အခန်း (၁၄၆-၁၅၀)
Vol. 15 Ch. 146-150
အခန်း (၁၄၆) အောင်မြင်မှုများကို တင်ပြခြင်း
မုန့်ဝမ်သည် ယွမ်ဝူကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
ဤနတ်သားတော်အလျောင်းအလျာများမှာ အတော်လေး တော်ကြပေသည်။ ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ် တွေ့ဆုံပြီးကတည်းက မကြာသေးမီကမှ ဖြစ်သော်လည်း သူတို့သည် ကျင့်ကြံမှုကို အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် သုံးအထိ ပြန်လည်မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့ကြပြီ ဖြစ်ချေသည်။
ခြင်္သေ့ခြေထောက်က သေးသော်လည်း အသားသည် အသားပင် ဖြစ်သည်။ လောလောဆယ်တွင် သူတို့ကို စုဆောင်းထားလိုက်ဦးမည်ဖြစ်ပြီး အချိန်တန်လျှင် နောက်ထပ်တစ်ခေါက် ရိတ်သိမ်းရပေဦးမည်။
ယွမ်ဝူမှာမူ မုန့်ဝမ်၏ အကြည့်ကြောင့် တစ်ကိုယ်လုံး မသက်မသာ ဖြစ်လာရသည်။ စိတ်ထဲမှ ကြောက်ရွံ့မှုကို အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်လိုက်ပြီး မျက်နှာချိုသွေးသော အမူအရာဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။
“စီနီယာအစ်မ... အရင်က ကျွန်တော် အစ်မအပေါ် ပြစ်မှားမိတာတွေက ကျွန်တော့်ရဲ့ မရင့်ကျက်မှုကြောင့်ပါ။ စိတ်ထားကြီးမြတ်တဲ့ အစ်မအနေနဲ့ ကျွန်တော့်လို လူမိုက်တစ်ယောက်ရဲ့ အမှားတွေကို စိတ်ထဲမထားဘဲ ခွင့်လွှတ်ပေးပါလို့ တောင်းပန်ပါတယ်”
ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသော ယွဲ့ချန်၊ တွမ်ချန်းရှောင် နှင့် ယွီချီ တို့မှာ မျက်ခုံးများ လှုပ်ခတ်သွားကြတော့သည်။
သူတို့ သုံးဦးမှာ မုန့်ဝမ်၏ လက်တွင်းသို့ ကျရောက်ခဲ့ရသည်ဟု သံသယရှိရုံသာ ရှိသေးသည်။ ယခု ယွမ်ဝူ၏ အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ နားမလည်ဘဲ နေပါတော့မည်နည်း။
ထိုသုံးဦးမှာလည်း မနှောင့်နှေးရဲတော့ဘဲ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး နှိမ့်ချစွာဖြင့် မုန့်ဝမ်ကို နှုတ်ဆက်ကြတော့သည်။ တစ်လှမ်း နောက်ကျသွားပါက မုန့်ဝမ်ကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေမည်ကို စိုးရိမ်နေကြချေ၏။
“စီနီယာအစ်မ မုန့်... အရင်က မသင့်တော်တာတွေ ရှိခဲ့ရင် ခွင့်လွှတ်ပေးပါဦး”
“ဟုတ်ပါတယ်... ဟုတ်ပါတယ်... စီနီယာအစ်မ။ နောင်တစ်ချိန်မှာ အစ်မ အကူအညီလိုတာ ရှိရင် တစ်ချက်သာ အမိန့်ပေးလိုက်ပါ”
“ကျွန်တော်တို့ အစ်မရဲ့ အမိန့်တိုင်းကို နာခံပါ့မယ်။ တခြား ဘာအကြံအစည်မှ မရှိပါဘူးလို့ ကတိပေးပါတယ်”
ချင်းလင်ကမူ ထိုမြင်ကွင်းကို အေးစက်စွာ စောင့်ကြည့်နေပြီး မုန့်ဝမ်အပေါ် သူမ၏ သတိဝီရိယမှာ ပိုမိုမြင့်တက်လာခဲ့သည်။ အေးအေးဆေးဆေး နေတတ်ပုံရသော ဤမုန့်ဝမ်ဆိုသည့် မိန်းမမှာ တကယ့်ကို ထူးကဲသော နည်းလမ်းများ ရှိနေခြင်း ဖြစ်ရမည်။ ယွမ်ဝူကဲ့သို့ မြေခွေးအိုကြီးပင်လျှင် ဤမျှအထိ အညံ့ခံနေရသည် မဟုတ်ပါလော။
ချင်းလင်သည် မုန့်ဝမ်နှင့် သူမကြားရှိ အကွာအဝေးကို တိတ်တဆိတ် ပိုမို ကျယ်ပြန့်အောင် ပြုလုပ်လိုက်သည်။
မုန့်ဝမ်၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် သဘောကျသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး လက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝေ့ယမ်းလိုက်ကာ ပျင်းရိသော လေသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။
“ကိုယ့်အမှားကို သိပြီး ပြင်တာက မွန်မြတ်တဲ့ အလုပ်ပဲ။ ဘာလို့ ဒီလောက် ယဉ်ကျေးနေကြတာလဲ... ငါတောင် မနေတတ်တော့ဘူး”
သူမ၏ ဂရုမစိုက်ဟန် အမူအရာကြောင့် ထိုသူများမှာ ပို၍ပင် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်လာရပြန်သည်။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဤနေရခက်သော အခြေအနေမှာ ကြာရှည်မခံလိုက်ပေ။ သွေးရောင်အလင်းတန်း တစ်ခုနှင့်အတူ သွေးလမ်းစဉ် နတ်သားတော် ရွှယ်ဝူယာ ပေါ်လာသည်။
သူသည် သွေးရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ချောမောသော မျက်နှာရှိသော်လည်း တစ်ကိုယ်လုံးမှ အေးစက်သော အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေသဖြင့် လူကို ကျောချမ်းစေလှသည်။
“အားလုံး စုံပြီလား”
ရွှယ်ဝူယာက လူအုပ်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ လေသံမှာ အေးစက်လှပြီး လောကရှိ အရာအားလုံးကို ဂရုမစိုက်သကဲ့သို့ပင်။
“ဒီလအဖို့ မင်းတို့ရဲ့ အောင်မြင်မှုတွေက ဘယ်လိုလဲ”
ထိုစကားကို ကြားသည်နှင့် ဆူညံနေသော နေရာမှာ ချက်ချင်းပင် တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။ လေထုမှာ ခဲနေသကဲ့သို့ပင် လေးလံလှချေ၏။ တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် ကြည့်နေကြသော်လည်း မည်သူမျှ စတင်၍ မတင်ပြရဲကြပေ။
ရွှယ်ဝူယာက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ အခြေအနေတစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ကို သူ သိလိုက်ချေပြီ။ သူ၏ အကြည့်မှာ ယွဲ့ချန်ထံသို့ ကျရောက်သွားကာ အသံခပ်ပြင်းပြင်းဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။
“ယွဲ့ချန်... နင် အရင်ပြောစမ်း”
အမည်တပ်၍ ခေါ်ခံလိုက်ရသဖြင့် ယွဲ့ချန်မှာ ချွေးစေးများ ပြန်လာကာ ကျောပြင်တစ်ခုလုံး စိုရွှဲသွားတော့သည်။ သူမသည် စိတ်ကို တင်းထားလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ တက်လှမ်းကာ တုန်ယင်နေသော လက်များဖြင့် သိုလှောင်အိတ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ဆက်သလိုက်သည်။
“နတ်သားတော်... ဒါက ဒီလအတွက် ကျွန်မရဲ့ ကမ်းလှမ်းမှုပါ”
ယွဲ့ချန်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူကာ ဆက်ပြောလိုက်သည်။
“ကျွန်မရဲ့... ကျွန်မရဲ့ တောင်ထိပ်အချို့ကို ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းစုက လူတွေ သိမ်းပိုက်သွားကြလို့ပါ...”
ဤနေရာတွင် သူမက အလျင်အမြန်ပင် ကတိပေးလိုက်သည်။
“နတ်သားတော် စိတ်ချပါ... အဲဒီတောင်ထိပ်တွေကို ပြန်ရအောင် ကျွန်မ နည်းလမ်းရှာပါ့မယ်”
ပြောပြီးသည်နှင့် ယွဲ့ချန်သည် ခေါင်းငုံ့ထားလိုက်ကာ ရွှယ်ဝူယာ၏ မျက်နှာကို မကြည့်ရဲတော့ပေ။ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရွှယ်ဝူယာ၏ မျက်မှောင်မှာ တင်းကျပ်သွားပြီး မကျေနပ်ဟန် ပေါ်လာသည်။
သို့သော်လည်း ယွဲ့ချန် ဆက်သသော သိုလှောင်အိတ်အတွင်းရှိ ပေါများလှသော အရင်းအမြစ်များကို ခံစားမိသောအခါ သူ၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားတော့သည်။
သူက ယွဲ့ချန်ကို အေးစက်စွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး -
“ဒီတစ်ကြိမ်တော့ ထားလိုက်တော့။ နောက်တစ်ခါ ထပ်ဖြစ်ရင်တော့ နင် ဘယ်လောက်ပဲ အရင်းအမြစ်တွေ ပေးပေး အသုံးဝင်မှာ မဟုတ်ဘူး”
နောက်တစ်လှည့်မှာ တွမ်ချန်းရှောင် ဖြစ်ချေသည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်နေပြီး တုန်တုန်ယင်ယင်ဖြင့် သိုလှောင်အိတ်ကို ဆက်သလိုက်သည်။
“နတ်သားတော်... ဒါက ဒီလအတွက် ကျွန်တော့်ရဲ့ ကမ်းလှမ်းမှုပါ”
သူသည် ရွှယ်ဝူယာကို ခိုးကြည့်လိုက်ကာ သတိကြီးစွာဖြင့် -
“ကျွန်တော်လည်း... တောင်ထိပ် နှစ်ခု ဆုံးရှုံးခဲ့ရပါတယ်...”
ရွှယ်ဝူယာ၏ မျက်နှာမှာ အုံ့မှိုင်းသွားကာ သူ၏ အကြည့်မှာ ဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ တွမ်ချန်းရှောင်အပေါ် ကျရောက်သွားသဖြင့် ထိုသူမှာ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်လှုပ်သွားတော့သည်။
တွမ်ချန်းရှောင်က အလျင်အမြန် ရှင်းပြလိုက်သည်။
“နတ်သားတော်... နားလည်ပေးပါဗျာ။ ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းစုက ကောင်တွေက တကယ်ကို ကောက်ကျစ်လွန်းလို့ပါ။ ကျွန်တော် အစွမ်းကုန် ခုခံခဲ့ပေမဲ့......”
“တောင်ထိပ် နှစ်ခု ဆုံးရှုံးခဲ့တာကို ဒီလောက်လေးနဲ့ ငါ့ကို ကျေနပ်အောင် လုပ်နိုင်မယ် ထင်နေတာလား”
ရွှယ်ဝူယာ၏ အေးစက်သော လေသံက တွမ်ချန်းရှောင်၏ ရှင်းပြချက်ကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။ သူသည် ရှေ့ရှိ သိုလှောင်အိတ်ကို ကြည့်ကာ မကျေနပ်ရိပ်များ ပြသနေ၏။ တွမ်ချန်းရှောင်မှာ ကြောက်လွန်းသဖြင့် ချွေးများ စီးကျလာကာ အသက်ပင် ပြင်းပြင်းမရှူရဲတော့ပေ။
ရွှယ်ဝူယာသည် တွမ်ချန်းရှောင်ကို ချက်ချင်း အပြစ်မပေးသေးဘဲ ယွီချီထံသို့ အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။
“ပြောစမ်း... ဒီလမှာ မင်း ဘာတွေလုပ်နေခဲ့လဲ”
ယွီချီသည် ရဲတင်းစွာ ရှေ့သို့ တက်လာပြီး တုန်ယင်နေသော လက်များဖြင့် သိုလှောင်အိတ်ကို ဆက်သလိုက်သည်။
“နတ်... နတ်သားတော်... ဒါက ဒီလအတွက် ကျွန်တော့်ရဲ့ ကမ်းလှမ်းမှုပါ......” သူ၏ အသံမှာ တုန်ယင်နေပြီး စကားကိုပင် ပြည့်စုံအောင် မဆိုနိုင်တော့ပေ။
“ကျွန်တော်... တောင်ထိပ်... သုံးခု ဆုံးရှုံးခဲ့ပါတယ်......”
