ဘိုးဘေးအမွေခံ နတ်ဘုရားပညာရပ်ကြီး ဆယ်ခု

"ငါတို့... ဘယ်ကို ပြန်မှာလဲ..."

ရှန်းချန်ကော၏ အကြည့်ကို မြင်သောအခါ ဖုန်းလင်းတန်၏ နှလုံးသားသည် မသိမသာ တုန်ယင်သွားလေသည်။

သူသည် စိတ်ထဲတွင် ဆန္ဒတစ်ခုကို အမှန်တကယ် ခံစားလိုက်ရ၏။ ရှန်းချန်ကော၏ အကြည့်သည် သူ့ကို ဖိအားများစွာ ပေးနေပေသည်။

"သေချာပေါက် အင်မော်တယ်ယစ်မှူး စားသောက်ဆိုင်ကို ပြန်ပြီး ဆက်သောက်၊ ဆက်ပျော်ကြမှာပေါ့..."

ရှန်းချန်ကောသည် ရယ်မောလိုက်လေသည်။ သူ၏ ခန့်ညားသော မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးသည် နွေဦးလေညင်းကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး လူများကို အလွန် သက်သောင့်သက်သာ ခံစားရစေပေသည်။

ယခုအချိန်၌ သူ၏ စိတ်နေသဘောထားသည် ယခင်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားခဲ့လေသည်။ သူသည် လူ့ပြည်သို့ ဆင်းသက်လာသော အင်မော်တယ်တစ်ပါးကဲ့သို့ တည်ငြိမ်အေးဆေးပြီး သေမျိုးလောကနှင့်ကင်းကွာနေ၏။

"ရွှစ်... ရွှစ်... ရွှစ်..."

ထို့နောက် ရှန်းချန်ကောနှင့် ဖုန်းလင်းတန်တို့သည် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားပြီး အလင်းတန်းနှစ်ခုအသွင်ဖြင့် မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းဆီသို့ ပျောက်ကွယ်သွားကြလေသည်။

သူတို့နှစ်ဦး အမြင်အာရုံထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ကြည့်ပြီးနောက် သူတော်စင် အကယ်ဒမီမှ ကျောင်းသားများသည် သက်ပြင်းချလိုက်ကြချေ၏။

သူတို့အပေါ်မှ ဖိစီးနေသော နတ်ဘုရားတောင်ကြီး ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပေသည်။

ချူထျန်းကောနှင့် အခြားသူများ၏ မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များ ဖြစ်ပေါ်နေလေသည်။

ဤတိုက်ပွဲသည် သူတို့အပေါ် အကြီးမားဆုံး သက်ရောက်မှု ရှိစေခဲ့ချေသည်။

သူတို့ငါးဦး ပူးပေါင်းပြီး လူတစ်ယောက်တည်းကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း အကြီးအကျယ် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရလေသည်။

ဤအရာသည် သူတို့အပေါ် ပြင်းထန်သော သက်ရောက်မှု ရှိစေခဲ့သည်။ ချိုးရွှေချန်းထျန်း မှလွဲ၍ ကျန်သူများ၏ တာအိုစိတ်နှလုံးများသည် ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်နေကြလေသည်။

အနာဂတ်တွင် အကယ်၍ သူတို့၏ တာအိုစိတ်နှလုံးကို ပြန်လည် မကုစားနိုင်ဘဲ ရှုံးနိမ့်ခြင်းမရှိဟူသော စိတ်ဓာတ်ကို ပြန်လည် မမွေးမြူနိုင်ပါက သူတို့၏ ဘဝအောင်မြင်မှုများသည် ဤနေရာတွင် ရပ်တန့်သွားမည်ဖြစ်ပြီး လက်မဝက်မျှပင် တိုးတက်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ချေ။

ဖန်ဆင်းခြင်းအသေးစား နယ်ပယ် သည် သူတို့ဘဝ၏ နောက်ဆုံး အဆုံးသတ် ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

သူတော်စင် အကယ်ဒမီ အပြင်ဘက်တွင်...

