ဓားသိုင်းပညာရပ် အသစ် (၂)

သူတော်စင်ဘုရင် တစ်ပါးနှင့် တွေ့ဆုံခွင့်ရခြင်း။

ထိုကဲ့သို့ ကြီးကျယ်သော အခွင့်အလမ်းနှင့် ၎င်းတို့ကို စောင့်ကြိုနေသော ရာထူးနေရာကို မည်သူကများ ငြင်းဆန်နိုင်မည်နည်း။

သူတော်စင်မြို့တော်ရှိ ကောင်းကင်မျိုးနွယ်စု သခင်လေးဆက်ခံသူများပင် စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲ မနေနိုင်ကြပေ။

ရှန်းချန်ကော၏ စိတ်လှုပ်ရှားသော အမူအရာသည် သူတော်စင်ဘုရင်၏ အမြင်တွင် ပုံမှန်သာ ဖြစ်သည်။ စိတ်မလှုပ်ရှားမှသာ ပုံမှန်မဟုတ်သော ကိစ္စဖြစ်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး သူတော်စင်ဘုရင်... အဲဒီအခွင့်အရေးက ဘာများပါလဲ"

ရှန်းချန်ကောသည် တောက်လောင်နေသော အကြည့်များဖြင့် မမေးဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။ သူတော်စင်ဘုရင်၏ အခြားသော စကားလုံးများမှာ သူ့နားထဲသို့ ဝင်မလာဘဲ အလိုအလျောက် ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

သို့သော် သူ၏ မေးခွန်းသည် သူတော်စင်ဘုရင်၏ အမြင်တွင် အဓိပ္ပာယ်တစ်မျိုး သက်ရောက်သွားသည်။

ထိုအဓိပ္ပာယ်မှာ ရှန်းချန်ကော သဘောတူလိုက်ပြီဟူ၍ ဖြစ်သည်။

"အခွင့်အရေးကတော့..."

ချက်ချင်းပင် သူတော်စင်ဘုရင်သည် မြင့်မြတ်၍ ခမ်းနားသော ရာဇပလ္လင်ပေါ်မှ ထရပ်လိုက်သည်။

သူ၏ တောင့်တင်းကြံ့ခိုင်ပြီး သူရဲကောင်းဆန်သော ခန္ဓာကိုယ်သည် ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားတောင်တန်းကြီးတစ်ခု ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားမှ ထိုးထွက်လာသကဲ့သို့ မတ်မတ်ရပ်လိုက်သည်။

ကြီးမားလှသော ဧကရာဇ်မင်း၏ အရှိန်အဝါသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးအနှံ့ လွှမ်းခြုံသွားပြီး ခန်းမဆောင်တစ်ခုလုံး ပြည့်နှက်သွားသည်။

လူများကို အသက်ရှူရခက်ခဲစေသော ပြင်းထန်သည့် ဖိအားတစ်ခု ပေးစွမ်းလေသည်။

"မင်းက အခု ဖန်ဆင်းခြင်းနယ်မြေ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီဆိုတော့ သမိုင်းကြောင်း ရှည်လျားတဲ့ အဓိက ဓားသိုင်းပညာရပ် စနစ်ကြီး ၃ ခု ရှိတယ်ဆိုတာ သိသင့်တယ်။ အဲဒါတွေက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း မရေမတွက်နိုင်လောက်အောင် ကြာမြင့်တဲ့ အချိန်ကတည်းက လက်ဆင့်ကမ်းလာခဲ့တာ ဖြစ်ပြီး၊ ဓားလမ်းစဉ်ကို လေ့လာလိုက်စားတဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတွေ အားလုံးဟာ ဒီဓားသိုင်းပညာရပ် စနစ်ကြီး ၃ ခုထဲက တစ်ခုခုကိုပဲ ကျင့်ကြံနေကြတာ"

သူတော်စင်ဘုရင်သည် လက်ကို နောက်ပစ်လျက် ရပ်နေပြီး ရှန်းချန်ကောကို ကျောပေးကာ ရာဇပလ္လင်ဘက်သို့ မျက်နှာမူထားလေသည်။ သူက ဆက်ပြောသည်။

