အခန်း (၁၃၆-၁၄၀)

အခန်း (၁၃၆) - မုန့်ဝမ်အား အမဲလိုက်လိုသူ

အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပျံသန်းနေသော လေသင်္ဘော ပေါ်တွင် မုန့်ဝမ်သည် သူမ၏ ဝိညာဉ်အာရုံ ကို အသုံးပြု၍ စိတ်အာရုံထဲရှိ တောက်ပနေသော အလင်းစက်ကလေးတစ်ခုကို ကြည့်နေမိပေသည်။ ၎င်းမှာ သွေးတစ်စက်မှ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း အတတ်ကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည့် အချက်အလက်များပင် ဖြစ်ချေ၏။

သွေးယဇ်ပူဇော်ခြင်း အတတ်မှာ သွေးလမ်းစဉ်၏ အခြေခံအတတ်ပညာတစ်ခုသာ ဖြစ်ပေသည်။ မုန့်ဝမ်သည် သွေးစုပ်ကျင့်စဉ် မှ ရရှိခဲ့သော ဤကြမ်းတမ်းသည့် အတတ်ကို သွေးမိစ္ဆာ ကောင်းကင်ဘုံကျင့်စဉ် အပေါ် အခြေခံ၍ ပိုမိုကောင်းမွန်အောင် ပြုပြင်ထားသော်လည်း ၎င်းမှာ ဒဏ်ရာကုသရန်ထက် တိုက်ခိုက်ရေးအတွက်သာ ပိုမိုသင့်တော်ပေသည်။

သို့သော် “သွေးတစ်စက်မှ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း” အတတ်မှာမူ မတူညီချေ။ ၎င်းသည် ဒဏ်ရာကုသရန်အတွက် သီးသန့်ဖန်တီးထားသော လျှို့ဝှက်အတတ်ဖြစ်၏။ သွေးအနှစ်သာရများကို သန့်စင်စေပြီး အသားနှင့်အရိုးများကို ပြန်လည်ရှင်သန်စေကာ သေလုမျောပါး ဖြစ်နေသူကိုပင် အသက်ပြန်သွင်းနိုင်ပေသည်။

အကယ်၍ ဤအတတ်အား အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်အောင် ကျင့်ကြံနိုင်ပါက အသက်ရှူရုံမျှသာ ကျန်ရှိတော့သည့် အခြေအနေမျိုးတွင်ပင် ခဏချင်းအတွင်း မူလတိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိစေနိုင်ပေသည်။

ဤသို့သော ကျင့်စဉ်မျိုးတွင်လည်း အားနည်းချက်များ ရှိနေသည်မှာ ဓမ္မတာပင်။ အကယ်၍ ရန်သူ၏ ခွန်အားမှာ မိမိထက် အဆမတန် သာလွန်နေပါက ဤအတတ်ကို အသုံးပြုရန် အခွင့်အရေးပင် ရရှိနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

သို့မဟုတ် ရန်သူသည် အချိန်ဆွဲ၍ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို မကြောက်ရွံ့ပါကလည်း စွမ်းအားကွာခြားမှုကို ကျော်လွှားနိုင်ရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။ ထိုအချက်များမှလွဲလျှင် ဤအတတ်မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းလှသော ကုသရေးအတတ်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

မုန့်ဝမ်သည် ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် ထိုကျင့်စဉ်၏ အနှစ်သာရများကို အကြိမ်ကြိမ် ဖတ်ရှုလေ့လာနေ၏။ သူမ၏ နားလည်သဘောပေါက်မှု စွမ်းရည်မှာ သာမန်ထက် သာလွန်သဖြင့် မကြာမီမှာပင် ဤအတတ်ကို အခြေခံအားဖြင့် နားလည်သွားပြီဖြစ်၏။

သူမသည် လက်ကိုမြှောက်၍ လွဲချော်နေသော လက်ကောက်ဝတ်အရိုးကို အားဖြင့် ပြန်လည်ချိုးလိုက်ပေသည်။

ထို့နောက် သွေးတစ်စက်မှ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း အတတ်၏ နည်းလမ်းအတိုင်း သွေးအတွင်းရှိ အနှစ်သာရစွမ်းအားများကို သန့်စင်လိုက်၏။ သွေး၏ ပြောင်းလဲမှုများကို သေချာစွာ စောင့်ကြည့်ရန်အတွက် သူမသည် လက်သီးဆုပ်ခန့်ရှိသော သွေးလုံးတစ်လုံးကို ခန္ဓာကိုယ်ပြင်ပသို့ ထုတ်ယူကာ လေထဲတွင် ဝေ့ဝဲစေလိုက်ပေသည်။

မုန့်ဝမ်၏ လှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ ထိုသွေးလုံးမှာ လျှင်မြန်စွာ လည်ပတ်လာ၏။ လည်ပတ်မှု မြန်လာသည်နှင့်အမျှ သွေးလုံးမှာ ပိုမိုသေးငယ်၍ ခိုင်မာလာပြီး အရောင်မှာလည်း တောက်ပသော အနီရောင်မှသည် ဖျော့တော့သော အနီရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားချေပြီ။ နောက်ဆုံးတွင် ကြာစေ့ခန့်သာ ကျန်ရှိတော့ပြီး ၎င်း၏ အရောင်မှာလည်း အလွန်ပင် ဖျော့တော့သွားတော့၏။

သူမ၏ သွေးစွမ်းအင်မှာ အရည်အသွေးပိုင်းအရ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သိလိုက်ရချိန်တွင် မုန့်ဝမ်သည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပေသည်။

ထို့နောက် ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် ထိုသွေးအနှစ်သာရ “ကြာစေ့” လေးကို ဖမ်းဆွဲ၍ လက်ကောက်ဝတ်ရှိ ဒဏ်ရာဆီသို့ ပို့ဆောင်လိုက်၏။ သို့သော် ထိုအနှစ်သာရမှာ အလွန်ပင် သေးငယ်လှသဖြင့် ဒဏ်ရာပေါ်သို့ မရောက်မီမှာပင် လေထဲ၌ ပျောက်ကွယ်သွားရချေပြီ။

ပျောက်ကွယ်သွားသော နေရာမှ ကုသခြင်းစွမ်းအားအချို့ ထွက်ပေါ်လာပြီး မုန့်ဝမ်၏ ဒဏ်ရာကို အနည်းငယ် တည်ငြိမ်သွားစေပေသည်။ ဤအတတ်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ထိရောက်မှု ရှိပေသည်။

သို့သော် သူမ သန့်စင်လိုက်သော သွေးပမာဏမှာ နည်းပါးလွန်းသဖြင့် ကုသခြင်းစွမ်းအားမှာလည်း အားနည်းနေချေ၏။ မုန့်ဝမ်သည် သွေးများကို ထပ်မံထုတ်ယူ၍ အသစ်တစ်ဖန် ပြန်လည် သန့်စင်နေတော့ပေသည်။

မုန့်ဝမ် ကျင့်ကြံနေစဉ်မှာပင် ယွမ်ဝူသည် သူမကို ရှာဖွေရန် လက်မလျှော့သေးချေ။ သို့သော် သူသည် ဖီးနစ်တောင်ကြား တစ်ခုလုံးနှင့် မုန့်ဝမ်၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်ရှိ တောင်ထိပ် ကိုးခုစလုံးကို ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း သူမကို မတွေ့ရသေးပေ။

ဒီကောင်မလေး ဘယ်နေရာမှာ ပုန်းနေတာလဲ.........

ယွမ်ဝူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေ၏။ နတ်သားတော်အလျောင်းအလျာ ဖြစ်လာပြီးကတည်းက သူသည် ဤကဲ့သို့ ရှုံးနိမ့်မှုကို တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးချေ။ ယွမ်ဝူသည် လက်ဖဝါးကို လှန်လိုက်ရာ အမှတ်အသားပြား တစ်ခု ပေါ်လာပေသည်။

သူသည် အေးစက်သော လေသံဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်၏။ “ယွိချီ... ငါ မုန့်ဝမ်ကို အမဲလိုက်နေတယ်။ နင့်ရဲ့ နယ်မြေအတွင်းမှာ သူမ ရှိ၊ မရှိ ချက်ချင်း ရှာဖွေစမ်း!”

ယွိချီသည် ဤစကားကို ကြားရသောအခါ ရင်ထိတ်သွားသော်လည်း ငြင်းဆန်ရဲခြင်း မရှိဘဲ ချက်ချင်းပင် သဘောတူလိုက်ပေသည်။ “ဟုတ်ကဲ့ပါ စီနီယာအစ်ကို ယွမ်ဝူ”

ယွမ်ဝူသည် ထိုနည်းတူပင် တွမ်ချန်းရှောင်နှင့် ယွဲ့ချန်တို့ကိုလည်း အမိန့်ပေးလိုက်၏။ တွမ်ချန်းရှောင်မှာ လွယ်လွယ်ကူကူပင် သဘောတူခဲ့သော်လည်း ယွမ်ဝူအပေါ် အမြဲတမ်း ရိုသေခဲ့သော ယွဲ့ချန်မှာမူ သံသယဖြင့် မေးမြန်းလိုက်ပေသည်။

“စီနီယာအစ်ကို ယွမ်ဝူ... ကျွန်မ သတင်းတစ်ခု ကြားထားပါတယ်။ စီနီယာအစ်ကိုရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် (၄) အထိ ကျဆင်းသွားတယ်ဆိုတာ တကယ်ပဲလား”

ယွမ်ဝူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ ဖြတ်ပြေးသွား၏။ “ယွဲ့ချန်... နင် ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ”

“ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး။ ထူးဆန်းတဲ့ သတင်းတစ်ခုမို့ မယုံနိုင်လို့ မေးကြည့်တာပါ။ စီနီယာအစ်ကိုရဲ့ ကျင့်ကြံမှုနဲ့ဆိုရင် နတ်သားတော်ကလွဲလို့ ဘယ်သူကများ စီနီယာအစ်ကို့ကို ဒီလိုဖြစ်အောင် လုပ်နိုင်မှာလဲ”

ယွမ်ဝူ၏ အကြည့်များမှာ ပိုမိုခက်ထန်လာပေသည်။ “ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု ကျဆင်းသွားရင်တောင် နင့်ကို ဆုံးမဖို့ လုံလောက်သေးတယ်။ ငါခိုင်းတာကိုပဲ လုပ်စမ်း... ဒါဆိုရင် နင့်ရဲ့ စော်ကားမှုကို ငါ ဒီတစ်ကြိမ်တော့ ခွင့်လွှတ်ပေးမယ်”

“ဟုတ်ကဲ့ပါ စီနီယာအစ်ကို”

ယွဲ့ချန်က ရိုသေစွာ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သော်လည်း အမှတ်အသားပြားကို ချလိုက်ချိန်တွင် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းတွင် လှောင်ပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပေသည်။ သူမသည် မုန့်ဝမ်ကို ရှာဖွေပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ၎င်းမှာ ယွမ်ဝူအတွက် မဟုတ်ဘဲ မိမိကိုယ်တိုင်အတွက်သာ ဖြစ်ချေ၏။

မုန့်ဝမ်သည် ယွမ်ဝူကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့သော်လည်း ယခုကဲ့သို့ ပုန်းကွယ်နေခြင်းမှာ သူမ၏ အခြေအနေမှာ မကောင်းကြောင်း သက်သေပြနေပေသည်။ မုန့်ဝမ်သည် အမှန်တကယ်ပင် ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာ ရရှိထားခြင်း ဖြစ်ရမည်။ အကယ်၍ ယွမ်ဝူထက် အရင် သူမကို ရှာတွေ့နိုင်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် မုန့်ဝမ်ထံမှ အကျိုးအမြတ်များကို သူမ ကိုယ်တိုင် ဘာကြောင့် မယူရမည်နည်း။

ထိုအချိန်မှစ၍ သွေးလမ်းစဉ်၏ နတ်သားတော်အလျောင်းအလျာ လေးဦးစလုံးမှာ လှုပ်ရှားလာကြတော့ပေသည်။ သို့သော် နှစ်ရက်တိုင်တိုင် ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း မုန့်ဝမ်၏ အရိပ်အယောင်ကို မတွေ့ရသေးချေ။

ဒီကောင်မလေး ဘယ်မှာ ပုန်းနေတာလဲ... အခြားလမ်းစဉ်တွေရဲ့ နယ်မြေထဲမှာ ပုန်းနေတာများလား.........

