ဝိညာဉ်ဝါးမျိုမိချောင်း

“အမ် ”

ရှင်းလင်းနေသော တောင်တန်းဒေသအတွင်းရှိ လမ်းကျဉ်းလေးထဲ၌ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လျှောက်နေသော ကျန်းရီက ရပ်တန့်လိုက်တော့၏။ ယခုအချိန်တွင် သူ၏စိတ်ထဲ၌ ကောင်းကင်ထဲရှိ လျှပ်စီးမြင်ကွင်းက ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး ထာဝရကြေးမုံ ရောက်လာသည့်အချိန်နှင့် ဆင်တူနေ၏။ ယခုအခေါက်တွင်မူ ကျောက်စိမ်းကျိုင်းတစ်ခု ပြုတ်ကျလာတာပဲဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်တည်းတွင် သူ၏စိတ်ထဲ၌ သတင်းစကားတစ်ခု ပေါ်လာလေ၏။ အဋ္ဌမမြောက်ရတနာကို ရသွားပါပြီ။

ရတနာရသည့် အချိန်တိုင်းတွင် နန်းတော်အတွင်းရှိ လူတိုင်းက ယင်းကို အာရုံခံမိ၏။ ကျန်းရီက ယခုအချိန်တွင် မည်သူကများ ကျောက်စိမ်းကျိုင်းကို ရသွားသလဲဟု သိချင်စိတ်ပြည့်နေသည်။ ကျောက်စိမ်းကျိုင်း၏ လုပ်ဆောင်ချက်က အဘယ်နည်း။ ယင်းက သာလွန်သူတော်စင် လက်နက်ပေလော။ အတုအယောင် နတ်ဘုရား လက်နက်ပေလော။

အတွေးများစွာက စိတ်ထဲတွင် ဖြတ်ပြေးသွားပြီးနောက် ကျန်းရီက ထပ်မတွေးရဲတော့ပေ။ ခေါင်းထက်မှ ကျောစိမ့်ဖွယ် အရှိန်အဝါ တည်ရှိမှုကို ခံစားမိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ပြောပြရန်မလိုဘဲ ထပ်မံတိုက်ခိုက်ရန်အတွက် မိချောင်းခေါင်း သတ္တဝါက ရောက်လာတာပဲဖြစ်သည်။

“ဟမ့် ”

ကျန်းရီ၏ မီးဝိညာဉ်ပုလဲသည် တစ္ဆေမီးလျှံသုံးစုဖြင့် တောက်လောင်လာတော့သည်။ မိချောင်းခေါင်းသတ္တဝါ ဝိညာဉ်ဝါးမျိုခြင်း မိချောင်းမပေါ်လာခင် သူကတစ္ဆေ မီးလျှံများကိုသုံးလျက် လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။ သူ၏လက်နှစ်ဖက်က ဆက်တိုက် ဝှေ့ယမ်းနေပြီး တစ္ဆေမီးလျှံနှစ်စုကို ထပ်မံထုတ်ဖော်လိုက်၏။ ထင်သည့်အတိုင်းပင် မိချောင်းခေါင်းသတ္တဝါက တစ္ဆေမီးလျှံသုံးစုကို ဖြတ်ကျော်မသွားခင် ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်က အဖြူရောင် မီးခိုးအဖြစ်ပြောင်းပြီး ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်သည်။

ဟူး ဟူး

ကျန်းရီသည် မိချောင်းခေါင်းသတ္တဝါများထဲမှ တစ်ခုကို သတ်ဖြတ်လိုက်တော့သည်။ သို့သော် သူ့ရင်ထဲ၌ သိပ်မကျေနပ်သေးပေ။ ဤကွေးကောက်နေသောလမ်း မည်မျှရှည်မှန်း မည်သူက သိမည်နည်း။ ရှေ့တွင် မိချောင်းခေါင်းသတ္တဝါ အရေအတွက် မည်မျှပိုရှိနေမည်နည်း။

မီးဝိညာဉ်ပုလဲအတွင်းရှိ တမလွန်လောက တစ္ဆေမီးလျှံ ပမာဏက တစ်ဝက်ကျော်သာရှိပြီး အစုသုံးထောင်သာရှိသည်။ တစ်နည်းဆိုရလျှင် မိချောင်းခေါင်းသတ္တဝါ တစ်ထောင်က တိုက်ခိုက်လျှင် ကျန်းရီက တစ္ဆေမီးလျှံ ကုန်ဆုံးသွားမှာပဲဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်ရောက်လျှင် သူတိုက်ကွက်များကို ရင်ဆိုင်ရန် မည်သည်ကို အသုံးပြုရတော့မည်နည်း။