ယွီချီ ပြောပြီးသည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အပူချိန်မှာ ရုတ်တရက် ထိုးကျသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ လေထုမှာ ခဲသွားပြီး မွန်းကြပ်ဖွယ် ဖိအားများက အသက်ရှူရ ခက်ခဲစေသည်။
ရွှယ်ဝူယာက ဒေါသတကြီးဖြင့် ရယ်မောလိုက်ကာ -
“ဟက်ဟက်... သုံးခု ဟုတ်လား။ တော်ကြတာပေါ့... မင်းတို့အားလုံး တကယ်ကို တော်ကြတာပဲ”
မည်သူမျှ အသက်ပြင်းပြင်း မရှူရဲကြပေ။ သွေးလမ်းစဉ်ဂိုဏ်းစုအနေဖြင့် ဤမျှကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုကို မကြုံရသည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်သည်။
ရွှယ်ဝူယာသည် ထိုလူများကို ချက်ချင်း အပြစ်မပေးသေးဘဲ မုန့်ဝမ်ထံသို့ အကြည့်လွှဲလိုက်ပြန်သည်။
“မုန့်ဝမ်... နင့်အလှည့်ပဲ”
မုန့်ဝမ်သည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတက်လိုက်ကာ သူမ၏ မျက်နှာတွင် နတ်သားတော်အပေါ် ရိုသေလေးစားဟန်များ ပြည့်နှက်နေသည်။ သူမသည် သိုလှောင်အိတ် နှစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ဆက်သလိုက်၏။
“နတ်သားတော်... ဒါတွေက ဒီလအတွက် ကျွန်မရဲ့ ကမ်းလှမ်းမှုတွေပါ။ လက်ခံပေးပါဦး”
ရွှယ်ဝူယာသည် သိုလှောင်အိတ်များကို ယူကာ စိတ်အာရုံဖြင့် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ အတွင်းရှိ အရင်းအမြစ်များမှာ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် များစွာ သာလွန်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ယွဲ့ချန်၊ တွမ်ချန်းရှောင် နှင့် ယွီချီ သုံးဦးပေါင်းပေးသည်ထက်ပင် ပိုများနေချေ၏။
သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အံ့ဩရိပ်တစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီးနောက် နှုတ်ခမ်းထက်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
“မုန့်ဝမ်... နင့်ရဲ့ ကမ်းလှမ်းမှုက တကယ့်ကို ရက်ရောတာပဲ”
“ဒါက ကျွန်မရဲ့ စေတနာ အနည်းငယ်ပါပဲ။ ကျွန်မရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်က နိမ့်ပါးလွန်းလို့ နတ်သားတော်အတွက် ဒီလောက်ပဲ လုပ်ပေးနိုင်တာကို စိတ်မကောင်း ဖြစ်မိပါတယ်”
မုန့်ဝမ်က ခပ်ပြုံးပြုံး ဆိုလိုက်သည်။ သူမ၏ အမူအရာမှာ အမြဲတမ်းပင် နှိမ့်ချလှချေ၏။
“မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ဂိုဏ်းစုက ကောင်တွေက သူတို့ကိုယ်သူတို့ အထင်ကြီးပြီး ကျွန်မတို့ သွေးလမ်းစဉ်ဂိုဏ်းစုရဲ့ နယ်မြေကို ကျူးကျော်ရဲကြတယ်။ ကျွန်မ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပြီး သူတို့ကို မောင်းထုတ်နိုင်ခဲ့လို့ နယ်မြေတွေကို ကာကွယ်နိုင်ခဲ့တာပါ”
“မဆိုးဘူး”
ရွှယ်ဝူယာက ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ မုန့်ဝမ်၏ စွမ်းဆောင်ရည်မှာ သူ၏ ချီးကျူးမှုကို ရရှိစေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤမိန်းကလေးမှာ အစွမ်းထက်ရုံသာမက အလုပ်လုပ်ရာတွင်လည်း အလွန် ကျွမ်းကျင်လှပေသည်။
ထို့နောက် ရွှယ်ဝူယာက ချင်းလင်ကို ကြည့်လိုက်ကာ -
“ချင်းလင်... နင့်ဆီကရော”
ချင်းလင်က ရှေ့သို့ တက်လှမ်းကာ သိုလှောင်အိတ်ကို ရိုသေစွာ ဆက်သလိုက်သည်။
“နတ်သားတော်... ဒီလမှာ ကျွန်မက ယွဲ့ချန်တို့ရဲ့ တောင်ထိပ်တွေကို ပြင်ပရန်သူတွေကနေ ကာကွယ်ပေးဖို့ ကူညီပေးနေခဲ့ရလို့ နယ်မြေအသစ်တွေ သိမ်းဖို့ အချိန်မရခဲ့ပါဘူး။ ဒီကမ်းလှမ်းမှု အနည်းငယ်ကို နတ်သားတော်အနေနဲ့ အထင်မသေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်”
ရွှယ်ဝူယာသည် သိုလှောင်အိတ်ကို စစ်ဆေးကြည့်ရာ အတွင်းရှိ အရင်းအမြစ်များမှာ မုန့်ဝမ်ထက် နည်းသော်လည်း အတော်လေး များပြားနေဆဲ ဖြစ်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကာ -
“နင်လည်း အတော်လေး ကောင်းကောင်း လုပ်နိုင်ခဲ့တာပဲ”
နောက်ဆုံးတွင် ရွှယ်ဝူယာ၏ အကြည့်မှာ ယွမ်ဝူထံသို့ ကျရောက်သွားသည်။ သို့သော် ယခင်က အပြုံးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ကာ ယုတ်မာပြီး အေးစက်သော အကြည့်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။
“ယွမ်ဝူ... မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုတွေက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ထိုးကျသွားရတာလဲ”
ယွမ်ဝူ၏ မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းသွားကာ သူ၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ တုန်ယင်နေသော်လည်း စကားတစ်လုံးမျှ မဆိုနိုင်ပေ။ သူသည် သွားကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ ရှေ့သို့ တက်လှမ်းလိုက်ပြီး “ဘုန်း” ခနဲ မြည်အောင် တိုက်ရိုက်ပင် ဒူးထောက်လိုက်တော့သည်။
“ကျွန်တော်မျိုး အစွမ်းမရှိလို့ပါ... နတ်သားတော် အပြစ်ပေးတာကို ခံယူပါ့မယ်......”
အခန်း (၁၄၇) ဆုလာဘ်နှင့် အပြစ်ဒဏ်များ
ယွမ်ဝူသည် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်နေကာ ချွေးစေးများ တဖြိုင်ဖြိုင် ကျဆင်းနေတော့သည်။ ထို့နောက် ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ အသံမြည်အောင် ပြင်းထန်စွာ ဦးတိုက်လိုက်ပြီး တုန်ယင်လွန်းသဖြင့် မကြားတကြား ဖြစ်နေသော အသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။
“နတ်သားတော်... ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ......။ ကျွန်တော်မျိုး... ကျွန်တော်မျိုး အပြစ်လုပ်မိပါတယ်”
သူသည် နှပ်ချေးတရွဲရွဲ၊ မျက်ရည်တစမ်းစမ်းဖြင့် ငိုယိုကာ မြည်တမ်းနေတော့သည်။
“ကျွန်တော်မျိုးက စိတ်ရူးဝင်သွားလို့ပါ......။ ဂျူနီယာညီမလေး မုန့်ဝမ်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုတွေက ဒီလောက်အထိ မြန်မြန်ဆန်ဆန် တိုးတက်လာတာကို မြင်တော့... ခဏတာ စိတ်လောသွားပြီး သူမနဲ့ ပညာစမ်းချင်မိသွားတာပါ......”
သူသည် ဘာမျှမဖြစ်သကဲ့သို့ တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေသော မုန့်ဝမ်ကို ခိုးကြည့်လိုက်သည်။
“ရလဒ်ကတော့... ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ စွမ်းအားက နိမ့်ကျနေခဲ့လို့ ဂျူနီယာညီမလေး မုန့်ဝမ်ရဲ့ ဆုံးမတာကို ခံလိုက်ရတာပါပဲ......”
ယွမ်ဝူ၏ အသံမှာ ခြင်အော်သံကဲ့သို့ တဖြည်းဖြည်း တိုးဝင်သွားတော့၏။ “ကျင့်ကြံမှုတွေ ထိုးကျသွားရုံတင်မကဘူး... ကျွန်တော်... တောင်ထိပ်လေးခုပါ ဆုံးရှုံးခဲ့ရပါတယ်......”
သူသည် ခေါင်းငုံ့ထားစဉ် သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ရက်စက်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် ပြန်ဖုံးကွယ်လိုက်ကာ နောင်တရနေဟန် ဖမ်းလိုက်ပြန်သည်။
“နတ်သားတော်... သေသေချာချာ စဉ်းစားပေးပါဦး။ ဂျူနီယာညီမလေး မုန့်ဝမ်က အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ရောက်တာ နှစ်လပဲ ရှိသေးပေမဲ့ အခုဆို အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် လေးအထိ ရောက်နေပြီ။ သူမရဲ့ တိုးတက်မှုနှုန်းက တကယ့်ကို မယုံနိုင်စရာပါပဲ။ ကျွန်တော်မျိုး... ကျွန်တော်မျိုး တကယ်ကို စိုးရိမ်မိပါတယ်......”