မုန့်ဝမ်ကို ရှာမတွေ့သဖြင့် ယွမ်ဝူမှာ ဒေါသထွက်လာရပေသည်။ သူမ၏ ဒဏ်ရာများ မသက်သာမီ သူမကို အတင်းအကျပ် ထွက်လာအောင် လုပ်ဆောင်ရပေတော့မည်။ ယွမ်ဝူသည် တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ဘဲ သူ၏ သိုလှောင်အိတ်အတွင်းမှ သတင်းပို့ အဆောင် တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ အသုံးပြုလိုက်ပေသည်။

နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက် မုန့်ဝမ်သည် သတင်းတစ်ခုကို ရရှိလိုက်၏။ မိစ္ဆာလမ်းစဉ် မှ နတ်သားတော်အလျောင်းအလျာ တစ်ဦးဖြစ်သူ လင်းကျူသည် သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများကို ဦးဆောင်၍ ကျားဟိန်းတောင်ထိပ် ကို တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေသည်ဟူသော သတင်းပင် ဖြစ်ချေသည်။

သတင်းလာပို့သော တပည့်မှာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်နေပေ၏။ “အရှင်... လင်းကျူက အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်ဖို့ လာနေပါပြီ။ ကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်သင့်လဲ”

မုန့်ဝမ်၏ မျက်မှောင်များ အနည်းငယ်ကြုတ်သွားပေသည်။ သူမနှင့် ထိုလင်းကျူမှာ မည်သည့် ရန်ငြိုးရန်စမျှ မရှိခဲ့ချေ။ သူသည် သူမ၏ နယ်မြေအသစ်ကို လိုချင်၍လော သို့မဟုတ် အခြားသော အကြောင်းရင်းတစ်ခုခုကြောင့်လောဟူ၍ စဉ်းစားနေမိပေသည်။

“ဘာလို့ ပျာယာခတ်နေတာလဲ။ ကျားဟိန်းတောင်ထိပ်က မူလကတည်းက မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ရဲ့ နယ်မြေပဲ။ သူတို့ လိုချင်တယ်ဆိုရင်လည်း ပေးလိုက်ရုံပေါ့” မုန့်ဝမ်က အေးအေးဆေးဆေးပင် ပြောလိုက်၏။

သတင်းလာပို့သူမှာ အံ့ဩသွားရပေသည်။ “အရှင်... ကျားဟိန်းတောင်ထိပ်ကို ဒီတိုင်းပဲ လက်လွှတ်လိုက်တော့မှာလား”

“ဒါမှမဟုတ်ရင် ဘာလုပ်ရမှာလဲ။ သူတို့နဲ့ သေလုမျောပါး တိုက်ရမှာလား။ ဒီလက ခုမှ စတာပဲ ရှိသေးတယ်ဆိုတာ မမေ့နဲ့ဦး” မုန့်ဝမ်၏ နှုတ်ခမ်းတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။ “ငါ့ရဲ့ အမိန့်ကို ကြေညာလိုက်ပါ။ ကျားဟိန်းတောင်ထိပ်နဲ့ သမင်အော်တောင် မှာ ရှိတဲ့ တပည့်အားလုံးကို သွေးငန်းတောင် ဆီကို ပြန်လည် ဆုတ်ခွာခိုင်းလိုက်ပါ”

“ဟုတ်ကဲ့ပါ အရှင်”

မုန့်ဝမ်သည် အမှတ်အသားပြားကို ချလိုက်ပြီး သွေးတစ်စက်မှ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း အတတ်ကို အသုံးပြု၍ သူမ၏ ဒဏ်ရာများကို ဆက်လက်ကုသနေတော့ပေသည်။

ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်တွင်မူ သူမသည် ဤလျှို့ဝှက်အတတ်ကို အခြေခံအားဖြင့် ကျွမ်းကျင်လာခဲ့ပေသည်။ သို့သော် စနစ်တကျ အသုံးပြုနိုင်ရန်အတွက်မူ လေ့ကျင့်ချိန်များစွာ လိုအပ်နေသေးသည်ဖြစ်၏။

အခန်း (၁၃၇) - အတင်းအကျပ် ထွက်ပေါ်လာစေခြင်း

မုန့်ဝမ် စိတ်အာရုံကို စုစည်းလိုက်သည်နှင့် ဒဏ်ရာရရှိထားသော နေရာများအနီးရှိ သွေးစွမ်းအင်များမှာ လျှင်မြန်စွာ လည်ပတ်လာပြီး သွေးအနှစ်သာရ အမျှင်တန်းကလေးများ ထွက်ပေါ်လာကာ ဒဏ်ရာများအတွင်းသို့ စီးဝင်သွားပေသည်။ ကြေမွနေသော အရိုးများမှာ ပြန်လည်ဆက်သွားပြီး ပျက်စီးနေသော အသားစများမှာလည်း ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း အဖြစ်သို့ ရောက်ရှိသွားတော့၏။

မုန့်ဝမ်သည် ကြေမွသွားခဲ့သော သူမ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို လှုပ်ရှားကြည့်လိုက်ရာ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် နှုတ်ခမ်းတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပေသည်။

သူမသည် သွေးတစ်စက်မှ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း အတတ်ကို အသုံးပြု၍ အခြားသော ဒဏ်ရာများကိုလည်း ဆက်လက်ကုသနေတော့၏။

တစ်နာရီကျော်ခန့် ကြာပြီးနောက် မုန့်ဝမ်၏ ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော အမှတ်အသားပြားမှ အရေးပေါ် အချက်ပေးသံတစ်ခု ထပ်မံထွက်ပေါ်လာပေသည်။ ၎င်းနောက်တွင် နီဖေလန်၏ အသံမှာ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ထွက်ပေါ်လာ၏။

“အရှင်... မကောင်းတော့ပါဘူး။ လင်းကျူက ကျားဟိန်းတောင်နဲ့ သမင်အော်တောင်တွေကို သိမ်းပိုက်ပြီးတဲ့နောက် အားမရသေးဘဲ ကျွန်မတို့ရဲ့ ချင်းရှာတောင်ထိပ် ဆီကို ဦးတည်လာနေပါတယ်.........”

မုန့်ဝမ်၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် တွန့်သွားပေသည်။ တစ်ဖက်လူက အသာစီးရသွားသဖြင့် ဇွတ်အတင်း တိုးဝင်လာခြင်းမှာ သူမအနေဖြင့် ကိုယ်မလွတ်နိုင်သည်ကို သေချာပေါက် သိနေ၍လော သို့မဟုတ် တိုက်ဆိုင်မှုသက်သက်လောဟူ၍ တွေးတောမိသော်လည်း သူမအနေဖြင့် အပြင်သို့ ထွက်လာမည်မဟုတ်ချေ။

မုန့်ဝမ်သည် သူမ၏ အမှတ်အသားပြားကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အေးဆေးစွာပင် ညွှန်ကြားလိုက်၏။ “အကယ်၍ လင်းကျူ ရောက်လာရင် နင်တို့ လက်နက်ချလိုက်ကြ။ အလွန်ဆုံးရှိရင် သူက ဖျော်ဖြေရေးအနေနဲ့ သာမန်တပည့်အချို့ကိုပဲ သတ်လိမ့်မယ်။

နင်တို့လို လူတွေအပေါ်ကိုတော့ သူရဲ့ဓားက ကျရောက်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ အမှောင်ထဲက ထွက်လာတဲ့အခါကျမှ လင်းကျူနဲ့ အကြွေးဟောင်းတွေကို အကုန်ရှင်းပစ်မယ်”

နီဖေလန်မှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး တုံ့ဆိုင်းစွာဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်၏။ “ဒါပေမဲ့ အရှင်... အရှင်က ကျားဟိန်းတောင်နဲ့ သမင်အော်တောင်တွေကို လက်လွှတ်လိုက်ရပြီးပြီလေ။ အခု ထပ်ပြီး နောက်ဆုတ်ဦးမယ်ဆိုရင် ဒါက နည်းနည်းတော့ မသင့်တော်ဘူး မဟုတ်လား.........”

မုန့်ဝမ်က သူမ၏စကားကို ချက်ချင်းဖြတ်လိုက်၏။ “မသင့်တော်ဘူးလို့ ထင်ရင်တော့... နင်ကိုယ်တိုင်ပဲ သွားပြီး လင်းကျူကို သတ်လိုက်တော့”

နီဖေလန်မှာ မျက်လုံးများ ပြူးထွက်သွားရပေသည်။ သူမတွင်သာ ထိုအရည်အချင်းရှိပါက ယခုကဲ့သို့ အသည်းအသန် အကူအညီတောင်းနေပါမည်လော။ လင်းကျူ၏ စွမ်းအားမှာ ကျူးယုံထက်ပင် သာလွန်ပေသည်။ ထိုသူ၏ အနားသို့ မရောက်မီမှာပင် သူမ ရိုက်သတ်ခံရနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

နီဖေလန်မှာ ချမ်းစိမ့်သွားပြီး သူမ၏စကားကို ချက်ချင်း ပြောင်းလဲလိုက်တော့၏။ “သင့်တော်ပါတယ် ..... အလွန်ပဲ သင့်တော်ပါတယ် ..... မသင့်တော်တာ ဘာမှမရှိပါဘူး ..... အရှင်က တကယ်ကို ထက်မြက်လှပါတယ်။ ကျွန်မတို့ အခု ဟန်ဆောင်လက်နက်ချထားလိုက်မယ်... အရှင်ပြန်လာတဲ့အခါကျမှ လင်းကျူကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပညာပေးရမှာပေါ့ .....”

မုန့်ဝမ်၏ နှုတ်ခမ်းတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပေသည်။ “နင် ငါ့ရဲ့ ဆိုလိုရင်းကို နားလည်သွားပြီဆိုတော့ ကျန်တဲ့ တောင်ထိပ်သခင်တွေကိုလည်း ငါ့စကားအတိုင်း ပြောပြလိုက်ပါ။ လင်းကျူရဲ့ လက်အောက်မှာ ခဏလောက် သည်းခံနေကြဖို့ သတိပေးလိုက်။ ငါ ကျင့်ကြံရာက ထွက်လာတဲ့အခါ နင်တို့အတွက် ဒီအကြွေးကို သေချာပေါက် ပြန်တောင်းပေးမယ် .....”

