← Chapters

ဆွဲဆောင်ခြင်းနှင့် အကြံပြုခြင်း

Vol. 18 Ch. 177

ဆွဲဆောင်ခြင်းနှင့် အကြံပြုခြင်း

Vol. 18 Ch. 177

ယောင်တုန်းရှက “အသေးစိတ်ကိုတော့ ရှင့်ကို ပြောပြဖို့ အဆင်မပြေသေးပါဘူး ရှင်က ရှင့်အလုပ်ကိုပဲ အာရုံစိုက်ပါ မှတ်ပုံတင်တဲ့ကိစ္စကိုတော့ ကျွန်မ စီစဉ်ပေးနိုင်ပါတယ်၊ ခဏနေရင် ကျွန်မရဲ့ ကိုယ်ရေးအချက်အလက်တွေကို ပို့ပေးလိုက်မယ် ပြီးရင် ကျွန်မ ရှင့်ဆီကို အမြန်ဆုံး လာခဲ့ပါ့မယ်” ဟု ဆိုသည်၏။

သူမသည် အလွန်ပင် ပြတ်သားသွက်လက်သူဖြစ်ရာ လုအန်းကျီလည်း ထပ်မံ၍ မမေးမြန်းတော့ဘဲ “ကောင်းပါပြီ” ဟုသာ ပပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်ပြီး

ယောင်တုန်းရှက ဆက်လက်၍ “ကျန်းဆူရှင်းကို ကောင်းကောင်း ဂရုစိုက်ပေးပါဦး” ဟု မှာကြားလေသည်။

လုအန်းကျီကလည်း “စိတ်ချပါ” ဟု ကတိပေးလိုက်ပြီးနောက် ယောင်တုန်းရှက ဖုန်းချသွား၏။

လုအန်းကျီသည် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် စုန့်ရှောင်ချင်းထံသို့ ဖုန်းခေါ်ဆိုလိုက်သည်။

ဖုန်းဝင်သွားသည်နှင့် သူ စကားမပြောရသေးမီမှာပင် စုန့်ရှောင်ချင်းက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် “ဘယ်လိုလဲ တစ်ယောက်ယောက် နင့်ကို ဆက်သွယ်လာပြီလား” ဟု လှမ်းမေးလေသည်၏။

လုအန်းကျီက “အင်း ဆက်သွယ်လာပြီ ကျန်းဆူရှင်းရဲ့ သူငယ်ချင်း ယောင်တုန်းရှလေ သူက မကြာခင်မှာ ဟိုင်တုကို လာခဲ့မယ်လို့ ပြောတယ်” ဟု ပြန်ပြောပြလိုက်သည်။

“အင်း”

စုန့်ရှောင်ချင်း၏ အသံမှာ အနည်းငယ် အားနည်းသွားပြီး “တခြားလူသာ ရှာလို့ရရင် သူ့ကို ငါ လုံးဝ ဆက်သွယ်မှာ မဟုတ်ဘူး အဲဒီ ယောင်တုန်းရှက တကယ်ကို ကြောက်ဖို့ကောင်းတဲ့ အရှိန်အဝါမျိုး ရှိတာ တစ်ခါက ငါ့အဖေနဲ့အတူ ထမင်းစားပွဲတစ်ခုမှာ သူ့ကို ဆုံဖူးတယ် အဲဒီတုန်းက သူ့ရဲ့ အရှိန်အဝါအောက်မှာ ငါ လုံးဝ မှိန်သွားခဲ့ရတာ”

“သူက ငါ့ကို စကားလာပြောမှ သူက ကျန်းဆူရှင်းနဲ့ တော်တော်လေး ရင်းနှီးတယ်ဆိုတာ သိခဲ့ရတာ ကျန်းဆူရှင်းနဲ့သာ ခင်မင်တဲ့သူ မဟုတ်ရင် သူ့ကို ငါ စကားတောင် ပြောရဲမှာ မဟုတ်ဘူး အခုတော့ ကျန်းဆူရှင်းအတွက် လက်စားချေပေးဖို့ဆိုတော့ ငါလည်း အစွမ်းကုန် ကြိုးစားရတော့မှာပေါ့” ဟု ဆိုလေသည်။

လုအန်းကျီသည် ၎င်းတို့အားလုံးမှာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ရင်းနှီးပြီးသားဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ယခု စုန့်ရှောင်ချင်း ပြောပြချက်အရ စုန့်ရှောင်ချင်းနှင့် ယောင်တုန်းရှတို့မှာ ယခင်က ပတ်သက်မှု မရှိခဲ့ကြောင်း သိလိုက်ရပြီး

