အခန်း (၄၁)

အခန်း(၄၁)

မိုးကြိုးလှံသည် သူ့လက်မှ လွတ်ထွက်သွားသည်နှင့် ယခင်ကထက် နှစ်ဆမက ပိုမိုမြန်ဆန်သွားတော့သည်။ ၎င်းမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖြတ်သန်းသွားသော လျှပ်စီးတန်းတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကာ လွီရန်၏ ရှေ့မှောက်သို့ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ရောက်ရှိလာသည်။

လွီရန်သည် ထိုမိုးကြိုးလှံဆီမှ သေစေနိုင်သော ခြိမ်းခြောက်မှုကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် သူ့ဝိညာဉ်ပင် ကိုယ်ပြင်ပသို့ ထွက်သွားမတတ် ထိတ်လန့်သွားသည်။ သူသည် ထိပ်တိုက် မရင်ဆိုင်ရဲတော့ပေ။ ရွှေအမြုတေ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး၏ သိက္ခာကိုပင် ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ ဘေးသို့ အားကုန် ခုန်ရှောင်လိုက်ရရာ သူ့ပုံစံမှာ အလွန်ပင် ရုပ်ဆိုးလှသည်။

ဂျိမ်းးးးး

မိုးကြိုးလှံသည် သူ၏ ဝတ်ရုံကို ရှပ်သွားကာ သူ့နောက်ဘက် အဝေးရှိ လူမနေသော မျှော်စင်တစ်ခု၏ အပေါ်ပိုင်းကို ထိမှန်သွားသည်။

ဘုန်း!

မျှော်စင်ကြီးမှာ တကယ့် ကောင်းကင်မိုးကြိုး အပစ်ခံရသကဲ့သို့ပင်၊ ၎င်း၏ အပေါ်ပိုင်းမှာ ခဏချင်းမှာပင် ဖုန်မှုန့်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အောက်ပိုင်းမှာမူ လျှပ်စီးများ ကူးစက်လျက် မီးဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်သွားတော့သည်။

ဖုန်မှုန့်များနှင့် မီးခိုးများကြားတွင် မျှော်စင်ကြီးမှာ ပြိုကျသွားတော့သည်။ ရှေးဟောင်းအကြည့်မြို့တော် တစ်ခုလုံးမှာလည်း ထိုအသံနှင့်အတူ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသည်။

ကြည့်ရှုနေသော လူအုပ်ကြီးဆီမှ ယခင်ကထက် ပိုမိုကျယ်လောင်သော အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လက်ဗလာနဲ့ လျှပ်စီးတွေကို ဖမ်းဆုပ်ပြီး လှံတစ်စင်း လွှင့်ရုံနဲ့ အဆောက်အအုံတစ်ခုကို ဖျက်ဆီးပစ်တာလား! ဒါက တကယ်ပဲ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် လုပ်နိုင်တာလား

ဘေးအန္တရာယ်မှ သီသီလေး လွတ်မြောက်သွားသော လွီရန်သည် ထိုမြင်ကွင်းကို ပြန်ကြည့်ကာ ဦးရေပြားများ ထုံသွားရသည်။ အကယ်၍ ထိုလှံသာ သူ့ကို တည့်တည့်ထိမှန်ခဲ့လျှင် သူ မသေခဲ့ရင်တောင် အရေခွံလန်သွားလိမ့်မည်။

သို့သော် သူ အသက်ရှူရန်ပင် မအားသေးခင်မှာပင် သူ့နောက်ဘက်မှ ရင်တုန်စရာကောင်းသော လျှပ်စစ်လှိုင်းများကို ထပ်မံ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ ခေါင်းကို အမြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ စစ်ချန်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် လက်ကို မြှောက်ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ့လက်ဖဝါးအတွင်း၌ လျှပ်စစ်အလင်းတန်းများ ထပ်မံ စုစည်းလာပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဒုတိယမြောက် မိုးကြိုးလှံမှာ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြီ!

လွီရန်၏ နှလုံးသားမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားသည်။

ဒါကို ဘယ်လို ဆက်တိုက်ရမှာလဲ

အခြားတစ်ဖက်လူမှာ ထိတ်လန့်နေသော်လည်း စစ်ချန်၏ စိတ်မှာမူ ကြည်လင်နေသည်။ ဤမိုးကြိုးလှံ၏ စွမ်းအားမှာ ကြီးမားသော်လည်း ဝိညာဉ်စွမ်းအားကုန်ဆုံးမှုမှာလည်း အလွန်ပင် ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။ အကယ်၍ သူ၏ အခြေခံမှာ အလွန် ခိုင်မာမနေလျှင် သို့မဟုတ် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ သာမန်ကျင့်ကြံသူထက် အဆပေါင်းများစွာ များပြားမနေလျှင် သုံးချက်၊ ငါးချက် အသုံးပြုပြီးသည်နှင့် သူ အားကုန်ခန်းသွားပေလိမ့်မည်။

