သိုင်းဘုံကျောင်းတော်မှ ဆုလာဘ်များ လက်ခံရရှိခြင်းနှင့် ကောင်းကင်ဝါးမျို စွမ်းအင်စားသုံးခြင်းကျင့်စဉ်ကို လေ့လာခြင်း
Vol. 17 Ch. 165
"မင်းတို့နှစ်ယောက်၊ ထွက်လာဖို့ အချိန်တန်ပြီ။"
သိုင်းဘုံကျောင်းတော်၏ အဝင်ဝတွင် သာမန်အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားတစ်ဦးက ဖြည်းညှင်းစွာ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ဦးကို ယဉ်ကျေးစွာ သတိပေးလိုက်သည်။
"တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကျွန်တော်တို့ အခုပဲ ထွက်လာပါ့မယ်။"
ကျန်းချန်ယွင်သည် ထိုလူကို အလွန်ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ရှန်းယီကို အပြင်သို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့၏။
သိုင်းဘုံကျောင်းတော်မှ ထွက်ခွာပြီးနောက် သူက တိုးတိုးလေး မိတ်ဆက်ပေးသည်။
"ဒီလူတွေအားလုံးဟာ မြို့တော်အပါအဝင် ပြည်နယ်နဲ့ စီရင်စုအသီးသီးက ရွေးချယ်ထားတဲ့ ထူးချွန်ထက်မြက်တဲ့ ပါရမီရှင်တွေပဲ။ သူတို့ထဲမှာ တော်ဝင်မျိုးနွယ်တွေတောင် ပါဝင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ ရာထူးအဆင့်အတန်းက ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီနေရာကို ရောက်လာပြီဆိုရင် သိုင်းဘုံကျောင်းတော် တပည့်များ လို့ပဲ သတ်မှတ်ခံရတယ်။"
ထို့နောက် သူသည် သိုင်းဘုံကျောင်းတော်၏ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီသို့ လက်ညှိုးညွှန်ပြလိုက်သည်။
မိုးမျှော်လောက်အောင် မြင့်မားသည့် ပင်မခန်းမကြီးနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်ရှိ ရုံးဌာနများမှာ သိုင်းဘုံကျောင်းတော်၏ နားရွက်များကဲ့သို့ပင်။
"ဘယ်ဘက်မှာက နတ်ဆိုးဖမ်းစီးသူများ ရုံးရှိပြီး၊ ညာဘက်မှာက နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာန ရုံးရှိတယ်။"
သူ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် လူများစွာက ရှန်းယီ၏ ဝတ်စုံကို သတိထားမိသွားကြပြီး သူ၏ ငယ်ရွယ်သော မျက်နှာကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။
မကြာမီ၊ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာန ရုံးရှေ့တွင် ရပ်နေသည့် ဒု-စစ်သူကြီး ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသားအချို့က လမ်းဖယ်ပေးလိုက်ကြသည်။
"စစ်သူကြီး၊ ကျေးဇူးပြုပြီး အရင်ကြွပါ။"
ဘယ်ဘက်ခြမ်းရှိ နတ်ဆိုးဖမ်းစီးသူများကတော့ ရယ်မောနေကြသည်။ ဤမျှ ငယ်ရွယ်သော နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး စစ်သူကြီးတစ်ဦး မြို့တော်သို့ လာရောက်ခြင်းမှာ သိုင်းဘုံကျောင်းတော် သန့်စင်ခြင်းအတွက် ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူတို့က ထင်ကြသည်။
ထိုဒု-စစ်သူကြီးများသည် အချိန်အကြာကြီး စောင့်ရပေဦးမည်။
သို့သော် ရှန်းယီက ခေါင်းအနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်၏။
"မလိုပါဘူး"
ထို့နောက် လူတိုင်း၏ စောင့်ကြည့်နေမှုအောက်တွင် သူသည် လှည့်ထွက်လာပြီး နတ်ဆိုးဖမ်းစီးသူများ ရုံးအတွင်းသို့ လျှောက်လှမ်းဝင်သွားသည်။
လူတိုင်း မှင်သက်သွားကြပြီးနောက် ဒု-စစ်သူကြီးအချို့၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ ကွေးညွှတ်သွားကာ "ဆက်ပြီး ရယ်နေကြလေ" ဟု ပြောလိုက်ကြသည်။
"..."