စည်ကားသိုက်မြိုက်သော လမ်းမများပေါ်တွင် လူများ သွားလာနေကြပြီး ယာဉ်အသွားအလာ များပြားလှပေသည်။ အလွန် သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေပြီး ငြိမ်းချမ်းသာယာဝပြောသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်လေသည်။

လမ်းဘေးတစ်ဖက်တွင် အင်မော်တယ်ယစ်မှူး စားသောက်ဆိုင်၏ ခန့်ညားထည်ဝါသော နန်းတော်ကြီးသည် မိုးမျှော်တိုက်သဖွယ် မြင့်မားစွာ တည်ရှိနေပြီး ကောင်းကင်ဘုံ နန်းတော်တစ်ခုကဲ့သို့ ခမ်းနားလှပေသည်။

ဝါးပလွေသံများ ထွက်ပေါ်နေပြီး ယစ်မူးဖွယ် ဂီတသံများသည် လမ်းမပေါ်ထိ ပျံ့လွင့်နေလေသည်။

အင်မော်တယ်ယစ်မှူး စားသောက်ဆိုင် ရှေ့တွင် လူများစွာသည် ထိုဂီတသံကို ကြားသောအခါ ခြေလှမ်းတန့်သွားကြလေသည်။

သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် တပ်မက်သော အကြည့်များ ပေါ်လာသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းခါရင်း ခါးသီးသော အပြုံးဖြင့် ထွက်ခွာသွားကြရပေသည်။

အင်မော်တယ်ယစ်မှူး စားသောက်ဆိုင်သည် မည်သူမဆို ဝင်ရောက်နိုင်သော နေရာမျိုး မဟုတ်ချေ။

သူတို့သည် စိတ်ကူးယဉ်ရုံသာ တတ်နိုင်ကြပေသည်။

ယခုအချိန်၌ အင်မော်တယ်ယစ်မှူး စားသောက်ဆိုင်၏ ကိုးထပ်မြောက်၊ အမှတ် ၁ နန်းဆောင်တွင် ရှန်းချန်ကောနှင့် ဖုန်းလင်းတန်တို့သည် မျက်နှာချင်းဆိုင် ထိုင်နေကြလေသည်။

စားပွဲပေါ်တွင် ကောင်းမွန်သော ဝိုင်များနှင့် အရသာရှိသော အစားအသောက်များ ပြည့်နှက်နေ၏။ ဝိုင်နံ့သင်းသင်းလေးသည် လေထုထဲတွင် ပျံ့လွင့်နေပြီး လူများကို ယစ်မူးစေကာ ပြန်ရန်ပင် မေ့လျော့သွားစေနိုင်ပေသည်။

ဖုန်းလင်းတန်သည် ခွက်ကို မြှောက်ကာ တစ်ငုံ သောက်လိုက်ပြီးနောက် သေသပ်လှပသော ကျောက်စိမ်း ဝိုင်ခွက်ကလေးကို ပြန်ချထားလိုက်လေသည်။

သူသည် စားပွဲတစ်ဖက်တွင် ထိုင်နေသော ရှန်းချန်ကောကို ကြည့်ပြီး ရယ်မောလိုက်၏။

"အစ်ကိုရှန်း... ခင်ဗျားက ဒီနေ့ သူတော်စင် အကယ်ဒမီမှာ လူတိုင်းကို အံ့သြသွားအောင် လုပ်လိုက်တာပဲ... အခုတော့ ခင်ဗျားက မီးမောင်းထိုးပြခံနေရပြီ..."

"လေနဲ့ တိမ်တိုက်တွေက ကမ္ဘာကြီးကို လှုပ်ခါလိုက်သလိုပါပဲ... ဒီနေ့ကစပြီး လောကကြီးက လူတိုင်း မင်းကို သိသွားကြတော့မယ်..."

ဖုန်းလင်းတန်သည် ရှန်းချန်ကောကို အလွန် လေးစားအားကျနေမိလေသည်။ သူ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"မင်းလို မွန်းစတားနဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင် ကောင်းကင်အမွေဆက်ခံသူလို့ ခေါ်တဲ့ ငါတောင်မှ အရောင်မှိန်သွားသလိုပါပဲ... လူအုပ်ကြီးထဲမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဘာမှ ထူးခြားမနေတော့သလို ခံစားရတယ်..."

