အခန်း (၁၈၁-၁၈၅)

အခန်း (၁၈၁) တစ်ပွဲတည်းဖြင့် နာမည်ကျော်ကြားလာခြင်း

ယခင်ကထက် ပိုမိုအားကောင်းလာသော မုန့်ဝမ် ၏ အရှိန်အဝါမှာ စစ်နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဆင်းသက်လာသည့်အလား ခန့်ညားထည်ဝါလှသည်။

ကွေ့ရန် (ဝိညာဉ်ဓား) မှာမူ မုန့်ဝမ်သည် မိစ္ဆာဝိညာဉ်အလံအတွင်းမှ ဘေးကင်းစွာ ထွက်လာသည်ကို ကြည့်ရင်း အံ့အားသင့်နေမိသည်။ သူ အပင်ပန်းခံ သွန်းလုပ်ထားသော အလံကြီးမှာ လက်မချင်းစီ ကွဲအက်ကာ ဖုန်မှုန့်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားချေပြီ။

သူ၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ တုန်ရီနေပြီး စကားတစ်ခွန်းပင် ပြည့်စုံအောင် မပြောနိုင်တော့ပေ။ ဤအရာမှာ သူ၏ အဖိုးတန်ဆုံး ရတနာဖြစ်သော်လည်း မုန့်ဝမ်က အလွယ်တကူ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

ယောင်ဟန် နှင့် ကျင်းချန်း တို့လည်း များစွာ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ မုန့်ဝမ်အား ကိုင်တွယ်ရသည်မှာ သူတို့ ထင်ထားသည်ထက် များစွာ ပိုမိုခက်ခဲကြောင်း တစ်ဖန် ပြန်လည် သတိပြုလိုက်ရသည်။

နတ်သားတော် သုံးဦး၏ ပြင်းထန်သော တိုက်စစ်ကြားတွင် သူမက အခြေအနေ မနိမ့်ရုံသာမက အားလုံးကို ဖိနှိပ်နိုင်သည့် အရိပ်အယောင်များပင် ပြနေသည် မဟုတ်ပါလော........။

“နင်တို့မှာ တခြား ဘာနည်းလမ်းတွေ ရှိသေးလဲ........ ရှိသမျှ အကုန်ထုတ်သုံးလိုက်စမ်း........”

မုန့်ဝမ်၏ အေးစက်သော အကြည့်မှာ သူတို့ သုံးဦးထံသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ သူမ၏ ပုံရိပ်မှာ ဝေဝါးသွားပြီး ကွေ့ရန်၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာ၏။ လက်နက်မပါသော်လည်း သူမ၏ မိစ္ဆာခန္ဓာ မှာ အကောင်းဆုံး လက်နက်ပင် ဖြစ်သည်။

သူမသည် ကွေ့ရန်၏ လည်ပင်းကို ဦးတည်ကာ တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ ကွေ့ရန်မှာ အလျင်အမြန် ရှောင်လိုက်ရသော်လည်း သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်မောင်းမှာမူ မုန့်ဝမ်၏ ဖမ်းဆွဲခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

“ဂျွတ်.................”

ကွေ့ရန်၏ လက်မောင်းမှာ လိမ်ချိုးခံလိုက်ရပြီး သွေးများ ပန်းထွက်လာသည်။ သူသည် နာကျင်လွန်းသဖြင့် အော်ဟစ်ကာ နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားရ၏။ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုတွင် မုန့်ဝမ်၏ ခွန်အားမှာ မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်း သူ တိုက်ရိုက် ခံစားလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ထွက်ပြေးလိုသော စိတ်များ အလိုအလျောက် ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။

ကွေ့ရန်သည် ဒဏ်ရာကို ကုသရန် ဆေးလုံးတစ်လုံး မျိုချလိုက်ပြီး ယောင်ဟန်ကို အချက်ပြကာ အနက်ရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲလျက် ကောင်းကင်သို့ ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။

ယောင်ဟန်မှာလည်း ကွေ့ရန် မရှိတော့ဘဲနှင့် မုန့်ဝမ်ကို ဆက်လက် ရင်ဆိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သိသဖြင့် မြူခိုးများကြားတွင် ပျောက်ကွယ်ကာ ထွက်ပြေးသွားပြန်သည်။

“တောက်.................”

ကျင်းချန်းမှာမူ ဒေါသထွက်လွန်း၍ သွားကြိတ်မိသည်။ ထိုနှစ်ယောက်မှာ သူ့ကို အသုံးချကာ အရင် ထွက်ပြေးသွားကြချေပြီ........ သူလည်း ထွက်ပြေးရန် ပြင်သော်လည်း သွေးရောင် အကာအကွယ်တစ်ခုက သူ့လမ်းကို ပိတ်ဆို့ထား၏။

“ထွက်သွားချင်တာလား........ ငါ့ဆီက ခွင့်ပြုချက် ရပြီလား.................” မုန့်ဝမ်က အေးစက်စွာ ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

နတ်သားတော် သုံးဦးစလုံးကို ဖမ်းဆီးထားရန်မှာ မုန့်ဝမ်အတွက် မဖြစ်နိုင်သော်လည်း သစ္စာဖောက် ကျင်းချန်းကိုမူ အလွယ်တကူ လွှတ်ပေးရန် အစီအစဉ် မရှိပေ။

ကျင်းချန်း၏ ဂူပိုးကောင်များမှာ မုန့်ဝမ်၏ နှလုံးစားပိုးကောင် ရှေ့တွင် အသုံးမဝင်သဖြင့် သူသည် မုန့်ဝမ်၏ ဖိနှိပ်ခြင်းကို အပြင်းအထန် ခံနေရသည်။

အကြိမ်ပေါင်းများစွာ တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် ကျင်းချန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဒဏ်ရာများ ပြည့်နှက်သွားသည်။ “မုန့်ဝမ်... တော်တော့........ ငါ... ငါ မှားသွားမှန်း သိပါပြီ........ ငါ နင့်ကို တောင်းပန်ပါတယ်........” ဟု သူက အားကိုးတကြီး ပြောလာသော်လည်း မုန့်ဝမ်က မတုန်လှုပ်ပေ။

နောက်ဆုံးတွင် ကျင်းချန်းသည် အစိမ်းရောင် အဆိပ်ရည်များကို ထွေးထုတ်ကာ အခွင့်ကောင်းယူလျက် ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ထွက်ပြေးသွားနိုင်ခဲ့သည်။

“ပြေးပြီလား.................”

