်နေကြရာ အလွန်အမင်း နာကျင်မှုကို ခံစားနေရပုံ ပေါ်လေသည်။

ထို့နောက် သူတို့အားလုံးသည် ဘွဲ့နှင်းသဘင် စင်မြင့်ထက်ရှိ ပြိုင်ဘက်ကင်း အဖြူရောင် ဝတ်ရုံရှင်ကို မော့ကြည့်လိုက်ကြချေ၏။

ရှန်းချန်ကောသည် အမှန်တကယ်ပင် ဤမျှ စွမ်းအားကြီးမားသလော။

ဤသည်မှာ သူ၏ စစ်မှန်သော စွမ်းအားပေလော။

ယခုအချိန်၌ သူတို့သည် ကောင်းကင်အမွေဆက်ခံသူများ ဖြစ်ကြပြီး သူတော်စင်မြို့တော်၏ ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြသော်လည်း သူတို့၏ နှလုံးသားများ တုန်လှုပ်သွားကြလေသည်။

သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် ရှုံးနိမ့်ခြင်းမရှိဟူသော ခံယူချက်ရှိခဲ့ပြီး သူတို့သည် အနိုင်ယူ၍ မရနိုင်သူများဟု ယုံကြည်ထားခဲ့ကြသည်။

ရန်သူအပေါင်းကို အနိုင်ယူနိုင်ပြီး အတားအဆီးဟူသမျှကို ဖြိုခွင်းနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့ကြသော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ သူတို့၏ နှလုံးသားများ တုန်လှုပ်ကာ တာအိုစိတ်နှလုံးများ မတည်မငြိမ် ဖြစ်လာကြချေ၏။

ချူထျန်းကောသည် ဝမ်းနည်းပက်လက် ပြုံးလိုက်ပြီး သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်၏။

"ငါက ကောင်းကင်အမွေဆက်ခံသူ ဖြစ်ရတာကို ဂုဏ်ယူခဲ့တယ်... ကိုယ့်မျိုးဆက်မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းတယ်လို့ ထင်ခဲ့တယ်... အခုတော့ ဒီလို အကြီးအကျယ် ရှုံးနိမ့်သွားရတဲ့အတွက် ကောင်းကင်ဘုံနဲ့ ကောင်းကင်အမွေဆက်ခံသူ ဆိုတဲ့ ငါ့ရဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်ကိုတောင် အားနာမိပါရဲ့..."

ချူထျန်းကော၏ မျက်နှာထားသည် ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် နာကျင်မှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

သူ၏ မျက်ဝန်းမှ အလင်းရောင်များ အနည်းငယ် မှေးမှိန်သွားခဲ့ချေပြီ။ သူ၏ ရှုံးနိမ့်ခြင်းမရှိဟူသော ယုံကြည်ချက် ရိုက်ချိုးခံလိုက်ရပြီး တာအိုစိတ်နှလုံး ယိုင်နဲ့သွားခဲ့လေသည်။

သူ၏ ကြီးမားသော ရည်မှန်းချက်များ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်၏။

သူသည် ကောင်းကင်မျိုးနွယ်၏ ဂုဏ်သိက္ခာအတွက် ရှက်ရွံ့နေမိပေသည်။

ရှောင်ဝူယာနှင့် အခြားနှစ်ဦးသည်လည်း တုန်လှုပ်သွားကြလေသည်။ ဤကမ္ဘာလောကကြီးအပေါ် သူတို့၏ နားလည်ထားမှုများ ပြောင်းပြန်လှန် ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားနေကြရပေသည်။

သူတို့အားလုံးသည် ကောင်းကင်အမွေဆက်ခံသူများ ဖြစ်ကြပြီး အနာဂတ်တွင် ကောင်းကင်ဘုရင် ရာထူးကို ဆက်ခံခွင့် ရှိသူများ ဖြစ်ကြလေသည်။

သူတို့သည် မြင့်မြတ်မင်းဆက်၏ အထွတ်အထိပ်တွင် ရပ်တည်မည့် ကောင်းကင်ဘုရင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်လာကြမည့်သူများ ဖြစ်၏။

ယနေ့တွင် သူတို့အားလုံး ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်ခဲ့သည့်တိုင် လူတစ်ယောက်တည်း၏ လက်ချက်ဖြင့် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရလေသည်။ ဤမြင်ကွင်းသည် ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိအောင်ပင် ဖြစ်ရပေသည်။

