နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့် ကုယုံဂိုဏ်း၊ ချွမ်တောက် အန္တရာယ်ကျရောက်ခြင်း(၂)

၎င်းသည် ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်ရတနာဖြစ်သော ရွှေတောင်ချွန်းဓားဖြစ်ပြီး မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ထက်ရှကာ ပြိုင်ဘက်ကင်းလှသည်။ ၎င်းရောက်ရှိရာ နေရာတိုင်းတွင် အရာအားလုံးကို အနိုင်ယူနိုင်စွမ်း ရှိပုံရသည်။

ဓားချီများ သူမထံမှ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ထင်ရှားသည်မှာ ရွှေအမြုတေ နှောင်းပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအနေဖြင့်၊ သူမ၏ စွမ်းအားသည် အတုအယောင် မဟုတ်ဘဲ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကျင့်ကြံခြင်းမှ ရရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။

သခင်မမက်မွန်ပွင့်၏ အကာအကွယ်ကြောင့် တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံ များများစားစား မရှိသော်လည်း၊ သူမ၌ နက်ရှိုင်းသော နောက်ခံနှင့် ပေါများသော ရတနာများ ရှိခြင်းဟူသော အားသာချက် ရှိသည်။

သာမန် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ သူမကို ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"ဟားဟား... ရယ်စရာပဲ…"

"အတွင်းဆောင်ထဲက မိန်းမတစ်ယောက်ကများ ငါတို့ ဟေးရှားနန်းတော်က လူတွေကို ပြန်တိုက်ခိုက်ရဲတယ်ပေါ့…"

"ရယ်စရာ ကောင်းလိုက်တာကွာ…"

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ အသားဖြူဖြူ ကျင့်ကြံသူလွီရှစ်ကျွီနှင့် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသော ကျင်းရှောင်တင်းနှင့် ဝေ့ယွင်တတို့သည် အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ကြသည်။

သူတို့သည် မရေမတွက်နိုင်သော တိုက်ပွဲများဖြင့် သန်မာလာခဲ့သော၊ အလောင်းတောင်များနှင့် သွေးမြစ်များကို ဖြတ်သန်းကာ တိုက်ခိုက်လာခဲ့သော ဟေးရှားနန်းတော်မှ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသည်။

မက်မွန်ပွင့်ကျွန်းမှ အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူသည် အားနည်းချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြောင်း သူတို့ တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သိလိုက်ကြသည်။

သူမသည် ရွှေအမြုတေ နှောင်းပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်နေလျှင်တောင်မှ သူတို့ကဲ့သို့ တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံ ရှိသော ကျင့်ကြံသူများနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

အားနည်းသူများကိုတော့ သူမ အနိုင်ကျင့်နိုင်လောက်ပေ၏။

သို့သော် အဆင့်တူ ကျင့်ကြံသူများကို ယှဉ်ပြိုင်ခြင်းသည် စိတ်ကူးယဉ် အိပ်မက်တစ်ခုသာ ဖြစ်ပေသည်။

ဘန်း…။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် မမြင်နိုင်သော ဝိညာဉ်ဆူးချွန်များ လေဟာနယ်ထဲတွင် ပေါ်လာလေသည်။

စိတ်ဝိညာဉ်လျှို့ဝှက်ပညာရပ်… ဝိညာဉ်ဖြန့်ကျက်အဆိပ်ဆူး…။

အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင်ပင် လှုပ်ရှားလိုက်သူမှာ ကျိုးစွေ့၏ကိုယ်ပွား ဖြစ်နေသည်။

အမှန်စင်စစ် ချွမ်တောက်တွင် ကျိုးစွေ့၏ ကိုယ်ပွားတစ်ခု ပါရှိပြီး သူမ၏ ဆံပင်ထဲတွင် ခေါင်းစည်းကြိုးအဖြစ် ရုပ်ဖျက်ထားခြင်း ဖြစ်၏။

မမျှော်လင့်ထားသော အန္တရာယ်များကို ရှောင်ရှားရန်အတွက် တာအိုလက်တွဲဖော်တိုင်းလိုလိုတွင် ကာကွယ်ရန် ကျိုးစွေ့၏ ကိုယ်ပွားတစ်ခုစီ ပါရှိကြသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ၊ ယင်းသည် မည်သို့အနိုင်ယူရမည်ကို မစဉ်းစားခင် မည်သို့ရှုံးနိမ့်နိုင်သည်ကို အရင်စဉ်းစားတတ်သော ကျိုးစွေ့၏အကျင့်ပင်။

အမှန်တကယ်ပင် ဤအကျင့်က ချွမ်တောက်၏ အသက်ကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့သည်။

