အခန်း (၁၁၃-၁၁၄)

အခန်း (၁၁၃)

အွန်လိုင်းဝတ္ထု

ဆွန်းယီဝမ် ထွက်သွားပြီးနောက် တန်ယန်သည် သူမ၏ ရုံးခန်းအတွင်း ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်သို့ ငေးကြည့်ရင်း မှတ်ဉာဏ်ထဲမှ ရင်းနှီးသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို လိုက်လံ ရှာဖွေနေမိသည်။ ရုတ်တရက် အတွေးတစ်ခုက သူမ၏ ဦးနှောက်ကို ဝင်းခနဲ ရိုက်ခတ်သွားသည်။ သူမအနေဖြင့် (အိုင်ပီ - ဇာတ်လမ်းမူပိုင်ခွင့်) များကို အမြန်ဆုံး ဝယ်ယူထားသင့်သည် မဟုတ်ပါလား။ သူမကိုယ်တိုင် အသုံးမလိုလျှင်ပင် 'ရီယွီ' တွင် အနုပညာရှင်များစွာ ရှိနေသဖြင့် ထိုဇာတ်လမ်းများကို အသုံးချရန်နည်းလမ်း သေချာပေါက် ရှိပေလိမ့်မည်။

သူမတွင် ငွေကြေးချို့တဲ့မှု မရှိသဖြင့် ထိုကောင်းမွန်သော ဇာတ်လမ်းများကို ရုပ်ရှင်နှင့် ဗီဒီယိုအဖြစ် ပြောင်းလဲ ဖန်တီးသည့်အခါ မူရင်းဝတ္ထုနှင့် အနီးစပ်ဆုံးတူအောင် ဖန်တီးနိုင်ရန် သေချာပေါက် အာမခံနိုင်ပေသည်။ လက်ရှိ အွန်လိုင်းစာပေလောကမှာ စတင်ဖွံ့ဖြိုးစ အဆင့်တွင်သာ ရှိသေးသဖြင့် ဈေးကွက်ကို ထိန်းချုပ်ရန်နှင့် ပြုပြင်ပြောင်းလဲရန် အလွန်လွယ်ကူသော အနေအထားတွင် ရှိနေသည်။

သူမသည် မဆိုင်းမတွဘဲ စားပွဲဆီသို့ ပြန်သွားကာ ကွန်ပျူတာကိုဖွင့်လျက် အွန်လိုင်းဝတ္ထု ပလက်ဖောင်းများကို စတင်ကာ ရှာဖွေတော့သည်။ ပထမဆုံး တွေ့ရသည့် ဝက်ဘ်ဆိုက်မှာ 'ဖုန်းချီ' အွန်လိုင်းစာပေ ပလက်ဖောင်းဖြစ်သည်။

ပင်မစာမျက်နှာ၏ ဒီဇိုင်းမှာ အတော်ပင် ခေတ်နောက်ကျနေပြီး စာအုပ်စင်ပုံစံဖြင့် ညွှန်းဆိုထားသော စာအုပ်အချို့မှလွဲ၍ ကျန်ရှိသမျှမှာ စာအုပ်အမည်နှင့် စာရေးဆရာ အမည်ကိုသာ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ရေးသားထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အကြံပြုထားသော စာအုပ်အားလုံးနီးပါးမှာ အမျိုးသားများအကြိုက် 'အနောက်တိုင်း စိတ်ကူးယဉ်' ဝတ္ထုများသာ ဖြစ်နေသည်။ အမျိုးသမီးကဏ္ဍကို ကြည့်လိုက်သော အခါတွင်လည်း နောက်ပိုင်းခေတ်များကဲ့သို့ အမျိုးအစား မစုံလင်ဘဲ အချစ်ဝတ္ထုအများစုကိုသာ တွေ့ရသည်။

သူမသည် ဝတ္ထုအချို့၏ မိတ်ဆက်နှင့် အဖွင့်အခန်းများကို ဖတ်ကြည့်ပြီးနောက် အလားအလာရှိသော တစ်ပုဒ်၊ နှစ်ပုဒ်ကို မှတ်သားထားလိုက်သည်။ ထို့ပြင် အမျိုးသားကဏ္ဍမှ ရုပ်ရှင်အဖြစ် ပြောင်းလဲရန် သင့်တော်မည့် ဝတ္ထုများ သို့မဟုတ် နောက်ပိုင်းတွင် အကြီးအကျယ် အောင်မြင်မည်ဟု သူမ မှတ်မိနေသော ဝတ္ထုများကိုပါ စာရင်းပြုစုလိုက်သည်။ ထိုစာရင်းကို နောက်ပိုင်းတွင် ကျိုးချီ၏ လက်ထောက်ထံသို့ ပေးအပ်ကာ မူပိုင်ခွင့် အပြတ်ဝယ်ယူရန် စီစဉ်ခိုင်းရမည်။

ဝက်ဘ်ဆိုက်ကို မပိတ်မီ တန်ယန်သည် သူမကိုယ်တိုင်အတွက် စာရေးဆရာ အကောင့်တစ်ခု ဖွင့်လိုက်သည်။ နောက်ပိုင်း အိမ်ပြန်ရောက်သည့်အခါ အနာဂတ်တွင် ခေတ်စားလာမည့် 'ခေတ်ကူးဇာတ်လမ်း' များကို ကြိုတင်ရေးသားရန် စီစဉ်ထားသည်။ ၎င်းက လမ်းစရှာမရသေးသော စာရေးဆရာများအတွက် အတွေးအမြင်အသစ်များ ပေးနိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ စာပေလုပ်ငန်း တစ်ခုလုံး လှုပ်လှုပ်ခတ်ခတ် ဖြစ်လာမှသာ ပါရမီရှင်များ လျင်မြန်စွာ ထွက်ပေါ်လာနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

【ဒေါင် ငွေသုံးစွဲမှုမစ်ရှင် စတင်ပါပြီ - ၁၂ နာရီအတွင်း ငွေကျပ် ၁၀,၀၀၀,၀၀၀ (ဆယ်သန်း) သုံးစွဲပါက သုံးဆပြန်အမ်းငွေနှင့် 'နတ်ဘုရားအဆင့် စာရေးစွမ်းရည်' ကတ် ၁ ခု ရရှိမည်ဖြစ်သည်】