ထို့အပြင် တမလွန်လောက တစ္ဆေမီးလျှံသည် ကောင်းကင်ကြယ်တာရာ နယ်မြေ၏ ဝိညာဉ်ဖန်တောင်ကြားထဲတွင်သာ ရှာတွေ့နိုင်တာဖြစ်သည်။ ဤနေရာသို့ လာသည့်လမ်းတောက်လျှောက် ကျန်းရီက ထပ်ရှာမတွေ့တော့ပေ။ ယင်းက သူ၏အကြီးမားဆုံး အားထားရာဖြစ်သည်။ ထိုအရာ ပျောက်ကွယ်သွားလျှင် သူ၏တိုက်ပွဲဝင် ခွန်အားက လျော့ကျသွားမှာပဲဖြစ်သည်။

“သွားကြမယ် ”

အချိန်က ကုန်နေလေရာ ကျန်းရီက အတွေးမလွန်ရဲတော့ချေ။ ယင်းနေရာ၌ ကြာကြာနေလျှင် အန္တရာယ် ပိုများလေဖြစ်၏။ ကောင်းကင်စိတ်အာရုံကို ဖြန့်ကျက်လျက် ခြေလှမ်းများကို သွက်သွက်လေး လှမ်းလိုက်တော့သည်။

လမ်းကျဉ်းလေးက အဝါရောင် ညစ်ပတ်သောလမ်းဖြစ်ပြီး မညီမညာဖြစ်နေစဉ် တောင်တန်းများဖြင့် ဝိုင်းရံထားသည်။ လူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကိုမျှ မတွေ့ရပေ။ အမှန်တကယ်တွင် သက်ရှိများ ဤလက္ခဏာ ရှိမနေတာပဲဖြစ်သည်။ တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် လေဟာနယ် နယ်မြေတစ်ခုလုံးက လူသူကင်းမဲ့မှု၊ ပျက်စီးမှု၊ ရက်စက်သော အရှိန်အဝါ တည်ရှိမှုတို့သာ ပြည့်နေသည်။ နှလုံးသား အားနည်းသည့် လူများကမူ မိချောင်းခေါင်းသတ္တဝါများ သူတို့ကို မတိုက်ခိုက်ခင်တောင် ရူးသွားလောက်၏။

ဝှစ် ဝှစ်

ကျန်းရီက လှုပ်ရှားတာ ပိုမိုမြန်ဆန်လာတော့သည်။ တစ်မိုင်ကျော်ခန့် လမ်းလျှောက်ပြီးနောက် ညာဘက်ခြမ်းရှိ လေဟာနယ်ထဲ၌ လှိုင်းဂယက်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ကျန်းရီက သူ၏ကောင်းကင် စိတ်အာရုံဖြင့် စစ်ဆေးကြည့်ပြီး မကြောက်လန့်သွားပေ။ သူကတစ္ဆေမီးလျှံ သုံးခုကို ထုတ်လိုက်ပြီး မိချောင်းခေါင်းသတ္တဝါတစ်ကောင်ကို မီးမျိုက်လိုက်တော့၏။

ဝှစ်

ကျန်းရီက သူ၏အရှိန်ကို ထပ်တင်လိုက်ရာ ပထမအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်မျောလွင့် ခရီးသွားနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်၏ အရှိန်မျိုးရှိပြီး ခန္ဓာကိုယ်က ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုအသွင် ပြောင်းလဲသွားပြီး လမ်းကျဉ်းလေးကို တစ်ဟုန်ထိုး ဖြတ်သွားလေသည်။ သူကတောအုပ်ထဲသို့ အဆင်အခြင်မဲ့စွာ ဖြတ်မသွားရဲချေ။ ထိုနေရာ၌ တစ်လမ်းထဲသာ ရှိနေသောကြောင့် လမ်းကြောင်းပေါ်၌ သွားတာက ပိုစိတ်ချရမှာ သေချာသည်။

ချီ ချီ

ဘယ်ဘက်ခြမ်းနှင့် ညာဘက်ခြမ်းရှိ လေဟာနယ်က လှိုင်းများထလာတော့သည်။ ကျန်းရီ၏ အမူအရာက သုန်မှုန်သွား၏။ မိချောင်းခေါင်းသတ္တဝါများကို ကြောက်ရွံ့သောကြောင့် မဟုတ်ပေ။ သူစိုးရိမ်ပူပန်ဆုံးကိစ္စက ဖြစ်လာခဲ့ချေပြီ။ ထိုမိချောင်းခေါင်းသတ္တဝါများက အရေအတွက်များ တိုးလာလေ၏။ ယခုဆို နှစ်ကောင်ဖြစ်လာပြီး နောက်ပိုင်း၌ သုံးကောင် ပြီးနောက် လေးကောင် ဆယ်ကောင် အကောင်တစ်ရာဖြစ်လာလောက်သည်။

