အခန်း (၂၀၁-၂၀၅)

အခန်း (၂၀၁) တရားတစ်လက်၊ မိစ္ဆာတစ်ထွာ

ဤနေရာသို့ မရောက်လာမီက သူတို့သုံးဦး စုပေါင်း၍ လီဖော်တျန်းကို အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရအောင် တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့ပေသည်။ သူမအနေဖြင့် အသက်ကယ်လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်ကို သုံးကာ အရှက်တကွဲ ထွက်ပြေးခဲ့ရသည်ဖြစ်ရာ ၎င်းကို အောင်ပွဲအသေးစားဟု သတ်မှတ်နိုင်ပေ၏။

သို့သော်လည်း ရှောင်ရိ၏ မျက်လုံးများ ပျက်စီးသွားခဲ့ရသဖြင့် အသာစီးမရခဲ့ချေ။

ဟွာလီသည် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်၍ ရှောင်ရိ၏ ဒဏ်ရာကို သေသေချာချာ စစ်ဆေးနေပေသည်။

ခဏအကြာတွင် သူမ၏ မျက်နှာမှာ တင်းမာသွားပြီး ခေါင်းခါလျက် မြေပြင်ကို လက်သီးဖြင့် ထိုးလိုက်ရာ မြေပြင်မှာပင် သိသိသာသာ တုန်ခါသွားတော့၏။

“ရွံစရာကောင်းတဲ့ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်း......... ဆရာတူမောင်လေး ရှောင်ရိအပေါ် ဒီလောက်အထိ ရက်စက်ရက်တယ်”

“စီနီယာအစ်မ......... ကျွန်တော့်မျက်လုံးတွေ ပြန်ကောင်းနိုင်ဦးမလား” ရှောင်ရိက မျက်နှာတွင် ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် မော့ကြည့်လာပေသည်။

ဟွာလီက အသာအယာ သက်ပြင်းချရင်း ဖြည်းညှင်းစွာ ဆိုလိုက်၏။ “ဒဏ်ရာက တော်တော်ပြင်းတယ်။ အကြီးအကဲတစ်ယောက်ယောက်ကို ကုသပေးဖို့ တောင်းဆိုရလိမ့်မယ် ထင်တယ်”

“ဒါပေမဲ့.........” မုရွှယ်ယန်က ဝေခွဲမရဖြစ်နေပြီး မုန့်ဝမ်တို့ ထွက်ပြေးသွားရာဘက်သို့ စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်နေပေသည်။

ဟွာလီက သူမ၏ စိုးရိမ်မှုကို နားလည်ပုံရပြီး လေးနက်သော အသံဖြင့် ဆိုလိုက်၏။ “သူတို့ ပြေးမလွတ်ပါဘူး။ ဒီတစ်ကြိမ်မှာ ဂိုဏ်းပေါင်းစုံ ပူးပေါင်းပြီး ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းဆိုတဲ့ ကင်ဆာကျိတ်ကို အမြစ်ပြတ် ရှင်းပစ်ရမယ်”

ချင်ရှောက်ယန်က အေးစက်သော အကြည့်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပေသည်။ “သွားကြစို့။ နတ်သားတော် ရှောင်ရိရဲ့ ဒဏ်ရာက အရေးကြီးတယ်။ သူ့ကို အရင် ပြန်ပို့ကြရအောင်”

ရှောင်ရိကို ထာဝရစိတ်ဝိညာဉ်ဂိုဏ်း၏ နယ်မြေအတွင်းသို့ ပြန်လည် ပို့ဆောင်ပြီးနောက် လေထုမှာ အနည်းငယ် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

“ကျွန်မတို့ ဒီအတိုင်း ထိုင်နေလို့တော့ မဖြစ်ဘူး” မုရွှယ်ယန်က တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွင်း၍ ရုတ်တရက် စကားစလိုက်ပေသည်။ “ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းကလူတွေက တော်တော်ကို ဒုက္ခပေးလွန်းတယ်။ သူတို့နဲ့ ယှဉ်ရင် ကျွန်မတို့မှာ အသာစီးရတာ မရှိဘူး။ ရွှန်ထျန်းဓားဂိုဏ်းကလူတွေကို စည်းရုံးကြည့်သင့်တယ်။ လမ်းမှန် ဂိုဏ်းသားချင်းတွေမို့ သူတို့ ငြင်းမှာ မဟုတ်ဘူး”

