ရိတ်သိမ်းမှုများကို ရေတွက်ခြင်း

(ဓားအနှစ်သာရတွေ၊သိုင်းအနှစ်သာရတွေကို ရည်ရွယ်ချက်လို့ပြောင်းသွားပါမယ်၊မူရင်းမှာပြောင်းသွားလို့ပါခင်ဗျာ)

လင်းပိုင်ဝေ့သည် အနည်းငယ် စဉ်းစားလိုက်၏။ နောက်ပိုင်းတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အကြမ်းပတမ်း ရက်စက်သော နည်းလမ်းများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ကောင်းကင်နေခွင်းလေးမှ ပစ်လွှတ်လိုက်သော မြှားတစ်စင်းသည် အမှန်တကယ်ပင် သတိပေးချက်မျှသာ ဖြစ်ပေသည်။

လက်ရှိ ရှိနေသူ မည်သူမျှ ကိစ္စရပ်များ ဤမျှ ချောမွေ့စွာ ပြီးဆုံးသွားလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်မထားခဲ့ကြပေ။

တောင်တန်းကို ပိတ်ဆို့စောင့်ကြပ်ရန် တာဝန်ယူထားသော အတွင်းစခန်းတပ်မှူးများပင်လျှင် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး စစ်သူကြီးအား ကြိုဆိုရန် မတုံ့ပြန်နိုင်သေးမီမှာပင် စစ်သူကြီးရှန်းသည် မြို့တွင်းသို့ ပြန်လည်ထွက်ခွာသွားပြီ ဖြစ်လေ၏။

"ရှင်က စီနီယာအစ်မကျန်းနဲ့တောင် ယှဉ်နိုင်တော့မယ်လို့ ကျွန်မ ခံစားရတယ်..."

လမ်းပေါ်တွင် လျှောက်လှမ်းလာရင်း လင်းပိုင်ဝေ့၏ နှုတ်ခမ်းနီနီလေးများ အနည်းငယ် ပွင့်ဟသွားကာ ပြောဆိုလိုက်၏။ သူမ၏ အတွေးများမှာ အနည်းငယ် လွင့်မျောနေပြီး အစောပိုင်းက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော တိုက်ပွဲအတွင်း၌သာ စိတ်ရောက်နေဆဲပင်။

ကြေးခေါင်းလောင်းရတနာကို လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် ထိုးခွဲလိုက်ခြင်း၊ ကြက်သွေးရောင်ဓားရည်ရွယ်ချက်ပုံရိပ် နှင့် ထူးဆန်းပြီး သွက်လက်သောကိုယ်ဖော့ပညာရပ် စသည်တို့ပင်။

ထိုနည်းလမ်းတစ်ခုစီတိုင်းသည် ချင်ကျိုး ရှိ ထိပ်တန်းသိုင်းပညာရပ်များထက် များစွာ သာလွန်နေပြီး၊ သူသည် ထိုအရာအားလုံးကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာ အသုံးပြုနိုင်ခြင်းမှာ တွေးကြည့်၍ပင် မရနိုင်ပေ။

လူတိုင်းသည် မိခင်ဝမ်းမှ မွေးဖွားလာကြသူချင်း တူညီသော်လည်း လူတစ်ဦးနှင့်တစ်ဦးကြား ကွာဟချက်မှာ ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနိုင်ပေသည်။

ရှန်းယီ သည် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းခါလိုက်၏။

"မလုံလောက်သေးပါဘူး"

သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရဖူးသော ဆန်းကြယ်ရေခဲခုနှစ်ခု သတ်ဖြတ်ခြင်းဓားရည်ရွယ်ချက် မှ ဖန်တီးထားသည့် ကြောက်မက်ဖွယ် ကျောက်စိမ်းနဂါးကို ပြန်ပြောင်းသတိရမိ၏။

အကယ်၍ အင်မော်တယ်နတ်ဆိုးပြောင်းလဲခြင်း ကိုးသွင်၏ ဆဌမမြောက်အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းက သမင်ဖြူကို ဖိနှပ်နိုင်ခဲ့လျှင်ပင် သူ့အနေဖြင့် အနိုင်ရနိုင်မည့်အခွင့်အရေး မရှိဟု ခံစားနေရဆဲပင်။