နတ်ဆိုးဖမ်းစီးသူများက နှုတ်ခမ်းမဲ့လိုက်ကြ၏။
"မင်းတို့ဘက်က ရာထူးက ဒီနေရာမှာ အလုပ်မဖြစ်ဘူး။"
ညာဘက်ခြမ်းတွင် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး စစ်သူကြီးများအား သန့်စင်ခြင်းအတွက် ဦးစားပေးမည်မှာ သေချာသော်လည်း နတ်ဆိုးဖမ်းစီးသူများက ထိုစည်းမျဉ်းအတိုင်း မလုပ်ဆောင်ကြပေ။
မည်သူက ပို၍ စွမ်းဆောင်ရည်ကောင်း ရှိသနည်း ဆိုသည်အပေါ်သာ မူတည်သည်။
သူ စကားမဆုံးမီမှာပင် ရုံးအတွင်းမှ အံ့သြတကြား အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ဆယ်ကြိမ်လား"
နတ်ဆိုးဖမ်းစီးသူ အချို့၏ မျက်နှာများ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူတို့သည် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနနှင့် စကားနိုင်လုနေခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး အတွင်းသို့ အတင်းတိုးဝင်ကြည့်ကြသည်။
ကျန်းချန်ယွင်က ပြင်ဆင်ထားသည့် ရွှေရောင်လိပ်စာစာအုပ်ကို စားပွဲပေါ် တင်လိုက်သည်။ သူနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ရပ်နေသည့် အမျိုးသမီးမှာ စာမျက်နှာအပြည့် ရေးသားထားသည့် စွမ်းဆောင်ရည် မှတ်တမ်းများရှိ နာမည်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။
"ရှင်တို့ ချင်ကျိုး က တခြား နတ်ဆိုးဖမ်းစီးသူတွေအားလုံး အနားယူသွားကြပြီလား"
"သိုင်းဘုံကျောင်းတော် သန့်စင်ခြင်း ဆယ်ကြိမ်တောင်..."
သူမသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်၏။
အမျိုးသမီး၏ စကားကြောင့် နတ်ဆိုးဖမ်းစီးသူအချို့ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ သူတို့အတွက် တစ်ကြိမ်စာ စုဆောင်းရန်ပင် နှစ်ပေါင်းများစွာ အချိန်ယူရပေသည်။
ဤလူက ဆယ်ကြိမ်မှ စတင်ရမည်လော။ ဤသည်မှာ သန့်စင်ခြင်းလော၊ သို့မဟုတ် ရေချိုးခြင်းလော။
"နားလည်ပါပြီ၊ ကျွန်မ အမြန်ဆုံး စီစဉ်ပေးပါ့မယ်။"
အမျိုးသမီးက ခေါင်းငြိမ့်၏။
"ခဏစောင့်ပါဦး၊ အရင်ဆုံး စစ်သူကြီးရှန်းအတွက် ကောင်းကင်ဝါးမျို စွမ်းအင်စားသုံးခြင်းကျင့်စဉ် မိတ္တူတစ်ခု အရင်ယူပေးပါ"
ကျန်းချန်ယွင်က တားလိုက်သည်။
ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အနည်းငယ် တည်ငြိမ်စပြုလာသည့် အမျိုးသမီးမှာ ပြန်လည် တိတ်ဆိတ်သွားပြန်သည်။ သူမ၏ လက်ချောင်းများက အမြုတေစွမ်းအင်စုစည်းခြင်းအဆင့် သခင်ဖြူနတ်ဆိုးသခင် ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည့် မှတ်တမ်းပေါ်တွင် ရောက်ရှိနေပြီးနောက် သူမဘေးတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်နေသည့် ရှန်းယီကို ကြည့်လိုက်၏။
သူမအနေဖြင့် ဤနက်မှောင်သော ချပ်ဝတ်၊ မှတ်တမ်းတင်ထားသည့် စွမ်းဆောင်ရည်များနှင့် အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်း နည်းလမ်း တို့ကို ဆက်စပ်တွေးတောရန် ခက်ခဲနေသည်။
"ရှင်တို့ ချင်ကျိုးက ကျောက်စိမ်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေက အခု ဒီလောက်တောင် သန်မာနေကြတာလား"