၎င်းကို ကြားသောအခါ ချင်ရှောက်ယန်က မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လျက် လင်းဝူကို မသိမသာ လှမ်းကြည့်လိုက်ပေသည်။ “အဲဒါက မှန်ပေမဲ့ လင်းဝူက မျောလွင့်နန်းတော်ကလေ။ ရွှန်ထျန်းဓားဂိုဏ်းကလူတွေက သူမနဲ့ ပူးပေါင်းချင်မှ ပူးပေါင်းကြမှာ.........”

သူနှင့် ဟွာလီတို့ လီဖော်ထျန်းကို ရင်ဆိုင်နေစဉ် လင်းဝူက ရုတ်တရက် ဝင်ရောက်လာခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ လင်းဝူသည် ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းကို နှိမ်နင်းရာတွင် ပြတ်သားမှု ရှိသည်ဟု ဆိုရမည် ဖြစ်သော်လည်း သူမကိုယ်တိုင်ကလည်း မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်နေသဖြင့် သတိမမူ၍ မရချေ။

ထိုသူသုံးဦး၏ စစ်ဆေးလိုသော အကြည့်များကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ လင်းဝူ မိစ္ဆာနတ်သမီးမှာ အလွန်အမင်း မကျေမနပ် ဖြစ်သွားတော့၏။ သူမက စေတနာဖြင့် လာရောက်ကူညီခဲ့သော်လည်း မမျှော်လင့်ဘဲ သံသယဖြင့်သာ အကြိုဆိုခံလိုက်ရပေသည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင်လည်း သူမ ထွက်သွားပေးရုံသာ ရှိတော့ပေသည်။

လင်းဝူ မိစ္ဆာနတ်သမီးက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်၏။ “ခုနက မိစ္ဆာတွေနဲ့ တိုက်ခိုက်ရင်း ကျွန်မ အတွင်းဒဏ်ရာ အနည်းငယ် ရခဲ့လို့ အရင် နားပါဦးမယ်။ အားလုံးပဲ ဂရုစိုက်ကြပါ”

စကားအဆုံးတွင် သူမ၏ ပုံရိပ်မှာ တုန်ခါသွားပြီး ဖြူစင်သော မြူခိုးစတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ သူတို့ရှေ့မှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။ လင်းဝူ မိစ္ဆာနတ်သမီး ထွက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ အားလုံးမှာ စုပေါင်း၍ သက်ပြင်းချလိုက်ကြပေသည်။

ဘုံရည်မှန်းချက် တူနေသည့်တိုင်အောင် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့် ပတ်သက်မိရန် ဝန်လေးနေကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

“နောက်ဆုံးတော့ သူမ ထွက်သွားပြီ” ချင်ရှောက်ယန်က လေသံတိုးတိုးဖြင့် ဆိုလိုက်ရာ ၎င်းတွင် မသိသာသော စိတ်သက်သာရာရမှုများ ပါဝင်နေပေသည်။

မုရွှယ်ယန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ “အခုလောလောဆယ် အစီအစဉ်က ရွှန်ထျန်းဓားဂိုဏ်းကလူတွေကို အမြန်ဆုံး ဆက်သွယ်ဖို့ပဲ။ ‘ဓားအရူး’ လီရွှမ်ရိနဲ့ ‘ဓားနတ်သမီး’ လင်းချင်းယွဲ့တို့က နာမည်ကြီး ဓားလမ်းစဉ် ကျွမ်းကျင်သူတွေလေ။ သူတို့ရဲ့ အကူအညီပါရင် အဲဒီ မိစ္ဆာတွေကို တစ်ခါတည်းနဲ့ အပြတ်ရှင်းနိုင်မှာ သေချာတယ်”