【နတ်ဘုရားအဆင့် စာရေးစွမ်းရည်က ဘာအတွက် သုံးရတာလဲ】

【အရှင်က စာရေးချင်နေတာ မဟုတ်လား။ ဒီ 'နတ်ဘုရားအဆင့် စာရေးစွမ်းရည်' ကတ်ကို သုံးလိုက်ရင် အွန်လိုင်းဝတ္ထုရေးနည်း သင်တန်းတစ်ခု တက်ထားသလိုမျိုး ဖြစ်သွားမှာပါ။ စာစရေးလိုက်တာနဲ့ စိတ်ကူးတွေက စမ်းရေတွင်းလို တရဟော ထွက်လာပြီး စကားလုံးတွေက အလိုအလျောက် စီးဆင်းလာလိမ့်မယ်၊ စာဖတ်သူတွေအနေနဲ့ အရှင် စာရေးရခက်နေမှာကို စိတ်ပူစရာ မလိုတော့ဘူးပေါ့】

【ကြည့်ရတာ တော်တော်ကောင်းသားပဲ။ ဒါနဲ့ ကံစမ်းမဲသေတ္တာက ဘယ်မှာလဲ】

【ဟင်၊ အရှင် သတိမထားမိဘူးလား။ ကံစမ်းမဲသေတ္တာကို နေ့စဉ်ဆုလာဘ်ထဲမှာ ထည့်ပေးထားတယ်လေ နေ့တိုင်း အကောင့်ဝင်လိုက်တိုင်း ကံစမ်းမဲသေတ္တာ တစ်ခုစီရမှာပါ】

နေ့စဉ် အလိုအလျောက် အကောင့်ဝင်စနစ်ကို စတင်ပြီးကတည်းက တန်ယန်သည် ဆုလာဘ်များကို သတိမထားမိခဲ့ပေ။ ယခုကြည့်လိုက်မှ ဆုလာဘ်များမှာ သာမန်ကံစမ်းမဲ သေတ္တာမှသည် 'ရွှေရောင် ကံစမ်းမဲသေတ္တာ' အဆင့်အထိ တိုးမြှင့်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် သူမက အံ့အားသင့်သွားရသည်။

【ကောင်းပြီ၊ သေတ္တာအလုံးတစ်ရာ ပြည့်တဲ့အခါ ငါ့ကိုပြောပါ】

【ဟုတ်ကဲ့ပါအရှင်】

အသုံးပြုရန် ငွေဆယ်သန်း (၁၀,၀၀၀,၀၀၀) ရရှိထားသဖြင့် တန်ယန်သည် ဘာဝယ်ရမလဲဟု စဉ်းစားနေခိုက်တွင် ကျိုးချီ၏ လက်ထောက်က တံခါးခေါက်၍ ဝင်လာသည်။

"ဥက္ကဋ္ဌတန်... ဒီမှာ လက်မှတ်ထိုးရမယ့် စာရွက်စာတမ်းတစ်ခု ရှိလို့ပါ ဥက္ကဋ္ဌကျိုးက ဒီကိစ္စကို မမလေးဆီမှာပဲ လက်မှတ်ကို တောင်းခိုင်းလိုက်ပါတယ်"

တန်ယန်က အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားရသည်။ သူမသည် စီးပွားရေး စာချုပ်များကို နားမလည်ဘဲနှင့် သူမကို လက်မှတ်ထိုးခိုင်းရခြင်းမှာ အဘယ်ကြောင့်နည်း။ သူမသည် သံသယစိတ်ဖြင့် စာရွက်စာတမ်းကို ယူကြည့်လိုက်ရာ အံ့သြစရာ ကောင်းလောက်အောင်ပင် အကြောင်းအရာ အားလုံးကို သူမ နားလည်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

"LM ကုမ္ပဏီကပေးတဲ့ ဖက်ရှင်အရင်းအမြစ်တွေလား"

"ဟုတ်ပါတယ် ဥက္ကဋ္ဌတန်၊ ဥက္ကဋ္ဌကျိုး ပြောတာကတော့ မမလေးရဲ့ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုကြောင့် ရလာတာဖြစ်လို့ ဒီအရင်းအမြစ်တွေကို ဘယ်သူ့ကို ခွဲဝေပေးမလဲဆိုတာ မမလေးပဲ ဆုံးဖြတ်ပေးစေချင်တာပါ"

"ဒီနာရီကြော်ငြာကိုတော့ ကျင်းရှန်းကို ပေးလိုက်ပါ ကျန်တာတွေကိုတော့ ရှင့်တို့ပဲ ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့ ကုမ္ပဏီထဲမှာ ဘယ်သူက ဘာနဲ့သင့်တော်မလဲဆိုတာ ကျွန်မ သိပ်မသေချာဘူး ဒါပေမဲ့ တစ်ခုတော့ မှတ်ထားပါ... အရည်အချင်း အရှိဆုံးသူကပဲ ထိပ်ဆုံးကို တက်လှမ်းရမယ် ကျွန်မဆီမှာတော့ လုပ်ငန်းခွင် နိုင်ငံရေးကစားတာမျိုးတွေ လာမလုပ်နဲ့"

"စိတ်ချပါ ဥက္ကဋ္ဌတန်၊ 'ရီယွီ' မှာတင်မကဘဲ 'ရီယန်အုပ်စု' တစ်ခုလုံးမှာလည်း ဆွေမျိုးတွေ ဦးစားပေးတာမျိုးကို တားမြစ်ထားပါတယ် ဥက္ကဋ္ဌကျိုးကလည်း မမလေးရဲ့ အမြင်ကို သဘောတူပါတယ်"

"ဥက္ကဋ္ဌကျိုးကိုလည်း ကျန်းမာရေး ဂရုစိုက်ဖို့ ပြောပေးပါ ရှင့်တို့လည်း ဒီရက်ပိုင်း အတော်လေး ပင်ပန်းနေကြပြီ ခဏနေရင် ကျွန်မ ဘဏ္ဍာရေးဌာနကို ငွေဆယ်သန်း လွှဲပေးလိုက်မယ် အဲဒီငွေကို အဆင့်အလိုက် ဘောနပ်စ်အဖြစ် ခွဲဝေပေးလိုက်ပါ အားလုံးပဲ အားတင်းထားကြပါ 'ရီယန်အုပ်စု' က အခုမှ ဖွံ့ဖြိုးစအဆင့်ပဲ ရှိသေးတာ၊ အခုရော နောင်မှာပါ ကြိုးစားတဲ့သူ ဘယ်သူ့ကိုမှ စိတ်ပျက်အောင် ကျွန်မတို့လုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဒါဆိုရင်တော့ အားလုံးကိုယ်စား ဥက္ကဋ္ဌတန်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ခင်ဗျာ လူတိုင်း တကယ်ကို အံ့သြဝမ်းသာ ဖြစ်သွားကြမှာပါ"

