အခန်း (၁၄၁-၁၄၅)

အခန်း (၁၄၁) သွေးပင်လယ် ပုံရိပ်ယောင်အိပ်မက် (အပိုင်း ၂)

တွမ်းချန်းရှောင်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပျက်ယွင်းသွားကာ အလျင်အမြန်ပင် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာလိုက်ချေ၏။ ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချလျက် ယွဲ့ချန်က သွေးဝိညာဉ်ကို ရှေ့သို့ တိုးစေကာ ယွမ်ဝူကို ပိတ်ဆို့တိုက်ခိုက်စေသည်။

ယွီချီကလည်း ဘေးနားမှ ကူညီပေးကာ ယွမ်ဝူ၏ လှုပ်ရှားမှုများ ဟန်ချက်ပျက်စေရန် တစ်ချက်တစ်ချက် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လေသည်။

သူတို့သုံးဦးမှာ ကျွမ်းကျင်စွာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ကြရာ ဒဏ်ရာရထားသော ယွမ်ဝူကို ခေတ္တမျှ ဖိနှိပ်ထားနိုင်ပြီး အသာစီးရလာတော့၏။

သို့သော်လည်း ဤအခြေအနေမှာ ယာယီသာ ဖြစ်ချေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယွဲ့ချန် ဆင့်ခေါ်ထားသော သွေးဝိညာဉ်မှာ ပျောက်ကွယ်လုနီးပါး ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် သွေးဝိညာဉ် ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် သူတို့သုံးဦး၏ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့မှုတွင် ဟာကွက်တစ်ခု ပေါ်လာတော့သည်။ ယွမ်ဝူသည် ထိုအခွင့်အရေးကို အမိအရ ဆုပ်ကိုင်ကာ အဝိုင်းအဝန်းကို ဖောက်ထွက်ပြီး တန်ပြန်တိုက်စစ် ဆင်လေတော့သည်။

ယွဲ့ချန်၊ ယွီချီနှင့် တွမ်ချန်းရှောင် တို့ထဲမှ မည်သူမျှ ယွမ်ဝူကို တစ်ဦးချင်း ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း မရှိကြပေ။

သို့သော်လည်း သူတို့သုံးဦး ပူးပေါင်းထားသဖြင့် ဒဏ်ရာရထားသော ယွမ်ဝူအဖို့ အခြားနှစ်ဦး၏ ခုခံမှုကို ဖောက်ထွက်ကာ တစ်ဦးတစ်ယောက်ကို အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရအောင် ပြုလုပ်ရန် ခက်ခဲနေပြန်သည်။

ထိုသို့ဖြင့် သူတို့လေးဦးသည် အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်ရင်း အချီပေါင်း ရာချီ ကြာမြင့်လာချေပြီ။ တောင်တန်းနှင့် သစ်တောများ ပြိုလဲပျက်စီးကာ သားရဲများ သေဆုံးပြီး ငှက်များမှာလည်း ဘေးလွတ်ရာသို့ ပျံပြေးကုန်ကြသော်လည်း အရှုံးအနိုင်မှာ မပေါ်သေးပေ။

တိုက်ပွဲအဆုံးသတ်ခါနီးတွင် နှလုံးစားပိုးကောင်သည် သူတို့၏ အတတ်ပညာများကို ကြည့်ရှုရသည်မှာ ငြီးငွေ့လာကာ နောက်ဆုံးတွင် မုန့်ဝမ်ကို တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်တော့သည်။

“သခင်... ဘယ်အချိန်မှာ လှုပ်ရှားဖို့ ပြင်ထားတာလဲ။ ဒီအတိုင်းသာ ဆက်တိုက်နေမယ်ဆိုရင် ‘သွေးပင်လယ် ပုံရိပ်ယောင်အိပ်မက်’ ကို ထိန်းထားဖို့ စွမ်းအင်အသုံးစွဲမှုက မနည်းဘူးနော်။

ဒီလူတွေက တကယ့်ကို အူကြောင်ကြောင်နိုင်လွန်းတယ်။ ဒီလောက်ကြာအောင် တိုက်နေတာတောင် သူတို့က ပုံရိပ်ယောင်ထဲ ရောက်နေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်က အရာအားလုံးက အတုအယောင်ဆိုတာကို မသိကြသေးဘူး”

“အချိန်တန်ပြီ”

မုန့်ဝမ်၏ စကားအဆုံးတွင် အခြားသူများနှင့် တိုက်ခိုက်နေသော “ယွမ်ဝူ” ထံမှ ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ယွီချီ၏ ရှေ့မှောက်သို့ လျှပ်ခနဲ ရောက်ရှိသွားကာ လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်ရာ ယွီချီမှာ လွင့်ထွက်သွားတော့သည်။

ထိုအဖြစ်အပျက်ကို မြင်သောအခါ ယွဲ့ချန်နှင့် တွမ်ချန်းရှောင်တို့၏ မျက်ဝန်းများ ကျုံ့သွားကာ ပင်ကိုယ်သိစိတ်အရ နောက်သို့ ဆုတ်ခွာလိုက်ကြချေ၏။

တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ... စီနီယာအစ်ကို ယွမ်ဝူ၏ အပြုအမူက ထူးဆန်းနေသည်။

သူသည် ခွန်အားကို အဓိကထားသော ကျင့်ကြံသူမဟုတ်ပါဘဲနှင့်အဘယ်ကြောင့် ထိုမျှ အံ့အားသင့်ဖွယ် ကောင်းသော လျင်မြန်မှုနှင့် ခွန်အားကို ပိုင်ဆိုင်ထားရသနည်း။

သူတို့နှစ်ဦးသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး လွင့်ထွက်သွားသော ယွီချီကိုပင် လှည့်မကြည့်တော့ဘဲ အချိတ်အဆက်မိမိဖြင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထွက်ပြေးရန် ပြင်ကြတော့သည်။

“ယွမ်ဝူ” က လှောင်ရယ်လိုက်ကာ ထွက်ပြေးသွားသော ပုံရိပ်နှစ်ခုကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်သည်။ သူသည် ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ရုံဖြင့် လွင့်ထွက်သွားသော ယွီချီ၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိသွားကာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော ယွီချီ၏ အကြည့်အောက်တွင် လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ယွီချီ၏ သွေးပင်လယ်ထဲသို့ ထိုးသွင်းလိုက်တော့သည်။

ယွီချီမှာ ထိတ်လန့်တကြားနှင့် ဒေါသထွက်သွားကာ စုပ်ယူမှုကို ခုခံရန် သူ၏ ကျင့်စဉ်ကို အစွမ်းကုန် လည်ပတ်စေသော်လည်း သူ၏ သွေးပင်လယ်ထဲရှိ သွေးဝိညာဉ်ရေများမှာမူ လျင်မြန်စွာပင် ခမ်းခြောက်လာနေချေသည်။

“မင်း... မင်းက စီနီယာအစ်ကို ယွမ်ဝူ မဟုတ်ဘူး၊ ဘယ်သူလဲ”

“ယွမ်ဝူ” က ဘာမှပြန်မပြောဘဲ သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ကို မြှောက်ကာ ယွီချီကို သတိလစ်သွားအောင် ပြုလုပ်လိုက်ပြီး တိတ်ဆိတ်သွားစေသည်။

မကြာမီတွင် ယွီချီ၏ သွေးပင်လယ်မှာ လုံးဝ ခမ်းခြောက်သွားကာ သူ၏ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် သုံး ကျင့်ကြံမှုမှာလည်း အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သို့ မရောက်တရောက် အခြေအနေထိ ထိုးကျသွားတော့၏။

ယွီချီ၏ သွေးပင်လယ်ကို စုပ်ယူပြီးနောက် ‘သွေးပင်လယ် ပုံရိပ်ယောင်အိပ်မက်’ အသုံးပြုခြင်းကြောင့် ကုန်ဆုံးသွားသော စွမ်းအင်များကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးနိုင်ရုံသာမက မုန့်ဝမ်၏ ကိုယ်တွင်းသွေးပင်လယ်မှာလည်း ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း သူမ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာမူ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် သုံးတွင်သာ ရှိနေသေးပြီး အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် လေးသို့ ရောက်ရန် ခြေတစ်လှမ်း လိုနေသေးချေသည်။

မုန့်ဝမ်သည် ခေါင်းကို လှည့်လိုက်ကာ အဝေးသို့ ထွက်ပြေးနေကြသော ယွဲ့ချန်နှင့် တွမ်ချန်းရှောင်တို့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးမှာ အဝေးသို့ မရောက်ခင်မှာပင် ပြဿနာတစ်ခုကို သတိပြုမိသွားကြသည်။

သူတို့၏ ထွက်ပြေးနှုန်းဖြင့်သာဆိုလျှင် အစွမ်းကုန် ပြေးနေကြသည်ဖြစ်ရာ တောင်ကုန်းတစ်ခု မဆိုထားနှင့် တောင်ကုန်းဆယ်ခုစာပင် ကျော်သွားသင့်ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုမူ အချိန်အတော်ကြာအောင် ထွက်ပြေးခဲ့သော်လည်း သူတို့မှာ ထိုတောင်ကုန်းထဲတွင်သာ ရှိနေဆဲဖြစ်ကာ ရှေ့ဆက်ရမည့် လမ်းကို မတွေ့နိုင်ဘဲ ရှိနေကြချေ၏။

ယွဲ့ချန်သည် တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားပုံရကာ သူမ၏ အပြေးကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက် အုံ့မှိုင်းသွားတော့သည်။

“တောက်... ဒါက ပုံရိပ်ယောင်ပဲ၊ တကယ့်ကို အစွမ်းထက်တဲ့ ပုံရိပ်ယောင်အတတ်ပဲ။ ငါတို့ ဘယ်အချိန်မှာ အညှို့ခံလိုက်ရလဲဆိုတာတောင် မသိလိုက်ဘူး”

တွမ်ချန်းရှောင်သည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ နဖူးကြောများ တွန့်သွားကာ အလေးအနက် စဉ်းစားနေတော့သည်။

“စီနီယာအစ်ကို ယွမ်ဝူက ဘယ်တုန်းက ပုံရိပ်ယောင်အတတ်တွေကို သင်ယူလိုက်တာလဲ။ ဒါက သူ့စတိုင် မဟုတ်ဘူး”

ယွဲ့ချန်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုနေရင်း ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါလိုက်သည်။

“ငါတို့ တွေ့ခဲ့တဲ့လူက တကယ့် ယွမ်ဝူ ဟုတ်မဟုတ် ဆိုတာတောင် မသေချာသေးဘူး”

တွမ်ချန်းရှောင်မှာ အံ့အားသင့်သွားကာ “စီနီယာအစ်ကို ယွမ်ဝူ မဟုတ်ရင် ဘယ်သူ ဖြစ်နိုင်မှာလဲ”

“ငါ ခန့်မှန်းကြည့်တာပါ။ ဖြစ်နိုင်တာက စီနီယာအစ်ကို ယွမ်ဝူက ပုံရိပ်ယောင်အတတ် ကျွမ်းကျင်တဲ့ ကူညီသူတစ်ယောက်ကို ဖိတ်ခေါ်ထားတာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ”

ယွဲ့ချန်က ပြောပြီးနောက် ကောင်းကင်ယံရှိ တစ်နေရာကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

“ငါ ပုံရိပ်ယောင်တွေအကြောင်း အများကြီး မလေ့လာဖူးပေမဲ့ ဒီပုံရိပ်ယောင်က ဒီတောင်ကုန်းနဲ့ ဆက်စပ်နေတာ သိသာတယ်။ ငါတို့ ဒီနေရာကို တပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်လိုက်မယ်ဆိုရင် ထွက်ပေါက်ကို တွေ့နိုင်ကောင်းပါရဲ့”

တွမ်ချန်းရှောင်သည် သူမကို မသံသယဖြစ်ဘဲ ယွဲ့ချန်၏ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း အမြန်ပင် လိုက်လုပ်လေတော့သည်။

သို့သော်လည်း ယွဲ့ချန်၏ မျက်လုံးများမှာ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားကာ သူမ၏ လက်မှ ထွက်ပေါ်လာသော သွေးရောင်အလင်းတန်းမှာ ရုတ်တရက် လမ်းကြောင်းကွေ့သွားပြီး တွမ်ချန်းရှောင်ထံသို့ ဦးတည်သွားချေ၏။

ယွမ်ဝူထံမှတစ်ဆင့် သူတို့သုံးဦး ပြုလုပ်ထားသော ကတိသစ္စာကို ယွဲ့ချန် ဖောက်ဖျက်ခဲ့ကြောင်း သိရှိပြီးကတည်းက တွမ်ချန်းရှောင်သည် သူမကို တိတ်တဆိတ် သတိထားနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ပုံရိပ်ယောင်ထဲတွင် ပိတ်မိနေစဉ်အတွင်း ယွဲ့ချန်က သူမ၏ တစ်ဦးတည်းသော အဖော်ကို ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်ဟုမူ သူ အမှန်တကယ် မမျှော်လင့်ထားမိချေ။

တွမ်ချန်းရှောင်သည် အလောတကြီးဖြင့် မိမိကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ရန် မှော်လက်နက်တစ်ခုကိုသာ ဆင့်ခေါ်နိုင်လိုက်ပြီး ရှေ့တွင် ပိတ်ဆို့ထားလိုက်ရသည်။