လုအန်းကျီက “ဒီ ယောင်တုန်းရှရဲ့ နောက်ခံက ဘယ်လိုမျိုးလဲ” ဟု မေးရာ

စုန့်ရှောင်ချင်းက “ငါလည်း မသိဘူး၊ ငါ့အဖေကိုလည်း မမေးဖြစ်ခဲ့ဘူး ကျန်းဆူရှင်းကလည်း သူ့အကြောင်းပြောရင် ‘သူ့သူငယ်ချင်း’ ဆိုပြီးတော့ပဲ လျှို့ဝှက်ချက်တွေလို ပြောလေ့ရှိတာ” ဟု ဆို၏။

လုအန်းကျီသည် ကျန်းဆူရှင်းက ယောင်တုန်းရှအကြောင်း ပြောဆိုရာတွင် အမြဲတမ်း ‘သူ့သူငယ်ချင်း’ ဟုသာ ရည်ညွှန်းလေ့ရှိသည်ကို ပြန်လည် သတိရမိသည်။

သို့သော် ထို ‘သူ့သူငယ်ချင်း’ ယောင်တုန်းရှသည် အရေးကြီးသော အချိန်များစွာတွင် ကျန်းဆူရှင်းအား ကူညီပေးခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားပြီး ဥပမာအားဖြင့် ဖုန်းနံပါတ်နှင့် အချက်အလက်များ ရရှိရန် ကူညီပေးခြင်း သို့မဟုတ် ကုမ္ပဏီနှင့် စာချုပ်ဖျက်သိမ်းသည့် ကိစ္စများကို ဖြေရှင်းပေးခြင်းတို့မှာ သူမ၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို သက်သေပြနေသည်။

လုအန်းကျီက စိတ်ကို ပြန်လည် စုစည်းလိုက်ပြီး “အဲဒီအကြောင်းတွေ ခဏထားလိုက်ပါဦး မင်းရဲ့ ကိုယ်ရေးအချက်အလက်တွေကိုလည်း ငါ့ဆီ ပို့ပေးပါ နောက်ပိုင်း မှတ်ပုံတင်တဲ့အခါ လိုအပ်လိမ့်မယ်”

စုန့်ရှောင်ချင်းကလည်း “ကောင်းပါပြီ” ဟု ပြန်လည် ဖြေကြားခဲ့ပြီးဖုန်းချပြီးနောက် လုအန်းကျီသည် မရင်းနှီးသော ဖုန်းနံပါတ်မှ ပေးပို့ထားသော ယောင်တုန်းရှ၏ အမည်၊ မှတ်ပုံတင်နံပါတ်၊ နေရပ်လိပ်စာနှင့် ဖုန်းနံပါတ်တို့ ပါဝင်သော စာတိုကို တွေ့လိုက်ရပြီး မကြာမီမှာပင် ဆုရှောင်ချင်းကလည်း သူမ၏ အချက်အလက်များကို ပေးပို့လာသည်။

လုအန်းကျီသည် ၎င်းတို့၏ အချက်အလက်များကို ကြည့်လိုက်ရာ စုန့်ရှောင်ချင်း၏ နေရပ်လိပ်စာမှာ ဟိုင်တုရှိ ရီဖိန်နေအိမ်ဖြစ်ပြီး ယောင်တုန်းရှ၏ လိပ်စာမှာ မြို့တော်တွင် ဖြစ်ကြောင်း၊ စုန့်ရှောင်ချင်းမှာ သူနှင့် အသက်တူဖြစ်ပြီး ယောင်တုန်းရှမှာမူ သူတို့ထက် တစ်နှစ် ပိုကြီးသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

လုအန်းကျီသည် ယောင်တုန်းရှ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို စဉ်းစားနေရင်း ကျုံ့ပေါ်ထံသို့ ထပ်မံ၍ ဖုန်းခေါ်ဆိုလိုက်ကာ သူသည် အခြေအနေများကို ရှင်းပြလိုက်ရာ ကျုံ့ပေါ်ကလည်း ဝမ်းသာအားရ လက်ခံပြီး သတင်းစောင့်ရန် ပြောကြားလေသည်။

အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ဆိုင်းနေသော်လည်း သတင်းမထူးသေးသဖြင့် လုအန်းကျီသည် ကွန်ပျူတာရှေ့တွင် ထိုင်ကာ အလုပ်စတင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ပြီး

ထိုအချိန်တွင် အယ်ဒီတာ ကူးကူးက ခုနစ်ခန်းမြောက်ကို ဖတ်ပြီးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ကျူကျူမှတစ်ဆင့်

“ဆရာဘီ၊ ဟွမ်ရုန်လား မုနျန့်စစ်လား ဘယ်သူက ခေါင်းဆောင်မင်းသမီးလဲ”