ပြောပြီးနောက် မုန့်ဝမ်သည် ဆက်သွယ်မှုကို တစ်ဖက်သတ် ဖြတ်တောက်လိုက်၏။ ထို့နောက် အမှတ်အသားပြားပေါ်သို့ တားမြစ်ချက် အချို့ တင်လိုက်ပြီး သိုလှောင်အိတ်အတွင်းသို့ ပစ်ထည့်လိုက်ပေသည်။ ထိုနှောင့်ယှက်တတ်သော အရာ မရှိတော့မှသာ သူမ စိတ်အေးလက်အေး ကျင့်ကြံနိုင်တော့မည် ဖြစ်ပေသည်။

ဆက်သွယ်မှု ပြတ်တောက်သွားပြီးနောက် နီဖေလန်မှာ ခေါင်းကိုက်စွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်မိ၏။ သူမသည် ဤအရှင်မုန့်ဝမ်မှာ အနည်းငယ် အားကိုးမရဟု ခံစားနေရပေသည်။ မိမိလက်ထဲတွင် ရှိနေသော အကျိုးအမြတ်များကို အဘယ်ကြောင့် ဤမျှလွယ်လွယ်ကူကူ စွန့်လွှတ်လိုက်ရသနည်း။ ပြီးမှ ပြန်ယူမည်ဟူသော အချက်မှာလည်း လင်းကျူကဲ့သို့သော သူနှင့်ဆိုလျှင် မလွယ်ကူလှချေ။

ဤနတ်သားတော်အလျောင်းအလျာများမှာ တစ်ဦးထက်တစ်ဦး ပိုမိုထက်မြက်သည့် ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြပေသည်။ သူတို့ ဝါးမြိုထားသော အရာများကို ပြန်ရရန်မှာ သူတို့၏ ဗိုက်ကို ခွဲကြည့်မှသာ ဖြစ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

နီဖေလန်အနေဖြင့် အခြားသော အရှင်သခင်ကောင်းတစ်ဦးကိုသာ ရှာဖွေချင်မိတော့၏။ သို့သော် ယခုကဲ့သို့ အားကိုးမရသော အရှင်အောက်တွင် ရောက်နေပြီဖြစ်ရာ လင်းကျူရောက်လာချိန်တွင် သူမကို ပစ်မှတ်မထားရန်သာ တိတ်တဆိတ် ဆုတောင်းနေရပေတော့သည်။

နီဖေလန်တစ်ယောက် စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ဆိုင်းနေစဉ်မှာပင် ယွမ်ဝူသည် ချင်းရှာတောင်ထိပ်အနီးတွင် ပုန်းကွယ်နေပြီး မုန့်ဝမ် ထွက်လာမည့်အချိန်ကို တည်ငြိမ်စွာ စောင့်ကြည့်နေပေသည်။ သို့သော် သူ အကြာကြီး စောင့်ဆိုင်းခဲ့သော်လည်း မုန့်ဝမ်မှာ လုံးဝ ပေါ်မလာသဖြင့် သူသည် စတင်၍ ပျာယာခတ်လာရ၏။

ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ......... ချင်းရှာတောင်ထိပ်က လူတွေ အကုန်သေကုန်ကြပြီလား။ လင်းကျူက သူ့လူတွေနဲ့ တိုက်ခိုက်ဖို့ ရောက်နေပြီကို မုန့်ဝမ်ကို သတင်းမပို့ကြဘူးလား.........

မုန့်ဝမ်အနေဖြင့် ကျားဟိန်းတောင်နှင့် သမင်အော်တောင်တို့ကို ပြန်ပေးလိုက်ခြင်းမှာ သူ နားလည်နိုင်ပေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လင်းကျူသည် မိစ္ဆာလမ်းစဉ် နတ်သမီး၏ လက်အောက်မှ ထိပ်တန်းပညာရှင် တစ်ဦးဖြစ်ပြီး မုန့်ဝမ်မှာမူ ဒဏ်ရာကုသနေရသဖြင့် အကျိုးစီးပွားအချို့ကို စွန့်လွှတ်လိုက်ရခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော် လင်းကျူက သူမ၏ အိမ်ကဲ့သလိုဖြစ်သော ချင်းရှာတောင်အထိ တိုက်ခိုက်လာနေပြီ ဖြစ်၏။ အဘယ်ကြောင့် တည်ငြိမ်နေနိုင်သေးသနည်း။

ကျားဟိန်းတောင်နှင့် သမင်အော်တောင်တို့မှာ မူလက မိစ္ဆာလမ်းစဉ်၏ နယ်မြေဖြစ်သဖြင့် ဆုံးရှုံးသွားလျှင်ပင် နတ်သားတော်က အပြစ်တင်မည် မဟုတ်ချေ။ သို့သော် ချင်းရှာတောင်ထိပ်မှာမူ မတူညီချေ။ ၎င်းမှာ သွေးငန်းတောင်ကဲ့သို့ပင် မူလကတည်းက သွေးလမ်းစဉ်၏ နယ်မြေဖြစ်ပေသည်။ ၎င်းကို လက်လွှတ်လိုက်ရပါက နတ်သားတော်မှာ သေချာပေါက် စိတ်ဆိုးပေလိမ့်မည်။

ဤကိစ္စကို အသေးစိတ် စုံစမ်းစစ်ဆေးပါက မုန့်ဝမ်က သူ့ကိုပါ ဆွဲထည့်သွားနိုင်ပြီး နတ်သားတော်၏ အမျက်ဒေါသမှာ သူ့အပေါ်သို့ပါ ကျရောက်လာနိုင်ပေသည်။ ယွမ်ဝူမှာ အကျပ်ရိုက်သွားရ၏။

နတ်သားတော်၏ စည်းကမ်းမှာ မိမိတို့အချင်းချင်း မည်မျှပင် ပြဿနာရှာနိုင်သော်လည်း အခြားသော လမ်းစဉ်များနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင်မူ စည်းလုံးရမည်ဟူသော အချက်ပင် ဖြစ်ချေသည်။ ဤအစွမ်းထက်သော ပြင်ပရန်သူ လင်းကျူကို သူကိုယ်တိုင် ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပါလား။

မူလက ယွမ်ဝူ၏ အစီအစဉ်မှာ မုန့်ဝမ် ထွက်လာချိန်တွင် သူက ကြားဝင်ကူညီ၍ လင်းကျူကို မောင်းထုတ်ပေးရန်ဖြစ်၏။ ထိုသို့ ကူညီပြီးမှသာ မုန့်ဝမ် လုယူသွားသော သူ၏ ကျင့်ကြံမှုများကို အတိုးနှင့်တကွ ပြန်တောင်းရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် ယခုမူ မုန့်ဝမ်မှာ လိပ်ကလေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပုန်းအောင်းနေပြီး ထွက်မလာခဲ့ချေ။ ထို့ပြင် သူမ၏ လက်အောက်ငယ်သားများကိုလည်း ခုခံမှုမပြုရန်နှင့် ဆုတ်ခွာရန် အမိန့်ပေးထားသေး၏။

လင်းကျူသည် မုန့်ဝမ်၏ နယ်မြေအတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် သူ့အိမ်သူ့ရာသို့ ရောက်လာသကဲ့သို့ပင် တောင်ထိပ်များစွာကို အလွယ်တကူ သိမ်းပိုက်သွားတော့ပေသည်။

ယွမ်ဝူသည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ပြီး အမှတ်အသားပြားကို ထုတ်ယူကာ လင်းကျူ၏ ကျူးကျော်မှုမှာ လူသိရှင်ကြား ဖြစ်သွားပြီဖြစ်ကြောင်းနှင့် ၎င်း၏ အကျိုးဆက်များကို မုန့်ဝမ်သိအောင် အသေးစိတ် သတင်းပို့လိုက်၏။ သူ စကားများစွာ ပြောဆိုခဲ့သော်လည်း မုန့်ဝမ်ထံမှ မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိခဲ့ချေ။

ယွမ်ဝူမှာ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားရပြီး အမှတ်အသားပြားကိုပင် ကြေမွသွားအောင် ညှစ်မိမတတ် ဖြစ်သွားပေသည်။ မုန့်ဝမ်၏ တည်ငြိမ်မှုမှာ မည်မျှအထိ ရှိမည်ကို သူ စောင့်ကြည့်နေမိ၏။

ထို့ကြောင့် သူသည် ကြားဝင်မစွက်ဖက်ဘဲ လင်းကျူတစ်ယောက် ချင်းရှာတောင်ထိပ်ကို သိမ်းပိုက်ကာ သွေးလမ်းစဉ် တပည့်များကို ဖမ်းဆီးပြီး သွေးငန်းတောင်ဆီသို့ ခန့်ခန့်ကြီး ချီတက်သွားသည်ကို ကြည့်နေလိုက်တော့သည်။

သွေးငန်းတောင်ရှိ သွေးလမ်းစဉ် တပည့်အားလုံးမှာလည်း သွေးမြေမကျဘဲ အဖမ်းခံလိုက်ရပြီး မိစ္ဆာလမ်းစဉ် တပည့်များက တောင်ထိပ်ကို အလျင်အမြန် သိမ်းပိုက်လိုက်ကြပေသည်။ ထိုအချိန်တွင် မုန့်ဝမ် ပိုင်ဆိုင်သော တောင်ထိပ် ရှစ်ခုအနက် ငါးခုမှာ ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ချေပြီ။

ဤအချိန်တွင်မှ ယွမ်ဝူသည် မုန့်ဝမ်မှာ လုံးဝ ထွက်ပေါ်လာမည် မဟုတ်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်တော့ပေသည်။ သူမ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ မည်သို့ပင်ရှိစေကာမူ အခြေအနေကို ဆက်လက် လွှတ်ထား၍ မရတော့ချေ။ အကယ်၍ ဤကိစ္စမှာ ပိုမိုကြီးထွားလာပါက နတ်သားတော်၏ နားထဲသို့ သေချာပေါက် ရောက်ရှိသွားပေလိမ့်မည်။

ယွမ်ဝူသည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ပြီး လင်းကျူ နောက်ထပ် တောင်ထိပ်တစ်ခုဆီသို့ ချီတက်ရန် ပြင်နေချိန်တွင်မှ သူ၏ရှေ့သို့ ခုန်ဆင်းကာ လမ်းပိတ်လိုက်တော့ပေသည်။

“လင်းကျူ... ငါတို့ သွေးလမ်းစဉ်မှာ လူမရှိဘူးလို့ နင် တကယ်ပဲ ထင်နေတာလား.........”

ယွမ်ဝူသည် ရှေ့မှ အမျိုးသားကို ကြည့်ကာ စိတ်ပျက်ဟန်ဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။ “အမြန်ဆုံး ထွက်သွားစမ်း .....”

လင်းကျူသည် ယွမ်ဝူက လမ်းပိတ်ထားသည်ကို မြင်သောအခါ ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် စိတ်ဝင်စားဟန်များ ပေါ်လာပေသည်။ “ညီအစ်ကို ယွမ်ဝူ... နောက်ဆုံးတစ်ခါ တွေ့တုန်းက မင်းက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် (၅) မှာ ရှိနေတာ မဟုတ်လား။ တစ်လကျော်ကျော်အတွင်းမှာ ဘယ်လိုဖြစ်လို့ ကျင့်ကြံမှုတွေ ကျဆင်းသွားရတာလဲ.........”

“ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအကြောင်းကို မင်းကို ရှင်းပြနေစရာ မလိုဘူးလို့ ထင်တယ်” ယွမ်ဝူက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်ပြီး ဤကိစ္စကို ဆက်မပြောလိုတော့ချေ။ “စကားတွေ အများကြီး မပြောနဲ့တော့။ လူမဟုတ် မိစ္ဆာမဟုတ်တဲ့ အုပ်စုကို ခေါ်ပြီး ငါတို့ သွေးလမ်းစဉ် နယ်မြေထဲကနေ အခုချက်ချင်း ထွက်သွားစမ်း .....”