အမျိုးသမီးသည် သူမ၏ နားထင်ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ မှတ်တမ်းပါ လက်ရေးမှာ သူမ ရင်းနှီးသည့် လက်ရေးမျိုး မဟုတ်ပါက၊ ချင်ကျိုးတစ်ခုလုံး ဆင်းရဲလွန်း၍ နန်းတော်မှ ဆုလာဘ်များကို လိမ်လည်တောင်းခံနေသည်ဟု သူမ သံသယဝင်မိပေလိမ့်မည်။
ငွေရောင်ခေါင်းလောင်းအတွင်းရှိ နတ်ဆိုးချီနှင့် သွေးများကို စစ်ဆေးပြီးနောက် သူမသည် အနောက်ဘက်သို့ ဝင်သွားသည်။
သိုင်းဘုံကျောင်းတော်၏ ဘေးကဲ့သို့ လုံခြုံသည့်နေရာမျိုးမှာ မဟာချန်မင်းဆက် တစ်ခုလုံးတွင် ရှာဖွေရန် ခက်ခဲသောကြောင့် သိုင်းပညာကျမ်းစာများ၊ ဆေးလုံးများနှင့် ရတနာများကို ဤနေရာတွင် သိမ်းဆည်းထားလေ့ရှိသည်။
အခြား စောင့်ကြည့်နေသည့် နတ်ဆိုးဖမ်းသူများသည်လည်း ဤလူငယ် စစ်သူကြီးမှာ အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်း နည်းလမ်းကို ကျင့်ကြံရန် လိုအပ်နေသေးသည်ကို သိလိုက်ရသောအခါ သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။
သို့သော် သူတို့ သက်ပြင်းချ၍ပင် မပြီးသေးမီမှာပင် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း သတိထားမိသွားကြပြန်သည်။
ထို့နောက် သူတို့သည်လည်း ထိုအမျိုးသမီးကဲ့သို့ပင် အတွေးနက်သွားကြသည်။
ရှန်းယီသည် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများ၏ ထူးဆန်းသော မျက်နှာထားများကို ဂရုမစိုက်ပေ။ အင်မော်တယ်နတ်ဆိုးပြောင်းလဲခြင်းကိုးသွင် ကြောင့် ရရှိလာသည့် နိမ့်ကျသော ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်နှင့် မြင့်မားသော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ သူ့ကိုယ်သူ ဖုံးကွယ်ရန် ခက်ခဲလေ့ရှိသည်။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်း နည်းလမ်းကို ရရှိပြီးပါက ဤကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုး နောက်ထပ် ဖြစ်ပေါ်လာတော့မည် မဟုတ်ပေ။
ခဏအကြာတွင် အမျိုးသမီး ပြန်ထွက်လာပြီး ထူထဲသော သိုင်းဘုံကျောင်းတော် ကျမ်းစာအုပ်ကို စားပွဲပေါ် တင်လိုက်သည်။
"စစ်သူကြီးရှန်း၊ ကျေးဇူးပြုပြီး သိုင်းဘုံကျောင်းတော်မှာ ခဏလောက် တည်းခိုနေထိုင်ပါ။ ရှင် အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီဆိုတာနဲ့ သိုင်းဘုံကျောင်းတော် သန့်စင်ခြင်းကို ကျွန်မ အချိန်မရွေး စီစဉ်ပေးပါ့မယ်။"
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"
ရှန်းယီသည် အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်း နည်းလမ်းကို ယူလိုက်သော်လည်း စနစ်မျက်နှာပြင် ကို ချက်ချင်း အသုံးမပြုသေးပေ။
မြို့တော်သို့ ရောက်ရှိခါစ ဖြစ်ပြီး ပင်မခန်းမကြီးအတွင်း၌ မည်သူမည်ဝါမှန်းမသိသည့် ထူးဆန်းသော တည်ရှိမှုတစ်ခု ရှိနေသေးသောကြောင့် အလွန်အမင်း ထူးထူးခြားခြား ပြုမူခြင်းမှာ မကောင်းပေ။
အနည်းဆုံး ငါးရက်လောက်တော့ စောင့်ရမည်။
