အခန်း (၁၈၆-၁၉၀)

အခန်း (၁၈၆) သူတို့အားလုံးက ခဲယဉ်းတဲ့ ပြိုင်ဘက်တွေပဲ

ကြီးမားသော ဆုလာဘ်နောက်တွင် ရဲရင့်သူများ အမြဲရှိစမြဲပင်။ ကောင်းကင်အဆင့် ဓာတ်ငါးပါး ဝိညာဉ်ပစ္စည်း တစ်ခုသည် မည်သည့်ကျင့်ကြံသူကိုမဆို ရူးသွပ်သွားစေနိုင်လောက်သော ရတနာဖြစ်သည်။

နတ်သားတော်များသည် သူတို့၏ လေသံကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ပြောင်းလဲလိုက်ကြပြီး သွားရောက်ရန် အပြိုင်အဆိုင် အဆိုပြုကြတော့သည်။ နတ်သားတော် ကျင်းချန်း က အရင်ဆုံး ပြောလိုက်သည်။ “အကြီးအကဲ... ဒီတပည့်က ဂူပိုးကောင်ပညာရပ်မှာ အထူးပြုထားတာမို့ ဂိုဏ်းရဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေကို ဝေမျှထမ်းဆောင်ပါရစေ........”

နတ်သားတော် ချင်းယွီ ကလည်း သူ၏ ယပ်တောင်ကို ခတ်ရင်း ကြည့်ရသည်မှာ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့စွာဖြင့် - “အကြီးအကဲ... တပည့် သေချာစဉ်းစားပြီးပါပြီ၊ ဂိုဏ်းကို အလုပ်အကျွေးပြုဖို့က ပိုပြီးတော့ အရေးကြီးပါတယ်........” ဟု ဆိုလာသည်။

နတ်သားတော် ယောင်ဟန် ကလည်း တခိခိရယ်မောလျက် - “အကြီးအကဲ... ကျွန်မလည်း သွားပြီး အတွေ့အကြုံယူချင်ပါတယ်........” ဟု ပြောသည်။ လီဖော်ထျန်း၊ ကွေ့ရန် နှင့် လုရှောက် တို့ကလည်း အသီးသီး သွားချင်ကြောင်း ပြောကြသည်။

မုန့်ဝမ် တစ်ယောက်သာ အလေးအနက် ငြင်းဆန်နေ၏။ “အကြီးအကဲ... တပည့်ကတော့ အရင်ပြောခဲ့တဲ့အတိုင်းပါပဲ။ ဂိုဏ်းအတွက် အကျိုးပြုချင်ပေမဲ့ ကံမကောင်းစွာနဲ့ တပည့်ရဲ့ အစွမ်းက နိမ့်ပါးလွန်းနေသေးတော့ ဒီတာဝန်ကြီးကို မထမ်းဆောင်နိုင်မှာ စိုးရိမ်ပါတယ်”

ရှီရှင်းထျန်း က မုန့်ဝမ်ကို အံ့ဩသလို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးမှ ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ သူက အားလုံးကို ဝေ့ကြည့်ကာ စိတ်အေးသွားသည့်လေသံဖြင့် - “နင်တို့တွေ တိုးတက်ချင်စိတ်ရှိတာကို မြင်ရတာ ငါ့အတွက် ဝမ်းသာစရာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီခရီးက အန္တရာယ်လည်း ရှိနိုင်တာကြောင့် လူသုံးယောက်ပဲ လိုအပ်တယ်” ဟု ပြောကာ အမည်များကို ခေါ်လိုက်တော့သည်။

“မုန့်ဝမ်၊ ချင်းယွီ၊ လီဖော်ထျန်း... နင်တို့ သုံးယောက်က ကျန်တဲ့ တပည့်တွေကို ဦးဆောင်ပြီး ငါတို့ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်း ကိုယ်စား သတ္တုတွင်းဧရိယာကို သွားကြ........ မှတ်ထား... သတ္တုတွင်း ပဋိပက္ခက ဒုတိယပဲ။ နင်တို့ရဲ့ ပန်းတိုင်က တခြားဂိုဏ်းက ပါရမီရှင်တွေကို အမဲလိုက်သတ်ဖြတ်ဖို့ပဲ။ များလေ... ကောင်းလေပဲ........”

“ဟုတ်ကဲ့... အကြီးအကဲရဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေကို အပျက်စီးမခံပါဘူး........”

အမိန့်ရသည်နှင့် မုန့်ဝမ်၊ ချင်းယွီ နှင့် လီဖော်ထျန်း တို့သည် အဖွဲ့ကို ချက်ချင်းစုစည်းကာ သတ္တုတွင်းဧရိယာသို့ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်ကြသည်။ လိုက်ပါလာသော တပည့်များမှာလည်း သာမန်မဟုတ်ဘဲ နတ်သားတော် အလျောင်းအလျာ အဆင့်ရှိသူများသာ ဖြစ်ကြပြီး တစ်ဦးချင်းစီမှာ ထူးခြားသော စွမ်းရည်နှင့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား ရှိကြသည်။

အကြီးအကဲ ရှီရှင်းထျန်းသည် လီဖော်ထျန်းအား အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ရန် အထူးညွှန်ကြားလိုက်ပြီး မုန့်ဝမ်နှင့် ချင်းယွီတို့မှာမူ ကူညီပံ့ပိုးပေးရန်ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် လေသင်္ဘောပေါ် သို့တက်ရောက်ကာ သတ္တုတွင်းဧရိယာသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။ လမ်းတွင် လီဖော်ထျန်းသည် မုန့်ဝမ်နှင့် ချင်းယွီတို့ထံသို့ လာကာ သူမ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ လျှို့ဝှက်စွာဖြင့် ကျောက်စိမ်းပြား အထပ်လိုက်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

“ဒါတွေက အကြီးအကဲ ပေးထားတဲ့ ဂိုဏ်းကြီးလေးခုက ပါရမီရှင်တပည့်တွေရဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေပဲ။ ဒီတစ်ခေါက် သတ္တုတွင်းပဋိပက္ခမှာ ဂိုဏ်းတစ်ခုချင်းစီက အနည်းဆုံး ခဲယဉ်းတဲ့ပြိုင်ဘက် နှစ်ယောက်၊ သုံးယောက်လောက် စေလွှတ်ထားတယ်။ ငါတို့ သတိထားရမယ်”

ချင်းယွီသည် သူ၏ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော ပုံစံအတိုင်း ယပ်တောင်ကို အေးအေးလူလူ ခတ်ရင်း “ဪ... နတ်သားတော် လီ အသေးစိတ် ရှင်းပြပေးနိုင်မလား........” ဟု မေးလိုက်သည်။

လီဖော်ထျန်းက ချောင်းတစ်ချက်ဟန့်ကာ စတင်မိတ်ဆက်ပေးတော့သည်။

“ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်း က ချင်ရှောက်ယန်၊ သူက ‘ရွှေအလင်း ကိုယ်တော်’ လို့ အမည်တွင်ပြီး အစွမ်းထက်တဲ့ ‘မဟာနေမင်း ရွှေရောင်အလင်းပညာရပ်’ ကို အသုံးပြုတယ်။ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်တူ မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်ကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ သတ်နိုင်ခဲ့ဖူးတယ်။

နောက်တစ်ယောက်က မုရွှယ်ယန် ‘အသံ နတ်သမီး’ လို့ ခေါ်တယ်။

အသံလှိုင်းတိုက်ခိုက်မှုတွေမှာ ကျွမ်းကျင်ပြီး ကာကွယ်ဖို့ အလွန်ခက်ခဲတယ်။ ဒီကျောက်စိမ်းပြားထဲမှာ သူတို့ရဲ့ ပုံရိပ်တွေ ပါဝင်တယ်။ ဆုံတဲ့အခါ သတိထားလို့ရအောင် ကြည့်ထားကြ........”

မုန့်ဝမ်သည် သူမ၏ ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် ကျောက်စိမ်းပြားကို စစ်ဆေးကာ ထိုနှစ်ဦး၏ သတင်းအချက်အလက်များကို မှတ်သားလိုက်သည်။ “တခြားဂိုဏ်းတွေကရော........”

“ထာဝရစိတ်ဝိညာဉ်ဂိုဏ်းက ရှောင်ရိ ၊ ‘ကောင်းကင်မျက်လုံး နတ်သားတော်’ လို့ ခေါ်တယ်။ အစွမ်းထက်တဲ့ ဝိညာဉ်အာရုံ ထောက်လှမ်းနိုင်စွမ်း ရှိတဲ့အတွက် သူ့မျက်စိအောက်မှာ လှည့်ကွက်သုံးဖို့ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပဲ။

ဟွာလီ၊ ‘ပန်းရိပ်နတ်သမီးတော်’ ကတော့ သစ်ပင်တွေနဲ့ ပက်သက်တဲ့ ဆန္ဒကို နားလည်ထားပြီး ကိုင်တွယ်ရ အလွန်ခက်ခဲတယ်” လီဖော်ထျန်း၏ လေသံမှာ အနည်းငယ် လေးနက်နေသည်။ “ဒီတစ်ခေါက် လာတဲ့သူတွေက အားလုံး ခဲယဉ်းတဲ့ ပြိုင်ဘက်တွေချည်းပဲ၊ တော်တော်လေး ကိုင်တွယ်ရခက်မဲ့သူတွေပဲ”

ဤလူများသည် ဂိုဏ်းကြီးများမှ ဂရုတစိုက် ပျိုးထောင်ထားသော ပါရမီရှင်များဖြစ်သလို ကျော်ကြားသည့် ကျွမ်းကျင်သူများလည်း ဖြစ်သည်။

ချင်းယွီက နှုတ်ခမ်းကို တွန့်လိုက်ရင်း “ရွှန်ထျန်းဓားဂိုဏ်းနဲ့ မျောလွင့်နန်းတော်ကရော........ သူတို့ကိုလည်း မိတ်ဆက်ပေးပါဦး” ဟု မေးလိုက်သည်။

“မျောလွင့်နန်းတော်က ငါတို့ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းလိုပဲ မိစ္ဆာဂိုဏ်းဖြစ်လို့ သူတို့ကို သတ်ဖို့က တခြားဂိုဏ်းကြီး သုံးခုပြီးမှပဲ။ ဒါပေမဲ့ ရွှန်ထျန်းဓားဂိုဏ်းက လူနှစ်ယောက်ကိုတော့ အထူးသတိထားရမယ်။ လီရွှမ်ရိ၊ ‘ဓားရူး’ လို့ ခေါ်တဲ့သူက ဓားဆန္ဒ သုံးမျိုးကို နားလည်ထားပြီး ကျင့်ကြံမှုအဆင့်တူသူတွေထဲမှာ အရှုံးမရှိဘူးလို့ ဆိုကြတယ်။ လင်းချင်းယွဲ့ ၊ ‘သစ်ခွဓားနတ်သမီး’ ကတော့ လျင်မြန်တဲ့ ဓားသိုင်းပညာရှိပြီး ခန့်မှန်းရခက်တဲ့ ပြောင်းလဲမှုတွေကြောင့် ကာကွယ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး...”

ပါရမီရှင်များကို မိတ်ဆက်ပေးပြီးနောက် ချင်းယွီက မုန့်ဝမ်ကို လှည့်မေးသည်။ “ညီမလေးမုန့်... နင် ဒီပါရမီရှင်တွေထဲမှာ ဘယ်သူက ကိုင်တွယ်ရ အခက်ဆုံးလို့ ထင်လဲ........”