သို့သော် ယွဲ့ချန်၏ တိုက်စစ်မှာ စတင်ရုံသာ ရှိသေးသည်။

သူမ၏ အတတ်ပညာများမှာ ပြင်းထန်လှပြီး တွမ်ချန်းရှောင်၏ အချက်အခြာကျသော နေရာများကိုသာ ပစ်မှတ်ထား တိုက်ခိုက်နေသည်။

အသက်ရှူရုံ အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် သူမက အသာစီးကို အခိုင်အမာ ရယူထားနိုင်ကာ တွမ်ချန်းရှောင်မှာ သွေးများ အဆက်မပြတ် အန်ထုတ်နေရပြီး ချွေးစေးများပင် ထွက်လာတော့သည်။

တိုက်ခိုက်နေစဉ်အတွင်း ယွဲ့ချန်၏ ဒဏ်ရာများမှာ မည်သည့်အချိန်က ကုန်စင်သွားမှန်း မသိဘဲ လုံးဝ သက်သာပျောက်ကင်းနေသည်ကို တွမ်ချန်းရှောင် အံ့ဩစွာ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

ထို့အပြင် သူမ အသုံးပြုနေသော တိုက်ခိုက်ရေး ကျင့်စဉ်များစွာမှာလည်း ယခင်က သူမ ပြသခဲ့ဖူးခြင်း မရှိသော အတတ်များ ဖြစ်နေပြန်သည်။

ယွဲ့ချန်... သူမက တကယ့်ကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်တာပဲ။

သွေးရောင်လွှမ်းသော လခြမ်းပုံစံ ဓားချက်တစ်ခုမှာ ယွဲ့ချန်၏ လက်မှ ထွက်ပေါ်လာကာ တွမ်ချန်းရှောင်၏ ရင်ဘတ်ကို လွယ်ကူစွာပင် ထိုးဖောက်သွားပြီး သူ့ကို မြေပြင်ပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းစွာ စိုက်ထူထားလိုက်တော့သည်။

ယွဲ့ချန် ဖြည်းညှင်းစွာ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို ကြည့်ရင်း တွမ်ချန်းရှောင်သည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် တံတွေးကို မြိုချလိုက်ပြီး ဖျောင်းဖျသည့် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ယွဲ့ချန်... မင်း တကယ်ပဲ ငါတို့ကြားက မဟာမိတ်ကို သစ္စာဖောက်ဖို့ စိတ်ကူးနေတာလား”

“မဟာမိတ်ဆိုတာ အားနည်းသူတွေအတွက် ဖုံးကွယ်စရာ သစ်ရွက်လေး တစ်ရွက်ပါပဲ။ အခု ငါ့အတွက် အဲဒါ မလိုတော့ဘူး”

ယွဲ့ချန်က လှောင်ရယ်လိုက်ကာ သူမ၏ လက်ကို တွမ်ချန်းရှောင်၏ သွေးပင်လယ်ထဲသို့ ထိုးသွင်းလိုက်တော့သည်။

ထိုအချင်းအရာကို မြင်သောအခါ နှလုံးစားပိုးကောင်သည် စိတ်ထဲတွင် မျက်လုံးလှန်လိုက်မိချေ၏။

အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် သုံး ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ကို ရင်ဆိုင်ရန် ‘သွေးပင်လယ် ပုံရိပ်ယောင်အိပ်မက်’ ကို အသုံးပြုခြင်းမှာ ခြင်ကို သတ်ရန် ဝက်ခုတ်ဓားသုံးသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်ဟု ၎င်းက အမြဲ ခံစားနေရသည်။

သို့သော်လည်း သူ၏ သခင်မကို ကြည့်ရသည်မှာမူ တော်တော်လေး သဘောကျနေပုံရချေသည်။

ထားလိုက်ပါတော့... သခင်မ၏ ပျော်ရွှင်မှုကို မနှောင့်ယှက်မိစေရန် ငြိမ်ငြိမ်နေရုံသာ ရှိတော့သည်။

မှန်ပါသည်... တွမ်ချန်းရှောင်ကို ရက်စက်စွာ တိုက်ခိုက်နေသော ယွဲ့ချန်မှာ အစစ်အမှန် မဟုတ်ပေ။

ထိုအစား ၎င်းမှာ မုန့်ဝမ်က ပုံရိပ်ယောင်အတတ်ကို အသုံးပြု၍ ဖန်တီးထားသော ပုံရိပ်တစ်ခုသာ ဖြစ်ချေသည်။

သူမ ဤသို့ ပြုလုပ်ရခြင်းမှာ ‘သွေးပင်လယ် ပုံရိပ်ယောင်အိပ်မက်’ ၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို စမ်းသပ်ရန်အတွက် ဖြစ်သည်။

လက်ရှိ ရလဒ်များအရ ‘သွေးပင်လယ် ပုံရိပ်ယောင်အိပ်မက်’ မှာ အမှန်တကယ်ပင် အစွမ်းထက်လှချေ၏။

သူတို့မှာ ပုံရိပ်ယောင်ထဲတွင် ရောက်နေကြောင်း ယွဲ့ချန်၏ ပါးစပ်မှတစ်ဆင့် တွမ်ချန်းရှောင်ကို သတိပေးခဲ့သော်လည်း တစ်ဖက်လူမှာ ပုံရိပ်ယောင်၏ ဟာကွက်ကို မရှာနိုင်ဘဲ အကျဉ်းချခံထားရသည့် အခြေအနေမှ မရုန်းထွက်နိုင်ခဲ့ပေ။

တွမ်ချန်းရှောင်၏ သွေးပင်လယ်ကို စုပ်ယူပြီးနောက် မုန့်ဝမ်၏ ကိုယ်တွင်းသွေးပင်လယ်မှာ ချက်ချင်းပင် သိသိသာသာ ကျယ်ပြန့်လာတော့သည်။

သူမ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာလည်း အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် လေးသို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ချေသည်။

‘သွေးပင်လယ် ပုံရိပ်ယောင်အိပ်မက်’ ဆိုသည်မှာ သွေးပင်လယ်မှ မြစ်ဖျားခံသော ပုံရိပ်ယောင် ဖြစ်သည်။ သွေးပင်လယ် ပိုမို အားကောင်းလေ ဖန်တီးထားသော ပုံရိပ်ယောင်မှာလည်း ပိုမို အစွမ်းထက်လေပင်။

သူမ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် သုံးတွင် ရှိစဉ်ကပင် မုန့်ဝမ် ဖန်တီးခဲ့သော ပုံရိပ်ယောင်မှာ ယွမ်ဝူနှင့် ယွဲ့ချန်တို့ကို အလုံးစုံ ပိတ်မိစေရန် လုံလောက်ခဲ့ချေပြီ။ ယခု သူမ၏ ကျင့်ကြံမှု ပိုမို တိုးတက်လာပြီ ဖြစ်ရာ ပုံရိပ်ယောင်၏ စွမ်းအားမှာလည်း ပိုမို၍ လက်တွေ့ကျလာတော့မည် ဖြစ်သည်။

အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် လေးသို့ အဆင့်တက်ပြီးနောက် မုန့်ဝမ်သည် ဆက်လက် စမ်းသပ်လိုစိတ် မရှိတော့ပေ။ သူမသည် လက်ကို မြှောက်လိုက်ကာ အခြားသော ပုံရိပ်ယောင် အာကာသတစ်ခုထဲမှ ယွဲ့ချန်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ ကိုယ်တွင်းရှိ သွေးပင်လယ်ကို မြန်မြန်ဆန်ဆန်နှင့် သန့်ရှင်းစွာ စုပ်ယူလိုက်တော့သည်။

ဤနေရာတွင် ယွမ်ဝူ၊ ယွဲ့ချန်၊ ယွီချီနှင့် တွမ်ချန်းရှောင် ဟူသော နတ်သားတော် အလျောင်းအလျာ လေးဦးတို့ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျင့်ကြံခဲ့သည့် သွေးပင်လယ်များမှာ မုန့်ဝမ်အတွက် အာဟာရများအဖြစ် လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ချေသည်။

သူတို့၏ သိုလှောင်လက်စွပ်များကို သိမ်းဆည်းပြီးနောက် မုန့်ဝမ်သည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ ပုံရိပ်ယောင်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

သွေးလမ်းစဉ်အတွင်းရှိ နတ်သားတော် အလျောင်းအလျာ အရေအတွက်မှာ အနည်းငယ် နည်းပါးလွန်းနေသည်ဟု သူမ ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်မိသည်။

အခန်း (၁၄၂) တန်ပြန်တိုက်စစ်

မုန့်ဝမ်သည် လူသူကင်းမဲ့သော တောင်ကုန်းမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် ဖီးနစ်တောင်ကြားသို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့် ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုကြွေးနေကြသော တောင်ထိပ်သခင် အချို့နှင့် တိုးလေတော့သည်။

“သခင်မ မုန့်ဝမ်... နောက်ဆုံးတော့ ကိုယ်ယောင်ပြလာပြီပဲ။ ဒီရက်ပိုင်းတွေမှာ ဘယ်များ ရောက်နေခဲ့တာလဲ”

“လင်ကျူက အကြီးအကျယ် ကျူးကျော်လာပြီး ကျွန်ုပ်တို့ သွေးလမ်းစဉ်ဂိုဏ်းစုရဲ့ တောင်ထိပ် ငါးခုကို သိမ်းပိုက်သွားပြီ။ ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ”

“နတ်သားတော်သာ ဒါကို သိသွားလို့ အမျက်ဒေါသ ရှေ့ထားမယ်ဆိုရင် ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး ဘေးဒုက္ခကြီးနဲ့ ကြုံရမှာကို စိုးရိမ်မိပါတယ်”

မုန့်ဝမ်သည် သူတို့၏ မြည်တမ်းသံများကို အေးဆေးစွာ နားထောင်နေပြီးမှ -

“စိုးရိမ်စရာမလိုဘူး... ငါ့မှာ ကိုယ်ပိုင်အစီအစဉ် ရှိတယ်။ မင်းတို့အားလုံး ကိုယ့်တာဝန်ကိုယ် ထမ်းဆောင်ကြစမ်း”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ တောင်ထိပ်သခင်များမှာ ကောင်းကင်ကြီး ပြိုကျလာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရချေ၏။

သူတို့၏ အခြေစိုက်စခန်းများ အလုခံထားရသည်ကို သူမက စိုးရိမ်စရာမလိုဟု ပြောနေသလော။

“သခင်မ...”

သူတို့က ဆက်လက် မြည်တမ်းရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း မုန့်ဝမ်၏ အေးစက်သော အကြည့်ကြောင့် ချက်ချင်းပင် ပါးစပ်ပိတ်သွားကြတော့သည်။

“တင်ပြစရာ တခြားမရှိရင် ငါ့ရှေ့မှာ အရုပ်ဆိုးအကျည်းတန်အောင် ရပ်မနေကြနဲ့တော့”

ပြောပြီးသည်နှင့် မုန့်ဝမ်သည် သူတို့ကို လျစ်လျူရှုကာ သူမ၏ အိပ်ဆောင်အတွင်းသို့ ဝင်သွားချေ၏။

ကျန်ရှိနေသော တောင်ထိပ်သခင်များမှာ တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်မိကြသည်။ အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် မျက်နှာပျက်နေသော တစ်ဦးက တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွင်းလိုက်သည်။

“ငါတို့ တကယ်ပဲ ဒီအတိုင်း ပြန်သွားကြမှာလား”

“ဒါကလွဲလို့ တခြား ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ”

တစ်ဦးကမူ မကျေမနပ်ဖြင့် အသံလွှင့်ကာ ညည်းတွားလိုက်သည်။

“ငါ့အထင်တော့ သခင်မ မုန့်ဝမ်က... လင်ကျူကို ငါတို့ သွေးလမ်းစဉ်ဂိုဏ်းစုရဲ့ တောင်ထိပ်တွေ အများကြီး သိမ်းခွင့်ပေးလိုက်တာ။ သူမက လင်ကျူကို ကြောက်နေတာများလား”

“ဘယ်သူသိမှာလဲ... ဒါပေမဲ့ လင်ကျူကို ကြောက်လွန်းလို့ ကိုယ်ယောင်တောင် မပြရဲဘူးဆိုတာကတော့ အလွန်အကျွံ ဖြစ်လွန်းပါတယ်”

“ဟူး... ကံဆိုးတာပဲ။ ဒီလို အားကိုးမရတဲ့ သခင်နဲ့ တွေ့ရတာကတော့ ကပ်ဘေးတစ်ခုပဲ။ နတ်သားတော် အမျက်ချောင်းချောင်း ထွက်လာတဲ့အခါ ငါတို့ရဲ့ အရင်က ကောင်းတာတွေကို ထောက်ထားပြီး အသက်ချမ်းသာပေးဖို့ပဲ မျှော်လင့်ရတော့တာပေါ့”

နှလုံးစားပိုးကောင်သည် ထိုလူများ၏ အတွေးများကို မုန့်ဝမ်ထံသို့ တစ်လုံးမကျန် ပြန်လည်ပြောပြကာ အတင်းအဖျင်း ဆိုလိုက်ချေ၏။