ဤစကားသည် သူ၏ ရင်ထဲတွင် ရှိနေသော အတွေးဖြစ်ပြီး သူ၏ နှလုံးသားအောက်ခြေမှ ပြောသော စကားလည်း ဖြစ်ပေသည်။

ရှန်းချန်ကောသည် ဝေးလံသော အရှေ့ကောင်းကင် ယံ မှ လာခဲ့သူ ဖြစ်လေသည်။ သူသည် သူတော်စင်မြို့တော်သို့ ပထမဆုံး ဝင်ရောက်လာချိန်တွင် ဖုန်းကလန် ကောင်းကင်ဘုရင် နန်းတော်၌ တောက်ပခဲ့ပြီး ကောင်းကင်ဘုရင်ကြီးကိုပင် တုန်လှုပ်သွားစေလောက်သော ပါရမီကို ပြသခဲ့လေသည်။

ယခုတွင် သူသည် သူတော်စင် အကယ်ဒမီ၌ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ ပါရမီရှင်များကို တိုက်ခိုက် ချေမှုန်းခဲ့လေသည်။

ဆိုးယုတ်ခြင်းနန်းတော်မှ ယဲ့ဝူရှဲ့

ကုမျိုးနွယ်စုမှ ကုနန်ဖုန်း

ထို့နောက် သူရဲကောင်းစာရင်း အဆင့်သုံး ချိုးရွှေချန်းထျန်း အပါအဝင် ကောင်းကင်အမွေဆက်ခံသူများ အားလုံး ရှုံးနိမ့်ခဲ့ကြရလေသည်။

ဤတိုက်ပွဲပြီးနောက် ရှန်းချန်ကော၏ နာမည်သည် သူတော်စင်မြို့တော် တစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားမည်ဖြစ်ပြီး လောကတွင် သူ့ကို မသိသူဟူ၍ ရှိတော့မည် မဟုတ်ချေ။

"ဘာများ ဂုဏ်ယူစရာ ရှိလို့လဲ..."

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရှန်းချန်ကောက ခေါင်းခါပြီး ရယ်မောလိုက်လေသည်။ သူသည် ဂရုမစိုက်ပေ။

သူသည် အားကြီးသူတို့ လျှောက်လှမ်းရာ လမ်းစဉ်ကို လိုက်စားနေခြင်းဖြစ်ပြီး အတုအယောင် ဂုဏ်သတင်းကျော်ကြားမှုများသည် သူ့အတွက် လေထဲမှ တိမ်တိုက်များကဲ့သို့ပင် ထည့်ပြောစရာ မလိုလောက်အောင် တန်ဖိုးမဲ့လှပေသည်။

အမှန်စင်စစ် ဖုန်းလင်းတန် ပြောခဲ့သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပျက်နေလေသည်။ ယခုအချိန်၌ သူတော်စင်မြို့တော်တွင် ကြီးမားသော လှုပ်ခတ်မှုများ ဖြစ်ပေါ်နေပြီး မြေငလျင်လှုပ်သကဲ့သို့ ခံစားချက်မျိုး ပေးကာ မရေမတွက်နိုင်သော အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်များနှင့် အင်အားစုများကို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့ချေ၏။

ယခုတစ်ကြိမ် လှုပ်ခတ်မှုသည် ကုနန်ဖုန်းက ရှန်းချန်ကောကို စားသောက်ပွဲ ဖိတ်ကြားခဲ့စဉ်ကထက် ပိုမို ပြင်းထန်သော တုန်လှုပ်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့လေသည်။

အရှေ့ကောင်းကင်ယံမှ လာသော ရှန်းချန်ကောသည် ဖုန်းကလန်တွင် သူ၏ အံ့မခန်း ပါရမီကို ဦးစွာ ပြသခဲ့ပြီး အကြီးအကဲများကို တုန်လှုပ်စေခဲ့ကာ ဖုန်းကလန် ကောင်းကင်ဘုရင်ကြီး၏ အာရုံစိုက်မှုကိုပင် ရရှိခဲ့လေသည်။

ထို့နောက် သူသည် ချိန်းဆိုထားသည့်အတိုင်း ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ သွားရောက်ခဲ့၏။

ဖုန်းကလန် အမွေဆက်ခံသူ ဖုန်းလင်းတန်နှင့်အတူ ကုနန်ဖုန်းကို တွေ့ဆုံရန် အင်မော်တယ်ယစ်မူး စားသောက်ဆိုင်သို့ သွားရောက်ခဲ့လေသည်။

ထို့နောက် သူတို့သည် ဘွဲ့နှင်းသဘင် စင်မြင့်ထက်တွင် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။

ရှန်းချန်ကောသည် အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ ပြိုင်ဘက်များကို တိုက်ခိုက်ပြီး ကောင်းကင်အမွေဆက်ခံသူများကို ချေမှုန်းကာ သူ၏ ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီကို ပြသခဲ့လေသည်။

ရှန်းချန်ကောသည် သူတော်စင်မြို့တော်တွင် ကြီးမားသော မြေငလျင်တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

ဖုန်းကလန် ကောင်းကင်ဘုရင် နန်းတော်၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာတွင်...