ကျန်းချိုလန်ကို တိုက်ခိုက်နိုင်ရန်အတွက် သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာခွန်အားသည် အဆိုပါ ဓားရည်ရွယ်ချက်ကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ရန်အနည်းဆုံး နောက်တစ်ဆင့် ထပ်တက်ဖို့ လိုအပ်ပေသည်။

နတ်ဆိုးသိုင်းပညာဆိုသည်မှာ အမှန်စင်စစ် နတ်ဆိုးသိုင်းပညာသာ ဖြစ်၏။ ၎င်းတို့၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုများမှာ စွမ်းအားကြီးမားသော်လည်း နတ်ဆိုးသက်တမ်းကို အလွန်အမင်း ကုန်ဆုံးစေသဖြင့် သိုင်းပညာရှင်များ ကျင့်ကြံရန် မဟုတ်သည်မှာ ထင်ရှားပေသည်။

နှစ်ပေါင်း သုံးထောင်ဆိုသည်မှာ အမြုတေဖြစ်တည်ခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးအတွက် နှစ်ပေါင်းများစွာ နေထိုင်ရန် လုံလောက်သော်လည်း၊ အင်မော်တယ်နတ်ဆိုးပြောင်းလဲခြင်းကိုးသွင် အတွက်မူ အသေးစားထိုးဖောက်မှုတစ်ခု ပြုလုပ်ရန်ပင် မလုံလောက်ပေ။

၎င်း၏အကြီးမားဆုံး အားသာချက်မှာ အကန့်အသတ် အမြင့်ဆုံး ဖြစ်ခြင်းပင်တည်း။

တူညီသော အဆင့်အတန်းချင်း၌ ပြိုင်ဘက်ကင်းပြီး ကြက်များနှင့် ဝက်များကို သတ်ဖြတ်သကဲ့သို့ လွယ်ကူလှ၏။

အကယ်၍ ကုန်ကျစရိတ်နှင့် အကျိုးရှိမှုကို တွက်ချက်ကြည့်မည်ဆိုပါက ကြည့်ရဆိုးလှသည်အထိ ဆိုးရွားလွန်းပေသည်... ဤသည်မှာ သိုင်းပညာရပ်ကိုယ်နှိုက်၏ အားနည်းချက်ဖြစ်ပြီး တစ်ဦးတစ်ယောက်၏ ပါရမီနှင့် အရည်အချင်းတို့နှင့် မသက်ဆိုင်ပေ။

ချင်ကျိုး စစ်သူကြီးချုပ် သို့မဟုတ် ကျန်းချိုလန်တို့ ကျင့်ကြံလျှငပင် သူတို့၏သက်တမ်း ကုန်ဆုံးသွားသည့်တိုင်အောင် အစပျိုးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ရှန်းယီအတွက်မူ သူသည် အတော်လေး ကျေနပ်မိ၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ လူသားသိုင်းပညာ ကျင့်ကြံခြင်းမှာလည်း ထိုထက် များစွာ ပိုမမြန်သောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

သေချာသည်မှာ အလွန်အရေးကြီးသော အကြောင်းပြချက်က... မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကုန်ဆုံးသွားသည်မှာ သူကိုယ်ပိုင်သက်တမ်း မဟုတ်သောကြောင့်ပင်။

ပါရမီ ဟူသော ရိုးရှင်းသည့် စကားလုံးသည် အေးစက်ပြီး ရက်စက်သော ကွာဟချက်ကြီးတစ်ခုကို ကိုယ်စားပြုနေပေသည်။ တစ်ဦးတစ်ယောက်၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် မြင့်တက်လာသည်နှင့်အမျှ ဤကွာဟချက်သည် ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာမည်ဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် လူများသည် တစ်ဖက်ကမ်းသို့ လှမ်းကြည့်ရန် သတ္တိပင် မရှိတော့သည်အထိ ဖြစ်လာတတ်၏။

အချို့လူများသည် ဘဝတစ်လျှောက်လုံး ကနဦးအဆင့်ကိုပင် မကျော်ဖြတ်နိုင်ကြပေ။

ကျောက်စိမ်းအဆင့် ဆိုသည်မှာ အင်အားကြီးမားသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်နေပြီ။