အကြီးစားအောင်မြင်မှုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိထားသော ဝိညာဉ်ဖြန့်ကျက်အဆိပ်ဆူးသည် လွန်ခဲ့သော ဆယ်နှစ်ကထက် ပိုမို သန်မာလာသည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ် မလိုပေ။

စွမ်းအား အဆပေါင်းများစွာ တိုးလာရုံသာမက အရှိန်လည်း တိုးလာခဲ့သည်။

ဝိညာဉ်ဆူးချွန်များသည် အံ့သြဖွယ်အရှိန်ဖြင့် ရွှေအမြုတေအဆင့် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ သုံးဦးကို တိတ်တဆိတ်နှင့် ရုတ်တရက် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လိုက်လေသည်။

"ဘာ…"

"သေစမ်း... ငါတို့ လှည့်စားခံလိုက်ရပြီ.. ဒီမိန်းမ ဟန်ဆောင်နေတာပဲ…"

"ခွေးမ... မင်းက ငါတို့ကို ဝိညာဉ်တိုက်ခိုက်ရေး လျှို့ဝှက်နည်းပညာနဲ့ တိုက်ခိုက်ရဲတယ်ပေါ့…"

လွီရှစ်ကျွီ၊ ကျင်းရှောင်တင်းနှင့် ဝေ့ယွင်တတို့၏ မျက်နှာထားများ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

ဖြစ်ရပ်၏ မြန်ဆန်မှုနှင့် ဝိညာဉ်ဖြန့်ကျက်အဆိပ်ဆူး၏ သတိမထားမိနိုင်သော သဘောသဘာဝကြောင့် သူတို့ အချိန်မီ မတုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့ကြပေ။

သူတို့ တစ်ယောက်စီတိုင်းသည် ဝိညာဉ်များ ဆွဲဖြဲခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခေါင်းကွဲမတတ် နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး ပြောမပြနိုင်သော ဝေဒနာကို ခံစားလိုက်ရသည်။

တစ်ခဏအတွင်း သူတို့သည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး ခန္ဓာကိုယ်များကို မလှုပ်ရှားနိုင်လုနီးပါး ဖြစ်သွားကြသည်။

"တိုက်... သူတို့ကို သတ်…"

ထိုအချိန်တွင် ကျိုးစွေ့၏ ကိုယ်ပွားသည် ချွမ်တောက်ထံသို့ နတ်ဘုရားအာရုံဖြင့် သတင်းစကား ပေးပို့လိုက်သည်။

"ဘာ... သခင်လေးကျိုးလား…"

ချွမ်တောက် လန့်ဖျပ်သွားသည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် ကျိုးစွေ့သည် အင်မော်တယ်ရှားတောင်ထွတ်ပေါ်တွင် ရှိနေသင့်သော်လည်း၊ ဤနေရာ၌ ကျိုးစွေ့၏ နတ်ဘုရားအာရုံပေးပို့မှုကို အဘယ်ကြောင့် ကြားရသနည်း ဆိုသည်ကို သူမ နားမလည်နိုင်ပေ။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် သူမ ထိုကိစ္စကို အလွန်အမင်း ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤသည်မှာ အခွင့်အရေးကောင်းတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သူမ သိသောကြောင့်ပင်။

လွီရှစ်ကျွီ၊ ကျင်းရှောင်တင်းနှင့် ဝေ့ယွင်တတို့ သနားစဖွယ် အော်ဟစ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သံပူတုန်း ထုရမည်မှာ ထင်ရှားနေသည်။

ဘန်း…။

နောက်တစ်ခဏတွင် သူမသည် ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်ရတနာဖြစ်သော ရွှေတောင်ချွန်းဓားကို ကိုင်စွဲလိုက်ပြီး၊ သူမ၏ ကြီးမားသော ရွှေအမြုတေ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ ကြောက်မက်ဖွယ် ဓားချီကို ထုတ်လွှတ်၍ ထိုသုံးဦးထံသို့ ခုတ်ပိုင်းလိုက်လေသည်။

အုန်း…။

ခုတ်ချက်တစ်ချက်တည်းဖြင့် လွီရှစ်ကျွီ၊ ကျင်းရှောင်တင်းနှင့် ဝေ့ယွင်တတို့၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး ကြက်သီးမွေးညင်းများ ထသွားကာ သေခြင်းတရား၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူတို့သည် တိုက်ခိုက်မှုကို ကာကွယ်ရန် သူတို့၏ ခံစစ်ဝိညာဉ်ရတနာများကို အသက်သွင်းလိုကြသည်။

သို့သော် သူတို့သည် ကျိုးစွေ့၏ ဝိညာဉ်ဖြန့်ကျက်အဆိပ်ဆူး ထိမှန်ထားသဖြင့် ခေါင်းကွဲမတတ် နာကျင်မှုကို ခံစားနေရပြီး၊ မှော်စွမ်းအားကို အသုံးမပြုနိုင်ဘဲ ဓားချက် ကျရောက်လာသည်ကို ကြည့်နေရုံမှတစ်ပါး မတတ်နိုင်ကြပေ။