“ဟ ”

ဝိညာဉ်ဝါးမျိုမိချောင်များ ပျောက်ကွယ်သွားတော့မည့်အချိန်တွင် ပေါ်လာသည်နှင့် ကျန်းရီ၏လက်က လျှပ်စီးကဲ့သို့ အရှိန်ဖြင့် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး တစ္ဆေမီးလျှံ ခြောက်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်တော့သည်။ ဝိညာဉ်ဝါးမျို မိချောင်းနှစ်ကောင်က ကျန်းရီဘက်သို့ ရောက်တောင်မရောက်သေးခင် သူတို့က ကျောစိမ့်ဖွယ်အော်သံ ထုတ်ဖော်လျက် အဖြူရောင် မီးခိုးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့၏။

“သွားရမယ် ”

ကျန်းရီက မြန်ဆန်သည့်အရှိန်ဖြင့် ခရီးနှင်နေပြီး တစ္ဆေမီးလျှံများ လျော့သွားတာကို စိတ်ထဲမထားတော့ပေ။ သူက လမ်းကြောင်း၏ အဆုံးသို့ရောက်ရန် အမြန်ဆုံးအရှိန်ကို အသုံးပြုချင်နေသည်။ မဟုတ်လျှင် ဤနေရာ၌ သူသေဆုံးသွားမှာပဲဖြစ်သည်။

ဝှစ် ဝှစ် ဝှစ်

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်က လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားနေစဉ် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေဟာနယ် နယ်မြေက ဆက်တိုက်လှုပ်ရှားလာပြီး ဝိညာဉ်ဝါးမျို မိချောင်းများက ပေါ်လာလျက် ကျန်းရီဆီသို့ တစ်ဟုန်ထိုး ဝင်လာကြတော့သည်။

“တစ္ဆေမီးလျှံတွေ ”

ကျန်းရီက တစ္ဆေမီးလျှံကို ထပ်မံထုတ်မသုံးတော့ချေ။ ကုန်ဆုံးမှုနှုန်း ပိုမြန်မည်မှန်း သဘောပေါက်သွား၏။ သူကမီးဝိညာဉ်ပုလဲထဲမှ တစ္ဆေမီးလျှံများကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် ထိန်းချုပ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို လွှမ်းခြုံလိုက်၏။ တစ်လွှာပြီးတစ်လွှာ သူ့ကိုသုံးလွှာ လွှမ်းခြုံထားလျက် အမြန်ဆုံးအရှိန်ဖြင့် တက်သွားလိုက်တော့သည်။

ခွပ်

အရပ်မျက်နှာ အနှံ့ရှိ လေဟာနယ်က အက်ကွဲလာပြီး မိချောင်းခေါင်းသတ္တဝါများစွာက ကျန်းရီဆီသို့ တစ်ဟုန်ထိုး တိုးဝင်လာလေ၏။ သို့သော် ကျန်းရီက တစ္ဆေမီးလျှံ သုံးလွှာဖြင့် လွှမ်းခြုံထားတာပဲဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် မည်သည့် မိချောင်းခေါင်း သတ္တဝါကမှ ကျန်းရီ၏စိတ်ထဲ မဝင်နိုင်ခဲ့ပေ။ ထိုအစားသူတို့အားလုံးက အဖြူရောင် မီးခိုးများအဖြစ် လောင်မျိုက်သွားပြီး စူးရှကျယ်လောင်စွာအော်လျက် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပဲ့တင်သံထပ်သွားကာ ဤလူသူကင်းမဲ့သော နေရာကို ပိုတောင်ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသွားစေတော့၏။

“ဘုရားရေ ဒါအလုပ်မဖြစ်ဘူးပဲ၊ တစ္ဆေမီးလျှံတွေ ကုန်ဆုံးတာ မြန်လွန်းနေတယ်၊ ဒီလောက်များတဲ့ သတ္တဝါတွေက ရုတ်တရက်ကြီး ဘယ်လိုလုပ် ရောက်လာရတာလဲ ”

