အခန်း (၁၅၆-၁၆၀)

အခန်း (၁၅၆) အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ခြောက်

ယွီရှဲ့မှာ စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားသည်။ သူ၏နောက်ရှိ အနက်ရောင် ကင်းမြီးကောက်ကြီးမှာလည်း အပြင်းအထန် ထိမှန်ခံလိုက်ရသည့်အလား အင်အားများ ဆုတ်ယုတ်သွားတော့သည်။

ထိုသည်ကို မြင်သောအခါ ချင်းလင်သည် စိတ်ဓာတ်များ တက်ကြွလာပြီး အခွင့်အရေးကို အရယူကာ သွေးရောင် မိစ္ဆာရုပ်ပုံကြီးကို အသုံးပြု၍ ယွီရှဲ့ကို ပိုမို ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်တော့သည်။

နှစ်ဦးညှပ်၍ တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ယွီရှဲ့မှာ တဖြည်းဖြည်း အရေးနိမ့်လာပြီး တစ်ကိုယ်လုံးတွင်လည်း ဒဏ်ရာများစွာ ဗရပွ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ယွီရှဲ့က ဟိန်းဟောက်ကာ ကင်းမြီးကောက်ကြီးကို အစွမ်းကုန် လှုပ်ရှားစေသော်လည်း ၎င်းမှာ လှောင်အိမ်ထဲတွင် ပိတ်မိနေသည့် သားရဲတစ်ကောင်အလား အရာမထင်ခဲ့ပေ။

ချင်းလင်၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်နေသော်လည်း သူမ ဖော်ဆောင်ထားသော မိစ္ဆာရုပ်ပုံမှာမူ ငရဲမှ ဆင်းသက်လာသော မိစ္ဆာနတ်ဘုရားတစ်ပါးအလား ပို၍ ခိုင်မာလာပြီး ကင်းမြီးကောက်ကြီးကို အပြင်းအထန် လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်သည်။

ကင်းမြီးကောက်ကြီးမှာ အော်ဟစ်မြည်တမ်းကာ ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားတော့သည်။ ယွီရှဲ့သည်လည်း သွေးတစ်လုပ် ထွေးထုတ်ကာ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။

ချင်းလင်၏ နှုတ်ခမ်းဖျားတွင် အောင်နိုင်သူ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူမ၏ ကြိမ်လုံးရှည်မှာ ယွီရှဲ့၏ လည်ပင်းကို ရစ်ပတ်ကာ အထက်သို့ မြှောက်တင်လိုက်တော့သည်.......

ယွီရှဲ့မှာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ သူ၏ အသက်ဝိညာဉ်မှာ လုံးဝ ကင်းမဲ့သွားတော့သည်။ သို့သော် ယွီရှဲ့ သေဆုံးသွားပြီး သူ၏ ‘ဝိညာဉ်အမြုတေ’ပျောက်ကွယ်သွားသည့် ခဏမှာပင် ချင်းလင်၏ အမူအရာမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။

နာကျင်စွာ ညည်းတွားလိုက်ပြီး နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ယိမ်းယိုင်ဆုတ်ခွာသွားကာ မျက်နှာမှာ စက္ကူကဲ့သို့ ဖြူလျော်သွားတော့သည်။

“နင်... နင်က ငါ့ကို ချောင်းမြောင်း တိုက်ခိုက်ရဲတယ်ပေါ့.......”

ချင်းလင်က ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ သူမကို အေးအေးလူလူ ကြည့်နေသော မုန့်ဝမ်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများနှင့် ပြင်းထန်သော ဒေါသများ ပြည့်နှက်နေသည်။

သူမသည် ယွီရှဲ့ကို အာရုံစိုက် တိုက်ခိုက်နေစဉ်အတွင်း မုန့်ဝမ်က သူမကို ကျောနောက်မှ ဓားဖြင့် ထိုးလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ.......

မုန့်ဝမ်မှာမူ ပျင်းရိပျင်းတွဲ အမူအရာကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားပြီး သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြစ်ကင်းစင်သော အပြုံးတစ်ခု ရှိနေသည်။

“ဟုတ်တာပေါ့ စီနီယာအစ်မ ချင်းလင်။ ဒီလောက် ကောင်းတဲ့ အခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်လိုက်ရမှာ နှမြောစရာကြီးလေ”

“ငါတို့နှစ်ယောက်လုံးက သွေးလမ်းစဉ် ကပဲလေ... လျှို့ဝှက်နယ်မြေ (တုပေါင်းဆောင်ပါ) ထဲမှာ အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို မတွက်ချက်ဘဲ ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ရဲတယ်လား” ချင်းလင်က တုန်ယင်နေသော လက်ဖြင့် မုန့်ဝမ်ကို ညွှန်ပြကာ အက်ကွဲသော အသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“အခြေအနေအရပ်ရပ် ဟုတ်လား” မုန့်ဝမ်က ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောလိုက်သည်။ “အဲဒါက ဘာလဲဆိုတာ ကျွန်မ မသိဘူး။ ကျွန်မ သိတာကတော့ စီနီယာအစ်မကိုသာ ‘သန့်စင်’ ပစ်လိုက်ရင် ကျွန်မရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက ပိုပြီး တိုးတက်လာမှာလေ.......”

ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် ဒုတိယမြောက် ‘ဝိညာဉ်ခွဲအပ်’ ကို ထုတ်သုံးလိုက်ပြီး ချင်းလင်ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ သေခြင်းတရား၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ချင်းလင်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

သူမသည် မုန့်ဝမ်၏ ဝိညာဉ်တိုက်ခိုက်မှုကို တားဆီးရန် သွေးလက်နက် တစ်ခုကို အမြန် ထုတ်ယူလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမက တောင်းပန်တိုးလျှိုးလိုက်သည်။ “ညီမလေး မုန့်... ငါ့အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ....... နင့်ရဲ့ လက်အောက်မှာ အစေခံအဖြစ် နေပေးပါမယ်”

မုန့်ဝမ်ကမူ မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မရှိဘဲ ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသော ဝိညာဉ်ခွဲအပ်ကို ပို၍ တည်ငြိမ်စွာ စေလွှတ်လိုက်သည်။

၎င်းသည် ပြိုင်ဘက်၏ ကာကွယ်ရေး လက်နက်ကို အလွယ်တကူ ထိုးဖောက်သွားပြီး ချင်းလင်၏ ဝိညာဉ်အတွင်းသို့ စိုက်ဝင်သွားတော့သည်... ချင်းလင်၏ မျက်ဝန်းများမှာ ကြောက်ရွံ့မှုများသည် ဗလာနတ္ထိ ဖြစ်သွားကာ ဝေဝါးသွားတော့သည်။

မုန့်ဝမ်၏ ကျင့်ကြံမှု ခုန်တက်သွားကတည်းက သူမ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာလည်း တိုးတက်လာခဲ့သည်။ တိုက်ပွဲကြီး နှစ်ခုကို ဆင်နွှဲထားရပြီး ဂူပိုးကောင်များ၏ အကိုက်ခံထားရသဖြင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအား အလွန်အားနည်းနေသော ချင်းလင်ကို ကိုင်တွယ်ရသည်မှာ သူမအတွက် လက်ဖျောက်တစ်ချက် တီးရသလောက်ပင် လွယ်ကူလှသည်။

“သခင်မကတော့ တကယ်ကို အံ့ဩဖို့ကောင်းတာပဲ....... ချင်းလင်လို လူမျိုးက သခင်မရဲ့ ပြိုင်ဘက်ဖြစ်ဖို့တောင် မထိုက်တန်ပါဘူး၊ ဒါကိုတောင် သခင်မဆီမှာ သစ္စာခံဖို့ တွေးနေသေးတယ်... ဟားဟား၊ ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ.......”

‘နှလုံးစားပိုးကောင်’ က ‌မြှောက်ပင့်ပြောဆိုလိုက်ကာ “သခင်မ... ချင်းလင်ရဲ့ ကိုယ်ထဲက ဂူပိုးကောင်တွေကို ကျွန်တော် ရှင်းထားပြီးပါပြီ။ သခင်မ စိတ်ကြိုက် အသုံးပြုလို့ရပါပြီ” ဟု အမှတ်ယူရန်လည်း မမေ့ပေ။

“မဆိုးဘူး။” မုန့်ဝမ်က ပိုးကောင်ကို ချီးကျူးလိုက်ပြီး ချင်းလင်၏ သွေးပင်လယ်အတွင်းသို့ သူမ၏လက်ကို နက်ရှိုင်းစွာ ထိုးထည့်ကာ စုပ်ယူလိုက်တော့သည်။

အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် ချင်းလင်၏ သွေးပင်လယ်မှာ အလွန်မကြီးမားဘဲ အိုင်ငယ် နှစ်ခု၊ သုံးခုခန့်သာ ရှိသည်။ သို့သော် သူမ၏ ကျင့်ကြံမှု မြင့်မားသဖြင့် ‘သွေးဝိညာဉ်ရေ’ များမှာ ခဲပျစ်နေပြီး ၎င်းအတွင်းရှိ သွေးအငွေ့အသက်နှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအား များမှာ အလွန်ကြွယ်ဝလှရာ မုန့်ဝမ်အတွက် မမျှော်လင့်ဘဲ ရရှိလိုက်သော ဆုလာဘ်ပင် ဖြစ်သည်။

ချင်းလင်၏ သွေးပင်လယ်အတွင်းမှ သွေးဝိညာဉ်ရေများသည် ဆွဲငင်အားတစ်ခုကြောင့် မုန့်ဝမ်၏ လက်မှတစ်ဆင့် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ အငမ်းမရ တိုးဝင်သွားသည်။

သူမ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာနေသည်ကို သူမ ရှင်းလင်းစွာ ခံစားနေရသည်။

ချင်းလင်၏ သွေးပင်လယ် လုံးဝ ခန်းခြောက်သွားချိန်တွင် မုန့်ဝမ်၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ခြောက် သို့ အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။ မုန့်ဝမ်က စိတ်ကျေနပ်စွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သွေးလမ်းစဉ်၏ အထွတ်အမြတ်နယ်မြေတွင် ကျင့်ကြံခြင်းကပင် အခြားသူများ၏ အသက်သွေးကို တိုက်ရိုက်စုပ်ယူခြင်းလောက် မလွယ်ကူပေ။