အခန်း (၁၃၈) - ယွမ်ဝူ၏ အကြံအစည်

လင်းကျူသည် ယွမ်ဝူ၏ စကားများကို ကြားသော်လည်း ဒေါသထွက်ခြင်းမရှိဘဲ ဟန်ကိုယ်ဖို့ဖြင့် ပြန်လည်ချေပလိုက်ပေသည်။

“စီနီယာအစ်ကို ယွမ်ဝူ... ဒီလိုစကားမျိုးပြောတာ တကယ်ပဲ စိတ်မကောင်းဖြစ်ရပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့က လမ်းစဉ်ချင်း မတူတာပဲ ရှိတာပါ၊ ဘာလို့ ဒီလောက်အထိ ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း ပြောနေရတာလဲ။

ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းက ကျွန်တော် အိမ်မှာ အလုပ်မရှိဘဲ ပျင်းနေတာနဲ့ ထွက်လာရင်း... သွေးလမ်းစဉ်ရဲ့ အဆင့်တက်ခါစ ဂျူနီယာညီမလေးနဲ့ လက်ရည်စမ်းချင်ရုံ သက်သက်ပါ။ ဂျူနီယာညီမလေး မုန့်ဝမ်က မရှိဘူးဆိုတော့လည်း သန့်စင်ထားတဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ အသွင်ပြောင်း မီးလျှံမြင်းကို စီနီယာအစ်ကို ယွမ်ဝူနဲ့ အကဲစမ်းကြည့်တာပေါ့”

စကားဆုံးသည်နှင့် လင်းကျူသည် မီးတောက်များ ဝေနေသော မီးလျှံမြင်းတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ခွာသံများ တဗုန်းဗုန်းဖြင့် ယွမ်ဝူဆီသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားတော့၏။

ယွမ်ဝူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် ရက်စက်မှုများ ပြည့်နှက်သွားပြီး လပြည့်ဝန်းသဏ္ဌာန် ကွေးညွတ်နေသော ချိတ်ကောက်ဓားမှာ လက်ထဲတွင် ပေါ်လာကာ မီးလျှံမြင်းဆီသို့ လေထဲမှ ဝေ့ဝဲပျံသန်းသွားပေသည်။

မီးလျှံမြင်း၏ မျက်ဝန်းတွင် မောက်မာမှုများ ထင်ဟပ်သွား၏။ သူသည် ရှေ့ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်၍ အထက်သို့ ခုန်တက်လိုက်ရာ သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါများ ပါဝင်သည့် ချိတ်ကောက်ဓားကို အသာအယာ ကျော်ဖြတ်သွားပြီး ယွမ်ဝူ၏ ဦးခေါင်းပေါ်သို့ ခွာဖြင့် ပိတ်နင်းလိုက်ပေသည်။

“သေချင်နေတာပဲ.........”

ယွမ်ဝူက အေးစက်စွာ လက်ကို မြှောက်လိုက်၏။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးများမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာပြီး မီးလျှံမြင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ သွေးများကို အဝေးမှနေ၍ ဆွဲထုတ်လိုက်ပေသည်။

မီးလျှံမြင်း၏ ကြွက်သားများမှာ တဆတ်ဆတ် တုန်ယင်လာပြီး ပါးစပ်၊ နှာခေါင်းနှင့် နားများမှ သွေးများနှင့် အနှစ်သာရများမှာ အပြင်သို့ ပန်းထွက်လာရချေပြီ။

မီးလျှံမြင်းက ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ သူ၏ခွာအောက်မှ မီးတောက်များမှာ တိတ်တဆိတ် ပျံ့နှံ့သွားပြီး ယွမ်ဝူ မစုပ်ယူရသေးသော သွေးစွမ်းအင်များကို လောင်ကျွမ်းပစ်လိုက်၏။ ၎င်းနောက်တွင် မီးလျှံမြင်းသည် အောက်သို့ ထိုးဆင်းလိုက်ပြီး မီးတောက်များအတွင်းသို့ တိုးဝင်ကာ အရိပ်အယောင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့ပေသည်။

မီးလွတ်မြောက်ခြင်းအတတ်

ယွမ်ဝူသည် မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်မိ၏။ ဤမီးလျှံမြင်းသည် မွေးရာပါ မီးကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိသည့်အပြင် ဓာတ်ကြီးငါးပါး လွတ်မြောက်ခြင်း အတတ်များထဲမှ မီးဒြပ်စင်ကို ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်ပေသည်။

လင်းကျူတစ်ယောက် ဤအတတ်ကို တတ်မြောက်ထားလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ချေ။ ယွမ်ဝူသည် မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ပေါ်လာနိုင်သော လင်းကျူကို သတိကြီးစွာဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်နေပေသည်။

ရုတ်တရက်ဆိုသလို ယွမ်ဝူ၏ ကျောဘက်တွင် ပြင်းထန်သော မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့ကို ဝါးမြိုရန် တိုးဝင်လာ၏။ ယွမ်ဝူက အလွန်လျှင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး သွေးရောင်အလင်းများ လွှမ်းခြုံကာ မူလနေရာတွင် ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုသာ ချန်ထားခဲ့ပြီး မီးတောက်များမှ လွတ်အောင် ရှောင်တိမ်းလိုက်ပေသည်။

သို့သော် ယွမ်ဝူ ရှောင်တိမ်းလိုက်သည့် အချိန်မှာပင် မီးပွားတစ်ခုမှာ မီးလျှံမြင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ယွမ်ဝူ၏ ပုခုံးပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ နင်းချလိုက်တော့၏။

“ဂွပ်.........”

အရိုးကျိုးသွားသည့် အသံမှာ ပြတ်သားစွာ ထွက်ပေါ်လာပေသည်။ ယွမ်ဝူ၏ ပုခုံးမှာ နက်ရှိုင်းစွာ နိမ့်ဝင်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် မီးတောက်များ လောင်မြဲနေရာ သွေးမြူခိုးများမှာလည်း အငွေ့ပျံကုန်ကြချေပြီ။ ယွမ်ဝူသည် အသည်းအသန် လွတ်မြောက်ခြင်းအတတ်ကို အသုံးပြု၍ မီးလျှံမြင်း၏ အနားမှ ခွာလိုက်ရပေသည်။

သူ ပြန်လည်ပေါ်လာချိန်တွင် ယွမ်ဝူ၏ ဆံပင်များမှာ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေပြီး ပုခုံးမှာလည်း မဲမှောင်ကာ လောင်ကျွမ်းနေချေပြီ။ အင်္ကျီအပေါ်ပိုင်းမှာလည်း စုတ်ပြတ်နေသဖြင့် ကြည့်ရဆိုးလှပေသည်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် မီးလျှံမြင်းမှာမူ အေးအေးဆေးဆေးပင် လမ်းလျှောက်နေပြီး အားရပါးရ နှာမှုတ်နေသေး၏။

“စီနီယာအစ်ကို ယွမ်ဝူကတော့ တကယ်ပဲ အရင်ကထက် အားနည်းသွားတာပဲ။ သွေးလမ်းစဉ်မှာ နေရတာ သိပ်အဆင်မပြေဘူးထင်တယ်၊ ကျွန်တော်တို့ မိစ္ဆာလမ်းစဉ် ဆီကို ပြောင်းလာဖို့ စဉ်းစားကြည့်ပါလား”

ယွမ်ဝူက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး နောက်သို့ အနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်၏။ သူသည် ဝတ်ရုံအသစ်တစ်ထည်ကို ထုတ်ဝတ်ကာ ပုခုံးပေါ်မှ ဒဏ်ရာကို ဖုံးကွယ်လိုက်ပေသည်။

မီးလျှံမြင်းသည် ခွာကို ယက်၍ တိုက်ခိုက်မှုကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန် ပြင်နေစဉ်မှာပင် တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံမိလိုက်သဖြင့် လှုပ်ရှားမှုများ ရပ်တန့်သွားရပေသည်။

ဝေးလံသော မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းဆီမှ သွေးရောင်အလင်းတန်း သုံးခုမှာ လျှင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာပြီး မီးလျှံမြင်း၏ အခြားတစ်ဖက်တွင် လူပုံရိပ် သုံးခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွား၏။

၎င်းတို့မှာ သတင်းရ၍ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာကြသော ယွိချီ၊ ယွဲ့ချန် နှင့် တွမ်ချန်းရှောင် တို့ ဖြစ်ကြပေသည်။ သူတို့ သုံးဦးစလုံးမှာ မီးလျှံမြင်းကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြပြီး ၎င်းက ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးသည်နှင့် အတူတကွ တိုက်ခိုက်မည့် အနေအထားတွင် ရှိနေကြ၏။

၎င်းကို မြင်သောအခါ မီးလျှံမြင်းက ပြုံးလိုက်ပေသည်။

“သွေးလမ်းစဉ်ရဲ့ အဆင့်တက်ခါစ ဂျူနီယာညီမလေးက လူချစ်လူခင် တော်တော်ပေါတာပဲ၊ ကူညီပေးမယ့်သူတွေ ဒီလောက်တောင် များနေတာကိုး”

ပြောပြီးနောက် မီးလျှံမြင်းမှာ လင်းကျူအဖြစ် ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားပြီး ယွမ်ဝူကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် မျက်တောင်တစ်ဖက် ခတ်ပြလိုက်၏။ “စီနီယာအစ်ကို ယွမ်ဝူနဲ့ လက်ရည်စမ်းဖို့ နောက်တစ်ကြိမ်ကိုပဲ စောင့်ရတော့မယ် ထင်တယ်။ သွားပြီနော်”

လင်းကျူသည် သူ၏လူများကို ဦးဆောင်၍ ခန့်ခန့်ကြီးပင် ထွက်ခွာသွားတော့ပေသည်။ ယွမ်ဝူမှာမူ လင်းကျူတို့ ထွက်သွားရာလမ်းကို ခက်ထန်သော မျက်နှာထားဖြင့် စိုက်ကြည့်နေမိသော်လည်း တားဆီးခြင်း မပြုခဲ့ချေ။

“စီနီယာအစ်ကို ယွမ်ဝူ... သူတို့ကို ဒီအတိုင်းပဲ လွှတ်လိုက်တော့မှာလား” ယွဲ့ချန်က မကျေမနပ်ဖြင့် မေးလိုက်၏။

“ဒါမှမဟုတ်ရင် ဘာလုပ်ရမှာလဲ။ နယ်မြေအများစုက အလုခံလိုက်ရပြီ၊ ပိုင်ရှင်ဖြစ်တဲ့ မုန့်ဝမ်ကတော့ အရိပ်တောင် မမြင်ရသေးဘူး။ ငါတို့က ရှေ့ထွက်ပြီး ကူညီမောင်းထုတ်ပေးတာတောင် ကျေးဇူးတင်ရဦးမယ်။

သူမ လုပ်ရမယ့်အလုပ်ကို ငါတို့ကပဲ အကုန်လုပ်ပေးနေရမယ်လို့ နင် ထင်နေတာလား” ယွမ်ဝူက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်ပေသည်။

ယွဲ့ချန်မှာ ဆူပူခြင်း ခံလိုက်ရသော်လည်း မည်သည့် မကျေနပ်မှုကိုမျှ ဖော်ပြခြင်း မပြုဘဲ ခေါင်းညိတ်၍ သဘောတူလိုက်၏။ “စီနီယာအစ်ကို ပြောတာ မှန်ပါတယ်။ ကျွန်မတို့က အလကားသက်သက် အပင်ပန်းခံလို့ မဖြစ်ဘူး။