ချင်ကျိုးတစ်ခုလုံးရှိ သန်းပေါင်းများစွာသော သာမန်ပြည်သူလူထု၏ ရှေ့မှောက်တွင်မူ အမြုတေဖြစ်တည်ခြင်းအဆင့် ရှိသူများသည် ဂဏန်းသုံးလုံးပင် မပြည့်ပေ။

အမြုတေစွမ်းအင်စုစည်းခြင်းအဆင့် ဆိုလျှင် နန်းတွင်း၏အကူအညီကိုပင် လိုအပ်ပြီး၊ သိုင်းဝိဇ္ဇာ လမ်းစဉ်ကို လျှောက်လှမ်းနိုင်ရန်အတွက် အမွှေးတိုင်နှင့် ယုံကြည်မှုစွမ်းအားများကို မှီခိုရပေသည်။

ထို့ကြောင့်ပင်လျှင် တစ်ဒါဇင်ခန့်သာ ရှိပေသည်။

ချင်ကျိုးတစ်ခုလုံးတွင် အမွှေးတိုင်နှင့် ယုံကြည်မှုစွမ်းအားများကို မမှီခိုဘဲ နောက်တစ်ဆင့်သို့ ထိုးဖောက်နိုင်မည့် အလားအလာရှိသူမှာ ကျန်းချိုလန် တစ်ဦးတည်းသာရှိ၏။

ရှန်းယီသည် ထွေထွေထူးထူး ခံစားချက်မရှိပေ။

အစမှအဆုံးတိုင်အောင် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ရည်ရွယ်ချက်မှာ အလွန်ရှင်းလင်း၏။ သူသည် သာမန်လူတစ်ယောက်သာဖြစ်ပြီး နတ်ဆိုးသက်တမ်းကို အသုံးပြုကာ သူ၏ ပါရမီလိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းနိုင်သော ကံကောင်းသည့် အခွင့်အရေးတစ်ခုကို ရရှိခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်ပေသည်။

ပါရမီ ဟူသော စကားလုံးကို တွန်းလှန်နိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော အရာမှာ အချိန်ပင်။

နတ်ဆိုးများကို လုံလောက်စွာ သတ်ဖြတ်နိုင်သရွေ့ သူ မကျော်ဖြတ်နိုင်သော အတားအဆီးဟူ၍ ရှိမည်မဟုတ်ပေ။

"အာ..."

လင်းပိုင်ဝေ့သည် ရှန်းယီ တစ်စုံတစ်ခုကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တွေးတောနေသည်ကို သတိပြုမိသွားပြီး စီနီယာအစ်မကျန်းကို စိတ်ကူးယဉ်ရန်သူအဖြစ် အမှန်တကယ် သတ်မှတ်နေပုံရသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

သူမသည် စိတ်လိုက်မာန်ပါ ပြောလိုက်မိခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး ဥပမာတစ်ခု ပေးလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်ပေသည်။ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် လင်းပိုင်ဝေ့က တိုးညင်းစွာ ပြောလိုက်၏။

"ကျွန်မတို့ ပြန်ရောက်ရင် ရှင် မြို့တော်ကို သွားရတော့မှာဆိုတော့... ကျွန်မအိမ်ကို လိုက်ခဲ့မလား"

"ကောင်းပြီလေ"

ရှန်းယီက ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။ သူသည်လည်း ရိတ်သိမ်းမှုများကို စာရင်းပြုစုရန် တိတ်ဆိတ်သော နေရာတစ်ခု လိုအပ်နေ၏။

လျိုယွီချွမ် နှင့် ဟဲကျန်းတို့သည် ၎င်းတို့လက်ထဲမှ ချင်းချူမြေခွေးနတ်ဆိုး၏ အလောင်းကို ကြည့်ရင်း အနောက်မှ အမြန်လိုက်ပါလာကြလေသည်။

စစ်သူကြီးအိုချန်သည် လင်းကျန်းစီရင်စု ၏ စစ်သူကြီးအသစ်အဖြစ် ဤလူငယ်လေးကို အဘယ်ကြောင့် ရွေးချယ်ခဲ့သလဲဆိုသည်ကို ၎င်းတို့ နောက်ဆုံး၌ နားလည်သွားကြ၏။