မုန့်ဝမ်သည် ချင်းလင် သေဆုံးပြီးနောက် ကျန်ရစ်သော ပစ္စည်းအားလုံးကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သိုလှောင်အိတ် အသစ်တစ်ခုကို ရှာဖွေကာ ယွီရှဲ့၏ အလောင်းနှင့် ကျန်ရှိသော ဂူပိုးကောင်များကိုလည်း ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်အနေဖြင့် စေ့စပ်သေချာပြီး လက်နှေးမနေရန်မှာ သူမ၏ အရိုးထဲအထိ စိမ့်ဝင်နေသော အလေ့အကျင့်ပင် ဖြစ်သည်။ ဤပစ္စည်းများကို မည်သို့သုံးရမည်ကို သူမ မသိသေးသော်လည်း လက်ရှိတွင် သိမ်းထားလိုက်ခြင်းက အကောင်းဆုံးပင်။

မုန့်ဝမ်က တိုက်ပွဲ၏ ခြေရာလက်ရာများကို ဖျောက်ဖျက်ရန် ပြင်နေစဉ်မှာပင် သူမ၏ စိတ်ထဲရှိ နှလုံးစားပိုးကောင်ဆီမှ အရေးပေါ် သတိပေးချက် ရောက်လာသည်။

“သခင်မ... မြန်မြန်လုပ်....... တစ်ယောက်ယောက် ဒီဘက်ကို အရှိန်အဟုန်နဲ့ လာနေပြီ။ အရှိန်က အရမ်းမြန်ပြီး အရှိန်အဝါကလည်း အရမ်းပြင်းတယ်။ နတ်သားတော်တစ်ပါး ဖြစ်ဖို့ များတယ်.......”

မုန့်ဝမ်သည် ထပ်မံ မစဉ်းစားတော့ဘဲ တိုက်ပွဲခြေရာအချို့ကို လက်ချက်အနည်းငယ်ဖြင့် ဖျက်ဆီးလိုက်ပြီးနောက် နေရာမှ ချက်ချင်း ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်လိုက်တော့သည်။

“တောက်....... နောက်ကျသွားပြီ ထင်တယ်.......”

လေထုထဲတွင် နိမ့်ပါးသော ကျိန်ဆဲသံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ‘ကွေ့ရန်’ (ဝိညာဉ်ဓား) ၏ ပုံရိပ်သည် တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားရာနေရာတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်။

သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အေးစက်သော ဝိညာဉ်အငွေ့အသက်များ ဝန်းရံနေပြီး သူ၏ အကြည့်မှာ ဓားသွားကဲ့သို့ ထက်မြက်လှသည်။

ဤနေရာမှာ အလွန်ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော်လည်း လေထုထဲတွင် ပိုးကောင်အနံ့နှင့် ဝိညာဉ်အငွေ့အသက် အနည်းငယ် ကျန်ရှိနေသည်ကို သူ သတိထားမိလိုက်သည်။

ကွေ့ရန်က မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်ချလိုက်ပြီး သူ၏ ဖြူလျော်သော လက်ချောင်းများဖြင့် မြေကြီးကို အသာအယာ ထိတွေ့လိုက်ရာ အနက်ရောင် အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူ မျက်လုံးမှိတ်ကာ ခေတ္တမျှ အာရုံခံကြည့်ပြီးနောက် မျက်နှာမှာ ပို၍ မှောင်မှောက်လာသည်။

“ဒါက မော့ရှောင်ရဲ့ အငွေ့အသက်ပဲ... သူ ဒီမှာ သေသွားပြီ...”

ကွေ့ရန်၏ အသံမှာ တိုးညင်းသော်လည်း ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရသော ဒေါသများ ပါဝင်နေသည်။ မော့ရှောင်သည် သူ၏ လက်အောက်ခံ ဝိညာဉ်စစ်သူကြီး တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

မော့ရှောင်၏ ခွန်အားမှာ ထိပ်တန်းမဟုတ်သော်လည်း သူ့အပေါ် အလွန်သစ္စာရှိသူ ဖြစ်သည်။ ယခု သူ ဒီမှာ သေဆုံးသွားသည်ကို ကွေ့ရန် ခွင့်လွှတ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ကွေ့ရန်က ဖြည်းညှင်းစွာ ထရပ်လိုက်ပြီး သိန်းငှက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ မော့ရှောင်၏ အငွေ့အသက်အပြင် သွေးနံ့များနှင့် ဂူပိုးကောင် ခြေရာများကိုလည်း သူ တွေ့ရသည်။ အနည်းဆုံး လူသုံးဦး တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ရမည်။

“စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းလိုက်တာ။ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ပွင့်တာ မကြာသေးဘူး၊ ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စစ်သူကြီးကို သတ်ရဲတဲ့လူ ရှိနေပြီပေါ့။ အဲဒီလူကို မသတ်ရရင် ငါ့ရင်ထဲက ဒေါသတွေ ပြေပျောက်မှာ မဟုတ်ဘူး.......”

သူက လက်အင်္ကျီကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ပြင်းထန်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သစ်ပင်များကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

ကွေ့ရန်က တစ်စုံတစ်ခုသော သဲလွန်စကို ရှာဖွေရန် ကြိုးစားနေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မုန့်ဝမ်သည် မြင့်မားလှသော ရှေးဟောင်းသစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်၏ အရိပ်အောက်တွင် ပုန်းကွယ်နေရင်း ‘သွေးစက်ဝန်းမျက်လုံး’ ဖြင့် ကွေ့ရန်၏ လှုပ်ရှားမှုများကို အကဲခတ်နေသည်။

ကွေ့ရန် မြေလှန်ရှာဖွေနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူမ အမြန် ထွက်ပြေးလာခဲ့မိသည်ကို ကျေနပ်နေမိသည်။ မဟုတ်ပါက ကွေ့ရန်၏ လက်ထဲတွင် အဖမ်းခံရပေလိမ့်မည်။

မော့ရှောင်ကို သူမ ကိုယ်တိုင် မသတ်ခဲ့သော်လည်း ကွေ့ရန်ကဲ့သို့ ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်၏ နတ်သားတော်က သူမကို အကျိုးအကြောင်း ရှင်းပြခွင့် ပေးလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

မုန့်ဝမ်သည် အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ကွေ့ရန်က ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့ကာ သူမရှိရာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

“ဘယ်သူ ငါ့ကို စောင့်ကြည့်နေတာလဲ......”

မုန့်ဝမ်၏ မျက်ခုံးများ လှုပ်ခတ်သွားသည်။ ကွေ့ရန်က ဤမျှအထိ အာရုံခံစားမှု ထက်မြက်လိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။ ဤမျှ ဝေးကွာသော နေရာမှပင် သူမ စောင့်ကြည့်နေသည်ကို ခံစားမိသွားခြင်း ဖြစ်၏။

အခန်း (၁၅၇) ရလာဒ်များကို ချိန်ဆခြင်း

မုန့်ဝမ်သည် သိပ်သည်းလှသော တောအုပ်နက်ကြီးအတွင်းသို့ ကိုယ်ရောင်ဖျောက်ကာ အမြန်ဆုံး ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ခဲ့သည်။ သူမ လှုပ်ရှားလိုက်သည့် တစ်ခဏမှာပင် ကွေ့ရန် (ဝိညာဉ်ဓား) သည်လည်း လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

ကွေ့ရန်၏ ပုံရိပ်မှာ ဝိညာဉ်သရဲတစ်ကောင်အလား မုန့်ဝမ် ပျောက်ကွယ်သွားသည့် ဘက်သို့ လိုက်လံတိုက်ခိုက်ရန် ပြေးဝင်သွားတော့သည်။ သို့သော် ခေတ္တမျှ လိုက်လံကြည့်ရှုပြီးနောက် သူ ရပ်တန့်သွားကာ မျက်ခုံးများကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် တွန့်ချိုးလိုက်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ငှက်သံအချို့မှလွဲ၍ ဘာမှမရှိဘဲ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသည်။ သူ၏ အာရုံခံစားမှုမှာ မှားယွင်းရန် အကြောင်းမရှိပေ။ ယခုလေးတင် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို ချောင်းကြည့်နေခဲ့သည်မှာ သေချာသည်။

ကွေ့ရန်က မျက်လုံးမှိတ်ကာ အာရုံစိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စွမ်းအင် များကို ထပ်မံ အာရုံခံကြည့်သောအခါ အလွန်သိမ်မွေ့လှသည့် ပိုးကောင်အငွေ့အသက် အနည်းငယ်ကိုသာ ဖမ်းယူမိလိုက်သည်။

ဒီတော့... ငါ့ကို စောင့်ကြည့်နေတာ ‘ဂူလမ်းစဉ်’ က ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်လား......