"ဒါပေမဲ့ နှစ်ပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် စုဆောင်းခဲ့ပြီးတဲ့နောက်၊ သူတော်စင်နန်းတော်က မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ဓားပညာရှင်တွေ ကြိုးစားလေ့လာခဲ့ပြီးတဲ့နောက်၊ နောက်ဆုံးမှာတော့... သူတို့ဟာ ဓားသိုင်းပညာရပ် စနစ်သစ်တစ်ခုကို တီထွင်နိုင်ခဲ့ကြပြီ"

"အသစ်တီထွင်ထားတဲ့ ဓားသိုင်းပညာရပ်စနစ်က ဆန်းကြယ်ပြီး ခန့်မှန်းရခက်တယ်။ သူ့ရဲ့ စွမ်းအားက အဓိက ဓားသိုင်းပညာရပ် စနစ်ကြီး ၃ ခုထက် သာလွန်တယ်"

ဓားသိုင်းပညာရပ် စနစ်သစ် ဟုတ်လား။

သူတော်စင်ဘုရင်၏ တည်ငြိမ်သော အသံသည် ရှန်းချန်ကော၏ နားထဲတွင် မိုးကြိုးပစ်သံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်သွားသည်။

သူ၏ တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားသည် မယုံနိုင်သကဲ့သို့ လှုပ်ရှားသွားလေသည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် ဤအမူအရာ တစ်ဝက်မှာ သူတော်စင်ဘုရင် မြင်စေရန် ဟန်ဆောင်ခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ကျန်တစ်ဝက်မှာ အမှန်တကယ် ဖြစ်သည်။

ထိုစဉ်က လော့ယွင်ရှီးသည် မြင့်မြတ်မင်းဆက်တွင် ဓားသမားတစ်ဦးရှိပြီး အဓိက ဓားသိုင်းပညာရပ် စနစ်ကြီး ၃ ခုထက် သာလွန်သော ဓားသိုင်းပညာရပ် စနစ်သစ်တစ်ခုကို တီထွင်ထားကြောင်း သူ့ကို ပြောပြခဲ့ဖူးသည်။

ထို့ကြောင့် သူမသည် သူ့အား မြင့်မြတ်မင်းဆက်သို့ စေလွှတ်ခဲ့ပြီး ဤဓားသိုင်းပညာရပ် စနစ်သစ်ကို သင်ယူစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်က သူသည် ဤသတင်းအချက်အလက်ကို သံသယရှိခဲ့ပြီး လုံးဝ မယုံကြည်ခဲ့ပေ။

အဓိက ဓားသိုင်းပညာရပ် ၃ ခုထက် သာလွန်သော ဓားလမ်းစဉ်လော။ သာမန်လူများသာ ကြားလျှင် လှောင်ပြောင်ရယ်မောကြပေလိမ့်မည်။

လက်ရှိကမ္ဘာကြီးတွင် ပင်မဓားသိုင်းပညာရပ် စနစ်ကြီး ၃ ခု ရှိသည်။ ၎င်းတို့အားလုံးသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း မရေမတွက်နိုင်လောက်အောင် ကြာမြင့်သော အချိန်ကတည်းက လက်ဆင့်ကမ်းလာခဲ့ကြပြီး ယနေ့ထက်တိုင် တည်ရှိနေကြသည်။

ယနေ့ခေတ် ဓားကို ကျင့်ကြံသူများ အားလုံးသည် ဤပင်မဓားသိုင်းပညာရပ် စနစ်ကြီး ၃ ခုကိုသာ ကျင့်ကြံနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ယနေ့ခေတ် ဓားပညာရှင်များ အားလုံးသည် ဤပင်မဓားသိုင်းပညာရပ် စနစ်ကြီး ၃ ခုမှ ဆင်းသက်လာသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

ဤအဓိက ဓားသိုင်းပညာရပ် စနစ်ကြီး ၃ ခုကို လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း မရေမတွက်နိုင်လောက်အောင် ကြာမြင့်သော ခေတ်အသီးသီးမှ မတူညီသော စွမ်းအားကြီး သက်ရှိများက ဖန်တီးခဲ့ကြသည်ဟု ဆိုကြသည်။

