သိုင်းဘုံကျောင်းတော်သို့ ဝင်ရောက်ခြင်းနှင့် ရွှေရောင်ကိုယ်ထည်ကို သန့်စင်ခြင်း

ကျန်းချန်ယွင်၏ တုံ့ပြန်မှုကြောင့် သူမ၏ စကားများတွင် မရှင်းလင်းမှုများ ပါဝင်နေသည်ကို ကျန်းချိုလန် ချက်ချင်း သတိပြုမိသွား၏။ သူမသည် နှုတ်ခမ်းကို အနည်းငယ် စေ့လိုက်ပြီး ထပ်မံရှင်းပြရန် ပြင်လိုက်သည်။

ရှန်းယီသည် သူ၏ မင်ရောင်ဓားကို ဖြုတ်လိုက်ပြီး စားပွဲပေါ် တင်လိုက်သည်။

"ဒါက ခင်ဗျားရဲ့ မိတ်ဆွေဟောင်းဆီက ပစ္စည်းတစ်ခုလား။"

စစ်သူကြီးယိုသည်လည်း ဤဓားကို အကြာကြီး စိုက်ကြည့်ခဲ့ဖူးသည်ကို သူ ပြန်လည် သတိရလိုက်၏။ ထို့ပြင် ပျက်စီးနေသော ဘုရားကျောင်းတွင် တွေ့ဆုံစဉ်က ထိုအမျိုးသမီးသည် သူ၏ ခါးနေရာကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လှမ်းကြည့်ခဲ့ဖူးသည်။

တစ်ခါတစ်ရံ သူမ သူ့ကို ကြည့်သည့် အကြည့်များထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခုကို လွမ်းဆွတ်သတိရနေသကဲ့သို့ ထူးဆန်းမှုများ ပါဝင်နေလေ့ရှိသည်။

ရှန်းယီသည် အမြဲတမ်း သတိရှိရှိ နေတတ်သည့် အကျင့်ရှိရာ ဤအရာများသည် သူ၏ သတိထားမိမှုမှ မည်သို့ လွတ်ကင်းနိုင်မည်နည်း။ ယခင်က သူ ထုတ်မပြောခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး ယခု သူမဘက်က စတင် ပြောလာပြီဖြစ်ရာ သူသည် သဘောထားသေးသိမ်သော သူတစ်ယောက် မဟုတ်ပေ။

"..."

ကျန်းချိုလန် ခဏတာ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် ညင်သာစွာ ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်။"

မင်ရောင်ဓားအပြင် သူမအနေဖြင့် ရှန်းယီကို မိတ်ဆွေဟောင်းတစ်ဦးအဖြစ် မြင်ရသည့် အရေးကြီးဆုံး အကြောင်းပြချက်တစ်ခုမှာ လူငယ်လေးသည် သူမ၏ ဆိုလိုရင်းကို လွယ်ကူစွာ နားလည်ပေးနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်ကြောင်း သူမ သဘောပေါက်လိုက်၏။

ဤမျှ မရှင်းမလင်း စကားများဖြင့် ပြောဆိုသော်လည်း သူမ အမှန်တကယ် ဖော်ပြလိုသည်ကို ရှန်းယီက ထွင်းဖောက်မြင်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

"ခင်ဗျား အလျင်မလိုဘူးဆိုရင် ကျွန်တော် လက်နက်အသစ်ရပြီးမှ ခင်ဗျားကို ပေးပါ့မယ်။"

ရှန်းယီသည် မင်ရောင်ဓားကို သူ့ခါးတွင် ပြန်ချိတ်လိုက်၏။ ရတနာအသစ် ရရှိလျှင်ပင် သူ ချက်ချင်း အသားကျချင်မှ ကျပေလိမ့်မည်။

တစ်ဖက်လူက အမှတ်တရအနေနှင့် လိုချင်တာ ဖြစ်သည့်အတွက် ခဏစောင့်ရသည်ကို စိတ်ထဲထားမည် မဟုတ်ပေ။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"

ကျန်းချိုလန်သည် ဤကဲ့သို့ လိုရင်းတိုရှင်း ဆက်သွယ်ပြောဆိုနည်းကို နှစ်သက်ပုံရသည်။ အလွန်အကျွံ ရှင်းပြနေစရာ မလိုသလို မည်သည့် စိတ်ခံစားမှုကိုမှ ထုတ်ပြနေစရာ မလိုပေ။