ဘဏ္ဍာရေးဌာနသို့ ငွေဆယ်သန်း လွှဲပြောင်းပေးပြီးနောက် တန်ယန်၏ ငွေသုံးစွဲမှု မစ်ရှင်မှာ အောင်မြင်သွားခဲ့သည်။ သူမသည် ချင်ယွီရုံနှင့်အတူ မွန်းဘေးဗီလာသို့ ပျော်ရွှင်စွာ ပြန်လာခဲ့လေသည်။

ထိုညနေတွင် တန်ယန်သည် စာကြည့်ခန်းရှိ ကွန်ပျူတာကို ပထမဆုံးအကြိမ် အသုံးပြုလိုက်သည်။

【တျန်တျန်... 'နတ်ဘုရားအဆင့် စာရေးစွမ်းရည်' ကတ်ကို သုံးလိုက်တော့】

【ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ 'နတ်ဘုရားအဆင့် စာရေးစွမ်းရည်' ကတ်ကို အောင်မြင်စွာ အသုံးပြုပြီးပါပြီ။ အရှင်မအတွက် 'နတ်ဘုရားအဆင့် စာရေးစွမ်းရည်' (အမြဲတမ်း) ကို ရရှိသွားပါပြီ】

သူမ၏ စွမ်းရည်အသစ်ကို စမ်းသပ်ရန် စိတ်အားထက်သန်နေသဖြင့် တန်ယန်သည် စာမျက်နှာကိုဖွင့်ကာ စတင် ရေးသားတော့သည်။ သူမသည် အမျိုးသား ဇာတ်လိုက်၏ စိတ်ပညာကို သေချာဖော်ပြနိုင်ရန် ယုံကြည်မှု မရှိသေးသဖြင့် အစပိုင်းတွင် အမျိုးသမီးအကြိုက် ဝတ္ထုတစ်ပုဒ်ကိုသာ ရေးသားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါသည်။

သူမသည် ဝတ္ထုအကြမ်းဖျင်း ရေးဆွဲသည့်အဆင့်ကို ကျော်လိုက်ပြီး ခေါင်းစဉ်နှင့် အနှစ်ချုပ်ကိုသာ ရေးသားကာ ဇာတ်လမ်းအစကို တန်းပြီး စရေးတော့သည်။ သူမ၏ ပထမဆုံးစာအုပ်မှာ 'ခေတ်ကူးဝတ္ထု' တစ်ပုဒ်ဖြစ်ပြီး ယခုလက်ရှိ အွန်လိုင်းစာပေလောကတွင် လုံးဝ ဆန်းသစ်နေသည့် အမျိုးအစားဖြစ်သည်။ ဤခေတ်ကူး ဇာတ်လမ်းတွဲများ၏ ရှေ့ဆောင်လမ်းပြတစ်ဦး ဖြစ်လာတော့မည်ဟူသော အတွေးက သူမကို အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားစေသည်။

စာအုပ်အမည်ကိုတော့ ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပင် "အနောက်မျှော်စင်သို့ အိပ်မက်ပြန်လည်စေခြင်း" ဟု ပေးလိုက်သည်။ (ဇာတ်လမ်းမှာ စိတ်ကူးယဉ် သက်သက်သာဖြစ်ပြီး ဖြစ်ရပ်မှန်များနှင့် တိုက်ဆိုင်မှုရှိပါက အမှတ်မထင်သာ ဖြစ်ပါသည်) ဇာတ်လိုက်မှာ ၂၂ ရာခိုင်နှုန်းခေတ်မှ မိန်းကလေးငယ် တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ခေတ္တမျှ သတိလစ်သွားရာမှ ရေမြောင်းထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားကာ ပြန်နိုးလာသည့်အခါ 'ရှီလုံ' တိုင်းပြည်၏ ဝန်ကြီးချုပ်အိမ်တော်၌ မွေးကင်းစ ကလေးငယ်တစ်ဦး ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ရှီလုံဘာသာစကားကို တစ်နှစ်နီးပါး သင်ယူခဲ့ရသော ထိုအမျိုးသမီး ဇာတ်လိုက်သည် အသက်တစ်နှစ် အရွယ်မှစ၍ ထူးကဲသော ဉာဏ်ရည်ကို ပြသခဲ့ရာ အမျိုးသားဝါဒ ကြီးစိုးသည့် ထိုခေတ်ကာလတွင် တစ်မိသားစုလုံး၏ တညီတညွတ်တည်း ချစ်ခင်မြတ်နိုးမှုကို ရရှိခဲ့သည်။ အသက်သုံးနှစ် အရွယ်တွင် ဆော့ကစားတတ်သော ဇာတ်လိုက်မလေးသည် သူမ၏မိသားစုနှင့်အတူ နန်းတွင်းပွဲတော်သို့ လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။ အစေခံများနှင့် တူတူပုန်းတမ်း ကစားနေစဉ် မတော်တဆ ('အေးစက်သောနန်းဆောင်' - အပယ်ခံနန်းဆောင်) သို့ ရောက်သွားခဲ့ရာ ဟောင်းနွမ်း ပျက်စီးနေသော နန်းဆောင်အတွင်း၌ အဖျားတက်ပြီး ကွေးနေသည့် အပယ်ခံ 'ပဉ္စမမင်းသား' ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

အမျိုးသမီး ဇာတ်လိုက်သည် သူမ၏ ခေတ်သစ် ဗဟုသုတများကို အသုံးပြု၍ မင်းသားကို ကယ်တင်ခဲ့ပြီး တိတ်တဆိတ် အစားအစာများ ပေးကမ်းကာ သူမ၏ အဖိုးအထိုက်တန်ဆုံး ရွှေဆံထိုးကိုလည်း အစားအစာများဝယ်ရန် ငွေလဲလှယ်နိုင်ရန် ပေးခဲ့သည်။