မုန့်ဝမ်က ကျင်းချန်း ပျောက်ကွယ်သွားရာ လမ်းကြောင်းကို ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူ လျင်မြန်စွာ ထွက်ပြေးသွားနိုင်သော်လည်း ဤအကြွေးကို သူမ တစ်နေ့တွင် ပြန်ဆပ်ရပေလိမ့်မည်။

ဤတိုက်ပွဲအပြီးတွင် မုန့်ဝမ်သည် တစ်ပွဲတည်းနှင့် နာမည်ကျော်ကြားသွားကာ သွေးလမ်းစဉ်ဂိုဏ်း၏ နတ်သမီးတော်/နတ်သားတော်သစ် အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

အဝေးမှ စောင့်ကြည့်နေသော ချင်းယွီ၊ လီဖော်ထျန်း နှင့် လုရှောက် တို့သည် သူမထံသို့ လာရောက်ကာ ဂုဏ်ပြုစကားများ ပြောကြားကြသည်။

“ဂုဏ်ယူပါတယ် မုန့်ဝမ်... နင့်ရဲ့ စွမ်းအားက တကယ်ပဲ အံ့မခန်းပါပဲ........” လီဖော်ထျန်းက ချီးကျူးလိုက်သည်။

မုန့်ဝမ်သည် သူတို့နှင့် အနည်းငယ် စကားပြောပြီးနောက် ပြန်လည် စေလွှတ်လိုက်သည်။ လူသူကင်းမဲ့သွားသောအခါမှ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ် ယိုင်နဲ့သွား၏။ တစ်ဦးတည်းနှင့် နတ်သားတော်သုံးဦးကို ရင်ဆိုင်ရခြင်းမှာ သူမအတွက်လည်း များစွာ ဖိအားဖြစ်စေခဲ့ပေသည်။

သူမသည် ကျောက်တုံးတစ်ခုကို မှီကာ ခဏတာ အနားယူလိုက်ပြီးနောက် ခွန်အားများ ပြန်လည် ပြည့်ဝလာသောအခါ ဆဋ္ဌမမြောက် တောင်ထိပ် ဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ဦးတည်လိုက်သည်။

ရွှယ်ဝူယာ သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ရာ ဆဋ္ဌမတောင်ထိပ်ရှိ သွေးကန် (Blood Pool) မှာ ယခုမှစ၍ သူမ တစ်ဦးတည်း ပိုင်ဆိုင်ပေလိမ့်မည်။

တောင်ထိပ်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ ပြင်းထန်သော သွေးနံ့များနှင့်အတူ ထူးဆန်းသော ရနံ့များက သူမ၏ စိတ်ကို လန်းဆန်းစေသည်။

သွေးကန်ရှိ သွေးများမှာ နက်မှောင်သော အနီရောင်ဖြစ်ပြီး အလွန်ပင် စေးပျစ်လှသည်။ မုန့်ဝမ်သည် သွေးကန်အတွင်းသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လှမ်းဝင်လိုက်သည်။ သို့သော် သူမ ဝင်လိုက်သည်နှင့် တစ်ကန်လုံးမှာ တုန်ခါသွားပြီး သွေးများမှာ ဆူပွက်လာတော့သည်။

သွေးကန်အလယ်တွင် သွေးရောင်ဝေဝါးနေသော လူရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ ရွှယ်ဝူယာ၏ ဝိညာဉ်ပင် ဖြစ်ချေသည်။

“ဟဲဟဲ... မုန့်ဝမ်... နင်က တကယ်ပဲ တော်ပါတယ်။ ငါ နင့်ကို အထင်သေးခဲ့မိတာ ဝန်ခံတယ်......... ဒါပေမဲ့ နင် ဒါကို မျှော်လင့်မထားဘူး မဟုတ်လား........”

ရွှယ်ဝူယာ၏ လေသံမှာ အေးစက်သွားသည်။ “ငါ့ရဲ့ သွေးဝိညာဉ်ကိုယ်ပွား က ဒီသွေးကန်ထဲမှာ စိမ့်ဝင်နေတာ ကြာပြီ။ နင်လို ငတုံးတစ်ယောက် ဒီထဲကို လမ်းလျှောက်ဝင်လာမှာကိုပဲ စောင့်နေတာ........ ငါသာ နင့်ဝိညာဉ်ကို ဝါးမြိုလိုက်ရင်... မိစ္ဆာစွမ်းအားတွေ ပြည့်နေတဲ့ ဒီခန္ဓာကိုယ်က ငါ့အပိုင် ဖြစ်လာတော့မှာပေါ့........ ဟားဟားဟား.........”

အခန်း (၁၈၂) အကြွေးတောင်းခံရခြင်း

ရွှယ်ဝူယာ ၏ စကားကြောင့် မုန့်ဝမ် ၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် မြင့်တက်သွားသည်။ ရွှယ်ဝူယာသည် ဤမျှလွယ်လွယ်နှင့် သေမည်မဟုတ်ကြောင်း သူမ ကြိုတင်တွေးဆထားသော်လည်း သူက သူမ၏ မိစ္ဆာခန္ဓာ ကိုပင် လောဘတက်ကာ သိမ်းပိုက်ရန် ကြိုးစားလိမ့်မည်ဟုတော့ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

သူ၏ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲခဲ့ခြင်းမှာ ဝိညာဉ်သိမ်းပိုက်ခြင်း ပြုလုပ်ရန်အတွက် အကွက်ဆင်ခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်ချေသည်။ ရွှယ်ဝူယာ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ သူမထံသို့ တိုးဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ မုန့်ဝမ်သည် ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိဘဲ လှောင်ပြောင်သော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။

“ရွှယ်ဝူယာ... နင်သာ တကယ် ထွက်ပြေးသွားရင် ငါ နင့်ကို ဘာမှလုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ နင်က ငါ့အိမ်တံခါးဝအထိ ကိုယ်တိုင်လာပို့မှတော့ ငါ့ကို အပြစ်မတင်နဲ့တော့........”

“ကြွားလှချည်လား........” ရွှယ်ဝူယာက တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

စကားမဆုံးမီမှာပင် သူ၏ သွေးဝိညာဉ်မှာ သွေးနီရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ မုန့်ဝမ်ထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားတော့သည်။ မုန့်ဝမ်၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး သူမ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကို ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲစေသည်။

သူမ၏ မျက်ခုံးအလယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ပြင်းထန်သော ဝိညာဉ်လှိုင်းများသည် ရွှယ်ဝူယာ၏ ဝိညာဉ်နှင့် ပြင်းထန်စွာ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံသွားသည်။

“ဝုန်း.................”

ဝိညာဉ်အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်မှုမှာ အသံမထွက်သော်လည်း အလွန်ပြင်းထန်လှသည်။ တစ်ကန်လုံးရှိ သွေးများမှာ လှိုင်းထန်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုပင် တုန်ခါသွားရသည်။ ဤသည်မှာ အစပြုရုံမျှသာ ရှိသေးသည်။

မုန့်ဝမ်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ မုန်တိုင်းပမာ တရစပ် ရိုက်ခတ်နေသဖြင့် ရွှယ်ဝူယာမှာ ထိတ်လန့်သွားရသည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ မုန့်ဝမ်၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံနေရသည် မဟုတ်ပါလား........

“မဖြစ်နိုင်တာ................. နင့်မှာ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ရှိနေရတာလဲ........”

ရွှယ်ဝူယာ၏ မျက်ဝန်းတွင် အစစ်အမှန် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပေါ်လာသည်။ မုန့်ဝမ်သည် သူ၏ အကွက်ကို ကြိုသိနေရုံသာမက သူမကိုယ်တိုင်ကပင် သူ့ကို ဝါးမြိုရန် ထောင်ချောက်ဆင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

“မုန့်ဝမ်... တောင်းပန်ပါတယ်.........ငါ နင့်ရဲ့ သွေးကျွန် အဖြစ် အစေခံပါ့မယ်... ငါ့အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ... အား.................”