သူမသည် အခြားသူများနှင့် ဆက်ဆံရာတွင် အမှန်တကယ် ညံ့ဖျင်းသူ ဖြစ်သည်။

ကျန်းချန်ယွင်သည် စောစောက ဂြိုဟ်သားစကားကို နားထောင်နေရသကဲ့သို့ ခံစားချက်မျိုးမှ ယခုထိ သိပ်ပြီး သက်သာလာခြင်း မရှိသေးပေ။

နေပါဦး၊ ဒါက မိတ်ဆွေဟောင်းဆီက ပစ္စည်းတစ်ခု ဆိုတာကို သူ ဘယ်လို လုပ်ပြီး သိသွားတာလဲ။ စကားနည်းနည်းလေး ပြောရုံနဲ့ ရှင်းလင်းသွားတာလား။

သူ နားလည်မလည် ဆိုတာကို သူတို့ ထည့်မစဉ်းစားပေးကြဘူးလား။

သူတို့အားလုံးက ချင်းပြည်နယ်ရဲ့ လူငယ်ခေါင်းဆောင်တွေ ဖြစ်လာမယ့်သူတွေ ဆိုပေမယ့် ဘာလို့ သူ့ကျမှ လုံးဝ ဝင်မဆံ့သလို ခံစားနေရတာလဲ။

"သိုင်းဘုံကျောင်းတော် သန့်စင်ခြင်းကို အမြန်ဆုံး စီစဉ်လိုက်ပါ။ ကျန်တာတွေကို စိတ်ပူမနေနဲ့။"

ကျန်းချိုလန် အခန်းထဲမှ ထွက်သွား၏။သူမ ဘေးခန်းထဲသို့ ဝင်သွားခဲ့သည်။။

ထို့နောက်မှ ရှန်းယီက ကျန်းချန်ယွင်ကို ကြည့်လိုက်၏။

"သိုင်းဘုံကျောင်းတော် သန့်စင်ခြင်း ဆိုတာ ဘာလဲ။"

ရိုးသားသော မျက်နှာထားနှင့် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားသည် နောက်ဆုံးတွင် ယုံကြည်မှု အနည်းငယ် ပြန်ရလာပြီး တစ်ဖက်လူက ဘာကြောင့် ရုတ်တရက် မေးမြန်းရသနည်း ဆိုသည်ကိုပင် မေးခွန်းထုတ်မနေတော့ပေ။

"သိုင်းဘုံကျောင်းတော် သန့်စင်ခြင်း ဆိုတာက ဒီနေ့ မင်း မြင်ခဲ့ရတဲ့ ယင်ဝိညာဉ် ပျက်စီးသွားပြီဖြစ်တဲ့ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေ ချန်ထားခဲ့တဲ့ ရွှေရောင်ကိုယ်ထည် တွေကို ရည်ညွှန်းတာပါ။ မင်းကိုနားလည်လွယ်အောင် ပြောရရင်... သူတို့ရဲ့ ရွှေရောင်ကိုယ်ထည် အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုကို အဖိုးတန် ဆေးဝါးသဖွယ် စားသုံးပြီး ကိုယ့်အတွက် အသုံးပြုခြင်းပါပဲ။"

"ဒါပေမဲ့ အဲဒါက မပြောပလောက်တဲ့ အစိတ်အပိုင်းလေး တစ်ခုပဲ ဖြစ်ပြီး မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ထွက်သက်ဝင်သက် ဆယ်ကြိမ်စာလောက်ပဲ ဖြတ်သန်း စီးဆင်းသွားမှာပါ။ ပါရမီထူးချွန်တဲ့ သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက်က ၆၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက် ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ပြီး ငါ့လို သာမန်လူကတော့ ၄၀ ကနေ ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက်ပဲ ရနိုင်ပါတယ်။"