“ခန့်မှန်းကြည့်လေ” လုအန်းကျီက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ကူးကူးက “ကျွန်မကတော့ ဟွမ်ရုန်လို့ ထင်တာပဲ ဆရာဘီ၊ ဇာတ်သိမ်းပိုင်းမှာ ဟွမ်ရုန်ကို ပြန်ပြီး ပျောက်ကွယ်သွားအောင်တော့ မလုပ်ဘူး မဟုတ်လား” ဟု စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းသောကြောင့်

လုအန်းကျီက “ငါ့ကို အဲဒီလောက်အထိ စိတ်မမှန်တဲ့သူလို့ ထင်နေတာလား” ဟု ဆိုရာ ကူးကူးက “ဟုတ်တယ်” ဟု ပြောင်ချော်ချော် ပြန်ပြောခဲ့သည်။

လုအန်းကျီ ပြောစရာစကားများ ပျောက်နေစဉ်

ကူးကူးက ဆက်လက်၍ “ဒါပေမဲ့ ဒီစာအုပ်က ဖတ်လို့ ပိုပိုကောင်းလာတယ် လူကြိုက်များမှုကလည်း တဖြည်းဖြည်း တက်လာတာဆိုတော့ နောက်ထပ် အောင်မြင်မယ့် စာအုပ်တစ်အုပ် ဖြစ်မှာ သေချာတယ်” ဟု ဆိုသည်၏။

လုအန်းကျီက “ဖြစ်မှာပါ” ဟုသာ ရိုက်နှိပ်လိုက်၏။

‘စွန်ရဲသူရဲကောင်းဒဏ္ဍာရီ’ သာ အောင်မြင်မှု မရရှိလျှင် မည်သည့်စာအုပ်က ရနိုင်ပါဦးမည်နည်း။

ကွန်ပျူတာ၏ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ကူးကူးသည် လုအန်းကျီ၏ အဖြေကို ကြည့်ကာ ဆရာဘီမှာ အတော်လေး ယုံကြည်မှုလွန်ကဲနေသည်ဟု ထင်မြင်မိပြီး သို့သော် ဆရာဘီတွင် ထိုသို့ ယုံကြည်မှုရှိရန် ခိုင်လုံသော အရည်အချင်းများ ရှိနေသည်ကိုလည်း သူမ သိ၏။

ဤစာအုပ်ကြောင့် သူမလည်း နောက်ထပ် ဆုကြေးငွေများစွာ ရရှိဦးမည်ဖြစ်ရာ အယ်ဒီတာ ကူးကူးမှာ အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်နေသည်။

သူမသည် လုအန်းကျီအား

“ဆရာဘီ၊ နေရာအတော်များများက ‘မင်းသားလေး’ နဲ့ ‘ဒိုရာဒရင်’ ပုံပြင်တို စုစည်းမှုတွေကို ထပ်မံ မှာယူနေကြတယ် ဒီပုံပြင်နှစ်ခုရဲ့ နာမည်ကြီးမှုက အတော်လေး အားကောင်းနေပြီး အရောင်းရဆုံး စာရင်းထဲမှာ ပါဝင်နေပါတယ် ဒါက ‘နဂါးဘုရင် သုံး’ ကိုတောင် ကျော်တက်သွားနိုင်တယ်လို့ ထင်တယ်” ဟု သတင်းကောင်းတစ်ခု ထပ်မံပေးပို့လိုက်ပြီး

လုအန်းကျီက “အင်း” ဟုသာ ပြန်လည် ဖြေကြားခဲ့သည်။

ယခုနှစ်အတွင်း ဝင်ငွေများစွာ ရရှိထားပြီးဖြစ်သဖြင့် လုအန်းကျီသည် ငွေကြေးအတွက်သာ စာရေးနေခြင်း မဟုတ်တော့ပေ။ သူ၏ သမီးလေး ချန်းချန်းအတွက် ပုံပြင်များ၊ ယောက္ခမဖြစ်သူ ကျန်းယွီကျီအတွက် သိုင်းဝတ္ထုများကို သူသည် စိတ်ကျေနပ်မှုအတွက်သာ ရေးသားနေခြင်း ဖြစ်ပြီး ထို့အပြင် ယခုအချိန်တွင် သူ၏ စိတ်ထဲ၌ အခြားသော အစီအစဉ်များ ရှိနေသဖြင့် ကူးကူး ပြောပြသော သတင်းကောင်းမှာ သူ့အား များစွာ စိတ်လှုပ်ရှားစေခြင်း မရှိပါပေ။

လုအန်းကျီ၏ တိုတောင်းသော အဖြေကြောင့် ကူးကူးမှာ စကားပင် ဆက်မရတော့ဘဲ ဖြစ်သွားရကာ သူမက အကြောင်းအရာ တစ်ခုကို ထပ်မံ ရှာဖွေပြီး