“သခင်... ဒီကောင်တွေက မရိုးသားဘူး။ သခင်မ ကွယ်ရာမှာ အတင်းပြောနေကြတာ။ ကျွန်တော့်အမြင်အရတော့ သခင်မရဲ့ အစွမ်းကို သိသွားအောင် သူတို့ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် အပြစ်ပေးသင့်တယ်”

“အချိန်မရှိဘူး”

မုန့်ဝမ်သည် တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်လိုက်ကာ ‘သွေးပင်လယ် ပုံရိပ်ယောင်အိပ်မက်’ ၏ အသုံးဝင်ပုံကို ဆက်လက် ဆင်ခြင်နေမိသည်။

သူမသည် တောင်ကုန်းတွင် ဆိပ်ငြိမ်စွာ ကျင့်ကြံနေစဉ်အတွင်း ပထမဦးစွာ ‘သွေးတစ်စက်မှ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း’ ကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြု၍ ဒဏ်ရာများကို ကုသခဲ့ချေသည်။ ဒဏ်ရာများ သက်သာသွားပြီးနောက်တွင်လည်း ချက်ချင်း ထွက်မသွားဘဲ ‘သွေးပင်လယ် ပုံရိပ်ယောင်အိပ်မက်’ လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်ကို စတင် လေ့လာခဲ့သည်။

ပုံရိပ်ယောင် အတတ်ပညာတွင် သူမ၌ အခြေခံရှိပြီးသား ဖြစ်ရာ ဤလျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်ကို တစ်ရက် နှစ်ရက်အတွင်းမှာပင် ပိုင်နိုင်စွာ သင်ယူနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ချေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ယွမ်ဝူက တောင်ကုန်းသို့ ကျူးကျော်လာခဲ့ရာ မုန့်ဝမ်သည် သူနှင့် နောက်မှ ရောက်လာသူများကို လေ့ကျင့်ဖော်များအဖြစ် အသုံးချခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သွေးလမ်းစဉ်ဂိုဏ်းစုတွင် နတ်သားတော် တစ်ဦးနှင့် နတ်သားတော် အလျောင်းအလျာ ခြောက်ဦး ရှိချေသည်။

ယခုအချိန်တွင် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ခုနစ်တွင်ရှိသော ရွှယ်ဝူယာ နှင့် အဆင့် ငါးတွင်ရှိသော ချင်းလင် တို့နှစ်ဦးသာ သူမနှင့် မတိုက်ခိုက်ရသေးဘဲ ကျန်ရှိတော့သည်။

အခြားသူများ၏ ကျင့်ကြံမှုကို လုယူခြင်းက တစ်ဆင့်ချင်း ကျင့်ကြံခြင်းထက် သိသိသာသာ ပိုမိုမြန်ဆန်သည် မဟုတ်ပါလော။ ထို့ကြောင့် နောက်ထပ် ပစ်မှတ်မှာ ထိုနှစ်ဦးပင် ဖြစ်ချေသည်။

သို့သော် ရွှယ်ဝူယာသည် နတ်သားတော် တစ်ဦးအနေဖြင့် နတ်သားတော် အလျောင်းအလျာများ အားလုံးကို ဖိနှိပ်နိုင်သော အစွမ်းရှိမည်မှာ သေချာလှရာ လောလောဆယ်တွင် လူမသိအောင် အချိန်အနည်းငယ် အောင်းနေခြင်းက ပို၍ ကောင်းပေမည်။

မုန့်ဝမ်သည် မျက်လုံးကို မှိတ်လိုက်ကာ ‘သွေးပင်လယ် ပုံရိပ်ယောင်အိပ်မက်’ ကို ဆက်လက် ကျင့်ကြံနေတော့သည်။

မုန့်ဝမ် ဖီးနစ်တောင်ကြားသို့ ပြန်ရောက်နေချိန်တွင် ယွမ်ဝူနှင့် အခြားသူများမှာလည်း ပြင်းထန်သော ထိုးနှက်ချက်မှ တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် သက်သာလာကြချေပြီ။

သူတို့၏ သွေးပင်လယ်နှင့် နှစ်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းခဲ့သမျှ အရာအားလုံး အလုခံလိုက်ရသည်ကို သိလိုက်ရသောအခါ သူတို့မှာ ဒေါသကြောင့် အသက်ပင် ရှူမဝဖြစ်ကာ သေလုနီးပါး ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

“မုန့်ဝမ်... ဒီကိစ္စကို ငါ မင်းနဲ့ အပြတ်ရှင်းမယ်”

“ဒီအငြိုးကို လက်စာမချေရမချင်း ငါ အိပ်ပျော်မှာ မဟုတ်ဘူး”

ခြိမ်းခြောက်စကား အချို့ကို ဆိုပြီးနောက် သူတို့သည် မိမိတို့၏ နေအိမ်များသို့ တိတ်တဆိတ် ပြန်သွားကြတော့သည်။ ပြန်ရောက်သည်နှင့် ပထမဆုံး လုပ်သည့်အရာမှာ မိမိတို့လက်အောက်ရှိ တောင်ထိပ်သခင် အားလုံးကို ဆင့်ခေါ်ခြင်းပင်။

ထို့ကြောင့် ဘာမှမသိသေးသော တောင်ထိပ်သခင်များမှာ တက်ကြွစွာ ရောက်ရှိလာကြပြီး မကြာမီမှာပင် သူတို့၏ သွေးပင်လယ်များမှာ စုပ်ယူခံလိုက်ရကာ အရင်းအမြစ် အားလုံးမှာလည်း လုယူခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူတို့မှာ ငါးသေများကဲ့သို့ ညှိုးငယ်သော မျက်နှာများဖြင့် အပြင်သို့ လွှင့်ထုတ်ခြင်း ခံလိုက်ရချေ၏။

တောင်ထိပ်တစ်ခုချင်းစီ၏ သောင်ထိပ်သခင်များသာဆိုလျှင် ဆုံးရှုံးမှုကို ကာမိရန် မလုံလောက်ပေ။ ထို့ကြောင့် ယွမ်ဝူနှင့် အခြားသူများသည် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် နောက်ဆုံးပိုင်း ကျင့်ကြံသူများကို ပစ်မှတ်ထားလာကြပြန်သည်။

တစ်ခေါက် ထပ်မံ လုယူပြီးနောက်တွင် သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် သုံးသို့ မနည်း ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

ထိုအလုခံလိုက်ရသော တောင်ထိပ်သခင်များနှင့် အဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံသူများသည်လည်း အားအင် အနည်းငယ် ပြန်ရလာသောအခါ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အစောပိုင်းနှင့် အလယ်အလတ် ကျင့်ကြံသူများကို ပြန်လည် စုပ်ယူပြန်သည်။ သူတို့၏ သွေးပင်လယ်များကို စုပ်ယူခြင်းဖြင့် ကျင့်ကြံမှုကို ပြန်လည် တည်ဆောက်ကြရသည်။

ဤလှုပ်ခတ်မှုကြီးအပြီးတွင် ချင်းလင်နှင့် မုန့်ဝမ် လက်အောက်ရှိ တောင်ထိပ်များမှလွဲ၍ သွေးလမ်းစဉ်ဂိုဏ်းစုရှိ တောင်ထိပ်များ၏ အစွမ်းမှာ ထိုးကျသွားတော့သည်။

အခြားသော လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းစုများနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ရာတွင် ပိုမို ဆုတ်ယုတ်လာကာ တောင်ထိပ် ခုနစ်ခု၊ ရှစ်ခုခန့်ကို ဆက်တိုက် ဆုံးရှုံးလိုက်ရလေတော့၏။

အမှန်စင်စစ် ဤအရာအားလုံးမှာ မုန့်ဝမ်နှင့် မပတ်သက်ပေ။

ယခင်က ကျင့်ကြံနေစဉ် နှောင့်ယှက်ခံရသော အတွေ့အကြုံကြောင့် သူမသည် ယခုအခါ ကျင့်ကြံခြင်း ဂူအတွင်း ဝင်သည်နှင့် သူမ၏ အမှတ်အသားပြ သစ်သားပြားကို သိုလှောင်အိတ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ပစ်ထည့်ထားလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရက်သတ္တပတ် နှစ်ပတ် ကြာပြီးနောက် မုန့်ဝမ် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် သွေးရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

ဤရက်ပိုင်းအတွင်း သူမသည် ‘သွေးပင်လယ် ပုံရိပ်ယောင်အိပ်မက်’ ကို ပိုမို နက်နဲစွာ လေ့လာနိုင်ခဲ့ရုံသာမက ‘သွေးစက်ဝန်းမျက်လုံး’ ဟူသော မျက်လုံးပညာရပ် တစ်ခုကိုလည်း သင်ယူခဲ့ချေသည်။

ဤမျက်လုံးပညာရပ်မှာ ပုံရိပ်ယောင်များကို ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်ရုံသာမက သွေးလမ်းစဉ်၏ အစွမ်းဖြင့် အခြားသူများ၏ အာရုံခံစားမှုကိုပါ နှောင့်ယှက်စေနိုင်သည်။

နှလုံးစားပိုးကောင်၏ အတွေးဖတ်နိုင်စွမ်း၊ စိတ်ခံစားမှုကို နှောင့်ယှက်နိုင်စွမ်းတို့နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် မမျှော်လင့်ထားသော ရလဒ်များ ရရှိနိုင်ပေသည်။

မုန့်ဝမ်၏ စိတ်ကူးအရဆိုလျှင် သွေးမိစ္ဆာနန်းတော်မှ ယူဆောင်လာသော လျှို့ဝှက်ကျမ်း တစ်ဒါဇင်ကျော်လုံးကို ပိုင်နိုင်အောင် သင်ယူပြီးမှသာ အပြင်သို့ ထွက်လိုသည်။

သို့သော် သွေးလမ်းစဉ်ဂိုဏ်းစု၏ စည်းမျဉ်းများကို နတ်သားတော်က သတ်မှတ်ထားခြင်း ဖြစ်ရာ ဆန့်ကျင်၍ မရပေ။

ထို့ကြောင့် နှစ်ပတ်ကြာ ကျင့်ကြံပြီးနောက်တွင် ‘သွေးစက်ဝန်းမျက်လုံး’ ကို တတ်မြောက်သွားသော မုန့်ဝမ်သည် ကျင့်ကြံခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ထောင့်တစ်နေရာတွင် ပစ်ထားသော အမှတ်အသားပြ သစ်သားပြားကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

သစ်သားပြားကို ထုတ်လိုက်သည်နှင့် စူးရှသော အသံတစ်ခု ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာတော့၏။ သစ်သားပြားမှာ အဆက်မပြတ် တုန်ခါနေပြီး အရေးကြီးသော တိုက်ပွဲသတင်းများစွာ ရောက်ရှိနေချေပြီ။

မုန့်ဝမ်က သစ်သားပြားကို တစ်ချက် နှိပ်လိုက်ရာ အသံများ ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

အရေးကြီးသော သတင်းစကားအားလုံးကို နားထောင်ပြီးနောက်တွင် သူမ ကျင့်ကြံနေစဉ်အတွင်း ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို မုန့်ဝမ် နားလည်သွားတော့သည်။

ယွမ်ဝူနှင့် အခြားသူများ၏ တောင်ထိပ်များ အလုခံလိုက်ရကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ သူမမှာ လှောင်ရယ်မိပြီး ဤကိစ္စ၏ တရားခံမှာ သူမဖြစ်သည်ကို အနည်းငယ်မျှပင် ရှက်ရွံ့ခြင်း မရှိပေ။

အကယ်၍ အခြားသူများမှာ အပြစ်မရှိဘဲ မုန့်ဝမ် တစ်ဦးတည်းသာ ရှုံးနိမ့်၍ တောင်ထိပ်များ ဆုံးရှုံးခဲ့ပါက နတ်သားတော်၏ အမျက်ဒေါသမှာ သူမထံသို့သာ ကျရောက်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုမူ အားလုံး ရှုံးနိမ့်နေကြရာ နတ်သားတော်၏ အမျက်မှာလည်း အားလုံးအပေါ် မျှဝေ ကျရောက်သွားမည် ဖြစ်ချေသည်။ မုန့်ဝမ်အပေါ် ကျရောက်မည့် အမျက်ဒေါသမှာလည်း သိသိသာသာ လျော့နည်းသွားပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း... အကယ်၍ အခြားသူများ စစ်မြေပြင်တွင် ဆုံးရှုံးနေချိန်၌ သူမက အပြစ်မရှိရုံသာမက အောင်မြင်မှု အနည်းငယ် ရရှိခဲ့မည်ဆိုလျှင်ကော။

ထိုအခါတွင် နတ်သားတော်၏ အမျက်ဒေါသမှာ အခြားသူများထံသို့သာ ဦးတည်သွားမည် ဖြစ်သည်။

မုန့်ဝမ်သည် ဖီးနစ်တောင်ကြားမှ ထွက်ခွာလာပြီး သူမ လက်အောက်တွင် ကျန်ရှိနေသော တောင်ထိပ် သုံးခုမှ တောင်ထိပ်သခင်များထံသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း သတင်းပေးလိုက်သည်။

ဆုံးရှုံးသွားသော နယ်မြေများကို ပြန်လည် သိမ်းပိုက်ရန်အတွက် အင်အားစုစည်းကာ သူမနောက်သို့ အမြန်လိုက်ပါရန် အမိန့်ပေးလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်ချေသည်။