ဟွာလီကလည်း ထောက်ခံလိုက်ပေသည်။ “တကယ်ပဲ။ လီရွှမ်ရိရဲ့ ဓားသိုင်းက အရမ်းပြင်းထန်ပြီး ဓားတစ်ချက်တည်းနဲ့ ကျင့်စဉ်အားလုံးကို ချေဖျက်နိုင်တယ်လို့ ကြားဖူးတယ်။ လင်းချင်းယွဲ့ရဲ့ ဓားသိုင်းကတော့ လျင်မြန်ပြီး ထူးခြားဆန်းပြားလွန်းသလို ခန့်မှန်းရလည်း ခက်တယ်။

သူမက ရွှေအမြုတေအဆင့် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ကို တစ်ယောက်ချင်း တိုက်ခဲ့တာတောင် အရှုံးမပေးခဲ့ဘူးလို့ ကြားဖူးတယ်။ သူတို့နှစ်ယောက်သာ လှုပ်ရှားရင် ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းက မိစ္ဆာတွေကို သေချာပေါက် အမြစ်ပြတ်စေရမယ်”

ချင်ရှောက်ယန်သည် ချက်ချင်းပင် သတင်းပို့ကျောက်စိမ်းပြားကို ထုတ်ယူ၍ ဤနေရာမှ အခြေအနေများကို ထိုနှစ်ဦးထံ အကြောင်းကြားလိုက်ပေသည်။ ခဏအကြာတွင် လီရွှမ်ရိနှင့် လင်းချင်းယွဲ့တို့ ထွက်ခွာလာပြီဖြစ်ကြောင်း အကြောင်းပြန်ချက် ရောက်ရှိလာ၏။

“ကောင်းလိုက်တာ” မုရွှယ်ယန်၏ မျက်နှာတွင် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားပေသည်။ “ရွှန်ထျန်းဓားဂိုဏ်းက ဓားလမ်းစဉ် ကျွမ်းကျင်သူ နှစ်ယောက်ရဲ့ အကူအညီနဲ့ဆိုရင် ငါတို့ သေချာပေါက် အနိုင်ရပြီ” ဟွာလီသည်လည်း သက်ပြင်းချရင်း ထိုနှစ်ဦး ရောက်လာမည့်အချိန်ကို စိတ်ရှည်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေတော့၏။

ထိုအဖွဲ့မှ စောင့်ဆိုင်းနေစဉ်မှာပင် မုန့်ဝမ်သည် ရွှမ်ကျီနှင့် ချင်းယွီကို ဦးဆောင်ကာ လျှို့ဝှက်သော မိုင်းတွင်းတစ်ခု၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

လီဖော်ထျန်းမှာ သူမ၏ ရင်ဘတ်ကို ဖိထားပြီး မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်ကာ တရားထိုင်လျက် ဒဏ်ရာများကို ကုသနေပေသည်။ မုန့်ဝမ် ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူမက ချက်ချင်း မျက်လုံးဖွင့်၍ ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်၏။

“မုန့်ဝမ်......... နင် ဘာတွေလုပ်ထားတာလဲ။ နင့်ကြောင့်သာမဟုတ်ရင် ငါတို့ ဒီလောက်အထိ လိုက်လံတိုက်ခိုက်ခံနေရမှာ မဟုတ်ဘူး”

မုန့်ဝမ်က သူမကို အေးစက်သော အကြည့်ဖြင့် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပေသည်။ “ငါက ဘာလုပ်လို့လဲ။ ငါ့ကို အပြစ်တင်ရဲတဲ့ သတ္တိရှိရင် နင့်ကိုယ်နင် အားနည်းလွန်းတာကိုပဲ အပြစ်တင်လိုက်စမ်းပါ။

စကားမပြောခင် ကိုယ့်စကားကို အရင်ပြန်ချိန်ဆဖို့ ငါ အကြံပေးချင်တယ်။ နောက်တစ်ခွန်း ထပ်ပြောရင် နင့်ကို အပြင်ပစ်ထုတ်လိုက်မယ်”

၎င်းကို ကြားသော် လီဖော်ထျန်းမှာ ဒေါသကြောင့် တုန်ရီသွားသော်လည်း မုန့်ဝမ်နှင့် တကယ်တမ်း ထိပ်တိုက်တွေ့ရန်မူ မဝံ့ရဲချေ။ သူမသည် ဒဏ်ရာရထားပြီး စွမ်းအားများလည်း အကြီးအကျယ် လျော့နည်းနေပေသည်။