ဇာတ်လိုက်မလေး၏ အကူအညီဖြင့် ပဉ္စမမင်းသားသည် ဧကရာဇ်နှင့် မယ်တော်ကြီးတို့၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရရှိလာပြီး ထီးနန်းဆက်ခံရန် ယှဉ်ပြိုင်ခွင့် ရရှိခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ပဉ္စမမင်းသားသည် အာဏာရရှိလာကာ အမျိုးသမီးဇာတ်လိုက်ကို မိဖုရားခေါင်ကြီးအဖြစ် တင်မြှောက်ခဲ့ပြီး သူမတစ်ဦးတည်းအတွက်သာ ရည်စူး၍ မည်သည့် ကိုယ်လုပ်တော်ကိုမျှ ထပ်မံမယူဘဲ တစ်သက်လုံး သစ္စာရှိစွာ ပေါင်းသင်းသွားခဲ့သည်။

တန်ယန်၏ ဇာတ်လမ်းမှာ စာဖတ်သူများကို ပျော်ရွှင်မှုပေးနိုင်ရန် (ချိုမြိန်တဲ့ အချစ်ဇာတ်လမ်း) အမျိုးအစားကိုသာ ရွေးချယ်ထားသည်။ ပထမဆုံး အခန်းမှစ၍ သူမ၏ ဇာတ်ကွက်မှာ အလွန်ပင် ရှင်းလင်းလှသည်။ အမျိုးသမီးဇာတ်လိုက်၏ ခေတ်သစ်ဘဝ အကြောင်းကို အနည်းငယ် မိတ်ဆက်ပြီးနောက် သူမရောက်ရှိသွားသည့် ကမ္ဘာသစ်သို့ ကူးပြောင်းဖော်ပြထားခြင်း ဖြစ်သည်။

သူမသည် ညဉ့်နက်သည်အထိ စာကို ဆက်တိုက် ရေးနေမိသည်။ အကယ်၍ ချင်ယွီရုံက တံခါးခေါက်ပြီး အနားယူရန် လာသတိမပေးပါက သူမသည် ဇာတ်လမ်းဆုံးသည်အထိ ရေးနေမိပေလိမ့်မည်။

ဤအချိန်တွင်တော့ စနစ်မှပေးသော ဆုလာဘ်မှာ အလွန်ကောင်းမွန်ကြောင်း တန်ယန် ဝန်ခံလိုက်ရသည်။ ည ၇ နာရီမှ ၁၂ နာရီအထိ ၅ နာရီအတွင်း စာလုံးရေ ၄၀,၀၀၀ နီးပါးကို သူမ ရေးသားနိုင်ခဲ့သည်။ သူမ၏ လက်နှိပ်စက် ရိုက်နှုန်းသာ ပိုမြန်မည်ဆိုပါက ဤထက်ပင် ပို၍ ရေးနိုင်ဦးမည် ဖြစ်သည်။

စာရေးရသည်မှာ အလွန်မြန်ဆန်နေသဖြင့် သူမသည် အခန်း ၅ ခန်းကို ချက်ချင်း တင်လိုက်ပြီး တိုက်ရိုက် ထုတ်ဝေလိုက်သည်။ ထို့ပြင် နောက်လာမည့် နှစ်ရက်အတွက်လည်း တစ်နေ့လျှင် ၅ ခန်းစီ အလိုအလျောက် တင်ပေးမည့်စနစ် ပြုလုပ်ထားခဲ့ပြီးနောက် ကွန်ပျူတာပိတ်ကာ အိပ်စက်ရန် ပြင်လိုက်လေသည်။

*

'ဖုန်းချီ' အွန်လိုင်းစာပေ ပလက်ဖောင်း၏ စာတည်းဖြတ်ဌာန။

ကျင့်မုန့်သည် ထိုနေ့နံနက်က ရည်းစားဖြစ်သူနှင့် စကားများထားသဖြင့် စိတ်ညစ်ညစ်နှင့် ကုမ္ပဏီမှာပင်နေကာ ဝတ္ထုများ ဖတ်နေမိသည်။ သူမသည် ဝတ္ထုဝါသနာအိုး တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဘေကျင်းစီးပွားရေးနှင့် ဘဏ္ဍာရေး တက္ကသိုလ်မှ ဘွဲ့ရခဲ့သူဖြစ်သည်။ သူမ၏ ဝါသနာကြောင့်ပင် ဘာသာရပ်နှင့်ဆိုင်သော လစာကောင်းသည့် အလုပ်ကို ပြတ်ပြတ်သားသား စွန့်လွှတ်ကာ 'ဖုန်းချီ' ပလက်ဖောင်းတွင် အငယ်တန်း စာတည်းဖြတ်သူ တစ်ဦးအဖြစ် ဝင်ရောက် လုပ်ကိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူမ၏ အလုပ်မှာ ဝတ္ထုသစ်များကို ဖတ်ရှုပြီး အလားအလာရှိသော စာရေးဆရာများကို စာချုပ်ချုပ်ဆိုရန် ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် တက်သစ်စ စာရေးဆရာများကို အခြေခံမေးခွန်းများ ဖြေကြားပေးခြင်းနှင့် အသိပညာများ မျှဝေခြင်းဖြင့် လမ်းပြပေးရသည်။ သူမအနှစ်သက်ဆုံး အလုပ်မှာ စာရေးဆရာများကို မြေတောင်မြှောက်ပေးခြင်း ဖြစ်ပြီး ၎င်းက သူမကို ကြီးမားသော ကျေနပ်ပီတိကို ပေးစွမ်းလေသည်။

ယနေ့တွင်လည်း သူမသည် ထူးခြားကောင်းမွန်သော ဝတ္ထုသစ်များ ရှိမလားဟု လိုက်လံရှာဖွေနေဆဲ ဖြစ်သည်။

"ဟင်... 'အနောက်မျှော်စင်သို့ အိပ်မက်ပြန်လည်စေခြင်း' တဲ့လားခေါင်းစဉ်က နည်းနည်းတော့ ထူးဆန်းသားပဲ ဘာအကြောင်းအရာများ ဖြစ်မလဲ"

ကျင့်မုန့်သည် အခြားစာအုပ်များနှင့် မတူဘဲ ထူးခြားနေသော ခေါင်းစဉ်ဖြင့် စာအုပ်တစ်အုပ်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမသည် ဇာတ်လမ်းအနှစ်ချုပ်ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ... 'ခေတ်ကူးဇာတ်လမ်း' ဟု တွေ့လိုက်ရသည်။ ဒါက အမျိုးအစားသစ် တစ်ခုလားဟု သူမတွေးလိုက်ပါသည်။

ကျင့်မုန့်သည် ရုတ်တရက် စိတ်ဝင်တစား ဖြစ်သွားကာ ပထမဆုံးအခန်းကို အကဲခတ်သည့် အကြည့်ဖြင့် ဖတ်ရှုကြည့်လိုက်သည်။

မိနစ်နှစ်ဆယ်ခန့် ကြာပြီးနောက်...