အတိတ်ကာလကဆိုလျှင် ကောင်းကင်အမွေဆက်ခံသူများ၏ ပူးပေါင်းအင်အားကို လူတစ်ယောက်တည်းက ဖိနှိပ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မည်သူ ယုံကြည်မည်နည်း။

အလွန် လက်တွေ့မဆန်သောကြောင့် မည်သူမျှ ယုံကြည်ကြမည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် ဤမြင်ကွင်းသည် သူတို့အပေါ် အမှန်တကယ်ပင် ကျရောက်လာခဲ့ချေပြီ။

"ငါတို့ အားနည်းလွန်းလို့ မဟုတ်ပါဘူး... သူက သန်မာလွန်းနေတာပါ..."

ချိုရွှေချန်းထျန်းက ပြောလိုက်လေသည်။

ရှုံးနိမ့်သွားသော်လည်း သူသည် တက်ကြွနေဆဲဖြစ်ပြီး စိတ်ဓာတ်ကျခြင်း မရှိပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော တိုက်ခိုက်လိုစိတ်သည် ပိုမို ပြင်းထန်လာချေ၏။

သူ၏ မျက်လုံးများသည် တောက်ပသော အလင်းရောင်ဖြင့် လက်နေပြီး ယခုကြုံတွေ့လိုက်ရသော ရှုံးနိမ့်မှုသည် သူ့ကို ရိုက်ချိုးလိုက်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူ၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်ကို နိုးဆွပေးလိုက်သကဲ့သို့ ရှိနေပေသည်။

ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းစဉ်သည် ကောင်းကင်ဘုံကို အာခံခြင်း၊ ယင်နှင့်ယန်ကို ခိုးယူခြင်း၊ ကောင်းကင်ဘုံ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ချောင်းမြောင်းကြည့်ရှုခြင်းနှင့် ကံတရားကို ပြောင်းလဲခြင်းတို့ ဖြစ်ပေသည်။

ချူထျန်းကောကဲ့သို့ လူများသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံခဲ့ရသူများ ဖြစ်ကြလေသည်။

သူတို့သည် တောက်ပသော ကြယ်ပွင့်များ ဖြစ်ကြပြီး သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်သည် အလွန် ဖြောင့်ဖြူးခဲ့၏။

သို့သော် သူတို့သည် ကြီးမားသော ရှုံးနိမ့်မှုကို ကြုံတွေ့ရသောအခါ ပြန်လည် နာလန်မထူနိုင်ကြတော့ဘဲ တာအိုစိတ်နှလုံးများ ပြိုလဲသွားတတ်ကြသည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ သူတို့သည် သန်မာလာရန် အခွင့်အရေး ရတော့မည် မဟုတ်ချေ။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ချိုးရွှေချန်းထျန်းကဲ့သို့ လူများကမူ ဆုတ်ယုတ်မှုများကို ကြုံတွေ့ရပြီးနောက် ပိုမို ရဲရင့်လာပြီး ကြီးမားသော အလားအလာများကို နိုးထစေတတ်ကြလေသည်။

သူတို့သည် ပိုမိုသန်မာသော ပြိုင်ဘက်များနှင့် တွေ့လေ ပိုမို သန်မာလာလေ ဖြစ်ပြီး တိုက်ခိုက်လေ ပိုမို ရဲရင့်လေ ဖြစ်ကြပေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်မှစ၍ ချိုးရွှေချန်းထျန်းသည် ချူထျန်းကောနှင့် အခြားသူများထက် များစွာ ပိုမို သန်မာကြောင်း တွေ့မြင်ရန် မခဲယဉ်းချေ။

၎င်းသည် ကျင့်ကြံခြင်း စွမ်းအားအကြောင်း ပြောနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ လူတစ်ယောက်၏ စိတ်နှလုံး ဖြစ်ပေသည်။

သူ၏ စိတ်နှလုံးသည် ကြံ့ခိုင်ပြီး သာမန်မဟုတ်ပေ။

သူသည် ထူးခြားသော စိတ်နေသဘောထားနှင့် ထူးချွန်သော ပါရမီ ရှိလေသည်။ ထိုကဲ့သို့သော လူသည် အနာဂတ်တွင် ကြီးကျယ်သော အောင်မြင်မှုများ ရရှိပေလိမ့်မည်။