သိုင်းဘုံကျောင်းတော်၏ အနောက်ဘက်တွင် နတ်ဆိုးဖမ်းစီးသူများအတွက် တည်းခိုရန် နေရာများ စီစဉ်ပေးထား၏။
အလယ်ဗဟိုရှိ ခြံဝင်းအတွင်း၌ လူအချို့ အဝင်အထွက် လုပ်နေကြသည်ကို တွေ့ရသည်။ သူတို့၏ ဝတ်စုံများသည် တရားဝင်ဝတ်ရုံများကဲ့သို့ သပ်ရပ်ခြင်း မရှိသော်လည်း အားလုံးမှာ ဝတ်ရုံရှည်များနှင့် ပိတ်စဖိနပ်များကိုသာ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ဝတ်ဆင်ထားကြသည်။
သူတို့သည် တော်ဝင်မြို့တော်အတွင်း ရောက်ရှိနေသောကြောင့် သူတို့၏ အရှိန်အဝါများကို ထိန်းချုပ်ထားခြင်း မရှိကြပေ။
ရှန်းယီက အာရုံခံကြည့်ရာတွင် အလွန်အမင်း သန်မာသည့် တည်ရှိမှုမျိုး မရှိဘဲ အားလုံးနီးပါးမှာ အမြုတေဖြစ်တည်ခြင်းအဆင့် သိုင်းသမားများသာ ဖြစ်ကြပြီး ချင်ကျိုးထက် အရေအတွက် အနည်းငယ် ပိုများခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
"ဟိုဘက်က သိုင်းဘုံကျောင်းတော် တပည့်တွေ နေတဲ့နေရာ၊ ငါတို့က ဒီဘက်မှာ။"
ကျန်းချန်ယွင်က သူ့ကို ဘယ်ဘက်သို့ ခေါ်ဆောင်သွား၏။ ဤနေရာမှာ ဟိုဘက်နှင့်စာလျှင် အနည်းငယ် အခြေအနေ ညံ့ဖျင်းသည်။
အသုံးအဆောင်များ ကွာခြားခြင်း မဟုတ်ဘဲ လူမနေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်၍ ဖုန်များ တက်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
"အောင့်အီးပြီး နေလိုက်ပါဦး။ မြို့တော်ကို ဆုလာဘ်လာယူတဲ့သူတွေက အမြဲတမ်း လူနည်းစုပဲ ရှိတတ်တာ။ အများစုက ဆုယူပြီးရင် ပြန်ကြတာပဲ။ သိုင်းဘုံကျောင်းတော် သန့်စင်ခြင်းကို စောင့်ရမယ့်သူတွေပဲ ရက်အနည်းငယ် ကြာကြာ နေကြတာ။"
"မင်းက အခုမှ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး စစ်သူကြီး ဖြစ်လာတာဆိုတော့ လူပြောစရာ မဖြစ်အောင် သိပ်ပြီး ဟိတ်ဟန်ထုတ်မနေတာ ပိုကောင်းတယ်။"
ကျန်းချန်ယွင်က သူ၏ အရှိန်အဝါကို အသုံးပြု၍ အခန်းနှစ်ခန်းကို သန့်ရှင်းရေး လုပ်ပေးလိုက်သည်။
"ရပါတယ်၊ ကျွန်တော်က ဂျီးမများပါဘူး။"
ရှန်းယီသည် ဤအရာများကို သိပ်ဂရုမစိုက်ပေ။ သူ ပထမဆုံး ကူးပြောင်းရောက်ရှိလာစဉ်က နေခဲ့ရသည့် အခန်းမှာ ဤထက်ပင် ပိုဆိုးသေးသည်။
သူသည် အခန်းထဲသို့ ဝင်ကာ စားပွဲတွင် ထိုင်လိုက်ပြီး ထူထဲသော အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်း နည်းလမ်းကို ကြည့်ရင်း အလွန်ကျေနပ်နေမိသည်။
နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာန၏ လုပ်ဆောင်ချက်မှာ အပြစ်ပြောစရာ မရှိပေ။ ယခင်က ကျင့်စဉ်များကဲ့သို့ပင် အသေးစိတ် မှတ်တမ်းတင်ထားရုံသာမက မှတ်ချက်များစွာလည်း ပါဝင်သည်။
သူသည် ပထမဆုံး စာမျက်နှာကို ဖြည်းညှင်းစွာ လှန်လိုက်ပြီး ၎င်းပေါ်ရှိ ခက်ခဲနက်နဲသော စာသားများကို ကြည့်လိုက်စဉ်။
ရှန်းယီ၏ ပေါ့ပါးနေသော မျက်နှာထားမှာ ရုတ်တရက် အေးခဲသွားသည်... ဤသည်မှာ အသေးစိတ် ရေးသားထားခြင်း မဟုတ်ဘဲ အကြောင်းအရာများလွန်းခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