မုန့်ဝမ် ပေါ်လာတဲ့အခါကျမှ သူမဆီက အကျိုးအမြတ်တွေကို တိုက်ရိုက် တောင်းရမှာပေါ့။ ကျွန်မတို့ လေးယောက်လုံး ရှိနေတာဆိုတော့ သူမအနေနဲ့ ငြင်းရဲမှာ မဟုတ်ပါဘူး”

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ယွမ်ဝူ၏ စိတ်ထဲတွင် အခြားသော အတွေးအချို့ ဝင်လာရပေသည်။ အကယ်၍ ယွိချီ၊ ယွဲ့ချန်နှင့် တွမ်ချန်းရှောင်တို့၏ အစွမ်းကို ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် မုန့်ဝမ်တစ်ယောက် ဒဏ်ရာသက်သာသွားလျှင်ပင် သူတို့၏ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်လာမည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် ဤသုံးဦးမှာ အမြဲတမ်း စုပေါင်းလှုပ်ရှားတတ်ကြသူများ ဖြစ်၏။ ယခုအခါ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ ကျဆင်းနေသဖြင့် သူတို့ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

ထို့ပြင် ယွမ်ဝူသည် အမြဲတမ်း ဗိုလ်ကျစိုးမိုးတတ်သူ ဖြစ်သဖြင့် ၎င်းတို့ သုံးဦးအပေါ် နှိပ်စက်ခြင်းနှင့် အရင်းအမြစ်များကို လုယူခြင်းများ ပြုလုပ်ခဲ့ဖူးပေသည်။

အကယ်၍ တိုက်ပွဲအတွင်း သူတို့က သူ့ကို ဒုက္ခပေးခဲ့မည်ဆိုလျှင် ကြီးမားသော ပြဿနာ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့်... ဤသုံးဦးကို သွေးခွဲပြီး တစ်ဦးချင်းစီ သိမ်းသွင်းနိုင်မည့် နည်းလမ်း ရှိရပေမည်။

ယွမ်ဝူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် အစီအစဉ်တစ်ခု ပေါ်လာ၏။ သူသည် ယွဲ့ချန်ကို လျှို့ဝှက်၍ အမိန့်အချို့ ပေးလိုက်သော်လည်း မျက်နှာထားမှာမူ တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်ပေသည်။

“မုန့်ဝမ် ပေါ်လာတဲ့အခါကျမှ ဆက်ပြောကြတာပေါ့”

ထိုသုံးဦးကို ပြန်လွှတ်လိုက်ပြီးနောက် ယွမ်ဝူသည် သူ၏ သွေးယင်ကမ်းပါး သို့ တိတ်တဆိတ် ပြန်လာခဲ့ပေသည်။ သူ အကြာကြီး စောင့်ဆိုင်းခြင်း မပြုမီမှာပင် ယွဲ့ချန်မှာ တကယ်ပင် ရောက်ရှိလာတော့၏။

ယွဲ့ချန်သည် ယွမ်ဝူကို မြင်သည်နှင့် ရိုသေစွာ အလေးပြုလိုက်ပေသည်။ “ဂါရဝပြုပါတယ် စီနီယာအစ်ကို ယွမ်ဝူ။ ကျွန်မကို ဘာကိစ္စကြောင့် ခေါ်လိုက်တာလဲဆိုတာ သိပါရစေ.........”

“ထိုင်ပါ” ယွမ်ဝူက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။ “နင့်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက အခု ငါနဲ့ မခြားနားတော့ဘူး။ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းမှာ အစွမ်းထက်သူကို ဦးစားပေးတာမို့ အားနာနေစရာ မလိုပါဘူး”

ယွဲ့ချန်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ဆို၏။ “စီနီယာအစ်ကိုက နောက်နေတာပဲ။ ကျွန်မတို့အတွက် အဆင့်ဆိုတာ စွမ်းအားကို တိုင်းတာတဲ့ တစ်ခုတည်းသော စံနှုန်း မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်မရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက စီနီယာအစ်ကိုထက် သာသွားရင်တောင် စီနီယာအစ်ကိုရဲ့ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား.........”

ဤစကားကို ကြားရသောအခါ ယွမ်ဝူ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားပေသည်။ ဤယွဲ့ချန်မှာ အမှန်တကယ်ပင် အလိုက်သိတတ်လှပေ၏။ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် မည်သို့ပင်ရှိစေကာမူ အပေါ်ယံတွင်မူ ရိုသေမှုကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ပေသည်။

“နင်က ယွိချီနဲ့ တွမ်ချန်းရှောင်တို့ထက် နောက်ကျပြီးမှ နတ်သားတော်အလျောင်းအလျာ ဖြစ်လာတာဆိုပေမဲ့ နင့်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက သူတို့ထက် သာလွန်နေပြီ။ ဒါက နင့်ရဲ့ ပါရမီကို ပြသနေတာပဲ”

ယွဲ့ချန်က ခေါင်းကို ငုံ့ထားပြီး နှိမ့်ချစွာပင် ဆို၏။ “ဒါက အနည်းအကျဉ်းပါပဲ၊ ပြောပလောက်စရာ မရှိပါဘူး”

ယွမ်ဝူက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး “ငါ နင့်ကို ခေါ်လိုက်တာက အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ဆွေးနွေးချင်လို့ပဲ”

“စီနီယာအစ်ကို ဘာပဲခိုင်းခိုင်း စိတ်ကြိုက်ခိုင်းနိုင်ပါတယ်။ ကျွန်မ လုပ်နိုင်သမျှ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပေးပါ့မယ်”

ယွမ်ဝူ၏ စိတ်အာရုံမှာ လှုပ်ရှားသွားပြီး သူ၏ ဂူအတွင်းရှိ အစီအရင် ကို နှိုးဆွလိုက်၏။ ထို့နောက် သူ၏ အစီအစဉ်ကို ယွဲ့ချန်ထံသို့ ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် လျှို့ဝှက်စွာ ပေးပို့လိုက်ပေသည်။

ယွဲ့ချန်၏ လှပသော မျက်ဝန်းများတွင် ထူးခြားသော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွား၏။ သူမသည် အကျိုးနှင့် အပြစ်ကို လျှင်မြန်စွာ တွက်ချက်လိုက်ပြီးနောက် တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ သဘောတူလိုက်တော့ပေသည်။

“စီနီယာအစ်ကိုရဲ့ အမိန့်အတိုင်းပါပဲ .....”

ယွမ်ဝူ၏ နှုတ်ခမ်းတွင် ကျေနပ်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပေသည်။ “ဒါဆိုရင် နင် ပြန်သွားတဲ့အခါ ယွိချီနဲ့ တွမ်ချန်းရှောင်တို့ကို အပြင်ထွက်လာဖို့ သင့်တော်တဲ့ အခွင့်အရေးတစ်ခုကို ရှာပြီး ဖိတ်ခေါ်လိုက်တော့.........”

နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက်တွင်မူ ယွဲ့ချန်သည် ဒဏ်ရာများစွာဖြင့် သွေးယင်ကမ်းပါးမှ အသည်းအသန် ထွက်ပြေးလာခဲ့ရပေသည်။

သူမ၏ လက်ထဲတွင် အမှတ်အသားပြားကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သွေးယင်ကမ်းပါးမှ လွတ်သည်နှင့် ယွိချီနှင့် တွမ်ချန်းရှောင်တို့ထံသို့ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သော မျက်နှာထားဖြင့် သတင်းများ ပေးပို့လိုက်တော့၏။

“စီနီယာအစ်ကို ယွမ်ဝူက သူရဲ့ကျင့်ကြံမှုတွေကို ပြန်ရဖို့အတွက် ကျွန်မကို တိုက်ခိုက်နေတယ် ..... ကျွန်မကို အမြန် လာကယ်ကြပါဦး .....”

အခန်း (၁၃၉) - နောက်ကျောကို ဓားဖြင့်ထိုးခြင်း

“ဘာ.........”

ယွိချီနှင့် တွမ်ချန်းရှောင်တို့သည် ဤသတင်းကို ကြားရသောအခါ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားရုံမျှမက ဒေါသများလည်း အလိပ်လိုက် ထွက်ပေါ်လာပေသည်။ သူတို့သည် လုပ်လက်စအလုပ်များကို ချက်ချင်းရပ်တန့်၍ ယွဲ့ချန်ရှိရာသို့ အပြင်းအထန် ပြေးလွှားသွားကြတော့၏။

သူတို့ သုံးဦးကြားတွင် ထားရှိထားသော ကတိကဝတ်အရ တစ်ဦးဦး ဘေးဒုက္ခနှင့် ကြုံတွေ့ရပါက ကျန်နှစ်ဦးက မဖြစ်မနေ ကူညီကြရမည် ဖြစ်ပေသည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်ပတ်လုံး သူတို့ သုံးဦးသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသော ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းအတွင်း၌ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး မှီခိုအားထားရင်း ရုန်းကန်ရှင်သန်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ချေ၏။

ယခုအခါ စီနီယာအစ်ကို ယွမ်ဝူက ယွဲ့ချန်ကို ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လာခြင်းမှာ အခြေအနေ အလွန်ဆိုးရွားနေသည်ဟု ဆိုရပေမည်။ ယွဲ့ချန်၏ ကျင့်ကြံမှုများ အလုခံရပြီးနောက်တွင်မူ သူတို့၏ အလှည့် ရောက်လာပေလိမ့်မည်။

ယွိချီနှင့် တွမ်ချန်းရှောင်တို့သည် သွေးယင်ကမ်းပါး အနီးသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ဒဏ်ရာများဖြင့် သွေးအလိမ်းလိမ်း ဖြစ်နေသော ယွဲ့ချန်ကို စီနီယာအစ်ကို ယွမ်ဝူက လိုက်လံတိုက်ခိုက်နေသည်ကို အမှန်တကယ်ပင် မြင်တွေ့လိုက်ရပေသည်။

သူတို့သည် နောက်ထပ် စဉ်းစားမနေတော့ဘဲ ယွမ်ဝူကို ဝိုင်းရံ၍ တိုက်ခိုက်လိုက်ကြတော့၏။

“သေချင်နေတာပဲ.........”

ယွမ်ဝူသည် သူတို့၏ တိုက်ကွက်များကို အသာအယာ ရှောင်တိမ်းလိုက်ပေသည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် အေးစက်လှသော အလင်းတန်းများ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ချိတ်ကောက်ဓားကို ထုတ်ယူကာ ယွိချီဆီသို့ ဦးတည်တိုက်ခိုက်လိုက်၏။

ယွိချီသည် ယွမ်ဝူ၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်သည်မှာ အသေအချာပင်။ သူသည် တိုက်ကွက်တစ်ခုကိုပင် မနည်းခုခံလိုက်ရပြီး ချက်ချင်းပင် အသာစီး အပေးလိုက်ရကာ သူ၏ လက်မောင်းနှင့် ပေါင်တို့တွင် ဓားဒဏ်ရာများ ရရှိသွားရချေပြီ။

တွမ်ချန်းရှောင်က ဘေးမှနေ၍ ဝင်ရောက်မကူညီပါက စုတ်ပြတ်သတ်သွားပေလိမ့်မည်။ သို့သော်လည်း သူတို့ နှစ်ဦးပေါင်းသည်ပင် ယွမ်ဝူကို မနိုင်နိုင်ဘဲ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို အနည်းငယ် ဟန့်တားရုံမျှသာ တတ်နိုင်ပေသည်။

“ယွဲ့ချန်... အခြေအနေ ဘယ်လိုလဲ။ ဒဏ်ရာတွေ ပြင်းထန်နေလား.........” တွမ်ချန်းရှောင်က တိုက်ပွဲကြားမှပင် အလျင်အမြန် မေးမြန်းလိုက်၏။

သူတို့ သုံးဦးအနက် ယွဲ့ချန်သာလျှင် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် (၄) တွင် ရှိနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ သူနှင့် ယွိချီမှာမူ အဆင့် (၃) တွင်သာ ရှိနေကြသေးသဖြင့် အဆင့် (၆) မှ ကျဆင်းလာသော ယွမ်ဝူနှင့် ရင်ဆိုင်ရခြင်းမှာ အလွန်ပင် ခက်ခဲလှပေသည်။

“ခဏလောက် ထိန်းထားကြပါဦး... ရတော့မယ်.........”