အကယ်၍ ဤအဖွဲ့မှ အပယ်ခံလိုက်ရပါက ဖြစ်လာမည့် အကျိုးဆက်မှာ မှန်းဆ၍မရနိုင်အောင် ဆိုးရွားပေလိမ့်မည်။ သူမသည် မုန့်ဝမ်ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်ရင်း ရင်ထဲမှ အမျက်ဒေါသများကို အတင်းအဓမ္မ ဖိနှိပ်ထားရတော့၏။

ချင်းယွီသည် ဘေးမှနေ၍ သူတို့၏ ဆက်ဆံရေးကို ကြည့်ကာ စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ခေါင်းခါလိုက်ပေသည်။ သူက ဖျန်ဖြေရန် ကြိုးစားလိုက်၏။ “ကဲပါ......... အခုက အချင်းချင်း ရန်ဖြစ်နေရမယ့် အချိန်မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီလူတွေက သေချာပေါက် လက်လျှော့မှာ မဟုတ်သလို ရွှန်ထျန်းဓားဂိုဏ်းကလူတွေနဲ့တောင် ပူးပေါင်းနိုင်တယ်။ ‘ဓားအရူး’ လီရွှမ်ရိနဲ့ ‘ဓားနတ်သမီး’ လင်းချင်းယွဲ့တို့က ကိုင်တွယ်ရ မလွယ်ဘူး။ နောက်ထပ် ငါတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ”

လီရွှမ်ရိနှင့် လင်းချင်းယွဲ့ အမည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မုန့်ဝမ်၏ အမူအရာမှာပင် အနည်းငယ် တည်ကြည်သွားပေသည်။ ထိုနှစ်ဦးစလုံးမှာ ဓားလမ်းစဉ် ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြပြီး စွမ်းအားမှာလည်း နက်နဲလှ၏။ သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးချင်းစီနှင့်ဆိုလျှင်ပင် ကိုင်တွယ်ရန် အလွန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

မုန့်ဝမ်၏ မျက်ဝန်းထဲ၌ အေးစက်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် လှောင်ပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပေသည်။

“ကြောက်စရာ ဘာရှိလို့လဲ။ ရန်သူလာရင် ခုခံရုံပဲ၊ ရေလာရင် မြေဖို့ရုံပဲ။ သူတို့က ကစားချင်မှတော့ ငါ သူတို့နဲ့ ကစားပေးတာပေါ့။ တရားတစ်လက် မိစ္ဆာက တစ်ထွာပဲ။ သူတို့ရဲ့ ဓားသိုင်းတွေက ဘယ်လောက်အထိ ထူးခြားနေမလဲဆိုတာ ငါ မြင်ချင်သေးတယ်”

လီဖော်ထျန်းမှာ ရင်ထဲ၌ ဒေါသများ ကျန်ရှိနေသော်လည်း ယခုအချိန်မှာ အငြင်းပွားရမည့် အချိန်မဟုတ်မှန်း နားလည်သဖြင့် အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လျက် ဘာမျှ ထပ်မပြောတော့ချေ။

မထင်မှတ်ဘဲ မုန့်ဝမ်က သူမကို စိုက်ကြည့်လာရာ ထိုအကြည့်ကြောင့် သူမ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သွားပေသည်။

“စီနီယာအစ်မလီ......... အဲဒီလူနှစ်ယောက်ရဲ့ စွမ်းအားကို စီနီယာပဲ သွားပြီး စမ်းသပ်ကြည့်ရင် ဘယ်လိုလဲ”

၎င်းကို ကြားသည်နှင့် လီဖော်ထျန်း၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ပျက်သွားတော့၏။ သူမမှာ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများ ရထားပေသည်။ သူမကို လီရွှမ်ရိနှင့် လင်းချင်းယွဲ့တို့ကို သွားရောက်စမ်းသပ်ခိုင်းခြင်းမှာ သေတွင်းထဲသို့ အတင်းတွန်းပို့ခြင်းနှင့် မခြားပေ။ လီဖော်ထျန်းသည် သွားကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ကြိတ်လိုက်ပြီး ရင်ဘတ်မှာလည်း ဒေါသကြောင့် နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေ၏။ သူမ၏ မျက်ဝန်းများတွင်မူ အရှက်ရမှုနှင့် နာကျည်းမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပေသည်။