"ဘာလဲ... ဒါပဲလား ပြီးသွားပြီလား"

ကျင့်မုန့်သည် မယုံကြည်နိုင်သလို ခေါင်းကို လက်ဖြင့်အုပ်ကာ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။ ဤမျှ တိုတောင်းသော အခန်းလေးများက သူမကို ဇာတ်လမ်းထဲသို့ ဆွဲခေါ်သွားနိုင်ခဲ့သည်မှာ အံ့သြစရာပင်။ သူမသည် စာရေးဆရာ အမည်ကို ကြည့်လိုက်ရာ လူသစ်တစ်ဦး ဖြစ်နေသည်။ သို့သော် ရေးသားပုံ လက်ရာကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် နာမည်ကြီး စာရေးဆရာတစ်ဦးက နာမည်ဝှက်ဖြင့် ရေးသားထားခြင်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

ဤကဲ့သို့ ကောင်းမွန်သော ဇာတ်လမ်းကိုဖတ်ပြီး ဇာတ်လမ်းပြတ်သွားသည့် ဝေဒနာကို သူမတစ်ဦးတည်း မခံစားနိုင်သဖြင့် ထိုစာအုပ်ကို စာတည်းဖြတ်သူများ၏ အဖွဲ့လိုက် စကားပြောခန်းထဲသို့ မျှဝေလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမ၏ အခြားအကောင့် တစ်ခုသို့ပြောင်းကာ နာမည်ကြီး ဝတ္ထုဖိုရမ် တစ်ခုတွင်လည်း သွားရောက်ကြော်ငြာပေးလိုက်ပြီး နောက်မှ ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် အိမ်ပြန်ရန် ပြင်ဆင်လေတော့သည်။

အခန်း (၁၁၄)

လင်းအမေ၏ နှစ်သက်မှု

ဖန်းမိသားစုအိမ်၏ ဒုတိယထပ်တွင် ဖန်းရို့သည် ရေဖန်ခွက်ကို ကိုင်လျက် ပြတင်းပေါက်ဘေးတွင် ခပ်စောင်းစောင်း ရပ်နေသည်။ သူမရှိရာနေရာမှ ကြည့်လျှင် ဖန်းမိသားစု၏ တစ်အိမ်လုံးဝန်းတစ်ခုလုံးကို အထင်းသား မြင်နေရ၏။

ထိုအချိန်တွင် ဖန်းမိသားစုအိမ်ရှေ့ လမ်းဘေး၌ အနက်ရောင် ကားတစ်စီး ဆိုက်ထားသည်။ ရင်းနှီးနေသော ကားနံပါတ်ပြားနှင့်အတူ ကားခေါင်းဖုံးပေါ်တွင် အမျိုးသားတစ်ဦး ထိုင်နေသည်ကို တွေ့ရှိရသည်။ သူသည်ကား သူမကွာရှင်းရန် ပြင်ဆင်နေသည့် ဖောက်ပြန်မှု သတင်းများဖြင့် နာမည်ပျက်နေသော လင်းမိသားစု၏ ဒုတိယသခင်လေး လင်းကျိုးပင် ဖြစ်သည်။

လင်းကျိုးသည် H မြို့တော်မှ ဖန်းရို့နောက်သို့ လိုက်လာခဲ့သော်လည်း သူတို့အတူ နေခဲ့သည့် တိုက်ခန်းထဲတွင် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ပစ္စည်း အချို့သာ ကျန်ရစ်တော့သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဖန်းရို့သည် သူမ၏ ပစ္စည်းအားလုံးကို သိမ်းဆည်းယူဆောင်သွားပြီး သယ်မသွားနိုင်သည့် အရာမှန်သမျှကိုလည်း စွန့်ပစ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဘေကျင်းသို့ မပြန်လာမီအထိ လင်းကျိုးသည် ဖန်းရို့တစ်ယောက် စိတ်ဆိုးနေရုံသာဖြစ်ပြီး သူမပြောခဲ့သည့် ကွာရှင်းစကားမှာ အတည်မဟုတ်ဟု မျှော်လင့်ချက်အနည်းငယ် ထားရှိခဲ့သေးသည်။ သို့သော် ပြန်ရောက်လာသည့်အခါတွင်မူ ထိုမျှော်လင့်ချက်များ အကုန်လုံး ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူမသည် တကယ်ကိုပင် ကွာရှင်းတော့မည် ဖြစ်လေသည်။

လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ရက်လုံးလုံး လင်းကျိုးသည် ဖန်းမိသားစု အိမ်ရှေ့သို့ နေ့စဉ် ကားမောင်းလာကာ ဖန်းရို့ကို တွေ့ခွင့်ရရန်နှင့် သူမ၏စိတ်ကို ပြန်လည်ဆွဲဆောင်ရန် ကြိုးစားနေခဲ့သည်။ သို့သော် ဖန်းရို့ကိုတွေ့ရဖို့ နေနေသာသာ ဖန်းမိသားစု၏ အိမ်တံခါး အတွင်းသို့ပင် ဝင်ခွင့်မရခဲ့ချေ။