ယွမ်ဝူက စကားကို ခဏရပ်လိုက်ပြီး ပိုမို လေးလံသော လေသံဖြင့် -
“သူမသာ ဒီထက်ပိုပြီး သန်မာလာရင်... နတ်သားတော်အတွက် ဘေးအန္တရာယ် ဖြစ်လာမှာကို ကျွန်တော်မျိုး စိုးရိမ်မိတာပါ”
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အခန်းထဲရှိ လူအားလုံး အံ့ဩသွားကြတော့သည်။ ယွမ်ဝူ၏ စကားမှာ တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် ဖုံးကွယ်ထားသော ကိစ္စရပ်များကို အလင်းပေါ်သို့ ဆွဲတင်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်ချေသည်။
ရွှယ်ဝူယာ၏ အကြည့်မှာ မုန့်ဝမ်ထံသို့ ကျရောက်သွားကာ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် အပြုံးစလေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
“အိုး... မုန့်ဝမ်၊ နင်ကော ဘယ်လို ထင်သလဲ”
မုန့်ဝမ်သည် ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ မော့လိုက်ပြီး ရွှယ်ဝူယာ၏ စူးစမ်းသော အကြည့်ကို မရှောင်မလွှဲဘဲ ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။
“နတ်သားတော်... ဒီတပည့်မလေးက ကျွန်မရဲ့ ခွန်အားက အရမ်းကို အားနည်းနေသေးတာကိုပဲ နောင်တရမိပါတယ်။ ကျွန်မမှာ ဆန္ဒတွေ ပြင်းပြနေပေမဲ့ နတ်သားတော်ကို ကောင်းကောင်း အလုပ်အကျွေးပြုဖို့ အရည်အချင်း မပြည့်မီသေးတာကိုပဲ ဝမ်းနည်းမိတာပါ”
သူသည် မျက်လွှာကို အနည်းငယ် ချလိုက်ကာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပြစ်တင်နေဟန်ဖြင့် ဆက်ပြောလိုက်သည်။
“နတ်သားတော်ကို ဘေးပြုမယ်ဆိုတဲ့ ကိစ္စကတော့... ဟက်... ယွမ်ဝူက ကျွန်မကိုပဲ အထင်ကြီးလွန်းနေတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် နတ်သားတော်ကိုပဲ အထင်သေးနေတာလား မသိပါဘူး။ ပိုးစုန်းကြူးလေးက ထိန်လင်းနေတဲ့ လမင်းကြီးကို ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်နိုင်မှာလဲ”
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရွှယ်ဝူယာက သဘောကျစွာဖြင့် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်တော့သည်။
“မုန့်ဝမ်... မုန့်ဝမ်... နင်ကတော့ စကားပြော တကယ်တတ်တာပဲ။ ဒီနတ်သားတော်က နင့်ကို အကဲဖြတ်တာ မမှားခဲ့ဘူး။ နင်က ဟိုအိုကြီးအိုမတွေထက် အများကြီး သန်မာတယ်”
သူသည် ယွမ်ဝူကို ထိုးဆဲသကဲ့သို့ ကြည့်လိုက်ရာ ယွမ်ဝူ၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ပင် ဖြူလျော်သွားတော့သည်။ ရွှယ်ဝူယာ၏ အပြုံးများ ပျောက်ကွယ်သွားကာ သူ၏ အကြည့်မှာ အေးစက်သွားပြန်သည်။
“ယွမ်ဝူ... မင်းက သွေးလမ်းစဉ်ဂိုဏ်းစုရဲ့ လူဟောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်နေပါလျက်နဲ့ လူသစ်တစ်ယောက်ရဲ့ လက်ထဲမှာ ဒီလောက်အထိ အရှုံးကြီး ရှုံးခဲ့ရတယ်။ ပြီးတော့မှ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဆင်ခြေတွေ ပေးနေတာလား။ တော်လိုက်တဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ပဲ”
သူ၏ လေသံမှာ မထီမဲ့မြင်ပြုမှုနှင့် မကျေနပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ “ဒီတစ်ကြိမ်မှာ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုတွေ ထိုးကျသွားရုံတင်မကဘူး၊ တောင်ထိပ်လေးခုပါ ဆုံးရှုံးခဲ့တယ်။ မင်းကို အပြစ်မပေးဘူးဆိုရင် လူအများကြားမှာ သိက္ခာကျစရာ ဖြစ်လိမ့်မယ်”
ရွှယ်ဝူယာက လက်အင်္ကျီကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ကာ ရက်စက်သော လေသံဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
“ငါက မင်းရဲ့ ‘နတ်သားတော်အလျောင်းအလျာ’ အခွင့်အရေး အားလုံးကို သိမ်းဆည်းလိုက်မယ်။ ဒါတင်မကဘူး... ဆုံးရှုံးသွားတဲ့ နယ်မြေတွေကို ပြန်မရမချင်း မင်းပေးရမယ့် ကမ်းလှမ်းမှုတွေကို နှစ်ဆ တိုးလိုက်မယ်။ မင်းရဲ့ အမှားကို သိပြီလား”
ယွမ်ဝူ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်သွားကာ အမြန်ပင် ဦးတိုက်လိုက်သည်။
“နတ်သားတော် စိတ်ချပါဗျာ။ ကျွန်တော်မျိုး ဆုံးရှုံးသွားတဲ့ နယ်မြေတွေကို အမြန်ဆုံး ပြန်သိမ်းပိုက်ပါ့မယ်။ နတ်သားတော်ရဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေကို ဘယ်တော့မှ မပျက်စီးစေရပါဘူး”
ရွှယ်ဝူယာက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ကာ -
“မင်းကို အခွင့်အရေး တစ်ကြိမ်တော့ ပေးဦးမယ်။ အကယ်၍ မင်းက အဲဒီတောင်ထိပ်တွေကို မကာကွယ်နိုင်ဘူးဆိုရင် အစွမ်းအစရှိတဲ့သူတွေကိုပဲ စီမံခိုင်းလိုက်တာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်”
ရွှယ်ဝူယာက “အစွမ်းအစရှိတဲ့သူ” ဆိုသည်မှာ မည်သူ့ကို ဆိုလိုကြောင်း အမည်တပ် မပြောသော်လည်း ထိုနေရာရှိ လူတိုင်းမှာ ကောင်းကောင်း နားလည်ကြချေ၏။
ယွမ်ဝူ၏ မျက်နှာမှာ သိသိသာသာ ပျက်ယွင်းသွားသော်လည်း မတုံ့ပြန်ရဲဘဲ ခေါင်းငုံ့ခံလိုက်ရသည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် မကျေနပ်မှုနှင့် နာကျည်းမှုများ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း အောင့်အည်းထားရုံသာ ရှိတော့သည်။
ထို့နောက် ရွှယ်ဝူယာက အခြားသူများအတွက် ဆုနှင့် ဒဏ်များကို ဆက်လက် ကြေညာလိုက်သည်။
“မုန့်ဝမ်၊ ချင်းလင်... နင်တို့ နှစ်ယောက်က ဒီတစ်ကြိမ်မှာ အကောင်းဆုံး စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ကြတယ်။ ဒါကြောင့် ဆဋ္ဌမတောင်ထိပ်က ‘သွေးကန်’ ထဲမှာ သုံးရက်ကြာ ဆေးစိမ်ကျင့်ကြံပြီး ကျင့်ကြံမှု မြှင့်တင်ဖို့ အထူး ခွင့်ပြုလိုက်မယ်”
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မုန့်ဝမ်နှင့် ချင်းလင်တို့မှာ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားကြကာ နတ်သားတော်၏ ဆုလာဘ်ကို အလျင်အမြန် ဦးတိုက် ကျေးဇူးတင်လိုက်ကြသည်။
သို့သော်လည်း အခြားသော နတ်သားတော်အလျောင်းအလျာများမှာမူ ထိုကဲ့သို့ ကံကောင်းခြင်းမျိုး မရရှိခဲ့ကြပေ။
“ယွီချီ၊ တွမ်ချန်းရှောင်... မင်းတို့ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်က စိတ်ပျက်စရာပဲ။ ဒါကြောင့် နောင်နှစ်မှာ ပဉ္စမတောင်ထိပ်က သွေးကန်ထဲ ဝင်ရောက်ခွင့်ကို ပယ်ဖျက်လိုက်တယ်။ ယွဲ့ချန်ကတော့ ပြီးခဲ့တဲ့လတွေမှာ စွမ်းဆောင်ရည် ကောင်းခဲ့တာကြောင့် ဒီတစ်ကြိမ်တော့ အပြစ်မပေးတော့ဘူး”
ရွှယ်ဝူယာ၏ အသံမှာ အေးစက်ပြီး ခံစားချက် ကင်းမဲ့လှသည်။ “ကောင်းကောင်း ပြန်သုံးသပ်ကြစမ်း။ နောက်တစ်ခါ ဒီလို ထပ်ဖြစ်ရင် ငါ့ဆီ လာစရာ မလိုတော့ဘူး”
ယွီချီနှင့် တွမ်ချန်းရှောင်တို့မှာ သက်ပြင်းချနိုင်သွားကာ အလျင်အမြန် ခေါင်းငုံ့ ခံယူလိုက်ကြသည်။
ဆုနှင့် ဒဏ်များ ကြေညာပြီးနောက် ရွှယ်ဝူယာက လက်ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်။
“မုန့်ဝမ်၊ ချင်းလင်... နင်တို့ နှစ်ယောက် နေခဲ့ဦး။ ကျန်တဲ့သူတွေ ဘာမှမရှိရင် ထွက်သွားလို့ ရပြီ”
“ဟုတ်ကဲ့ပါ နတ်သားတော်”
လူတိုင်း ထွက်ခွာသွားချိန်တွင် ယွမ်ဝူ၏ မျက်ဝန်းထဲ၌ ဖုံးကွယ်ထားသော ဒေါသများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ အရင်ကဆိုလျှင် အရေးကြီးကိစ္စရှိတိုင်း သူနှင့် ချင်းလင်ကိုသာ နေခဲ့ရန် ပြောလေ့ရှိသည်။ ယခုမူ သူ၏ ကျင့်ကြံမှု ထိုးကျသွားသဖြင့် သူ၏ နေရာမှာ မုန့်ဝမ်၏ အစားထိုးခြင်းကို ခံလိုက်ရချေပြီ။
ကျန်ရှိနေသော မုန့်ဝမ်နှင့် ချင်းလင်ကို ရွှယ်ဝူယာက တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ပါးလွှာသော နှုတ်ခမ်းများ ပွင့်ဟလာသည်။
“ ‘တုပေါင်းဆောင် ထဲမှာ ရတနာ ရှာဖွေရမယ့် ကိစ္စကို နင်တို့ နှစ်ယောက် ကြားဖူးကြမှာပါ”
မုန့်ဝမ်နှင့် ချင်းလင်က ရိုသေစွာ ခေါင်းငုံ့လိုက်ကြပြီး -
“နတ်သားတော်ကို တင်ပြပါတယ်... ကျွန်မတို့ အနည်းငယ် ကြားဖူးပါတယ်”
တုပေါင်းဆောင် ဆိုသည်မှာ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်း၏ ရတနာတိုက်ပင် ဖြစ်ချေသည်။ ထိုနေရာတွင် မရေမတွက်နိုင်သော ကမ္ဘာဦးရတနာများနှင့် လက်နက်ကောင်းများ ရှိသည်ဟု ဆိုကြပြီး ရတနာတိုက် ဖွင့်တိုင်း နတ်သားတော်များစွာ လာရောက်ကြလေ့ရှိသည်။
ရွှယ်ဝူယာက ခေါင်းငုံ့လိုက်ကာ -
“နောက်နှစ်လကြာရင် တုပေါင်းဆောင်ကို ပြန်ဖွင့်လိမ့်မယ်။ အဲဒီနေရာမှာ အထပ် ကိုးထပ် ရှိတယ်။ စည်းမျဉ်းအရ နတ်သားတော် တစ်ယောက်စီဟာ နတ်သားတော်အလျောင်းအလျာ နှစ်ယောက်ကို ခေါ်သွားပြီး စိန်ခေါ်မှုတွေနဲ့ ရတနာရှာဖွေမှုတွေ လုပ်နိုင်တယ်။ ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ နင်တို့ နှစ်ယောက် ငါနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ရမယ်”
ချင်းလင်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ဝမ်းသာရိပ်များ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားကာ -
“နတ်သားတော် စိတ်ချပါ... ကျွန်မတို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပြီး နတ်သားတော်အတွက် ရတနာတွေ ရအောင် ကူညီပါ့မယ်”
ရွှယ်ဝူယာက သူမတို့ကို သတိပေးသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
“တုပေါင်းဆောင်ထဲမှာ ဘေးအန္တရာယ်တွေ အများကြီး ရှိတယ်။ ငါကိုယ်တိုင်တောင် ပေါ့ပေါ့ဆဆ နေလို့မရဘူး။
အထဲမဝင်ခင်မှာ နင်တို့ နှစ်ယောက် စိတ်တူကိုယ်တူ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ကြရမယ်။ အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်တာတွေ၊ အင်အားဖြုန်းတီးတာတွေ လုပ်ပြီး ငါ့ရဲ့ အရေးကြီးကိစ္စတွေကို မဖျက်ဆီးကြနဲ့”
“ကျွန်မတို့ နတ်သားတော်ရဲ့ အဆုံးအမကို ရိုသေစွာ မှတ်သားထားပါ့မယ်”
သူတို့ နှစ်ဦးက တစ်ပြိုင်တည်း ဖြေကြားလိုက်ကြသည်။
“မုန့်ဝမ်... နင်ကတော့ တုပေါင်းဆောင်ကို တစ်ခါမှ မရောက်ဖူးသေးဘူး။ နားမလည်တာရှိရင် ချင်းလင်ကို မေးလိုက်”
“ဟုတ်ကဲ့ပါ... လမ်းညွှန်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် နတ်သားတော်”
မုန့်ဝမ် ခေါင်းမော့လိုက်သောအခါ ရွှယ်ဝူယာမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ကာ ခန်းမထဲတွင် သူမနှင့် ချင်းလင်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။
ချင်းလင်က လှည့်ကြည့်လိုက်ကာ ပြုံးရွှင်သော မျက်နှာဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။
“ဂျူနီယာညီမလေး မုန့်... တကယ်ပဲ သုံးရက်လောက် မမြင်လိုက်ရရုံနဲ့ မင်းက အများကြီး ပြောင်းလဲသွားတာပဲ။ မတွေ့တာ မကြာသေးဘူး... မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုတွေက ဒီလောက်အထိ တိုးတက်လာပြီး နတ်သားတော်ရဲ့ မျက်စိကျတာကိုပါ ခံရတယ်ဆိုတော့ အစ်မ တကယ်ကို အံ့ဩမိပါတယ်”
မုန့်ဝမ်ကလည်း လိုက်လျောညီထွေရှိသော အပြုံးဖြင့် ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။
“စီနီယာအစ်မ ချင်းလင်ကလည်း ချီးကျူးလွန်းနေပါပြီ။ ဒါက ကံကောင်းလို့ပါပဲ။ နောင်လည်း အစ်မရဲ့ လမ်းညွှန်မှုတွေ လိုအပ်ပါသေးတယ်”
သူမသည် ချင်းလင်ကို အလိုက်သင့် ဆက်ဆံနေသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ နတ်သားတော် မထွက်ခွာမီ ပြောသွားသော စကားများကို တွေးတောနေမိသည်။
ထိုစကားမှာ သူမကို သတိပေးလိုက်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူမ ခံစားမိချေ၏။
နှမြောစရာပင်... သူမသည် မူလက ချင်းလင်ကို ဒုက္ခပေးရန် အခွင့်အရေး ရှာနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကြည့်ရသည်မှာ တုပေါင်းဆောင်ထဲ ရောက်ပြီးမှသာ ချင်းလင်ကို အရေးယူရန် အခွင့်အရေး စောင့်ရပေလိမ့်မည်။
“အိုး... မဟုတ်တာ... နောင်ကျရင် အစ်မကပဲ ညီမလေးကို အားကိုးရမှာပါ”
ချင်းလင်က မုန့်ဝမ်၏ လက်မောင်းကို ရင်းနှီးသော ညီအစ်မများကဲ့သို့ တွဲလိုက်သည်။
မုန့်ဝမ်က ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ မေးလိုက်သည်။
“ဒါနဲ့ အစ်မ... တုပေါင်းဆောင်ထဲမှာ ရတနာရှာတဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်က ဘယ်လိုမျိုးလဲဟင်။ ကျွန်မက အခုမှ ရောက်ဖူးမှာဆိုတော့ အဲဒီကိစ္စတွေကို သိပ်မသိသေးလို့ပါ”
ချင်းလင်က သဘောကျစွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး -
“ဒါက ဘာခက်လို့လဲ... အစ်မ အခု အကုန်လုံးကို အသေအချာ ရှင်းပြပေးမယ်......”