“မုန့်ဝမ်......... ငါ ဒဏ်ရာရထားတာလေ....... အခုချိန်မှာ သူတို့ကို သွားတိုက်ခိုင်းတာက ငါ့ကို တမင် သက်သက် ဒုက္ခပေးတာ မဟုတ်ဘူးလား”

မုန့်ဝမ်က သာယာစွာ ရယ်မောလိုက်၏။ “စီနီယာအစ်မလီ......... စိတ်မပူပါနဲ့။ ငါက စီနီယာ့ကို ဒဏ်ရာကြီးနဲ့ တိုက်ပွဲထဲကို လွှတ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး” စကားပြောရင်း သူမ၏ အကြည့်မှာ တိတ်ဆိတ်နေသော ရွှမ်ကျီဆီသို့ ရောက်သွားပေသည်။ “ရွှမ်ကျီ......... သူမကို ကုသပေးလိုက်ပါ”

ရွှမ်ကျီက အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ကာ ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်ရာ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ လှည့်ပတ်လာတော့၏။

နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ဗုဒ္ဓစွမ်းအားများမှာ လီဖော်ထျန်းဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ စီးဝင်သွားပေသည်။ လီဖော်ထျန်းသည် နွေးထွေးသော စီးဆင်းမှုတစ်ခု သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တိုးဝင်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။ မူလရှိနေသော နာကျင်မှုများမှာ တဖြည်းဖြည်း လျော့ပါးသွားပြီး ပျက်စီးနေသော သွေးကြောများမှာလည်း ပြန်လည် ပြုပြင်လာပေသည်။

ထိုနွေးထွေးသော စီးဆင်းမှုမှာ ခဏမျှ ကြာမြင့်သွား၏။ လီဖော်ထျန်းသည် သူမ၏ ဒဏ်ရာများမှာ အတော်အတန် သက်သာသွားပြီဟု ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ကျေးဇူးတင်စကား ပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် မုန့်ဝမ်က ရုတ်တရက် ဆိုလိုက်ပေသည်။ “ကောင်းပြီ......... ရပြီ”

ရွှမ်ကျီသည် ၎င်းကို ကြားသည်နှင့် သူ၏ ဗုဒ္ဓစွမ်းအားများကို ချက်ချင်း ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်၏။ လီဖော်ထျန်း၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်သွားပြီး မုန့်ဝမ်ကို စိတ်ထဲမှ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ကျိန်ဆဲလိုက်ပေသည်။

“နင့်ရဲ့ ဒဏ်ရာတွေက ခုနစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းလောက် သက်သာသွားပြီ။ အခုရော......... သွားလို့ ရပြီလား” မုန့်ဝမ်၏ အသံမှာ သေမင်း၏ ခေါင်းလောင်းသံအလား ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာ၏။

လီဖော်ထျန်းသည် မသိစိတ်ဖြင့် ချင်းယွီကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပေသည်။ ချင်းယွီက စကားမပြောသော်လည်း မုန့်ဝမ်၏ လုပ်ရပ်ကို တိတ်တဆိတ် သဘောတူနေပုံရ၏။

“ငါ သွားမယ်.......” သူမသည် သွားကြိတ်ကာ ရင်ထဲမှ မကျေနပ်မှုများကို ဖိနှိပ်လျက် လှည့်ထွက်ကာ မိုင်းတွင်းပြင်ပသို့ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

လီဖော်ထျန်း ထွက်သွားပြီးနောက် မုန့်ဝမ်သည် ချင်းယွီကို နောက်ဆုံး ကြည့်လိုက်ပေသည်။ “ငါ နင့်ကို ပေးရမဲ့ ကျေးဇူးကြွေးကို ဆပ်ပြီးပြီ။ အရင်က သဘောတူညီချက်လည်း အခု ပြီးသွားပြီ”