သို့သော် သူသည် ဤမျှနှင့် အရှုံးမပေးလိုသဖြင့် ဖန်းရို့၏ စိတ်ပျော့လာမှုကို စောင့်ဆိုင်းရင်း အပြင်ဘက်တွင် တောင့်ခံနေခြင်းဖြစ်သည်။ တကယ်လို့သာ ဖန်းမိသားစုက ကိစ္စရပ်တွေကို အစွန်းရောက်အောင် လုပ်လာမည် ဆိုလျှင်လည်း သူကတော့ သူမကို အလွယ်တကူ လက်လွှတ်ဖို့ ဆန္ဒမရှိပေ။ လင်းမိသားစုသည် လက်ရှိတွင် အကျပ်အတည်းနှင့် ရင်ဆိုင်နေရပြီး ဖန်းမိသားစု၏ အကူအညီကို အလွန်အမင်း လိုအပ်နေသည်။ အမှန်အတိုင်းဆိုလျှင် ဖန်းရို့အပေါ် သူ သံယောဇဉ် ရှိနေသေးသည်မှာ မှန်သော်လည်း ထိုအနည်းငယ်သော သံယောဇဉ်မှာ သူ၏အနာဂတ်နှင့်ယှဉ်လျှင် ဘာမျှမဟုတ်ပေ။ လင်းမိသားစုသာ ပြိုလဲသွားပါက သူသည် ဘာကောင်မှ မဟုတ်တော့ချေ။

အိမ်အတွင်း၌မူ ဖန်းရို့သည် ဖုန်းကိုကောက်ကိုင်ကာ တစ်နေရာသို့ ဆက်သွယ်လိုက်သည်။ ဖုန်းချပြီး မကြာမီမှာပင် အောက်ထပ်ရှိလူသည် ဖုန်းပြန်ဖြေလိုက်ပြီးနောက် အလျင်အမြန်ပင် ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။

သူမသည် ပြတင်းပေါက်မှ ဖယ်ခွာလိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ အေးစက်သော လှောင်ပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ နှစ်ရှည်လများ သံယောဇဉ်ဆိုတာ ဒါပဲလား။ ဒီလောက်ပါပဲလား။ သူမသည် လူကဲခတ်ရာတွင် မည်မျှ ညံ့ဖျင်းခဲ့သည်ကို ထပ်မံ သတိပြုမိသွားပြန်သည်။ လင်းကျိုးကို မိဘများနှင့် မိတ်ဆက်ပေးရန် အိမ်သို့ စတင်ခေါ်လာစဉ်ကပင် သူမသည် အတားအဆီးများ၊ ကန့်ကွက်မှုများနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရဖူးသည်။ သို့သော် ထိုစဉ်က သူမသည် အချစ်ကြောင့် မျက်စိကန်းနေခဲ့သဖြင့် မိဘများ၏ အကြံပြုချက်ကို လျစ်လျူရှုကာ လင်းကျိုးနှင့် လက်ထပ်ရန် ပြတ်ပြတ်သားသား ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လက်ထပ်ပြီးနောက် ခေတ္တမျှ ပျော်ရွှင်ချိုမြိန် ခဲ့ကြသော်လည်း နှစ်နှစ်မပြည့်မီမှာပင် လင်းကျိုး ဖောက်ပြန်နေသည်ကို သူမက စတင်တွေ့ရှိခဲ့သည်။ အစပိုင်းတွင်မူ သူ၏ကုမ္ပဏီမှ အမျိုးသမီးဝန်ထမ်းတစ်ဦးနှင့်ဖြစ်ပြီး သူသည် အတော်လေး လျှို့ဝှက်ခဲ့သည်။ သူမ ပြဿနာရှာပြီးနောက်တွင် ခဏတာ ငြိမ်သွားခဲ့သော်လည်း မကြာမီမှာပင် မော်ဒယ်လ်မလေး တစ်ဦးကို လျှို့ဝှက်မယားအဖြစ် ထားရှိခဲ့ပြန်သည်။ ထို့နောက်ပိုင်းတွင်မူ သူမ၏ စွပ်စွဲပြောဆိုချက်များမှာ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ခဲ့ပြီး သူသည် စိတ်အလိုရှိသလို လုပ်ဆောင်ကာ ပို၍ပင် ဗြောင်ကျကျ ဖောက်ပြန်လာခဲ့ပေတော့သည်။

နောက်ပိုင်းတွင်မူ လူတိုင်းက သူမကို ဖုံးဖုံးဖိဖိ ကူညီပေးခဲ့ကြသဖြင့် သူတကယ်ပင် နောင်တရပြီး ပြုပြင်သွားပြီဟု သူမ ထင်မှတ်ခဲ့မိခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ယခုမူ သူမသည် အမျိုးသားများအတွက် အချိန်ပို၍ မဖြုန်းချင်တော့ပေ။ သူမဝါသနာပါသည့် အလုပ်များကို လုပ်ဆောင်ကာ မိဘများကို ကောင်းကောင်းပြုစု စောင့်ရှောက်ပြီး ပျော်ရွှင်သော အနားယူချိန်များကို ပေးစွမ်းလိုတော့သည်။

"ရုရုရေ... ထမင်းစားလို့ ရပြီနော်"

ဖန်းရို့၏မိခင်က တံခါးခေါက်၍ လှမ်းခေါ်လိုက်လေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့မေမေ၊ အခုပဲ လာခဲ့ပါ့မယ်"

ဖန်းရို့၏ အခြေအနေကြောင့် ဖန်းရို့၏ဖခင်သည် ဤနှစ်ရက်အတွင်း အပြင်သို့မထွက်ဘဲ အိမ်မှာပင် နေပေးခဲ့သည်။ ကုမ္ပဏီမှ လက်အောက်ငယ်သားများကိုလည်း ကိစ္စရှိလျှင် ဖုန်းဆက်ရန်သာ မှာကြားထား၏။

"ဖေဖေနဲ့မေမေ... သမီးကွာရှင်းဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ လင်းကျိုးတို့ဘက်ကတော့ အလွယ်တကူ သဘောတူမှာ မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒါကြောင့် သမီးကတော့ တရားရင်ဆိုင်ဖို့အထိ ပြင်ဆင်ထားပြီးသားပါ"

ထမင်းစားပြီးနောက် ဖန်းရို့သည် မတ်မတ်ထိုင်ကာ သူမ၏ အစီအစဉ်များကို မိဘများအား ရှင်းပြလိုက်သည်။

"သမီး စိတ်ပိုင်းဖြတ်ပြီးပြီ ဆိုရင်တော့ အဖေတို့တွေက သေချာပေါက် ထောက်ပံ့ပေးမှာပေါ့ လင်းမိသားစုအတွက် စိတ်မပူနဲ့၊ ဖန်းမိသားစုကလည်း အနိုင်ကျင့်ရလွယ်တဲ့ အထဲမှာမပါဘူး"