ကျန်းချန်ယွင်သည် သူ အမြုတေဖွဲ့စည်းစဉ်က အဖြစ်အပျက်ကို ပြန်ပြောင်းပြောပြ၏။

"ငါက သန့်စင်ခြင်း အခွင့်အရေး နှစ်ကြိမ်ကို သုံးပြီး ကနဦးအမြုတေကို ဖွဲ့စည်းခဲ့ရတယ်။ ပြီးတော့ နောက်ထပ် ခြောက်ကြိမ် ထပ်လုပ်ခဲ့ရတယ်။ အခုတော့ အမြုတေပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့် ရောက်ဖို့ တစ်လှမ်းပဲ လိုတော့တယ်... ဒါပေမဲ့ ငါတို့ရဲ့ အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်း နည်းလမ်းတွေက မတူညီကြတော့ မင်းအတွက် ကိုးကားစရာလောက်ပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။"

ထိုအရာကို ကြားလျှင် ရှန်းယီ ရုတ်တရက် ကံကောင်းသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ကျန်းချိုလန်သာ စောစောက ဝင်မတားခဲ့လျှင် သူသည် နတ်ဆိုးသက်တမ်းကို အသုံးပြုပြီး အဆင့်အတန်းကို အတင်းအဓမ္မ မြှင့်တင်မိနေပေလိမ့်မည်။

ကျောက်စိမ်းအဆင့်ပြီးပြည့်စုံခြင်း အတွက် လိုအပ်သော မိုးမြေစွမ်းအင်ကို စုဆောင်းရန် သူသည် သားရဲအမြုတေ အများအပြားကို သုံးစွဲခဲ့ရုံသာမက နှစ်ပေါင်း ခြောက်ရာနီးပါးခန့် ကုန်ဆုံးခဲ့ရသည်။

မိုးမြေသည် အလွန် တွန့်တိုလွန်းလှ၏။ ကျင့်ကြံခြင်း ဆိုသည်မှာ လုယူခြင်းပင်။

ဤ သိုင်းဘုံကျောင်းတော် သန့်စင်ခြင်း ဆိုသည်မှာ လုယူရမည့် ပစ်မှတ်ကို နတ်ဆိုးများနှင့် မိုးမြေ ရတနာများမှ ကျဆုံးသွားပြီးသော အဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံသူများထံသို့ ပြောင်းလဲလိုက်ခြင်းမျှသာ ဖြစ်သည်။

"ဒါနဲ့ သခင်မကျန်းက သိုင်းဘုံကျောင်းတော် သန့်စင်ခြင်း စီစဉ်ဖို့ ပြောသွားတယ်..."

ကျန်းချန်ယွင်သည် ကြမ်းပြင်ပေါ်ရှိ ကြွေ ကွဲစများကို ရှင်းလင်းရန် သူ၏ အရှိန်အဝါကို အသုံးပြုလိုက်ပြီး ဘေးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ မျက်လုံးများထဲတွင် ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များကို မဖုံးကွယ်ထားနိုင်ပေ။

"ဒါဆို ခင်ဗျား တကယ်ပဲ အားလုံးကို နားလည်သွားတာလား။ ဟန်ဆောင်နေတာ မဟုတ်ဘူးပေါ့... ပြီးတော့ ထပ်ပြီး လေ့လာစရာ မလိုတော့ဘူးလား။"

ရှန်းယီ စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ပိတ်လိုက်ပြီး ခေါင်းခါလိုက်၏။

"မလိုတော့ဘူး ထင်တယ်။"

၆၇၉ နှစ် အပြည့်ပင်။

သဏ္ဍာန်နှစ်ခုမူလရည်ရွယ်ချက် သာ ဖြစ်ပါက ယခုအချိန်တွင် ပြီးပြည့်စုံလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ။ ကောင်းကင်ဝါးမျိုစွမ်းအင်ကျင့်စဉ် သည် မည်မျှပင် ခက်ခဲစေကာမူ အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်း နည်းလမ်းတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။

သူသည် လုပ်ငန်းစဉ် တစ်ခုလုံးကို အပြည့်အဝ ကျွမ်းကျင်နေပြီ ဖြစ်ပြီး အခြေခံ အကျဆုံး ကျင့်ကြံခြင်း စုဆောင်းမှုသာ လိုအပ်တော့သည်။

ရှန်းယီ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသော ကြီးမားသော ဗဟုသုတများကို ခံစားလိုက်၏။