သူမသည် အသံကို နှိမ့်လိုက်ကာ ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း ပေါ်လွင်အောင် ရှင်းပြပေးလိုက်သည်။
အခန်း (၁၄၈) အရင်းအမြစ်များကို လုယူခြင်း
"တုပေါင်းဆောင်မှာ ရတနာရှာဖွေပွဲဆိုတာ တို့ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းရဲ့ လမ်းစဉ်အသီးသီးကြားမှာ အကြီးကျယ်ဆုံး ပွဲတော်တစ်ခုပဲ။
လမ်းစဉ်ခုနစ်ခုက နတ်သားတော်တွေဟာ နတ်သားတော်အလျောင်းအလျာ နှစ်ယောက်စီနဲ့အတူ ပါဝင်ကြလိမ့်မယ်။ ဒါ့အပြင် တခြားလမ်းစဉ်တွေက ထူးချွန်တဲ့သူ အချို့လည်း ပါဝင်ခွင့်ရကြလိမ့်ဦးမယ်။
ဒါပေမဲ့ အဲဒီလို လူစုလူဝေးတွေကိုတော့ စိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး။ တို့ရဲ့ အဓိကပြိုင်ဘက်တွေက တခြားလမ်းစဉ် ခြောက်ခုက နတ်သားတော်တွေနဲ့ သူတို့ရဲ့ နတ်သားတော်အလျောင်းအလျာတွေပဲ၊ နားလည်လား"
မုန့်ဝမ်က သိလိုစိတ်ဖြင့် မျက်တောင်ခတ်လိုက်ကာ - "အိုး... တခြားလမ်းစဉ်က နတ်သားတော်တွေက ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်လို့လဲဟင်"
ချင်းလင်က လက်ဝေ့ယမ်းလိုက်ပြီး - "တို့လိုလူတွေက နတ်သားတော်တွေရဲ့ ခွန်အားကို ဘယ်လိုလုပ် နားလည်နိုင်ပါ့မလဲ။ စိတ်ကူးတောင် မယဉ်ရဲပါဘူး။ သိရင်လည်း ကိုယ့်အတွက် စိတ်ရှုပ်စရာပဲ တိုးလိမ့်မယ်။ တို့က တခြားလမ်းစဉ်က နတ်သားတော်အလျောင်းအလျာတွေကိုပဲ အာရုံစိုက်ဖို့ လိုတာ။"
သူမ ခဏရပ်လိုက်ပြီး လျှို့ဝှက်သော အမူအရာဖြင့် ဆက်ပြောသည်။
"ဒါပေမဲ့... အစ်မက ဒီမှာ ကျင့်ကြံလာတာ ကြာပြီဆိုတော့ အတွင်းသတင်း အချို့တော့ သိတာပေါ့။ ဥပမာ - ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းစုက နတ်သားတော်အလျောင်းအလျာ 'မော့ရှောင်' ဆိုတဲ့ကောင်၊ အဲဒီကောင်က တကယ့်ကို ကောက်ကျစ်ပြီး လူတွေရဲ့ စိတ်ကို ကစားရတာ ဝါသနာပါတဲ့ မြေခွေးအိုကြီးပဲ။ ပြီးတော့ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ဂိုဏ်းစုက 'ဖန်ရှုန်း' (ဝက်ဝံကြီး) ဆိုတာ ရှိသေးတယ်။ သူကတော့ သူ့ရဲ့ ထူထဲတဲ့ အရေခွံကို အားကိုးပြီး ရမ်းကားတတ်တဲ့ လူမိုက်ကြီးပေါ့။ ဒါပေမဲ့..."
ချင်းလင်က မုန့်ဝမ်၏ လက်ကို 'နင်နားလည်ပါတယ်' ဆိုသည့် အမူအရာဖြင့် ပုတ်လိုက်ကာ - "ညီမလေးရဲ့ အခုလက်ရှိ ခွန်အားနဲ့ဆိုရင် သူတို့ကို ကိုင်တွယ်ရတာ အေးဆေးဖြစ်မှာပါ"
မုန့်ဝမ်က နှိမ့်ချစွာ ပြုံးလိုက်သည်။
"အစ်မကလည်း ကျွန်မကို အထင်ကြီးလွန်းနေပါပြီ။ ကျွန်မ ကိုယ့်အရည်အချင်းကိုယ် သိပါတယ်။ စီနီယာအစ်ကို ယွမ်ဝူနဲ့တုန်းကလည်း ကံကောင်းလို့သာ တစ်ကွက်စာလောက် အသာရပြီး နိုင်ခဲ့တာပါ"
ချင်းလင်က ဘာမျှမပြောဘဲ ပြုံးရုံသာ ပြုံးနေလိုက်သည်။ တစ်ကွက်စာ အသာရရုံနဲ့ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ခြောက်မှာ ရှိနေတဲ့ ယွမ်ဝူကို ဒီလောက်အထိ အလဲထိုးနိုင်ခဲ့တာကို ဘယ်သူက ယုံပါ့မည်နည်း။
သို့သော်လည်း အမှန်တရားကို သိသော်လည်း ထုတ်မပြောဘဲ နေခြင်းကသာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်သည်။ ဂျူနီယာညီမလေး မုန့်က ဟန်ဆောင်ချင်နေမှတော့ သူမကလည်း လိုက်လျောပေးလိုက်ရုံသာ ရှိတော့သည်။
"ကဲ... တုပေါင်းဆောင်ကိစ္စကတော့ ဒါပါပဲ။ နတ်သားတော်က တို့နှစ်ယောက်ကို ဆဋ္ဌမတောင်ထိပ်က သွေးကန်ထဲမှာ သုံးရက်ကြာ ဆေးစိမ်ခွင့် ပေးထားတယ်။ ညီမလေး မုန့်... အရင်သွားလိုက်လေ"
မုန့်ဝမ်က အံ့ဩဝမ်းသာစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး - "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာအစ်မ ချင်းလင်၊ ဒါဆိုရင်တော့ ညီမလေး မအားနာတော့ဘူးနော်"
ပြောပြီးသည်နှင့် သူမသည် တောင်ပေါ်ရှိ သွေးကန်ဆီသို့ တိုက်ရိုက်ပင် လျှောက်လှမ်းသွားတော့သည်။
သွေးကန်အနီးသို့ ရောက်သောအခါ မုန့်ဝမ်သည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ကာ ခဲနေသကဲ့သို့ ပျစ်ချွဲနေသော သွေးဝိညာဉ်ရေများကို ကြည့်ပြီး မဆိုင်းမတွဘဲ ခုန်ဆင်းလိုက်တော့သည်။
သူမသည် သူမ၏ ကျင့်စဉ်ကို လည်ပတ်စေကာ သွေးကန်အတွင်းရှိ စွမ်းအင်များကို အငမ်းမရ စုပ်ယူတော့၏။ သူမ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် သွေးရောင်အရှိန်အဝါများ တရိပ်ရိပ် တက်လာပြီး ကြီးမားသော ဝဲဂယက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
ပျစ်ချွဲနေသော သွေးဝိညာဉ်ရေများသည် မုန့်ဝမ်ကို နွေးထွေးသော ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ လွှမ်းခြုံထားသည်။ ကြွယ်ဝလှသော သွေးစွမ်းအင်များသည် သူမ၏ ချွေးပေါက်များမှတစ်ဆင့် တိုးဝင်သွားကာ သွေးကြောများကို အာဟာရဖြည့်တင်းပေးပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို ကျစ်လျစ်သန်မာစေသည်။
ခံစားရသည်မှာ အလွန်ပင် သက်သောင့်သက်သာရှိလှသဖြင့် သူမ ပါးစပ်မှ ညည်းညူသံပင် ထွက်လုမတတ် ဖြစ်သွားရသည်။
ရှူး... ဒီခံစားချက်က တကယ်ကို ရင်ခုန်စရာပဲ......
မုန့်ဝမ် စိတ်ထဲမှ ကျိတ်၍ သက်ပြင်းချမိသည်။ ဆဋ္ဌမတောင်ထိပ်ရှိ သွေးကန်မှာ တကယ့်ကို နာမည်ကြီးထိုက်ပေသည်။ ဤနေရာမှာ နတ်သားတော်အတွက်သာ သီးသန့်ဖြစ်သော ကျင့်ကြံခြင်း ရတနာမြေပင် ဖြစ်ချေသည်။ ပထမတောင်ထိပ်က သွေးကန်နှင့် လုံးဝ ခြားနားလှပေ၏။
ဤနေရာတွင် တစ်ရက် ကျင့်ကြံခြင်းမှာ ပထမတောင်ထိပ်တွင် ဆယ်ရက် ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် ညီမျှပေသည်။ ဤသည်မှာ သွေးလမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူများအတွက် နိဗ္ဗာန်ဘုံပင် ဖြစ်တော့သည်။
သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ခွန်အားများ လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာသည်ကို ခံစားမိသောအခါ မုန့်ဝမ်၏ ဦးနှောက်က စတင် တွက်ချက်တော့သည်။
ဤရွှယ်ဝူယာ ဆိုသောလူမှာ အတော်လေး ကပ်စေးနည်းလှပေသည်။ ဤမျှကောင်းသော အရင်းအမြစ်များကို တစ်ဦးတည်း လက်ဝါးကြီးအုပ်ထားပြီး သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများကိုမူ အစအနလေးများသာ ပေးသည်။
အကယ်၍ ဆဋ္ဌမတောင်ထိပ်က သွေးကန်မှာ ကျင့်ကြံလိုပါက နတ်သားတော်အား အရင်းအမြစ် အမြောက်အမြား ဆက်သရပြန်သည်။ နယ်မြေ ဆုံးရှုံးသွားပါက တစ်စက်ကလေးတောင် ရမည်မဟုတ်ပေ။
"တောက်... နတ်သားတော် ဖြစ်ရတာ တကယ်ကို အမြတ်ထွက်တာပဲ"
မုန့်ဝမ်၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပလာပြီး နတ်သားတော် ရာထူးကို ပိုမို မက်မောလာတော့သည်။ သူမသည် ရွှယ်ဝူယာကို သတ်ပစ်ကာ သူမကိုယ်တိုင် နတ်သားတော် ဖြစ်ချင်နေမိချေပြီ။
ထိုသို့ဖြစ်ပါက ဤကောင်းချီးပေးထားသော ဆဋ္ဌမတောင်ထိပ်ကို သူမ တစ်ဦးတည်း ပိုင်ဆိုင်နိုင်ရုံတင်မကဘဲ ‘သွေးလမ်းစဉ် နန်းတော်’ ကို ဖွင့်လှစ်နိုင်သည့် အာဏာကိုလည်း ရရှိမည်ဖြစ်သည်။ သွေးလမ်းစဉ်နန်းတော်ထဲတွင် ကျန်ရှိနေသေးသော ကျင့်စဉ်များကို တွေးမိရုံဖြင့်ပင် သူမ၏ သွေးများမှာ ဆူပွက်လာတော့သည်။
သို့သော်လည်း ရွှယ်ဝူယာမှာ ဤတောင်ထိပ်ကို ကြာရှည်စွာ အုပ်စိုးထားသူ ဖြစ်ရာ သူ၏ ခွန်အားမှာ သာမန်မဟုတ်သည်မှာ သေချာလှသည်။ ဤကိစ္စကို သေချာစွာ စဉ်းစားရပေဦးမည်။ တုပေါင်းဆောင်ထဲ ရောက်သောအခါ အခွင့်အရေးရှိမရှိ ကြည့်ရပေလိမ့်မည်။
မုန့်ဝမ်သည် စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားလိုက်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်းအပေါ် အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ ဆဋ္ဌမတောင်ထိပ် သွေးကန်တွင် ကျင့်ကြံခြင်းမှာ သူမအတွက် များစွာ အကျိုးရှိလှသည်။ သွေးကန်အတွင်းရှိ သွေးစွမ်းအင်များမှာ သူမ၏ သွေးပင်လယ်အတွင်းသို့ အဆက်မပြတ် ပေါင်းစပ်ဝင်ရောက်သွားကာ သူမ၏ သွေးဝိညာဉ်ရေများကို ပိုမို ပျစ်ချွဲလာစေသည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် ခွန်အားမှာလည်း သွေးကန်၏ အနှစ်သာရများကြောင့် ပိုမို သန်မာလာခဲ့သည်။
နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ သုံးရက်ဆိုသော အချိန်မှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ခြင်းပင်။ သူမ အားရပါးရ မခံစားရသေးခင်မှာပင် အချိန်ပြည့်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ချေသည်။
"ဟူး... ကျင့်ကြံတဲ့ အချိန်ဆိုတာ အမြဲတမ်း တိုတောင်းလွန်းတယ်......"