အချို့သော အထူးဂူပိုးကောင်များသည် အလွန်ဝေးကွာသော နေရာမှနေ၍ ထောက်လှမ်းနိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။ ထိုသို့ တွေးမိသည်နှင့် ကွေ့ရန်က အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

“ပိုးကောင်ငယ်လေး အချို့က ငါ့ကို ချောင်းကြည့်ရဲတယ်ပေါ့။ သေချင်နေကြတာပဲ”

သူသည် ဤကိစ္စကို ဂူလမ်းစဉ်၏ လက်ချက်ဟုသာ သတ်မှတ်လိုက်ပြီး ထိုပိုးကောင်များနှင့် ကစားတတ်သည့် မိစ္ဆာကောင်များကို တွေ့လျှင် အပြတ်ရှင်းမည်ဟု ကျိတ်၍ ကျိန်ဆိုလိုက်သည်။

သို့သော် သွေးလမ်းစဉ် က လူများလည်း ပါဝင်ပတ်သက်နေသဖြင့် သူတို့ကို တွေ့လျှင်လည်း လွှတ်ထားမည် မဟုတ်ပေ။

ကွေ့ရန်သည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ အခြား သဲလွန်စ မရှိတော့သည်ကို အတည်ပြုပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မုန့်ဝမ်သည် ကွေ့ရန်၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းအတွင်းမှ လွတ်မြောက်သွားခဲ့ပြီး အလျင်အမြန် တူးထားသော ဂူတစ်ခုအတွင်း ပုန်းကွယ်နေရင်း ပတ်ဝန်းကျင်မှ လှုပ်ရှားမှုများကို နားစွင့်နေသည်။

သူမ၏ လျင်မြန်သော ဆုံးဖြတ်ချက်ကြောင့် လွတ်မြောက်ခဲ့ခြင်းအတွက် ဝမ်းသာမိသော်လည်း ကွေ့ရန်၏ အာရုံခံစားနိုင်စွမ်းကိုမူ အနည်းငယ် ထိတ်လန့်မိသွားသည်။

“ကွေ့ရန်က ကိုင်တွယ်ရခက်မယ်ဆိုတာ သိထားပေမဲ့ ‘နတ်သားတော်’ အဆင့်က လူတွေက တကယ်ကို လျှော့တွက်လို့ မရဘူးပဲ။ နောင်ကျရင် ပိုပြီး သတိထားရမယ်” ဟု မုန့်ဝမ်က ခပ်တိုးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမသည် လေသင်္ဘော တစ်စင်းကို ထုတ်ယူကာ သူမ၏ ‘ရှန်ယီ’ ကိုယ်ပွားကို မောင်းနှင်ခိုင်းလိုက်ပြီး ရရှိလာသော ရလာဒ်များကို စတင်စာရင်းတွက်တော့သည်။

မုန့်ဝမ် စာရင်းတွက်နေစဉ်မှာပင် ရွှယ်ဝူယာ သည် မိခင်ဓား ကို အသက်သွင်းကာ သားတော်ဓား နှစ်စင်း၏ တည်နေရာကို အာရုံခံကြည့်ရာ အမူအရာ ပျက်သွားသည်။

သားတော်ဓား တစ်စင်းနှင့် အဆက်အသွယ် လုံးဝ ပြတ်တောက်သွားခြင်းပင်....... ၎င်းမှာ ထိုဓားကို ပိုင်ဆိုင်သည့် ချင်းလင် သေဆုံးသွားပြီဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

မုန့်ဝမ်နှင့် ချင်းလင်တို့ ဆုံပြီးလျှင် သူရှိရာသို့ အတူလာလိမ့်မည်ဟု သူ မျှော်လင့်ထားခဲ့သော်လည်း ရရှိလိုက်သည်မှာ ချင်းလင် သေဆုံးသည့် သတင်းသာ ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ သူ့ကို အမျက်ထွက်စေသလို သံသယလည်း ပွားစေသည်။

မုန့်ဝမ်နှင့် ချင်းလင် ဆုံပြီးနောက် ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့သနည်း...... ကံမကောင်းစွာဖြင့် အကွာအဝေးမှာ အလွန်ဝေးနေသဖြင့် သူ ချက်ချင်း သွားရောက် စစ်ဆေး၍ မရပေ။ မုန့်ဝမ်နှင့် ပြန်ဆုံမှသာ အသေအချာ မေးမြန်းရန် စိတ်ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သင်္ဘောခန်းအတွင်း၌ မုန့်ဝမ်မှာမူ ရွှယ်ဝူယာကို လုံးဝ သတိမရပေ။ ချင်းလင်၏ သွေးရောင် ကြာပွတ်ရှည်မှာ “အရိုးစားကြာပွတ်” ဟု အမည်ရသည်။ ဤကြိမ်လုံးသည် ရန်သူကို ထိမှန်သည်နှင့် အရိုးများကို တိုက်စားပစ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

၎င်းမှာ အဆင့်မြင့် သွေးဝိညာဉ်လက်နက် တစ်ခု ဖြစ်ရာ ဤခရီး၏ အကြီးမားဆုံး အမြတ်အစွန်းတစ်ခုပင်ဖြစ်၏။

ထို့အပြင် မော့ရှောင် သေဆုံးပြီးနောက် ကျန်ရစ်ခဲ့သော သိုလှောင်လက်စွပ် အချို့လည်း ပါဝင်သည်။ ထိုလက်စွပ်များမှ ဝိညာဉ်အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေသဖြင့် ၎င်းတို့မှာ မော့ရှောင်၏ ပစ္စည်းများ ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။

လက်ရှိတွင် ဝိညာဉ်လမ်းစဉ် ပစ္စည်းများကို မုန့်ဝမ် မသုံးတတ်သေးသဖြင့် နောက်မှ လေ့လာရန် သိမ်းဆည်းထားလိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ယွီရှဲ့၏ လက်ဆောင်များကို သူမ စစ်ဆေးကြည့်သည်။ ယွီရှဲ့၏ အလောင်းနှင့် ပိုးကောင်အသေများ ထည့်ထားသော သိုလှောင်အိတ်အတွင်းသို့ သူမ၏ ဝိညာဉ်အာရုံ စေလွှတ်လိုက်ရာ မျက်ခုံးများ ပင့်သွားရသည်။

အလောင်းနှင့် ပိုးကောင်အသေများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ၎င်းတို့အစား ထူးဆန်းပြီး ကြောက်စရာကောင်းသော ဂူ ပိုးကောင် အရှင်များ ဖြစ်ပေါ်နေခြင်းပင်..... အချို့မှာ မြစိမ်းရောင်၊ အချို့မှာ သွေးရောင်နှင့် အချို့မှာ သတ္တုရောင် တောက်နေကြသည်။

ထိုစဉ်မှာပင် သူမ၏ စိတ်ထဲမှ နှလုံးစားပိုးကောင်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“သခင်မ....... ဒီပိုးကောင်တွေက အကုန် အဖိုးတန်တွေပဲ....... ကျွန်တော့်ကို လေ့ကျင့်ပေးခွင့်ပြုပါ၊ သူတို့ကို လိမ္မာအောင် လုပ်ပေးမယ်လို့ အာမခံပါတယ်.......”

ဂူပိုးကောင်များသည် တစ်ကောင်နှင့်တစ်ကောင် ဝါးမြိုရာမှ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ နှလုံးစားပိုးကောင်သည် ရှေးဟောင်း ရှားပါးပိုးကောင် ဖြစ်ရာ ၎င်း၏ သွေးမျိုးစက်မှာ မြင့်မြတ်သဖြင့် ဤပိုးကောင်များကို အညံခံစေရန်မှာ မထူးဆန်းပေ။

ထို့ကြောင့်ပင် မုန့်ဝမ်က ခွင့်ပြုလိုက်သည်။

“ကောင်းပြီ... မင်း စိတ်ကြိုက်သာ လုပ်တော့”

ယခု ခရီးစဉ်တွင် သူမ၏ ကျင့်ကြံမှု တိုးတက်လာရုံသာမက နတ်သားတော်အလျောင်းအလျာ သုံးဦး၏ ပိုင်ဆိုင်မှု အားလုံးကို သူမ ရရှိလိုက်သည်။ လူသတ်၍ ပစ္စည်းလုခြင်းမှာ တကယ်ပင် ချမ်းသာကြွယ်ဝရန် အမြန်ဆုံးနည်းလမ်း ဖြစ်ချေပြီ။

သူမသည် လေသင်္ဘောကို အရှိန်လျှော့ခိုင်းလိုက်ပြီး နှလုံးစားပိုးကောင်ကို ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

“ပတ်ဝန်းကျင်မှာ တခြားကျင့်ကြံသူတွေ ရှိမရှိ စောင့်ကြည့်ပေးဦး။ အထူးသဖြင့် အဆင့်မြင့်တဲ့သူတွေကိုပေါ့”

နှလုံးစားပိုးကောင်သည် ချက်ချင်းပင် ထောက်လှမ်းရေးလုပ်ရင်း ချက်ချင်းပင် ရှာတွေ့သွားသည်။

“သခင်မ... အနောက်တောင်ဘက် မိုင်နှစ်ရာအကွာမှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် အလယ်အလတ်အဆင့်ရှိတဲ့ ကျင့်ကြံသူ သုံးယောက် တွေ့တယ်....... သူတို့ ဝတ်စုံအရ ကြည့်ရတာ တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ တူတယ်”

“တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူတွေလား.......” မုန့်ဝမ်က ခေတ္တ စဉ်းစားပြီး ပြုံးလိုက်သည်။ ခြင်တွင်လည်း အသားရှိသည် မဟုတ်ပါလား။ လေသင်္ဘောသည် ဦးတည်ချက် ပြောင်းကာ ထိုသုံးဦးရှိရာသို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။

“ဘယ်သူလဲ.......”

ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူက မုန့်ဝမ်ကို သတိကြီးစွာ ကြည့်ကာ ဝိညာဉ်လက်နက်ကို အဆင်သင့် ကိုင်ထားသည်။ မုန့်ဝမ်က ပျင်းရိစွာပင် လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ ‘အရိုးစားကြာပွတ်’ သည် မြွေတစ်ကောင်အလား ပျံထွက်သွားပြီး ထိုသုံးဦးကို ရစ်ပတ်ကာ ချုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။

မုန့်ဝမ်၏ အရှိန်အဝါနှင့် ကြိမ်လုံး၏ ခွန်အားအောက်တွင် ထိုသုံးဦးမှာ တစ်ချက်မျှပင် မခုခံနိုင်ဘဲ အရေးနိမ့်သွားတော့သည်။ သို့သော် မုန့်ဝမ်က သူတို့ကို မသတ်ပေ။ သူတို့ဆီက ရင်းမြစ်အားလုံးကို သိမ်းယူပြီးနောက် ပြန်လွှတ်ပေးလိုက်သည်။

“သခင်မက တကယ်ကို သဘောထားကြီးတာပဲ။ သူတို့က သခင်မနဲ့ တွေ့ရတာ ကံကောင်းတယ်လို့ ပြောရမယ်” ဟု နှလုံးစားပိုးကောင်က ဆိုသည်။

မုန့်ဝမ်က ပြုံးလိုက်သည်။ “ငါတို့ ဘယ်နေရာ ရောက်နေလဲဆိုတာ မင်းမေ့နေတာလား.......”

နှလုံးစားပိုးကောင်က ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။ “ဪ... သခင်မက သူတို့ကို အသက်ချမ်းသာပေးပြီး နောက်ထပ် ရတနာတွေ ရှာခိုင်းထားတာပေါ့။ တကယ်ကို ပါးနပ်တဲ့ အစီအစဉ်ပဲ.......”