မုန့်ဝမ်က ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ပြုံးလိုက်ရင်း - “စီနီယာချင်းယွီကလည်း... ကျွန်မက သူတို့နဲ့ မတိုက်ဖူးသေးတော့ ဘယ်သူက သန်မာတယ်၊ ဘယ်သူက အားနည်းတယ်ဆိုတာ ဘယ်သိပါ့မလဲ။ တွေ့ရင် သတ်မယ်၊ တကယ်လို့ မနိုင်ရင်တော့ ထွက်ပြေးမှာပေါ့” ဟု ဖြေလိုက်သည်။

ချင်းယွီက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး မုန့်ဝမ်၏ စကားကို ထောက်ခံကြောင်း သိသာလှသည်။ မုန့်ဝမ်၏ မဆင်မခြင်ပြောလိုက်သော စကားကို ကြားသောအခါ လီဖော်ထျန်းက သူ၏ ခေါင်းကို ကုတ်လိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ဦးကို အကြံပေးလိုက်သည်။

“မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေဆိုတာ လူတိုင်းရဲ့ ရွံရှာမုန်းတီးမှုကို ခံရတဲ့သူတွေပဲ။ ငါတို့က တခြားဂိုဏ်းက ပါရမီရှင်တွေကို အမဲလိုက်ချင်သလိုပဲ သူတို့ကလည်း ငါတို့ကို သတ်ချင်နေကြတာ။

တကယ်လို့ ငါတို့ သုံးယောက်သာ တစ်ဖွဲ့တည်း အတူတူလှုပ်ရှားကြမယ်ဆိုရင် အခွင့်အရေး ပိုများတာပေါ့... ဘယ်လိုလဲ........”

ချင်းယွီက ယပ်တောင်ကို ခတ်လိုက်ရင်း သူ၏ နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် နောက်ပြောင်လိုသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ “နတ်သားတော် လီ ပြောတာ အမှန်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့...” သူ၏ အကြည့်က မုန့်ဝမ်ဆီသို့ ရောက်သွားသည်။ “ကျွန်တော်ကတော့ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ညီမလေးမုန့်ရဲ့ သဘောထားက ဘယ်လိုလဲ........”

မုန့်ဝမ်၏ မျက်နှာမှာ တည်ငြိမ်နေပြီး သူမ၏ အကြည့်မှာ နက်ရှိုင်းလှသဖြင့် ဘာတွေးနေမှန်း မသိနိုင်ပေ။ သူမက အေးဆေးတည်ငြိမ်သော အသံဖြင့် “စီနီယာလီ ပြောသလို အတူတူ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ ဆိုတာကကောင်းပါတယ်.............

ဒါပေမဲ့ ပါရမီရှင်တွေကို အမဲလိုက်တဲ့နေရာမှာ ကျွန်မက တစ်ယောက်တည်း သွားရတာ ပိုကြိုက်တယ်။ အောင်မြင်မှုမှတ်တမ်းတွေ ခွဲဝေတဲ့အခါ ပြဿနာ မတက်ချင်လို့ပါ” ဟု ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းပယ်လိုက်သည်။

လီဖော်ထျန်းမှာ မျက်နှာပျက်သွားသော်လည်း မကြာခင်မှာပင် အပြုံးကို ပြန်ထိန်းလိုက်သည်။ “ညီမလေးမုန့်ကလည်း နောက်နေပြန်ပြီ။ ဒီသတ္တုတွင်းဧရိယာက အန္တရာယ်တွေနဲ့ ပြည့်နေတာ၊ တစ်ယောက်တည်း သွားတာက အရမ်းစွန့်စားလွန်းရာ ရောက်တယ်။ အတူတူ သွားမှ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်ရှုစောင့်ရှောက်နိုင်မှာပေါ့”

မုန့်ဝမ်က ချက်ချင်းပြန်မဖြေဘဲ သတ္တုတွင်းဧရိယာရှိရာ အရပ်ကိုသာ လှမ်းကြည့်နေသည်။ ထိုအခါ ချင်းယွီက တဟားဟား ရယ်မောလိုက်ပြီး “နတ်သားတော် လီ... မုန့်ဝမ်ရဲ့ ဆိုလိုရင်းက ရှင်းနေတာပဲ။ ဘာလို့ အတင်းအကျပ် လုပ်နေဦးမှာလဲ........” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

လီဖော်ထျန်းမှာ အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားသော်လည်း ချင်းယွီ၏ အဆင့်အတန်းကြောင့် ဒေါသမထွက်ရဲပေ။ “ဒါဆိုရင်လည်း အခြေအနေပေါ် ကြည့်လုပ်ကြတာပေါ့” ဟုသာ ပြောနိုင်တော့သည်။

မုန့်ဝမ်နှင့် ချင်းယွီတို့ ထွက်သွားပြီးနောက် လီဖော်ထျန်းသည် သူ့ရှေ့က စားပွဲကို ဒုန်းကနဲ မြည်အောင် ရိုက်လိုက်သည်။ “ဟမ့်... ကောင်းကောင်းပြောတာကို မရဘူးပေါ့........” ဒီမုန့်ဝမ်က အစွမ်းတော့ရှိပါတယ်.... ၊ ဒါပေမဲ့ အပြုအမူတွေက အရမ်းမောက်မာလွန်းတယ်.........” လီဖော်ထျန်းသည် စိတ်ထဲတွင် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချလိုက်သည်။

မုန့်ဝမ်က ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ ငြင်းဆန်နေမှတော့ သူမကို အဖွဲ့ထဲကနေ ဝိုင်းပယ်ထားလိုက်မည်။ ဒုက္ခတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရပြီး အကူအညီမဲ့နေတဲ့ ခံစားချက်ကို သိသွားတဲ့အခါ မုန့်ဝမ်က သူမရှေ့မှာ ခေါင်းငုံ့ရပေမည်။

ချင်းယွီသည် အပြင်သို့ ထွက်လာပြီး ရှေ့က လျှောက်သွားသော မုန့်ဝမ်ကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။ “လုပ်စရာ ဘာမှမရှိသေးရင် ငါ့အခန်းမှာ ခဏလာထိုင်ပါလား........” မုန့်ဝမ်က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ချင်းယွီ၏ အခန်းထဲသို့ လိုက်သွားခဲ့သည်။

“မုန့်ညီမလေး... ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က နင် ငါ့ကို အကြွေးတစ်ခု တင်ထားတယ်နော်” ချင်းယွီက ဝိုင်ငှဲ့ပေးရင်း နောက်ပြောင်သလို ပြောလိုက်သည်။ မုန့်ဝမ်က အနည်းငယ် ပြုံးကာ - “ချင်းယွီအစ်ကို... စိတ်ချပါ၊ ကျွန်မ မမေ့ပါဘူး။ အခု အဲဒီအကြွေးကို ပြန်ယူတော့မလို့လား........”

ချင်းယွီက ဝိုင်ခွက်ကို မုန့်ဝမ်ဘက်သို့ တိုးပေးရင်း ပြုံးလိုက်သည်။ “ဒါပေါ့... ကောင်းကင်အဆင့် ဓာတ်ငါးပါး ဝိညာဉ်ပစ္စည်းကို ဘယ်သူက မလိုချင်ဘဲ နေမှာလဲ။ ဒီခရီးမှာ ညီမလေးကို အားကိုးရမယ့် အချိန်ရှိလာနိုင်တယ်”

မုန့်ဝမ်သည် ဝိုင်ခွက်ကို ယူကာ သောက်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ရုတ်တရက် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကာ ခွက်ကို စားပွဲပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြန်ချလိုက်တော့သည်။

အခန်း (၁၈၇) သတ္တုတွင်းဧရိယာသို့ ရောက်ရှိခြင်း

“အစ်ကိုချင်းယွီ... ကျွန်မကို ဝိုင်အတုနဲ့ လှည့်စားဖို့ ကြိုးစားနေတာလား........”

ချင်းယွီက တဟားဟား ရယ်မောလိုက်သည်။ သူက လက်ကိုတစ်ချက် ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ ယခင်ဝိုင်ခွက်များမှာ ချက်ချင်းပျောက်ကွယ်သွားပြီး ပယင်းရောင်အရည်များ ပြည့်နေသော ခွက်နှစ်ခွက်နှင့် အစားထိုးလိုက်သည်။

“ဒီလှည့်ကွက်လေးက ညီမလေးကို တကယ်မလှည့်စားနိုင်ပါလား”

မုန့်ဝမ်က ခပ်မှိန်မှိန်ပြုံးကာ ဝိုင်ခွက်ကိုယူပြီး တစ်ကျိုက်တည်း သောက်ချလိုက်သည်။ သို့သော် ချင်းယွီက ခေါင်းခါယမ်းကာ သက်ပြင်းချရင်း - “မုန့်ဝမ်... ဝိုင်မသောက်ချင်ရင်လည်း အမှန်အတိုင်း ပြောလို့ရပါတယ်။ ဘာလို့ ဝိုင်တွေကို ဝိုင်အိုးထဲ ပြန်လောင်းထည့်နေတာလဲ........”

ချင်းယွီ၏ ဖော်ထုတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသော်လည်း မုန့်ဝမ်က စိတ်မဆိုးဘဲ ခေါင်းခါကာ ပြုံးနေခဲ့သည်။ “အစ်ကိုချင်းယွီကလည်း နောက်နေပြန်ပြီ။ ကျွန်မက ဒီဝိုင်ကို မကြိုက်လို့မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒီလိုမွန်မြတ်တဲ့ ဝိုင်အမြုတေက ကျွန်မလို ကြမ်းတမ်းတဲ့သူနဲ့ မတန်ဘူးလို့ ခံစားရလို့ပါ။ ချင်းယွီအစ်ကိုပဲ အေးအေးဆေးဆေး အရသာခံဖို့ ချန်ထားပေးခဲ့တာပါ”

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူမသည် နှုတ်ဆက်ကာ ထွက်ခွာခဲ့သည်။ ချင်းယွီက သူမကို မတားဆီးဘဲ အဓိပ္ပာယ်ပါသော အကြည့်ဖြင့်သာ ကြည့်နေခဲ့သည်။ “ညီမလေးမုန့်ဝမ်က သွားချင်မှတော့ ငါမတားတော့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်ခါ အခွင့်ကြုံရင်တော့ ဒီဝိုင်ကောင်းကို အတူတူ သေသေချာချာ အရသာခံကြတာပေါ့”

မုန့်ဝမ် ထွက်သွားပြီးနောက် ချင်းယွီ၏ မျက်လုံးများမှာ နက်မှောင်ကာ ခန့်မှန်းရခက်လာသည်။ သူသည် ကျောက်စိမ်း ဝိုင်အိုးလေးကို ဖြည်းညင်းစွာ လှုပ်ခါလိုက်ရာ ဝိုင်နံ့မဟုတ်ဘဲ ထူးဆန်းသော ဆေးနံ့တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် နောက်ပြောင်လိုသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး - “ညီမလေးမုန့်... နင်က တကယ်ကို စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတာပဲ” ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဤစမ်းသပ်မှုအပြီးတွင် နှစ်ဦးလုံးမှာ တစ်ဖက်လူ၏ နည်းလမ်းများကို အတွင်းစိတ်၌ အံ့ဩသွားကြသည်။

ချင်းယွီမှာ မုန့်ဝမ်သည် သူထင်ထားသည်ထက် ပို၍ ဒုက္ခပေးနိုင်သူဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားပြီး သူမနှင့် ရန်သူဖြစ်ရန်မှာ ပညာရှိရာမကျကြောင်း နားလည်သွားသည်။

မုန့်ဝမ်ကလည်း ချင်းယွီသည် အပြင်ပန်းတွင် အေးဆေးပုံရသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် အလွန်စေ့စပ်သေချာပြီး နက်နဲလှည့်ဖြားတတ်သူဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားသည်။ တကယ်လို့ သူ့ကို ရင်ဆိုင်ရမည်ဆိုလျှင် သာမန် ပုံရိပ်ယောင်အတတ်များဖြင့် အလုပ်ဖြစ်မည်မဟုတ်ပေ။

မုန့်ဝမ်သည် သူမ၏ နေအိမ်သို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် ကျင့်စဉ်များကို စိတ်ထဲ၌ ဆက်လက်ဆင်ခြင်နေခဲ့သည်။ သွေးလမ်းစဉ် နန်းတော်မှ သင်ယူခဲ့သော ကျင့်စဉ်အများစုမှာ ပြည့်ပြည့်စုံစုံ နားမလည်သေးသဖြင့် အချိန်ကို အမိအရယူကာ လေ့ကျင့်နေခြင်းဖြစ်သည်။

ရက်အနည်းငယ်ကြာသော် ရှေ့ဘက်မှ ပြင်းထန်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လှိုင်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး လေသင်္ဘောမှာ ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားကာ အရှိန်မှာလည်း သိသိသာသာ လျော့ကျသွားသည်။

“ဘာဖြစ်တာလဲ........”