တောင်ထိပ်သခင် သုံးဦးမှာ သတင်းစကားကို ရရှိသောအခါ အံ့အားသင့်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။ သူတို့မှာ ဤရက်ပိုင်းအတွင်း မုန့်ဝမ်၏ အားကိုးမရမှုကို နေသားကျနေပြီ ဖြစ်သည်။

သူမက ရုတ်တရက် အမိန့်ထုတ်ကာ တန်ပြန်တိုက်စစ် ဆင်မည်ဟု ပြောလိုက်သောအခါ သူတို့မှာ တုံ့ပြန်ရန် အနည်းငယ် နှေးကွေးနေကြဆဲ ဖြစ်ချေသည်။

သို့သော်လည်း မကြာမီမှာပင် တောင်ထိပ်သခင် သုံးဦးမှာ သူတို့၏ အတွေးများကို ဖုံးကွယ်လိုက်ကြပြီး လက်အောက်မှ အထူးချွန်ဆုံး လူများကို ရွေးချယ်ကာ တိုက်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ကြတော့သည်။

ဤရက်ပိုင်းအတွင်း အခြားလမ်းစဉ်ဂိုဏ်းစုမှ လူများသည် ယွမ်ဝူ၊ ယွဲ့ချန် တို့နှင့် တိုက်ခိုက်ပြီး နယ်မြေသိမ်းပိုက်ရန်သာ အလုပ်ရှုပ်နေကြသည်။ ထို့ကြောင့် မုန့်ဝမ် လက်အောက်ရှိ ကျန်ရှိသော တောင်ထိပ် သုံးခုမှာ အခြားသူများ၏ လုယက်မှုကို မခံရသေးပေ။

အခန်း (၁၄၃) မြွေဖြူမယ် ရောက်ရှိလာခြင်း

နှစ်နာရီအကြာတွင် မုန့်ဝမ်သည် သူမ၏လက်အောက်ငယ်သားများကို ဦးဆောင်ကာ တန်ပြန်တိုက်စစ်ကို စတင်လိုက်တော့သည်။

လင်ကျူသည် သူမ၏တောင်ထိပ် ငါးခုဖြစ်သော ဟူရှောင်၊ လူမင်၊ သွေးငန်း၊ ချင်းရှာတောင်နှင့် မေပယ်တိမ်တိုက် တို့ကို သိမ်းပိုက်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် အနီးဆုံးဖြစ်သော မေပယ်တိမ်တိုက်တောင်မှပင် စတင်တိုက်ခိုက်ကြချေမည်။

မုန့်ဝမ်သည် ပထမဦးစွာ မေပယ်တိမ်တိုက်တောင်သို့ လူအင်အားဖြင့် ချီတက်သွားသည်။ ရောက်ရှိသည်နှင့် တပြိုင်နက် တိုက်ခိုက်မှု စတင်ရာ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ဂိုဏ်းစုမှာ အငိုက်မိသွားတော့၏။ အဆမတန် သာလွန်သော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ဖြင့် မေပယ်တိမ်တိုက်တောင်ကို ပြန်လည်သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့သည်။

မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ကျင့်ကြံသူ အားလုံးကို ရက်စက်စွာ ဖိနှိပ်လိုက်ကာ သူတို့၏ကျင့်ကြံမှုကို ပထမဦးစွာ တားမြစ်ပိတ်ပင် လိုက်ပြီးမှ စနစ်တကျ ချုပ်နှောင်ထားလိုက်သည်။

အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သော သွေးလမ်းစဉ်ဂိုဏ်းသားများကိုမူ ကောင်းမွန်စွာ နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်ကာ သီးခြားစီ စီစဉ်ပေးလိုက်ချေ၏။

မုန့်ဝမ် မေပယ်တိမ်တိုက်တောင်ကို ပြန်လည်သိမ်းပိုက်နေစဉ်မှာပင် ထိုတောင်ကျဆုံးသွားသည့်သတင်းမှာ လင်ကျူထံသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

မုန့်ဝမ်၏ နယ်မြေငါးခုကို သိမ်းပိုက်ပြီးနောက်တွင် လင်ကျူသည် မုန့်ဝမ် ရုတ်တရက်ပေါ်လာပြီး အလစ်အငိုက် တိုက်ခိုက်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် အချိန်အတော်ကြာ သတိကြီးစွာ ထားခဲ့သည်။

သို့သော် နှစ်ပတ်ကျော် စောင့်ခဲ့သော်လည်း မုန့်ဝမ်မှာ ပေါ်မလာခဲ့သဖြင့် သူ၏ သတိဝီရိယမှာ တဖြည်းဖြည်း လျော့ရဲလာခဲ့ချေ၏။

ထို့ကြောင့် သူသည် အဝေးသို့ ခရီးထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

သူထွက်သွားပြီး နှစ်ရက်အကြာမှာပင် မေပယ်တိမ်တိုက်တောင် ကျဆုံးသွားသည့် သတင်းကို ရရှိလိုက်တော့သည်။

လင်ကျူ၏ မျက်နှာမှာ အုံ့မှိုင်းသွားကာ ဟူရှောင်၊ လူမင်၊ သွေးငန်း နှင့် ချင်းရှာတောင် လေးခုရှိ သူ၏လက်အောက်ငယ်သားများကို အင်အားဖြည့်တင်းရန်နှင့် ခံစစ်အထပ်ထပ် ပြင်ဆင်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ဂိုဏ်းစုမှ အခြား နတ်သားတော်အလျောင်းအလျာ တစ်ဦးဖြစ်သော မြွေဖြူမယ်ထံသို့ အကူအညီတောင်းခံသည့် သတင်းပို့လိုက်တော့သည်။

“မြွေဖြူမယ်... နင် ငါ့ကို ဟူရှောင်၊ လူမင်၊ သွေးငန်း နဲ့ ချင်းရှာတောင်တောင် လေးခုကို ကာကွယ်ပေးပြီး မုန့်ဝမ်ကို တားဆီးပေးမယ်ဆိုရင် ငါ နင့်ကို တောင်ထိပ်တစ်ခု ပေးမယ်”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မြွေဖြူမယ်က တဟားဟား ရယ်မောလိုက်ပြီး လင်ကျူကို တိုက်ရိုက်ပင် ငြင်းပယ်လိုက်၏။

“ငါ့မှာ လုပ်စရာကိစ္စလေးတွေ ရှိနေလို့ အချိန်မပေးနိုင်တာ စိတ်မကောင်းပါဘူး”

လင်ကျူက သွားကြိတ်လျက် -

“တောင်ထိပ်တစ်ခုတင်မကဘူး၊ သွေးကျွန် ငါးဆယ်လည်း ထပ်ပေးမယ်။ ဒါ ငါ့ရဲ့ နောက်ဆုံးကမ်းလှမ်းချက်ပဲ။ နင် ဒါမှ သဘောမတူရင် ငါ တခြားလူပဲ ရှာရတော့မယ်”

“ကောင်းပြီလေ... ဒီနတ်သမီးလေးက နင့်အတွက် တစ်ခေါက်လောက် သွားပေးတာပေါ့”

မြွေဖြူမယ်က ပြုံးလိုက်ပြီး သတင်းပို့ခြင်းကို ဖြတ်တောက်ကာ သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်းဂူမှ ထွက်လာခဲ့သည်။

သူမသည် ခါးလေးကို နွဲ့ကာ လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သွေးငန်းတောင် အပြင်ဘက်၌...

သွေးငန်းတောင်တွင် မိစ္ဆာလမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူများ ပိုမိုစုဝေးလာသည်ကိုလည်းကောင်း၊ ကျင့်ကြံသူ အမြောက်အမြားဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော အစီအရင်ကိုလည်းကောင်း ကြည့်ရှုရင်း မေပယ်တိမ်တိုက်တောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပိန်လှီနေသော တောင်ထိပ်သခင်မှာ ပင်ကိုယ်သိစိတ်အရ နဖူးကြောများ တွန့်သွားမိချေသည်။

ထိုမေပယ်တိမ်တိုက်တောင်ထိပ်သခင်မှာ ကံဆိုးစွာပင် မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ဂိုဏ်းစု၏ လက်အောက်တွင် အကျဉ်းသား ဖြစ်ခဲ့ရသူဖြစ်သည်။ နှစ်ပတ်ကျော်တိုင်အောင် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများ၏ ကျွန်ပြုခြင်းနှင့် နှိပ်စက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရကာ အကြီးအကျယ် အရှက်ရခဲ့သူပင်။

ထို့ကြောင့် ကယ်တင်ခြင်း ခံရပြီးနောက်တွင် မေပယ်တိမ်တိုက်တောင်၌ နေရစ်ရန် အကြံပြုချက်ကို ငြင်းပယ်ပြီး လာမည့်တိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်ရန် တက်ကြွစွာ တောင်းဆိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်ချေသည်။

“သခင်မ... ဒါက မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ဂိုဏ်းစုရဲ့ ထူးခြားတဲ့ အစီအရင်တစ်ခုဖြစ်တဲ့ ‘နေဝန်းရွှေရောင် သားရဲရှစ်ပါး အစီအရင်’ ပဲ။ ဒါကို မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ ရှစ်ဦး ဒါမှမဟုတ် ရှစ်ဦးထက်ပိုတဲ့သူတွေက သူတို့ရဲ့ သားရဲအသွင်ကို ဖော်ထုတ်ပြီး အရပ်ရှစ်မျက်နှာမှာ ရပ်တည်ကာ သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားတွေကို ပေါင်းစပ်ထားတာ ဖြစ်တယ်”

မုန့်ဝမ် အကြည့်ကို ပို့လိုက်ရာ ‘နေဝန်းရွှေရောင် သားရဲရှစ်ပါး အစီအရင်’ ၏ အရပ်ရှစ်မျက်နှာတွင် မိစ္ဆာလမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူများစွာ စုဝေးနေပြီး သားရဲအသွင်များကို ဖော်ထုတ်ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

မျက်လုံးပြာ မီးခြင်္သေ့၊ မီးလျှံဖြူ နဂါးဆင်၊ ရွှေချပ်ဝတ် မြေနဂါး စသည်ဖြင့် အားလုံးမှာ ကြီးမားပြီး အစွမ်းထက်သော မိစ္ဆာသားရဲများ ဖြစ်ကြချေ၏။

မေပယ်တိမ်တိုက်တောင်ထိပ်သခင်က ဆက်လက် ရှင်းပြသည်မှာ -

“နေဝန်းရွှေရောင် သားရဲရှစ်ပါး အစီအရင်ဟာ ပြင်းထန်ပြီး ကျယ်ပြန့်တဲ့ စွမ်းအားကို ဦးတည်တာပါ။ ဒီအစီအရင်ကို ဖွဲ့စည်းထားတဲ့ မိစ္ဆာသားရဲတွေ ပိုသန်မာလေ၊ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်က ပိုကြီးမားလေပဲ။ အောက်က အစီအရင်ဆိုရင် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် နောက်ဆုံးပိုင်း ကျင့်ကြံသူ နှစ်ဆယ့်လေးဦးနဲ့ ဖွဲ့စည်းထားတာမို့ အဲဒီစွမ်းအားက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် သုံးမှာရှိတဲ့ နတ်သားတော်အလျောင်းအလျာ တစ်ယောက်ရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ ညီမျှနေတာပါ”

အောက်ခြေက လူအယောက် နှစ်ဆယ်ကျော် ပေါင်းစပ်ရုံနဲ့ ထိပ်တန်း တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား တစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်တာလား.........

မုန့်ဝမ်သည် အောက်ရှိ ‘နေဝန်းရွှေရောင် သားရဲရှစ်ပါး အစီအရင်’ ကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်ရှုနေမိသည်။ သူမသည် အစီအရင်များအကြောင်းကို အနည်းငယ်သာ သိရှိပြီး များစွာ မလေ့လာဖူးပေ။ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ရောက်ပြီးကတည်းက နယ်မြေသိမ်းခြင်းနှင့် ကျင့်ကြံခြင်းတို့ဖြင့်သာ အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့ရသဖြင့် ထိုသို့သောအရာများကို လေ့လာရန် အချိန်မရှိခဲ့ပေ။

“ငါတို့ သွေးလမ်းစဉ်ဂိုဏ်းစုမှာရော ဒီလို အစီအရင်မျိုး ရှိလား”

“ရှိပါတယ်ခင်ဗျာ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်ကြားဖူးတာတော့ ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ နတ်သားတော်အလျောင်းအလျာတွေထဲမှာ သခင်မ ချင်းလင် တစ်ယောက်ပဲ ဒီပညာရပ်မှာ ကျွမ်းကျင်တယ်လို့ သိရပါတယ်”

မေပယ်တိမ်တိုက်တောင်ထိပ်သခင်က မိစ္ဆာလမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူများ ဖွဲ့စည်းနေသော အခြား အစီအရင်များအကြောင်းကိုလည်း မိတ်ဆက်ပေးသော်လည်း စွမ်းအားပိုင်းတွင် ‘နေဝန်းရွှေရောင် သားရဲရှစ်ပါး အစီအရင်’ က အသန်မာဆုံး ဖြစ်ချေသည်။

မုန့်ဝမ်က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး တိုက်ခိုက်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမကိုယ်တိုင် ရှေ့သို့ တက်လှမ်းကာ ဝေးကွာသောနေရာရှိ ‘နေဝန်းရွှေရောင် သားရဲရှစ်ပါး အစီအရင်’ ထံသို့ ဦးတည်လိုက်တော့သည်။

သွေးရောင်လွှမ်းသော ဓားရှည်တစ်လက်မှာ မုန့်ဝမ်၏လက်မှ တိတ်ဆိတ်စွာ ပျံထွက်သွားပြီး အောက်ရှိ အစီအရင်ထံသို့ တားဆီး၍မရသော အရှိန်အဝါဖြင့် ပိုင်းဖြတ်လိုက်ချေ၏။

အစီအရင်အတွင်း အခိုင်အမာ တပ်စွဲထားသော မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ နှစ်ဆယ့်လေးဦးမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ရန်သူနှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ရသဖြင့် သူတို့၏ စွမ်းအင်နှင့် သွေးစွမ်းအား အားလုံးကို အလျင်အမြန်ပင် အသက်သွင်းကာ ဓားချက်ကို ခုခံကြတော့သည်။

“တောင့်ခံထားကြစမ်း... သခင် လင်ကျူက အစွမ်းထက်တဲ့ စစ်ကူတွေကို ဖိတ်ခေါ်ထားပြီးပြီ။ သခင်မ မြွေဖြူမယ် လာနေပြီ......”