ယွဲ့ချန်က ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူမ၏ လက်ချောင်းကို သွေးတို့ဖြင့် တို့ထိကာ လေထဲတွင် ရှုပ်ထွေးလှသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို ရေးဆွဲလိုက်ပေသည်။ ၎င်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ယွိချီနှင့် တွမ်ချန်းရှောင်တို့၏ စိတ်ထဲတွင် အားတက်သွားရ၏။

ယွဲ့ချန်၏ အထူးကျွမ်းကျင်သော အတတ်မှာ သွေးဝိညာဉ်ဆင့်ခေါ်ခြင်း ပင် ဖြစ်ချေသည်။ သူမ ဆင့်ခေါ်လိုက်သော သွေးဝိညာဉ်မှာ ကြာရှည်မခံသော်လည်း တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသဖြင့် တိုက်ပွဲ၏ အလှည့်အပြောင်းကို ဖန်တီးနိုင်ပေသည်။

ထိုအရာပေါ်လာပါက ယွမ်ဝူကို တွန်းလှန်နိုင်ပြီး လက်ရှိ အကျပ်အတည်းမှ လွတ်မြောက်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

ယွမ်ဝူသည်လည်း ယွဲ့ချန်၏ လှုပ်ရှားမှုကို သတိပြုမိလိုက်ပေသည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီး လက်ကို မြှောက်ကာ ယွဲ့ချန်ဆီသို့ ညွှန်လိုက်၏။ ယွမ်ဝူ၏ လက်မှ လတ်ဆတ်သော သွေးများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ခိုင်မာလှသော သွေးမြှားတစ်စင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ယွဲ့ချန်ဆီသို့ တဟုန်ထိုး ပစ်လွှတ်လိုက်ပေသည်။

“မကောင်းတော့ဘူး... ဒီသွေးမြှားကို တားမှဖြစ်မယ်.........”

ယွိချီ၏ မျက်နှာတွင် ပြတ်သားမှုများ ပေါ်လာ၏။ သူသည် သံချေးတက်နေသော ခေါင်းလောင်းကြီးတစ်ခုကို ထုတ်ယူ၍ သွေးမြှား၏ ရှေ့တွင် ကာရံလိုက်ပေသည်။

“ဒေါင်.........”

သွေးမြှားမှာ ခေါင်းလောင်းကြီးကို ပြင်းထန်စွာ ထိမှန်သွားပြီး နားကွဲမတတ် အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာ၏။ ခေါင်းလောင်းကြီးမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး သံချေးသစ်များ ထပ်မံထွက်ပေါ်လာကာ ယခင်ကထက်ပင် ပို၍ ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော ပုံစံသို့ ပြောင်းလဲသွားရချေပြီ။

“ဟင်း... ကိုယ့်အားကိုယ် မသိတဲ့သူတွေပဲ.........”

ယွမ်ဝူက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး လက်ကို မြှောက်ကာ နောက်ထပ် သွေးမြှား လေးငါးစင်းကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပစ်လွှတ်လိုက်ပြန်၏။

ယွိချီနှင့် တွမ်ချန်းရှောင်တို့သည် သူတို့၏ အစွမ်းရှိသမျှကို အသုံးပြု၍ ထိုသွေးမြှားများကို မနည်းတားဆီးရင်း ယွဲ့ချန်အတွက် အချိန်ဆွဲပေးနေကြပေသည်။ သူတို့၏ ဆံပင်များမှာ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေပြီး ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့တွင်လည်း ဒဏ်ရာများစွာ ရရှိနေသော်လည်း ယွဲ့ချန်အတွက် လုံလောက်သော အချိန်ကိုမူ ရရှိစေခဲ့ပေသည်။

ယွဲ့ချန်သည် နောက်ဆုံးမျဉ်းကြောင်းကို လေထဲတွင် ဆွဲလိုက်၏။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေး ခုနစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့်မှာ တစ်ခဏချင်းအတွင်း ခန်းခြောက်သွားပြီး သူမ၏ သွေးပင်လယ်အတွင်းရှိ ရေမျက်နှာပြင်မှာလည်း သိသိသာသာ နိမ့်ဆင်းသွားရပေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ယွဲ့ချန် ရေးဆွဲခဲ့သော နေရာမှ အေးစက်၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးသွားတော့၏။

ထိုသွေးဝိညာဉ်၏ အရှိန်အဝါကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ ယွိချီနှင့် တွမ်ချန်းရှောင်တို့မှာ ဝမ်းမြောက်သွားကြပြီး ယွမ်ဝူ၏ မျက်နှာမှာမူ ခက်ထန်သွားပေသည်။

ဒီယွဲ့ချန်က သွေးဝိညာဉ်ဆင့်ခေါ်ခြင်းအတတ်ကို ဒီအဆင့်အထိ ကျင့်ကြံနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ တကယ်ပဲ ထင်မထားခဲ့ဘူး.........

သို့သော် ဤအတတ်မှာ အလွန်အစွမ်းထက်သော်လည်း အချိန်များစွာ ပေးရသဖြင့် သေရေးရှင်ရေး တိုက်ပွဲများတွင်မူ အသုံးပြုရန် ခက်ခဲလှပေသည်။

လူတိုင်း၏ စိတ်အာရုံများ လှုပ်ရှားနေစဉ်မှာပင် သွေးဝိညာဉ်၏ ပုံရိပ်မှာ အသွင်ပေါ်လာပေသည်။ ၎င်းသည် ကျားတစ်ကောင်နှင့် တူသယောင်ရှိသော်လည်း ကျားမဟုတ်ဘဲ မျက်ဝန်းများတွင် ရက်စက်မှုနှင့် သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေ၏။ ၎င်းသည် ပေါ်လာသည်နှင့် ယွမ်ဝူကို ပစ်မှတ်ထားကာ တဟုန်ထိုး ခုန်အုပ်လိုက်ပေသည်။

ယွမ်ဝူသည် တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ထိုသွေးဝိညာဉ်ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ်မျှပင် ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိချေ။ ဟန်ဆောင်ကြခြင်း ဖြစ်သဖြင့် တစ်ဖက်လူ ယုံကြည်စေရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားရပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ထိုသွေးဝိညာဉ်မှာ သူ၏ရှေ့သို့ ရောက်လာချိန်တွင် မူလက သဘောတူထားသကဲ့သို့ ယွိချီနှင့် တွမ်ချန်းရှောင်တို့ကို ကျောဘက်မှ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ခြင်း မရှိဘဲ... သူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော ပါးစပ်ကြီးကို ဖွင့်၍ ယွမ်ဝူကိုသာ ကိုက်ဖြတ်လိုက်တော့ပေသည်။

ယွမ်ဝူမှာ မထင်မှတ်ဘဲ အတိုက်ခံလိုက်ရသဖြင့် အသည်းအသန် နောက်သို့ ဆုတ်ကာ ရှောင်တိမ်းလိုက်ရ၏။ သို့သော် ယွိချီနှင့် တွမ်ချန်းရှောင်တို့သည် ဤအခွင့်အရေးကောင်းကို လက်လွှတ်မည် မဟုတ်ချေ။ သူတို့ နှစ်ဦးစလုံးသည် မိမိတို့၏ အပြင်းထန်ဆုံးသော တိုက်ကွက်များကို အသုံးပြု၍ ယွမ်ဝူကို တိုက်ခိုက်လိုက်ကြပေသည်။

ယွမ်ဝူ၏ စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားရပေသည်။ သူသည် စဉ်းစားနေရန် အချိန်မရှိသဖြင့် ထိုတိုက်ကွက်များကို အသည်းအသန် ခုခံလိုက်ရ၏။

မထင်မှတ်ထားသော အခြေအနေကြောင့် သူ၏ လက်မောင်းမှာ သွေးဝိညာဉ်၏ ကိုက်ဖြတ်မှုကို ခံလိုက်ရပြီး ပုခုံးရင်းမှ ပြတ်တောက်ကာ ထိုပါးစပ်ကြီးအတွင်းသို့ ပျောက်ကွယ်သွားရချေပြီ။

“အား.........”

ယွမ်ဝူသည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်မိပြီး ယွဲ့ချန်မှာ တစ်ချိန်လုံး ဟန်ဆောင်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုလိုက်နိုင်ပေသည်။ သူမ တိုက်ခိုက်လိုသူမှာ ယွိချီနှင့် တွမ်ချန်းရှောင်တို့ မဟုတ်ဘဲ သူသာလျှင် ဖြစ်ချေ၏။

“ကောင်းတယ်... ကောင်းတယ် ..... ယွဲ့ချန်... နင်က တကယ်ကို တော်တဲ့သူပဲ.........” ယွမ်ဝူက ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောလိုက်၏။ “ယွိချီ... တွမ်ချန်းရှောင်... နင်တို့ ငတုံးနှစ်ယောက်၊ နင်တို့ ဒီလိုဒဏ်ရာတွေ ရနေတာက ယွဲ့ချန်က နင်တို့ အရင်ကထားခဲ့တဲ့ သွေးသစ္စာကို ဖောက်ဖျက်လိုက်လို့ဆိုတာ သိရဲ့လား.........”

ဤစကားကြောင့် ယွိချီနှင့် တွမ်ချန်းရှောင်တို့၏ မျက်ဝန်းများမှာ ကျဉ်းမြောင်းသွားရပေသည်။ သူတို့ အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် စိတ်ထဲတွင် သံသယများစွာ ဝင်လာကြ၏။ သို့သော် ယွဲ့ချန်က အသာအယာ ရယ်မောလိုက်ပေသည်။

“စီနီယာအစ်ကို ယွမ်ဝူ... ဒီလောက် နိမ့်ကျတဲ့ သွေးခွဲစကားတွေက အလုပ်ဖြစ်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။ ကျွန်မသာ မလှုပ်ရှားခဲ့ရင် ဂျူနီယာညီအစ်ကို ယွိချီနဲ့ တွမ်ချန်းရှောင်တို့က စီနီယာအစ်ကို ကျင့်ကြံဖို့အတွက် သွေးအိတ်တွေပဲ ဖြစ်သွားကြမှာပေါ့.........”