ဆယ်မိုင်ကျော်ခန့် အပြေးခရီးနှင်ပြီးနောက် ကျန်းရီက တိတ်တဆိတ် ညဉ်းတွားလိုက်တော့သည်။ တစ္ဆေမီးလျှံများက ဝိညာဉ်ဝါးမျို မိချောင်းများကို လောင်ကျွမ်းသွားစေနိုင်သော်ငြား သူတို့က သူ၏တစ္ဆေမီးလျှံများကို လျော့စေ၏။ ဆယ်မိုင်မျှဖြင့် ကျန်းရီသည် မိချောင်းခေါင်းသတ္တဝါ တစ်ထောင်နီးပါး တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံနေရပြီး တစ္ဆေမီးလျှံရာချီ အသုံးပြုပြီးသွားပြီဖြစ်သည်။

ကွေ့ကောက်သောလမ်းကြောင်းက ဝေးကွာလွန်းနေပြီး ဤလမ်းကြောင်း မည်မျှရှည်မှန်း မည်သူမှမသိပေ။ မိချောင်းခေါင်း သတ္တဝါများစွာ ဤနေရာတွင် ရှိနေခဲ့လျှင် ကျန်းရီ၌ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန် တစ္ဆေမီးလျှံများ မရှိခဲ့လျှင် တိုက်ခိုက်မှုကနေ သူ၏စိတ်ဝိညာဉ် ပြိုလဲမှုကြောင့် သေသွားမှာ သေချာသည်။

“ပြေး ပြေး ပြေး ”

ကိစ္စများက ဤအဆင့်ထိ ရောက်နေပြီဖြစ်ရာ ကျန်းရီက ဤနေရာတွင် မည်ကဲ့သို့ ရပ်တန့်နိုင်မည်နည်း။ လမ်းကြောင်းသိပ်မရှည်ရန်သာ မျှော်လင့်နေမိသည်။ သူကတစ္ဆေမီးလျှံများ မကုန်ခင် အဆုံးသို့ရောက်အောင် သွားရမည်။

မိုင်နှစ်ဆယ် မိုင်သုံးဆယ် မိုင်ငါးဆယ်။

သူတစ္ဆေမီးလျှံ၏ သုံးပုံနှစ်ပုံ ကုန်ဆုံးနေပြီဖြစ်သောကြောင့် ကျန်းရီက ဆက်မပြေးရဲတော့ချေ။ သူ၏ကောင်းကင်စိတ်အာရုံက ဤလမ်းကြောင်း၏အဆုံးကို မမြင်ရသေးပေ။ ကောင်းကင်စိတ်အာရုံသည် အနည်းဆုံး မိုင်နှစ်ဆယ် သုံးဆယ်ကို ထောက်လှမ်းနိုင်စဉ် တစ္ဆေမီးလျှံများက ထိုအကွာအဝေးထိသာ တောင့်ခံနိုင်မှာပဲဖြစ်သည်။

“ရပ် ”

သူကရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘဲ ရပ်တန့်လိုက်ရတော့သည်။ သူရပ်တန့်ပြီးနောက် မိချောင်းခေါင်းသတ္တဝါများစွာ ရှိနေသည်လားဟု မြင်ချင်နေသည်။

ချီ ချီ

ပတ်ဝန်းကျင် လေလှိုင်းများထလာစဉ် ဝိညာဉ်ဝါးမျို မိချောင်းတစ်ဒါဇင်ခန့်က လေကိုခွင်းလာလေ၏။ သူတို့သည် တစ္ဆေမီးလျှံကြောင့် လောင်ကျွမ်းခံလိုက်ရသည်နှင့် လေဟာနယ် ဧရိယာတစ်ခုလုံးက တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။ ကျန်းရီ၏ တင်းကြပ်နေသော နှလုံးသားလည်း ပြေလျော့သွားသည်။ သူပြေးတာ ပိုမြန်လေ မိချောင်းခေါင်း သတ္တဝါများကို ပိုဆွဲဆောင်မိလေ ဖြစ်ပုံပေါ်၏။

“ငါဘာလုပ်သင့်လဲ ”

ကျန်းရီသည် မီးဝိညာဉ် ပုလဲထဲမှ တစ္ဆေမီးလျှံများကို သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ဆီ ထပ်ပို့ခွင့်မပေးတော့ပေ။ ကျန်ရှိသည့် တစ္ဆေမီးလျှံများကို ခန္ဓာကိုယ်က အလိုလို စုပ်ယူသွားခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သူက ဖြည်းဖြည်းချင်း လမ်းလျှောက်နေစဉ် အဆက်မပြတ် မျက်တောင်ခတ်လျက် ဤအခြေအနေထဲမှ ဖောက်ထွက်ရမည့် နည်းလမ်းများကို စဉ်းစားနေတော့သည်။