လီဖော်ထျန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူမထံမှ အရှိန်အဝါတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ လေသင်္ဘော မောင်းနှင်နေသော တပည့်က စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် - “နတ်သားတော်... ရှေ့မှာ တစ်ယောက်ယောက်က လမ်းပိတ်ထားပါတယ်” ဟု ဆိုသည်။

စကားဆုံးသည်နှင့် တိမ်တိုက်များထဲမှ လူရိပ်အချို့ ပျံထွက်လာပြီး လေသင်္ဘောကို ဝိုင်းရံလိုက်ကြသည်။ ခေါင်းဆောင်မှာ ရွှေရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားသော ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး မျက်နှာမှာ တင်းမာကာ မျက်လုံးထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းများ လက်နေသည်။

သူ၏ အမိန့်အောက်တွင် လူများစွာက လေသင်္ဘောကို တိုက်ခိုက်နေကြရာ လေသင်္ဘော၏ ကာကွယ်ရေး အစီအရင်မှာ ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

လီဖော်ထျန်းက နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ပြီး ဆူညံသံကြောင့် ထွက်လာကြသော မုန့်ဝမ်နှင့် ချင်းယွီတို့ကို လှည့်ကြည့်ကာ - “နင်တို့နှစ်ယောက်ထဲက ဘယ်သူက ဒီရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူကို ရင်ဆိုင်မလဲ........” ဟု မေးလိုက်သည်။

မုန့်ဝမ်က အခက်တွေ့နေသည့်ပုံစံဖြင့် - “စီနီယာအစ်မလီ... သိတဲ့အတိုင်း ကျွန်မက နတ်သားတော် ဖြစ်တာ မကြာသေးသလို ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ တိုက်ခိုက်ဖူးတဲ့ အတွေ့အကြုံလည်း မရှိသေးဘူး။ ဒီလူက သန်မာလွန်းတော့ ကျွန်မ သူ့ပြိုင်ဘက် ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး” ဟု ဆိုသည်။

ချင်းယွီကလည်း ခေါင်းခါကာ - “ကျွန်တော်က ပုံရိပ်ယောင်အတတ်နဲ့ ဖြားယောင်းတဲ့ အတတ်တွေကိုပဲ အထူးပြုတာမို့ တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ဖို့ မကျွမ်းကျင်ဘူး။ နတ်သားတော် လီ ကိုယ်တိုင်ပဲ တိုက်ခိုက်တာက ပိုကောင်းပါလိမ့်မယ်” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

လီဖော်ထျန်း၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်သွားပြီး ထိုနှစ်ယောက်၏ လည်ပတ်မှုကို စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲနေတော့သည်။ သူမသည် ဒေါသကို ထိန်းကာ - “ဒါဆိုရင်လည်း ငါကိုယ်တိုင်ပဲ လုပ်ရတော့မှာပေါ့........” ဟု ပြောကာ အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားသည်။

မုန့်ဝမ်နှင့် ချင်းယွီတို့ အကြည့်ချင်း ဆုံသွားကြပြီး နှစ်ဦးလုံး၏ မျက်လုံးထဲတွင် အပြစ်ကင်းစင်သော နောက်ပြောင်လိုသည့် အရိပ်အယောင်များ ရှိနေသည်။

လီဖော်ထျန်းသည် နတ်သားတော် တစ်ဦးပီပီ ပထမဆုံး တိုက်ကွက်မှာပင် မြေကမ္ဘာတုန်ဟိန်းစေခဲ့သည်။ သူမသည် သူမ၏ လက်သီးများကို တောင်ငယ်နှစ်လုံးကဲ့သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူထံသို့ ထိုးနှက်လိုက်သည်။

ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူမှာ အလစ်အငိုက်မိသွားပြီး လီဖော်ထျန်း၏ တိုက်စစ်ကြောင့် အကြိမ်ကြိမ် နောက်ဆုတ်သွားရသည်။ အချိန်အတော်ကြာမှ သူ၏ အနေအထားကို ပြန်ထိန်းနိုင်ကာ ဟိန်းဟောက်ပြီး ပြန်လည်တိုက်ခိုက်တော့သည်။

မုန့်ဝမ်နှင့် ချင်းယွီတို့သည် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ ကျန်ရှိသော ကျင့်ကြံသူများကို ရှင်းလင်းရန် အခြားတပည့်များကို ဦးဆောင်လိုက်ကြသည်။ ထိုကျင့်ကြံသူ အများစုမှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် များသာ ဖြစ်သဖြင့် သူတို့နှစ်ဦး၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘဲ ခဏအတွင်းမှာပင် အကုန်လုံးကို ရှင်းလိုက်နိုင်သည်။

ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူသည် အခြေအနေ မဟန်သည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး လီဖော်ထျန်းမှာလည်း ခွေးရူးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ တိုက်ကွက်တိုင်းမှာ ရက်စက်လွန်းလှသည်။ သူသည် ယနေ့တွင် အသာစီးရမည်မဟုတ်ကြောင်း သိလိုက်သဖြင့် တိုက်ကွက်တစ်ခုကို ဟန်ဆောင်လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် လှည့်၍ ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။

လီဖော်ထျန်းသည် ထိုသူထွက်ပြေးသွားသော လမ်းကြောင်းကို ကြည့်နေခဲ့သော်လည်း လိုက်ဖမ်းရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိပေ။ သူသည် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူကို မကြောက်သော်လည်း တစ်ဖက်လူက ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားနေပါက တစ်ယောက်ချင်း အခြေအနေတွင် ဖမ်းဆီးနိုင်ရန်မှာ သူမအတွက် သေချာမှုမရှိပေ။

“နောက်ဆိုရင် သတ္တုတွင်းဧရိယာကို ချဉ်းကပ်လာတော့မယ်” လီဖော်ထျန်းက အားလုံးကို လေးနက်သော လေသံဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “ဒီသတ္တုတွင်းဧရိယာကို လုယူဖို့ ကြိုးစားနေကြတဲ့ အင်အားစုတွေအပြင် တခြားအဖွဲ့အစည်းတွေလည်း အပျော်လာရောက်ကြတယ်လို့ ငါကြားထားတယ်။ အားလုံး သတိရှိရှိနဲ့ ဂရုစိုက်ကြပါ”

လူတိုင်းက တည်ကြည်သော မျက်နှာထားဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။ ထို့နောက်တွင် အဖွဲ့သည် နောက်ထပ် ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်မှု နှစ်ကြိမ်နှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော်လည်း လီဖော်ထျန်း၊ မုန့်ဝမ်နှင့် ချင်းယွီတို့ ရှိနေသဖြင့် အားလုံးကို အောင်မြင်စွာ ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့သည်။

လေသင်္ဘောသည် ရှေ့သို့ ဆက်လက်ပျံသန်းလာပြီး မကြာမီတွင် တောင်များဝန်းရံထားသော ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ချိုင့်ဝှမ်း၏ အလယ်တွင် ကြီးမားသော သတ္တုတောင်ကြီး ရှိနေပြီး ကြွယ်ဝသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်နေသည်။

“ဒါက သတ္တုတွင်းဧရိယာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီနေရာက မဖော်ထုတ်ရသေးတဲ့အတွက် အတွင်းထဲမှာ မိစ္ဆာသားရဲ တွေ အများကြီး အခြေစိုက်နေတယ်၊ ဒါကြောင့် အားလုံး ဂရုစိုက်ကြ။ ဒီနေရာကို စောင့်ကြပ်နေတဲ့ အကြီးအကဲနဲ့ အရင်ဆုံး သွားတွေ့ကြမယ်”

လေသင်္ဘောသည် သတ္တုတောင်ခြေတွင် ဖြည်းညင်းစွာ ဆင်းသက်လိုက်ပြီး လူတိုင်း အစီအစဉ်တကျ ဆင်းလာကြသည်။ မြေပြင်ပေါ်သို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် မုန့်ဝမ်သည် ထူးဆန်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် အရိပ်များထဲမှ အနက်ရောင် အရိပ်ကြီးတစ်ခုသည် သူတို့ထံသို့ ရုတ်တရက် ပျံထွက်လာပြီး အရှိန်အဟုန်ဖြင့် အုပ်မိုးလိုက်သည်။

ထိုအနက်ရောင်အရိပ်များမှာ အလွန်လျင်မြန်ပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လူတိုင်းဆီသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ သေချာကြည့်လိုက်သောအခါ ၎င်းတို့မှာ လင်းနို့နှင့်တူသော မိစ္ဆာသားရဲများ ဖြစ်နေသည်။ ၎င်းတို့သည် တစ်ကိုယ်လုံး မည်းနက်နေပြီး သွေးကဲ့သို့ နီမြန်းသော မျက်လုံးများ ရှိကာ မအီမသာဖြစ်စရာ အနံ့အသက်ဆိုးများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

“အရိပ်လင်းနို့ တွေပဲ........”

လီဖော်ထျန်းက “ဒီသတ္တဝါတွေက အရိပ်တွေထဲမှာ ကပ်နေနိုင်တယ်၊ အားလုံး ဂရုစိုက်ကြ........” ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမသည် အရင်ဆုံး စတင်တိုက်ခိုက်လိုက်ပြီး သူမ၏ လက်သီးများဖြင့် အရိပ်လင်းနို့များကို ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်လိုက်သည်။

သို့သော် ထိုအရိပ်လင်းနို့များသည် အလွန်လျင်မြန်ဖြတ်လတ်လှသဖြင့် လီဖော်ထျန်း၏ တိုက်ကွက်များကို အလွယ်တကူ ရှောင်တိမ်းသွားကြပြီး စူးရှသော အသံများပြုကာ လူတိုင်းကို အုပ်စုလိုက် တိုက်ခိုက်တော့သည်။

မုန့်ဝမ်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် သွေးနီရောင် ရှည်လျားသော ဓားတစ်လက်ကို သိုလှောင်လက်စွပ် ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ဓားကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ သွေးနီရောင် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ချဉ်းကပ်လာသော အရိပ်လင်းနို့များကို တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။

ချင်းယွီကမူ မြရောင်မှန်ချပ်တစ်ခုကို ထုတ်လိုက်သည်။ မှန်မျက်နှာပြင်မှ ရောင်စုံအလင်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး လူကို မိန်းမောသွားစေနိုင်သော စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုအရိပ်လင်းနို့များသည် မှန်၏ အလင်းရောင်နှင့် ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် လမ်းကြောင်းပျောက်ဆုံးကာ ဝေဝေဝါးဝါး ဖြစ်သွားကြရာ အခြားတပည့်များက တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

အရိပ်လင်းနို့များ နည်းပါးသွားပြီး အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်နိုင်လာချိန်တွင် မြေပြင်သည် ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားပြီး မြေအောက်မှ ကြီးမားသော ကင်းခြေများကြီး တစ်ကောင် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤကင်းခြေများသည် အရှည်မီတာပေါင်းများစွာရှိပြီး မာကျောသော ချပ်ဝတ်များဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားကာ အသက်ရှုကျပ်စေသော မိစ္ဆာစွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်နေသည်။

“ရွှေအမြုတေအဆင့် မိစ္ဆာသားရဲ၊ မြေနဂါးကင်းခြေများ ပဲ........”