ထိုစဉ်မှာပင် နှလုံးစားပိုးကောင်သည် နောက်ထပ် ရှာဖွေတွေ့ရှိမှု အသစ်တစ်ခုကို ထပ်မံ အစီရင်ခံလိုက်ပြန်သည်။

အခန်း (၁၅၈) ရုပ်သေးရုပ်အသစ်

"အရှေ့တောင်ဘက် မိုင်သုံးရာအကွာမှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် နောက်ဆုံးအဆင့် ရှိတဲ့ ကျင့်ကြံသူနှစ်ယောက်ကို တွေ့ပြန်ပြီ။ သူတို့ ဝတ်စုံတွေက ဆင်တူနေတော့ ဂိုဏ်းသားတွေ ဖြစ်ရမယ်"

လေသင်္ဘောသည် ဦးတည်ချက်ကို ချက်ချင်းပြောင်းကာ အရှေ့တောင်ဘက်သို့ အရှိန်ပြင်းစွာ ဦးတည်သွားတော့သည်။

နောက်ထပ် နာရီအနည်းငယ်အတွင်း မုန့်ဝမ်သည် ဓားပြတစ်ယောက်အသွင် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူမနှင့်တွေ့သမျှ ကျင့်ကြံသူအားလုံးကို ကိုယ်ပေါ်ရှိသမျှ အကုန်အစင် လုယက်တော့သည်။

လူအများအပြားကို လုယက်ပြီးနောက်တွင် သူမတွင် အဖိုးတန်သော ပစ္စည်းအချို့ကို စုဆောင်းမိလာခဲ့သည်။

သို့သော် သူမ လုယက်ရသည်ကို ဇိမ်တွေ့နေစဉ်မှာပင် တစ်စုံတစ်ယောက်က စောင့်ကြည့်နေသည်ဟူသော ပြင်းထန်သည့် ခံစားချက်ကြောင့် မုန့်ဝမ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

"နှလုံးစားပိုးကောင်... သတိထား၊ တစ်ယောက်ယောက် ချဉ်းကပ်လာနေပြီ"

စကားဆုံးသည်နှင့် သူမသည် 'သွေးစက်ဝန်းမျက်လုံး' ကို အသက်သွင်းကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

"သခင်မ... အဲဒါ မိစ္ဆာလမ်းစဉ် ရဲ့ နတ်သားတော်အလျောင်းအလျာ ဖန်ရှုံ (ဝက်ဝံကြီး) ပဲ....... သူ ကျွန်တော်တို့နောက်ကို လိုက်နေတာ၊ ကျွန်တော်တို့ကို ပစ်မှတ်ထားနေပုံရတယ်" နှလုံးစားပိုးကောင်၏ အသံတွင် ထိတ်လန့်ရိပ် အနည်းငယ် ပါဝင်နေသည်။

ဖန်ရှုံသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး ခွန်အားကြီးမားလှသဖြင့် မိစ္ဆာလမ်းစဉ်၏ နတ်သားတော်အလျောင်းအလျာများထဲတွင် အသန်မာဆုံးဟု နာမည်ကျော်သူ ဖြစ်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မုန့်ဝမ်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အလင်းတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ သူမသည် ထိတ်လန့်သွားခြင်း မရှိသည့်အပြင် လေသင်္ဘောကို တမင်တကာ အရှိန်လျှော့လိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် လှောင်ပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ငါ့ကို ကိုင်တွယ်ချင်တာလား....... ဒါဆိုလည်း ဘယ်သူက မုဆိုး၊ ဘယ်သူက သားကောင်လဲဆိုတာ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့......."

လေသင်္ဘောသည် ဖန်ရှုံကို ဆွဲဆောင်သည့် ငါးစာအလား တဖြည်းဖြည်း ခရီးနှင်နေသည်။ မကြာမီမှာပင် တောင်ငယ်တစ်ခုအလား ထွားကျိုင်းလှသော လူရိပ်တစ်ခု မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းတွင် ပေါ်လာတော့သည်။

ဖန်ရှုံသည် သူ၏အမည် (ဝက်ဝံကြီး) နှင့် လိုက်ဖက်လှစွာပင် အရပ်ရှည်ပြီး ဝက်ဝံတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဝဖြိုးသန်မာလှသည်။ သူက မုန့်ဝမ်ကို အကဲခတ်ကြည့်ရင်း မျက်ဝန်းထဲတွင် စိတ်ဝင်စားရိပ်များ ပေါ်လာသည်။

"မိန်းကလေး... လှေကို ရပ်လိုက်စမ်း....... မင်းရဲ့ ဘိုးဘိုး ဝက်ဝံကြီးကို လိုက်ပို့ပေးစမ်းပါဦး......." ဖန်ရှုံ၏ အသံမှာ အိုးစည်တီးသကဲ့သို့ ဟိန်းထွက်လာပြီး ကျီစယ်လိုသည့် အသွင်ဆောင်နေသည်။

သူ့စကားမဆုံးမီမှာပင် လက်သီးဖြင့် ရုတ်တရက် ထိုးနှက်လိုက်ရာ ကမ္ဘာပျက်မတတ် ပြင်းထန်သော မိစ္ဆာစွမ်းအားများသည် မုန့်ဝမ်၏ လေသင်္ဘောဆီသို့ ဦးတည်သွားတော့သည်။

ချက်ချင်းပင် မုန့်ဝမ်မှာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ကာ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်၍ လေသင်္ဘောကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ထို့ပြင် အခန်းအတွင်းရှိ ရှန်ယီကိုယ်ပွားကိုလည်း သူမ တိတ်တဆိတ် ပြန်သိမ်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမသည် ရှောင်တိမ်းခြင်း မပြုဘဲ ဖန်ရှုံ၏ ပြင်းထန်သော လက်သီးကို ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်လိုက်တော့သည်....... ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ဖြူစင်သော လက်သီးနှင့် ကလေးခေါင်းတစ်ဝက်ခန့်ရှိသော လက်သီးကြီးတို့ ပြင်းထန်စွာ ထိတွေ့မိကြသည်။

“ဘုန်း.......”

လေထုထဲတွင် အသံကြီးစွာ ပေါ်ထွက်လာပြီး စူးရှသော ဆွဲဖြဲသံများနှင့်အတူ စွမ်းအင်နှစ်ခု ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံသွားသည်။ ပြင်းထန်သော နောက်ဆက်တွဲ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တိမ်တိုက်များပင် လွင့်စင်ကုန်ကြသည်။

မုန့်ဝမ်မှာ ညည်းတွားလိုက်ရင်း နောက်သို့ ကိုးလှမ်းခန့် ဆုတ်ခွာသွားရပြီး လက်မောင်းမှာ ထုံကျဉ်သွားသည်။

ဖန်ရှုံသည်လည်း သက်သာလှသည်မဟုတ်။ သူ၏ ကြီးမားလှသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ နောက်သို့ ခုနစ်လှမ်းခန့် ယိမ်းယိုင်ဆုတ်ခွာသွားရပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်သွားသည်။

"ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ.............."

ဖန်ရှုံ၏ စိတ်ထဲတွင် လှိုင်းထန်သွားရသည်။ သူသည် သူ၏ ကြီးမားလှသော ခွန်အားအတွက် ဂုဏ်ယူနေသူ ဖြစ်ရာ ခွန်အားချင်းယှဉ်ပြိုင်မှုတွင် အခြားကျွမ်းကျင်သူများထက်ပင် ပို၍ သန်မာသူ ဖြစ်သည်။

ဤမျှနုနယ်လှသော မိန်းကလေးမှာ သူ့ကို ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ။

ဖန်ရှုံ၏ စိတ်ထဲတွင် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ပြင်းထန်လာပြီး "ထပ်တိုက်မယ်......." ဟု ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြန်သည်။ မုန့်ဝမ်ကမူ စိတ်ထဲမှ မျက်လုံးလှန်လိုက်မိသည်။

ဤလူဝကြီးမှာ ခွန်အားသာရှိပြီး ဦးနှောက်မရှိသူ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။ ဤကဲ့သို့သော လူမျိုးနှင့် ခွန်အားချင်း ယှဉ်ပြိုင်နေခြင်းမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဒုက္ခရှာခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

မုန့်ဝမ်သည် အတင်းတိုးဝင်မည့်အလား ဟန်ဆောင်လိုက်သော်လည်း လမ်းတစ်ဝက်တွင် သူမ၏ လျှို့ဝှက်ပညာရပ်ဖြစ်သော သွေးပင်လယ် ပုံရိပ်ယောင်အိပ်မက် ကို တိတ်တဆိတ် အသက်သွင်းလိုက်သည်။

သွေးပင်လယ် ပုံရိပ်ယောင်ကြီးသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေဟာနယ်ကို ခေတ္တမျှ တွန့်လိမ်သွားစေပြီး ဖန်ရှုံကို အတွင်းသို့ လွှမ်းခြုံထားလိုက်သည်။ သွေးရောင်မြူများ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်နှင့် ဖန်ရှုံသည် သူ၏ဦးခေါင်းမှာ လေးလံလာသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ မျက်လုံးပြန်ဖွင့်လိုက်သောအခါတွင်မူ သူသည် မိစ္ဆာပင်လယ်ကြီးအတွင်း ရောက်နေပြီး ရုပ်ဆိုးလှသော မိစ္ဆာသားရဲပေါင်းများစွာနှင့် တိုက်ခိုက်နေရတော့သည်။

သူ၏ လက်သီးချက်တိုင်းမှာ ကျောက်ဆောင်ကြီးများကို ထိုးနှက်နေရသကဲ့သို့ လက်မောင်းများ ထုံကျဉ်လာသည်။ ဟိန်းဟောက်ကာ သူ၏ ကိုယ်တွင်းရှိ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားအားလုံးကို ထုတ်သုံးနေသော်လည်း အဆုံးမရှိသော မိစ္ဆာသားရဲများကို သူ မသတ်နိုင်ခဲ့ပေ။