မုန့်ဝမ်သည် သွေးကန်အတွင်းမှ ထလိုက်ကာ ကိုယ်လက် ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ သူမ၏ အရိုးများမှာ တဖျပ်ဖျပ်နှင့် မြည်သွားပြီး ဖော်ပြမတတ်အောင် သက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်သွားရသည်။ သူမသည် အောက်ရှိ သွေးကန်ကို တွယ်တာစွာ ကြည့်လိုက်မိသည်။ ဤအတိုင်း ထွက်သွားရမှာကို သူမ တကယ်ကို နှမြောလှပေသည်။
ဒါဆိုရင်...... မုန့်ဝမ် မျက်တောင်ခတ်လိုက်ကာ သူမ၏ စိတ်အလိုအတိုင်း သွေးကန်ထဲသို့ ပြန်လည် ထိုင်ချလိုက်တော့သည်။
ချင်းလင်မှာမူ သွေးကန်အပြင်ဘက်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေရင်း အချိန်တစ်မိနစ်ချင်းစီ ကုန်ဆုံးသွားသည်ကို ကြည့်နေသော်လည်း မုန့်ဝမ် ထွက်မလာသည်ကို တွေ့သောအခါ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် မကောင်းသော အငွေ့အသက်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
သူမသည် သူမ၏ အမှတ်အသား တိုကင်ကို ထုတ်ယူကာ မုန့်ဝမ်ထံသို့ သတင်းပို့လိုက်သည်။
"ညီမလေး မုန့်... အချိန်စေ့ပြီ၊ အမြန်ထွက်ခဲ့တော့"
မုန့်ဝမ်သည် သွေးကန်အထက်တွင် ပျံဝဲနေသော တိုကင်ကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်ကာ အေးအေးလူလူပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"စီနီယာအစ်မ... စိတ်မပူပါနဲ့။ ရတနာရှာဖွေပွဲက နီးနေပြီဆိုတော့ ကျွန်မရဲ့ ခွန်အားက မလုံလောက်သေးဘူးလို့ ခံစားနေရလို့ပါ။ ဒါကြောင့် အစ်မနဲ့ အရင်းအမြစ်တွေ လဲလှယ်ပြီး အစ်မရဲ့ အလှည့်ကို အရင် သုံးထားလိုက်မယ်နော်။ ရတနာရှာဖွေပွဲ ပြီးရင်တော့ ကျွန်မ ပြန်အစားထိုးပေးပါ့မယ်။ အစ်မက စိတ်ထား ရက်ရောတဲ့သူဆိုတော့ ငြင်းမှာ မဟုတ်ဘူးမလား"
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချင်းလင်မှာ ချက်ချင်းပင် ဒေါသချောင်းချောင်း ထွက်သွားတော့သည်။
နင်... မုန့်ဝမ်... ငါ့ရဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို ဗြောင်ကျကျ လုယူရဲတယ်ပေါ့လေ။ အရင်းအမြစ် လဲလှယ်မယ်ဆိုတာက နားထောင်ကောင်းအောင် ပြောနေတာပဲ။
ချင်းလင်သည် ဒေါသကို ထိန်းချုပ်ကာ နောက်ထပ် သတင်းတစ်ခု ပို့လိုက်သည်။ "မရဘူး။ အခုချက်ချင်း ထွက်ခဲ့။ မဟုတ်ရင်တော့......"
"မဟုတ်ရင် ဘာဖြစ်မှာလဲ"
မုန့်ဝမ်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်ကာ စိန်ခေါ်သော လေသံဖြင့် - "စီနီယာအစ်မ... ကျွန်မ ကျင့်ကြံစရာ ရှိသေးလို့ အစ်မကို အဖော်မလုပ်ပေးနိုင်တော့ဘူးနော်"
ပြောပြီးသည်နှင့် သူမသည် ဆက်သွယ်မှုကို တဖက်သတ် ဖြတ်တောက်လိုက်တော့သည်။
ချင်းလင်မှာ ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် သူမ၏ အမှတ်အသား တိုကင်ကိုပင် ချေမွပစ်လုမတတ် ဖြစ်သွားရသည်။ ထိုမုန့်ဝမ်ဆိုသည့် မိန်းမမှာ မည်သို့လျှင် ဤမျှအထိ ရဲတင်းနေရသနည်း။
သူမသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူကာ ဒေါသကို ဖိနှိပ်လိုက်ပြီး နတ်သားတော် ရွှယ်ဝူယာထံသို့ သွားရောက် တိုင်တန်းတော့သည်။
"နတ်သားတော်... ကျွန်မအတွက် တရားမျှတအောင် လုပ်ပေးပါဦး"
ချင်းလင်သည် မျက်ရည်တစမ်းစမ်းဖြင့် ငိုယိုကာ တိုင်တန်းလေတော့သည်။ "ဟို မုန့်ဝမ်က... သူမမှာ ပါရမီလေး နည်းနည်းရှိတာကို အားကိုးပြီး ကျွန်မရဲ့ သွေးကန်ဆေးစိမ်ခွင့်ကို လုယူသွားပါတယ်။ သူမက... သူမက တကယ့်ကို အနိုင်ကျင့်လွန်းပါတယ်"
ရွှယ်ဝူယာသည် သူ၏ ပလ္လင်ပေါ်တွင် မှီထိုင်နေရင်း လက်ထဲမှ သွေးရောင် ကျောက်စိမ်းဆွဲသီးလေးကို ကစားနေသည်။ ချင်းလင်၏ တိုင်တန်းသံကို ကြားသော်လည်း သူ မျက်တောင်ပင် မခတ်ဘဲ အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။
"ဒါပဲလား"
ချင်းလင်မှာ ထိုစကားကြောင့် ပို၍ပင် ကျယ်လောင်စွာ ငိုယိုလိုက်ကာ -
"နတ်သားတော်... ဒါက သေးငယ်တဲ့ ကိစ္စမဟုတ်ပါဘူး။ စဉ်းစားကြည့်ပါဦး... ဆဋ္ဌမတောင်ထိပ်မှာ ဆေးစိမ်ခွင့်ဆိုတာ နတ်သားတော် ကိုယ်တိုင် ပေးသနားထားတာပါ။ နတ်သားတော် မထွက်သွားခင်ကလည်း တို့အချင်းချင်း မတိုက်ခိုက်ကြဖို့ အထူး မှာကြားသွားခဲ့တာလေ။ သူမ လုပ်ရပ်က နတ်သားတော်ကို လုံးဝ မလေးစားရာ ရောက်နေပါတယ်"
ထိုအခါမှသာ ရွှယ်ဝူယာသည် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ကာ ချင်းလင်ကို စိတ်ဝင်စားဟန်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
"တစ်ယောက်ယောက်... သွားပြီး မုန့်ဝမ်ကို ခေါ်ခဲ့စမ်း"
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချင်းလင်မှာ စိတ်ထဲမှ ကျိတ်၍ ဝမ်းသာသွားတော့သည်။
မုန့်ဝမ်... မုန့်ဝမ်... ငါက ဒီအထိ လုပ်ဖို့ စိတ်မကူးခဲ့ပါဘူး။ နင်က အရမ်းကို လောဘကြီးလွန်းသွားတာကိုး။
ရွှယ်ဝူယာ အမိန့်ပေးပြီး မကြာမီမှာပင် မုန့်ဝမ်သည် အမိန့်ကို လက်ခံရရှိကာ သွေးကန်မှ အလျင်အမြန် ရောက်ရှိလာသည်။
အခန်း (၁၄၉) ယုတ္တိ ရှိသော အကြောင်းပြချက်
သွေးကန်အတွင်းမှ ထွက်လာပြီးနောက် မုန့်ဝမ်သည် သန့်ရှင်းသော ဝတ်စုံနက်ကို လဲလှယ်ဝတ်ဆင်ကာ ရွှယ်ဝူယာ၏ ကျင့်ကြံခြင်းဂူဆီသို့ အေးအေးလူလူပင် လျှောက်လှမ်းသွားတော့သည်။
တောက်... ချင်းလင်ကတော့ တကယ်ကို စိတ်မရှည်တာပဲ။ ဒီလို သေးငယ်တဲ့ ကိစ္စလေးကိုတောင် အပြေးအလွှား သွားတိုင်ရတယ်လို့။
“နတ်သားတော်... ကျွန်မကို ခေါ်ယူတယ်ဆိုတော့ ဘာများ မိန့်ကြားစရာ ရှိလို့ပါလဲရှင်”
မုန့်ဝမ်သည် ဂူအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်။ သူမ၏ လေသံမှာ ရိုသေမှု အပြည့်ရှိနေပြီး အမူအရာမှာလည်း အပြစ်ပြောစရာမရှိအောင်ပင် နှိမ့်ချထားဆဲ ဖြစ်ချေသည်။
ရွှယ်ဝူယာသည် လက်ထဲမှ သွေးရောင်ကျောက်စိမ်းကို ကစားရင်း သူမကို မျက်မှောင်ကြုတ် ကြည့်လိုက်ကာ အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။
“ချင်းလင်ရဲ့ သွေးကန်ဆေးစိမ်ခွင့်ကို နင် လုယူထားတယ်လို့ ငါကြားတယ်”
မုန့်ဝမ်သည် ဆင်ခြေမပေးဘဲ ခပ်ပြုံးပြုံးပင် ဆိုလိုက်သည်။
“နတ်သားတော်... အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ဒီတပည့်မလေးက နတ်သားတော်ရဲ့ အကျိုးအတွက် ရည်ရွယ်ပြီး လုပ်ခဲ့တာပါ”
“ဟက်...”