လီဖော်ထျန်း၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး - “ဒီသတ္တဝါရဲ့ ချပ်ဝတ်က အလွန်မာကျောပြီး ကာကွယ်ရေးမှာ အထူးပြုထားတာ။ သာမန်တိုက်ခိုက်မှုတွေက သူ့ကို အနည်းငယ်မျှတောင် ဒဏ်ရာမရစေနိုင်ဘူး........” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မုန့်ဝမ်၏ စိတ်အာရုံမှာ လှုပ်ရှားသွားသည်။ သူမ၏ လက်ထဲမှ ဓားအလင်းမှာ လက်သွားပြီး သွေးနီရောင် ဓားရှည်သည် သွေးနီရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ မြေနဂါးကင်းခြေများထံသို့ ပျံသန်းသွားတော့သည်။

ဓားသည် သွေးနီရောင်အလင်းများနှင့်အတူ မြေနဂါးကင်းခြေများ၏ ချပ်ဝတ်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားပြီး -

“ဒေါင်...”

အခန်း (၁၈၈) နင့်ကို ရိုက်ဖို့ အချိန်ရွေးနေရဦးမှာလား

သတ္တုသံ ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး မြေနဂါးကင်းခြေများ ၏ ချပ်ဝတ်ပေါ်တွင် အရာထင်ရုံသာ ရှိခဲ့သည်။ မုန့်ဝမ် မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်သွားသည်။ ဤမြေနဂါးကင်းခြေများ ၏ အကာအကွယ်မှာ မာကျောလွန်းလှသည်။

ထိုစဉ် ချင်းယွီ ၏ အသံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ "မုန့်ဝမ်... ငါ ကူညီမယ်........"

ချင်းယွီသည် သူ၏ လက်ထဲမှ မြရောင်မှန်ချပ်ကို ထုတ်လိုက်ရာ မှန်မျက်နှာပြင်မှ မြရောင်အလင်းတန်း တစ်ခုသည် မြေနဂါးကင်းခြေများ ထံသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ အလင်းတန်းသည် ကင်းခြေများ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီးနောက် ၎င်း၏ မျက်လုံးများတွင် ဝေဝေဝါးဝါး ဖြစ်သွားသည့် အရိပ်အယောင် ပေါ်လာသည်။

မုန့်ဝမ်နှင့် လီဖော်ထျန်း တို့သည် ထိုအခွင့်အရေးကို အမိအရယူကာ မြေနဂါးကင်းခြေများ ၏ ခုခံမှုအားနည်းသော ခေါင်းပိုင်းကို တရစပ် ထိုးနှက်တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။

မြေနဂါးကင်းခြေများ မှာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ပြီး မြေအောက်သို့ အလျင်အမြန် တိုးဝင်ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ ဤမြေနဂါးကင်းခြေများ ကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် အားလုံး ရှေ့ဆက်ချီတက်လာရာ နောက်ဆုံးတွင် သတ္တုတွင်းဧရိယာ သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။

မိမိဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲနှင့် မဆုံရသေးမီမှာပင် သူတို့သည် ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်း နှင့် ထာဝရစိတ်ဝိညာဉ်ဂိုဏ်း မှ လူများနှင့် အရင်ဆုံး ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံခဲ့သည်။

ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်း မှ "ရွှေအလင်း ကိုယ်တော်" ချင်ရှောက်ယန် သည် ရွှေရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ချောမောသော ရုပ်ရည်နှင့်အတူ ယဉ်ကျေးသည့် သခင်လေးတစ်ဦးကဲ့သို့ ရှိနေသည်။

ထာဝရစိတ်ဝိညာဉ်ဂိုဏ်း မှ "ပန်းရိပ်နတ်သမီးတော်" ဟွာလီ မှာမူ အဖြူရောင် ဝတ်စုံဖြင့် လှပကျော့ရှင်းကာ နတ်သမီးတစ်ပါးကဲ့သို့ မြင်တွေ့ရသည်။

ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်း နှင့် ထာဝရစိတ်ဝိညာဉ်ဂိုဏ်း မှ တပည့်များသည် မုန့်ဝမ်တို့အဖွဲ့ကို မြင်လိုက်ရပြီး ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်း ၏ ထူးခြားသော အနက်နှင့် အနီရောင် ဝတ်စုံများကို မှတ်မိသွားသည်နှင့် မျက်နှာများ ချက်ချင်း ပျက်သွားကြသည်။

"မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေ........ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်း က မိစ္ဆာစုတ်တွေပဲ........" တစ်စုံတစ်ယောက်က ရွံရှာသောလေသံဖြင့် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်း တပည့်တစ်ဦးက နှာခေါင်းရှုံ့ရင်း - "ညစ်ပတ်တဲ့ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတစ်စုက ဒီနေရာကို ခြေချရဲတယ်ပေါ့... ဒီလို သန့်စင်တဲ့ ဝိညာဉ်နယ်မြေကို တကယ်ပဲ ညစ်ညမ်းစေတာပဲ"

"ဟုတ်တယ်........ မိစ္ဆာလမ်းစဉ် လိုက်စားတဲ့သူတွေက ငါတို့နဲ့အတူ သယံဇာတ လုယူဖို့ ထိုက်တန်လို့လား........" နောက်ထပ် ထာဝရစိတ်ဝိညာဉ်ဂိုဏ်း တပည့်တစ်ဦးကလည်း အထင်အမြင်သေးသော အကြည့်ဖြင့် ထောက်ခံပြောဆိုလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားရသောအခါ လီဖော်ထျန်း၏ မျက်လုံးများတွင် ဒေါသအရိပ်အယောင်များ လက်ခနဲ ပေါ်လာသည်။ သူမသည် ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ရာ သူမ၏ပုံရိပ်သည် ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်း တပည့်၏ ရှေ့မှောက်သို့ ချက်ချင်းရောက်ရှိသွားပြီး ပါးရိုက်လိုက်တော့သည်။

'ဖြန်း' ဟူသော အသံနှင့်အတူ ထိုတပည့်မှာ လွင့်ထွက်သွားပြီး ပါးပြင်မှာ ချက်ချင်းပင် ဖူးရောင်လာသည်။

"နင်... နင် ငါ့ကို ရိုက်ရဲတယ်လား................" ထိုတပည့်က ပါးကို အုပ်ရင်း လီဖော်ထျန်းကို မယုံနိုင်သလို ကြည့်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"နင့်ကို ရိုက်ဖို့ ငါက အချိန်ရွေးနေရဦးမှာလား........" လီဖော်ထျန်းက လှောင်ပြုံးပြုံးကာ "နင်ကိုယ်တိုင်ပဲ ပြောခဲ့တာလေ... ငါတို့က မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေပါလို့။ နောက်တစ်ခါ အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ထပ်ပြောရင် နင့်ကို သတ်ပစ်မယ်........"

"မောက်မာလှချည်လား........" ချင်ရှောက်ယန်က မျက်နှာပျက်သွားပြီး ထိုတပည့်၏ ရှေ့တွင် ကာကွယ်ရပ်လိုက်သည်။ "လီဖော်ထျန်း... နင် တော်တော် အတင့်ရဲနေတာပဲ"

ဟွာလီ ကလည်း မျက်မှောင်အနည်းငယ်ကြုတ်ကာ "ဒါက အဆင့်နိမ့်တပည့်တစ်ယောက်ရဲ့ နောက်ပြောင်မှုပဲလေ... လီဖော်ထျန်း၊ နင် လက်ပါတာ နည်းနည်း ပြင်းထန်လွန်းတယ်" ဟု ပြောလာသည်။

လီဖော်ထျန်းက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့ပြီး သူတို့နှစ်ယောက်ကို လုံးဝ မကြောက်ရွံ့ဘဲ ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။ "ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်း ဘာလုပ်လုပ် နင်တို့ ဝင်ပါစရာ မလိုဘူး........ ဘာလဲ... နင်တို့ ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်း နဲ့ ထာဝရစိတ်ဝိညာဉ်ဂိုဏ်း က ငါတို့ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်း နဲ့ စစ်ဖြစ်ချင်နေတာလား........"

ချင်ရှောက်ယန်နှင့် ဟွာလီတို့ မျက်နှာ အနည်းငယ် ပျက်သွားသည်။ သူတို့က ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်း က မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများကို အထင်သေးသော်လည်း လက်ရှိအချိန်တွင် ထိပ်တိုက် စစ်မဖြစ်ချင်ကြပေ။

သူတို့၏ အဓိကရည်ရွယ်ချက်က သတ္တုကြောမှ သယံဇာတများကို ရယူရန်သာ ဖြစ်ပြီး ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်း နှင့် အသက်စွန့်တိုက်ခိုက်ရန် မဟုတ်ပေ။

သို့သော်လည်း လူအများရှေ့တွင် သူတို့ အမုန်းဆုံးဖြစ်သော မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူကို အလျှော့ပေးလိုက်လျှင် သူတို့၏ တာအိုနှလုံးသား ထိခိုက်မည်ကို စိုးရိမ်နေကြသည်။

ထိုစဉ် မုန့်ဝမ်က ရုတ်တရက် ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "အားလုံးပဲ... တကယ့်ပြိုင်ပွဲက မစရသေးဘူး။ ဒီမှာ အချိန်ကုန်ခံပြီး စွမ်းအင်တွေ ဘာလို့ ဖြုန်းတီးနေမှာလဲ........" သူမ၏ လေသံက တည်ငြိမ်ပြီး မျက်နှာတွင်လည်း ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလို ပြုံးရယ်နေသည်။

ချင်ရှောက်ယန်က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့ပြီး အခြေအနေကို နားလည်လိုက်ကာ ဝတ်စုံကို ခါရမ်းရင်း ထွက်သွားတော့သည်။ ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်း တပည့်များလည်း အလျင်အမြန် လိုက်သွားကြသည်။

ဟွာလီ ကလည်း မုန့်ဝမ်ကို အဓိပ္ပာယ်ပါပါ တစ်ချက်ကြည့်ကာ သူမ၏ ထာဝရစိတ်ဝိညာဉ်ဂိုဏ်း လူများကို ဦးဆောင်ပြီး ထွက်ခွာသွားသည်။

ဂိုဏ်းနှစ်ခုမှ တပည့်များ ထွက်သွားပြီးနောက် လီဖော်ထျန်းက မကျေမနပ်ဖြစ်နေသည်။ "မုန့်ညီမလေး... ဘာလို့ စောစောက ငါ့ကို တားတာလဲ........ ငါတို့ သုံးယောက် ပေါင်းရင် ချင်ရှောက်ယန်နဲ့ ဟွာလီကို အပြတ်မရှင်းနိုင်ရင်တောင် တစ်ယောက်ကိုတော့ အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်တာပဲကို"

လီဖော်ထျန်းက မုန့်ဝမ်ကို အပြစ်တင်သလို ပြောနေသည်ကို ကြားသောအခါ ချင်းယွီကမူ ဘာမှဝင်မပြောဘဲ ဘေးလူကဲ့သို့ ပြုံးနေသည်။ မုန့်ဝမ်က ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောလိုက်ပြီး အေးအေးဆေးဆေး ရှင်းပြလိုက်သည်။