မုန့်ဝမ်သည် ဘေးတွင် ရပ်နေရင်း လက်ချောင်းလေးဖြင့် မေးစေ့ကို ပွတ်ကာ ဖန်ရှုံ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို စိတ်ဝင်တစား စောင့်ကြည့်နေသည်။ ဖန်ရှုံ၏ ခွန်အားမှာ တကယ်ပင် အံ့ဩစရာ ကောင်းလှသည်။ လက်သီးချက်တိုင်းတွင် တောင်ဖြိုကျောက်ခွဲနိုင်သော အစွမ်းများ ပါဝင်နေသည်။

သူသည် ဤမျှ ပြင်းထန်သော ခွန်အားကို မည်သို့ကျင့်ကြံခဲ့သနည်းဟု သူမ တွေးတောနေမိသည်။

တဖြည်းဖြည်းနှင့် မုန့်ဝမ်သည် သဲလွန်စအချို့ကို တွေ့ရှိလာသည်။ ဖန်ရှုံ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မိစ္ဆာဝက်ဝံပေါင်းများစွာ၏ ခွန်အားနှင့် ပေါင်းစပ်ထားပုံရပြီး ၎င်းက သူ၏ ခွန်အားကို သာမန်ထက် သာလွန်စေခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် မိစ္ဆာသားရဲစွမ်းအားကို တိုက်ရိုက်ပေါင်းစပ်ခြင်းမှာ ကြီးမားသော အန္တရာယ် ရှိသည်။ အကယ်၍ ကောင်းစွာ မထိန်းချုပ်နိုင်ပါက ခန္ဓာကိုယ် ပေါက်ကွဲကာ သေဆုံးနိုင်သည်။

"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ" မုန့်ဝမ်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူမက ဖန်ရှုံကို ဦးနှောက်မရှိသူဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် သူသည် ကျင့်ကြံခြင်းတွင် ပါရမီပါသူဖြစ်ပြီး ကိုယ်ပိုင်လမ်းစဉ်သစ်ကို ရှာဖွေနိုင်သူ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း နတ်သားတော်အလျောင်းအလျာ ဖြစ်လာသူတိုင်းမှာ ထူးခြားသော အရည်အချင်း ကိုယ်စီ ရှိကြသည်မဟုတ်ပါလား။

မုန့်ဝမ်သည် ဖန်ရှုံကို ကြည့်ရင်း ပို၍ သဘောကျလာသည်။ သူမသည် စိတ်ကူးတစ်ခုဖြင့် ရှန်ယီကိုယ်ပွားကို ပြန်ခေါ်လိုက်သည်။ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ထူးဆန်းသော အနီရောင်အလင်းတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ကိုယ်ပွားအတွင်းရှိ သူမ၏ ဝိညာဉ်စိတ်ကို လုံးဝ ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

ရှန်ယီကိုယ်ပွားမှာ ချက်ချင်းပင် ညှိုးနွမ်းသွားပြီး အလောင်းခြောက်တစ်ခု ဖြစ်သွားရာ မုန့်ဝမ်က ၎င်းကို အမှုန့်ခြေဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် မုန့်ဝမ်သည် ဖန်ရှုံဆီသို့ အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။ သူမ၏ လက်ဖျားတွင် သွေးရောင်အလင်းလုံးလေးတစ်ခုကို ဖန်တီးကာ ဖန်ရှုံ၏ မျက်ခုံးအလယ်သို့ အသာအယာ တို့လိုက်သည်။

"ပျော်ပျော်ကြီး ခံစားလိုက်ပါဦး"

ဖန်ရှုံ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားပြီး ပို၍ နက်ရှိုင်းသော ပုံရိပ်ယောင်အလွှာအတွင်းသို့ နစ်မြုပ်သွားတော့သည်။ မုန့်ဝမ်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် သူသည် အဆုံးမရှိသော ပုံရိပ်ယောင်အတွင်း ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှု အမျိုးမျိုးကို ခံစားနေရသည်။

ပထမဦးစွာ သူသည် မိစ္ဆာသားရဲခွန်အားကို စုပ်ယူရင်း ခွန်အားတိုးလာသည့် ပီတိကို ခံစားရပြီးနောက် ထိုစွမ်းအားများ၏ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ခြင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ခံရကာ ခန္ဓာကိုယ် ပေါက်ကွဲသေဆုံးသွားပြီး နာကျင်စွာဖြင့် ပြန်လည် မွေးဖွားလာရပြန်သည်။

ထိုသို့ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ဖြစ်ပျက်နေစဉ်အတွင်း ဖန်ရှုံ၏ ကြီးမားလှသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ယင်နေပြီး သူ၏ ဝေဝါးနေသော မျက်ဝန်းထဲတွင် သတိဝင်လာသည့် အရိပ်အယောင် ခေတ္တ ပေါ်လာတတ်သည်။

တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း သူ ခံစားမိသည်။ သူ ခံစားနေရသမျှမှာ အကြိမ်များစွာ ကြုံဖူးသလို ဖြစ်နေသည်။

ပြင်းထန်သော အန္တရာယ်ကို ခံစားမိသဖြင့် ဖန်ရှုံက ဟိန်းဟောက်ကာ သူ၏ ကြွက်သားများကို ဖောင်းကားစေပြီး ကိုယ်တွင်းမှ ဝက်ဝံစွမ်းအားများကို အပြင်းအထန် လှုံ့ဆော်လိုက်ရာ ရှေ့မှ ပုံရိပ်ယောင်ကို ဆွဲဖြဲပစ်နိုင်ခဲ့သည်....... အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူရင်း မြေလွတ်တစ်ခုတွင် ရပ်နေကာ ထိုထူးဆန်းသော ပုံရိပ်ယောင်မှ လွတ်မြောက်ခဲ့ပြီဟု ထင်ကာ ကျိတ်၍ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သို့သော်... ဖန်ရှုံ ဖျက်ဆီးခဲ့သည်မှာ ပထမဆုံး ပုံရိပ်ယောင်အလွှာသာ ဖြစ်သည်။ သူသည် မုန့်ဝမ် သေသေချာချာ ရက်လုပ်ထားသော အိမ်မက်ဆိုးကြီးအတွင်း ပိတ်မိနေဆဲပင်။ ဤကဲ့သို့ အကြိမ်ပေါင်း ဒါဇင်ချီ၍ ဖြစ်ပျက်ပြီးနောက် ဖန်ရှုံမှာ ပုံရိပ်ယောင်မှ ပြန်လည်နိုးထလာလိုက်၊ ပို၍ နက်ရှိုင်းသော အလွှာထဲသို့ ပြန်ကျသွားလိုက်နှင့် ထပ်ခါတလဲလဲ ဖြစ်နေတော့သည်။

အပြင်းအထန် ရုန်းကန် ခုခံမှု ပြုလုပ်သော်လည်း မုန့်ဝမ်၏ ထိန်းချုပ်မှုမှ သူ လုံးဝ မလွတ်မြောက်နိုင်ပေ။ "လွတ်မြောက်မှု" တိုင်းသည် နောက်ထပ် သေသေချာချာ ပြင်ဆင်ထားသော လှောင်အိမ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး မျှော်လင့်ချက်နှင့် စိတ်ပျက်မှုကြားတွင် သူ့ကို အကြိမ်ကြိမ် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်နေတော့သည်။

သူ၏ စိတ်ဓာတ်မှာ ပြိုလဲလာပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင် ဇဝေဇဝါဖြစ်မှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်လာသည်။ သူသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သံသယဝင်လာသည်၊ အရာအားလုံးကို သံသယဝင်လာပြီး သူ၏ တည်ရှိမှုကိုပင် သံသယဝင်လာတော့သည်။

ထိုသည်ကို မြင်သောအခါ မုန့်ဝမ်သည် အချိန်တန်ပြီဟု သိလိုက်သည်။ သူမသည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သွေးရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ဖန်ရှုံ၏ မျက်ခုံးအလယ်သို့ တိုးဝင်သွားပြီး သူ၏ အသိစိတ်ကို လုံးဝ ချေမှုန်းပစ်လိုက်တော့သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ် က နေရာယူလိုက်ပြီး ဖန်ရှုံ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အောင်မြင်စွာ ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။

မုန့်ဝမ်သည် လျှို့ဝှက်ပညာရပ်ကို အသုံးပြု၍ သူမ၏ ဝိညာဉ်စိတ်ကို ဖန်ရှုံ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ပေါင်းစပ်ကာ သူ့ကို ကိုယ်ပိုင် ရုပ်သေးရုပ်အဖြစ် ပြုလုပ်လိုက်သည်။ ဖန်ရှုံ၏ မျက်တောင်များ လှုပ်ခတ်သွားပြီးနောက် သူသည် ဖြည်းညှင်းစွာ မျက်လုံးဖွင့်ကာ ဦးနှောက်အတွင်းရှိ မှတ်ဉာဏ်များကို ပြန်လည် အာရုံခံကြည့်သည်။

မဆိုးပေ... ဖန်ရှုံ မသေဆုံးမီတွင် သူ၏ စိတ်ဓာတ်မှာ လုံးဝ ပျက်စီးသွားခဲ့သဖြင့် မည်သည့် ခုခံလိုစိတ်မျှ မရှိတော့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူ အသက်ရှင်စဉ်က မှတ်ဉာဏ် ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့်ကို ပြန်လည် ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့သည်။

မုန့်ဝမ်က ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သားတော်ဓားကို ထုတ်ယူကာ ရွှယ်ဝူယာ၏ တည်နေရာကို စတင် အာရုံခံလိုက်သည်။

"သွားကြစို့... ရွှယ်ဝူယာနဲ့ သွားဆုံရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ"

မုန့်ဝမ်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် ပျော်ရွှင်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

ခွန်အားကြီးမားလှသော ဖန်ရှုံကို လက်ရုံးအဖြစ် ရရှိထားပြီဖြစ်ရာ ရွှယ်ဝူယာနှင့် အခြားနတ်သားတော်များကို အနိုင်ယူရန် သူမအတွက် အခွင့်အလမ်း ပို၍ သာသွားပြီဖြစ်၏။

အခန်း (၁၅၉) နတ်ဆိုးမျက်နှာဖုံးနှင့် သူရဲကောင်းမျက်နှာဖုံး

ဖန်ရှုံ (ဝက်ဝံကြီး) ၏ အာရုံခံဝိညာဉ်လက်နက်မှတစ်ဆင့် ရွှယ်ဝူယာ နှင့် မိစ္ဆာလမ်းစဉ်၏ နတ်သမီး ယောင်ဟန် တို့သည် တစ်နေရာတည်းတွင် ရှိနေကြောင်း မုန့်ဝမ် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။

ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် မုန့်ဝမ်သည် ဖန်ရှုံရုပ်သေးကို ထိုသူများရှိရာ အရပ်သို့ အရင်ဦးဆုံး သွားခိုင်းလိုက်သည်။ သူမကိုယ်တိုင်ကမူ ကိုယ်ရောင်ဖျောက်ကာ အဝေးမှနေ၍ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်ရင်း နောက်မှ တိတ်တဆိတ် လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။

တစ်ရက်အကြာတွင် ဖန်ရှုံသည် မြင့်မားလှသော ယစ်ပူဇော်စင်မြင့်တစ်ခုအနီးသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ထိုစင်မြင့်ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ သိပ်သည်းနေပြီး တားမြစ်ချက်များမှာလည်း မှိန်ဖျော့နေသည်။

သွေးရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော ရွှယ်ဝူယာသည် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ကာ ရပ်နေသည်။ သူ၏ဘေးတွင် ယောင်ဟန်၊ ကွေ့ရန် (ဝိညာဉ်ဓား)၊ လုရှောက်နှင့် အခြားနတ်သားတော်များ၊ နတ်သားတော်အလျောင်းအလျာများအပြင် ကျင့်ကြံသူအချို့လည်း ရောက်ရှိနေကြသည်။

လေထုမှာ အနည်းငယ် တင်းမာနေသော်လည်း နတ်သားတော်အားလုံးမှာ မိမိကိုယ်ကိုယ် ထိန်းချုပ်ထားကြပြီး မည်သူမျှ လက်ဦးမှုယူ တိုက်ခိုက်ခြင်း မရှိကြပေ။

“ဖန်ရှုံ... မင်း နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီပဲ......”

လင်ကျူးသည် ဖန်ရှုံကို မြင်သည်နှင့် ရင်းနှီးဖော်ရွေသော လေသံဖြင့် ချက်ချင်း ဆီးကြိုလိုက်သည်။ “ငါတို့ မင်းကို စောင့်နေတာ ကြာပြီ”

အနီရောင်ဝတ်စုံဖြင့် ဆွဲဆောင်မှုရှိလှသော ယောင်ဟန်က ရှေးဟောင်းသစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်ကို ပျင်းရိစွာ မှီထားရင်း ခပ်ပေါ့ပေါ့ ပြောလိုက်သည်။

“စမ်းသပ်မှုက စတော့မယ်။ မင်းသာ ထပ်နောက်ကျနေရင် ငါတို့ မင်းကို ထားခဲ့ရတော့မှာ”

ဖန်ရှုံက ယောင်ဟန်ကို လက်အုပ်ချီ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။ “နတ်သမီး... ကျွန်တော်မျိုး နောက်ကျသွားတဲ့အတွက် ခွင့်လွှတ်ပေးပါ”

ယောင်ဟန်က လက်ကာပြလိုက်သည်။ “ရပါတယ်။ အချိန်မီ ရောက်လာရင် ပြီးတာပါပဲ”

ဖန်ရှုံက ရယ်မောလိုက်ပြီး လင်ကျူးနှင့် ပုခုံးချင်းယှဉ်ကာ ရပ်လိုက်သည်။ လင်ကျူးက သူ့ကို အသံတိုးတိုးဖြင့် မေးလိုက်သည်။ “ဘာလို့ ဒီလောက် နောက်ကျနေတာလဲ......”

ဖန်ရှုံက ဝေ့လည်လည်ဖြင့် ဖြေလိုက်သည်။ “လမ်းမှာ အလုပ်လေးတွေ ရှိနေလို့ပါ”

လင်ကျူးက ထပ်မမေးတော့ဘဲ တုပေါင်းဆောင်ပွင့်ပြီးနောက် ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်မည့် စမ်းသပ်မှုများအကြောင်းကိုသာ ဖန်ရှုံနှင့် တိုးတိုးတိတ်တိတ် ဆွေးနွေးနေတော့သည်။

နာရီဝက်ခန့်အကြာတွင် မုန့်ဝမ်သည်လည်း စင်မြင့်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ရွှယ်ဝူယာနှင့် ဆုံတွေ့လိုက်သည်။

“နတ်သားတော်... နောက်ဆုံးတော့ ရှင့်ကို ရှာတွေ့ပြီ”

ရွှယ်ဝူယာသည် မုန့်ဝမ်၏ မြင့်တက်လာသော ကျင့်ကြံမှုကို ချက်ချင်း အာရုံခံမိလိုက်ရာ သူ၏ စိတ်ခံစားချက်မှာ ခေတ္တမျှ ရှုပ်ထွေးသွားသည်။ နှစ်ရက်မပြည့်မီ အချိန်အတွင်းမှာပင် မုန့်ဝမ်သည် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ခြောက် သို့ ရောက်ရှိသွားခြင်းမှာ အံ့ဩစရာ ကောင်းနေသည်။

ဤသည်မှာ သူ့ကို ချက်ချင်းသတိထားမိသွားပြီး စိတ်အနှောင့်အယှက်လည်း ဖြစ်စေသည်။ အစပိုင်းတွင် သူ စိတ်ကြိုက် ကစားနိုင်သော နယ်ရုပ်လေးမှာ ယခုအခါ သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှ လွတ်မြောက်တော့မည့် အရိပ်အယောင်များ ပြသနေပြီ မဟုတ်ပါလား။

“ရောက်လာပြီလား” ရွှယ်ဝူယာ၏ လေသံမှာ အေးစက်နေပြီး သူမ ဘာကြောင့် နောက်ကျရသနည်း ဆိုသည်ကို စိတ်ဝင်စားပုံမရပေ။ “ချင်းလင်ကိုရော တွေ့ခဲ့လား......”

မုန့်ဝမ်က ခေါင်းငုံ့ကာ စိုးရိမ်တကြီး လေသံဖြင့် ဖြေလိုက်သည်။

“ကျွန်မ စီနီယာအစ်မ ချင်းလင်ကို တွေ့ခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ ရောက်သွားတဲ့အချိန်မှာ စီနီယာအစ်မက... သေ.. သေသွားပါပြီ”

သူမက စကားကို ရပ်လိုက်ပြီး ရွှယ်ဝူယာ၏ တုံ့ပြန်မှုကို ခိုးကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ တည်ငြိမ်နေသဖြင့် သူမက ပို၍ ပျာယာခတ်နေသည့်အသွင် ဖော်ဆောင်လိုက်သည်။

ရွှယ်ဝူယာက အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။ “ပြောစမ်း... ဘယ်သူ့လက်ချက်နဲ့ သေတာလဲ......”

မုန့်ဝမ်က တုန်ရီနေသော အသံဖြင့် ဖြေသည်။

“ဂူလမ်းစဉ်က လူတစ်ယောက်ရဲ့ လက်ချက်ပါ။ ဘယ်သူလဲဆိုတာတော့ ကျွန်မ သေချာမမြင်လိုက်ရဘူး။ ကျွန်မက အဲဒီလူ့လက်ထဲကနေ စီနီယာအစ်မရဲ့... အလောင်းကိုပဲ လုယူနိုင်ခဲ့ပါတယ်”

ဤနေရာတွင် မုန့်ဝမ်က စကားပြောရ ခက်ခဲနေသည့်အလား နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်သည်။

“ကျွန်မက စီနီယာအစ်မရဲ့ အလောင်းကို နတ်သားတော်ဆီ ပြန်သယ်လာဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာပါ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီဂူကျင့်ကြံသူက ကျွန်မနောက်ကို အသေအလဲ လိုက်လံတိုက်ခိုက်လို့ အန္တရာယ် အလွန်ကြီးမားခဲ့ပါတယ်။

အခြေအနေအရပ်ရပ်ကြောင့် ကျွန်မက စီနီယာအစ်မရဲ့ အလောင်းကို ‘သန့်စင်’ပြီး အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ခြောက်ကို တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့လို့သာ အသက်ဘေးက လွတ်ခဲ့တာပါ”

မုန့်ဝမ်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဝပ်စင်လိုက်ပြီး တုန်တုန်ရီရီဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။ “ကျွန်မ အခွင့်အာဏာကို ကျော်လွန်လုပ်ဆောင်မိတဲ့အတွက် အပြစ်ပေးပါ။ နတ်သားတော်က ကျွန်မရဲ့ နှလုံးသွေး ကို စုပ်ယူချင်တယ်ဆိုရင်လည်း ကျွန်မမှာ ကန့်ကွက်စရာ မရှိပါဘူး......”

ရွှယ်ဝူယာသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဝပ်နေသော မုန့်ဝမ်ကို ကြည့်ရင်း သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အတွေးများစွာ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ ချင်းလင် သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ရာ ဤကိစ္စကို ထပ်မံ စုံစမ်းနေခြင်းမှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိတော့ပေ။

အမှန်တရားက ဘာလဲဆိုသည်မှာလည်း သူ့အတွက် အရေးမကြီးပါ။ အရေးကြီးသည်မှာ ရှေ့လာမည့် စမ်းသပ်မှုတွင် မုန့်ဝမ်ကို သူ အသုံးချရဦးမည် ဖြစ်သည်။

“ထတော့” ရွှယ်ဝူယာ၏ လေသံမှာ အနည်းငယ် ပျော့ပြောင်းသွားသည်။ “ချင်းလင်ကို သန့်စင်နိုင်ခဲ့တာက မင်းရဲ့ ကံတရားပဲ။ အများကြီး မတွေးနဲ့တော့”

သူ ခေတ္တရပ်ကာ စင်မြင့်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ “စမ်းသပ်မှုက စတော့မယ်။ မင်းက အဆင့် ခြောက်တောင် ဖြစ်နေပြီဆိုတော့ တုပေါင်းဆောင်ရဲ့ စမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်အောင်လုပ်ပြီး ငါ့အတွက် ရတနာတွေ ရှာပေးဖို့ပဲ ကြိုးစားတော့”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မုန့်ဝမ်သည် သက်ပြင်းအရှည်ကြီး ချလိုက်ပြီး ကျေးဇူးတင်လွန်းသဖြင့် မျက်ရည်ဝဲနေသည့်အသွင်ဖြင့် အမြန် ထရပ်လိုက်သည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် နတ်သားတော်...... နတ်သားတော်ရဲ့ သဘောထားကြီးမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်မ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါ့မယ်......”