မဟာချန်မင်းဆက်တွင် နံပါတ်တစ်ဟု သတ်မှတ်ခံရပြီး စနစ်ကပင် ရှားပါးဟု အသိအမှတ်ပြုထားသော ဤအမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်း နည်းလမ်းသည် သာမန်နည်းလမ်းများနှင့် ယှဉ်လျှင် အားသာချက် တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။

၎င်းကတော့ အမြန်နှုန်းပင်။

ထိုအရာက အလွန် လောဘကြီးသော ကောင်းကင်ဝါးမျို တာအိုဝိညာဉ်ကို အမြန်ဆုံးနှုန်းဖြင့် ပြုစုပျိုးထောင်ပေး၏။ အခြား အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ၏ ဂရုတစိုက် ပြုစုပျိုးထောင်ရသော တာအိုဝိညာဉ်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဤအရာသည် ဂျီးမများပေ။ ရောက်လာသမျှ အရာအားလုံးကို လက်ခံပြီး မသန့်ရှင်းခြင်း သို့မဟုတ် ပြုစုပျိုးထောင်ရန် မသင့်တော်ခြင်းများကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပေ။

ကျန်းချိုလန် အဘယ်ကြောင့်ဤသိုင်းပညာကိုသူ့အား ညွှန်းခဲ့ကြောင်း ရှန်းယီ နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားခဲ့၏။

ကောင်းကင်ဝါးမျို စွမ်းအင်ကျင့်စဉ် ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ကိုယ်တွင်းအမြုတေ သာလျှင် ကြမ်းတမ်းသော နတ်ဆိုးစွမ်းအား ကို လက်ခံနိုင်လိမ့်မည်။

သို့သော် ထိုကဲ့သို့ လောဘကြီးသော တာအိုဝိညာဉ်သည် မလွဲမသွေပိုမို ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မည် ဖြစ်ပြီး ထိန်းချုပ်ရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် ၎င်းကို ဖိနှိပ်ရန် နေမင်းလောင်ကျွမ်းခြင်း ရတနာမီးပြင်းဖို လိုအပ်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် နတ်အာရုံက ၎င်း၏ အသိစိတ်ကို အစားထိုးကာ အမြုတေခွဲထုတ်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်ကို ပြီးမြောက်စေပြီး ဟွမ်ယွမ်အရှင်သခင် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်မည်။

အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် ကို ပိုမို နက်ရှိုင်းစွာ နားလည်လာပြီ ဖြစ်ရာ။ ရှန်းယီသည် နောက်ထပ် ရွှေရောင်ကိုယ်ပွားရုပ်ထုတစ်ခု ဖန်တီးရန် ဆန္ဒ မရှိတော့ပေ။

သူ၏ နတ်အာရုံကို တာအိုဝိညာဉ်အား ပေါင်းစပ်လိုက်ပြီဖြစ်ရာ ယင်ဝိညာဉ်ကိုပါ ထပ်ပေါင်း၍မရတော့ပေ။

ဤသည်မှာ ရတနာနှစ်ခုကို ထိန်းချုပ်ခြင်းနှင့် မတူဘဲ နတ်အာရုံကို လုံးဝပုံအပ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်တစ်ခုအားမည်သို့ နှစ်ပိုင်းခွဲမည်နည်း။ ရူးသွားလိမ့်မည် မဟုတ်ပါလော။

ရှန်းယီ မတ်တတ်ရပ်ပြီး အခန်းပြင်သို့ ထွက်လာကာ ရှေ့ရှိ မြင့်မားသော သိုင်းဘုံကျောင်းတော်ကို ကြည့်ရင်း အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွား၏။

ထိုစဉ်မှာပင် သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်များ တုန်ခါသွားပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိရလိုက်သည်။

စနစ်မျက်နှာပြင်သည် သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် ပွင့်လာပြီး ယခင်က သတိမထားမိဘဲ ကျော်သွားခဲ့သော စာလုံးများသည် အမြင်အာရုံထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာ၏။

【နတ်ဆိုးမူလအမြုတေ - နတ်ဆိုးဝိညာဉ်များကို ပုံသွင်းနိုင်ပြီး သင့်အနားတွင် အမှုထမ်းစေနိုင်သည်။ ထာဝရ ကျွန်ပြုခံရမည်ဖြစ်ပြီး ဘယ်သောအခါမျှ သံသရာမှ မလွတ်မြောက်နိုင်ပေ။ သခင်၏အမြင့်မြတ်ဆုံးလမ်းကြောင်းကို ကာကွယ်ရန် ကမ္ဘာလောက၏ ခါးသီးသော ဒုက္ခဆင်းရဲအားလုံးကို ခံစားရမည်။】