ဖန်းရို့၏ဖခင်က သမီးဖြစ်သူဘက်မှ အခိုင်အမာ ရပ်တည်ပေးလိုက်သည်။ ဖန်းရို့၏မိခင်မှာမူ အနည်းငယ် စိုးရိမ်ပူပန်နေသော်လည်း ဘာမျှတော့ ဝင်မပြောခဲ့ပေ။

အခန်းထဲသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ဖန်းရို့သည် လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က စုဆောင်းထားသည့် လင်းမိသားစုနှင့် ပတ်သက်သော အချက်အလက်များကို သေချာစွာ စနစ်တကျ ပြန်လည်သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ကိစ္စရပ်များက ကောင်းမွန်စွာ မပြီးဆုံးနိုင်ပါက ဤအချက်အလက်များသည် အလွန်အသုံးဝင်လာမည် ဖြစ်သည်။ လင်းမိသားစုမှာ ယခုလက်ရှိ ပြဿနာပေါင်းစုံနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသော်လည်း ၎င်းတို့နောက်ကွယ်တွင် မည်သူရှိနေသည်ကိုမူ သူမ မသိသေးပေ။

*

ဘေကျင်းမြို့၊ မွန်းဘေးဗီလာစံအိမ်။

နိုးလာပြီး နံနက်စာ စားပြီးသည်နှင့် တန်ယန်သည် စာကြည့်ခန်းရှိ ကွန်ပျူတာရှေ့တွင် ထပ်မံထိုင်ကာ စာများကို တဖြတ်ဖြတ် ရိုက်နေတော့သည်။ ချင်ယွီရုံ၏ နေ့လယ်စာ ဖိတ်ခေါ်မှုကိုပင် ငြင်းပယ်ခဲ့၏။

နေဝင်ရီတရော အချိန်အထိ သူမ အလုပ်မနားခဲ့ပေ။ ထို့နောက်မှ တောင့်တင်းနေသော သူမ၏ လည်ပင်းကို ဆန့်ထုတ်ကာ သမ်းဝေလိုက်သည်။ ယနေ့ ရေးသားပြီးစီးခဲ့သော စာမူကြမ်းများကိုကြည့်ကာ သူမကိုယ်သူမ အတော်လေး ဂုဏ်ယူနေမိသည်။

【အရှင်... တကယ်ကို အံ့သြဖို့ကောင်းလိုက်တာ ဒါက တကယ့်ကို ကောင်းလွန်းတယ် ဆက်ရေးပါဦး အရှင်... အားပေးနေပါတယ်】

တန်ယန် ဝတ္ထုရေးနေစဉ် တစ်လျှောက်လုံးတွင် 'ယီတျန်တျန်' မှာ ဘေးမှနေ၍ တိတ်တဆိတ် ဖတ်ရှုနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဇာတ်လမ်းထဲတွင် အတော်လေး နစ်ဝင်နေပုံရ၏။ အကြောင်းရင်းကို မသိရသော်လည်း သူ၏အရှင် ရေးသားသည့် ဇာတ်လမ်းမှာ အလွန်ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေသည် မဟုတ်ပါ... စနစ်ကိုယ်တိုင်ကိုပင် ဆွဲဆောင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဇာတ်သိမ်းကို အမြန်ဆုံး မြင်တွေ့ချင်နေမိတော့သည်။

တန်ယန်သည် အမှားအယွင်း အချို့ကို ပြင်ဆင်ပြီးနောက် အကြောင်းအရာများကို ဝဘ်ဆိုက်၏ နောက်ကွယ်သို့ တင်လိုက်သည်။ ယနေ့တင်လိုက်သည့် အခန်းများနှင့် မနေ့ကအခန်းများ စုစုပေါင်းလျှင် စာလုံးရေ ၁၀၀,၀၀၀ (တစ်သိန်း) ခန့် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ အကယ်၍ တစ်နေ့လျှင် နှစ်ခန်းစီ တင်မည်ဆိုပါက ရက်ပေါင်း နှစ်ဆယ်ကျော်အထိ အေးအေးဆေးဆေး ခံပေလိမ့်မည်။ သူမသည် အချိန်ကိုက် ထုတ်ဝေမည့်စနစ်ကို သတ်မှတ်ပြီးနောက် ဝဘ်ဆိုက်မှ ထွက်လိုက်ရာ စာတည်းဖြတ်သူ ကျင့်မုန့်က ပို့ထားသော သီးသန့်စာကို သူမ သတိမထားမိဘဲ ကျန်ရစ်ခဲ့လေသည်။

*

ကျင့်မုန့်သည် သူမ၏ ကွန်ပျူတာရှေ့တွင် 'ပြန်လည်ဆန်းသစ်ခြင်း' ခလုတ်ကို အကြိမ်ကြိမ် နှိပ်နေရင်းမှ နောက်ဆုံးတွင် 'အနောက်မျှော်စင်သို့ အိပ်မက်ပြန်လည်စေခြင်း' ဝတ္ထု၏ စာရေးဆရာ အွန်လိုင်းတက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမ၏ လက်ချောင်းများ တုန်ရီလျက် သီးသန့်စာတို လှမ်းပို့လိုက်သော်လည်း ခေတ္တစောင့်ကြည့်ရာတွင် ဘာပြန်စာမျှ ရောက်မလာခဲ့ပေ။ သူမ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်လုပ်ကြည့်လိုက်သောအခါ စာရေးဆရာမှာ လိုင်းပေါ်မှ ဆင်းသွားခဲ့ပါသည်။ သို့သော် ဝတ္ထု၏ နောက်ကွယ်စနစ်တွင်မူ အခန်းသစ်ပေါင်း လေးဆယ်ကျော် စုဆောင်းတင်ထားသည်ကို သူမ တွေ့လိုက်ရလေသည်။

သူမသည် အံ့သြဝမ်းသာလွန်းသဖြင့် ပါးစပ်ကို လက်ဖြင့် အတင်းပိတ်ထားလိုက်ရသည်။ ဆောင်းရာသီအတွက် အစာစုဆောင်းထားရသော ရှဉ့်လေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ သူမ ပျော်ရွှင်နေမိ၏။ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ မည်သူမျှ သူမကို သတိမထားမိသည်ကို တွေ့သဖြင့် ဝတ္ထုမူကြမ်းများကို 'စစ်ဆေးရန်' ဟူသော အကြောင်းပြချက်ဖြင့် အငမ်းမရ ဖွင့်ဖတ်တော့သည်။