တာအိုအငွေ့အသက်များ ဝန်းရံနေပြီး ဖရိုဖရဲ အလင်းရောင်များ လွှမ်းခြုံနေသော နေရာတစ်ခု ရှိလေသည်။

အလွန် ထူးခြားပြီး နက်ရှိုင်းကာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော အရှိန်အဝါများ မသိမသာ ထွက်ပေါ်နေပေသည်။

ပုံရိပ်အချို့ ပေါ်ထွက်လာလေသည်။

"ရှန်းချန်ကောက သူတော်စင် အကယ်ဒမီမှာ ချိုးရွှေချန်းထျန်းကို အနိုင်ယူလိုက်တယ်လို့ ကြားတယ်..." အကြီးအကဲတစ်ဦးက အံ့သြစွာ မေးလိုက်လေသည်။

"မဆိုးဘူး..."

"အဲဒါကြောင့် မဟုတ်ရင် ငါတို့ ကလန်သားတွေက ငါတို့ကို ဘာလို့ လာနှိုးကြမှာလဲ..."

တစ်စုံတစ်ယောက်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ရယ်မောလိုက်လေသည်။

"သူက ချိုးရွှေချန်းထျန်းကို အနိုင်ယူနိုင်တာ ဘာများ ထူးဆန်းလို့လဲ..." တစ်စုံတစ်ယောက်က သဘာဝကျသော ကိစ္စတစ်ခုကဲ့သို့ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်လေသည်။

ဒါက အုတ်အော်သောင်းနင်း ဖြစ်လောက်စရာ ကိစ္စမို့လို့လား။

သရဖူဆောင်း အခမ်းအနားတွင် ရှန်းချန်ကော ပြသခဲ့သော ပါရမီကို ကြည့်လျှင် သူသည် သူတော်စင်သားတော်နှင့် ယှဉ်နိုင်ကောင်း ယှဉ်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ဘုရင်အဆင့် ပါရမီရှင်တစ်ဦး၏ ပါရမီမျိုး ရှိပေသည်။

ချိုးရွှေချန်းထျန်းသည် ရွေးချယ်မှုကောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပြီး အထက်တန်းလွှာများထဲတွင် အကောင်းဆုံး တစ်ယောက်ဟု သတ်မှတ်နိုင်သော်လည်း ရှန်းချန်ကောနှင့် ယှဉ်လျှင် အများကြီး ကွာခြားနေပါသေးသည်။

"ဒီနေ့ကစပြီး ရှန်းချန်ကောဟာ ဖုန်းကလန်ရဲ့ ဧည့် အကြီးအကဲ ဖြစ်သွားပြီ... သူ့ကို ငါတို့နဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ ငါကိုယ်တိုင် ဖိတ်ကြားလိုက်မယ်..."

ရုတ်တရက် နတ်ဘုရား အသံတော်တစ်ခု ဖရိုဖရဲ နေရာအတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာရာ ဖုန်းကလန် အကြီးအကဲများ၏ မျက်နှာထား လေးနက်သွားကြလေသည်။

သူတို့အားလုံး ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြ၏။

ဤမရာက ဝါယောဘုရင်၏ အသံ ဖြစ်ပြီး အထွတ်အထိပ် ပုဂ္ဂိုလ်ဆီက အမိန့်ကို ကိုယ်စားပြုလေသည်။ ၎င်းဟာ သူတို့ကို အသိပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဝါယောဘုရင်သည် ရှန်းချန်ကော၏ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော တိုက်ပွဲအောင်မြင်မှုများကို ကြားသိခဲ့ရကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