သစ္စာရှိကြောင်း ပြသပြီးနောက် မုန့်ဝမ်သည် ရွှယ်ဝူယာ၏ နောက်တွင် ကျိုးနွံစွာ ရပ်နေရင်း စမ်းသပ်မှု စတင်ရန် စောင့်ဆိုင်းနေတော့သည်။

မကြာမီမှာပင် စင်မြင့်ထက်၌ တောက်ပလှသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားပြီး တစ်ကွင်းလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

“စမ်းသပ်မှု စပြီ......”

လူအုပ်ထဲမှ တစ်ယောက်က အော်ဟစ်လိုက်ရာ တစ်ကွင်းလုံး ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားသည်။

စင်မြင့်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် တစ်ဝက်မှာ အဖြူ၊ တစ်ဝက်မှာ အနက်ရောင်ရှိသော ကြီးမားလှသည့် မျက်နှာဖုံးကြီးတစ်ခု လေထဲတွင် ပေါ်လာသည်။

ထိုမျက်နှာဖုံး၏ အောက်တွင် အနက်ရောင်နှင့် အဖြူရောင် မျက်နှာဖုံးငယ်ပေါင်းများစွာ လွင့်မျောနေသည်။

ထူးဆန်းသော အသံတစ်ခု လူတိုင်း၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ “မိမိနှစ်သက်ရာ မျက်နှာဖုံးကို ရွေးချယ်ပြီး သင်၏ မျက်နှာအစစ်အဖြစ် သတ်မှတ်ပါ။”

ဂိမ်း၏ စည်းမျဉ်းများကို လူတိုင်း ချက်ချင်း နားလည်သွားကြသည်။ အဖြူရောင် မျက်နှာဖုံးသည် ‘- သူရဲကောင်းမျက်နှာဖုံးဖြစ်ပြီး အနက်ရောင် မျက်နှာဖုံးမှာ “နတ်ဆိုးမျက်နှာဖုံး” ဖြစ်လေသည်။

သူရဲကောင်းမျက်နှာဖုံး (အဖြူ)မှာမူ လူမသတ်နိုင်သလို တိုက်ခိုက်ခြင်းလည်း မပြုလုပ်နိုင်ပေ။ လူကို ကူညီကယ်တင်ခြင်းသာ ပြုလုပ်နိုင်သည်။ အကယ်၍ အသက်အန္တရာယ်ရှိနေသူကို မြင်လျက်နှင့် မကယ်တင်ပါက အလိုအလျောက် ‘နတ်ဆိုးမျက်နှာဖုံး’ (အနက်) သို့ ပြောင်းလဲသွားမည်ဖြစ်၏။

နတ်ဆိုးမျက်နှာဖုံး (အနက်)မှာမူ သူရဲကောင်းမျက်နှာဖုံးနှင့် ဆန်ကျင်လျက် လူသတ်နိုင်သည်။ သို့သော် လူကို ကယ်တင်၍မရပါ။ထို့ပြင် လူသုံးဦးကို သတ်ပြီးပါက အလိုအလျောက် ‘သူရဲကောင်းမျက်နှာဖုံး’ သို့ ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည်။

သတိထားရမည်မှာ မျက်နှာဖုံးတစ်ခုစီသည် တစ်ကြိမ်သာ အသွင်ပြောင်းလဲနိုင်သည်။

“စမ်းသပ်မှု အချိန်က တစ်ရက်ပဲ။ အချိန်ကုန်တဲ့အခါမှာ ‘သူရဲကောင်းမျက်နှာဖုံး’ ဝတ်ထားသူတွေက အနိုင်ရရှိသူတွေ ဖြစ်မယ်။ အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်စာ အချိန်ကုန်ရင် စမ်းသပ်မှု စတင်မယ်။ အဲဒီအချိန်အတွင်း မျက်နှာဖုံး မရွေးရသေးသူတွေကို အရှုံးပေးသူအဖြစ် သတ်မှတ်မယ်”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လူတိုင်း တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး မည်သူမျှ စတင် မရွေးချယ်ရဲကြပေ။

“ဟမ့်... ငါပဲ အရင်စမယ်......”

ကွေ့ရန်က လှောင်ပြုံးပြုံးကာ ပျံတက်သွားပြီး အနက်ရောင် ‘နတ်ဆိုးမျက်နှာဖုံး’ တစ်ခုကို ယူကာ မျက်နှာတွင် တပ်လိုက်သည်။

မျက်နှာဖုံးသည် သူ၏မျက်နှာနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားပြီး ကွေ့ရန်၏ ပုံရိပ်နှင့် အရှိန်အဝါအားလုံးကို ဖုံးကွယ်ထားလိုက်သည်။

ကွေ့ရန် စတင်လိုက်သဖြင့် အခြားသူများလည်း မျက်နှာဖုံးများ စတင်ရွေးချယ်ကြသည်။ ကျင့်ကြံသူအားလုံးနီးပါးသည် ‘နတ်ဆိုးမျက်နှာဖုံး’ ကိုသာ ရွေးချယ်ကြသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မျက်နှာဖုံးတိုင်းတွင် အသွင်ပြောင်းရန် အခွင့်အရေး တစ်ကြိမ်သာ ရှိပြီး ‘သူရဲကောင်းမျက်နှာဖုံး’ ကို ရွေးချယ်ထားခြင်းမှာ အခြားသူ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံရရန်သာ ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

“နတ်သားတော်... ကျွန်မတို့ ဘယ်လိုရွေးမလဲ......” မုန့်ဝမ်က ရွှယ်ဝူယာကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

“နတ်ဆိုးမျက်နှာဖုံး (အနက်) ကို ရွေးပါ။ လူနှစ်ယောက်ကို အမြန်သတ်၊ တစ်ယောက်ကို ဖမ်းထား။ အချိန်မကုန်ခင် အဲဒီလူကို သတ်လိုက်ရင် ‘သူရဲကောင်းမျက်နှာဖုံး’ ကို အောင်မြင်စွာ ပြောင်းလဲနိုင်ပြီး စမ်းသပ်မှုကို အပြည့်အဝ အောင်မြင်လိမ့်မယ်” ရွှယ်ဝူယာသည် အနက်ရောင်မျက်နှာဖုံးကို ကိုင်ဆောင်ကာ ပြန်လာသည်။

“နတ်သားတော် ပြောတာ တကယ်မှန်ပါတယ်” မုန့်ဝမ်သည်လည်း အနက်ရောင်မျက်နှာဖုံးတစ်ခုကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။

လူတိုင်း မျက်နှာဖုံးရွေးပြီးချိန်တွင် အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်စာ အချိန်ကုန်ဆုံးသွားသည်။ စမ်းသပ်မှု တရားဝင် စတင်သည်နှင့် မျက်နှာဖုံး အရင်ဆုံးတပ်ထားသော ကွေ့ရန်သည် ရက်စက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် သူသည် တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ ရှေ့၌ ပေါ်လာပြီး ထိုသူ၏ ထိတ်လန့်နေသော မျက်ဝန်းများရှေ့မှာပင် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ပြည့်နှက်နေသော လက်ဖြင့် ထိုသူ၏ နှလုံးသားကို ဖောက်ထွက်သတ်ဖြတ်လိုက်သည်။

“ပထမဆုံး တစ်ယောက်......”

ကွေ့ရန်က ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး အနက်ရောင်မျက်နှာဖုံးအောက်မှ သူ၏မျက်ဝန်းများတွင် သွေးဆာနေသည့် အရိပ်အယောင်များ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ စင်မြင့်အနီးတွင် သတ်ဖြတ်မှုများ စတင်တော့သည်။

နတ်ဆိုးမျက်နှာဖုံး (အနက်) ဝတ်ထားသူများသည် သိုးအုပ်ထဲသို့ တိုးဝင်လာသော ဝံပုလွေများအလား ဘေးနားရှိလူများကို စတင် တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။ အော်ဟစ်သံများ၊ ကျိန်ဆဲသံများနှင့်အတူ မြေပြင်ပေါ်တွင် သွေးများ စွန်းထင်လာသည်။

အခန်း (၁၆၀) ယောင်ဟန်နှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ခြင်း

နတ်ဆိုးမျက်နှာဖုံးဝတ်ဆင်ထားသော ကျင့်ကြံသူများသည် လှောင်အိမ်မှ လွတ်လာသော သားရဲများပမာ သားကောင်များကို အငမ်းမရ လိုက်လံရှာဖွေနေကြတော့သည်။

အင်အားကြီးသူက အနိုင်ယူစတမ်းဟူသော နိယာမတစ်ခုသာ ဤဂိမ်းတွင် အလုပ်ဖြစ်လေသည်။

လူတိုင်းသည် နတ်သားတော်နှင့် နတ်သားတော်အလျောင်းအလျာကဲ့သို့ အစွမ်းထက်သူများကို ရှောင်ရှားပြီး အားနည်းသူများကိုသာ ရွေးချယ်တိုက်ခိုက်ကြသည်။

“လှုပ်ရှားဖို့ အချိန်တန်ပြီ မုန့်ဝမ်”

ရွှယ်ဝူယာက တိုးတိုးလေးပြောပြီးနောက် အစွန်အဖျားရှိ ကျင့်ကြံသူအချို့ထံသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။ သူ၏အရှိန်မှာ လျှပ်စီးပမာ မြန်ဆန်လှပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦး၏ရှေ့တွင် ပေါ်လာကာ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် သွေးရောင်အလင်းတန်း နှစ်ခုကို စေလွှတ်လိုက်သည်။ ထိုသူနှစ်ဦးမှာ တုံ့ပြန်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ အလောင်းများ ဖြစ်သွားကြတော့သည်။

“နတ်သားတော်က တကယ့်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ....”