သူတို့၏ ဓားပညာရပ်များသည် ကွဲပြားကြသော်လည်း စွမ်းအားမှာ တုန်လှုပ်ဖွယ်ကောင်းပြီး တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

ဥပမာအားဖြင့် မြင့်မြတ်မင်းဆက်ရှိ ကောင်းကင်မျိုးနွယ်စုကြီး ၁၀ ခု၏ ဘိုးဘေးပိုင် နတ်ဘုရားအတတ်ပညာများသည် ကောင်းကင်ဘုံသားများထံမှ အစပြုခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသဖြင့် ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားမှာ အံ့မခန်း ဖြစ်သည်။ ပြိုင်ဘက်ကင်းပြီး ခန့်မှန်းရခက်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် အင်မော်တယ်တာအိုရှိ အစွမ်းထက်ဆုံး သက်ရှိများသာလျှင် ကိုယ်ပိုင် နတ်ဘုရားအတတ်ပညာများကို ဖန်တီးနိုင်ကြသည်။

သာမန်အတတ်ပညာများသည် အစွမ်းထက်သူများ၏ မျက်စိထဲသို့ ဝင်မည် မဟုတ်ဘဲ ရယ်စရာသာ ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။

လက်ရှိကမ္ဘာကြီးတွင် အစွမ်းထက်ဆုံး သက်ရှိများသည် ဖန်ဆင်းခြင်းအန္တိမနယ်မြေ တွင် ရှိကြသည်။

လော့ယွင်ရှီး အထွတ်အထိပ်ရောက်စဉ်က မြင့်မြတ်မင်းဆက်၏ ခေါင်းဆောင်နှင့် သူတော်စင်ဘုရင် နှစ်ပါးစလုံးသည် ဤအဆင့်တွင် ရှိကြသည်။

ဖန်ဆင်းခြင်းအန္တိမနယ်မြေ ဆိုသည်မှာ အင်မော်တယ်တာအို နယ်မြေနှင့် တစ်လှမ်းသာ ကွာဝေးတော့သည်။ စည်းတစ်ခုလေး ခြားနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

သူတို့အတွက်ပင် ပင်မဓားသိုင်းပညာရပ် စနစ်ကြီး ၃ ခုကို ကျော်လွန်သော ဓားသိုင်းပညာရပ်တစ်ခု ဖန်တီးရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ဘယ်လောက် မောက်မာလိုက်တဲ့ စကားလဲ။

သူက အဓိက ဓားသိုင်းပညာရပ် ၃ ခုထက် သာလွန်တဲ့ အထွတ်အထိပ် ဓားသိုင်းပညာရပ်ကို တီထွင်ထားတယ်လို့ ပြောရဲတယ်ပေါ့။

ယခု သူတော်စင်ဘုရင်၏ စကားကို ကိုယ်တိုင် နားနှင့်ဆင် ကြားရပြီးသည့်တိုင် ရှန်းချန်ကောသည် သံသယအချို့ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

မြင့်မြတ်မင်းဆက်မှ ဓားသမားတစ်ဦးက ဓားသိုင်းပညာရပ် စနစ်သစ်တစ်ခု တီထွင်လိုက်သည်ကို သူ သံသယရှိခြင်း မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ထိုဓားသိုင်းပညာရပ် စနစ်သစ်သည် ပင်မဓားသိုင်းပညာရပ် စနစ်ကြီး ၃ ခုကို ကျော်လွန်နိုင်မလား ဆိုသည်ကိုသာ သူ သံသယရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ယုံကြည်ရန် ခက်ခဲကြောင်း သိနေသကဲ့သို့ သူတော်စင်ဘုရင်က ဆက်ပြောသည်။

"ငါက မြင့်မြတ်မင်းဆက်ရဲ့ ဘုရင်၊ ကမ္ဘာလောကရဲ့ သခင်ပဲ။ ဘုရင်တစ်ပါးက နောက်ပြောင်လေ့ မရှိဘူးဆိုတာ မင်း သိသင့်တယ်"