ယွိချီနှင့် တွမ်ချန်းရှောင်တို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ တုန်ယင်သွားပြီး အဖြစ်မှန်ကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားကြပေသည်။ ယွမ်ဝူနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ယွဲ့ချန်၏ စွမ်းအားမှာ များစွာ အားနည်းလှပေသည်။

ထို့ပြင် သူတို့သည် ယွဲ့ချန်ကို ယွမ်ဝူထက် ပိုမို သိရှိနားလည်ကြပေ၏။ မည်သို့ပင်ကြည့်စေကာမူ စီနီယာအစ်ကို ယွမ်ဝူမှာသာ ပို၍ အန္တရာယ်ကြီးမားလှပေသည်။

သူတို့ နှစ်ဦးသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် သွေးဝိညာဉ်နှင့် ပူးပေါင်းကာ ယွမ်ဝူကို ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ကြတော့၏။ ယွဲ့ချန်သည်ပင် ဒဏ်ရာပြင်းထန်နေသော်လည်း တိုက်ပွဲအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာပေသည်။

ယွမ်ဝူမှာ အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်ချောက်ခြားသွားရ၏။ လက်မောင်းတစ်ဖက် ဆုံးရှုံးသွားပြီဖြစ်ရာ သူသည် ဤတိုက်ပွဲတွင် အသာစီးရရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။

“နင်တို့ ငတုံးတွေလား။ ယွဲ့ချန်က သစ္စာဖောက်လိုက်တာကို သူမဘက်ကနေ ကူတိုက်နေကြတုန်းလား.........”

ယွိချီနှင့် တွမ်ချန်းရှောင်တို့မှာ မည်သည့် စကားမျှ မဆိုတော့ဘဲ တိုက်ကွက်များကိုသာ ပိုမိုပြင်းထန်အောင် တိုးမြှင့်လိုက်ကြပေသည်။ သွေးဝိညာဉ်သည်လည်း သူ၏ ပါးစပ်ကြီးကို ပြန်လည်ဖွင့်ဟ၍ ယွမ်ဝူ၏ အသားစများကို ကိုက်ဖြတ်ဝါးမြိုနေတော့၏။

ယွမ်ဝူသည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်ထဲမှ ဒေါသများကို အတင်းအကျပ် နှိမ်နင်းကာ သွေးရောင်ပုံရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲ၍ တိုက်ရိုက် ထွက်ပြေးသွားတော့ပေသည်။

၎င်းကို မြင်သောအခါ ယွိချီနှင့် တွမ်ချန်းရှောင်တို့သည် ယွဲ့ချန်ကို ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူမ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြပေသည်။

ယွဲ့ချန်၏ မျက်ဝန်းတွင် ရက်စက်သော အလင်းတန်းများ ပေါ်လာ၏။ သူမသည် ရှေ့ဆုံးမှနေ၍ လွတ်မြောက်ခြင်းအတတ်ကို အသုံးပြုကာ ထိုသွေးရောင်ပုံရိပ်နောက်သို့ လိုက်လံတိုက်ခိုက်တော့ပေသည်။

“စီနီယာအစ်ကို ယွမ်ဝူနဲ့ ရန်ငြိုးကတော့ ဖြစ်သွားပြီ။ သူသာ ပြန်ကောင်းလာရင် ကျွန်မတို့ကို သေချာပေါက် လွှတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး ..... အခုလို အားနည်းနေတဲ့အချိန်မှာပဲ အပြတ်ရှင်းရမယ် .....”

ဤစကားကြောင့် ယွိချီနှင့် တွမ်ချန်းရှောင်တို့သည်လည်း ယွဲ့ချန်၏နောက်မှနေ၍ ယွမ်ဝူထွက်ပြေးရာ လမ်းကြောင်းအတိုင်း လိုက်လံဖမ်းဆီးကြတော့၏။

သို့သော်လည်း သူတို့ နှစ်ဦးနှင့် ယွဲ့ချန်ကြားတွင် သိသာထင်ရှားသော အကွာအဝေးတစ်ခု ရှိနေပေသည်။ သူတို့၏ တည်နေရာများမှာလည်း ယွဲ့ချန်ကို အလယ်တွင် ထား၍ ဝိုင်းရံထားသော အနေအထားတွင် ရှိနေသည်။

အခန်း (၁၄၀) - သွေးပင်လယ် ပုံရိပ်ယောင်အိပ်မက်

ယွဲ့ချန်သည် သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ကြည့်ရင်း သူမအပေါ် သံသယဝင်နေကြပြီဖြစ်ကြောင်း ခန့်မှန်းမိလိုက်ပေသည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းများ အနည်းငယ် မှောင်မှောင်သွားသော်လည်း ဘာမှမသိသလိုပင် ဟန်ဆောင်နေလိုက်၏။

လက်ရှိတွင် အရေးကြီးဆုံးမှာ အင်အားကြီးသော ရန်သူ ယွမ်ဝူကို အပြတ်ရှင်းရန်သာ ဖြစ်ချေသည်။ ယွိချီနှင့် တွမ်ချန်းရှောင်တို့မှာမူ သူမ အားလပ်သည့်အချိန်မှသာ ရှင်းထုတ်လျှင်လည်း နောက်မကျသေးပေ။

ယွမ်ဝူသည် ဝေးလံသော တောင်ထိပ်တစ်ခုပေါ်သို့ ဆင်းသက်ပြီးနောက် တောအုပ်အတွင်းသို့ ခဏချင်းအတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ယွဲ့ချန်နှင့် ကျန်နှစ်ဦးမှာလည်း အရှိန်မြှင့်ကာ ယွမ်ဝူ၏ အရိပ်အယောင်ကို ရှာဖွေရန် တောထဲသို့ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဝင်ရောက်သွားကြတော့၏။

ဤတောင်မှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ရှားပါးလှသော တောင်ကန္တာရတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ မြင်သမျှနေရာတိုင်းတွင် စိမ်းလန်းသော သစ်ပင်များမှလွဲ၍ အသိဉာဏ်မရှိသော ငှက်များနှင့် သားရဲအချို့သာ ရှိနေ၏။ သူတို့ သုံးဦးသည် ထိုတောင်ကန္တာရကို အကြိမ်ကြိမ် ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း ယွမ်ဝူ၏ ခြေရာလက်ရာကို ရှာမတွေ့သေးချေ။

“ဒါ တကယ်ကို ထူးဆန်းတာပဲ......... ငါတို့ မျက်စိရှေ့တင်ပဲ သူ ဒီတောင်ထဲကို ဝင်သွားတာကို မြင်လိုက်တာလေ၊ လက်ဖက်ရည်တစ်ဝက်လောက် သောက်တဲ့ အချိန်အတွင်းမှာပဲ ဘယ်လိုဖြစ်လို့ ပျောက်သွားရတာလဲ” တွမ်ချန်းရှောင်၏ မျက်ဝန်းတွင် စိုးရိမ်စိတ်များ ပေါ်လာပေသည်။

ယွိချီကလည်း မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ဆို၏။ “ငါ ပတ်ဝန်းကျင်က လှုပ်ရှားမှုတွေကို သတိထားကြည့်နေတာ၊ စီနီယာအစ်ကို ယွမ်ဝူ ဒီနေရာထဲကို ဝင်သွားပြီးကတည်းက ပြန်ထွက်မသွားဘူးဆိုတာ ငါ သေချာပေါက် အာမခံနိုင်တယ်”

“အဲ့ဒီလိုဆိုရင်တော့ အခြေအနေက တစ်ခုပဲ ရှိတော့တယ်၊ သူ တစ်ခုခုကို သုံးပြီးတော့ သူ့ကိုယ်သူ ဖုံးကွယ်ထားတာပဲ ဖြစ်ရမယ်” ယွဲ့ချန်၏ လေသံမှာ တည်ငြိမ်နေပြီး သူမ၏ အကြည့်များမှာ ခြေဖဝါးအောက်ရှိ မြေပြင်ကို အမြဲမပြတ် စကန်ဖတ်နေပေသည်။ “နင်တို့ ဘယ်လိုထင်လဲ......... စီနီယာအစ်ကို ယွမ်ဝူကို ဆက်ရှာကြမလား၊ ဒါမှမဟုတ် လက်လျှော့ကြမလား”

“သေချာပေါက် ဆက်ရှာရမှာပေါ့ .....” တွမ်ချန်းရှောင်၏ မျက်လုံးများတွင် ရက်စက်သော အလင်းတန်းများ ပေါ်လာ၏။ စီနီယာအစ်ကို ယွမ်ဝူကို စော်ကားမိပြီးမှတော့ အဆုံးအထိ သွားလိုက်ရုံသာ ရှိတော့ပေသည်။

ယွိချီက စကားမပြောသော်လည်း သူ၏ မျက်နှာထားမှာ သဘောတူကြောင်း ဖော်ပြနေ၏။ ယွမ်ဝူသည် သူ၏ အစွမ်းထက်သော ခွန်အားကို အသုံးပြု၍ သူတို့၏ အရင်းအမြစ်များကို အမြဲတမ်း လုယူခဲ့သူ ဖြစ်ပေသည်။

ယခုကဲ့သို့ ယွမ်ဝူကို အားနည်းအောင် လုပ်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးကို သူတို့ သေချာပေါက် လက်လွှတ်မည် မဟုတ်ချေ။

ယွဲ့ချန်က အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး “ဒါဆိုရင် မြေပြင်ကို သုံးပေလောက်အထိ တူးပြီးတော့ ဒီတောင်ကို မြေလှန်ပစ်ကြတာပေါ့၊ စီနီယာအစ်ကို ယွမ်ဝူ ဘယ်မှာရှိလဲဆိုတာကို သေချာပေါက် ရှာထုတ်ရမယ် .....”

ပြောပြီးနောက် သူမသည် နောက်မှ ကပ်လိုက်လာသော သွေးဝိညာဉ်ကို မေးဆတ်ပြလိုက်၏။ သွေးဝိညာဉ်သည် ချက်ချင်းပင် ရှေ့ခြေသည်း နှစ်ဖက်ကို မြှောက်ကာ အောက်ဘက်ရှိ တောအုပ်ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ခုန်အုပ်လိုက်တော့ပေသည်။

ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ပြင်းထန်သော လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာပြီး သဲများနှင့် ကျောက်ခဲများ လွင့်စင်ကုန်ကြ၏။ သစ်ပင်များမှာ တစ်ဝက်စီ ကျိုးပဲ့ကုန်ကြသလို အမြစ်များပါ ကျွတ်ထွက်ကုန်ကြသဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော ကျင်းကြီးများ ပေါ်လာရပေသည်။

ယွိချီနှင့် တွမ်ချန်းရှောင်တို့သည်လည်း မိမိတို့၏ အတတ်များကို အသုံးပြု၍ ထိုတောအုပ်အတွင်းသို့ ဖျက်ဆီးလိုက်ကြရာ တစ်တောလုံး ကစဉ့်ကလျား ဖြစ်ကုန်တော့၏။

၎င်းကို မြင်ရသောအခါ မုန့်ဝမ်၏ မျက်လုံးအဖြစ် ပြင်ပအခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ပေးနေသော နှလုံးစားပိုးကောင် မှာ စိုးရိမ်လာရပေသည်။

“သခင်... အဆင်သင့် ဖြစ်ပြီလား......... အပြင်က လူတွေက ဒီတောအုပ်ကို မြေလှန်နေကြပြီ ..... ဒီအတိုင်းဆိုရင် နောက်ထပ် ၁၅ မိနစ်လောက်နေရင် ငါတို့ဆီကို ရောက်လာတော့မှာ .....”

“၁၅ မိနစ်.......... ဒါက အရမ်းနှေးလွန်းပါတယ်။ ငါ အရင်ဆုံး ယွမ်ဝူကို ရှင်းပြီးမှ သူတို့ကို သွားရှာလိုက်မယ်” မုန့်ဝမ်က အသာအယာ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူမ၏ ကျင့်စဉ်ကို အပြည့်အဝ နှိုးဆွကာ ယွမ်ဝူ၏ သွေးပင်လယ်ဆီသို့ လက်လှမ်းလိုက်ပေသည်။

ကြီးမားသော ခြိမ်းခြောက်မှုကို ခံစားလိုက်ရသောအခါမှ ယွမ်ဝူသည် ပုံရိပ်ယောင်အတွင်းမှ ထိတ်လန့်စွာ နိုးထလာတော့၏။

ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ......... ငါ ယွဲ့ချန်တို့ရဲ့ လိုက်လံဖမ်းဆီးမှုကနေ လွတ်လာပြီးတော့ ပုန်းအောင်းတဲ့နေရာတစ်ခု ရှာတွေ့လို့ ဒဏ်ရာကုဖို့ ပြင်နေတာ မဟုတ်လား.........