ယခု သူသည် ရှန်းချန်ကောကို ပို၍ တန်ဖိုးထားလာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ သူသည် ရှန်းချန်ကောကို ဖုန်းကလန်၏ ဧည့်သည်တော် အကြီးအကဲအဖြစ် ပူးပေါင်းရန် ဖိတ်ခေါ်လိုစိတ်ပင် ရှိနေလေသည်။

မြင့်မြတ်မင်းဆက်

ခမ်းနားထည်ဝါပြီး မြင့်မြတ်သော နန်းတော်အတွင်းရှိ သူတော်စင်ပလ္လင် ပေါ်တွင် တောင့်တင်းခိုင်မာသော ပုံရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

သူသည် ရွှေနဂါးဝတ်ရုံနှင့် သူတော်စင်သရဖူကို ဝတ်ဆင်ထား၏။ သူသည် ခန့်ညားပြီး ထက်မြက်သော မျက်နှာထား ရှိလေသည်။

သူ၏ မျက်လုံးများသည် ကျယ်ပြောသော ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ကြီးကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းပြီး လူများကို လမ်းပျောက်သွားစေနိုင်ကာ တည့်တည့် မကြည့်ရဲအောင် ဖြစ်စေနိုင်ပေသည်။

သူသည် ပလ္လင်ပေါ်တွင် ဂုဏ်သိက္ခာရှိပြီး လွှမ်းမိုးမှုရှိသော အမူအရာဖြင့် ထိုင်နေလေသည်။

သူ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းသည် ကောင်းကင်ကိုးထပ်အထက်တွင် ထိုင်နေသော ဧကရာဇ်မင်းမြတ်တစ်ပါးကဲ့သို့ မောက်မာပြီး အထင်အမြင်သေးဟန် ပါရှိလေသည်။

သူ၏ နတ်ဘုရား အရှိန်အဝါသည် ကောင်းကင်ကိုးထပ်မှ ဆင်းသက်လာပြီး ကမ္ဘာလောကကို အုပ်စိုးထားလေသည်။

ဤပုဂ္ဂိုလ်သည် မြင့်မြတ်မင်းဆက်၏ လက်ရှိ သူတော်စင်ဘုရင် ပင် ဖြစ်လေသည်။

သူသည် ပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်လျက် နက်နဲစွာ တွေးတောနေသကဲ့သို့ ရှိနေပေသည်။ သူ၏ နက်ရှိုင်းသော မျက်လုံးများသည် လေဟာနယ်ကို ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်သကဲ့သို့ သူတော်စင် အကယ်ဒမီ ရှိရာဘက်သို့ လှမ်းကြည့်နေလေသည်။

ခဏအကြာတွင် သူသည် မိုးမျှော်တိုက်သဖွယ် မြင့်မားသော အသံဖြင့် စကားပြောလိုက်၏။ မ

မသေမျိုးဧကရာဇ်တစ်ပါး စကားပြောလိုက်သကဲ့သို့ပင်။ နတ်ဘုရား အသံတော်သည် လူ့ပြည်လောကသို့ ဆင်းသက်လာပြီး ကျယ်ပြော၍ အကန့်အသတ်မရှိ ဖြစ်နေပေသည်။

"ရှန်းချန်ကောကို နန်းတော်ဆီ ခေါ်လာခဲ့..."

"အမိန့်တော်အတိုင်းပါ..."

"ဟုတ်ကဲ့ပါ အရှင်..."

လေးစားသမှု ပြည့်ဝသော တုံ့ပြန်သံတစ်ခု သူတော်စင်ခန်းမ အပြင်ဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် အမိန့်ကို နာခံရန် ထွက်ခွာသွားလေသည်။

ထို့နောက် သူတော်စင်ဘုရင်သည် နက်နဲသော အတွေးထဲသို့ ကျရောက်သွားပုံ ရလေသည်။

သူ၏ နက်ရှိုင်းပြီး ခမ်းနားသော မျက်လုံးများမှ တောက်ပသော အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ကို လောင်ကျွမ်းစေကာ ပင်လယ်ကို ပွက်ပွက်ဆူစေနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေပေသည်။

နေ၊ လ နှင့် ကြယ်များပင် အရောင်မှိန်သွားရချေ၏။

"ဒီလူက ကောင်းမွန်တဲ့ စစ်တုရင်ရုပ်လေးတစ်ရုပ် ဖြစ်လာနိုင်တယ်..."