“ငါတို့ သူမကို အမွှေးတိုင်တစ်ဝက်စာ အချိန်လောက်ပဲ တားထားနိုင်ရင် ရပြီ”

သွေးဓားချက်မှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကျဆင်းလာရာ ‘နေဝန်းရွှေရောင် သားရဲရှစ်ပါး အစီအရင်’ ထံမှ စူးရှသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ရွှေရောင်အလင်းနှင့် သွေးဓားချက်တို့ အသက်ရှူရုံ အနည်းငယ်ကြာ အပြန်အလှန် ရင်ဆိုင်ပြီးနောက်တွင် ထိုသွေးဓားကို အမှန်တကယ်ပင် ဟန့်တားနိုင်ခဲ့ချေပြီ။

“စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းသားပဲ”

မုန့်ဝမ်သည် လူတိုင်း၏ လှုပ်ရှားမှုနှင့် အစီအရင်၏ လည်ပတ်ပုံကို ကြည့်ရှုရင်း သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် အပြုံးစလေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သို့သော်လည်း ခုနက တိုက်ခိုက်မှုမှာ စမ်းသပ်ရုံ သက်သက်သာ ဖြစ်ချေသည်။

အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် သုံးရှိ နတ်သားတော်အလျောင်းအလျာပင်လျှင် သူမကို မတားဆီးနိုင်ပါဘဲနှင့် ဤမျှသာရှိသော အစီအရင်က မည်သို့ တားဆီးနိုင်မည်နည်း။

မုန့်ဝမ်က လက်ကို မြှောက်လိုက်ကာ အစီအရင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ဖိနှိပ်လိုက်သည်။ နီရဲကာ လေးလံသော သွေးရောင်အလင်းတန်းများ ဟိန်းဟောက်ထွက်ပေါ်လာပြီး ‘နေဝန်းရွှေရောင် သားရဲရှစ်ပါး အစီအရင်’ ကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်လိုက်တော့သည်။

သွေးအလင်းတန်းမှာ တားဆီးမရသော စွမ်းအားဖြင့် ကျဆင်းလာရာ အစီအရင်ပေါ်ရှိ ရွှေရောင်အလင်းတန်းမှာ ချက်ချင်းပင် သုံးပုံတစ်ပုံခန့် နောက်သို့ ဆုတ်သွားရသည်။

အစီအရင်ကို ဖွဲ့စည်းထားသော ကျင့်ကြံသူ နှစ်ဆယ့်လေးဦးလုံးမှာ သွေးများ အန်ထုတ်ကုန်ကြကာ သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့၏။

“ပျော့ညံ့လွန်းတယ်”

မုန့်ဝမ်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် မှတ်ချက်ပြုလိုက်သည်။ ဤအစီအရင်၏ စွမ်းအားမှာ အစစ်အမှန် ကျင့်ကြံမှု မဟုတ်ပေ။ အဆင့်တူ သို့မဟုတ် ပိုမိုသန်မာသော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားနှင့် ရင်ဆိုင်ရပါက ဤ ‘နေဝန်းရွှေရောင် သားရဲရှစ်ပါး အစီအရင်’ မှာ ဖိနှိပ်ခံရရုံသာ ရှိတော့သည်။

မုန့်ဝမ်က လက်ကို တစ်ဖန် ပြန်မြှောက်လိုက်ကာ သူမရှေ့ရှိ အစီအရင်ကို ရိုက်ချလိုက်ပြန်သည်။ အသက်ရှူရုံ အနည်းငယ်မျှ မနည်း တောင့်ခံပြီးနောက်တွင် ‘နေဝန်းရွှေရောင် သားရဲရှစ်ပါး အစီအရင်’ ပေါ်ရှိ ရွှေရောင်အလင်းမှာ တစ်လက်မချင်းစီ ကွဲအက်ကာ ပျက်စီးသွားလေတော့၏။ အစီအရင်ကို ဖွဲ့စည်းထားသော ကျင့်ကြံသူ အများအပြားမှာ တိုက်ရိုက်ပင် သတိလစ်သွားကြတော့သည်။

“သခင်... အနောက်တောင်ဘက်ကနေ အရမ်း အစွမ်းထက်တဲ့ စွမ်းအားတစ်ခု ချဉ်းကပ်လာနေပြီ”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဆက်လက် လှုပ်ရှားရန် ပြင်နေသော မုန့်ဝမ်သည် အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားကာ နှလုံးစားပိုးကောင် ပြောသော အရပ်မျက်နှာသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သွေးစွမ်းအင်များ သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် စုစည်းလာပြီးနောက်မှ ပြန်လည် ပျောက်ကွယ်သွားချေ၏။

“မြွေလေးတစ်ကောင်ပဲကိုး”

မုန့်ဝမ်က သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို မဲ့လိုက်သည်။ လင်ကျူက ဒီလောက်ကြာအောင် ပေါ်မလာတာဆိုတော့ တစ်နေရာရာမှာ ပိတ်မိနေတာ ဖြစ်ရမည်။ ဤမြွေလေးမှာ လင်ကျူ ဖိတ်ခေါ်ထားသော ကူညီသူ ဖြစ်ရပေမည်။

မုန့်ဝမ်၏ စိတ်အာရုံမှာ လှုပ်ရှားသွားကာ သွေးပင်လယ်မှ ပြောင်းလဲလာသော ပုံရိပ်ယောင် အရှိန်အဝါများမှာ သူမကို ဗဟိုပြု၍ တိတ်ဆိတ်စွာ ပြန့်နှံ့သွားတော့သည်။ ပုံရိပ်ယောင် အရှိန်အဝါနှင့် ထိတွေ့မိသော သူတိုင်းမှာ သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် မိန်းမောသွားသလို ခံစားရသော်လည်း ချက်ချင်းပင် ပုံမှန် ပြန်ဖြစ်သွားကာ မလှမ်းမကမ်းရှိ ရန်သူများကို ဆက်လက် တိုက်ခိုက်နေကြသည်။

မြွေဖြူမယ် ရောက်ရှိလာသောအခါ ထိုကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းကို တွေ့လိုက်ရသည်။ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများသည် အစီအရင်၏ စွမ်းအားကို အသုံးချလျက် မုန့်ဝမ်၏ လူများကို အကြိတ်အနယ် ယှဉ်ပြိုင်နေကြသည်။

မုန့်ဝမ်၏ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာသော စွမ်းအားများကြောင့် လူအချို့ သေဆုံးနေရသည်။

သို့သော် မိစ္ဆာသားရဲဂိုဏ်းစုတွင် အသက်ပေါင်းများစွာ ရှိနေသဖြင့် ကျဆုံးသွားသူများ၏ နေရာတွင် အခြားသူများက လျင်မြန်စွာ အစားထိုးဝင်ရောက်လာကြချေ၏။

မြွေဖြူမယ်သည် ချက်ချင်း ကိုယ်ယောင်မပြသေးပေ။ ထိုအစား ဝိညာဉ်မြွေတစ်ကောင်၏ ပုန်းကွယ်နိုင်စွမ်းရှိသော ပါရမီကို အသုံးပြု၍ ဘေးတစ်နေရာတွင် တိတ်တဆိတ် ပုန်းကွယ်ကာ တိုက်ပွဲကို အသေအချာ စောင့်ကြည့်နေမိသည်။

မုန့်ဝမ်တွင် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် လေး ကျင့်ကြံမှုသာ ရှိကြောင်းနှင့် သူမ၏ စွမ်းအားမှာ ကောလာဟလများ ပြောသလောက် မကြီးမားကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက်တွင်မှ အနီးအနား၌ ပုန်းကွယ်နေသော မြွေဖြူမယ်သည် နောက်ဆုံးတွင် စတင် လှုပ်ရှားလိုက်လေသည်။

အခန်း (၁၄၄) ထူးခြားသော လက်ကောက်တစ်ကွင်း

မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ဂိုဏ်းစုတွင် ကျင့်ကြံခြင်းနည်းလမ်း နှစ်မျိုးရှိချေသည်။ တစ်မျိုးမှာ ကျူးယုံကဲ့သို့သော အမျိုးအစားဖြစ်ပြီး မည်သည့်မိစ္ဆာဓာတ်ကိုမဆို လက်ခံကျင့်ကြံခြင်း ဖြစ်သည်။

အခြားတစ်မျိုးမှာမူ မြွေဖြူမယ်နှင့် လင်ကျူတို့ကဲ့သို့ မိစ္ဆာသားရဲ အမျိုးအစားတစ်ခုတည်းကိုသာ ရွေးချယ်ကျင့်ကြံခြင်း ဖြစ်သည်။

မြွေဖြူမယ် သန့်စင်ကျင့်ကြံထားသော မိစ္ဆာသားရဲများမှာ မြွေနွယ်ဝင် သားရဲများသာ ဖြစ်ကြပြီး ပုန်းကွယ်ခြင်းနှင့် အလစ်အငိုက် တိုက်ခိုက်ခြင်းတို့တွင် အထူးကျွမ်းကျင်လှချေ၏။

သူမ၏ အရှိန်အဝါမှာ အပြည့်အဝ ပုန်းကွယ်နေပြီး မုန့်ဝမ်၏ ပတ်ဝန်းကျင် ပေသုံးဆယ်အတွင်း ရောက်ရှိလာမှသာ ရုတ်တရက် ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ အလစ်အငိုက် တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။

လျှပ်စီးလက်သည်ထက်ပင် မြန်ဆန်သော အရိပ်တစ်ခုမှာ လေထုထဲတွင် လှိုင်းတွန့်လေးတစ်ခုမျှပင် မကျန်ခဲ့ဘဲ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်မူ ညှီနံ့များနှင့်အတူ ကြီးမားလှသော မြွေခေါင်းကြီးမှာ ပါးစပ်ကို ဟလျက်၊ အဆိပ်စွယ်များကို ငေါ့လျက် မုန့်ဝမ်၏ မျက်နှာဆီသို့ တိုက်ရိုက်ပင် ခုန်အုပ်လိုက်ချေပြီ။

အကယ်၍သာ အကိုက်ခံရပါက ဦးခေါင်းနှင့် ကိုယ်လက် ချက်ချင်း ပြတ်တောက်သွားမည့် မြင်ကွင်းမျိုးပင် ဖြစ်ချေသည်။

မုန့်ဝမ်၏ မျက်နှာတွင် ထိတ်လန့်ဟန် ပေါ်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို နောက်သို့ အလျင်အမြန် လှန်ချလိုက်ရာ ညှော်နံ့နံလှသော မြွေပါးစပ်ကြီးမှာ သီသီလေး လွဲချော်သွားတော့၏။

သူမ၏ အလစ်အငိုက် တိုက်ခိုက်မှု မအောင်မြင်သဖြင့် မြွေဖြူမယ်၏ မျက်လုံးထဲတွင် လူသားတို့ကဲ့သို့ အံ့ဩရိပ် လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီးနောက် သူမ၏ ကိုယ်ကို ပြန်လည် ရစ်ပတ်ကာ မုန့်ဝမ်ကို ထပ်မံ တိုက်ခိုက်ပြန်သည်။

မြွေဖြူမယ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြီးမားပြီး အလွန်အမင်း အားကောင်းလှရာ မြွေမြီးဖြင့် တစ်ချက် ရိုက်လိုက်တိုင်း တောင်တန်းများကို ဖြိုခွဲကာ ကျောက်တုံးများကို ကြေမွစေနိုင်သော စွမ်းအားများ ပါဝင်နေသည်။

သို့သော်လည်း မုန့်ဝမ်မှာမူ လျင်မြန်ဖြတ်လတ်လွန်းလှပြီး နောက်ဆုံးစက္ကန့်ရောက်တိုင်း တိုက်ခိုက်မှုများကို အမြဲ ရှောင်တိမ်းနိုင်ရုံသာမက တန်ပြန်တိုက်စစ် ဆင်ရန် အခွင့်အရေးများကိုပါ အမိအရ ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်ချေ၏။

“ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...”

ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်း ထူးခြားသော အသံဗလံများ ပဲ့တင်ထပ်သွားကာ ဖုန်မှုန့်များ ဝေလုံးသွားတော့သည်။

မြွေဖြူမယ်သည် ထပ်တလဲလဲ တိုက်ခိုက်နေသော်လည်း မုန့်ဝမ်ကို အနည်းငယ်မျှပင် မထိခိုက်စေနိုင်ဘဲ ဖြစ်နေကာ သူမကိုယ်တိုင်သာ အချက်အချို့ အထိုးခံလိုက်ရလေသည်။

တဖြည်းဖြည်းနှင့် မြွေဖြူမယ်သည် သူမ၏ ခွန်အားများ လျော့နည်းလာသည်ကို ခံစားလာရပြီး အသက်ရှူသံများမှာလည်း မြန်ဆန်လာတော့၏။

သူမ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ထိတ်လန့်ရိပ်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ ဤမုန့်ဝမ်ဆိုသော မိန်းမမှာ အသွင်ပြောင်းထားသည့် မိစ္ဆာသားရဲ တစ်ကောင်များလား...... သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အဘယ်‌ေြကာင့် ဤမျှအထိတောင့်တင်းခိုင်မာနေရသနည်း။

အမှောင်ထဲတွင် ပုန်းကွယ်ကာ တိုက်ပွဲကို အကဲခတ်နေစဉ်က သူမသည် အချိန်အတော်ကြာ အသေအချာ စောင့်ကြည့်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုစဉ်က ပြိုင်ဘက်မှာ ဤမျှအထိ မသန်မာခဲ့ပါချေ။

သို့သော်လည်း မြွေဖြူမယ်သည် သူမ၏ နည်းဗျူဟာကို ပြောင်းလဲရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်စဉ်မှာပင် မုန့်ဝမ်၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ နှေးကွေးသွားသယောင် သတိပြုမိလိုက်သည်။

“ဟက်... ခဏတာ စွမ်းအားပေါက်ကွဲတဲ့ နည်းလမ်းကို သုံးထားတာနေမှာပဲ၊ အခုတော့ ခံနိုင်ရည် ကုန်သွားပြီထင်တယ်”

မြွေဖြူမယ်၏ စိတ်ထဲတွင် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားကာ သူမ၏ မျက်လုံးထဲမှ ရက်စက်သော အလင်းတန်းများ ပြန်လည် တောက်ပလာတော့သည်။

သူမသည် ပါးစပ်ကို ရုတ်တရက် ကျယ်ကျယ်ဟလျက် ရှူးရှူးရှဲရှဲ အသံပေးကာ မြွေကိုယ်ကြီးဖြင့် ပြန်လည် ရစ်ပတ်လိုက်ပြီး မုန့်ဝမ်ကို တင်းကျပ်စွာ ချုပ်နှောင်ရန် ကြိုးစားတော့သည်။

မုန့်ဝမ်၏ တုံ့ပြန်မှုများမှာ ပိုမို၍ လေးလံထိုင်းမှိုင်းလာသည်။ သူမ ရှောင်တိမ်းရန် ကြိုးစားသော်လည်း မအောင်မြင်ဘဲ မြွေဖြူမယ်၏ ရစ်ပတ်ခြင်းကို တိုက်ရိုက်ပင် ခံလိုက်ရချေပြီ။

အောင်မြင်သွားပြီ.........

မြွေဖြူမယ်သည် စိတ်ထဲတွင် ဝမ်းမြောက်သွားကာ မုန့်ဝမ်ကို အသားပြားဖြစ်အောင် တင်းကျပ်စွာ ညှစ်ခြေရန် ပြင်လိုက်တော့သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် သူမ၏ ခုနစ်လက်မ အချက်အချာ နေရာတွင် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရချေ၏။

ပြင်းထန်ပြီး အာဏာစက်ကြီးမားလှသော သွေးလမ်းစဉ် အရှိန်အဝါတစ်ခုမှာ သူမ၏ ခုနစ်လက်မ အချက်အချာမှတစ်ဆင့် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ တိုးဝင်လာပြီး သူမကို လုံးဝ မလှုပ်နိုင်အောင် တားမြစ်ပိတ်ပင်လိုက်တော့သည်။

ဒါ... ဒါ ဘာဖြစ်တာလဲ.........

မြွေဖြူမယ်၏ မျက်လုံးများမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုကြောင့် ပြူးကျယ်သွားတော့သည်။ သူမ အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ မုန့်ဝမ်၏ လက်မှာ သူမ၏ ခုနစ်လက်မ အချက်အချာကို တင်းကျပ်စွာ ညှစ်ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင်မူ နောက်ပြောင်လိုသော အပြုံးတစ်ခု ရှိနေချေ၏။

မြွေဖြူမယ်သည် မုန့်ဝမ်၏ လက်တွင်းမှ ရုန်းထွက်နိုင်ရန် သူမ၏ ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်ကို အပြင်းအထန် တွန့်လိမ်လှုပ်ရှားသော်လည်း သူမ ပို၍ရုန်းလေလေ၊ ထိုနုနယ်သော လက်ကလေးမှာ သံညှပ်တစ်ခုကဲ့သို့ သူမ၏ အသက်သွေးကြောကို ပိုမို၍ တင်းကျပ်စွာ ညှစ်ထားလေလေပင် ဖြစ်ချေသည်။

သူမ၏ ကိုယ်တွင်းရှိ သွေးစွမ်းအင်များ ပွက်ပွက်ဆူလာသည်ကို ခံစားမိသောအခါ မြွေဖြူမယ်မှာ အကြီးအကျယ် ထိတ်လန့်သွားတော့သည်။

သူမသည် ထပ်မံ၍ မတုံ့ဆိုင်းတော့ဘဲ သူမ၏ ကိုယ်ကို တွန့်လိမ်လိုက်ကာ ငါးကျည်းကဲ့သို့ သေးငယ်သော မြွေနက်ကလေးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး မုန့်ဝမ်၏ လက်အောက်မှ လျှောထွက်သွားတော့၏။

“အတော်လေး လျှောတာပဲ”

မြွေဖြူမယ် သူမ၏လက်တွင်းမှ လွတ်မြောက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ မုန့်ဝမ်က အံ့ဩဟန်ဖြင့် မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိသည်။

“ရှူး... ရှူး...”

ငါးကျည်းကဲ့သို့ မြွေနက်ကလေးမှာ လျှာကို ထုတ်လိုက် သွင်းလိုက်လုပ်ကာ ခြိမ်းခြောက်သည့် သတိပေးချက် ထုတ်ပြန်လိုက်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မုန့်ဝမ်၏ မျက်စိကို ကွယ်သွားစေရန် သဲဝါမှုန်များကို ထွေးထုတ်လိုက်တော့သည်။

“အောက်တန်းကျတဲ့ လှည့်ကွက်လေးပါပဲ”

မုန့်ဝမ်က မထီမဲ့မြင် ပြုလိုက်ကာ သူမ၏ လက်အင်္ကျီစကို ဝေ့ယမ်းလျက် သဲဝါမှုန်များကို လွင့်စင်သွားအောင် ပြုလုပ်လိုက်သည်။

သဲဝါမှုန် လှည့်ကွက် မအောင်မြင်သည်ကို မြင်သောအခါ မြွေနက်ကလေးမှာ သူမ၏ ပါးစပ်ကို ပြန်ဟလိုက်ပြီး အစိမ်းရောင် အဆိပ်ငွေ့လုံးတစ်ခုကို ထွေးထုတ်လိုက်ပြန်သည်။

ဤအဆိပ်ငွေ့မှာ အလွန်အမင်း ယုတ်ညံ့လှပြီး ထိတွေ့မိသည်နှင့် အရိုးများနှင့် ဝိညာဉ်များကိုပါ အရည်ပျော်သွားစေနိုင်သော အစွမ်းရှိချေ၏။

သို့သော်လည်း မုန့်ဝမ်အနေဖြင့် မြွေမိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင် အဆိပ်သုံးမည်ကို အဘယ်ကြောင့် သတိမထားဘဲ နေပါမည်နည်း။ သူမသည် အသက်ကို အောင့်ထားလိုက်ကာ သူမ၏ ပုံရိပ်မှာ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး အဆိပ်ငွေ့တိုက်ကွက်ကို ရှောင်တိမ်းလိုက်တော့သည်။

မုန့်ဝမ်က နောက်တစ်ကြိမ် ရှောင်တိမ်းသွားသည်ကို မြင်သောအခါ မြွေဖြူမယ်မှာ ပိုမို၍ ဒေါသထွက်လာတော့သည်။

သူမသည် သူမ၏ အသွင်သဏ္ဌာန်ကို တစ်ဖန် ပြန်ပြောင်းလိုက်ရာ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ပုန်းကွယ်ခြင်းနှင့် လျင်မြန်ခြင်းတို့ကြောင့် လူသိများသော ‘အရိပ်မဲ့မြွေ’ အဖြစ်သို့လည်းကောင်း၊ တစ်ခါတစ်ရံတွင် အလွန်အမင်း သန်မာသော မိစ္ဆာကိုယ်ထည်ရှိသည့် ‘ကောင်းကင်ဝါးမြို စပါးအုန်းကြီး’ အဖြစ်သို့လည်းကောင်း ပြောင်းလဲကာ အမျိုးမျိုးသော နည်းလမ်းများကို အလှည့်ကျ အသုံးပြုသော်လည်း မုန့်ဝမ်ကို အနည်းငယ်မျှပင် မထိခိုက်စေနိုင်ခဲ့ပေ။

နှလုံးစားပိုးကောင်၏ စိတ်ခံစားမှုကို သိရှိနိုင်စွမ်းနှင့် သူမ အသစ်ကျပ်ချွတ် လေ့ကျင့်ထားသော ‘သွေးစက်ဝန်းမျက်လုံး’ တို့ကို အားကိုးလျက် မုန့်ဝမ်မှာ ပြိုင်ဘက်၏ တိုက်ကွက်များကို အမြဲတမ်း တိကျစွာ ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ချေသည်။

သူမသည် မြွေဖြူမယ်၏ တိုက်ကွက်များကို ရှောင်တိမ်းရင်း တန်ပြန်တိုက်စစ်များကို အဆက်မပြတ် ဆင်နွှဲနေကာ သူမ၏ မျက်နှာထက်တွင်မူ ပေါ့ပါး လွတ်လပ်သော အပြုံးတစ်ခု ရှိနေချေ၏။

“ဘာလဲ... လှည့်ကွက်တွေ ကုန်သွားပြီလား”

မုန့်ဝမ်သည် တဖြည်းဖြည်း အားအင်ကုန်ခမ်းလာသော မြွေဖြူမယ်ကို ကြည့်ကာ လှောင်ပြောင်သော လေသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

“ခုမှ အစပဲ ရှိသေးတာလေ... မင်းက မတောင့်ခံနိုင်တော့ဘူးလား”

မြွေဖြူမယ်မှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသလို ဒေါသလည်း ထွက်နေချေပြီ။ သူမ အပိုင်နိုင်ဆုံးဟု ထင်ထားသော တိုက်ပွဲမှာ ဤအခြေအနေအထိ ရောက်သွားလိမ့်မည်ဟု သူမ အိပ်မက်ပင် မမက်ခဲ့မိပေ။

ဤမုန့်ဝမ်မှာ အနည်းငယ် အစွမ်းထက်လွန်းနေသည်။ သူမက တကယ်ပဲ မကြာသေးမီကမှ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ရောက်ရှိခဲ့တဲ့ လူသစ်တစ်ယောက် ဟုတ်ရဲ့လား......... ဒါမှမဟုတ် တစ်ခုခုကို ငြီးငွေ့နေတဲ့ မိစ္ဆာအိုကြီးတစ်ယောက်က ဖန်တီးထားတဲ့ ‘ကိုယ်ပွား’ များလား။

မြွေဖြူမယ် နောက်ဆုတ်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် နောက်ဆုံးတွင် အခွင့်အရေး အနည်းငယ်ကို တွေ့ရှိသွားတော့သည်။

ကြာရှည်လာသော တိုက်ပွဲအတွင်း မုန့်ဝမ်မှာ အမြဲတမ်း အသာစီး ရနေခဲ့ရာ သူမသည် တဖြည်းဖြည်းနှင့် သတိဝီရိယ လျော့ရဲလာပုံ ပေါ်နေချေ၏။

မြွေဖြူမယ်မှာ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားတော့သည်။ သူမသည် ထိုအခွင့်အရေးကို အမိအရ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ကာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လေပေါ်သို့ ပျံတက်နေသော တုတ်တစ်ချောင်းကဲ့သို့ တင်းခံလိုက်ပြီးနောက် မုန့်ဝမ်၏ လက်မောင်းပေါ်သို့ ပြေးဝင်ကာ အပြင်းအထန် ကိုက်လိုက်တော့သည်။

အဆိပ်စွယ်များ အရေပြားထဲသို့ ထိုးဝင်သွားသော ခံစားမှုကြောင့် မြွေဖြူမယ်၏ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်သွားချေ၏။

အောင်မြင်သွားပြီ.........