ရွှယ်ဝူယာ၏ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်မှာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လျက် မုန့်ဝမ်၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး လုံးဝ ဥဿုံ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ရွှယ်ဝူယာ၏ ဝိညာဉ်ကို ဝါးမြိုပြီးနောက် မုန့်ဝမ်သည် သူမ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ သိသိသာသာ တိုးတက်လာပြီး အဆင့်တက်ရန် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိလာကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

ရွှယ်ဝူယာ လုံးဝ သေဆုံးသွားကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် မုန့်ဝမ်သည် သွေးကန်အတွင်း ကျန်ရှိသော အန္တရာယ်များကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် အပြင်တွင် စောင့်နေသော တပည့်ကို ခေါ်ကာ မှာကြားလိုက်သည်။

“ငါ အခု ကျင့်ကြံခြင်းဝင်တော့မယ်။ ဘယ်သူ့ကိုမှ အနှောင့်အယှက် မပေးစေနဲ့။ သွေးလမ်းစဉ်ဂိုဏ်းရဲ့ အရေးကိစ္စတွေကို ယွဲ့ချန်း ကို ယာယီ ကိုင်တွယ်ခိုင်းလိုက်”

မုန့်ဝမ်သည် သွေးကန်အတွင်း တရားထိုင်လျက် စွမ်းအားများကို စုပ်ယူနေစဉ်အတွင်း သူမ၏ နာမည်မှာ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးတွင် ပျံ့နှံ့သွားသည်။ အသစ်တက်လာသော နတ်သမီးတော်မှာ ရက်စက်ပြီး စွမ်းအားကြီးလွန်းသည်ဟု လူတိုင်းက ပြောဆိုနေကြတော့သည်။

ဤသတင်းမှာ မုန့်ဝမ်၏ ဆရာဖြစ်သူ စီထျန့်ချီ၏ နားထဲသို့လည်း ရောက်ရှိသွားသည်။ သူသည် ကျင့်ကြံခြင်းမှ ထွက်လာသည်နှင့် ထိုသတင်းကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ဝမ်းသာအားရ ရယ်မောလိုက်၏။

“ဟားဟားဟား........ ငါ့မျက်လုံးက တကယ်ကို စူးရှတာပဲ........ ဒီကလေးမက ရွှယ်ဝူယာကို သတ်ပြီး နေရာလုလိုက်တာပဲ........”

သူသည် မုန့်ဝမ်အား ပေးခဲ့သော အကြွေးစာချုပ် ကို သတိရသွားပြီး မျက်လုံးများ အရောင်တောက်လာသည်။ သူသည် မုန့်ဝမ် ကျင့်ကြံနေသည်ကိုပင် ဂရုမစိုက်ဘဲ ဆဋ္ဌမတောင်ထိပ်ရှိ သွေးကန်အတွင်းသို့ ဇွတ်အတင်း ဝင်ရောက်လာတော့သည်။

“တပည့်လေး... နင့်ဆရာ လာတယ်ဟေ့........” စီထျန့်ချီ၏ အသံမှာ အောင်နိုင်သူတစ်ဦးပမာ ဟိန်းထွက်လာသည်။

မုန့်ဝမ်သည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ရာ မျက်ဝန်းထဲတွင် မကျေနပ်မှုများ အရိပ်အယောင် ပေါ်လာသည်။ ဤအဖိုးကြီးမှာ တကယ်ပင် အချိန်ရွေးတတ်လွန်းလှသည်။

“ဆရာ... တပည့် အခု ကျင့်ကြံနေတာပါ။ ဘယ်လို အရေးကြီးကိစ္စရှိလို့ ကိုယ်တိုင် ကြွလာရတာလဲ........”

စီထျန့်ချီက လက်ကို ပွတ်သပ်လျက် ပြုံးဖြီးဖြီးဖြင့် ဆိုသည်။ “တပည့်လေး... နင် နတ်သမီးတော် ဖြစ်သွားတာ တကယ် ဂုဏ်ယူဖို့ကောင်းပါတယ်။ အရင်က ငါသာ နင့်ကို တပည့်အဖြစ် လက်မခံဘဲ တိမ်ကမ္ဗည်းပိုးစကို မပေးခဲ့ရင် နင် အခုလို နေရာမျိုး ရပါ့မလား.................”

မုန့်ဝမ် စိတ်ထဲမှ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်မိသည်။ စီထျန့်ချီ ပေးခဲ့သော အကြွေးစာချုပ်မှာ တိမ်ကမ္ဗည်းပိုးစဖြင့် ပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်ကာ ၎င်းမှာ ဓားနှင့်မီးဒဏ်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိသဖြင့် တိုက်ပွဲတစ်ခုတွင် သူမကို ကာကွယ်ပေးခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် ထိုပစ္စည်းကို သုံး၍ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်း ၂၀ အကြွေးတင်အောင် လုပ်ခဲ့သည်မှာတော့ များလွန်းလှပေသည်။

မုန့်ဝမ်က စိတ်ထဲမှ ဆဲရေးနေသော်လည်း အပြင်ပန်းတွင်မူ ကျေးဇူးတင်ဟန် ပြလိုက်သည်။ “ဆရာ့ရဲ့ ကျေးဇူးတွေကို တပည့် ဘယ်တော့မှ မမေ့ပါဘူး”

စီထျန့်ချီက ပို၍ ဂုဏ်ယူသွားကာ မုန့်ဝမ်ကို စိုက်ကြည့်လျက် ပြောလိုက်သည်။ “တပည့်လေး... အခုတော့ နင်က နတ်သမီးတော် ဖြစ်သွားပြီဆိုတော့ အဆင့်အတန်းက မတူတော့ဘူး။ ဆရာက နင့်အတွက် အများကြီး အပင်ပန်းခံခဲ့ရတာဆိုတော့ အခု ဆရာ့ကို ပြန်ပေးသင့်ပြီ မဟုတ်လား........”

“ဆရာက ဘယ်လိုမျိုး ပြန်ပေးစေချင်တာလဲ........”

စီထျန့်ချီက လည်ချောင်းတစ်ချက်ရှင်းကာ အတည်ပေါက် ပြောလိုက်သည်။ “ဆရာ စဉ်းစားပြီးပြီ... အရင်းကိုတော့ လောလောဆယ် အလျင်မလိုပါဘူး။ အခုအတွက်တော့ အတိုးအနေနဲ့ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ထောင် လောက်ပဲ အရင် လာယူတာပါ”

မုန့်ဝမ်၏ မျက်လုံးများ အေးစက်သွားသည်။ ဤအဖိုးကြီးမှာ တကယ်ကို လောဘကြီးလွန်းလှသည်။ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ထောင်မှာ အဆင့်နိမ့်ကျောက်တုံးနှင့် တွက်လျှင် ၁၀ သန်း တိတိ ရှိပေသည်။ သန်း ၂၀ အကြွေးတင်ထားရုံနှင့် မကျေနပ်ဘဲ အတိုးကိုပင် ဤမျှ တောင်းရဲသည်မှာ တကယ်ပင် အံ့ဩစရာ ကောင်းလှတော့သည်။

အခန်း (၁၈၃) တပည့်လိမ္မာ

မုန့်ဝမ် သည် စိတ်ထဲမှ အတွေးများကို ဖိနှိပ်လိုက်ပြီး တွေဝေဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “ဆရာ... အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ထောင်ဆိုတာ တော်တော်များတဲ့ ပမာဏပါပဲ.........”