ဘေးတွင် ရပ်နေသော ချင်းလင်မှာ ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် အော်ရယ်မိတော့သည်။
“နတ်သားတော်ရဲ့ အကျိုးအတွက် ဟုတ်လား။ နင်က ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်တွေကို ခိုးယူထားပြီးတော့မှ နတ်သားတော်ရဲ့ အကျိုးအတွက်လို့ ပြောရဲသေးတယ်ပေါ့။ တကယ့်ကို ရယ်စရာကောင်းတဲ့ ပြက်လုံးပဲ”
ထူးဆန်းသည်မှာ ရွှယ်ဝူယာသည် ထိုစကားကို စိတ်ဝင်စားသွားကာ မျက်ခုံးပင့်လိုက်ခြင်းပင်။
“အိုး... ဒါဆိုလည်း ပြောစမ်းပါဦး။ နင်က ငါ့ရဲ့ အကျိုးစီးပွားကို ဘယ်လိုမျိုး ထည့်သွင်းစဉ်းစားပေးထားတာလဲ”
ထိုအခါ မုန့်ဝမ်မှာ တည်ငြိမ်စွာဖြင့်ပင် ပြောဆိုလိုက်သည်။
“နတ်သားတော်... ဒီလို အဖိုးတန်လှတဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်တွေဆိုတာ ထိုက်တန်တဲ့သူတွေပဲ သုံးသင့်တာပါ။ စီနီယာအစ်မ ချင်းလင်က အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်မှာ ရှိနေတာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာနေပြီ။ သွေးကန်ကိုလည်း အမြဲသုံးပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို ကျင့်ကြံနေတာတောင် သူမရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ငါးမှာပဲ ရှိနေသေးတယ်။
ဒါပေမဲ့ ကျွန်မကတော့ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ရောက်တာ နှစ်လပဲ ရှိသေးပေမဲ့ အဆင့် လေးကို ရောက်နေပြီ။ စီနီယာအစ်မ ချင်းလင်ကို ဒီသွေးကန် သုံးခိုင်းနေတာက အရင်းအမြစ်တွေကို ဖြုန်းတီးရာ မကျဘူးလား။ အဲဒီအစား ကျွန်မ သုံးလိုက်ရင် ပိုပြီး မြန်မြန်ဆန်ဆန် အဆင့်တက်နိုင်မှာဖြစ်သလို နတ်သားတော်ကိုလည်း ပိုပြီး ထိထိရောက်ရောက် အလုပ်အကျွေး ပြုနိုင်မှာပါ”
ချင်းလင်မှာ ဒေါသကြောင့် တုန်ယင်နေတော့သည်။ “အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ။ ဒါ ဘယ်လိုမျိုး ကောက်ကျစ်တဲ့ စကားလဲ”
သူမသည် နတ်သားတော်ဘက်သို့ လှည့်ကာ ခေါင်းကို နိမ့်နိုင်နှိမ့်၍ ဦးတိုက်လိုက်သည်။
“နတ်သားတော်... စဉ်းစားပေးပါဦး။ ချင်းလင်က အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ရောက်ကတည်းက နတ်သားတော်အပေါ် အမြဲတမ်း သစ္စာရှိခဲ့ပါတယ်။ ဘယ်တုန်းကမှ မရိုးမသား မလုပ်ခဲ့ပါဘူး။ နတ်သားတော်က ကျွန်မအတွက် တရားမျှတအောင် လုပ်ပေးရပါမယ်”
မုန့်ဝမ်က အသာအယာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ရွှယ်ဝူယာ စကားမပြောမီ ကြားဖြတ် ပြောလိုက်ပြန်သည်။
“စီနီယာအစ်မရဲ့ နတ်သားတော်အပေါ် သစ္စာရှိမှုကတော့ နေနဲ့ လလို ထင်ရှားနေတာ လူတိုင်းသိတာပေါ့။ ညီမလေးက အဲဒါကို မေးခွန်းထုတ်ဖို့ မရည်ရွယ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ တို့တွေရဲ့ ရာထူးနေရာမှာ သစ္စာရှိရုံနဲ့ မလုံလောက်ဘူးလေ။ ခွန်အားလည်း ရှိဖို့ လိုတယ် မဟုတ်လား”
ချင်းလင်၏ အသံမှာ ဒေါသကြောင့် တုန်ယင်နေတော့သည်။ “နင် ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။ ငါ့ရဲ့ အရည်အချင်းကို စိန်ခေါ်နေတာလား”
မုန့်ဝမ်က သူမ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို အပြစ်ကင်းစင်ဟန်ဖြင့် ဖြန့်ပြလိုက်သည်။
“ညီမလေးက မရဲပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ တုပေါင်းဆောင်ကို သွားရမယ့်ခရီးက နီးနေပြီလေ။ ကျွန်မ သွေးကန်ကို သုံးပြီး ကျင့်ကြံမှု မြှင့်တင်တာက လာမယ့် တိုက်ပွဲတွေမှာ နတ်သားတော်အတွက် ပိုပြီး အကျိုးပြုနိုင်အောင်လို့ပါ။ မဟုတ်ရင် ကျွန်မရဲ့ အားနည်းတဲ့ ကျင့်ကြံမှုနဲ့ ရတနာရှာဖွေတဲ့နေရာမှာ နတ်သားတော်ကို ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်စေမှာ စိုးလို့ပါ”
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရွှယ်ဝူယာသည် လက်ထဲမှ ကျောက်စိမ်းကို ကိုင်ရင်း စဉ်းစားနေတော့သည်။ ချင်းလင်၏ သစ္စာရှိမှုမှာ သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိသော်လည်း သူမ၏ ကျင့်ကြံမှု တိုးတက်နှုန်းမှာ လျင်မြန်စွာ တက်လှမ်းနေသော မုန့်ဝမ်နှင့် ယှဉ်လျှင် အမှန်တကယ်ပင် နှေးကွေးလှပေသည်။
တုပေါင်းဆောင် ခရီးစဉ်မှာ ပြိုင်ဆိုင်မှု အလွန် ပြင်းထန်လိမ့်မည် ဖြစ်ရာ ခွန်အား အနည်းငယ် ပိုရှိခြင်းမှာ အာမခံချက် တစ်ခု ပိုရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ရွှယ်ဝူယာသည် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်သည်။
“ချင်းလင်ရဲ့ သွေးကန်ဆေးစိမ်ခွင့်ကို အရင်အတိုင်းပဲ ထားမယ်။ မုန့်ဝမ်ရဲ့ သွေးကန်သုံးစွဲခွင့်ကိုတော့ သုံးရက်ကနေ ၁၂ ရက်အထိ တိုးမြှင့်ပေးလိုက်မယ်”
မုန့်ဝမ်မှာ အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွားတော့သည်။ ရွှယ်ဝူယာက ဤမျှအထိ ရက်ရောလိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်ထားခဲ့ပေ။ သူမကို အပြစ်မပေးရုံတင်မကဘဲ ဆုလာဘ်ကိုပါ လေးဆတောင် တိုးပေးလိုက်သည် မဟုတ်ပါလော။
သူမသည် အလျင်အမြန် ဦးတိုက်လိုက်ကာ - “နတ်သားတော်ရဲ့ မြေတောင်မြှောက်ပေးမှုကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ရှင်။ ဒီတပည့်မလေးက နတ်သားတော်ရဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေကို အပျက်စီးမခံပါဘူး”
ချင်းလင်မှာမူ မနာလိုစိတ်ကြောင့် ပေါက်ကွဲလုမတတ် ဖြစ်နေသော်လည်း တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားရပြီး အတင်းအကျပ်ပင် ပြုံးပြလိုက်ရသည်။
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် နတ်သားတော်”
မုန့်ဝမ်၏ နှုတ်ခမ်းများ အသာအယာ ကွေးညွှတ်သွားသည်။ သူမသည် နတ်သားတော်ကို အလိုက်တသိ မြှောက်ပင့် စကားဆိုပြီး ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်စဉ် ရွှယ်ဝူယာက လှမ်းခေါ်လိုက်ပြန်သည်။
“အော်... နောက်ပြီး မုန့်ဝမ်......”
မုန့်ဝမ် ရပ်လိုက်ကာ နားမလည်ဟန်ဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ “နတ်သားတော်မှာ တခြား မိန့်ကြားစရာ ရှိသေးလို့လားရှင်”
ရွှယ်ဝူယာက အေးအေးလူလူပင် ဆိုလိုက်သည်။
“ငါမှတ်မိသလောက်ဆိုရင် နင့်ရဲ့ ပဉ္စမတောင်ထိပ်က အခွင့်အရေးကို မသုံးရသေးဘူး မဟုတ်လား။ ဆဋ္ဌမတောင်ထိပ်က သွေးကန်မှာ ကျင့်ကြံပြီးရင် ပဉ္စမတောင်ထိပ်က ပင်မသွေးကန်မှာ သွားပြီး ကျင့်ကြံနိုင်တယ်”
ပဉ္စမတောင်ထိပ်က ပင်မသွေးကန်ထဲကိုတောင် ဝင်ခွင့်ရမှာလား။
နောက်ထပ် အံ့ဩစရာ သတင်းကောင်းပင်။
မုန့်ဝမ်၏ ဝမ်းသာမှုမှာ ထင်ရှားနေသော်လည်း သူမ၏ အမူအရာကို ရိုသေစွာ ထိန်းထားလိုက်သည်။ “ကျေးဇူးတင်ပါတယ် နတ်သားတော်။ ဒီတပည့်မလေး နားလည်ပါပြီ”
မုန့်ဝမ်သည် ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် သွေးကန်သို့ ပြန်သွားကာ ကျင့်ကြံခြင်း အတွေ့အကြုံကို ထပ်မံ စတင်တော့သည်။ ကိုးရက် ကြာပြီးနောက်မှသာ သူမသည် သွေးကန်အတွင်းမှ နှမြောတသစွာဖြင့် ထွက်လာခဲ့တော့သည်။
၁၂ ရက်ကြာ သွေးကန်အတွင်း ကျင့်ကြံပြီးနောက်တွင် သူမ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် လေးမှာပင် ရှိနေသေးသော်လည်း သူမ၏ သွေးပင်လယ်အတွင်းရှိ သွေးဝိညာဉ်ရေများမှာ သိသိသာသာ ပိုမို ပျစ်ချွဲလာပြီး ဖိအားမှာလည်း ပိုမို လေးလံလာသည်ကို ခံစားမိသည်။
သူမ၏ ဝိညာဉ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ် ခွန်အားမှာလည်း သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ ဤတစ်ခေါက် ကျင့်ကြံခြင်းမှာ အကျိုးကျေးဇူး အလွန် ကြီးမားလှပေသည်။
အကယ်၍သာ ဒီဆဋ္ဌမတောင်ထိပ်က သွေးကန်ထဲမှာ နေ့တိုင်း စိမ်နေလို့ ရရင် သိပ်ကောင်းမှာပဲ...... မုန့်ဝမ်သည် ကိုယ်လက်ဆန့်ထုတ်ကာ ခွန်အားများ ပြည့်ဝနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
နောက်တစ်ဆင့်ကတော့ ပဉ္စမတောင်ထိပ်ကို သွားကြည့်ဖို့ပဲ။
သွေးကန်အတွင်းမှ ထွက်လာစဉ် ချင်းလင်နှင့် ဆုံမိပြန်သည်။ မကြာသေးမီက ပြသခဲ့သော “ညီအစ်မ သံယောဇဉ်” မှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ချင်းလင်သည် မုန့်ဝမ်ကို အဆိပ်လူးထားသော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေတော့သည်။
“မုန့်ဝမ်... နင် သိပ်ပြီး မောက်မာမနေနဲ့ဦး။ ဒီအကြွေးကို ငါ နင့်ကို အနှေးနဲ့အမြန် ပြန်ဆပ်ခိုင်းမယ်”
“စီနီယာအစ်မ ချင်းလင်ကလည်း... သူစိမ်းတွေလို ပြောနေပြန်ပြီ”
မုန့်ဝမ်က မျက်ခုံးပင့်ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။ “အစ်မက ဘာလို့ ဒေါသထွက်နေတာလဲ။ နတ်သားတော်က အစ်မအတွက် တရားမျှတအောင် လုပ်ပေးပြီး အစ်မ ပိုင်ဆိုင်တာတွေကို ပြန်ပေးခဲ့ပြီ မဟုတ်လား”
ချင်းလင်မှာ ဒေါသကြောင့် တုန်ယင်နေသော်လည်း ပြန်ပြောစရာ စကား မရှိတော့ပေ။ အမှန်တကယ်တော့ မုန့်ဝမ် ပြောသည်မှာလည်း လုံးဝ မမှားပေ။ သို့သော် သူမ ရရှိသည့် အကျိုးအမြတ်မှာ မုန့်ဝမ် ရရှိသည့် အကျိုးအမြတ်နှင့် ယှဉ်လျှင် အစအနလေးမျှသာ ဖြစ်နေသည် မဟုတ်ပါလော။
ချင်းလင်သည် သွားကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ စကားတစ်ခွန်းကို အတင်းညှစ်ထုတ်လိုက်သည်။ “နင် စောင့်ကြည့်နေလိုက်.....”