သူတော်စင် အကယ်ဒမီမှ ကျောင်းသားများက သူ့အပေါ် မျှော်လင့်ချက် ကြီးမားထားပြီး သူရဲကောင်းစာရင်းတွင် အဆင့်သုံး သတ်မှတ်ထားခြင်းမှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ချေ။

ချိုရွှေမိသားစုသည် ချိုးရွှေချန်းထျန်း၏ မျိုးဆက်တွင် သမိုင်းတစ်လျှောက် အကြီးကျယ်ဆုံးနှင့် အစွမ်းထက်ဆုံး အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိလိမ့်မည်ဟု သူတော်စင်မြို့တော်မှ လူများ ပြောဆိုကြသည်မှာ မဟုတ်မမှန် ပြောဆိုခြင်း မဟုတ်ကြောင်း ဤအချက်ကို ကြည့်လျှင် သိမြင်နိုင်ပေသည်။

"မျိုးဆက်တိုင်းမှာ ကိုယ့်ပါရမီရှင်နဲ့ကိုယ် ရှိကြပြီး နှစ်ရာချီ ဦးဆောင်နိုင်ကြတယ်..."

ချိုးရွှေချန်းထျန်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေပြီး ဘွဲ့နှင်းသဘင် စင်မြင့်ထက်ရှိ ရှန်းချန်ကောကို တည့်တည့် စိုက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။

"မြင့်မြတ်မင်းဆက်မှာ ပါရမီရှင်တွေ အများကြီး ရှိပါတယ်... လောကကြီးက ထူးခြားတဲ့ ပါရမီရှင်တွေကို ဉာဏ်ကြီးရှင်တွေလို့ ခေါ်ကြပေမယ့် ဉာဏ်ကြီးရှင်တွေကိုလည်း အဆင့်ခွဲခြားထားတယ် ဆိုတာ သူတို့ မသိကြဘူး..."

"မြင့်မြတ်မင်းဆက်မှာ သူတော်စင်သားတော် က ပြိုင်ဘက်ကင်းပြီး အနှိုင်းမဲ့ပါပဲ... သူဟာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ ဘုရင်တစ်ပါးပဲ... ဘုရင်ရဲ့ အောက်မှာ အထွတ်အထိပ် ပါရမီရှင်တွေရှိပြီး အထွတ်အထိပ် ပါရမီရှင်တွေရဲ့ အောက်မှာမှ သာမန် ပါရမီရှင်တွေ ရှိကြတာ..."

ချိုးရွှေချန်းထျန်း၏ တိုးညှင်းသော စကားသံသည် လေဟာနယ်ကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး ဘွဲ့နှင်းသဘင် စင်မြင့် အနှံ့ ပျံ့လွင့်သွားကာ သူတော်စင် အကယ်ဒမီမှ ကျောင်းသားများ၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။

သူတို့အားလုံး ချိုးရွှေချန်းထျန်းကို လေးစားစွာ ကြည့်လိုက်ကြလေသည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ချိုးရွှေက ‌ချိုးရွှေပင်။

သူတော်စင် အကယ်ဒမီ၏ သူရဲကောင်းစာရင်း အဆင့်သုံးနှင့် ထိုက်တန်ပြီး သူတို့ ကိုးကွယ်အားကျရသော စံပြပဂ္ဂိုလ်နှင့် ထိုက်တန်ပေသည်။

သူတို့သည် ချိုးရွှေချန်းထျန်း၏ လက်ရှိ အခြေအနေကို လေးစားအားကျမိကြလေသည်။

ရှုံးနိမ့်သွားသည့်တိုင် သူသည် ပိုမို ရဲရင့်လာနိုင်ခဲ့၏။

သူသည် သူရဲကောင်း ဟူသော ဘွဲ့နှင့် အမှန်တကယ် ထိုက်တန်ပေသည်။

အချိန်တန်လျှင် သူသည် ပြိုင်ဘက်ကင်း ကောင်းကင်ဘုံ၏ အချစ်တော်တစ်ဦးနှင့် ယှဉ်နိုင်ကောင်း ယှဉ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