စီထျန့်ချီ က သူမစကားကို ချက်ချင်းဖြတ်ပြောလိုက်ပြီး လေသံမှာ မကျေမနပ် ဖြစ်သွားသည်။

“ဘာလဲ........ နင်က အခု နတ်သမီးတော် ဖြစ်နေပြီပဲ... ဒီလောက် ကျောက်တုံးလေးတောင် မထုတ်နိုင်ဘူးလား........ နင်က ငါ့ကို အထင်သေးနေတာလား........”

သူ၏ စကားအဆုံးတွင် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ ထူးခြားသော ဖိအားများမှာ တစ်ဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်လာပြီး သွေးကန်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးသွားတော့သည်။

မုန့်ဝမ်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး ဆရာဖြစ်သူကို ကြည့်ကာ ဖားယားသော အပြုံးမျိုး ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ အကယ်၍ သူမသည် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်လျှင် ရှုံးနိမ့်မည်မဟုတ်သော်လည်း အကြီးအကျယ် နစ်နာပေလိမ့်မည်။ နောင်တွင် အခွင့်အရေးများစွာ ရှိသေးသဖြင့် လက်ရှိ ဤအဖိုးကြီးနှင့် ရန်ဖြစ်ရန် မလိုအပ်ပေ။

“ဆရာကလည်း... ဘာတွေပြောနေတာလဲ........ ဆရာ့ကို လုပ်ကျွေးပြုစုရတာ တပည့်တစ်ယောက်ရဲ့ တာဝန်ပဲလေ။ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ထောင်ဆိုတာ ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ ဆရာ ခဏစောင့်ပါ... တပည့် အခုသွားယူပေးပါ့မယ်”

စီထျန့်ချီက ဝမ်းသာအားရ ရယ်မောလိုက်သည်။ “မြန်မြန်သွား၊ မြန်မြန်သွား........ ဒါမှ ငါ့ရဲ့ တပည့်လိမ္မာလေး.......”

မုန့်ဝမ်သည် သွေးကန်မှ ထွက်လာပြီး ရွှယ်ဝူယာ ၏ နန်းတော်ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားသည်။ ရွှယ်ဝူယာ၏ ဘဏ္ဍာတိုက်အတွင်းတွင် သိုလှောင်အိတ်များနှင့် သိုလှောင်လက်စွပ်များမှာ မျက်စိကျိန်းမတတ် ပြည့်နှက်နေ၏။

မုန့်ဝမ်သည် အားနာခြင်းမရှိဘဲ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ သိုလှောင်ပစ္စည်း အများစုကို သူမအပိုင် သိမ်းဆည်းလိုက်တော့သည်။

ဘဏ္ဍာတိုက် စောင့်နေသော တပည့်က ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ စကားပြောချင်သော်လည်း တွေဝေနေမိသည်။

“နတ်သမီးတော်... အကြီးအကဲ စွန်း ဆီကို ပေးရမဲ့ အချိန်ကလည်း နီးနေပြီဆိုတော့... အခုလို အကုန်ယူသွားရင် အကြီးအကဲ စွန်းအတွက် ပေးစရာ ကျန်မှာမဟုတ်ဘူး။ အဲဒါဆိုရင် ဂိုဏ်းကနေ သွေးလမ်းစဉ်ကို ပေးမယ့် အရင်းအမြစ်တွေ၊ သွေးနတ်ဘုရား နန်းတော်က ကျင့်စဉ်တွေနဲ့ သွေးကန်အသုံးပြုခွင့်တွေကို ပိတ်ပင်ခံရနိုင်ပါတယ်.........”

မုန့်ဝမ်က သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ရပ်တန့်ကာ ထိုတပည့်ကို အေးစက်စွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ တပည့်မှာ တုန်လှုပ်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် နှုတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။ သူမက အရေးမစိုက်ဟန်ဖြင့် “ဒီနတ်သမီးတော်ရဲ့ အလုပ်ကို ဝင်စွက်ဖက်ဖို့ နင့်မှာ နေရာမရှိဘူး” ဟု ဆိုကာ တပည့်ဖြစ်သူအား ဒူးထောက် တောင်းပန်ခိုင်းလိုက်သည်။

မုန့်ဝမ်သည် သိုလှောင်အိတ် ဆယ်လုံးကျော်ကို ယူဆောင်လာပြီး စီထျန့်ချီအား လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆက်သလိုက်သည်။ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများအပြင် ရှားပါးဆေးသစ်ပင်များ၊ သတ္တုရိုင်းများနှင့် အခြားသော ကျင့်ကြံရေး အရင်းအမြစ်များကိုပါ ထည့်သွင်းပေးလိုက်သဖြင့် စီထျန့်ချီမှာ ပါးစပ်မစိနိုင်အောင် ပျော်ရွှင်သွား၏။

“ဝမ်အာ... နင်က တကယ်ပဲ လိမ္မာလွန်းတယ်........” စီထျန့်ချီက မုတ်ဆိတ်ကို သပ်လျက် ချီးကျူးပြန်သည်။ “ဆရာ နင့်ကို ရွေးခဲ့တာ တကယ်မမှားဘူး။ နင်က ဟိုအသုံးမကျတဲ့ စီနီယာတွေထက် အများကြီး သာပါတယ်........”

စီထျန့်ချီသည် စိတ်ကြည်လင်နေသဖြင့် မုန့်ဝမ်ကို ဘေးသို့ဆွဲကာ စကားစမြည် ပြောနေတော့သည်။ မုန့်ဝမ်ကလည်း အခွင့်ကောင်းကို အသုံးချကာ လေသံကို ဝမ်းနည်းဟန် ပြောင်းလိုက်၏။

“ဆရာ... ဆဋ္ဌမတောင်ထိပ်က သွေးကန်က သေးလွန်းနေတယ်လို့ တပည့် ခံစားရတယ်။ တပည့် ကျင့်ကြံရတာ အဆင်မပြေဘူး ဖြစ်နေတယ်။ ဒီသွေးကန်လေးကို နည်းနည်းလောက် ချဲ့ပေးလို့ ရမလားရှင်........”

စီထျန့်ချီက ရယ်မောလျက် “ဒါကတော့ ငါ့ကို လာပြောတာ အမှန်ဆုံးပဲ” ဟု ဆိုကာ သူ၏ အစွမ်းဖြင့် ဆဋ္ဌမတောင်ထိပ်ရှိ သွေးကန်ကို အဆပေါင်းများစွာ ကြီးမားသွားအောင် ချဲ့ထွင်ပေးလိုက်ရုံသာမက သတ္တမတောင်ထိပ်မှ သွေးများကို စီးဆင်းလာစေရန် အစီအရင်တစ်ခုကိုပါ ပြုလုပ်ပေးလိုက်သည်။ ရေကန်ငယ်လေးမှာ တစ်ခဏအတွင်း အိုင်ငယ်လေးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွား၏။

မုန့်ဝမ်သည် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားသည်။ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများမှာ အရေးကြီးသော်လည်း ကျင့်ကြံရေး အရင်းအမြစ်များလောက် လက်တွေ့မကျပေ။ စီထျန့်ချီအား ပေးလိုက်ရသော ကျောက်တုံးများမှာ အလဟဿ မဖြစ်သွားကြောင်း သူမ သိလိုက်ရသည်။