၎င်းတို့သည် လုံးဝ ယုံကြည်လက်ခံသွားကြပြီဖြစ်ပြီး မကျေနပ်မှု အစအနမျှပင် မရှိတော့ပေ။

ဘိုင်ယွင်ခရိုင်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ လင်းပိုင်ဝေ့ရည်ညွှန်းသော အိမ်ဆိုသည်မှာ လူသူကင်းဝေးသော အိမ်ငယ်လေးတစ်လုံးပင်။

နှစ်ဦးသား အိမ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာကြလေသည်။

လင်းပိုင်ဝေ့သည် စားပွဲဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ ပါးလွှာသော ဖုန်မှုန့်လွှာကို ကြည့်လိုက်၏။ ဤစားပွဲပေါ်တွင်ပင် သူမသည် လေးပါးညီမျှခြင်းမူလစွမ်းအင် အပြည့်အစုံကို ကူးရေးပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ထိုအချိန်မှစ၍ ရှန်းယီသည် သူ၏ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ကောင်းမွန်သော သိုင်းပညာ ပါရမီကို အမှန်တကယ် ထုတ်ပြခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ရှန်းယီလည်း လွမ်းဆွတ်မှုအချို့ ခံစားရမလားဟု သူမ သိချင်နေမိ၏။

သို့သော် ၎င်းအစား ရှန်းယီသည် ကုတင်စွန်းတွင် ထိုင်ကာ တောက်ပသော ငွေရောင်အိတ်ကို ထုတ်ယူပြီး သူ၏ ရိတ်သိမ်းမှုများကို စတင်ရေတွက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေ၏။

အဖိုးတန်ဆေးဝါးများနှင့် ရှားပါးသတ္တုများသည် ကုတင်ပေါ်တွင် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဟိုတစ်စ ဒီတစ်စ ရောက်ရှိလာသည်။

မိုးပြာရောင်ကျောက်စိမ်းဓား နှင့် ဝိညာဉ်ဖိနှိပ်ခြင်း ခေါင်းလောင်းတို့သည် ချင်းချူမြေခွေးနတ်ဆိုး၏ တစ်ခုတည်းသော ရတနာများဖြစ်ပုံရသဖြင့် ရှန်းယီ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားမိ၏။ သို့သော်လည်း နားလည်ပေး၍ ရနိုင်ပါသည်။

အကယ်၍ အခြားအရာများ ရှိခဲ့လျှင်လည်း ဤကဲ့သို့ သေရေးရှင်ရေးအခြေအနေမျိုးတွင် တစ်ဖက်လူအနေဖြင့် ဝှက်ထားနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သူသည် အိတ်ကို လှုပ်ခါရင်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေ၏။

"သူတို့က အပြင်ထွက်ရင် သိုင်းပညာကျမ်းတွေ မသယ်ကြဘူးလား"

"..."

လင်းပိုင်ဝေ့သည် မချင့်မရဲဖြင့် အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။

"ဒီလို အခြေအနေမျိုး မဖြစ်အောင် ကာကွယ်ဖို့ ဖြစ်မှာပေါ့"

ရှန်းယီသည် အဖိုးတန်ဆေးဝါးများနှင့် ရှားပါးသတ္တုများကို အိတ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်၏။

ဤသိုလှောင်အိတ်၏ နေရာလွတ်သည် ငွေရောင်ခေါင်းလောင်းလေးထက် များစွာ ပိုကျယ်သဖြင့် ၎င်းကိုယ်တိုင်ကပင် ရတနာတစ်ခု ဖြစ်နေပေသည်။

ဤပြင်ပပစ္စည်းများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သူ တန်ဖိုးအထားဆုံးအရာမှာ ချင်းချူမြေခွေးနတ်ဆိုး ကိုယ်တိုင်ပင်။

ဗဟုသုတကြွယ်ဝပြီး မျိုးရိုးမြင့်သော နတ်ဆိုးကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်ပေသည်။