စာမျက်နှာတိုင်းသည် စစ်မှန်သော အဓိပ္ပာယ် မှတ်တမ်းတင်ထားသည့် ရွှေရောင်စာမျက်နှာထက်ပင် မနည်းပေ။
သူသည် တံခါးအပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး "ခင်ဗျား ကျင့်ကြံခဲ့တဲ့ အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်း နည်းလမ်းကလည်း ဒီလောက် ထူတာပဲလား"
"ဟာသပဲ။"
ကျန်းချန်ယွင်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး အားကျသည့်လေသံဖြင့် ပြောသည်။
"ငါ အဲဒီတုန်းက စွမ်းဆောင်ရည်တွေကို အကြာကြီး စုဆောင်းခဲ့ရတာ။ အဆုံးမှာတော့ အလယ်အလတ် အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်း နည်းလမ်းတစ်ခုနဲ့ လဲလှယ်ဖို့ပဲ လောက်ငှခဲ့တယ်။ စုစုပေါင်း ၁၀ စာမျက်နှာတောင် မပြည့်ဘူး။ မင်းနဲ့ သခင်မကျန်းလို ပါရမီရှင်တိုင်းက မဟာချန်မင်းဆက်ရဲ့ နံပါတ်တစ် အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်း နည်းလမ်းကို ကျင့်ကြံရဲတယ်လို့ မင်းထင်နေတာလား"
ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရှန်းယီသည် ဤ ကောင်းကင်ဝါးမျို စွမ်းအင်စားသုံးခြင်းကျင့်စဉ် ကို ပြန်လည် စိုက်ကြည့်လိုက်၏။
အလိမ်ခံလိုက်ရပြီ...
ထိုစဉ်က ကျန်းချိုလန်၏ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး အမူအရာကြောင့် ဤသည်မှာ သာမန် အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်း နည်းလမ်းတစ်ခုသာ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ရှန်းယီ မှားယွင်းစွာ ယုံကြည်ခဲ့မိခြင်း ဖြစ်သည်။
သူသည် အံကြိတ်လိုက်ပြီး စာမျက်နှာများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု လှန်ကြည့်လိုက်သည်။
စာလုံးလေးများမှာ သိပ်သည်းလွန်းလှပြီး စာလုံးတစ်လုံးချင်းစီကို သူ သိသော်လည်း ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ နတ်ဘုရားတို့၏ စာပေများကဲ့သို့ပင် နားလည်ရန် ခက်ခဲလှသည်။
နောက်ဆုံးစာမျက်နှာအထိ ဖတ်ပြီးသွားသောအခါမှ စနစ်မျက်နှာပြင် ပေါ်တွင် စာသားတစ်ကြောင်း ပေါ်လာခဲ့သည်။
【အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်း (ရှားပါး) - ကောင်းကင်ဝါးမျို စွမ်းအင်စားသုံးခြင်းကျင့်စဉ်- မစတင်ရသေး】
ဤသည်မှာလည်း ရှားပါး အဆင့်ရှိသည့် သိုင်းပညာတစ်ခု ဖြစ်ပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း ကျင့်စဉ်ဖြစ်သော အင်မော်တယ်နတ်ဆိုးပြောင်းလဲခြင်းကိုးသွင် နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဤသည်မှာ စစ်မှန်သော သိုင်းပညာအတွင်းအား ကျင့်စဉ်ပင်။
ရှန်းယီ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်ထဲတွင် မိမိကိုယ်ကိုယ် တောင်းပန်လိုက်၏။
"ညီလေးရေ၊ကိုကြီး တောင်းပန်တယ်ကွာ"
သူ၏ စိတ်ထဲမှ အနည်းငယ် တွေးတောလိုက်သည်နှင့် များပြားလှသော နတ်ဆိုးသက်တမ်း များမှာ ဤကျင့်စဉ်အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားတော့သည်။