"စီနီယာအစ်မလီ... စောစောက အခြေအနေမှာ ငါတို့ ခဏတာ အသာစီးရနိုင်ပေမဲ့ ရေရှည်မှာတော့ ရှုံးနိမ့်မှုပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။" သူမက ခဏရပ်ကာ လီဖော်ထျန်း၏ စဉ်းစားဟန်ပါသော အကြည့်ကို ဆုံကြည့်ပြီး ဆက်ပြောသည်။

"မမေ့ပါနဲ့... ဒီနေရာက သတ္တုတွင်းဧရိယာ ဖြစ်သလို ဂိုဏ်းပေါင်းစုံက ပညာရှင်တွေ စုဝေးနေတာ။ ငါတို့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို ရွှေအမြုတေအဆင့် အကြီးအကဲ တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ ဝိညာဉ်အာရုံ က စောင့်ကြည့်နေနိုင်တယ်။

ဒါ့အပြင် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ရန်စတာက သူတို့ကို ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်း အပေါ် ပိုပြီး သတိထားလာအောင် လုပ်သလို ဖြစ်လိမ့်မယ်။ အခုလို လျှော့ပေးလိုက်တာက ပိုကောင်းတယ်၊ အခွင့်အရေးကို စောင့်ရမှာပေါ့"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချင်းယွီက နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းညိတ်ထောက်ခံလိုက်သည်။ "မုန့်ညီမလေး ပြောတာ မှန်တယ်၊ ငါတို့ ရှေ့ရေးကိုပဲ အာရုံစိုက်ရမယ်"

လီဖော်ထျန်းက ဆက်မပြောတော့ဘဲ ဂိုဏ်းမှ ရွှေအမြုတေအဆင့် အကြီးအကဲရှိရာသို့ အားလုံးကို ဦးဆောင်ခေါ်သွားသည်။ မကြာမီတွင် အေးချမ်းဆိတ်ငြိမ်သော ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ထိုနေရာတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်နေပြီး ဝါးပင်များကြားတွင် တင့်တယ်လှပသော အဆောက်အအုံအချို့ကို တွေ့မြင်ရသည်။

"ဒီနေရာပဲ" ချိုင့်ဝှမ်းထဲသို့ ဝင်ပြီးနောက် လီဖော်ထျန်းက တခြားတပည့်များကို အပြင်တွင် စောင့်ခိုင်းထားပြီး သူမနှင့်အတူ မုန့်ဝမ်၊ ချင်းယွီတို့ အဆောက်အအုံတစ်ခုဆီသို့ လျှောက်သွားကြသည်။

ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လျှောက်ပြီးသည်နှင့် ကြည်လင်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ "နင်တို့ နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာကြပြီပဲ... ငါ ဒီမှာ စောင့်နေတာ ကြာပြီ"

အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် အလွန်လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ထွက်လာသည်။ သူမကား ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်း ၏ ရွှေအမြုတေအဆင့် အကြီးအကဲ နတ်သမီးဝူမုန့် ပင် ဖြစ်သည်။

သူမက ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် သူတို့ သုံးဦးကို ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ချီးကျူးသည့် အရိပ်အယောင်များ ပါရှိသည်။

သူတို့ သုံးဦးကလည်း ချက်ချင်းပင် ရှေ့တိုးကာ ဦးညွှတ် အလေးပြုလိုက်ကြသည်။ "အကြီးအကဲ ဝူမုန့်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

"အားနာမနေကြနဲ့... အထဲဝင်ခဲ့ကြ" နတ်သမီးဝူမုန့် က ခေါင်းညိတ်ပြကာ လှပကျော့ရှင်းစွာ အလှဆင်ထားသော အဆောက်အအုံအတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ အားလုံး ထိုင်ပြီးသည်နှင့် သူမက ပြုံးလျက် စတင်ပြောကြားသည်။

"ဒီသတ္တုကြောပြိုင်ပွဲက သေးငယ်တဲ့ ကိစ္စမဟုတ်ဘူး။ ဒီသတ္တုကြောထဲမှာ 'ကြယ်ကြွေသံမဏိ' လို့ ခေါ်တဲ့ အထူးသတ္တုတွေ ရှိတယ်။ အဲဒါက အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်လက်နက်တွေ လုပ်တဲ့နေရာမှာ သုံးနိုင်သလို ခွန်အားလမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူတွေအတွက်လည်း အများကြီး အကျိုးရှိတယ်"

သူမက စားပွဲကို လက်ချောင်းလေးဖြင့် ဖြည်းဖြည်းချင်း တောက်ကာ ဆက်ပြောသည်။ "ငါ့ရဲ့ လေ့လာချက်အရ ဒီမှာရှိတဲ့ ကြယ်ကြွေသံမဏိ ပမာဏက အရင် ခန့်မှန်းထားတာထက် အများကြီး ပိုများနေတယ်။ ဒါကြောင့် သေချာပေါက် ပြင်းထန်တဲ့ တိုက်ပွဲတွေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"

လီဖော်ထျန်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် - "အကြီးအကဲ... ပြိုင်ပွဲက ဘယ်လိုမျိုးလဲ........ သတ္တု အများဆုံးတူးနိုင်တဲ့သူက နိုင်မှာလား........" ဟု မေးလိုက်သည်။

နတ်သမီးဝူမုန့် က ပြုံးလျက် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "အသေးစိတ်ကိုတော့ မကြေညာသေးဘူး။ ဂိုဏ်းပေါင်းစုံက လူစုံအောင် စောင့်ရဦးမယ်။ အဲဒီအခါကျမှ ဂိုဏ်းအသီးသီးက အကြီးအကဲတွေ ညှိနှိုင်းပြီးမှ ဆုံးဖြတ်ကြမှာပါ"

အကြီးအကဲက အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို ရှင်းပြပြီးနောက် လူတိုင်းကို နားနေရန် စီစဉ်ပေးလိုက်သည်။ အပြင်တွင် စောင့်နေသော တပည့်များကိုလည်း အနီးနားရှိ အခန်းများတွင် နေရာချပေးလိုက်သည်။ မုန့်ဝမ်သည် နားမနေဘဲ တစ်ယောက်တည်း အခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။

ခဏအတွင်းမှာပင် ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်း မှ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများ ရောက်ရှိလာသည့်သတင်းမှာ သတ္တုတွင်းဧရိယာ တစ်ခုလုံး ပျံ့နှံ့သွားပြီး လှုပ်လှုပ်ခတ်ခတ် ဖြစ်သွားသည်။ ယာယီစျေးတန်းလေးတွင် ကျင့်ကြံသူအများအပြားက ထိုအကြောင်းကို ဆွေးနွေးနေကြသည်။

"ကြားလိုက်လား........ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်း က ဒီတစ်ခေါက် နတ်သားတော် သုံးယောက်တောင် စေလွှတ်ထားတယ်တဲ့........"

"ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်း က မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေလား........ လူသတ်သမားတစ်စုက ကြယ်ကြွေသံမဏိကို လုဖို့ ထိုက်တန်လို့လား........"

"ဟုတ်ပ........ သူတို့ ရောက်ရောက်ချင်းပဲ ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်း နဲ့ ထာဝရစိတ်ဝိညာဉ်ဂိုဏ်း က လူတွေကို ရန်စတိုက်ခိုက်တယ်လို့ ကြားတယ်။ တကယ်ကို မောက်မာလွန်းတာပဲ........"

"ဒီမိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေက သူတို့လူများတာကို အားကိုးပြီး လူမိုက်ဆန်နေကြတာ... တကယ့်ကို အတင့်ရဲလွန်းတယ်........"

အခန်း (၁၈၉) ဒကာမလေး... ကျေးဇူးပြုပြီး ခဏလောက် စောင့်ပါဦး

မုန့်ဝမ်သည် ဈေးတန်းတလျှောက် လျှောက်လှမ်းလာရင်း ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ ပြောဆိုသံများကို ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် နားထောင်နေသည်။ ထိုစကားများသည် သူမနှင့် ဘာမှမသက်ဆိုင်သကဲ့သို့ပင်။

သို့သော် သူမက ဂရုမစိုက်သော်လည်း တရားမျှတမှုကို လိုလားသယောင် ဟန်ဆောင်နေကြသူများသည် သူမ၏ မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် မျက်နှာပျက်သွားကြသည်။

မမြင်ရသော လက်တစ်ဖက်က သူတို့၏ လည်ပင်းကို ညှစ်ထားသကဲ့သို့ စကားသံများ ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားကြတော့သည်။

သူတို့သည် ရှေ့မှရောက်နေသူမှာ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်း၏ အသစ်ခန့်အပ်ထားသော သွေးလမ်းစဉ် နတ်သားတော် မုန့်ဝမ် ဖြစ်ကြောင်း မှတ်မိသွားကြသည်။

စောစောက သူတို့ပြောနေသည်များကို သူမ ကြားသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် လက်စားချေခံရမည်ကို ကြောက်ကာ ခေါင်းငုံ့ပြီး ရှောင်ထွက်သွားကြသည်။

မုန့်ဝမ်က ထိုအမူအရာများကို မြင်သော်လည်း အရေးမပါသော ကိစ္စများအတွက် အချိန်မဖြုန်းချင်ပေ။ သူမသည် နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် မသိမသာ ပြုံးယောင်သန်းလျက် ဈေးတန်းထဲရှိ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းပိုင်ဆိုင်သော ဆိုင်သို့ တိုက်ရိုက် လျှောက်လှမ်းသွားသည်။

ဆိုင်အတွင်း၌ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ပြည့်ဝသူ ပုပုအုံ့အုံ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် စင်ပေါ်ရှိ ဆေးလုံး များကို စီရီနေသည်။

မုန့်ဝမ် ဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် အစပိုင်းတွင် ထိတ်လန့်သွားသော်လည်း သူမ၏ အဆင့်အတန်းကို မှတ်မိသွားသည်နှင့် လက်ရှိအလုပ်ကို ချထားကာ ပျာပျာသလဲ ကြိုဆိုလေတော့သည်။

"သွေးလမ်းစဉ် နတ်သားတော်... ကြွလာတာ ဂုဏ်ယူမိပါတယ်ခင်ဗျာ........ စောစောစီးစီး မကြိုဆိုနိုင်တာ တောင်းပန်ပါတယ်........"

ထိုကျင့်ကြံသူသည် မျက်နှာတစ်ခုလုံး ပြုံးဖြီးနေပြီး ဖားလိုဖားငြား အမူအရာဖြင့် လက်နှစ်ဖက်ကို ပွတ်သပ်နေသည်။

"ငါ ချင်းရှာစီရင်စုက မုန့်မိသားစုနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သတင်းအချို့ သိချင်လို့"

မုန့်ဝမ်က လေသံအေးအေးဖြင့် တိုက်ရိုက်ပင် မေးလိုက်သည်။ မုန့်မိသားစုအကြောင်း ကြားလိုက်ရသဖြင့် ကျင့်ကြံသူ၏ မျက်နှာတွင် တစ်စုံတစ်ခုကို သိနားလည်သွားသည့် အရိပ်အယောင် လက်ခနဲ ပေါ်လာသော်လည်း ချက်ချင်းပင် ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသည်။

"နတ်သားတော်... သိချင်တာမှန်သမျှ မေးမြန်းနိုင်ပါတယ်ခင်ဗျာ။ ကျွန်တော် သိသမျှ အကုန်လုံးကို ဖြေကြားပေးပါ့မယ်........"