၎င်း၏ အမျိုးမျိုးသော နည်းလမ်းများသည် အဆုံးမရှိဘဲ အံ့မခန်းဖွယ်ရာပင်။

ဥပမာအားဖြင့် ချင်းချူ၏ ပြင်ပအမြုတေ အတတ်ပညာ ကို ကြည့်ပါ။

ပြင်ပအမြုတေ တစ်ဆယ့်နှစ်ခုစလုံးသည် ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ဖြစ်နေခြင်းက ၎င်းတို့သည် သန့်စင်ထားသော ရတနာများဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြနေ၏။

၎င်းသည် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ကျောက်စိမ်းအရည်များမှ ဖွဲ့စည်းထားသော ကောင်းကင်နတ်ဆိုးအမြုတေ နှင့် အခြေခံအားဖြင့် ကွာခြားပေသည်။

ထို့ပြင် အသုံးပြုပုံအရ ကောင်းကင်နတ်ဆိုးအမြုတေသည် ကိုယ်တွင်းအမြုတေ၏ အစားထိုးအဖြစ် ဆောင်ရွက်ပြီး ချီပင်လယ် အတွင်း၌ ဝှက်ထားကာ နတ်ဆိုးစွမ်းအား ကျင့်ကြံခြင်းကို ခြေလက်အင်္ဂါများနှင့် အရိုးများထဲသို့ ပေါင်းစပ်ပေး၏။

၎င်းသည် အဓိက သွေးကြောများနှင့် မရီဒျန်များကို မချိတ်ဆက်သော်လည်း နတ်ဆိုးစွမ်းအား ထုတ်လွှတ်ရန် ခန္ဓာကိုယ်ကို လိုအပ်ဆဲ ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် ချင်းချူ၏ ပြင်ပအမြုတေမှာမူ လေထဲသို့လွှတ်တင်ရပြီး ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် လုံးဝ မသက်ဆိုင်ဘဲ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအင်ကို သိုလှောင်ရန် သီးသန့် အသုံးပြုခြင်းပင်။ ၎င်းအတွင်းရှိ နတ်ဆိုးစွမ်းအားကို ဝိညာဉ်ဖိနှိပ်ခြင်း ခေါင်းလောင်း ကဲ့သို့သော ရတနာများကို ထိန်းချုပ်ရန်အတွက်သာ အသုံးပြုနိုင်ပေသည်။

လိုအပ်လာပါက ရန်သူများကို ဖိအားပေးရန်အတွက်ပင် ဖောက်ခွဲဖျက်ဆီးနိုင်၏။

ထိုစဉ်က မြေခွေးငယ်လေးသည် ပြင်ပအမြုတေ အတတ်ပညာအကြောင်း ဒဏ္ဍာရီများကိုသာ ကြားဖူးပြီး တကယ်တမ်းတွင် လုံးဝ နားမလည်ခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားပေသည်။

၎င်းသည် ကျောင်းနဂါးနတ်ဆိုး နှင့်အတူ ကန်းကန်းမြင်မြင် စမ်းသပ်ကာ ကောင်းကင်နတ်ဆိုး ယာမာပြင်ပအမြုတေကျင့်စဉ် ကို ဖန်တီးခဲ့ခြင်း ပင်။

အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ပေ... လျှို့ဝှက်အန္တရာယ်များစွာ ရှိနေခြင်းမှာ ဤအရာသည် ချင်းချူ ပြင်ပအမြုတေ အတတ်ပညာနှင့် လုံးဝ မသက်ဆိုင်သောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအခါ ချင်းချူမြေခွေးနတ်ဆိုး၏ နာကျည်းမှုရှိနေပြီဖြစ်ရာ အနည်းဆုံးတော့ သိုင်းပညာများကို ဖော်ထုတ်ရာတွင် ကြီးမားသော အမှားအယွင်းများ ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။

ရှန်းယီသည် တောက်ပသော ငွေရောင်အိတ်လေးကို ကစားနေသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ သူ၏ စနစ်ဘောင်ကို ဖွင့်လိုက်၏။

သူ၏ အကြည့်သည် သဏ္ဍာန်နှစ်မျိုးမူလရည်ရွယ်ချက်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။