“ကောင်းပါပြီ... ကျွန်မ စောင့်နေပါ့မယ်”
မုန့်ဝမ်က ပြုံးမြဲပြုံးနေဆဲ ဖြစ်ကာ တစ်ဖက်လူ၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို အမှုမထားသကဲ့သို့ပင်။
“ဒါနဲ့... ကျွန်မ အခု ပဉ္စမတောင်ထိပ်ကို သွားတော့မလို့။ ပဉ္စမတောင်ထိပ်က ပင်မသွေးကန်က သွေးတွေက ဆဋ္ဌမတောင်ထိပ်ထက် မနိမ့်ဘူးလို့ ကြားတယ်။ အဲဒါ အမှန်လား အမှားလားဆိုတာ သွားကြည့်လိုက်ဦးမယ်နော်”
ပြောပြီးသည်နှင့် သူမသည် ကျော့ရှင်းစွာ လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။ ချင်းလင်မှာမူ မျက်နှာတစ်ခုလုံး အိုးမည်းသုတ်ထားသကဲ့သို့ မည်းမှောင်ကာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။
ပဉ္စမတောင်ထိပ်ရှိ သွေးကန်မှာ ဆဋ္ဌမတောင်ထိပ်ထက် အနည်းငယ် နိမ့်ကျသော်လည်း အတော်လေး သန့်စင်ပြီး ပြင်းအားကောင်းသည်ဟု သတ်မှတ်၍ ရသည်။
ဤနေရာကို စောင့်ကြပ်နေသူမှာ ခြောက်ကပ်ကပ် အဖိုးကြီး တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ထိုအဖိုးကြီးက မုန့်ဝမ်ကို မြင်သောအခါ အံ့ဩဟန် မပြပေ။ သွေးလမ်းစဉ်ဂိုဏ်းစု၏ တက်သစ်စကြယ်ပွင့် မုန့်ဝမ်အကြောင်းကို သူ ကြားသိပြီးသား ဖြစ်ဟန်တူသည်။
“စည်းမျဉ်းအရ နတ်သားတော်အလျောင်းအလျာ အဆင့်ရှိတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေဟာ ပဉ္စမတောင်ထိပ်မှာ တစ်နှစ်ကို တစ်ကြိမ် ကျင့်ကြံခွင့်ရှိတယ်။ နတ်သားတော်က နင့်ကို ပဉ္စမတောင်ထိပ် ပင်မသွေးကန်ထဲ ဝင်ခွင့်ပြုဖို့ မှာထားပြီးသားပါ။ ဒါပေမဲ့ အချိန်ကတော့ ၁၅ ရက်ထက် မကျော်စေနဲ့၊ နားလည်လား”
ပြောပြီးသည်နှင့် အဖိုးကြီးက မုန့်ဝမ်ထံသို့ ကျောက်စိမ်းဆွဲသီး တစ်ခုကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။
“နားလည်ပါပြီ”
မုန့်ဝမ်သည် ကျောက်စိမ်းဆွဲသီးကို ယူကာ တောင်ထိပ်ရှိ ပင်မသွေးကန်ဆီသို့ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ လျှောက်လှမ်းသွားတော့သည်။
ပဉ္စမတောင်ထိပ် ပင်မသွေးကန်မှာ တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် မြှုပ်နှံထားသော နီရဲသည့် ရတနာတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။ သွေးရောင် အငွေ့အသက်များမှာ မြူနှင်းများကဲ့သို့ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး နတ်ဘုံနတ်နန်းကဲ့သို့ ရှိသော်လည်း မိစ္ဆာတွင်းနက်ကြီးနှင့်လည်း ဆင်တူလှသည်။
ကန်ရေမှာ ဆဋ္ဌမတောင်ထိပ်ကဲ့သို့ ပျစ်ချွဲမနေဘဲ တစ်ပိုင်းတစ်စ ကြည်လင်သည့် အခြေအနေတွင် ရှိနေပြီး အတွင်း၌ နီရဲနေသော အလင်းတန်းလေးများ စီးဆင်းနေသည်။
ဆဋ္ဌမတောင်ထိပ်နှင့် ယှဉ်လျှင် ဤနေရာမှ သွေးများမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကျဲပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအားလည်း အနည်းငယ် လျော့နည်းသည်။ သို့သော်လည်း ဤနေရာက ပင်မသွေးကန် ဖြစ်သည်နှင့်အညီ ပမာဏမှာ အလွန် များပြားလှပေရာ ကြည့်လိုက်လျှင် ရေကန်ငယ်လေးတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။
မုန့်ဝမ်သည် ကန်ထဲသို့ ဆင်းလိုက်ရာ သွေးရောင်ရေများမှာ သူမ၏ ခါးအထိ ရောက်ရှိလာသည်။ သွေးနံ့ သင်းသင်းလေးမှာ သူမ၏ နှာခေါင်းထဲသို့ တိုးဝင်လာသော်လည်း ညှီစော်နံခြင်းမရှိဘဲ ထူးဆန်းသော နံ့လေး တစ်မျိုးကို ဆောင်နေသည်။
သူမသည် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး ကျင့်စဉ်ကို လည်ပတ်စေကာ ကန်အတွင်းရှိ သွေးအနှစ်သာရများကို စတင် စုပ်ယူတော့သည်။
ပဉ္စမတောင်ထိပ် ပင်မသွေးကန်ထဲ ဝင်ခွင့်ရခြင်းမှာ ရှားပါးသော အခွင့်အရေး ဖြစ်သဖြင့် သူမအနေဖြင့် အပြည့်အဝ အသုံးချရပေလိမ့်မည်။
အခန်း (၁၅၀) ကောင်းကင်စုပ်ယူခြင်း သွေးကန်
သွေးရောင်ရေများသည် မမြင်ရသော အင်အားတစ်ခု၏ ဆွဲငင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဝဲဂယက်များ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး မုန့်ဝမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ဆီသို့ အငမ်းမရ တိုးဝင်သွားကြတော့သည်။
ဆဋ္ဌမတောင်ထိပ်ရှိ သွေးကန်ငယ်လေးတွင် သွေးရေပမာဏ ကန့်သတ်ချက်ရှိသဖြင့် မုန့်ဝမ်၏ အစွမ်းအစကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်ရန် အကန့်အသတ် ရှိခဲ့သည်။
သို့သော် ပဉ္စမတောင်ထိပ်ရှိ အိုင်ငယ်လေးတစ်ခုသဖွယ် ကြီးမားသော ပင်မသွေးကန်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါတွင်မူ မုန့်ဝမ်သည် မည်သည့်ထိန်းချုပ်မှုကိုမျှ မပြုလုပ်တော့ပေ။ သူမသည် အဆုံးမရှိသော တွင်းနက်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ကိုယ်ကို ဖွင့်ဟလိုက်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးကို လောဘတကြီး ဝါးမြိုတော့သည်။
သွေးရေများသည် သူမ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လှိုင်းထန်နေပြီး လျင်မြန်စွာ သန့်စင်ကာ သူမ၏ သွေးပင်လယ်အတွင်းသို့ စုပ်ယူခြင်း ခံရသည်။
အချိန်များ တစ်မိနစ်ပြီး တစ်မိနစ် ကုန်ဆုံးသွားသည်နှင့်အမျှ မုန့်ဝမ်၏ သွေးပင်လယ်မှာလည်း အပြင်ဘက်သို့ တဖြည်းဖြည်း ကျယ်ပြန့်လာခဲ့သည်။
တစ်ချိန်က တည်ငြိမ်ခဲ့သော သွေးပင်လယ်မှာ ယခုအခါ လှိုင်းတံပိုးများ ထန်နေပြီး အတွင်းရှိ သွေးဝိညာဉ်ရေများမှာလည်း နီရဲသော သမုဒ္ဒရာကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ပိုမို ပေါများလာခဲ့သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပင်မသွေးကန်အတွင်းရှိ ရေမျက်နှာပြင်မှာ သိသိသာသာ လျင်မြန်စွာ လျော့နည်းလာနေချေပြီ။
သွေးကန်အပြင်ဘက်တွင် မျက်စိမှိတ် အနားယူနေသော ခြောက်ကပ်ကပ် အဖိုးကြီးသည် ရုတ်တရက် မျက်လုံးပွင့်လာသည်။ သူ၏ အကြည့်မှာ ပင်မသွေးကန်ဆီသို့ စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အံ့ဩရိပ်များ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။
ဒီ... ဒီစုပ်ယူမှုနှုန်းက တကယ်ကို အံ့ဩစရာပဲ။ နတ်သားတော်ရဲ့ စုပ်ယူမှုနှုန်းထက်တောင် မနိမ့်ဘူးပဲ။
အဖိုးကြီးသည် သွေးကန်ကို ကြည့်ကာ မျက်လုံးများ တဖျပ်ဖျပ် တောက်နေသည်။ ပင်မသွေးကန်၏ ရေမျက်နှာပြင် ကျဆင်းသွားသည့်နှုန်းမှာ သူ၏ မျှော်လင့်ချက်ထက် များစွာ ကျော်လွန်နေသည်။
ဤအတိုင်းဆိုလျှင် မုန့်ဝမ် ကျင့်ကြံမှု ပြီးဆုံးချိန်တွင် ပင်မသွေးကန်အတွင်းရှိ သွေးရေများ အားလုံး ခန်းခြောက်သွားဖွယ် ရှိနေသည်။
အဖိုးကြီးသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ကာ နောက်ဆုံးတွင် ဤကိစ္စကို နတ်သားတော် ရွှယ်ဝူယာထံ အသိပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
“ဝူယာ... ဟိုမုန့်ဝမ်ဆိုတဲ့ ကောင်မလေးက ပဉ္စမတောင်ထိပ် ပင်မသွေးကန်က သွေးတွေကို အတင်းအဓမ္မ စုပ်ယူနေတယ်။ ကန်ရေမျက်နှာပြင်ကလည်း သိသိသာသာကို ကျဆင်းနေပြီ......”