စီထျန့်ချီသည် ထွက်ခွာခါနီးတွင် မုန့်ဝမ်အား တံဆိပ်ပြားအသစ်တစ်ခု ပစ်ပေးလိုက်သည်။ “ဒါက နတ်သမီးတော် တံဆိပ်ပြားအသစ်ပဲ။ ဒါရဲ့ လုပ်ပိုင်ခွင့်က အရင်တစ်ခုထက် အများကြီး သာတယ်။ ကြိုးစားပြီး ကျင့်ကြံဦး” ဟု ဆိုကာ ပြုံးစစဖြင့် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ထိုအပြုံးမှာ မုန့်ဝမ်၏ လှည့်ကွက်များကို သူ သိနေသော်လည်း ထုတ်မပြောသည့် အဓိပ္ပာယ်မျိုး ဆောင်နေ၏။

စီထျန့်ချီ ထွက်သွားပြီးနောက် မုန့်ဝမ်သည် တံဆိပ်ပြားအတွင်းသို့ ဝိညာဉ်အာရုံ သွင်းကြည့်လိုက်ရာ ယောင်ဟန်၊ ကွေ့ရန် နှင့် ကျင်းချန်း တို့ထံမှ သတင်းစကားများ ရောက်ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ယောင်ဟန်က သူမကို ပြန်လည် တောင်းပန်ကာ ဝိညာဉ်ကြောများ ပြည့်နှက်နေသော တောင်ကုန်း နှစ်ခုကို လျော်ကြေးအဖြစ် ပေးလိုကြောင်း ပြောထားသည်။

ကွေ့ရန်ကလည်း တောင်ကုန်း နှစ်ခု ပေးမည်ဟု ဆိုကာ ကျင်းချန်းကမူ တောင်ကုန်း သုံးခုအထိ ပေးမည်ဟု ကမ်းလှမ်းထားကြသည်။

မုန့်ဝမ်က ထိုသတင်းစကားများကို ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူမသည် တံဆိပ်ပြားပေါ်သို့ လက်ချောင်းဖြင့် တို့လိုက်ကာ ပြန်စာ ပို့လိုက်၏။

“နတ်သားတော်၊ နတ်သမီးတော်တို့ရဲ့ စေတနာကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီတောင်ကုန်းတွေက ငါ့အတွက် ဘာမှ အသုံးမဝင်ဘူး။ အဲဒီအစား ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေနဲ့ ကျင့်ကြံရေး ပစ္စည်းတွေပဲ ပြောင်းပေးလိုက်ပါ။ နင်တို့ တစ်ယောက်ချင်းစီ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး လေးရာစီ ပေးရမယ်။ ဪ... ပြောဖို့ မေ့လို့... ကျင်းချန်း ကတော့ နှစ်ဆ ပေးရမယ်”

သတင်းပို့ပြီးနောက် မုန့်ဝမ်သည် အေးအေးဆေးဆေး လက်ဖက်ရည် သောက်ရင်း သူတို့၏ တုံ့ပြန်မှုကို စောင့်နေလိုက်သည်။

ယောင်ဟန်သည် သတင်းကို ဖတ်လိုက်ရသည်နှင့် သွေးအန်မတတ် ဒေါသထွက်သွားသည်။ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး လေးရာဆိုသည်မှာ ဓားပြတိုက်နေခြင်းသာ ဖြစ်ချေသည်။ ကွေ့ရန်လည်း ဒေါသကြောင့် လက်ထဲမှ လက်ဖက်ရည်ခွက်မှာ “ဂွမ်း” ခနဲ ကွဲအက်သွားရသည်။

အဆိုးဆုံးမှာ ကျင်းချန်း ပင် ဖြစ်သည်။ “နှစ်ဆ........” ဟု သူက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး လေးရာမှာပင် မနည်းလှသည်ကို မုန့်ဝမ်က သူ့ကို ရှစ်ရာ တောင်းဆိုရဲသည် မဟုတ်ပါလော.....။

သုံးဦးသားသည် မုန့်ဝမ်ထံသို့ ဒေါသတကြီး ပြန်စာများ ပို့လိုက်ကြတော့သည်။

“မုန့်ဝမ်... နင်က အရမ်း လောဘကြီးလွန်းနေပြီ........ အဆင့်မြင့် ကျောက်တုံး လေးရာ ပေးရအောင် နင်က ဘယ်သူမို့လို့လဲ........ ရွှေအမြုတေအဆင့် စီနီယာမို့လို့လား................” ယောင်ဟန်က ဒေါသတကြီး ပြန်ပြောလိုက်သည်။

“နင် တကယ်ပဲ အခွင့်အရေးကို အသုံးချနေတာပဲ........” ကွေ့ရန်က အေးစက်စွာ ဆိုသည်။

“မကောင်းတာကိုမှ ရွေးချင်တယ်ဆိုရင်လည်း နောင်မှ ငါ့ကို အပြစ်မတင်နဲ့တော့........” ကျင်းချန်း၏ လေသံမှာ အဆုံးအဖြတ်တစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်သည့်အလား အေးစက်စက်နှင့် တည်ငြိမ်နေသည်။

အခန်း (၁၈၄) အစ်ကိုကွေ့ရန်... ရှင် ဘာလို့..........

သူတို့၏ ငြင်းဆိုသည့် ပြန်စာများကို မြင်သောအခါ မုန့်ဝမ် မှာ ဒေါသထွက်မည့်အစား ပို၍ပင် တောက်ပစွာ ပြုံးလိုက်မိသည်။

သူမက အေးအေးဆေးဆေးပင် ပြန်စာ ပို့လိုက်၏။ “နတ်သားတော်တို့... စကားကို အစောကြီး အပိုင်မပြောပါနဲ့ဦး။ အဆင့်မြင့် ကျောက်တုံး လေးရာဆိုတာ နင်တို့အတွက် မခက်ခဲပါဘူး။ ငါ့ရဲ့ အကြံပြုချက်ကို သေချာ စဉ်းစားကြဦးမယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်”

ပြောပြီးသည်နှင့် သူမသည် ဆက်သွယ်မှုကို ဖြတ်တောက်လိုက်တော့သည်။

တစ်ဖက်တွင် ကွေ့ရန် (ဝိညာဉ်ဓား)၊ ကျင်းချန်း နှင့် ယောင်ဟန် တို့၏ တံဆိပ်ပြားများမှာ တုန်ခါမှု ရပ်တန့်သွားသည်။ သုံးဦးသားမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်ကာ မယုံကြည်နိုင်မှုနှင့် ဒေါသတို့ ပြည့်နှက်နေ၏။

“ဒီမုန့်ဝမ်က တကယ်ကို ရဲတင်းလွန်းတယ်။ ငါတို့ကို ဓားပြပဲ တိုက်ပါလား........” ယောင်ဟန်က ဒေါသတကြီး ကြုံးဝါးလိုက်သည်။

“ဟမ့်... မိစ္ဆာခန္ဓာ ကျင့်ထားရုံနဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးမနေနဲ့။ ငါ ကွေ့ရန်ကတော့ သူ့ကို မကြောက်ဘူး........” ကွေ့ရန်ကလည်း သူ၏ ဝိညာဉ်အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်ရင်း ဆိုသည်။