အခန်း (၂၀၂) မိစ္ဆာသားရဲများကို ယဉ်ပါးစေခြင်း

၎င်းကို ကြားသောအခါ ချင်းယွီ၏ မျက်နှာတွင် စစ်မှန်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူက လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်သည်။

“ကံကောင်းလို့ ဂျူနီယာညီမလေး မုန့်ဝမ် အချိန်မီ ရောက်လာတာပါပဲ။ မဟုတ်ရင် ဒီတစ်ခါတော့ ငါ တကယ်ပဲ အရေးနိမ့်သွားတော့မှာ”

သူသည် စကားကို ခဏရပ်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ အကြည့်မှာ ရွှမ်ကျီဆီသို့ မသိမသာ ရောက်သွား၏။ သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင်မူ စူးစမ်းလိုစိတ်နှင့် သံသယများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပေသည်။

“ဒါပေမဲ့......... ငါ နားမလည်တာ တစ်ခုရှိတယ်။ ဂျူနီယာညီမလေး မုန့်ဝမ်က ငါ့ကို ရှင်းပြပေးနိုင်မလား”

မုန့်ဝမ်သည် ချင်းယွီ၏ အကြည့်အတိုင်း လိုက်ကြည့်လိုက်ရာ ရွှမ်ကျီကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးစတစ်ခု ပေါ်လာ၏။

“စီနီယာက ရွှမ်ကျီအကြောင်းကို မေးချင်တာလား”

ချင်းယွီက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အသံကို နှိမ့်၍ ပြောလိုက်သည်။ “ရွှမ်ဟူကျောင်းတော်ရဲ့ နတ်သားတော်ဟာ မွေးရာပါ ဗုဒ္ဓစိတ်ရင်းရှိတယ်လို့ သိထားတာလေ။ သူက ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး......... မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ထဲ ကျရှုံးသွားရတာလဲ။ ပြီးတော့ ဂျူနီယာညီမလေးရဲ့ နောက်ကိုလည်း ကြည်ကြည်ဖြူဖြူ လိုက်နေတယ်ဆိုတော့.........”

သန့်စင်ပြီး ကရုဏာကြီးမားလှသော ရွှမ်ဟူကျောင်းတော်၏ နတ်သားတော်မှာ ယခုအခါ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ နောက်လိုက် ဖြစ်နေပြီဖြစ်၏။ ယင်း၏ နောက်ကွယ်မှ အကြောင်းရင်းမှာ အမှန်ပင် နားမလည်နိုင်စရာ ကောင်းလှပေသည်။

ချင်းယွီ၏ စူးစမ်းသော အကြည့်ကို ခံနေရသည့်တိုင် ရွှမ်ကျီမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။ သူသည် ဤကိစ္စမှာ သူနှင့် မသက်ဆိုင်သကဲ့သို့ စကားတစ်လုံးမျှ ဝင်ပြောခြင်းမရှိပေ။

မုန့်ဝမ်က သာယာစွာ ရယ်မောလိုက်သော်လည်း မည်သည့်အရာကိုမျှ ရှင်းပြခြင်း မပြုဘဲ ပြောလိုက်၏။

“လူတိုင်းမှာ ကိုယ်စီ ရွေးချယ်စရာတွေ ရှိကြတာပဲလေ။ စီနီယာအစ်ကို ချင်းယွီအနေနဲ့ တချို့အရာတွေကို အရမ်းကြီး စူးစမ်းမနေတာက အကောင်းဆုံးပဲ”

မုန့်ဝမ်က ထပ်ပြောလိုစိတ် မရှိသည်ကို မြင်သောအခါ ချင်းယွီသည် ဆက်၍ မမေးတော့ချေ။ သို့သော် မုန့်ဝမ်၏ နည်းလမ်းများအပေါ် သူ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုမှာ ပိုမို ကြီးထွားလာပေသည်။

“စီနီယာအစ်ကို ချင်းယွီ......... ရှေ့ကနေ သွားပြီး ကင်းထောက်ပေးပါဦး”

“ကင်းထောက်ပေးရမယ် ဟုတ်လား.........”