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရွှယ်ဝူယာ၏ နက်ရှိုင်းသော မျက်ဝန်းထဲတွင် ထူးဆန်းသော အလင်းတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ မူလက မုန့်ဝမ်တွင် ပါရမီ အနည်းငယ်ရှိသည်ဟု သူထင်ခဲ့သော်လည်း ဤမျှအထိ ထူးခြားလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။
ပဉ္စမတောင်ထိပ် ပင်မသွေးကန်ရှိ သွေးရေများတွင် အလွန်ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်များ ပါရှိသည်။ သာမန်တပည့်များမှာ အနည်းငယ်မျှ စုပ်ယူရုံဖြင့်ပင် မခံမရပ်နိုင် ဖြစ်တတ်ကြပြီး နတ်သားတော်အလျောင်းအလျာ အဆင့်ရှိသူများသာ ခံနိုင်ရည် ရှိကြသည်။
သို့သော် မုန့်ဝမ်မှာမူ ဝေလငါးကြီး တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဝါးမြိုနိုင်စွမ်း ရှိနေခြင်းမှာ သူမ၏ ကိုယ်ခန္ဓာ တည်ဆောက်ပုံ ထူးခြားမှုနှင့် သူမ၏ ကြီးမားလှသော အလားအလာကို ပြသနေခြင်းပင်။ ရွှယ်ဝူယာ၏ မျက်နှာမှာ လေးနက်သွားကာ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် စိုးရိမ်စိတ် အနည်းငယ် ပေါ်လာသော်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားမှုက ပို၍ ကြီးမားလာသည်။
“ဝင်ရောက် မနှောင့်ယှက်ပါနဲ့။ သူမကို စုပ်ယူခိုင်းလိုက်ပါ။ အဲဒီအတွက် ဆုံးရှုံးမှုတွေကို ငါ့ရဲ့ အကောင့်ထဲမှာပဲ ထည့်ထားလိုက်”
ရွှယ်ဝူယာ၏ လေသံမှာ တည်ငြိမ်သော်လည်း ငြင်းပယ်၍မရသော အာဏာ ပါရှိနေသည်။ မုန့်ဝမ်က သွေးရေများကို ပိုမို စုပ်ယူနိုင်လေလေ သူမ၏ အလားအလာက ပိုကြီးလေလေ ဖြစ်ပြီး နောင်တစ်ချိန်တွင် သူမကို “ရိတ်သိမ်း” သောအခါ သူရရှိမည့် အကျိုးကျေးဇူးက ပိုမို ကြီးမားလာမည် မဟုတ်ပါလော။
မုန့်ဝမ်၏ ကျင့်ကြံမှု တစ်ဆင့်တိုးလာသည်နှင့် သူမကို သူ သန့်စင်ပစ်လိမ့်မည်။ ထိုစွမ်းအင်ကို အသုံးပြု၍ သူသည် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကိုးသို့ တစ်ဟုန်ထိုး တက်လှမ်းနိုင်မည်ဟု တွေးနေမိသည်။
ရွှယ်ဝူယာ၏ အတည်ပြုချက် ရရှိပြီးနောက်တွင် အဖိုးကြီးသည်လည်း ထိုကိစ္စကို ဂရုမစိုက်တော့ပေ။ ပင်မသွေးကန်အတွင်းတွင် မုန့်ဝမ်သည် ပြင်ပလောကကို မေ့လျော့ကာ ကျင့်ကြံခြင်းတွင် နစ်မြုပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သွေးရေများမှာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ အဆက်မပြတ် စီးဝင်ကာ သန့်စင်ပြီးနောက် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်ခွန်အားများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
သူမ၏ အရှိန်အဝါမှာ ပိုမို အစွမ်းထက်လာပြီး အတွင်းရှိ သွေးပင်လယ်မှာ လှိုင်းထန်ကာ သွေးအငွေ့အသက်များမှာ ကောင်းကင်ကို ထိုးဖောက်မတတ် တိုးတက်လာခဲ့သည်။
၁၅ ရက် ကြာပြီးနောက်တွင် တစ်ချိန်က ပြည့်လျှံနေခဲ့သော သွေးကန်မှာ ခန်းခြောက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားကာ ကန်အောက်ခြေရှိ ရှုပ်ထွေးသော ပုံရိပ်လွှာများ ပေါ်ထွက်လာတော့မှသာ မုန့်ဝမ်သည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ပြီး ကျေနပ်သည့် အရိပ်အယောင်များ ပြသလိုက်သည်။
သူမ ထလိုက်ကာ ကန်အောက်ခြေရှိ ပုံစံများကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် သွေးကန်အတွင်းမှ ခုန်ထွက်လိုက်သည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ဆူပွက်နေသော သွေးစွမ်းအင်များကို ခံစားမိရင်း မုန့်ဝမ်၏ နှုတ်ခမ်းဟာ အသာအယာ ကွေးညွှတ်သွားသည်။
သူမ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ ယခုအခါ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် လေး၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ကာ အဆင့် ငါးသို့ ရောက်ရန် ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုတော့သည်။ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်တက်ခြင်း မရှိသေးသော်လည်း ဤသည်မှာ မုန့်ဝမ်၏ တမင်ရည်ရွယ်သော လုပ်ရပ်ပင် ဖြစ်သည်။
ဆဋ္ဌမတောင်ထိပ်တွင် ကျင့်ကြံစဉ်က သွေးကန်၏ သန့်စင်မှုမှာ သူမ၏ သွေးဝိညာဉ်ရေများကို ပိုမို ပျစ်ချွဲစေသည်ကို သိလိုက်ရကတည်းက မုန့်ဝမ်သည် သူမ၏ သွေးပင်လယ်အတွင်းရှိ သွေးရေများကို တမင်တကာ ဖိသိပ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
တစ်လနီးပါး ကြိုးစားပြီးနောက်တွင် သူမ၏ သွေးပင်လယ်မှာ အသွင်ပြောင်းလဲသွားကာ အရှိန်အဝါမှာ ပိုမို နက်ရှိုင်းလာခဲ့သည်။ တည်ငြိမ်နေချိန်တွင်ပင် အခြားသူများအပေါ် အလွန်ပြင်းထန်သော ဖိအားကို ပေးနိုင်စွမ်း ရှိလာခဲ့သည်။ ထို့ပြင် မုန့်ဝမ်၏ ဝိညာဉ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ် ခွန်အားမှာလည်း သွေးသန့်စင်ခြင်း ကျင့်စဉ်၏ သန့်စင်မှုအောက်တွင် အရည်အသွေးပိုင်းအရ များစွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။
သန်မာလာသည့် ခံစားချက်မှာ မုန့်ဝမ်ကို စွဲလမ်းစေသော်လည်း ကျင့်ကြံသည့် အချိန်မှာ အမြဲတိုတောင်းလွန်းလှသည်။ သူမအနေဖြင့် အားမရသေးသော်လည်း အချိန်မှာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
မုန့်ဝမ် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် အဖိုးကြီးသည် ပင်မသွေးကန်ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ ခန်းခြောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော သွေးကန်ကို မြင်သောအခါ အဖိုးကြီး၏ မျက်ခုံးများ တဖျပ်ဖျပ် လှုပ်သွားတော့သည်။
ဒီမျိုးဆက်သစ် လူငယ်တွေကတော့ တစ်ယောက်ထက်တစ်ယောက် ပိုပြီး ကြောက်စရာကောင်းပါလား။
အကယ်၍ စီထျန်းချီ ဆိုသော အဘိုးကြီးက မုန့်ဝမ်အပေါ် လောင်းကြေးထပ်မထားဘဲ ရွှယ်ဝူယာကလည်း သူမကို မျက်စိကျမနေဘူးဆိုလျှင် သူကိုယ်တိုင်ပင် မုန့်ဝမ်အပေါ် လောင်းကြေးထပ်မိလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ရွှယ်ဝူယာ ရှိနေသရွေ့ ထိုမိန်းကလေး၏ ပါရမီမှာ မည်မျှပင် ကောင်းကင်ကို ဆန့်ကျင်နေပါစေ၊ သူမသည် ခုတုံးလုပ်ခံရမည့် ကံကြမ္မာသာ ရှိပေလိမ့်မည်။ ရွှယ်ဝူယာသည် နတ်သားတော်အဖြစ် သွေးလမ်းစဉ်ဂိုဏ်းစု၏ အကောင်းဆုံး အရင်းအမြစ်များကို နှစ်ပေါင်းများစွာ ခံစားလာခဲ့သူ မဟုတ်ပါလော။ မုန့်ဝမ်၏ အခြေခံမှာ အောင်မြင်မှုကြီးကြီးမားမား ရရန်အတွက် အလွန် နုနယ်လွန်းလှပေသည်။
မုန့်ဝမ်သည် ပဉ္စမတောင်ထိပ်မှ ထွက်ခွာပြီးနောက် ဖီးနစ်တောင်ကြားသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ အသစ်တည်ဆောက်ထားသော ခန်းမကြီးအတွင်းတွင် သူမ၏ လက်အောက်ငယ်သားများနှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံလိုက်သည်။ ခန်းမအတွင်းတွင် တောင်ထိပ်အသီးသီးမှ အကြီးအကဲများ ရပ်နေကြပြီး ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လျက် -
“နတ်သားတော်အလျောင်းအလျာကို ဂါရဝပြုပါတယ်..... ကျွန်တော်မျိုးတို့ကို ဘာကြောင့် ခေါ်ယူရသလဲဆိုတာ သိပါရစေရှင်”
မုန့်ဝမ်သည် ပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေရင်း လူအုပ်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ကာ - “ပြောစမ်း... ဒီလအတွင်းမှာ ဘာတွေ ထူးခြားသလဲ။ ပြဿနာရှာတဲ့သူတွေ ရှိလား”
“တင်ပြပါတယ်... တောင်ထိပ်တွေပေါ်မှာ အရာအားလုံး ပုံမှန်ပါပဲ။” အကြီးအကဲ တစ်ဦးက မုန့်ဝမ်ကို တိုက်ရိုက်မကြည့်ရဲဘဲ သတိကြီးစွာ ဖြေကြားလိုက်သည်။
“ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်က နတ်သားတော်အလျောင်းအလျာက မြွေဖြူကို အပြတ်အသတ် နှိမ်နင်းလိုက်ကတည်းက မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ဂိုဏ်းစုဘက်က ဘာလှုပ်ရှားမှုမှ မရှိတော့ပါဘူး”
မုန့်ဝမ်သည် မေးခွန်းအချို့ ထပ်မေးပြီးနောက် ယခုလအတွက် ကမ်းလှမ်းမှုများကို လက်ခံကာ လူအုပ်ကို ပြန်လွှတ်လိုက်သည်။
နောက်ရက်အနည်းငယ်တွင် မုန့်ဝမ်သည် မည်သည့်နေရာမှ မသွားဘဲ ဖီးနစ်တောင်ကြားတွင်သာ အေးအေးဆေးဆေး နေထိုင်ခဲ့သည်။ နတ်သားတော်နှင့် တတိယအကြိမ် တွေ့ဆုံပြီးနောက်တွင် သူမသည် ဆဋ္ဌမတောင်ထိပ် သွေးကန်တွင် နောက်ထပ် ၁၂ ရက်ကြာ ကျင့်ကြံခွင့် ရရှိခဲ့သည်။
ထိုအခါမှသာ မုန့်ဝမ်၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ ဖိနှိပ်ထား၍ မရတော့ဘဲ အလွန်ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါဖြင့် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ငါးသို့ တက်လှမ်းသွားတော့သည်။
ခိုင်မာပြီး အားကောင်းလှသော သွေးအငွေ့အသက်များကို ခံစားမိရင်း မုန့်ဝမ်၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် ကျေနပ်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူမသည် သွေးကန်မှ ထွက်လာစဉ် ချင်းလင်နှင့် ထိပ်တိုက် တိုးပြန်သည်။
၁၀ ရက်ကျော် ခွဲခွာခဲ့ပြီးနောက် ချင်းလင်မှာလည်း သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ အရှိန်အဝါမှာ ပိုမို ခိုင်မာလာပြီး ကျင့်ကြံမှုမှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ခြောက်သို့ ရောက်ရှိနေသည်။
ချင်းလင်သည် မုန့်ဝမ်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“နောက် ၁၀ ရက်နေရင် တုပေါင်းဆောင် ပွင့်တော့မယ်လို့ နတ်သားတော်က နင့်ကို သတိပေးခိုင်းလိုက်တယ်။ ညီမလေး မုန့်... ဒါကို လုံးဝ မေ့လို့မရဘူးနော်။ အချိန်လွန်သွားပြီး နတ်သားတော်ရဲ့ အရေးကြီးကိစ္စတွေကို နှောင့်နှေးစေမယ်ဆိုရင် ညီမလေးမှာ အသက်ကိုးချောင်းရှိရင်တောင် မလုံလောက်ပဲ နေလိမ့်မယ်”
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မုန့်ဝမ်က ပြုံးရွှင်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး နူးညံ့သော လေသံဖြင့် အကြံပြုလိုက်သည်။
“အစ်မရဲ့ စကားကို ကျွန်မ မှတ်သားထားပါ့မယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မအပေါ် ထားတဲ့ အစ်မရဲ့ ရန်လိုမှုတွေကို လျှော့ချဖို့ စိတ်ရင်းနဲ့ အကြံပေးချင်ပါတယ်။
တို့တွေ တုပေါင်းဆောင် ထဲ ရောက်သွားရင် နတ်သားတော်ရဲ့ လက်ရုံးတွေအဖြစ် အတူတူ အလုပ်လုပ်ရမှာလေ။ သူများတွေ ရှေ့မှာ အချင်းချင်း မသင့်မမြတ် ဖြစ်နေတာကို ပြလို့ ဘယ်ကောင်းပါ့မလဲ”
ချင်းလင်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ကာ မုန့်ဝမ်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ကျော်ဖြတ်ကာ သွေးကန်ဆီသို့ လျှောက်သွားတော့သည်။ ချင်းလင်က သူမ၏ စေတနာကို လျစ်လျူရှုသွားသည်ကို မြင်သောအခါ မုန့်ဝမ်သည် အပြစ်ကင်းစင်ဟန်ဖြင့် မျက်တောင်ခတ်လိုက်ပြီး ဆဋ္ဌမတောင်ထိပ်မှ ထွက်ခွာခဲ့သည်။
“သခင်မ... ဟိုချင်းလင်ကတော့ ရည်မှန်းချက် မသေးဘူးနော်..... ကျွန်တော်သာ သူမရဲ့ အတွေးတွေကို မတော်တဆ မကြားလိုက်ရဘူးဆိုရင် သူမမှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကိုး ရှိနေတယ်ဆိုတာ သိမှာ မဟုတ်ဘူး.....”
နှလုံးစားပိုးကောင်၏ စကားကို ကြားသောအခါ မုန့်ဝမ်သည် မျက်ခုံးပင့်လိုက်ကာ စိတ်ထဲမှ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ ဖြစ်လာတဲ့သူတိုင်းမှာ ရည်မှန်းချက် ကိုယ်စီ ရှိကြတာပဲ မဟုတ်လား။ ဒါပေမဲ့ ဒီချင်းလင်ကတော့ သူမရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို တော်တော်လေး နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဖုံးကွယ်ထားတာပဲ။ ငါ့ရဲ့ စွမ်းအား ထိန်းချုပ်မှု ကျင့်စဉ်ကတောင် ဘာမှ မရိပ်မိသလို ရွှယ်ဝူယာလည်း ဒါကို သိမှာ မဟုတ်ဘူး။”
နှလုံးစားပိုးကောင်က ဖားယားသော အပြုံးဖြင့် - “သူမ ဘယ်လောက်ပဲ ဖုံးကွယ်ထားပါစေ... သခင်မနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ အသတ်ခံရဖို့ပဲ ရှိမှာပါ...........”