ဘန်းကနဲအသံနှင့်အတူ သူတို့၏ ခေါင်းများသည် ချက်ချင်း ပြတ်ထွက်သွားပြီး၊ ဖြတ်ရာမှာ ချောမွေ့နေကာ သွေးများ စမ်းရေပန်းကဲ့သို့ ပန်းထွက်လာလေသည်။

ထို့နောက် ခေါင်းပြတ်များသည် လေထဲမှ ပင်လယ်ထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားပြီး ရေလှိုင်းများ ထသွားတော့သည်။

သူတို့၏ မျက်လုံးများသည် ပြူးကျယ်နေပြီး ထိတ်လန့်ခြင်း၊ ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် မယုံကြည်ခြင်းတို့ကို ဖော်ပြနေသည်။

အမှန်တကယ်ပင် သူတို့သည် မျက်လုံးပြူးကျယ်လျက် သေဆုံးသွားကြသည်။

အမှန်အတိုင်းဆိုရလျှင်၊ သူတို့ မတရား သေဆုံးခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပေ၏။

ပုံမှန်အခြေအနေများတွင် ရွှေအမြုတေအဆင့် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ သုံးဦး၏ ပူးပေါင်းအင်အားကို မက်မွန်ပွင့်ကျွန်းမှ ရွှေအမြုတေအဆင့် အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူက ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သူမကို ဖမ်းဆီးရန်မှာ လွယ်ကူသော ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ကံဆိုးစွာဖြင့် သူတို့သည် ကျိုးစွေ့၏ ကိုယ်ပွားနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ရသည်။

အလစ်အငိုက် တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရပြီး သူတို့ ချက်ချင်း သေဆုံးသွားခဲ့ရသည်။

သူတို့၏ စွမ်းရည်များနှင့် စွမ်းအားများ တစ်ခုမှ အသုံးမပြုနိုင်ဘဲ ဤနေရာ၌ ကံဆိုးစွာ သေဆုံးခဲ့ရလေသည်။

"ငါ... ငါ ရွှေအမြုတေအဆင့် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ သုံးယောက်ကို တကယ် သတ်လိုက်တာလား…"

ချွမ်တောက်၏ လက်များ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေပြီး သူမ၏ လှပသော မျက်ဝန်းများတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှု နှစ်မျိုးစလုံး ရောထွေးနေလေသည်။

ရိုးရိုးသားသားဝန်ခံရလျှင် သူမကိုယ်တိုင် ဤမျှ ကြမ်းတမ်းလိမ့်မည်ဟု ထင်မထားမိချေ။

မက်မွန်ပွင့်ကျွန်းမှ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအနေဖြင့် သူမသည် ဝူကျိမဟာမိတ်အဖွဲ့ ပင်လယ်ပြင်ဧရိယာအတွင်း နေထိုင်ခဲ့ပြီး မည်သူမျှ သူမကို ရန်စရဲခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

သူမသည် တိုက်ပွဲဝင်ရန် အခွင့်အရေး ရှားပါးလှသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ အနီးနားမှ အစေခံတစ်ဦးကို မည်သည့်အရူးကမှ ပြစ်မှားရဲမည် မဟုတ်ပေ။ ယင်းသည် သေလမ်းရှာခြင်းနှင့် အတူတူပင် မဟုတ်ပါလော။

ထို့ကြောင့် သူမသည် သူမ၏ကိုယ်ပိုင် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိသာ နားလည်ထား၏။

သူမထက် အားနည်းသော ကျင့်ကြံသူများနှင့် တိုက်ခိုက်လျှင် သူမ အသာစီး မုချ အသာစီး ရနိုင်ပေမည်။

သို့သော်၊ အဆင့်တူ ရွှေအမြုတေအဆင့် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများနှင့် ယှဉ်လျှင်မူ၊ မည်သို့သောအခြေအနေရှိမည် သို့မဟုတ် မည်မျှ ကွာခြားမည်အား သူမ မသိချေ။

စောစောက အခြေအနေသည် သူမအား မျှော်လင့်ချက်မဲ့လုနီးပါး ဖြစ်စေခဲ့သည်။

အဖမ်းခံရပါက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေရမည်ဟုပင် သူမ တွေးထားခဲ့မိသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများ၏ စော်ကားမှုကို သူမ ခံယူမည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ယခု ဓားချက်တစ်ချက်တည်းနှင့် သူမသည် ရွှေအမြုတေအဆင့် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ သုံးဦးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။

သူမသည် အရင်ကနှင့် မတူတော့ဘဲ အလွန်ပင် ကြမ်းတမ်းနေသလိုပင်။

"မဟုတ်ဘူး... မဟုတ်သေးဘူး… ငါ စွမ်းအားကြီးလို့ မဟုတ်ဘူး…"