"အခု တီထွင်ထားတဲ့ ဓားသိုင်းပညာရပ် စနစ်သစ်က တကယ်ပဲ ပင်မဓားသိုင်းပညာရပ် စနစ်ကြီး ၃ ခုထက် ပိုမို အစွမ်းထက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်တွေသာလျှင် ဒါကို ကျင့်ကြံနိုင်တယ်၊ တတ်မြောက်ဖို့ဆိုရင် ပိုလို့တောင် ခက်ခဲသေးတယ်။ ဒါကြောင့် မင်းကို ဒီခေါ်လိုက်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းပဲ"

"ဆိုလိုတာက ကျွန်ုပ်ကို ဒီဓားသိုင်းပညာရပ် စနစ်သစ်ကို ကျင့်ကြံစေချင်တာလား"

ရှန်းချန်ကောက မေးလိုက်သည်။

"မဆိုးဘူး"

သူတော်စင်ဘုရင် ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့မျက်ဝန်းများသည် မီးတုတ်များကဲ့သို့ တောက်ပပြီး သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေသည်။ မျက်ဝန်းထဲတွင် နေ၊ လနှင့် ကြယ်များ ရှိနေသကဲ့သို့ အလွန် တောက်ပနေသည်။

သူသည် ရှန်းချန်ကောကို စူးစိုက်ကြည့်ပြီး ရူးသွပ်မှု အရိပ်အယောင် ပါဝင်နေသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ငါ ဒီဓားသိုင်းပညာရပ် အသစ်ကို ယစ်ပူဇော်ခြင်းဓားသိုင်း လို့ နာမည်ပေးထားတယ်။ ဖန်ဆင်းခြင်း အန္တိမနယ်မြေ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးကသာ ဒါကို ကျင့်ကြံမယ်ဆိုရင် အင်မော်တယ်တစ်ပါးနဲ့ ယှဉ်နိုင်တဲ့ စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်နိုင်လိမ့်မယ်။ သူက... အင်မော်တယ်တွေကိုတောင် သတ်နိုင်တယ်"

အင်မော်တယ်တွေကို သတ်နိုင်တယ် ဟုတ်လား။

ဒါကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ ရှန်းချန်ကော၏ နက်မှောင်သော မျက်ဝန်းများ ကျုံ့သွားလေသည်။

သူ တကယ်ပင် တုန်လှုပ်သွားပြီး ဖော်ပြ၍ မရနိုင်အောင် ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ့စိတ်ခံစားချက်များ ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ရှားနေသည်။

ဖန်ဆင်းခြင်းအန္တိမနယ်မြေ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးက အသုံးပြုမယ်ဆိုရင် အင်မော်တယ်တစ်ပါးရဲ့ စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်နိုင်တယ်တဲ့လား။

အကယ်၍ သူပြောတာသာ အမှန်ဖြစ်ပါက ဤယစ်ပူဇော်ခြင်းဓားသိုင်းသည် ကမ္ဘာကြီးကို တုန်လှုပ်စေမည့် အရာတစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ပင်မဓားသိုင်းပညာရပ် စနစ်ကြီး ၃ ခုထက် သာလွန်တယ်ဆိုတာ ချဲ့ကားပြောတာ မဟုတ်တော့ပေ။

သို့သော် ရှန်းချန်ကော သံသယ ဖြစ်နေမိသည်။ ကောင်းကင်ကို အာခံနိုင်လောက်သော ဤစွမ်းအားမျိုး ရရှိရန်အတွက် မည်သည့် ပေးဆပ်မှုမျိုး ပေးဆပ်ရမည်နည်း။

အင်မော်တယ်တစ်ပါး၏ စွမ်းအား။

အင်မော်တယ်တာအို နယ်မြေ သို့ ဝင်ရောက်ပြီးသော သက်ရှိများသာလျှင် အင်မော်တယ်စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်နိုင်ကြသည်။ ဖန်ဆင်းခြင်း အန္တိမနယ်မြေ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးက မည်သို့လျှင် အင်မော်တယ်ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးနှင့် ယှဉ်နိုင်သော စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်နိုင်မည်နည်း။