အဘယ်ကြောင့် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ချိန်တွင် မုန့်ဝမ်ကို မြင်နေရသနည်း။ သူ ရက်ပေါင်းများစွာ အသည်းအသန် ရှာဖွေခဲ့သော မုန့်ဝမ်မှာ သူ၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင် ရှိနေသော်လည်း ယွမ်ဝူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဝမ်းသာခြင်း မရှိဘဲ ကြီးမားသော ကြောက်ရွံ့မှုများသာ လွှမ်းမိုးသွားရပေသည်။

ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခု ..... သူ အမှန်တကယ်ပင် ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခု၏ လှည့်စားခြင်းကို ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ သို့သော် ၎င်းက မည်သည့်အချိန်တွင် ဖြစ်သွားသနည်း။ သူ ဘာကြောင့် လုံးဝ မမှတ်မိရသနည်း။

ယွမ်ဝူသည် ထပ်မံစဉ်းစားနေရန် မဝံ့တော့ဘဲ မုန့်ဝမ်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းရန် အသည်းအသန် လူးလိမ့်လိုက်၏။ သို့သော် သူ မိန်းမောနေသော အချိန်အတွင်းမှာပင် မုန့်ဝမ်က သူ၏ သွေးပင်လယ်ကို တိကျစွာ ထိုးဖောက်လိုက်ပြီး အတွင်းရှိ သွေးဝိညာဉ်ရေများကို ရူးသွပ်စွာ သိမ်းပိုက်နေချေပြီ။

“အား—”

သွေးပင်လယ် ထိုးဖောက်ခံလိုက်ရသဖြင့် ယွမ်ဝူ၏ ဦးခေါင်းအတွင်း၌ “ဝေါ” ခနဲ မြည်ဟည်းသွားပြီး သူ၏ ဦးခေါင်းခွံကြီးကို ဆွဲခွာခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပေသည်။ သူသည် ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် နာကျင်မှုများကို အံတုရင်း ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးပင်လယ်ကို အသည်းအသန် နှိုးဆွကာ မုန့်ဝမ်၏ သန့်စင်မှုအပေါ် အနှောင့်အယှက်ပေးရန် ကြိုးစားနေ၏။

“ကိုယ့်အဆင့်ကိုယ် မသိတဲ့သူပဲ.........” မုန့်ဝမ်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ကျန်လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်ကာ ယွမ်ဝူ၏ နှလုံးသွေးကြောကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်နှက်လိုက်ရာ ၎င်းမှာ ပြတ်တောက်သွားရပေသည်။

နှလုံးသွေးကြော ပြတ်တောက်သွားပြီးနောက် ယွမ်ဝူ၏ အရှိန်အဝါမှာ များစွာ အားနည်းသွားပြီး ခုခံမှုများမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းသွားတော့၏။ ထိုအခါမှသာ မုန့်ဝမ်သည် အောင်ပွဲ၏ အသီးအပွင့်များကို အားရပါးရ ခံစားတော့ပေသည်။

ယွမ်ဝူ၏ ပေါက်ပြဲနေသော သွေးပင်လယ်အတွင်းမှ သွေးဝိညာဉ်ရေ အမြောက်အမြားမှာ ပန်းထွက်လာပြီး မုန့်ဝမ်၏ လက်မှတစ်ဆင့် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်သွား၏။ သူမသည် ထိုစွမ်းအင်များကို သန့်စင်ပြီးနောက် မိမိ၏ သွေးပင်လယ်အတွင်းသို့ ပို့ဆောင်လိုက်ပေသည်။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ မုန့်ဝမ်၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ ပိုမိုခိုင်မာ၍ အစွမ်းထက်လာတော့၏။

ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် ယွမ်ဝူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာမူ သွေးဝိညာဉ်ရေများ ဆုံးရှုံးသွားသဖြင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကျဆင်းလာရပေသည်။ ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် သူသည် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် (၄) မှ အဆင့် (၃) သို့ ကျဆင်းသွား၏။

ထို့နောက် အဆင့် (၂)၊ အဆင့် (၁)......... ယွမ်ဝူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်၏ အောက်ဆုံးအထိ ရောက်ရှိသွားပြီး သွေးပင်လယ်အတွင်း၌လည်း သွေးဝိညာဉ်ရေ တစ်စက်မျှ မကျန်တော့သည်ကို မြင်ရချိန်တွင်မှ မုန့်ဝမ်သည် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ယွမ်ဝူကို သေလုမျောပါး ဖြစ်နေသော ခွေးအိုကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဘေးသို့ ပစ်ချလိုက်တော့ပေသည်။

“သခင်ကတော့ တကယ်ကို ပြောင်မြောက်ပြီး အစွမ်းထက်လှပါတယ် ..... ယွမ်ဝူလို လူစားမျိုးက သခင်ကို စိန်ခေါ်ရဲတာ... သေချင်နေတာပဲ ..... သူ့ကို အသက်ချမ်းသာပေးလိုက်တာက သခင်က ကြင်နာလွန်းလို့ပါပဲ။

ကျွန်တော့်အမြင်အရဆိုရင် သခင်တစ်ယောက်တည်းသာ သွေးလမ်းစဉ်ရဲ့ နတ်သားတော်ဖြစ်ဖို့ အရည်အချင်းရှိတာ၊ အဲ့ဒီ ရွှယ်ဝူယာ ဆိုတာက အမှိုက်သက်သက်ပါပဲ ..... သခင်ရဲ့ ခြေဖဝါးကို လျက်ဖို့တောင် မတန်ပါဘူး .....”

မုန့်ဝမ်က လှောင်ပြုံးကလေးဖြင့် ဆို၏။ “နင်ပြောတာက တော်တော်လေး ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပါတယ်။ ဒါဆိုရင် ငါ ကျန်တဲ့သူတွေကို ရှင်းပြီးရင် ရွှယ်ဝူယာကို သွားသတ်ရမှာလား”

နှလုံးစားပိုးကောင်မှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး စကားကို ချက်ချင်း ပြောင်းလိုက်ပေသည်။ “သခင်... ကျွန်တော် ထင်တာကတော့ ရွှယ်ဝူယာဆိုတာက စိုးရိမ်စရာ မရှိဘူးဆိုပေမဲ့ သူက သွေးလမ်းစဉ်ရဲ့ နတ်သားတော် ဖြစ်နေတာရယ်၊

ကျင့်ကြံမှုကလည်း အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် (၇) မှာ ရှိနေတာရယ်ကြောင့်... ဒီကိစ္စကိုတော့ သေချာလေး ပြန်စဉ်းစားသင့်ပါတယ်၊ သေချာ ပြန်စဉ်းစားသင့်ပါတယ် .....”

မုန့်ဝမ်သည် နှလုံးစားပိုးကောင်ကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး သူမ၏ သွေးပင်လယ်ကို အသုံးပြု၍ ပုံရိပ်ယောင် စွမ်းအားများကို စုစည်းကာ အဝေးရှိ ယွဲ့ချန်၊ ယွိချီနှင့် တွမ်ချန်းရှောင်တို့ဆီသို့ ဖြန့်ကြက်လိုက်ပေသည်။

ထိုသုံးဦးမှာ ယွမ်ဝူကို ရှာဖွေနေဆဲ ဖြစ်၏။ တောင်ကန္တာရတစ်ခုလုံးမှာ သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများကြောင့် တိုက်ပွဲပေါင်းများစွာ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသကဲ့သို့ပင် မှတ်မိနိုင်စရာ မရှိတော့ချေ။ ယွဲ့ချန်၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ တင်းတင်းစေ့နေပြီး သူမ၏ မျက်ဝန်းတွင် စိုးရိမ်စိတ်များ ဖြတ်ပြေးနေပေသည်။

သူမ ဆင့်ခေါ်ထားသော သွေးဝိညာဉ်မှာ ပျောက်ကွယ်တော့မည် ဖြစ်သော်လည်း ယွမ်ဝူ၏ အရိပ်အယောင်ကို မတွေ့ရသေးချေ။ ထိုသွေးဝိညာဉ် မရှိတော့ပါက သူမ အနိုင်ရရန် အခွင့်အရေးမှာ များစွာ လျော့နည်းသွားပေလိမ့်မည်။

ထိုစဉ်မှာပင် တွမ်ချန်းရှောင်သည် လက်ကို မြှောက်ကာ ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုကို လွှင့်ပစ်လိုက်ရာ ကျောက်တုံးအောက်တွင် ခြေရာလက်ရာအချို့ကို တွေ့ရှိသွားပေသည်။ သူသည် ထိုခြေရာများကို သေချာစွာ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် စိတ်ဓာတ်များ ပြန်လည် တက်ကြွလာ၏။

“တွေ့ပြီ ..... စီနီယာအစ်ကို ယွမ်ဝူက ဒီအောက်မှာ ပုန်းနေတာပဲ .....”

၎င်းကို ကြားသောအခါ ယွဲ့ချန်သည် တွမ်ချန်းရှောင် ညွှန်ပြရာသို့ လျင်မြန်စွာ ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်နှာတွင် ဝမ်းသာရိပ်များ ပေါ်လာပေသည်။ “တကယ်ပဲ... ဒါက စီနီယာအစ်ကို ယွမ်ဝူရဲ့ အရှိန်အဝါပဲ ..... သူက သူ့ရဲ့ စွမ်းအင်တွေကို ဖုံးကွယ်ပြီး မြေအောက်ထဲမှာ ပုန်းနေတာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးတော့ ငါတို့ ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ပြီ .....”

“စီနီယာအစ်ကို ယွမ်ဝူ ဒီမှာရှိတာ သေချာပြီဆိုမှတော့ ဘာစောင့်နေဦးမှာလဲ......... တိုက်ကြရအောင်” ယွိချီက ပြောပြီးနောက် ကျောက်တုံးကြီးအောက်ရှိ ကျင်းထဲသို့ အရင်ဆုံး တိုက်ခိုက်လိုက်ပေသည်။

ကျန်နှစ်ဦးကလည်း လက်နှေးခြင်း မရှိချေ။ သူတို့ သုံးဦး အတူတကွ တိုက်ခိုက်လိုက်ကြရာ မကြာမီမှာပင် မြေအောက်အတွင်းမှ ပေါက်ထွက်သွားတော့၏။

“အဟွတ်... အဟွတ်.........”

အားနည်းစွာ သွေးအန်သံနှင့်အတူ လူပုံရိပ်တစ်ခုမှာ ကျင်းအတွင်းမှ ခုန်ထွက်လာပေသည်။ ထိုသူမှာ လက်မောင်းတစ်ဖက် ဆုံးရှုံးထားသော ယွမ်ဝူပင် ဖြစ်ချေ၏ ..... ယွမ်ဝူ ပေါ်လာသည်နှင့် သူသည် ချိတ်ကောက်ဓားကို ကိုင်စွဲ၍ သူနှင့် အနီးဆုံးတွင် ရှိနေသော တွမ်ချန်းရှောင်ကို တိုက်ခိုက်လိုက်တော့ပေသည်။