“ဆရာဘီ၊ ဆရာ့ရဲ့ ပုံပြင်တိုထဲက ‘နှင်းသားလေး’ ကို ပထမဆုံး ဖတ်တုန်းက ဘာမှ မခံစားရဘူး ဒါပေမဲ့ ဆရာ့ရဲ့ ပုံပြင်တွေက အတော်လေး စိတ်မကောင်းဖြစ်စရာ ကောင်းတာပဲ ဒီပုံပြင်ကြောင့် ကျွန်မဆီကို မုတ်ဆိတ်ရိတ်ဓားတွေတောင် ပါဆယ်နဲ့ ပို့လာကြတယ်” ဟု ပြောပြလိုက်သည်။

လုအန်းကျီက “အဲဒီ ဓားတွေကို အမျိုးသား လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေကို ပေးလိုက်ပါလား၊ ဒါမှမဟုတ် မင်းပဲ သိမ်းထားလိုက်ပေါ့” ဟု နောက်ပြောင်လိုက်သည်။

ကူးကူးမှာ ဆွံ့အသွားပြီး “နောက်ဆိုရင် ဒီလောက်အထိ စိတ်မကောင်းဖြစ်စရာကောင်းတာတွေ မရေးပါနဲ့တော့ အထူးသဖြင့် ကလေးပုံပြင်တွေက ကလေးတွေအတွက် အရမ်း ရက်စက်လွန်းရာ ကျတယ်” ဟု တောင်းဆိုလေသောကြောင့်

လုအန်းကျီက “ကောင်းပါပြီ” ဟု ဖြေလိုက်သော်လည်း ကူးကူးကမူ သူ့ကို လုံးဝ မယုံကြည်ပါပေ။

ကူးကူးနှင့် စကားပြောပြီးနောက် လုအန်းကျီထံသို့ ဟွမ်ဖိန်အန်းက ဖုန်းဆက်လာခဲ့၏။

ဟွမ်ဖိန်အန်းက အချက်နှစ်ချက် ရှိသည်ဟု ပြောကာ ပထမအချက်မှာ ဝတ္ထုမဂ္ဂဇင်းတစ်ခုမှ လုအန်းကျီအား စာမူတောင်းခံချင်နေခြင်း ဖြစ်ပြီး လုအန်းကျီက ယခုနှစ်တွင် စာအုပ်အသစ် ထပ်မံ မရေးလိုသေးသဖြင့် ငြင်းပယ်လိုက်သည်။ ထို့အပြင် မေဘယ်လ်ထရီးနှင့် လက်တွဲရသည်မှာ အဆင်ပြေနေသဖြင့် အခြားသို့ ပြောင်းလဲရန် ဆန္ဒမရှိကြောင်း ပြောကြားလိုက်သည်။

ဒုတိယအချက်မှာ ဟိုင်တု စာရေးဆရာအသင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် ကိစ္စဖြစ်သောကြောင့် လုအန်းကျီက ဤကိစ္စကို သဘောတူလိုက်သည်။

ထို့နောက် ဟွမ်ဖိန်အန်းက လုအန်းကျီအား အသင်းဝင် လျှောက်လွှာပုံစံကို အီးမေးလ်ဖြင့် ပို့ပေးလိုက်ပြီး ဟွမ်ဖိန်အန်းနှင့် လင်းကုတို့ကို ထောက်ခံသူများအဖြစ် ထည့်သွင်းရန် ညွှန်ကြားခဲ့ကာ

ဟွမ်ဖိန်အန်းနှင့် ဖုန်းပြောပြီးနောက် ကျုံ့ပေါ်က ထပ်မံ ဖုန်းဆက်လာရာ သူက ဒါရိုက်တာ ဟန်နှင့် စကားပြောပြီးဖြစ်ကြောင်းနှင့် ဒါရိုက်တာ ဟန်မှာ အလွန်ပင် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေကြောင်း ပြောပြသည်။

ဖုန်းသံဘုရင်နှင့် ဖုန်းသံဘုရင်မတို့ အတူတကွ ပါဝင်မည့် ပြိုင်ပွဲဖြစ်သဖြင့် လူကြိုက်များမှုမှာ အလွန်မြင့်မားမည်မှာ သေချာလှပြီး ကျုံ့ပေါ်က လုအန်းကျီအား လျှောက်လွှာပုံစံကို အီးမေးလ်ဖြင့် ပို့ပေးလိုက်ပြီး ဖြည့်စွက်ပေးရန် တောင်းဆိုလိုက်လေတော့သည်။

All Chapters