ဤနောက်ကွယ်တွင် လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခုခုတော့ ရှိနေမှာ သေချာသည်။

သို့သော် ရှန်းချန်ကော မမေးမြန်းရသေးမီမှာပင် သူတော်စင်ဘုရင်က ဆက်ပြောလာသည်။ သူသည် ကျယ်ပြောသော ကောင်းကင်ကြီးကို မော့ကြည့်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ငါ နန်းတက်ချိန်ကစပြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကျင့်ကြံအားထုတ်ခဲ့တယ်။ တစ်နေ့ကျရင် ကောင်းကင် ချောက်နက်ကြီး ရဲ့ အတားအဆီးတွေကို ချိုးဖျက်ပြီး မြင့်မားတဲ့ အင်မော်တယ်တာအို နယ်မြေထဲကို ဝင်ရောက်နိုင်ဖို့၊ ကောင်းကင်နဲ့ မြေပြင်ကို ကျော်လွန်နိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ နှစ်ပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် ကြာပြီးတဲ့နောက် ငါ အခုထိ မကျော်ဖြတ်နိုင်သေးဘူး။ အင်မော်တယ်တာအို နယ်မြေက ငါ့ခေါင်းပေါ်မှာ တည်ရှိနေတဲ့ ကောင်းကင် ချောက်နက်ကြီးလိုပဲ။ ကျော်ဖြတ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး"

"ဒါကြောင့် ဖန်ဆင်းခြင်းနယ်မြေ ကျွမ်းကျင်သူတွေ အင်မော်တယ်တာအို စွမ်းအားကို ရရှိနိုင်ဖို့ ယစ်ပူဇော်ခြင်းဓားသိုင်းကို တီထွင်ဖို့ ငါ တွန့်ဆုတ်မနေခဲ့ဘူး။ တစ်နေ့ကျရင် ဒီကမ္ဘာငယ်လေးကို ခွဲပြီး အင်မော်တယ်တာအို ကမ္ဘာကြီးက ဘယ်လိုလဲဆိုတာ ကြည့်မြင်နိုင်ဖို့ ငါ မျှော်လင့်တယ်"

သူတော်စင်ဘုရင်၏ ခန့်ညားသော အသံထဲတွင် ရူးသွပ်မှု အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်လာသည်။ သူသည် ထိုအထွတ်အထိပ် စွမ်းအားကို ရရှိရန် အလွန်အမင်း ဆန္ဒပြင်းပြနေပုံရပြီး ရူးသွပ်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။

တကယ်လည်း ထိုအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။

သူတော်စင်ဘုရင် အနည်းငယ် ရူးသွပ်နေသည်ဟု ခံစားရသူမှာ ရှန်းချန်ကော တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပေ။

သူတော်စင်ဘုရင် ကိုယ်တိုင်လည်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ သွေးများ ဆူပွက်နေသည်ကို ခံစားနေရသည်။ သူ ရူးသွပ်နေပြီ။

အကြောင်းမှာ သူ့စိတ်ထဲတွင် စွဲလမ်းမှုတစ်ခု ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

တစ်နေ့တွင် သူသည် အင်မော်တယ်တာအို သက်ရှိများ၏ ရှုခင်းကို ခံစားနိုင်ပြီး တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် ရပ်ကာ အခြား တောင်ငယ်လေးများကို ငုံ့ကြည့်နိုင်ရမည်ဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ့အမြင်တွင် ယနေ့ ကမ္ဘာကြီးသည် အပြင်ပန်းတွင် သန်မာသော်လည်း အတွင်း၌ အားနည်းနေသည်။ ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုကဲ့သို့ပင်။

မြင့်မြတ်မင်းဆက်၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် ကမ္ဘာကြီးသည် အေးချမ်းပြီး သာယာဝပြောနေသည်။

သို့သော် သူ့အမြင်တွင် ဤအရာသည် အတုအယောင် ပန်းချီကားတစ်ချပ်နှင့် ပိုတူနေလေသည်။

...