သူသည် စိတ်ထဲမှ ခန့်မှန်းကြည့်လိုက်ရာ ဤကဲ့သို့ အစွမ်းကုန် လွှင့်ပစ်ခြင်းမျိုးကို နောက်ထပ် အခါပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းခန့် လုပ်ဆောင်နိုင်သေးသည်။

“ဒီကိစ္စပြီးရင် ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို မြှင့်တင်ဖို့ လိုအပ်နေပြီ။”

သူ တွေးနေသော်လည်း သူ့လှုပ်ရှားမှုများမှာ တစ်စက္ကန့်မျှ မနားပေ။ လက်ကောက်ဝတ်ကို တစ်ချက် လှုပ်ရှားလိုက်ရုံဖြင့် လှံအသစ်တစ်စင်းမှာ လေကိုခွဲ၍ ထွက်ပေါ်သွားပြန်သည်!

လွီရန်မှာ ထိတ်လန့်ဒေါသထွက်လျက် ထပ်မံ ရှောင်တိမ်းရပြန်သည်။ သူသည် အကွာအဝေးကို လျှော့ချကာ သူ၏ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံမှုနှင့် အနီးကပ်တိုက်ပွဲ အတွေ့အကြုံများကို အသုံးပြု၍ စစ်ချန်ကို ခြေမွမ်းရန် ကြိုးစားသည်။ သို့သော် စစ်ချန်က သူ့ကို အခွင့်အရေး လုံးဝ မပေးပေ။

လျှပ်စီးလက်ခြင်း လျှပ်တစ်ပြက် လှုပ်ရှားမှုပညာကြောင့် သူသည် အမြဲတမ်း ဘေးကင်းသော အကွာအဝေးကို ထိန်းထားနိုင်သည်။ မိုးကြိုးလှံ တစ်စင်းပြီးတစ်စင်းမှာ သူ့လက်ထဲမှနေ၍ အားကုန်ခန်းခြင်း မရှိသည့်အလား ထွက်ပေါ်လာနေသည်။

ဘုန်း!

ဘုန်း!

ဘုန်း!

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အပျက်အစီးပုံများမှာ ပြင်းထန်လှသော မိုးကြိုးလှံများ၏ ဗုံးကြဲမှုအောက်တွင် ပိုမို ပျက်စီးကုန်တော့သည်။ လွီရန်မှာမူ ကောင်းကင်အနှံ့ ပျံ့နှံ့နေသော လျှပ်စီးများကြားတွင် အားကုန်နွမ်းနယ်စွာ ပြေးလွှားနေရသည်။

တိုက်စစ်နှင့် ခံစစ်မှာ နေရာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ။

သူ တစ်ခါတစ်ရံ ပစ်လွှတ်လိုက်သော ဓားချီများကို စစ်ချန်က ပိုမိုမြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် အလွယ်တကူ ရှောင်တိမ်းနိုင်သလို၊ သို့မဟုတ် လှံအသစ်တစ်စင်းဖြင့် လေထဲတွင်ပင် တိုက်ရိုက် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

လွီရန်၏ ဝတ်ရုံမှာ စုတ်ပြတ်နေပြီး သူ၏ ဆံပင်နှင့် မုတ်ဆိတ်များမှာ လျှပ်စစ်ကြောင့် ကျွမ်းလောင်ကာ မည်းနက်နေသည်။ သူ့မျက်နှာနှင့် လက်မောင်းများတွင်လည်း လျှပ်စစ်များကြောင့် လောင်ကျွမ်းနေသော သွေးစင်းကြောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူသည် အလွန်ပင် ကြည့်ရဆိုးလှသည်။

သူ့ထံတွင် ရွှေအမြုတေအဆင့် အကြီးအကဲတစ်ဦး၏ ခန့်ညားထည်ဝါမှု ဆိုသည်မှာ အရိပ်အယောင်မျှပင် မကျန်တော့ပေ။

အောက်ဘက်မှ ကြည့်နေကြသော လူများမှာလည်း အစပိုင်းက အံ့ဩမှုမှသည် ယခုအခါတွင်တော့ ထုံထိုင်းသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် အစိမ်းရောင်ဝတ် လူငယ်က မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မရှိဘဲ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းရှိသော မိုးကြိုးလှံများကို တစ်စင်းပြီးတစ်စင်း လွှင့်ပစ်နေသည်ကို ကြည့်နေကြသည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှေးဟောင်းအကြည့်မြို့တော်ကို လွှမ်းမိုးခဲ့သော အကြီးအကဲ လွီရန်မှာ ကောင်းကင်တက်ဖို့ လမ်းမရှိ၊ မြေကြီးထဲဝင်ဖို့ တံခါးမရှိလောက်အောင် လိုက်လံတိုက်ခိုက်ခံနေရသည်ကိုလည်း မြင်တွေ့နေကြရသည်။

ဤမြင်ကွင်းမှာ သူတို့ သိထားသမျှ အသိပညာများကို လုံးဝ ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်တော့သည်။