မုန့်ဝမ်က အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြီး "မကြာသေးခင်က မုန့်မိသားစု ဘာတွေလုပ်နေလဲ........" ဟု မေးလိုက်သည်။

ကျင့်ကြံသူက ချက်ချင်းပြန်ဖြေသည်။ "မုန့်မိသားစုရဲ့ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် မုန့်ဖင်းချွမ်းက အခုဆိုရင် ရွှေအမြုတေအဆင့် အလယ်အလတ်ကို ရောက်နေပါပြီ။ သူက လက်ရှိ မုန့်မိသားစုမှာ ကျင့်ကြံမှုအမြင့်ဆုံးသူပါ။ ဒါပေမဲ့ နတ်သားတော်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သတင်းတွေ မုန့်မိသားစုဆီ ရောက်သွားကတည်းက သူတို့တွေ တော်တော်လေး... စိုးရိမ်ထိတ်လန့်နေပုံရပါတယ်"

သူက ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး မုန့်ဝမ်၏ မျက်နှာကို အကဲခတ်လိုက်သည်။ သူမ၏ အမူအရာက တည်ငြိမ်နေသည်ကို မြင်မှ ဆက်ပြောသည်။

"မကြာသေးခင်က မုန့်မိသားစုဟာ ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းနဲ့ ခပ်စိပ်စိပ် ဆက်သွယ်လာပါတယ်။ သူတို့အတွက် အားကိုးရမယ့် နောက်ခံအင်အားအဖြစ် ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းကို မှီခိုချင်နေပုံရတယ်။ အခုဆိုရင် နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် ရှိတဲ့ ဘိုးဘေးတစ်ယောက်ရဲ့ မျက်နှာသာပေးမှုကိုတောင် ရရှိထားပြီလို့ သတင်းထွက်နေပါတယ်"

"ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းကို မှီခိုတာလား........ နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် ဘိုးဘေးရဲ့ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရထားတယ် ဟုတ်လား........"

မုန့်ဝမ်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ "နောက်ထပ် ဘာရှိသေးလဲ........"

"ပြီးတော့ ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်အတွင်းမှာ မုန့်မိသားစုမှာ ကလေးမွေးဖွားနှုန်းက သိသိသာသာ များလာပါတယ်။ သူတို့မျိုးနွယ်စုဟာ ဝိညာဉ်မြစ် ငါးခုပါတဲ့ ကလေးတွေ အများကြီးမွေးဖွားလာအောင် လုပ်ပြီး သူတို့ရဲ့ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲပစ်ချင်နေကြပုံရတယ်"

ဤသတင်းများကို နားထောင်ပြီးနောက် မုန့်ဝမ်သည် စိတ်ထဲမှ ကဲ့ရဲ့လှောင်ပြောင်လိုက်မိသည်။ မုန့်မိသားစုသည် မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း စတင်စိုးရိမ်လာပြီဖြစ်သည်။ သူမ ငယ်ငယ်ကတည်းက သိရှိထားသော အမှန်တရားတစ်ခု ရှိသည်။

နင်ကသာ လုံလောက်အောင် သန်မာမယ်ဆိုရင် တစ်ကမ္ဘာလုံးက နင့်အတွက် လမ်းဖယ်ပေးလိမ့်မယ်။

နင်က ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်လို အရေးမပါရင်တောင်၊ အဆက်မပြတ် ကြိုးစားရုန်းကန်ပြီး နင့်ဘဝအဆင့်အတန်းကို မြှင့်တင်နိုင်မယ်ဆိုရင် တစ်နေ့မှာ နင်ဟာ ကိုယ်ပိုင်အတောင်ပံတွေနဲ့ ကောင်းကင်ယံအထိ ပျံသန်းနိုင်မှာ ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီ... နင် ကောင်းကောင်းလုပ်ခဲ့တယ်။ ဒါကို ဆုလာဘ်အဖြစ် ယူထားလိုက်"

ပုပုအုံ့အုံ့ ကျင့်ကြံသူသည် အားနာဟန်ဖြင့် လက်ယမ်းပြသည်။ "ဒါက သေးငယ်တဲ့ ကိစ္စလေးပါ၊ ကျွန်တော့်အနေနဲ့ နတ်သားတော်ဆီက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို ဘယ်လိုလုပ် ယူရဲပါ့မလဲ........"

မုန့်ဝမ်သည် ထိုသူကို ခဏမျှ စိုက်ကြည့်နေသည်။ ထိုကျင့်ကြံသူမှာ ချွေးများ ပြန်လာပြီး ခြေထောက်များ တုန်ယင်လာသည့်တိုင်အောင် စိုက်ကြည့်နေပြီးမှ မုန့်ဝမ်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါယူဆိုရင် ယူလိုက်စမ်းပါ။ ဘာလို့ စကားတွေ အများကြီး ပြောနေတာလဲ........"

ထိုအခါမှ ကျင့်ကြံသူသည် ဆုလာဘ်ကို ဂရုတစိုက် သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် နတ်သားတော်" ဟု ဆိုသည်။

"နင့်နာမည် ဘယ်သူလဲ........"

"ကျွန်တော့်နာမည် ဝူတာဟိန် ပါ"

မုန့်ဝမ်က စားပွဲကို အသာအယာ တောက်လိုက်ပြီး - "နင့်ကို ငါမှတ်ထားမယ်။ နောင်မှာ မုန့်မိသားစုနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သတင်းတွေ ထပ်ရှိရင် ငါ့ကို ချက်ချင်း အကြောင်းကြားဖို့ မမေ့နဲ့"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ နတ်သားတော်"

ဆိုင်ထဲမှ ထွက်လာပြီးနောက် မုန့်ဝမ်သည် သူမ၏ လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်ကို ဆက်လက်ဆင်ခြင်ရန် အိမ်ပြန်ဖို့ စဉ်းစားကာ ဈေးလမ်းတလျှောက် လျှောက်လာခဲ့သည်။ သို့သော် ခြေလှမ်းအနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် လူတစ်ဦးက သူမ၏ လမ်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

ထိုသူသည် လရောင်ကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော သင်္ကန်းကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အရပ်မြင့်မြင့် တည့်တည့်မတ်မတ်နှင့် ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ချောမောသော မျက်နှာရှိသည်။

ပထမဆုံး မြင်လိုက်ရသည်နှင့် မြင့်မြတ်သန့်စင်သော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ခံစားရစေသည်။ သူသည် လက်ထဲတွင် ပုတီးကို ကိုင်ထားပြီး သူမကို ပြုံးလျက် ကြည့်နေသည်။

"ဒကာမလေး... ကျေးဇူးပြုပြီး ခဏလောက် စောင့်ပါဦး။ ကိုယ်တော် မြင်တာကတော့ ဒကာမမှာ ကံကြမ္မာ အနှောင်အဖွဲ့ တွေ များပြားနေပြီး မိစ္ဆာစွမ်းအားတွေ လွှမ်းမိုးနေတယ်။ အဆုံးသတ် မကောင်းမှာကို စိုးရိမ်မိပါတယ်"

ထိုဘုန်းကြီး၏ အသံမှာ ကြည်လင်ပြီး ကရုဏာအရိပ်အယောင်များ ပါရှိသည်။ မုန့်ဝမ် မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်သွားသည်။ သူမသည် ထိုသူကို မြင်ရုံနှင့် မှတ်မိလိုက်သည်။ သူသည် ရွှမ်ဟူကျောင်းတော် မှ ဗုဒ္ဓလမ်းစဉ် နတ်သားတော် ရွှမ်ကျီ ပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် မင်္ဂလာရှိသော နိမိတ်များနှင့် မွေးဖွားလာသူဖြစ်ပြီး ရွှမ်ဟူကျောင်းတော်၏ နှစ်ပေါင်းရာချီအတွင်း သဒ္ဓါတရား အကောင်းဆုံးသူဟု သတင်းကြီးသည်။

ရွှမ်ဟူကျောင်းတော်၏ အင်အားမှာ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းကို မယှဉ်နိုင်သော်လည်း ဗုဒ္ဓတရားတော်များသည် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများကို သဘာဝအတိုင်း ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရှိသဖြင့် သူတို့နှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင် အလွန် ခေါင်းခဲရသည်။

မုန့်ဝမ်သည် ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းမှ လူများကို နဂိုကတည်းက သဘောမကျသလို၊ အခုလည်း ရွှမ်ကျီက သူမကို အဆုံးသတ်မကောင်းဟု ဆဲဆိုနေသဖြင့် သူမက ပြန်လည်ပြီး အလေးထားစရာ မရှိပေ။

"ဆရာကြီး... လူမှားနေပြီထင်တယ်"

မုန့်ဝမ်၏ လေသံက အေးစက်လှသည်။ ပြောပြီးသည်နှင့် သူမသည် သူ့ကို ကျော်ဖြတ်ကာ ဈေးထဲမှ ထွက်ခွာသွားသည်။ သို့သော် ရွှမ်ကျီမှာ ဇွဲကောင်းလှသဖြင့် သူမနောက်မှ လိုက်လာကာ ကရုဏာသက်သော မျက်နှာဖြင့် အကြံပေးပြန်သည်။

"ဒကာမမုန့်... ဒုက္ခပင်လယ်က အတိုင်းအဆမရှိ ကျယ်ပြောလှပေမဲ့ လှည့်ပြန်လိုက်ရင်တော့ ကမ်းခြေကို ရောက်နိုင်ပါတယ်။ ကိုယ်‌တော် ဒကာမလေးကို ဒီဒုက္ခတွေကနေ လွတ်မြောက်အောင် ကူညီပေးချင်ပါတယ်"

မုန့်ဝမ်၏ စိတ်ထဲတွင် စိတ်မရှည်မှုများ စတင်လာသည်။ "ဆရာကြီး... ရှင်နဲ့ ကျွန်မက မသိကြဘူး၊ ဘာလို့ ကျွန်မနောက်ကို တကောက်ကောက် လိုက်နေတာလဲ........ လောကမှာ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေ အများကြီးရှိတာပဲ၊ သူတို့ကို သွားပြီး တရားပြပါလား"

ရွှမ်ကျီက အသာအယာ ပြုံးပြီး မုန့်ဝမ်ကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်နေသည်။ "ဒကာမုန့်... ဒကာရဲ့ ကိုယ်ပေါ်က ကံကြမ္မာ အနှောင်အဖွဲ့တွေက သိပ်ကို ထူပြောလွန်းတယ်။ ငါတို့ ဆုံတွေ့တာဟာ ရေစက်ပဲ၊ ဒီတော့ ကိုယ်တော်က ဘာလို့ ဝေးဝေးလံလံမှာ လိုက်ရှာနေရဦးမှာလဲ........"

မုန့်ဝမ်၏ ခြေလှမ်းများ ရပ်တန့်သွားပြီး သူမ၏ အင်္ကျီလက်ထဲမှ လက်ချောင်းများ အသာအယာ ကွေးညွတ်သွားသည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် သူမ၏ သွေးနီရောင် ဓားရှည်သည် ထွက်ပေါ်လာပြီး ရွှမ်ကျီ၏ ကျောဘက်သို့ တိုက်ရိုက် ထိုးနှက်လိုက်တော့သည်။

ရွှမ်ကျီက ကြိုတင်သိနေသကဲ့သို့ပင် သူ၏ ကိုယ်ဟန်ကို ဖျတ်ခနဲ ရွှေ့လိုက်ကာ မုန့်ဝမ်၏ တိုက်စစ်ကို ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။ သူ၏ လက်ထဲမှ ပုတီးစေ့များသည် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး မုန့်ဝမ်၏ ဓားအရှိန်အဝါ ကို တားဆီးရန် အကာအကွယ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

"ဒကာမမုန့်... ကိုယ်တော်က စကားစမြည် ပြောနေရုံတင်ပါ၊ ဘာလို့ လက်ပါရတာလဲ........"