“မုန့်ဝမ်ရဲ့ စိတ်က အရမ်း ယုတ်မာလွန်းတယ်။ အခုကစပြီး သူ့ကို ‘မုန့်မည်း’ လို့ပဲ ခေါ်တော့မယ်။ သူ တကယ်ပဲ ဘယ်လောက် အစွမ်းထက်လဲ ကြည့်ရသေးတာပေါ့........” ကျင်းချန်းက သွားကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

သုံးဦးသားသည် “မုန့်မည်း” ထံတွင် အလျှော့မပေးရန်နှင့် အမြတ်မထုတ်ခံရစေရန် ကတိကဝတ် ပြုလိုက်ကြသည်။ သို့သော်လည်း စကားပြောခြင်းနှင့် လက်တွေ့မှာ တခြားစီပင်။

မိနစ် သုံးဆယ်ပင် မပြည့်မီမှာပင် ထိုသုံးဦးမှာ ကိုယ်စီ ပြင်ဆင်ပြီးနောက် ဆဋ္ဌမတောင်ထိပ် ဆီသို့ တိတ်တဆိတ် ပျံသန်းလာခဲ့ကြသည်။ တောင်ထိပ် အပြင်ဘက်သို့ ရောက်သောအခါ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ဆုံမိကြသဖြင့် လေထုမှာ ရုတ်တရက် အနေခက်သွားတော့သည်။

“အဟမ်း... အစ်ကိုကွေ့ရန်... နင်လည်း ဘာလို့ ဒီကို... ရှုခင်းလာကြည့်တာလား........” ကျင်းချန်းက အနေခက်စွာဖြင့် စတင် စကားပြောလိုက်သည်။

“အင်း... ဟုတ်တယ်။ ဒီက ရှုခင်းက ထူးထူးခြားခြား လှတယ်လို့ ကြားလို့ လာကြည့်တာပါ” ကွေ့ရန်ကလည်း မျက်လုံးချင်း မဆုံဘဲ ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီးနောက် ယောင်ဟန်ကို ကြည့်ကာ - “ယောင်ဟန်... နင်ကရော ဘာလို့ ဒီရောက်နေတာလဲ........”

“ဒီမှာ ထူးခြားတဲ့ ဆေးသစ်ပင်တွေ ရှိတယ်ဆိုလို့ လာကြည့်တာပါ” ယောင်ဟန်ကလည်း ပြုံးဖြီးဖြီးဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ခဏကြာ အပြန်အလှန် ဟန်ဆောင်ပြီးနောက် ကွေ့ရန်က လက်လျှော့ကာ တည့်တည့်ပင် ပြောလိုက်တော့သည်။ “ကဲ... ဟန်ဆောင်မနေကြနဲ့တော့။ ငါကတော့ မုန့်ဝမ်နဲ့ မိတ်ဖွဲ့ဖို့ လာတာ။ သူက တကယ်ပဲ အစွမ်းရှိတဲ့သူပဲ”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ယောင်ဟန်က တခိခိ ရယ်မောလိုက်သည်။ “အစ်ကိုကွေ့ရန်က တကယ်ကို ပွင့်လင်းတာပဲ။ ငါလည်း အဲဒီစိတ်ကူးနဲ့ လာတာပါ။ မုန့်ဝမ်က နည်းနည်း ထူးဆန်းပေမဲ့ သူ့စွမ်းအားကို လျှော့တွက်လို့ မရဘူး။ သူနဲ့ မိတ်ဖွဲ့ထားတာက အကျိုးပဲ ရှိမှာပါ”

ကျင်းချန်းကလည်း လက်ပွတ်ကာ ထောက်ခံသည်။ “မှန်တယ်၊ မှန်တယ်........ ရန်သူဖြစ်တာထက် မိတ်ဆွေဖြစ်တာက ပိုကောင်းပါတယ်။ အားလုံးက ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းသားတွေပဲလေ... အသေအလဲ တိုက်နေစရာ မလိုပါဘူး”

တောင်စောင့်တပည့်၏ အကြောင်းကြားမှုကြောင့် မုန့်ဝမ်သည် သွေးကန်အတွင်းမှ ထွက်လာပြီး အဝတ်အစားသစ်များ လဲလှယ်ကာ ဧည့်သည်များကို ဆီးကြိုလိုက်သည်။

“နတ်သားတော် သုံးဦး... နင်တို့ ကြွလာတာ ငါ့အတွက် ဂုဏ်ယူစရာပါပဲ။ စောစောစီးစီး ထွက်မကြိုနိုင်တာ ခွင့်လွှတ်ပါ”

သုံးဦးသားမှာ အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ခဲ့ရသော်လည်း စိတ်မဆိုးဘဲ မုန့်ဝမ်နှင့် အာလာပသလ္လာပ ပြောဆိုနေကြသည်။ မုန့်ဝမ်ကလည်း ပြုံးရုံသာ ပြုံးနေပြီး တစ်ခါတစ်ရံ ခေါင်းညိတ်ပြ၏။ စကားပြောလို့ ဝသောအခါမှ သူမက စားပွဲသောက်ပွဲ ပြုလုပ်ကာ ဧည့်ခံလေသည်။

“နတ်သားတော်တို့... ထိုင်ကြပါဦး”

မုန့်ဝမ်က ဖိတ်ခေါ်လိုက်ရာ သုံးဦးသားမှာ သူတို့အား ဒုက္ခပေးလိမ့်မည်ဟု ထင်ထားသော်လည်း မုန့်ဝမ်က အတိတ်ကကိစ္စများကို ပြန်မပြောသဖြင့် စိတ်အေးသွားကြသည်။

“နတ်သားတော် သုံးဦးက အဝေးကနေ လာကြတာဆိုတော့ ငါကလည်း အိမ်ရှင်ပီပီ တာဝန်ကျေရမှာပေါ့” မုန့်ဝမ်က ဝိုင်ခွက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။ “ဒီဝိုင်ခွက်က နင်တို့ သုံးယောက်အတွက်ပါ”

သုံးဦးသားလည်း အလျင်အမြန်ပင် ဝိုင်ခွက်များကို မြှောက်ကာ အတူတူ သောက်လိုက်ကြသည်။ စားပွဲသောက်ပွဲအတွင်း ကချေသည်များ၏ ကပြဖျော်ဖြေမှုများနှင့်အတူ လေထုမှာ ပိုမို လန်းဆန်းလာခဲ့သည်။

“နတ်သားတော် သုံးဦးက ဒီကို အလည်လာတာ... ကခုန်တာ ကြည့်ဖို့နဲ့ ဝိုင်သောက်ဖို့သက်သက်တော့ မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား........” မုန့်ဝမ်က ဝိုင်ခွက်ကို ချကာ ပြုံးစစဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ကွေ့ရန်က ရယ်မောလျက် “မုန့်ဝမ်... အရင်က ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စတွေအတွက် ငါက တကယ်ပဲ တောင်းပန်ဖို့ လာတာပါ” ဟု ဆိုကာ ပြင်ဆင်ထားသော သိုလှောင်လက်စွပ် တစ်ကွင်းကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။ “ဒါက နင် နတ်သမီးတော် ဖြစ်လာတဲ့အတွက် ဂုဏ်ပြုလက်ဆောင်လေးပါ”