သူ၏ ရေရွတ်သံသည် ခန်းမအတွင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။

ဖုန်းကလန်၊ ကောင်းကင်ဘုရင် နန်းတော်...

ဇိမ်ကျပြီး မြင့်မြတ်သော နန်းဆောင်အတွင်းတွင် ရှန်းချန်ကောသည် ကုတင်ပေါ်၌ တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်နေလေသည်။

သူ၏ မျက်လုံးများ မှိတ်ထားပြီး သွယ်လျသော လက်ချောင်းများသည် ရင်ဘတ်ရှေ့တွင် တံဆိပ်များ ဖော်ဆောင်နေ၏။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်ရှင်းသော ရွှေရောင်အလင်းများ ဝန်းရံထားပြီး ကျင့်ကြံနေလေသည်။

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဝိညာဉ်အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားလေသည်။

သူသည် အလွန် နက်နဲသော နတ်ဘုရားပညာရပ်တစ်ခုကို ကျင့်ကြံနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဗာဂျရာဖိနှိပ်ခြင်းနတ်မိစ္ဆာ ဓား

ဤသည်မှာ ကုကလန်မှ လက်ဆင့်ကမ်းလာသော နတ်ဘုရားပညာရပ်ကြီး နှစ်ခုထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်လေသည်။ ကာကွယ်ရေး သက်သက်ဖြစ်သော မပျက်စီးနိုင်သောနတ်ဘုရားကျင့်စဉ်နှင့် မတူဘဲ ဗာဂျရာဖိနှိပ်ခြင်းနတ်မိစ္ဆာ ဓားသည် တိုက်ခိုက်ရေး နတ်ဘုရားပညာရပ် တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

၎င်း၏ သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းသည် လောကတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းပြီး ၎င်း၏ စွမ်းအားသည် တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ ကောင်းလှချေ၏။

သူသည် သူတော်စင် အကယ်ဒမီတွင် ချက်အင် ဝင်ခဲ့လေသည်။

သူ့ကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်မှာ ချင်အင်ဝင်ခြင်းအတွက် ဆုလာဘ်သည် ကုကလန်၏ နတ်ဘုရားပညာရပ် ဖြစ်နေခြင်းပင်။

ယခု သူသည် ကုကလန်၏ နတ်ဘုရားပညာရပ်ကြီး နှစ်ခုစလုံးဖြစ်သော မပျက်စီးနိုင်သောစိန်သား နတ်ဘုရားပညာရပ် နှင့် ဗာဂျရာဖိနှိပ်ခြင်းနတ်မိစ္ဆာ ဓား တို့ကို တတ်မြောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။

ကုကလန်သာ ဤအကြောင်းကို သိလျှင် မည်သို့ တွေးမည်နည်း။

ကောင်းကင် ကလန်ကြီးများ၏ အထွတ်အထိပ် လျှို့ဝှက်ကျွမ်းကျင်မှု၊ ပြင်ပလူများကို ဘယ်တော့မှ မသင်ပေးသော နတ်ဘုရားပညာရပ်၊ ကုကလန်၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ကုကလန်၏ အစွမ်းထက်သော ရန်သူတစ်ယောက်က ကျင့်ကြံနေခဲ့ချေပြီ။

ထူးဆန်းသော အပြုံးတစ်ခု ရှန်းချန်ကော၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပေါ်လာလေသည်။ ထို့နောက် သူသည် အတွေးများကို စုစည်းလိုက်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်းအပေါ် အာရုံစိုက်လိုက်၏။

၎င်းသည် ကောင်းကင် ကလန်ကြီး ဆယ်ခုမှ လက်ဆင့်ကမ်းလာသော နတ်ဘုရားပညာရပ် ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းတို့အားလုံးသည် ကောင်းကင်ဘုံရှိ ပုဂ္ဂိုလ်များထံမှ မြစ်ဖျားခံလာကြပြီး စိတ်ကူး၍မရနိုင်လောက်အောင် စွမ်းအားကြီးမားသော စွမ်းအင်များ ပါဝင်သည်ဟု ဆိုကြလေသည်။

၎င်းတို့သည် ပြိုင်ဘက်ကင်းသည်ဟု ဆိုနိုင်သဖြင့် သူသည် သဘာဝကျစွာပင် လက်လွတ်ခံမည် မဟုတ်ချေ။