ရွှမ်ကျီ၏ အသံမှာ တည်ငြိမ်မြဲဖြစ်သော်လည်း အားမလိုအားမရ ဖြစ်သည့်ဟန် ပါဝင်နေသည်။ မုန့်ဝမ်က နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ထပ်မံတိုက်ခိုက်ပြန်သည်။

ဓားအလင်းသည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ မြန်ဆန်လှပြီး သွေးနီရောင် ပုံရိပ်ယောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အရှိန်အဝါ များနှင့်အတူ ရွှမ်ကျီ၏ မျက်နှာသို့ ထိုးနှက်လိုက်သည်။

သို့သော် ဓားဦးဖျားသည် ရွှမ်ကျီ၏ မျက်နှာနှင့် သုံးပေအကွာသို့ ရောက်သောအခါ သက်ပြင်းချသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သွေးနီရောင် ဓားရှည်သည် မမြင်ရသော နံရံတစ်ခုကို တိုက်မိသကဲ့သို့ ရုတ်တရက် တန့်သွားပြီး ရှေ့သို့ တစ်လက်မမျှပင် ဆက်မတိုးနိုင်တော့ပေ။

ရွှမ်ကျီသည် မျက်လွှာချကာ လက်ထဲမှ ပုတီးစေ့များကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လှည့်ပတ်ရင်း ကျမ်းစာများကို ရွတ်ဖတ်တော့သည်။ မကြာမီမှာပင် သွေးနီရောင် ဓားရှည်သည် တုန်ယင်လာပြီး ဓားပေါ်ရှိ သွေးရောင်အလင်းများသည်လည်း အချိန်မရွေး ငြိမ်းသတ်သွားနိုင်သကဲ့သို့ တဖျပ်ဖျပ် ဖြစ်လာသည်။

မုန့်ဝမ်သည် စိတ်ထဲမှ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ ရွှမ်ဟူကျောင်းတော်က ဘုန်းကြီးတွေက တကယ်ကို ထူးဆန်းတာပဲ........ သူတို့၏ ဗုဒ္ဓတရားတော်များသည် သူမ၏ မိစ္ဆာအတတ် ကို အမှန်တကယ်ပင် တားဆီးနိုင်စွမ်း ရှိနေသည်။

သူမသည် ချက်ချင်းပင် ဆုံးဖြတ်ချက်ချကာ သွေးနီရောင် ဓားရှည်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး လက်ချောင်းလေးများဖြင့် လက်ဟန်တစ်ခု ဖော်ဆောင်လိုက်သဖြင့် မမြင်နိုင်သော ပုံရိပ်ယောင် တစ်ခုသည် ပတ်ဝန်းကျင်သို့ တိတ်တဆိတ် ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ရွှမ်ကျီသည် စကားဆက်ပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ရုတ်တရက် သူ၏ ရှေ့မှ မြင်ကွင်းများ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ စည်ကားနေသော ဈေးတန်းကြီး ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လှပခမ်းနားသော နန်းတော်ကြီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

နန်းတော်အတွင်း၌ သီချင်းသံ၊ ကသံများ လွှမ်းမိုးနေပြီး မွှေးရနံ့များ သင်းပျံ့နေသည်။ ပါးလွှာသော အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ထားသော ကချေသည်များက လှပစွာ ကပြနေကြပြီး ကောင်းမွန်သော ဝိုင်များနှင့် အရသာရှိသော အစားအစာများသည် တောင်ပုံရာပုံ ရှိနေသည်။

ညို့ယူဖျားယောင်းသော အသံတစ်ခုက သူ၏ နားထဲတွင် တိုးတိုးလေး ကပ်ပြောလာသည်။ "ဆရာကြီး... ဘာလို့ ဒီလောက် ခက်ခဲတဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းကို လျှောက်နေမှာလဲ........ ဒီလို လောကီစည်းစိမ်တွေကို ခံစားရတာက ပိုပြီး ပျော်စရာမကောင်းဘူးလား........"

ရွှမ်ကျီသည် မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်သွားပြီး စိတ်ထဲမှ ဗုဒ္ဓကျမ်းစာများကို ရွတ်ဖတ်နေသည်။ သူသည် ထိုဖျားယောင်းမှုများတွင် စိတ်မပါဘဲ မကြာမီမှာပင် ပုံရိပ်ယောင်ကို ခွဲခြားမြင်နိုင်ခဲ့သည်။

သူ့ရှေ့မှ မြင်ကွင်းမှာ ထပ်မံပြောင်းလဲသွားပြန်သည်။ ယခုမူ အလောင်းတောင်နှင့် သွေးပင်လယ်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်ခါစေသော ငိုကြွေးသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သွေးအလိမ်းလိမ်းနှင့် လူရိပ်တစ်ခု သူ၏ရှေ့တွင် ပေါ်လာပြီး ဝမ်းနည်းပန်းနည်း ငိုကြွေးကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဆရာကြီး... ကျွန်မကို ကူညီပါဦး..."

အခန်း (၁၉၀) အမဲလိုက်ပွဲ စတင်ခြင်း

ရွှမ်ကျီ၏ မျက်လုံးများတွင် ကရုဏာရိပ်များ လက်ခနဲဖြစ်သွားသော်လည်း သူသည် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားခြင်းမရှိဘဲ ဗုဒ္ဓကျမ်းစာများကိုသာ ဆက်လက်ရွတ်ဖတ်နေသည်။

သွေးအလိမ်းလိမ်းနှင့် လူရိပ်များသည် တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပိုမိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုံစံများအဖြစ် ပြောင်းလဲလာသည်။

"ဘယ်သူ့ကိုမှ မကယ်တင်နိုင်ဘဲနဲ့ ဘာဆရာကြီးလဲ........ ရှင့်ကိုကြည့်ရတာ ဒီလောကမှာ အယုတ်ညံ့ဆုံး မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေထက်တောင် ပိုဆိုးသေးတယ်........"

"ဆရာကြီးလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ခေါ်ရဲတဲ့ လူလိမ်... ဟားဟား... ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ၊ ငါနဲ့အတူ ငရဲကို လိုက်ခဲ့စမ်း..."

သို့သော် ဤပုံရိပ်ယောင်များ မည်သို့ပင် ပြောင်းလဲနေပါစေ ရွှမ်ကျီသည် သူ၏ မူလစိတ်ဆန္ဒကို ခိုင်ခိုင်မာမာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး လှည့်စားမှုနောက်သို့ ပါမသွားခဲ့ပေ။

ဤအချက်က ပုံရိပ်ယောင်အတတ်တွင် ကျွမ်းကျင်သော မုန့်ဝမ်ကိုပင် စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ချီးကျူးမိစေသည်။ ဤဘုန်းကြီးသည် တကယ်ကို ကိုင်တွယ်ရ ခက်ခဲသော ပြိုင်ဘက်ပင်။

ထားလိုက်ပါတော့... လောလောဆယ် ဆုတ်ခွာတာက ပိုကောင်းပါလိမ့်မည်။

မုန့်ဝမ်သည် ပုံရိပ်ယောင်ကို ဖျောက်ပစ်လိုက်ပြီး သူမ၏ ကိုယ်ဟန်မှာ ဝေဝါးသွားကာ ထိုနေရာမှ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ပုံရိပ်ယောင်များ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် ရွှမ်ကျီ၏ မျက်စိရှေ့မှ မြင်ကွင်းမှာ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသော်လည်း မုန့်ဝမ်၏ ပုံရိပ်မှာမူ မရှိတော့ပေ။ သူသည် ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ခါရမ်းရင်း "နားမဝင်နိုင်အောင်ကို မောဟဖုံးနေရှာတယ်..." ဟု တိုးတိုးလေး သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

မုန့်ဝမ် ချိုင့်ဝှမ်းသို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့် ချင်းယွီနှင့် ထိပ်တိုက်တိုးလေသည်။ သူမသည် သွေးလွတ်မြောက်ခြင်းကျင့်စဉ် ကို သုံးပြီး ပြန်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ချင်းယွီက မျက်ခုံးပင့်ရင်း - "ဘာလို့ ဒီလောက် အလျင်စလို ဖြစ်နေရတာလဲ........ အင်အားကြီးတဲ့ ရန်သူနဲ့ တွေ့ခဲ့လို့လား........" ဟု မေးလိုက်သည်။

မုန့်ဝမ်ကလည်း မဖုံးကွယ်ဘဲ - "ကံမကောင်းတာ... ရွှမ်ဟူကျောင်းတော်က ဘုန်းကြီးတစ်ပါးနဲ့ တိုးလို့။ လက်ရည်စမ်းကြည့်တာ ကျွန်မဘက်က ဘာမှ အသာမရခဲ့ဘူး" ဟု ဖြေလိုက်သည်။

ချင်းယွီ၏ မျက်နှာ အနည်းငယ် တင်းမာသွားကာ - "ရွှမ်ဟူကျောင်းတော် ဟုတ်လား........ နင်တွေ့ခဲ့တာ ဗုဒ္ဓလမ်းစဉ် နတ်သားတော် ရွှမ်ကျီ လား........"

မုန့်ဝမ်က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ ချင်းယွီသည် မိမိကိုယ်မိမိ ယုံကြည်မှုရှိသူ ဖြစ်သော်လည်း ယခုမူ သူ၏ အမူအရာမှာ သိသိသာသာ လေးနက်သွားသည်။

"အဲဒီ ထိပ်ပြောင်တွေရဲ့ ကျင့်စဉ်တွေက ငါတို့ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေအတွက် အထိရောက်ဆုံး တားဆီးနိုင်စွမ်း ရှိတာ။ နောက်တစ်ခါ သူတို့နဲ့တွေ့ရင် ပိုသတိထားတာ အကောင်းဆုံးပဲ"

မုန့်ဝမ်နှင့် ချင်းယွီတို့ ခဏမျှ စကားပြောပြီးနောက် သူမသည် အခန်းထဲသို့ပြန်ကာ လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်ကို ဆက်လက်လေ့ကျင့်နေခဲ့သည်။

ပြိုင်ပွဲတရားဝင်မစတင်မီလေးတွင်မှ မုန့်ဝမ်သည် ကျင့်ကြံခြင်းကို ရပ်နားကာ အခြားသူများနှင့် သွားရောက်ပူးပေါင်းခဲ့သည်။ နတ်သမီးဝူမုန့်သည် နှင်းကဲ့သို့ ဖြူစင်သော ဝတ်စုံဖြင့် ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်း တပည့်များရှေ့တွင် တင့်တယ်စွာ ရပ်နေပြီး သူမ၏ အေးစက်ကြည်လင်သော အသံမှာ ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

"ဒီပြိုင်ပွဲမှာ အားလုံး အစွမ်းကုန် ကြိုးစားကြပါ၊ ပေါ့ပေါ့ဆဆ မနေကြနဲ့........"