မုန့်ဝမ်က လက်စွပ်ကို ယူလိုက်သော်လည်း ချက်ချင်း မဖွင့်ကြည့်ပေ။ ကွေ့ရန်က သူမထံသို့ တိတ်တဆိတ် သတင်းပို့လိုက်သည်။ “မုန့်ဝမ်... အရင်က ငါ မိုက်မဲမိခဲ့တယ်။ ဒီလက်စွပ်ထဲမှာ ဂုဏ်ပြုလက်ဆောင်အပြင် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး လေးရာ လျော်ကြေးအနေနဲ့ ပါပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး လက်ခံပေးပါ”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မုန့်ဝမ်က ပြုံးလျက် လက်ခံလိုက်သည်။ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ယောင်ဟန် နှင့် ကျင်းချန်း တို့လည်း မနေနိုင်တော့ဘဲ သူတို့ ပြင်ဆင်လာသော သိုလှောင်လက်စွပ်များကို ဂုဏ်ပြုလက်ဆောင် အမည်တပ်ကာ ပေးအပ်လိုက်ကြတော့သည်။

ယောင်ဟန်က “မုန့်ဝမ်... အရင်က ငါတို့ မဆင်မခြင် လုပ်ခဲ့မိတာပါ။ ဒီလက်ဆောင်လေးကို မငြင်းပါနဲ့ဦး” ဟု ဆိုကာ ကျောက်တုံး လေးရာ ပေးလိုက်ပြီး၊ ကျင်းချန်းကမူ “လျော်ကြေး ရှစ်ရာ အကုန်ပါပါတယ်။ အရင်က စော်ကားမိတာတွေကို စိတ်ထဲ မထားပါနဲ့” ဟု အသီးသီး ပြောလိုက်ကြသည်။

မုန့်ဝမ်သည် လက်ဆောင်များကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု လက်ခံလိုက်ကာ အလွန်ပင် ကျေနပ်သွားသည်။

“နတ်သားတော် သုံးဦးက အရမ်းကို ယဉ်ကျေးလွန်းပါတယ်။ ငါက ဒီကို ရောက်တာ မကြာသေးတော့ မသိတာတွေ အများကြီး ရှိသေးတယ်။ နောင်ဆိုရင် နင်တို့ဆီကနေ အများကြီး သင်ယူရဦးမှာပဲ”

သူမ၏ စကားကြောင့် သုံးဦးသားမှာ စိတ်အေးသွားကြပြီး အရင်က အဖုအထစ်များလည်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

“နင်က အရမ်း နှိမ့်ချလွန်းနေပါပြီ” ကွေ့ရန်က ရင်းရင်းနှီးနှီး ဆိုသည်။ “အခုဆိုရင် နင်က သွေးလမ်းစဉ်ရဲ့ နတ်သမီးတော်ပဲ။ အဆင့်အတန်းက ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ တန်းတူပဲလေ။ ဂိုဏ်းအတွင်းမှာ အကြီးအကဲတွေနဲ့ တခြား နတ်သားတော်တွေကလွဲရင် ကျန်တဲ့သူတွေ အကုန်လုံးက နင့်ကို ရိုရိုသေသေ ဆက်ဆံရမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ နတ်သမီးတော် တစ်ယောက်အနေနဲ့ သွေးလမ်းစဉ်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းဖို့နဲ့ ဂိုဏ်းကို အကျိုးပြုဖို့ တာဝန်လည်း ရှိတာပေါ့”

အခန်း (၁၈၅) သတ္တုတွင်းဧရိယာ ယှဉ်ပြိုင်ပွဲ

ယောင်ဟန် က ဆက်လက်ရှင်းပြသည်။ “အမမုန့်... နတ်သမီးတော် ဖြစ်လာပြီးရင် ကျင့်ကြံရေး အရင်းအမြစ် အမြောက်အများကို ခံစားခွင့်ရှိတယ်။ သွေးလမ်းစဉ်ဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးနဲ့ နင့်နာမည်အောက်မှာ ရှိတဲ့ တောင်ထိပ်တွေအားလုံးဟာ နင့်အပိုင်ပဲ။

အဲဒီထဲမှာရှိတဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး၊ ဆေးလုံး၊ ဝိညာဉ်လက်နက်တွေတင်မကဘူး... အဲဒီတောင်ပေါ်က ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ အသက်ကအစ နင့်လက်ထဲမှာပဲ ရှိတယ်။ ဒါ့အပြင် ဂိုဏ်းရဲ့ ဘဏ္ဍာတိုက်ကိုလည်း စိတ်ကြိုက် ဝင်ထွက်သွားလာပြီး နင့်ရဲ့ ဂိုဏ်းအကျိုးပြု အမှတ်တွေပေါ် မူတည်ပြီး ရတနာတွေကို ရွေးချယ်နိုင်သေးတယ်”

ကျင်းချန်း ကလည်း ဖြည့်စွက်ပြောသည်။ “နတ်သားတော် တစ်ယောက်ဟာ သန့်စင်နယ်မြေ ထဲမှာ ကိုယ်ပိုင်ကျင့်ကြံခြင်းဂူကို တည်ထောင်နိုင်သလို ဂိုဏ်းသားတွေကိုလည်း မိမိအလိုရှိရာ ခိုင်းစေနိုင်တယ်။ အတိုချုပ်ပြောရရင် နတ်သားတော်ဆိုတာ ဂိုဏ်းထဲမှာ အဆင့်မြင့်ဆုံး အာဏာကို ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်တာပဲ”

သုံးဦးသားသည် နတ်သားတော်ဖြစ်ခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးများကို တစ်ဦးတစ်လှည့်စီ ပြောပြနေကြသည်။ မုန့်ဝမ် ကလည်း အလွန်ပင် သိလိုစိတ်ပြင်းပြနေဟန်ဖြင့် အလေးအနက် နားထောင်ပြီး ခေါင်းညိတ်ပြနေ၏။

“လမ်းညွှန်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ရှင်” မုန့်ဝမ်က ဝိုင်ခွက်ကို မြှောက်ကာ သူတို့ကို ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

နှစ်လတာ ကုန်ဆုံးသွားသည်။ မုန့်ဝမ်သည် ဆဋ္ဌမတောင်ထိပ်ရှိ သွေးကန်မကြီးမှ သွေးများကို အငမ်းမရ စုပ်ယူခဲ့ရာ သူမ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် သတ္တမအလွှာ သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

တစ်နှစ်တာ၏ အကြီးအကဲများကို ပေးအပ်ရမည့်နေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ နတ်သားတော်များသည် အရင်းအမြစ်များကို ခံစားနိုင်သော်လည်း ၎င်းတို့၏ အဓိက အစိတ်အပိုင်းကို ရွှေအမြုတေအဆင့် အကြီးအကဲများထံသို့ ဆက်သရသည်။

၎င်းမှာ နောက်တစ်နှစ်အတွက် အရင်းအမြစ်များကို ပြန်လည် ခွဲဝေယူရန်အတွက်ပင် ဖြစ်သည်။ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်း သည် တောတွင်းဥပဒေကို ကောင်းစွာ နားလည်ထားပေသည်။

မုန့်ဝမ်သည် အကြီးအကဲ ရှီရှင်းထျန်း ၏ ဂူသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ ကျန်ရှိသော နတ်သားတော် ခြောက်ဦးလည်း ရောက်နှင့်နေပြီဖြစ်သည်။