"နောက်ကွယ်ကနေ တစ်ယောက်ယောက် ကူညီပေးလိုက်လို့ပဲ…"

"သခင်လေးကျိုး... ရှင်လား… ကျွန်မကို ကူညီပေးလိုက်တာ ရှင်လား…"

ချွမ်တောက်သည် ဉာဏ်ကောင်းသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့် ခုနက သံသယဖြစ်ဖွယ် အချက်များကို သဘာဝကျကျ သတိထားမိလိုက်သည်။

သူမ တစ်ယောက်တည်းသာဆိုလျှင် ရွှေအမြုတေအဆင့် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူသုံးဦးကို ဘယ်တော့မှ သတ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော သခင်လေးကျိုးကသာ ကူညီပေးခဲ့လျှင် မဖြစ်နိုင်စရာ မရှိပေ။

"ဆူညံမနေနဲ့တော့…"

"ဒီပင်လယ်ပြင်ဧရိယာကနေ ချက်ချင်း ထွက်သွား…"

"ဒီလူသုံးယောက်က ဟေးရှားနန်းတော်ရဲ့ ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ဘိုးဘေးတစ်ဦးဖြစ်တဲ့ ဘိုးဘေးဖေးလျန်ရဲ့ လူယုံတွေပဲ…"

"ဘိုးဘေးဖေးလျန် ဒီနားမှာ ရှိနေလောက်တယ်…"

"မင်း သူ့ရဲ့ လူယုံတပည့် သုံးယောက်ကို သတ်လိုက်တာဆိုတော့ သူက မင်းကို လက်စားချေလိမ့်မယ်…"

"မင်း အင်မော်တယ်ရှားဂိုဏ်းကို ချက်ချင်း ပြန်ရမယ်…"

ကျိုးစွေ့၏ ကိုယ်ပွားက သတိပေးလိုက်လေသည်။

"ကျွန်မ အင်မော်တယ်ရှားဂိုဏ်းကို ပြန်လို့ မဖြစ်ဘူး…"

"ပြဿနာက ဒီမှာပဲ ရပ်တန့်ရမယ်…"

"အင်မော်တယ်ရှားဂိုဏ်းကို ပြန်သွားရင် ရှင်တို့အားလုံးအတွက် ပြဿနာကြီးတွေ သယ်ဆောင်လာသလို ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်…"

"ကျွန်မ ရှင်တို့ကို ဒုက္ခမပေးချင်ဘူး…"

ချွမ်တောက်က အလွန် ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် စိတ်ဆုံးဖြတ်ထားမှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

အကယ်၍ ဘိုးဘေးဖေးလျန်ကသာ သူ့တပည့်များအတွက် လက်စားချေချင်ပြီး၊ သူမ အင်မော်တယ်ရှားဂိုဏ်းသို့ အမှန်တကယ် ပြန်သွားခဲ့ပါက အင်မော်တယ်ရှားဂိုဏ်းပါ ရောပါသွားပြီး ဘိုးဘေးဖေးလျန်၏ သုတ်သင်ရှင်းလင်းခြင်း ပစ်မှတ် ဖြစ်သွားနိုင်သည်။

ထိုအခါကျလျှင် သေဆုံးမှုသည် သူမ တစ်ဦးတည်း ဖြစ်မည် မဟုတ်ချေ။

ထို့ကြောင့် သူမ ဤပင်လယ်ပြင်ဧရိယာကနေ ထွက်ခွာသွားချင်ခြင်းပင်၊ ဝေးလေ ပိုကောင်းလေပင်။

အဖမ်းခံရလျှင်ပင် သူမ တစ်ဦးတည်း သေဆုံးရမည် ဖြစ်၏။

ယခု ရန်သူ့ဘက်မှ ရွှေအမြုတေအဆင့် တပည့်သုံးဦးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီး ဖြစ်ရာ သူမ အတော်လေး ကျေနပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

"သူရဲကောင်း လုပ်မနေစမ်းနဲ့…"

"သာမန် ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ဘိုးဘေးတစ်ယောက်က ဘာမှ မဟုတ်ဘူး…"

"သူသာ အင်မော်တယ်ရှားမြို့တော်ထဲ ဝင်ရဲရင် သေလမ်းပဲ ရှိတယ်… ပြန်လမ်း မရှိဘူး…"

"ငါက ကြယ်သုံးပွင့်ကျွန်းစုမှာ စတုတ္ထအဆင့်အစီအရင် တည်ဆောက်ထားပြီးသား… ဘယ် ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ကျင့်ကြံသူကိုမဆို တားဆီးနိုင်တယ်…"

ကျိုးစွေ့၏ ကိုယ်ပွားက ရှင်းပြလိုက်တော့သည်။