အားလုံးက တညီတညွတ်တည်း ပြန်လည်ထူးလိုက်သံမှာ ကောင်းကင်ယံအထိ ဟိန်းထွက်သွားသည်။ နတ်သမီးဝူမုန့်က ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြပြီး လူတိုင်းကို လူသူကင်းမဲ့သော သတ္တုတွင်းတစ်ခုဆီသို့ ဦးဆောင်ခေါ်သွားသည်။

ထိုနေရာတွင် ဂိုဏ်းကြီးငါးခုအပြင် အခြားသော ဂိုဏ်းငယ်များမှ လူများလည်း ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ လူအများက သူတို့၏ ပြိုင်ဘက်များကို အကဲခတ်နေကြပြီး အထူးသဖြင့် ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ နတ်သားတော်များနှင့် နတ်သမီးတော်များမှာ အဓိက အာရုံစိုက်ခံနေရသည်။

အားလုံး စုံလင်သွားသောအခါ ပြိုင်ပွဲကို ကြီးကြပ်မည့် ရွှေအမြုတေအဆင့် အကြီးအကဲက စတင်ပြောကြားသည်။

"မကြာသေးခင်က သတ္တုတွင်းပတ်ဝန်းကျင်မှာ ဒီက သတ္တုကြောတွေကို လောဘစိတ်နဲ့ လိုချင်နေတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေ အများကြီး ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ရှိနေကြတယ်။ ဒါကြောင့် ဒီပြိုင်ပွဲရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က အဲဒီလူယုတ်မာတွေကို လိုက်လံနှိမ်နင်းဖို့ပဲ"

အကြီးအကဲသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တပည့်များအားလုံးကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

"ပြိုင်ပွဲက သုံးရက်ကြာမယ်။ သုံးရက်ပြည့်တဲ့အခါ နင်တို့ သတ်ဖြတ်နိုင်တဲ့ အရေအတွက်နဲ့ အဲဒီလူတွေရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ပေါ် မူတည်ပြီး အဆင့်သတ်မှတ်မယ်။ ဒီပြိုင်ပွဲမှာ အသေအပျောက်ကို ဂရုမစိုက်ဘူး။ အဖွဲ့လိုက်ဖြစ်ဖြစ်၊ တစ်ယောက်တည်းဖြစ်ဖြစ် လှုပ်ရှားနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ မှတ်ထားရမှာက ဂိုဏ်းတူတပည့်အချင်းချင်းတော့ အန္တရာယ်မပြုရဘူး၊ ဖောက်ဖျက်တဲ့သူကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် အပြစ်ပေးမယ်........"

ထိုစဉ် ဝေခွဲမရဖြစ်နေသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ "အကြီးအကဲ... အဲဒီကျင့်ကြံသူတွေထဲမှာ ရွှေအမြုတေအဆင့် ပညာရှင်တွေလည်း အများကြီး ပါဝင်နေပုံရပါတယ်..."

ပြောလိုက်သူမှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နေသော ဂိုဏ်းငယ်တစ်ခုမှ တပည့် ကျိုးကျိအန်း ဖြစ်သည်။ သူပြောလိုက်သည်နှင့် လူအများ၏ အကြည့်မှာ သူ့ထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ သူသည် အနည်းငယ် စိုးရိမ်သွားသော်လည်း ဆက်ပြောသည်။

"တပည့်အနေနဲ့ ဂိုဏ်းကြီးငါးခုရဲ့ စီစဉ်မှုကို ကန့်ကွက်တာမဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေက နာမည်ကျော်တွေ ဖြစ်သလို ငါတို့လို အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် တပည့်တွေနဲ့ ယှဉ်ရင် အစွမ်းချင်း အရမ်းကွာခြားလွန်းတယ်။ ဒီလိုဆိုရင် စစ်ဆေးမှုက ခက်ခဲလွန်းနေမှာ မဟုတ်ဘူးလား........"

သူပြောပြီးသည်နှင့် နောက်တစ်ဦးက ထရပ်ပြီး တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ "မှားတယ်........ ငါတို့အားလုံးက ဂိုဏ်းအသီးသီးက ဂရုတစိုက် ရွေးချယ်ထားတဲ့ အထူးချွန်ဆုံး တပည့်တွေပဲ၊ ငါတို့ကို ရွှေအမြုတေ မျိုးစေ့တွေလို့ ခေါ်ရင်တောင် မမှားဘူး။ ဒီလို တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူတွေကို ဘာလို့ ကြောက်နေရမှာလဲ........ တကယ်လို့ အင်အားကြီးတဲ့ ရန်သူနဲ့တွေ့ရင်လည်း သတ္တုတွင်းထဲကို ပြန်ပြေးရုံပဲ။ ဒီမှာ ရွှေအမြုတေအဆင့် အကြီးအကဲတွေ အများကြီးရှိတာ၊ အဲဒီလူယုတ်မာတွေက အတွင်းထဲအထိ လိုက်ရဲမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

နောက်တစ်ဦးကလည်း လှောင်ပြောင်လျက် ထောက်ခံသည်။ "ဒီမိတ်ဆွေ ပြောတာ လုံးဝမှန်တယ်။ ငါတို့ ဒီကိုလာတာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထက်မြက်အောင် လေ့ကျင့်ဖို့ပဲ။ ဒီလောက် စိန်ခေါ်မှုလေးကိုတောင် မကျော်လွှားနိုင်ရင် နောင်မှာ ဘယ်လိုလုပ် အင်မော်တယ်နယ်မြေကို တက်လှမ်းနိုင်ပါ့မလဲ........ ဒီစစ်ဆေးမှုက ခက်ခဲတယ်လို့ ထင်တဲ့သူရှိရင် အခုပဲ နုတ်ထွက်သွားလို့ရတယ်"

ထိုသို့ မချေမငံ ပြောဆိုသံများကြောင့် ကျိုးကျိအန်းမှာ မျက်နှာပျက်သွားပြီး ဆက်မပြောရဲတော့ပေ။ အကြီးအကဲက အားလုံးကို ကြည့်ကာ ခေါင်းညိတ်သည်။

"ဘယ်သူမှ ကန့်ကွက်သူမရှိရင် ဒီအတိုင်းပဲ ဆုံးဖြတ်မယ်။ ဒီပြိုင်ပွဲမှာ အသက်ဘေးက ကိုယ့်တာဝန်ပဲ။ အားလုံး ဂရုစိုက်ကြ........"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် မျက်စိမှိတ်ကာ အနားယူနေတော့သည်။ ထိုအခါ လူတိုင်းသည်လည်း သူတို့၏ အစွမ်းအစများကို ထုတ်ဖော်ကာ သတ္တုတွင်း အပြင်ဘက်သို့ အပြိုင်အဆိုင် ပြေးထွက်သွားကြသည်။

ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်း တပည့်များ သွားရာဘက်ကို ကြည့်ရင်း လီဖော်ထျန်းက အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ပြီး မုန့်ဝမ်နှင့် ချင်းယွီတို့ထံ စိတ်ချင်းဆက်သွယ်ကာ သတင်းပို့လိုက်သည်။

"နင်တို့နှစ်ယောက်... လောလောဆယ် ငါတို့ အတူတူသွားကြမလား........ အစွန်အဖျားရောက်မှ အမဲလိုက်ဖို့ လူခွဲကြတာပေါ့"

မုန့်ဝမ်နှင့် ချင်းယွီတို့က ငြင်းဆိုခြင်းမရှိဘဲ လီဖော်ထျန်း ဦးဆောင်သောအဖွဲ့နှင့်အတူ သတ္တုတွင်း အစွန်အဖျားသို့ ပျံသန်းသွားကြသည်။

ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်း တပည့်များသည် သူတို့နောက်မှ လိုက်လာသူများမှာ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းမှ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်နေသည်ကို သိသောအခါ သူတို့၏ ကံဆိုးမှုကို ကျိန်ဆဲရင်း ချင်ရှောက်ယန်နှင့် မုရွှယ်ယန်တို့ကို အလျင်အမြန် သတင်းပို့ကြသည်။

"စီနီယာအစ်ကိုချင်၊ စီနီယာအစ်မမု... ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းကလူတွေ ငါတို့နောက်ကို လိုက်နေတယ်။ သူတို့ပုံစံက ရည်ရွယ်ချက် မကောင်းဘူးထင်တယ်၊ ဘာလုပ်ကြမလဲ........"

ချင်ရှောက်ယန်၏ မျက်လုံးများ မှေးကျသွားသည်။ ဤမိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများသည် အရူးများကဲ့သို့ပင်။ ပြိုင်ပွဲက အခုမှစတာ၊ သူတို့က ချက်ချင်းကြီး ရန်လာရှာမှာလား........

မုရွှယ်ယန်ကမူ ပြတ်သားလှသည်။ "ဒီမိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေက မှန်ကန်တဲ့လမ်းစဉ် မရှိတဲ့သူတွေပဲ၊ လှည့်ကွက်တွေပဲ သုံးတတ်ကြတာ။ ငါတို့ ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းက သူတို့ကို ကြောက်နေမယ်လို့ ထင်နေလား........"

သူမ၏ စကားကြောင့် တပည့်များ အားတက်သွားသော်လည်း တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရကာ ပြန်လည် စိုးရိမ်သွားကြသည်။ "ဒါပေမဲ့ သူတို့မှာ နတ်သားတော် အဆင့်ရှိသူ သုံးယောက်တောင် ပါတယ်လေ။ တကယ်လို့ ထိပ်တိုက်တွေ့ရင် ငါတို့ဘက်က အနည်းငယ် အထိနာနိုင်တယ်..."

မုရွှယ်ယန်၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော အလင်းများ လက်သွားပြီး "လိုက်ချင်ရင် လိုက်ပါစေ၊ သွားကြမယ်........" ဟု ပြောကာ အရှိန်မြှင့်လိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းအဖွဲ့သည် သတ္တုတွင်း အစွန်အဖျားသို့ ရောက်ခါနီးမှာပင် ဘေးဘက်မှ ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အရှိန်အဝါတစ်ခု ရုတ်တရက် ကျရောက်လာသည်။

"မကောင်းတော့ဘူး........"

လီဖော်ထျန်း၏ စိတ်ထဲတွင် သတိပေးသံ မြည်လာသည်။ သူမသည် တိုက်ခိုက်မှုကို အလျင်အမြန် ရှောင်တိမ်းလိုက်ပြီး ခေါင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

လေထဲမှ လူရိပ်အချို့ ဆင်းသက်လာသည်ကို တွေ့ရပြီး ခေါင်းဆောင်လာသူနှစ်ဦးမှာ ထာဝရစိတ်ဝိညာဉ်ဂိုဏ်း၏ "ကောင်းကင်မျက်လုံး နတ်သား" ရှောင်ရိ နှင့် "ပန်းရိပ်နတ်သမီးတော်" ဟွာလီ တို့ ဖြစ်သည်။

ရှောင်ရိသည် လက်ကို နောက်ပစ်ကာ အေးစက်လှသော အရှိန်အဝါများဖြင့် ရပ်နေသည်။ ဟွာလီကမူ သူမ၏ လက်ထဲမှ ပန်းခြင်းကို အသာအယာ လှုပ်ခါလိုက်ရာ နှလုံးတုန်စရာ ကောင်းသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အရှိန်အဝါများ ပါရှိသည့် ပန်းပွင့်ချပ်ပေါင်းများစွာသည် ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းအဖွဲ့ဆီသို့ လွင့်ပျံလာတော့သည်။

"ရှောင်ရိ........ ဟွာလီ........ ဒါ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ........"

လီဖော်ထျန်းက ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူမ၏ ပုဆိန်ကြီးကို ပြင်းထန်စွာ လွှဲယမ်းလိုက်ရာ ပန်းချပ်များကို ရိုက်ခွဲလိုက်သည်။

ရှောင်ရိက လှောင်ပြုံးပြုံးကာ - "ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ ဟုတ်လား........ နင်တို့လို မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေကို ငရဲပို့ပေးမလို့ပေါ့........"

စကားမဆုံးမီမှာပင် သူ၏ မျက်လုံးများမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အေးစက်သည့် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး လီဖော်ထျန်းထံသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားသည်။ ဟွာလီကလည်း တစ်ပြိုင်တည်း တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ နွယ်ပင်ပေါင်းများစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး အဆိပ်ရှိသော မြွေများကဲ့သို့ လီဖော်ထျန်းကို ဝိုင်းရံပတ်နှောင်ရန် ကြိုးစားတော့သည်။