"သခင်၏အမြင့်မြတ်ဆုံးလမ်းကြောင်းကို ကာကွယ်ရန်လား။"

ရှန်းယီ တိတ်ဆိတ်စွာ ရေရွတ်လိုက်ပြီး အသက်ပြင်းပြင်း ရှူကာ ရဲရင့်သော အကြံဥာဏ်တစ်ခု သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာခဲ့၏။

နောက်တစ်နေ့

ကျန်းချန်ယွင်သည် နတ်ဆိုးဖမ်းစီးသူ ရုံးခန်းနှင့် လျင်မြန်စွာ ဆက်သွယ်ခဲ့သည်။

သန့်စင်ခြင်း ဆယ်ကြိမ် လိုအပ်သော နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး စစ်သူကြီး တစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ လုပ်ရည်ကိုင်ရည် စွမ်းဆောင်ရည်သည် သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။

သိုင်းဘုံကျောင်းတော် ရှေ့တွင် အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံဝတ် ပုံရိပ်လေးခု တိတ်ဆိတ်စွာ ပေါ်လာသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာများသည် အိုမင်းနေပြီး ခြေတစ်လှမ်းသင်္ချိုင်းအားနင်းနေသကဲ့သို့ပင်။

သူတို့သည် ပင်မခန်းမကြီးထဲသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်ဝင်သွားကြသည်။

ရွှေရောင်ကိုယ်ထည် ၁၃ ခုအောက်တွင် နေရာယူထားပြီးသော နက်မှောင်သည့် ချပ်ဝတ်နှင့် လူငယ်လေးကို သူတို့ ကြည့်လိုက်ကြ၏။

ထိုလူအနည်းငယ် လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် ထူထဲသော အဖြူရောင် မြူခိုးများ သိုင်းဘုံကျောင်းတော် အဝင်ဝတွင် ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာပြီး ခန်းမကြီး တစ်ခုလုံးကို ပြင်ပကမ္ဘာနှင့် သီးခြားခွဲထုတ်လိုက်သည်။

"တရားထိုင် အသက်အောင့်ထား၊ စိတ်ကို စုစည်းပါ။"

ရှန်းယီ ဖျာပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်၏။ ဤနေရာသည် သိမ်မွေ့သော နေရာတစ်ခု ဖြစ်ပြီး မြင့်မားသော ရွှေရောင်ကိုယ်ပွားရုပ်ထုများ၏ အကြည့်များ ဆုံစည်းရာ နေရာဖြစ်သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ယက္ခ၊ ခွေလျက်သား ရှိနေသော ခြင်္သေ့ကုလားအုတ်၊ လက်တစ်ဖက်စီတွင် ရွှေရောင်နှက်တံများကို ကိုင်ဆောင်ထားသော သားရဲမျက်နှာနှင့် လူကိုယ်ခန္ဓာ ကိုယ်ပွားများ...

သို့သော် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ကိုယ်ပွား ၁၂ ခုနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အလယ်ဗဟိုရှိ ပုံမှန်ပိုဆန်သော ပေ ၆၀ မြင့်သည့် ရွှေရောင်ကိုယ်ထည်ကို မြင်သောအခါ ရှန်းယီ၏ မျက်လုံးများ မသိစိတ်ဖြင့် ကျဉ်းမြောင်းသွား၏။

တိတ်ဆိတ်နေသော သိုင်းဘုံကျောင်းတော် အတွင်း၌ အမျက်ဒေါသများ ပြည့်နှက်နေသော အာဟတ်ရွှေရောင်ကိုယ်ထည်၏ မျက်လုံးများသည် ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။

"..."

ရှန်းယီ စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားလိုက်၏။ ထိုနေ့က သူ အမြင်မမှားခဲ့ပေ။

ကိုယ်ပွားများစွာ အနက် ဤအာဟတ် ရွှေရောင်ကိုယ်ထည် တစ်ခုတည်းသာ အသက်ရှင် နေခြင်း ဖြစ်လေ၏။