သို့သော်လည်း ထိုအခန်းပေါင်း လေးဆယ်ကျော်မှာ သူမအတွက် ခဏချင်းပင် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ ကျင့်မုန့်သည် ရင်ဘတ်ကို ဖိထားမိပြီး ရင်ခုန်သံများ မြန်နေကာ ပါးပြင်များလည်း နီမြန်းနေ၏။ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် 'ရှေးခေတ်မင်းသားတစ်ပါးက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်တောင် ရိုမန့်တစ် ဆန်နိုင်ရတာလဲ' ဟု အော်ဟစ်နေမိသည်။ ဒီလိုဆိုလျှင် သူမအနေနှင့်သူမ၏ရည်းစားကို ဘယ်လိုမျက်နှာနှင့် ပြန်ကြည့်ရတော့မည်နည်း။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီဝတ္ထုထဲက ဇာတ်လိုက်မင်းသားက ချောမောရုံတင် မကဘဲ အလွန်သစ္စာရှိပြီး တခြားသူတွေကို အေးစက်စက် ဆက်ဆံတတ်ပေမဲ့ ဇာတ်လိုက်မလေး အပေါ်တွင်တော့ အစွမ်းကုန်နူးညံ့ပြီး ရိုမန့်တစ် ဆန်လွန်းနေသည်။

ကျင့်မုန့်တစ်ယောက် စိတ်ကို ပြန်လည်တည်ငြိမ်အောင် အတော်လေး ကြိုးစားလိုက်ရသည်။ သူမသည် စာရေးဆရာထံသို့ နောက်ထပ် စာတစ်စောင် ထပ်ပို့လိုက်ပြီး သူမ၏ လိုင်းအကောင့်ကို အမြန်ဆုံး အပ်ပေးရန် တောင်းဆိုလိုက်သည်။ ဤစာအုပ်ကို ဝက်ဘ်ဆိုက်၏ မျက်နှာဖုံးပေါ်တွင် သေချာပေါက် တင်ပေးချင်နေမိ၏။ ဤမျှ ကောင်းမွန်သော စာအုပ်ကို မည်သူမျှ လက်လွတ်မခံစေရဟု သူမက ရေရွတ်နေတော့သည်။

*

"နင်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဘယ်သူမှတ်နေလဲ ဒီမှာစကားပြောဖို့ နင့်မှာ အခွင့်အရေး ရှိလို့လား"

လင်းကျိုး၏မိခင်က ချက်ချင်းပင် ငေါက်ငမ်းလိုက်လေသည်။ သူမသည် ဤချွေးမကြီးကို တစ်ခါမျှ သဘောမကျခဲ့ပေ။ မူလက သူမ၏ သားကြီးအတွက် သူမကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်ပေးထားသော အမျိုးသမီးကို လင်းရှောင်က ငြင်းပယ်ခဲ့ပြီး သူ့တွင် တစ်သက်လုံး ပေါင်းသင်းလိုသည့် ချစ်သူရှိနေပြီဟု ဆိုကာ ဤမိန်းမကို လက်ထပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မည်သူက ထင်ထားပါမည်နည်း။ နောက်ဆုံးတွင် မိသားစုနောက်ခံ နောက်ကွယ်လည်းမရှိ၊ ကလေးလည်း မမွေးနိုင်သည့် အမျိုးသမီး တစ်ဦးကိုမှ ရွေးချယ်ခဲ့သည်မှာ သူမအတွက် အကြီးအကျယ် ဒေါသထွက်စရာပင် ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

"မေမေ..."

လင်းရှောင်က ဝင်ပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ကျိုးရှင်းယာက သူ့လက်ကို ဆွဲတားလိုက်သည်။ သူမ၏မျက်နှာမှာ ဖြူလျော့နေသော်လည်း အကြည့်များကတော့ ခိုင်မာနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။ ဤအိမ်တွင် သူမ မည်မျှ နှိမ်ချခံနေရသည်ကို သူမသိသော်လည်း ယနေ့ လင်းကျိုးကြောင့် ဖြစ်လာသော ကိစ္စရပ်များမှာ သာမန်မဟုတ်သည်ကို လူတိုင်း သိထားသင့်သည်။

"တော်စမ်း အခုက အချင်းချင်း ရန်ဖြစ်နေရမယ့် အချိန်မဟုတ်ဘူး"

လင်းဟိုင်ချွမ်က စားပွဲကို ဒုန်းခနဲမြည်အောင် ရိုက်လိုက်သည်။

"လင်းကျိုး... ဖန်းရို့က ကွာရှင်းမယ်လို့ တကယ်ပြောတာလား"

"ဟုတ်တယ်အဖေ... သူမက တကယ်ပြောနေတာ ဖန်းမိသားစုကလည်း ကျွန်တော့်ကို အိမ်ထဲတောင် အဝင်မခံတော့ဘူး"

လင်းကျိုးက ခေါင်းငိုက်စိုက်ချလျက် ဖြေလိုက်သည်။

"အသုံးမကျတဲ့ကောင် နင်က ဖောက်ပြန်ရင်တောင် လူမသိအောင် မလုပ်တတ်ဘူးလား အခုတော့ ဖန်းမိသားစုရဲ့ ထောက်ပံ့မှုကိုပါ တို့တွေ ဆုံးရှုံးရတော့မယ် သူတို့ဆီမှာ ငါတို့လုပ်ငန်းရဲ့ အရေးကြီးတဲ့ အချက်အလက်တွေ အများကြီး ရှိနေတာနော် သူတို့သာ ရန်သူဘက်ကို ကူးသွားရင် လင်းအုပ်စုကတော့ သေချာပေါက် ဒုက္ခရောက်မှာပဲ"

လင်းဟိုင်ချွမ်၏ စိုးရိမ်မှုမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။

"အဲဒါဆိုရင်တော့... ကျွန်မတို့ဘက်က အလျှော့မပေးလို့ မရတော့ဘူးပေါ့"

ကျိုးရှင်းယာက အေးစက်စွာ ဝင်ပြောလိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ပဟေဠိဆန်သော အကြံအစည်အချို့ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားလေသည်။