မုန့်ဝမ်က အခွင့်ကောင်းယူကာ မြှောက်ပင့်လိုက်ပြီး တိုက်ပွဲထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦးကို သူမ၏ဓားဖြင့် သုတ်သင်လိုက်သည်။

ထို့အပြင် သူမက ပါးနပ်စွာဖြင့် ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်နေစဉ်အတွင်း တုန်လှုပ်နေသော ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦးကို အရှင်ဖမ်းဆီးကာ ဘေးတွင် ချုပ်နှောင်ထားလိုက်သည်။

အခြားသော နတ်သားတော်များနှင့် နတ်သားတော်အလျောင်းအလျာများသည်လည်း သိုးအုပ်ထဲရောက်သော ကျားများအလား အစွမ်းပြနေကြသည်။ သူတို့ဖြတ်သန်းသွားရာ နေရာတိုင်းတွင် အော်ဟစ်သံများနှင့် သွေးချောင်းစီးမှုများသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ကွေ့ရန် (ဝိညာဉ်ဓား) သည် အနက်ရောင်ဓားရှည်ကြီးကို ဝှေ့ယမ်းကာ အေးစက်သော လေပြင်းများနှင့်အတူ အသက်ဝိညာဉ်များကို ရိတ်သိမ်းနေသည်။ လုရှောက်သည်လည်း မိန်းမပျိုလေးတစ်ဦးအလား နုနယ်သော်လည်း တိုက်ခိုက်မှုများမှာ ရက်စက်လှသည်။ သူမ၏လက်ဖျားမှ ထွက်ပေါ်လာသော မြရောင်အဆိပ်မြူများကို ထိမိသူတိုင်းမှာ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ပုပ်ပွကာ သေဆုံးကြရသည်။

မကြာမီမှာပင် အစွမ်းထက်သော နတ်သားတော်များသည် သူတို့၏ “သတ်ဖြတ်မှုပမာဏ” ကို ပြည့်မီသွားကြပြီး “အကျဉ်းသား” များကိုလည်း ဖမ်းဆီးပြီးဖြစ်သဖြင့် တိုက်ခိုက်မှုကို ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။

သို့သော် စင်မြင့်အနီးရှိ သတ်ဖြတ်မှုများမှာမူ ရပ်တန့်မသွားပေ။ အားနည်းသော ကျင့်ကြံသူများသည် သတ်ဖြတ်မှုပမာဏ ပြည့်ရန်အတွက် အချင်းချင်း ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေကြရဆဲဖြစ်သည်။

အချိန်ကုန်ဆုံးလာသည်နှင့်အမျှ ကျင့်ကြံသူအရေအတွက်မှာ နည်းပါးလာပြီး လေထုထဲတွင် သွေးညှီနံ့များ ဖုံးလွှမ်းနေတော့သည်။ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး သတိကြီးစွာထားရင်း စမ်းသပ်မှုပြီးဆုံးမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

“ဟင်း... ဒီစမ်းသပ်မှုက အရင်အတိုင်းပဲ ရိုးစင်းလွန်းလို့ ပျင်းဖို့တောင် ကောင်းနေပြီ”

စင်မြင့်ထက်မှ ယောင်ဟန်၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူမသည် အနီရောင်ဝတ်စုံဖြင့် အေးစက်လှသော အကြည့်များဖြင့် လူတိုင်းကို ငုံ့ကြည့်နေသည်။

“ဟုတ်တယ်....။ ဒီစည်းမျဉ်းတွေသာ မရှိရင် ငါ့စိတ်ကြိုက် သတ်ပစ်လိုက်မှာ။ အနှောင့်အယှက်ပေးတဲ့ ကောင်တွေကို အပြတ်ရှင်းပစ်လိုက်ရင် ပိုမကောင်းဘူးလား....”

ကွေ့ရန်က သူ၏ဓားရှည်ကို လျှာဖြင့် လျက်ရင်း ရွှယ်ဝူယာကို အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ဟမ့်... တကယ်လို့ မင်းက အားရပါးရ သတ်ချင်တယ်ဆိုရင် ‘သူရဲကောင်းမျက်နှာဖုံး’ ကို အရင်ရွေး၊ ပြီးမှ ဘယ်သူ့ကိုမှ မကယ်ဘဲ ‘နတ်ဆိုးမျက်နှာဖုံး’ ပြောင်းသွားအောင် လုပ်လိုက်ရင် မင်းဆန္ဒ ပြည့်သွားစေရမယ်..”

ရွှယ်ဝူယာက ခနဲ့တဲ့တဲ့ဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

“အရူးပဲ ခွေးလေးတစ်ချို့အတွက်နဲ့ အနိုင်ရမယ့် အခွင့်အရေးကို အဆုံးရှုံးခံလိမ့်မယ်...... ”

ကွေ့ရန်က တုန်လှုပ်နေသော ကျင့်ကြံသူများကို နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ကြည့်လိုက်သည်။ အချိန်ကုန်ခါနီးတွင် သူတို့အားလုံးသည် ဖမ်းထားသော “သားကောင်” များကို သတ်ဖြတ်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာဖုံးများမှာ ‘နတ်ဆိုးမျက်နှာဖုံး’ မှ ‘သူရဲကောင်းမျက်နှာဖုံး’ (အဖြူ) သို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

“အချိန်ကုန်ပြီ.... သူရဲကောင်းမျက်နှာဖုံး ဝတ်ဆင်ထားသူအားလုံး ဂုဏ်ယူပါတယ်။ သင်တို့ဟာ တုပေါင်းဆောင်ရဲ့ ဒုတိယထပ်ကို တက်လှမ်းဖို့ အရည်အချင်း ပြည့်မီသွားပါပြီ။ ရတနာတွေကိုတော့ စမ်းသပ်မှုပြီးမှ စာရင်းတွက်ပေးမှာ ဖြစ်ပါတယ်”

အဖြူရောင် အလင်းတန်းကြီးက စင်မြင့်ထက်ရှိ ကျင့်ကြံသူအားလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။ မုန့်ဝမ် မျက်လုံးပြန်ဖွင့်လိုက်သောအခါ သူမသည် ထူးဆန်းသော ကျောက်ဆောင်များရှိသည့် တောင်ကုန်းတစ်ခုတွင် တစ်ယောက်တည်း ရောက်ရှိနေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ တယ်လီပို့သည် လူတိုင်းကို ထပ်မံ လူစုခွဲပစ်လိုက်ပြန်ပြီဖြစ်သည်။

မုန့်ဝမ်သည် သူမ၏ ကိုယ်ပွားဖြစ်သော ဖန်ရှုံရှိရာသို့ သွားရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ပတ်ဝန်းကျင်မှ ပြင်းထန်သော မိစ္ဆာစွမ်းအား များက သူမကို ဝိုင်းရံထားလိုက်သည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

“ဟီးဟီးဟီး... သွေးလမ်းစဉ်က မိန်းကလေးတစ်ယောက်နဲ့ လာဆုံတာပဲ။ ဒါဆိုလည်း ငါက မညှာတော့ဘူးနော်....”

ယောင်ဟန်၏ ရက်စက်သော အသံသည် အရပ်မျက်နှာမသိသော နေရာမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

မုန့်ဝမ်သည် သူမ၏ သွေးစက်ဝန်းမျက်လုံးကို အသက်သွင်းလိုက်ရာ မိစ္ဆာစွမ်းအားများကြားမှ အနီရောင်ဝတ်စုံနှင့် ယောင်ဟန်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

“မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ရဲ့ နတ်သမီး ယောင်ဟန်... ကျွန်မတို့ သွေးလမ်းစဉ်ရဲ့ နတ်သားတော်က လမ်းမှာလာနေပြီ။ ရှင် တကယ်ပဲ ကျွန်မကို တိုက်ချင်တာလား....”

မုန့်ဝမ်က သတိကြီးစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ သွေးလမ်းစဉ်နှင့် ဆက်ဆံရေး အဆိုးဆုံးဖြစ်သော မိစ္ဆာလမ်းစဉ် နတ်သမီးနှင့် လာဆုံရခြင်းမှာ တကယ့်ကို ကံဆိုးမှုပင်။

“ဘာလဲ... ကြောက်နေတာလား....”

ယောင်ဟန်က ပါးစပ်ကိုလက်ဖြင့်အုပ်ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။ “ရွှယ်ဝူယာရဲ့ နာမည်က ငါ့ကို ခြောက်လို့မရပါဘူး။ သူ မရောက်ခင် မင်းကို သတ်ပစ်လိုက်ရင် ပြီးတာပဲ မဟုတ်လား....”

ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် ယောင်ဟန်၏ ပုံရိပ်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မုန့်ဝမ်၏ ရှေ့တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာကာ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ဖြူစင်သော လက်ကို ထက်မြက်သော မြေခွေးလက်သည်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲ၍ မုန့်ဝမ်၏ လည်ပင်းကို လက်လှမ်းလိုက်သည်။

မုန့်ဝမ်မှာ နောက်သို့ အမြန်ဆုတ်လျက် သူမ၏ သွေးဓားဖြင့် ခုခံလိုက်သည်။

“အသေးအဖွဲ လှည့်ကွက်တွေ....”

ယောင်ဟန်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ မုန့်ဝမ်၏ ဓားချက်မှာ ယောင်ဟန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြတ်သန်းသွားသော်လည်း ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သွားသကဲ့သို့ မည်သည့်ဒဏ်ရာမျှ မရခဲ့ပေ။

“ကောင်မလေး... ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားကို မြင်တော့ စိတ်ပျက်သွားပြီလား....”

ယောင်ဟန်၏ အသံက မုန့်ဝမ်၏ နားနားတွင် ကပ်ပြောသကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။ “အသာတကြည် လက်နက်ချလိုက်ရင် အေးအေးချမ်းချမ်း သေခွင့်ပေးမယ်....”

ထိုစဉ် ယောင်ဟန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြောင်းလဲလာပြီး ကြီးမားလှသော အနီရောင် မိစ္ဆာမြေခွေး အဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားတော့သည်။ သူမ၏ နောက်ကျောတွင် မီးလျှံများပမာ လှုပ်ရှားနေသော အမြီး သုံးချောင်း ရှိနေသည်။

ဦးခေါင်းအလယ်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မျက်လုံးတစ်လုံး ထပ်မံ ပွင့်လာသည်။ ၎င်းမှာ အလွန်ရှားပါးလှသော အမြီးသုံးချောင်းရှိ မျက်လုံးသုံးလုံး မိစ္ဆာမြေခွေးနီ ပင် ဖြစ်သည်....။