မြွေဖြူမယ်မှာ စိတ်ထဲတွင် ကျိတ်၍ ဝမ်းသာသွားကာ မုန့်ဝမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ အဆိပ်များကို အစွမ်းကုန် ထိုးသွင်းလိုက်တော့သည်။ ထိုပြင်းထန်သော အဆိပ်များ စတင် အာနိသင်ပြလာသည်နှင့် မုန့်ဝမ်မှာ သေချာပေါက် သေဆုံးရပေတော့မည်။

မြွေဖြူမယ်မှာ မုန့်ဝမ်ကို အဆိပ်ခတ်လိုက်ပြီး အောင်မြင်မှု အကြီးအကျယ် ရရှိကာ နယ်မြေကို သိမ်းပိုက်လိုက်ရသော လှပသည့် မြင်ကွင်းကို ကြိုတင် မြင်ယောင်ရင်း အလွန်အမင်း ကျေနပ်နေမိသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် သူမ၏ ဝိညာဉ်အတွင်းပိုင်း အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာ၌ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရချေ၏။ အစွမ်းထက်သော စွမ်းအားတစ်ခုက သူမကို တင်းကျပ်စွာ ချုပ်နှောင်လိုက်ရာ သူမမှာ လုံးဝ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပေ။

“အာ... မြွေလေး... မြွေလေးရေ...” မုန့်ဝမ်၏ အသံမှာ မြွေဖြူမယ်၏ နားထဲတွင် နောက်ပြောင်သော လေသံဖြင့် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

“မင်းကို ငါက ပေါင်းစားရမလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဆီပြန်ချက်စားရမလား”

မြွေဖြူမယ်သည် သူမ၏ ဝိညာဉ်အနက်ပိုင်းတွင် ခြပုရွက်ပေါင်း သောင်းချီ အကိုက်ခံနေရသကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ တောက်လောင်နေသော မီးလျှံများ၏ အလောင်ခံနေရသကဲ့သို့လည်းကောင်း စူးရှသော နာကျင်မှုကို ခံစားနေရသည်။

သူမ၏ ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်နေသော်လည်း လုံးဝ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပေ။

ဒါ ဘာဖြစ်တာလဲ......... မုန့်ဝမ်က အဆိပ်မိထားတာ မဟုတ်ဘူးလား။ သူမက ဘယ်က စွမ်းအားတွေနဲ့ ခုခံနေရတာလဲ။

မြွေဖြူမယ်မှာ ကြောင်အသွားကာ သူမ၏ အောက်သို့ မသိစိတ်အရ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မုန့်ဝမ်၏ လက်မောင်းတွင် လက်ကောက်တစ်ကွင်းကဲ့သို့ အတင်းအကျပ် ရစ်ပတ်ခံထားရသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဒါတင်မကဘဲ... အမြီးနဲ့ ခေါင်းကိုပါ အထုပ်ထုပ်သလို အမြတ်ကလေး ချည်ထားတာလား.........

“အင်း... ဒီလက်ကောက်လေးက တော်တော်လေးကို ထူးခြားတာပဲ”

မုန့်ဝမ်သည် သူမ၏ “လက်ရာ” ကို ကြည့်ကာ ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်မိသည်။

‘သွေးပင်လယ် ပုံရိပ်ယောင်အိပ်မက်’ ကို တကယ့် တိုက်ပွဲတွင် အသုံးချခြင်းမှာ စွမ်းအင်ကုန်ဆုံးမှုကို များစွာ လျော့နည်းစေရုံသာမက ရန်သူများကိုလည်း အငိုက်မိစေနိုင်ရာ တကယ့်ကို ထူးကဲလှသော နည်းလမ်းပင် ဖြစ်ချေသည်။ အကယ်၍သာ ဤနည်းကို မသုံးခဲ့ပါက မြွေဖြူမယ်ကို အရှင်ဖမ်းမိရန် မည်မျှပင် ခက်ခဲမည်ကို မသိနိုင်ပေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝေးကွာသော နေရာမှ စူးရှသော စစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

သွေးငန်းတောင်ရှိ တိုက်ပွဲမှာ အဆုံးသတ်ရန် နီးကပ်နေပြီ ဖြစ်ချေသည်။ မုန့်ဝမ် ခေါ်ဆောင်လာသော ကျင့်ကြံသူများမှာ အောင်ပွဲ အကြီးအကျယ် ရရှိခဲ့ကြပြီး စစ်မြေပြင်ကို ရှင်းလင်းနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

“တင်ပြပါတယ် သခင်မ... သွေးငန်းတောင်ကို သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ပါပြီ”

သွေးများ ပေကျံနေသော တောင်ထိပ်သခင် တစ်ဦးသည် မုန့်ဝမ်၏ ရှေ့မှောက်တွင် ဒူးတစ်ဖက် ထောက်လိုက်ကာ မထိန်းချုပ်နိုင်သော စိတ်လှုပ်ရှားမှုများနှင့်အတူ တင်ပြလိုက်သည်။

“ကောင်းပြီ”

မုန့်ဝမ်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

“အမိန့်ထုတ်လိုက်စမ်း... ဆက်လက် တိုက်ခိုက်ကြစို့။ နောက်ထပ် ပစ်မှတ်ကတော့—ချင်းရှာတောင်ထိပ်ပဲ”

အခန်း (၁၄၅) မိစ္ဆာဝိညာဉ် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲဖျက်ဆီးခြင်း

“နားလည်ပါပြီ”

ထိုတောင်ထိပ်သခင်သည် အမိန့်ကို နာခံလျက် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

မုန့်ဝမ်သည် ဝေးကွာသော နေရာသို့ အကြည့်ပို့ရင်း သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် အပြုံးစလေးတစ်ခု ပေါ်လာချေ၏။

“ငါက အေးအေးဆေးဆေး ကျင့်ကြံနေချင်တာပါ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ဂိုဏ်းစုက လူတွေကပဲ ငါ့ရဲ့ကျင့်ကြံခြင်းကို အမြဲလာနှောင့်ယှက်နေကြတာပဲ”

သူမသည် သူမ၏ လက်ကောက်ဝတ်တွင် ရစ်ပတ်ထားသော မြွေဖြူကို အေးစက်သော လေသံဖြင့် အသာအယာ ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

“မြွေလေး... မြွေလေးရေ... ဟုတ်တယ်မလား”

မြွေဖြူသည် အားအင်ကုန်ခမ်းစွာဖြင့် မျက်လုံးလှန်လိုက်မိပြီး စိတ်ထဲမှနေ၍ လင်ကျူကို ကျိန်ဆဲနေတော့သည်။

သူမသည် အကြီးအကျယ် နောင်တရနေမိချေပြီ။ လင်ကျူ ကမ်းလှမ်းသော အကျိုးအမြတ် အနည်းငယ်ကို မက်မောပြီး ဤရှုပ်ထွေးလှသော ကိစ္စထဲသို့ အဘယ်ကြောင့် ဝင်ပါခဲ့မိပါသနည်း။

သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်းဂူထဲတွင်သာ သက်သောင့်သက်သာ နေထိုင်ရင်း ကျင့်ကြံနေခဲ့လျှင် ပို၍မကောင်းပါသလော။

ယခုမူ ကြည့်စမ်းပါဦး... သူမ၏ သိက္ခာများမှာ လုံးဝ ပျက်စီးသွားခဲ့ရချေပြီ။

မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ဂိုဏ်းစု၏ ဂုဏ်သရေရှိ နတ်သားတော်အလျောင်းအလျာ တစ်ဦးဖြစ်သော သူမသည် မုန့်ဝမ်၏ အလှဆင်ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်နေရသည်ကို လူအများအပြား မြင်တွေ့သွားကြပြီ ဖြစ်ချေသည်။ နောင်တစ်ချိန်တွင် သူမ မည်သို့ မျက်နှာပြရပါတော့မည်နည်း။

မြွေဖြူမယ်မှာ အသေကောင်ကဲ့သို့ ငြိမ်သက်နေသည်ကို မြင်သော်လည်း မုန့်ဝမ်က ဂရုမစိုက်ပေ။ သူမသည် သူမ၏ လက်အောက်ငယ်သားများကို ဦးဆောင်လျက် ချင်းရှာတောင်ထိပ်သို့ ခန့်ညားစွာ ချီတက်သွားတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အဝေးသို့ ရောက်ရှိနေသော လင်ကျူမှာလည်း သတင်းကို နောက်ဆုံးတွင် ရရှိလိုက်တော့၏။

သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားထံမှ နောက်ဆုံးရ သတင်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ဖြူလျော်သွားကာ အေးစက်သော လေထုကို ပြင်းထန်စွာ ရှူသွင်းလိုက်မိချေသည်။

“သွေးငန်းတောင် ကျဆုံးသွားပြီ... မြွေဖြူမယ်က ဖမ်းဆီးခံရပြီး မုန့်ဝမ်ရဲ့ လက်‌ေအာက် မှာဖြစ်သွားပြီ ဟုတ်လား။ ဒါ... ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ.....”

လင်ကျူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အမျိုးမျိုး ပြောင်းလဲနေတော့သည်။ ဤသတင်းအချက်အလက်ကို မနည်း အစာပြေအောင် မျိုချပြီးနောက်တွင် သူသည် မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ဂိုဏ်းစုမှ အခြားသော နတ်သားတော်အလျောင်းအလျာများထံသို့ အကူအညီတောင်းခံသည့် သတင်းများကို ချက်ချင်း ပေးပို့လိုက်သည်။

သို့သော်လည်း အခြားသော နတ်သားတော်အလျောင်းအလျာများမှာလည်း သတင်းနားစွင့်နေကြသူများ ဖြစ်ရာ မြွေဖြူမယ်မှာ အလှဆင်ပစ္စည်း ဖြစ်သွားပြီဟူသော သတင်းမှာ သူတို့၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိပြီးသား ဖြစ်ချေသည်။

ခြွင်းချက်မရှိဘဲ လင်ကျူ၏ အကူအညီတောင်းခံမှုကို ရရှိသူတိုင်းက ငြင်းပယ်လိုက်ကြတော့သည်။

နောက်နေတာလား......... မြွေဖြူမယ်ဆိုသည်မှာ ကိုင်တွယ်ရခက်သည်ဟု နာမည်ကြီးသူ ဖြစ်သည်။

ထိုသို့သောသူပင်လျှင် မုန့်ဝမ်၏ အလှဆင်ပစ္စည်း ဖြစ်သွားရပြီဆိုလျှင် သူတို့အနေဖြင့် ထိုမိစ္ဆာမနှင့် သွားရောက် ရန်စခြင်းမှာ အသက်ရှင်ရသည်ကို ငြီးငွေ့နေခြင်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

အခြေအနေ မဟန်တော့သဖြင့် လင်ကျူသည် ခက်ခဲသော ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုကို ချလိုက်ရတော့၏။

သူသည် ဟူရှောင်၊ လူမင် နှင့် ချင်းရှာတောင်တန်း သုံးခုလုံးမှ တပ်ဆုတ်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်ကာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သော သွေးကျွန်များ အားလုံးကိုလည်း ပြန်လည် ပေးအပ်လိုက်သည်။

သူကိုယ်တိုင် အဝေးသို့ ရောက်ရှိနေသဖြင့် ထိုနယ်မြေများကို ကာကွယ်လိုသော်လည်း မကာကွယ်နိုင်တော့ပေ။ ထို့ကြောင့် မုန့်ဝမ်ကို ပြန်လည် ပေးအပ်လိုက်ခြင်းကသာ သူမ၏ အမျက်ဒေါသကို ပြေလျော့စေနိုင်ပေလိမ့်မည်။

သို့ဖြစ်ရာ မုန့်ဝမ်သည် ကျန်ရှိသော တောင်တန်းသုံးခုကို အားစိုက်ထုတ်စရာ မလိုဘဲ ပြန်လည် သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့သည်။

ဤအချိန်တွင် သူမထံမှ အလုခံခဲ့ရသော နယ်မြေအားလုံးကို ပြန်လည် ရရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ချေသည်။

တောင်ထိပ်သခင် တစ်ဦးကမူ လင်ကျူ မရှိခိုက်တွင် အခွင့်ကောင်းယူကာ တစ်ဖက်ဂိုဏ်း၏ နယ်မြေများကို အတင်းအဓမ္မ သိမ်းပိုက်ရန် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အကြံပြုလေသည်။

သို့သော်လည်း မုန့်ဝမ်က ထိုသူကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်သည်။ သူမသည် နယ်မြေသိမ်းပိုက်ခြင်းအပေါ် အနည်းငယ်မျှပင် စိတ်ဝင်စားမှု မရှိပေ။

လူတိုင်းကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်ကာ တောင်ကုန်းများကို စောင့်ကြပ်ရန် အမိန့်ပေးပြီးနောက် မုန့်ဝမ်သည် သူမ၏ “အောင်နိုင်မှု လက်ဆောင်” ဖြစ်သော မြွေဖြူနှင့်အတူ ဖီးနစ်တောင်ကြားသို့ ပြန်လာခဲ့တော့သည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် မုန့်ဝမ်သည် သူမ၏ လက်ကောက်ဝတ်ရှိ မြွေဖြူကို တစ်ခါတစ်ရံ အလုံးလိုက် နယ်ဖတ်လိုက်၊ တစ်ခါတစ်ရံ ပြားချပစ်လိုက်ဖြင့် အတော်လေး သဘောကျနေမိချေ၏။