ကျန်းရီ၌ အလွန်ဉာဏ်ကောင်းသည့် အကျင့်စရိုက်ရှိသည်။ သူအန္တရာယ်များသည့် အခြေအနေတွင် ပိုတည်ငြိမ်လေဖြစ်ရာ သူ၏စိတ်က ပိုတောင် မြန်မြန်ဆန်ဆန် တွေးနိုင်၏။ သုံးလှမ်းမျှသာလှမ်းပြီး သူ၏စိတ်က အကြိမ်တစ်ရာကျော် တွေးခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ မိချောင်းခေါင်း သတ္တဝါနှစ်ကောင် ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် မျက်လုံးက ဖြတ်ခနဲလက်သွားကာ တစ်နေရာသို့ သွားလိုက်တော့သည်။

သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်သည် ထိုသတ္တဝါ အုပ်စုလိုက်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိမှာမဟုတ်ပေ။ ဤနေရာမှ အသက်ရှင်လျက် ထွက်သွားချင်လျှင် ထိုဝိညာဉ်ဝါးမျို မိချောင်းများအားလုံးကို သတ်ရန် နည်းလမ်းတစ်ခု စဉ်းစားရပေမည်။

သူ့၌တိုက်ခိုက်ရေး နည်းလမ်းများစွာ ရှိသော်ငြား တစ္ဆေမီးလျှံနှင့် ဘုံကိုးဘုံ စွမ်းအားတို့သာလျှင် မိချောင်းခေါင်း သတ္တဝါများကို သတ်ဖြတ်နိုင်သည်။ ဘုံကိုးဘုံ ကြယ်ပွင့်၏စွမ်းအားက တန်ဖိုးကြီးလွန်းနေပြီး ယင်းကသူ၏ နောက်ဆုံးလျို့ဝှက်ကဒ် ဖြစ်နေသောကြောင့် အရေအတွက် နည်းပါးလွန်းသည်။ သူ၏တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်စရာက ကျန်းရီတွင်ရှိသော တစ္ဆေမီးလျှံများကို အားကိုးရန်သာဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူလုပ်ရမည့် ကိစ္စတစ်ခုရှိသည်။ သူက အနည်းဆုံး သေစေနိုင်သော ထိခိုက်မှုကို ဖော်ဆောင်ရန်အတွက် တစ္ဆေမီးလျှံများကို အသုံးပြုကာ ဝိညာဉ်ဝါးမျို မိချောင်းများကို တက်နိုင်သမျှ သတ်ဖြတ်ရပေမည်။ ဤနည်းက သူ့ကိုယ်သူ ကယ်တင်ရန်အတွက် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းဖြစ်သည်။

တစ္ဆေမီးလျှံများကို ဆက်လက်ထုတ်ဖော်ပြီး မိချောင်းခေါင်း သတ္တဝါနှစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ကျန်းရီက နေရာတွင်ပင် ရပ်လျက် မျက်လုံးမှိတ်လိုက်တော့သည်။ သူ၏အရောင်အဝ တည်ရှိမှုက မထင်မရှား ဖြစ်သွားသည့်ပမာ သူကထူးဆန်းသည့် အခြေအနေထဲ ပျော်ဝင်နေပုံရသည်။

ခဏအကြာ၌ သူ၏အရောင်အဝါ တည်ရှိမှုက ထူးဆန်းလာပြီး တစ်ကိုယ်လုံးက မိုးမြေတို့နှင့် ရောစပ်သွားသည့်ပမာ ထင်မှတ်ရသည်။ သူက မလှမ်းမကမ်းကနေ ရပ်ကြည့်မိလျှင် သူက ကျောက်တုံးတစ်တုံး သို့မဟုတ် သစ်ပင်တစ်ပင်နှင့် ပိုတူနေလေ၏။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်က လှုပ်ရှားသွားပြီး ရှေ့ဆီသို့ ညင်သာစွာ ပျံသန်းသွားတော့သည်။ မျက်လုံးက မှိတ်ထားဆဲဖြစ်ကာ လမ်းကြောင်းကို ဖြတ်ကျော်သွားလိုက်တော့သည်။ သူကအလွန်သဘာဝ ဆန်နေပြီး လေထဲ၌ ကြွေကျနေသော သစ်ရွက်တစ်စနှယ် ဖြစ်နေတော့သည်။

***