သူတို့အားလုံး ချိုးရွှေချန်းထျန်း ပြောသည်ကို သဘောတူကြလေသည်။

မြင့်မြတ်မင်းဆက်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော ပါရမီရှင်များနှင့် ဉာဏ်ကြီးရှင်များ ရှိကြပြီး အလှချင်း ပြိုင်နေကြသကဲ့သို့ ရှိကြ၏။

ပန်းရာချီ ပွင့်လန်းနေသကဲ့သို့ အလွန် တောက်ပပြီး တစ်ဦးစီတိုင်းက ကိုယ်ပိုင် ဒဏ္ဍာရီများကို ရေးထိုးနေကြသည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

သို့သော် ချိုးရွှေချန်းထျန်း ပြောခဲ့သကဲ့သို့ပင် ပါရမီရှင်များကိုလည်း အဆင့်အမျိုးမျိုး ခွဲခြားထားပြီး နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်ချေ။

မြင့်မြတ်မင်းဆက်တွင် သူတော်စင်သားတော်သည် အမြင့်မြတ်ဆုံး ဖြစ်တည်မှုနှင့် ပြိုင်ဘက်ကင်း ဘုရင်တစ်ပါး ဖြစ်ပေသည်။

ဘုရင်အဆင့် ပါရမီရှင် ဖြစ်၏။

သူတော်စင်သားတော်၏ အောက်တွင် ကောင်းကင်အမွေဆက်ခံသူများ ရှိကြလေသည်။ သူတို့သည် ကောင်းကင်အမွေဆက်ခံသူများထဲတွင် ပါရမီအရှိဆုံးသူများ ဖြစ်ကြ၏။

သူတို့ကို ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်များဟု ခေါ်ဆိုနိုင်ပေသည်။

၎င်းတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ အချစ်တော်အဆင့် ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။

ကောင်းကင်မိသားစုကြီး ဆယ်ခုအနက် သခင်လေး အမွေဆက်ခံသူများထဲတွင် အထူးချွန်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်များသည် ဤအဆင့်တွင် ပါဝင်ကြလေသည်။

ချိုးရွှေမိသားစု၏ ချိုးရွှေကျန်း သည်လည်း ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။

ကောင်းကင်ဘုံ၏ အချစ်တော်အဆင့်အောက်တွင် ချိုးရွှေချန်းထျန်း၊ ချူထျန်းကောနှင့် အခြားသူများ ရှိကြလေသည်။

သူတို့၏ ပါရမီသည် ပြိုင်ဘက်ကင်းသည် ဆိုသော်လည်း သူတို့ကို ထူးချွန်သော ပါရမီရှင်များဟုသာ ခေါ်ဆိုနိုင်ပေသည်။

"သူတော်စင်သားတော် ဟုတ်လား..."

ဘွဲ့နှင်းသဘင် စင်မြင့်ထက်တွင် ရှန်းချန်ကော၏ မျက်လုံးများသည် နက်ရှိုင်းပြီး ထက်ရှနေလေသည်။

မြင့်မြတ်မင်းဆက်၏ ဘုရင်အဆင့် အထွတ်အထိပ် ပါရမီရှင်တဲ့လား။

သူ အမှန်တကယ်ပင် စမ်းသပ်ကြည့်ချင်မိပေသည်။

"ဒီနေရာမှာ ငါ့ဆီကနေ လမ်းညွှန်မှု တောင်းခံချင်တဲ့သူ ရှိသေးလား..."

ရှန်းချန်ကော၏ မျက်လုံးများသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ရာ စူးရှပြီး ခြိမ်းခြောက်မှု ရှိနေသဖြင့် လူများက သူ့ကို တည့်တည့် မကြည့်ရဲကြချေ။

ယခုအချိန်၌ သူ၏ အကြည့်သည် အလွန် ခြိမ်းခြောက်မှု ရှိနေပြီး သူ့အကြည့်နှင့် ဆုံမိသူများသည် မသိစိတ်ဖြင့် ခေါင်းငုံ့သွားကာ သူ့ကို မကြည့်ရဲတော့ပေ။

"ဘယ်သူမှ မမေးချင်ကြတော့ဘူး ဆိုမှတော့ ဒီသခင်လေး ပြန်တော့မယ်..."

ရှန်းချန်ကောသည် အကြည့်ကို ပြန်ရုတ်သိမ်းလိုက်ပြီး ဖုန်းလင်းတန်ကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်၏။

"အစ်ကိုဖုန်း... ပြန်ကြစို့..."