အစောပိုင်စက ချင်းချူမြေခွေးနတ်ဆိုး၏ ဓားထိန်းချုပ်ဟန်မှာ အတော်လေး စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလှ၏။ ၎င်းသည် ဤ တိမ်ဖြူကျောင်းတော်၏လျှို့ဝှက်ချက်ဖြစ်သော မူလရည်ရွယ်ချက်ကို ပိုမိုပြည့်စုံလာစေရန် ကူညီပေးနိုင်မည်လောဟု သူ တွေးတောနေမိသည်။

အတွေးများကို စုစည်းလိုက်ပြီး သူသည် နှစ်တစ်ထောင်ကို အသုံးပြု၍ နတ်ဆိုးပုံဆောင်ခဲတစ်ခု ဖွဲ့စည်းလိုက်ကာ နတ်ဆိုးသက်တမ်းကို သဏ္ဍာန်နှစ်မျိုးမူလရည်ရွယ်ချက်အတွင်းသို့ လောင်းထည့်လိုက်လေသည်။

【၁ နှစ် - သင်သည် နတ်ဆိုးပုံဆောင်ခဲတစ်ခုကို မျိုချလိုက်ပြီး သဏ္ဍာန်နှစ်မျိုး တာအိုဓားမူလ ရည်ရွယ်ချက် ကို ဆင်ခြင်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။】

【နတ်ဆိုးသက်တမ်း အနှစ် ၂၀ တိုးလာသည်။】

နတ်ဆိုးသက်တမ်း တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းလာသည်နှင့်အမျှ မရေမတွက်နိုင်သော နာကျည်းချက်များ နိုးထလာကြပြီး သမင်ဖြူသည်ပင် ဆွေးနွေးမှုတွင် ပါဝင်လာ၏။

အသိပေးချက်များတွင် ထူးဆန်းပြီး ဆန်းပြားသော စိတ်ကူးစိတ်သန်း အမျိုးမျိုးဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။

【၁၃၇ နှစ် - သင် ဖွဲ့စည်းလိုက်သော သဏ္ဍာန်နှစ်မျိုးတာအိုဓားပုံရိပ်သည် လေထဲတွင် ပေါလောပေါ်နေပြီး ယင်နှင့်ယန် ငါးသင်္ကေတလေးများ ဖြည်းညှင်းစွာ လည်ပတ်နေသည်။ သင်သည် တာအိုဓားကို စိုက်ကြည့်ရင်း နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တွေးတောနေကာ သင့်နားထဲတွင် နတ်ဆိုးများ၏ မရပ်မနား ငြင်းခုံသံများကို ကြားနေရသည်။ ချင်းချူမြေခွေးနတ်ဆိုးသည် နတ်ဆိုးအုပ်စုကို ကြည့်လိုက်ပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားသကဲ့သို့ သင့်ဘေးသို့ ရောက်လာကာ အကြံပြုချက် အသေးစားလေးတစ်ခု ပေးလိုက်သည်။】

【ရေထဲတွင် ကျောင်းနဂါးနတ်ဆိုး၊ တောင်ပေါ်တွင် တောသခင်ကျား။ ၎င်းတို့နှစ်ခုစလုံးတွင် ယင်နှင့်ယန် ဂုဏ်သတ္တိများ ရှိပြီး ကျားနဂါးအမြုတေစွမ်းအင်စုစည်းခြင်း မူလရည်ရွယ်ချက် နှင့်လည်း ကိုက်ညီနေသဖြင့်၊ အဘယ်ကြောင့်...】

【၁၆၂ နှစ် - ချင်းချူမြေခွေးနတ်ဆိုး၏ အကူအညီဖြင့် သင်သည် တောသခင် နှင့် ကျောင်းနဂါးနတ်ဆိုးတို့ကို ယင်နှင့်ယန် ငါးသင်္ကေတရုပ်များအတွင်းသို့ အောင်မြင်စွာ ချိတ်ပိတ်နိုင်ခဲ့သည်။ သင်နှင့် ချင်းချူမြေခွေးနတ်ဆိုးတို့သည် တာအိုဓားဘေးတွင် ထိုင်လျက် အတွင်းမှ ပြောင်းလဲမှုများကို စိတ်ဝင်တစား စောင့်ကြည့်နေကြသည်။】