အားလုံးက ကိုယ်စီ ပြင်ဆင်လာသော ကျောက်တုံးနှင့် ပစ္စည်းများကို ဆက်သကြရာ မုန့်ဝမ်ကလည်း သိုလှောင်လက်စွပ် အမြောက်အမြားကို ရိုသေစွာ ပေးအပ်လိုက်သည်။

ရှီရှင်းထျန်းက သိုလှောင်လက်စွပ်များကို စစ်ဆေးပြီးနောက် ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ “မုန့်ဝမ်... နင် သွေးလမ်းစဉ်ရဲ့ နတ်သမီးတော် ဖြစ်လာတာ လပိုင်းပဲ ရှိသေးပေမဲ့ ဒီလောက်များတဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို ရှာဖွေနိုင်တာ တကယ်ပဲ ချီးကျူးဖို့ ကောင်းပါတယ်”

အရင်းအမြစ်များ ခွဲဝေပြီးနောက် ရှီရှင်းထျန်းက ချောင်းတစ်ချက်ဟန့်ကာ အသံကို လေးနက်စေလိုက်သည်။

“ငါတို့ဂိုဏ်းက မကြာခင်ကပဲ သတ္တုတွင်းဧရိယာ အသစ်တစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိထားတယ်။ အဲဒီထဲမှာ အလွန်ရှားပါးတဲ့ သတ္တုရိုင်းတွေ ရှိနေပုံရတယ်.........” သူက ခေတ္တရပ်ကာ နတ်သားတော်များ၏ တုံ့ပြန်မှုကို ကြည့်လိုက်သည်။ ရှားပါးသတ္တုရိုင်း ဆိုသည်မှာ ကြီးမားသော ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုနှင့် အစွမ်းကို ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

“ဒါပေမဲ့ စိတ်မကောင်းစရာက အဲဒီတွင်းက ငါတို့ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်း တစ်ခုတည်း ပိုင်တာမဟုတ်ဘူး။ တခြားဂိုဏ်းကြီးတွေလည်း သတင်းရထားကြတယ်။ ဒါကြောင့် ဂိုဏ်းကြီးတွေ ဆွေးနွေးပြီး အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် တပည့်တွေကို လွှတ်ပြီး ယှဉ်ပြိုင်ပွဲ ကျင်းပဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြတယ်။ ယှဉ်ပြိုင်ပွဲ ရလဒ်ပေါ် မူတည်ပြီး တွင်းတွေကို ခွဲဝေယူကြမှာပါ”

အကြီးအကဲ ရှီရှင်းထျန်း၏ မျက်ဝန်းတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ “ဒီပြိုင်ပွဲမှာ ပါဝင်ရတဲ့ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်က သတ္တုတွင်းကို ရဖို့တင် မဟုတ်ဘူး... တခြားဂိုဏ်းတွေရဲ့ ပါရမီရှင်တွေကို သတ်ဖြတ်ပစ်ဖို့ပဲ........”

ပါရမီရှင်များကို အမဲလိုက်ခြင်း........ ထိုစကားကြောင့် အားလုံး၏ မျက်နှာအမူအရာများ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ရှီရှင်းထျန်းက မေးလိုက်သည်။ “ဂိုဏ်းက နင်တို့ကို ပြုစုပျိုးထောင်ဖို့ အစွမ်းကုန် ရင်းနှီးထားခဲ့တယ်။ အခုက နင်တို့ ဂိုဏ်းကို ပြန်ပြီး အကျိုးပြုရမယ့် အချိန်ပဲ။ ဘယ်သူတွေ သွားချင်ကြလဲ........”

ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ သတ္တုတွင်းမှာ ဆွဲဆောင်မှု ရှိသော်လည်း ပါရမီရှင်များကို သတ်ဖြတ်ခြင်းမှာ အလွန် အန္တရာယ်များလှသည်။ တခြားဂိုဏ်းမှ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ၏ ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို ခံရနိုင်ချေ ရှိပေသည်။

နတ်သားတော်များက ကိုယ်စီ အကြောင်းပြချက်များဖြင့် ငြင်းဆိုကြတော့သည်။ ကျင်းချန်းက ဂူပိုးကောင်များ ကျင့်ကြံရန် လိုအပ်သည်ဟု ဆိုသည်၊ ချင်းယွီက ကျင့်စဉ်တစ်ခု၏ အရေးကြီးသော အဆင့်သို့ ရောက်နေသည်ဟု ဆိုသည်၊

ယောင်ဟန်က သူမသည် အားနည်းသော မိန်းမပျိုလေး ဖြစ်သဖြင့် လက်နက်စွဲကိုင်ရန် မသင့်တော်ဟု ဆိုကာ ငြင်းကြ၏။ မုန့်ဝမ်ကလည်း “တပည့်က အရည်အချင်း နိမ့်ပါးလွန်းလို့ ဂိုဏ်းကို အရှက်ခွဲမိမှာ စိုးရိမ်ပါတယ်” ဟု အားနည်းဟန်ဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

ရှီရှင်းထျန်း၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်သွားသည်။ ဤမြေခွေးလေးများမှာ ဂိုဏ်းမှ အခွင့်အရေး ယူရလျှင် အလွန်တက်ကြွကြသော်လည်း တာဝန်ထမ်းဆောင်ရလျှင် ရှောင်လွှဲတတ်ကြပေသည်။ သူက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ရင်း -

“နင်တို့အားလုံး ရွှေအမြုတေအဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့ နီးစပ်နေကြပြီ။ အဆင့်တက်ဖို့အတွက် ပြင်ဆင်စရာတွေ မလိုချင်ကြတော့ဘူးလား........”

ထိုစကားကြောင့် အားလုံး နားစွင့်သွားကြသည်။ ရှီရှင်းထျန်းက အကြီးစား ဆုလာဘ်ကို ချပြလိုက်တော့သည်။

“ဒီမစ်ရှင်မှာ အဆင့်တူ ပါရမီရှင် တစ်ဦးကို သတ်နိုင်ရင် အဝါအဆင့် ဓာတ်ငါးပါး ဝိညာဉ်ပစ္စည်း တစ်ခု ဆုချမယ်။ သုံးဦးသတ်နိုင်ရင် နက်နဲအဆင့်၊ ငါးဦးသတ်နိုင်ရင် မြေအဆင့် နဲ့ ဆယ်ဦး သတ်နိုင်ရင် ကောင်းကင်အဆင့် တစ်ခုစီ ဆုချမယ်........”

ဂူအတွင်း၌ အပ်ကျသံပင် ကြားရလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ဓာတ်ငါးပါးဝိညာဉ်ပစ္စည်း ဆိုသည်မှာ ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် မရှိမဖြစ် လိုအပ်သောအရာ ဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် မြေအဆင့်နှင့် မိုးအဆင့် ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများမှာ အလွန်ပင် ရှားပါးလှပြီး အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်းများကသာ လက်ဝါးကြီး အုပ်ထားကြသည်။

မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများသည် ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရာတွင် အောင်မြင်မှုနှုန်း မြင့်မားစေရန်အတွက် ဝိညာဉ်ပစ္စည်း အမြောက်အမြား လိုအပ်လှရာ ဤကမ်းလှမ်းချက်မှာ သူတို့အတွက် ငြင်းဆန်ရန် ခက်ခဲသော ဆွဲဆောင်မှုကြီး ဖြစ်ပေသည်။