မြွေဖြူမယ်မှာမူ အရာအားလုံးကို အံကြိတ်ခံနေရသည်။

သူမသည် သူမ၏ လွတ်လပ်ခွင့်နှင့် လဲလှယ်ရန်အတွက် တောင်ကုန်းသုံးခုနှင့် မိစ္ဆာလမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူ တစ်ရာကို ပေးအပ်ပါမည်ဟုပင် အစပြု ကမ်းလှမ်းလာတော့သည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မုန့်ဝမ်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး မြွေဖြူကို ခပ်ပြုံးပြုံး ကြည့်လိုက်သည်။

“တောင်ကုန်း သုံးခုနဲ့ ကျင့်ကြံသူ တစ်ရာ ဟုတ်လား။ မင်းက ငါ့ကို အမှိုက်သိမ်းတဲ့သူလို့ ထင်နေတာလား”

အမှန်တကယ်တော့ မြွေဖြူမယ်မှာ အလွန် အစွမ်းထက်လှသည်။

အကယ်၍ နှလုံးစားပိုးကောင်က မြွေဖြူ၏ အရှိန်အဝါကို ကြိုတင် မသိရှိခဲ့လျှင်လည်းကောင်း၊ သူမ၏ သွေးစက်ဝန်းမျက်လုံးကို မသုံးခဲ့လျှင်လည်းကောင်း မြွေဖြူ၏ ကိုယ်ပျောက်အတတ်ကို သူမ လုံးဝ ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

မိစ္ဆာသားရဲတို့၏ ပင်ကိုယ်အစွမ်း မှာ တကယ့်ကို လျှော့တွက်၍ မရသော အရာပင် ဖြစ်ချေသည်။

သူမသည် မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ဂိုဏ်းစု၏ ကျင့်စဉ်များအပေါ် ပိုမို၍ စိတ်ဝင်စားလာခဲ့သည်။

မုန့်ဝမ်၏ လှောင်ပြောင်သော စကားများကို ကြားသောအခါ မြွေဖြူမယ်မှာ ဒေါသထွက်သွားတော့၏။

သို့သော်လည်း အကျဉ်းသားတစ်ဦးအနေဖြင့် သူမ၏ ဒေါသမှာ ခဏတာမျှသာ ပြသနိုင်ပေသည်။

မြွေဖြူမယ်သည် သူမ၏ စိတ်ကို လျင်မြန်စွာ ပြင်ဆင်လိုက်ပြီး ရှင်းပြလိုက်သည်။

“ဒါက ငါ့ရဲ့ စိတ်ရင်းစေတနာကို ပြသရုံ သက်သက်ပါပဲ။ မင်းမှာ တခြား ဘယ်လို တောင်းဆိုချက်မျိုး ရှိရှိ ထပ်ပြောနိုင်ပါတယ်”

“စိတ်ရင်းစေတနာ ဟုတ်လား”

မုန့်ဝမ်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ကာ -

“မင်းရဲ့ စိတ်ရင်းစေတနာဆိုတာ ငါ့ကို ကွယ်ရာကနေ ချောင်းမြောင်းပြီး အလစ်အငိုက် တိုက်ခိုက်တာကို ပြောတာလား”

“မင်း မှားနေပြီ... ငါက အနားကနေ ဖြတ်သွားရုံ သက်သက်ပါ၊ တကယ် ဖြတ်သွားရုံ သက်သက်ပါပဲ”

မြွေဖြူမယ်က မဟုတ်မမှန် စွပ်စွဲခံရသကဲ့သို့ အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

“ဖြတ်သွားရုံ ဟုတ်လား”

မုန့်ဝမ်မှာ ထိုစကားကြောင့် ရယ်ပင် ရယ်ချင်သွားတော့သည်။

“ကဲ... ထားလိုက်ပါတော့၊ မင်းနဲ့ စကားများနေရတာ ပျင်းဖို့ကောင်းတယ်။ ပြောစမ်း... မင်းတို့ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ဂိုဏ်းစုက ‘မိစ္ဆာဝိညာဉ်’ တွေကို ဘယ်လို ပေါင်းစပ်ကျင့်ကြံရတာလဲ။ အဲဒါကို ငါ တော်တော် စိတ်ဝင်စားတယ်”

မြွေဖြူမယ်မှာ တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

ဤအရာများသည် မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ဂိုဏ်းစု ကျင့်စဉ်၏ အနှစ်သာရများ ဖြစ်ချေသည်။ အကယ်၍သာ သူမ ပေါက်ကြားအောင် လုပ်မိပါက နတ်သားတော်က သူမကို အရှင်လတ်လတ် အရေခွံဆုတ် ပစ်မည်မှာ သေချာလှသည်။

“မင်း မပြောဘူးပေါ့လေ”

မုန့်ဝမ်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခဲသွားသည်။

“ဒါဆိုရင်တော့ ငါ့ကို အားနာမနေနဲ့တော့”

သူမသည် လက်ချောင်းဖြင့် တစ်ချက် တို့လိုက်ရာ သွေးရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုမှာ မြွေဖြူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ချက်ချင်း တိုးဝင်သွားတော့၏။

“အား...”

မြွေဖြူမှာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ရပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်လာသည်။

“ကဲ... အခုရော ပြောနိုင်ပြီလား”

မုန့်ဝမ်က ပြုံးလိုက်သော်လည်း သူမ၏ အသံမှာမူ ငရဲအနက်ပိုင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ အေးစက်လှချေ၏။

မြွေဖြူမယ်သည် သွားကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ တိတ်ဆိတ်မြဲ တိတ်ဆိတ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

“ကြည့်ရတာ မင်းက အခြေအနေကို မသိသေးဘူးပဲ......”

မုန့်ဝမ်က သက်ပြင်းချကာ ခေါင်းကို ခါလိုက်သည်။ သူမသည် လက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ မြှောက်လိုက်ရာ သူမ၏ လက်ဖဝါးပေါ်တွင် သွေးရောင် ဝဲဂယက်တစ်ခုမှာ နှေးကွေးစွာ လည်ပတ်နေပြီး ရင်တုန်စရာ အရှိန်အဝါတစ်ခု ထွက်ပေါ်နေချေ၏။

“ဒီတော့ မင်း ဘယ်လောက်အထိ ခေါင်းမာနိုင်ဦးမလဲဆိုတာ ကြည့်ကြတာပေါ့ မြွေလေးရယ်”

သွေးဝဲဂယက်မှာ ပိုမို လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်လာပြီး မွန်းကြပ်ဖွယ် ဖိအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

မြွေဖြူမယ်သည် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်နေချေပြီ။ သူမ သိထားသည်မှာ ယနေ့ လွတ်မြောက်လိုပါက ပေးဆပ်ရမည့် တန်ဖိုးတစ်ခု ရှိနေသည်ဟူ၍ပင်။

ထိုအချိန်မှာပင် မြွေဖြူမယ်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ပြတ်သားသော အကြည့်တစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ သူမသည် ပါးစပ်ကို ကျယ်ကျယ်ဟလိုက်ပြီး စူးရှသော အသံဖြင့် ရှူးရှူးရှဲရှဲ လုပ်လိုက်တော့၏။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ စတင် ဖောင်းပွလာပြီး စူးရှသော အလင်းဖြူများ ထွက်ပေါ်လာကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအင်လှိုင်းများ ပြန့်နှံ့လာချေပြီ။

“မကောင်းတော့ဘူး... သူမရဲ့ မိစ္ဆာဝိညာဉ်ကို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲတော့မှာ”

နှလုံးစားပိုးကောင်သည် မြွေဖြူ၏ စိတ်ခံစားမှုကို သိရှိသွားပြီး လျင်မြန်စွာ သတိပေးလိုက်တော့သည်။

မုန့်ဝမ်၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားကာ သူမသည် ချက်ချင်းပင် နောက်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဆုတ်ခွာလိုက်ချေ၏။

ပြင်းထန်လှသော “ဘုန်း” ဟူသည့် အသံကြီးနှင့်အတူ အလင်းဖြူများမှာ ကောင်းကင်ယံသို့ ပေါက်ကွဲ တက်သွားတော့သည်။

ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအင်များသည် ပေါက်ထွက်သွားသော ရေကာတာတစ်ခုကဲ့သို့ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ချေ၏။

ဖုန်မှုန့်များ ငြိမ်သက်သွားသောအခါ ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော မြင်ကွင်းသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ မြွေဖြူမှာမူ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ကာ လေထုထဲတွင် မိစ္ဆာအရှိန်အဝါ အနည်းငယ်သာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

မုန့်ဝမ်သည် သူမကိုယ်သူမ ပြန်လည် ထိန်းကျောင်းလိုက်ပြီး သက်ပြင်းအသာ ချလိုက်မိသည်။

“တောက်... တကယ် ရက်စက်တာပဲ၊ ဒီအတိုင်း ဖောက်ခွဲပစ်လိုက်တာလား။ ငါ့ကို နည်းနည်းလေးတောင် မျက်နှာမထောက်ဘူး”

သူမသည် သူမ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ဖုန်မှုန့်များကို ခါထုတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် နှမြောတသဖြစ်မှုများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

တကယ့်ကို နှမြောစရာပင်။ သူမသည် မြွေဖြူ၏ ပါးစပ်ကို ဖွင့်ကာ သူတို့၏ ကျင့်စဉ်များကို လေ့လာလိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

နတ်သားတော်၏ ရှေ့မှောက်သို့ သွားရောက်ရမည့်ရက် ရောက်ရန် ရက်အနည်းငယ်သာ လိုတော့သည်။ ထိုအချက်ကို တွေးမိသောအခါ မုန့်ဝမ်သည် မြွေဖြူကို ဆက်လက် လိုက်လံ ရှာဖွေနေရန် ငြီးငွေ့သွားတော့၏။

သူမ၏ ရည်မှန်းချက်မှာ ချင်းလင်နှင့် ရွှယ်ဝူယာ တို့ကို ဖယ်ရှားကာ သွေးလမ်းစဉ်ဂိုဏ်းစု၏ နတ်သားတော် ဖြစ်လာရန်နှင့် အရင်းအမြစ် အားလုံးကို လက်ဝါးကြီးအုပ်ရန်ပင် ဖြစ်ချေသည်။

ကျန်ရှိသော အချိန်များတွင် မုန့်ဝမ်သည် ‘သွေးစက်ဝန်းမျက်လုံး’ လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်ကို ဆက်လက် လေ့ကျင့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ဤမျက်လုံးပညာရပ်မှာ တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို မမြှင့်တင်ပေးနိုင်သော်လည်း စစ်မြေပြင်တွင် အသုံးချရန်မှာ အလွန်ပင် လက်တွေ့ကျလှပေသည်။

ယွမ်ဝူနှင့် အခြားသူများ၏ အကူအညီတောင်းခံမှုများကော.........

ဟက်ဟက်... ထုံးစံအတိုင်း အားလုံးကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်ချေသည်။

သူတို့ဘာသာသူတို့ ကစားနေကြပါစေ.........

သူမမှာ ကျင့်ကြံခြင်းဖြင့် အလုပ်ရှုပ်နေသဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော အသေးအဖွဲ ကိစ္စများကို ကိုင်တွယ်ရန် အချိန်မရှိပေ။

အချိန်များမှာ တရွေ့ရွေ့ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ရာ နတ်သားတော်၏ ရှေ့မှောက်သို့ သွားရောက်ရမည့် နေ့ရက်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

မုန့်ဝမ်သည် အသစ်ကျပ်ချွတ် သွေးရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ကာ ဆဋ္ဌမတောင်ထိပ်သို့ ဦးတည်လိုက်တော့သည်။

သူမ ရောက်ရှိသွားသောအခါ အခြားသော နတ်သားတော်အလျောင်းအလျာများမှာ ရောက်ရှိနှင့်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ် နတ်သားတော်နှင့် တွေ့ဆုံစဉ်က မုန့်ဝမ်မှာ ဘေးဖယ်ခံထားရသူကဲ့သို့ ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ယခုအကြိမ်တွင်မူ သူမ၏ တည်ရှိမှုမှာ သိသိသာသာ အားကောင်းနေချေပြီ။

ယွမ်ဝူ၊ ယွဲ့ချန် နှင့် အခြားသူများမှာ မုန့်ဝမ်ကို ကြည့်သော အကြည့်များတွင် ကြောက်ရွံ့ရိပ်များပင် ပါဝင်နေတော့သည်။

အထူးသဖြင့် ယွမ်ဝူ ဖြစ်ချေသည်။ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ခြောက်မှ ယခုအဆင့်အထိ ထိုးကျသွားခဲ့ရခြင်းမှာ မုန့်ဝမ်ကြောင့် ဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

မုန့်ဝမ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ထိတ်လန့်ရိပ်တစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် မျက်နှာချိုသွေးသော အမူအရာသို့ ပြောင်းလဲလိုက်ကာ မုန့်ဝမ်ကို ဦးအောင် နှုတ်ဆက်လိုက်တော့သည်။

“စီနီယာအစ်မ မုန့်... ရောက်လာပြီလား”