ယနေ့ ကမ္ဘာကြီးတွင် အစွမ်းထက်ဆုံး သက်ရှိသည် ဖန်ဆင်းခြင်းအန္တိမနယ်မြေ၌ ရှိနေသည်။ အင်မော်တယ်တာအို သက်ရှိများ မရှိတော့ပေ။

ထိုအထွတ်အထိပ် စွမ်းအားသည် ဤကမ္ဘာကြီးနှင့် အလွန်ဝေးကွာနေပုံရပြီး မည်သူမျှ မမြင်တွေ့နိုင်ကြပေ။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း မရေမတွက်နိုင်လောက်အောင် ကြာမြင့်သော အချိန်က ဤကမ္ဘာကြီးသည် အလွန် သာယာဝပြောပြီး အစွမ်းထက်ခဲ့သည်ကို သိထားရမည်။ ကျွမ်းကျင်သူများ မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိခဲ့သည်။

ဝေးကွာသော အတိတ်ကာလက ပင်မဓားသိုင်းပညာရပ် စနစ်ကြီး ၃ ခုကို ဖန်တီးခဲ့သော အထွတ်အထိပ် ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်စေ၊ နောင်တွင် မြင့်မြတ်မင်းဆက်ကို တည်ထောင်ခဲ့သော ပထမဆုံး သူတော်စင်ဘုရင်များ ဖြစ်စေ၊ သူတို့အားလုံးသည် အင်မော်တယ်တာအို နယ်မြေသို့ ခြေချနိုင်ခဲ့သော အထွတ်အထိပ် ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

လွန်ခဲ့သော အချိန်များစွာက အင်မော်တယ်တာအို သက်ရှိများပင်လျှင် ပြိုင်ဘက်ကင်းပါဟု မကြွေးကြော်ရဲခဲ့ကြသလို အထူးချွန်ဆုံး မဖြစ်နိုင်ခဲ့ကြပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုခေတ်အခါက အင်မော်တယ်တာအို သက်ရှိများ မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိခဲ့ပြီး မည်သူမျှ ပြိုင်ဘက်ကင်းပါဟု မပြောရဲခဲ့ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူသည် မြင့်မြတ်မင်းဆက်၏ ဘုရင်မင်းမြတ် ဖြစ်သဖြင့် လူအများ မသိရှိသော ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို သိရှိထားသည်။

ရှေးဟောင်း မှတ်တမ်းများအရ မြင့်မြတ်မင်းဆက်ကို တည်ထောင်သူ ပထမဆုံး သူတော်စင်ဘုရင်သည် အင်မော်တယ်တာအို နယ်မြေသို့ ရောက်ရှိခဲ့ရုံသာမက သူ့နောက်လိုက် ကောင်းကင်ဘုရင် ၁၀ ပါးစလုံးသည်လည်း ထိုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ကြသည်။

ယခု အချိန်ကာလ ကြာမြင့်လာသည်နှင့်အမျှ အင်မော်တယ်များကို မမြင်တွေ့ရတော့ဘဲ ဒဏ္ဍာရီ ပုံပြင်များထဲတွင်သာ လက်ဆင့်ကမ်းလာကြတော့သည်။

သူ သံသယ ဖြစ်မိသည်။

ယနေ့ ကမ္ဘာကြီးသည် တစ်ချိန်က သာယာဝပြောခဲ့သော ကမ္ဘာကြီး၏ အပိုင်းအစတစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး၊ ဤကျဉ်းမြောင်းသော ကမ္ဘာကြီး၏ အထက်တွင် ပိုမို ကျယ်ပြောသော ကမ္ဘာကြီးတစ်ခု ရှိနေဦးမည်ဟု သူ သံသယရှိနေသည်။

ထိုနေရာတွင် အင်မော်တယ်တာအို နယ်မြေသို့ ခြေချနိုင်ခဲ့သော အထွတ်အထိပ် ကျွမ်းကျင်သူများ ရှိနေရမည်။