ချင်းယွီ၏ မျက်နှာတွင် ခက်ခဲသော အမူအရာ ပေါ်လာပေသည်။ “ဂျူနီယာညီမလေး မုန့်ဝမ်......... ဒီသတ္ထုတွင်းရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွေကို ဘယ်သူမှ မရှာဖွေရသေးဘူး။ ဂိုဏ်းကလည်း တပည့်တွေအားလုံးကို ကိုယ်ပိုင်တူးဖော်တာမျိုး မလုပ်ဖို့ တားမြစ်ထားတယ်။

အဲဒီထက် ပိုဆိုးတာက သတ္ထုတွင်းထဲကို ပိုပြီး နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဝင်သွားရင် အစွမ်းထက်တဲ့ မိစ္ဆာသားရဲတွေနဲ့ တွေ့နိုင်တယ်။ ဒီလိုနေရာမျိုးမှာ မိစ္ဆာသားရဲတွေနဲ့ တိုက်ရတာက ငါတို့အတွက် အသာစီးမရနိုင်ဘူး။

တကယ်လို့ တိုက်ပွဲက ကြာသွားပြီး ငါတို့နောက်ကို လိုက်နေတဲ့လူတွေက မှီလာရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ ရှေ့ရော နောက်ရော အညှပ်ခံရရင် တကယ့်ကို အန္တရာယ်များတယ်”

မုန့်ဝမ်က ချင်းယွီကို လှောင်ပြုံးတစ်ခုဖြင့် ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ အကြည့်မှာ ထက်မြက်သော ဓားသွားတစ်စင်းပမာပင်။ ထိုအချက်ကို သူမကိုယ်တိုင်လည်း နားလည်ထားပေသည်။

ထို့ကြောင့်ပင် သူမကိုယ်တိုင် သို့မဟုတ် သူမအပေါ် သစ္စာရှိသော ရွှမ်ကျီကို မလွှတ်ဘဲ ချင်းယွီကို စေခိုင်းခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဤတိတ်ဆိတ်သော အကျပ်ကိုင်မှုမှာ မမြင်ရသော သံခြေကျင်းတစ်ခုအလား ချင်းယွီ၏ ရင်ထဲ၌ လေးလံနေ၏။

မုန့်ဝမ်၏ သဘောထားကို ရိပ်မိလိုက်သောအခါ ချင်းယွီ၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပျက်သွားသော်လည်း သူသည် လိမ္မာပါးနပ်စွာဖြင့် နာခံရန်သာ ရွေးချယ်လိုက်တော့သည်။

“ဂျူနီယာညီမလေးက ငါ့ကို ရှေ့ကနေ သွားစေချင်မှတော့ ငါ သွားရမှာပေါ့” ချင်းယွီက လေသံကို ချက်ချင်း ပြောင်းလိုက်ပြီး အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ မှောင်မည်းနေသော သတ္ထုတွင်းလမ်းကြောင်းထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။

သတ္ထုတွင်းလမ်းကြောင်းမှာ အေးစက်စိုစွတ်နေပြီး ပြင်းရှသော အနံ့ဆိုးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပေသည်။ ချင်းယွီသည် သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို အပြည့်အဝ အသက်သွင်းထားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်မှ လှုပ်ရှားမှုများကို ဂရုတစိုက် စောင့်ကြည့်နေ၏။

နာရီဝက်ခန့် လမ်းလျှောက်ပြီးနောက် ပြင်းထန်သော အနံ့ဆိုးတစ်ခုနှင့်အတူ ကျောချမ်းစရာ ကောင်းလှသော ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရပေသည်။

စကားဖြင့် ပြော၍ မရနိုင်လောက်အောင် လျင်မြန်လှသော အရှိန်ဖြင့် ရွှေရောင်အလင်းတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွား၏။ ကြီးမားလှသော “ရွှေချပ်ဝတ် မြေနဂါး” တစ်ကောင်မှာ အမှောင်ထဲမှ ဝုန်းကနဲ ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်း၏ ထက်မြက်သော လက်သည်းများမှာ ပြင်းထန်သော လေလှိုင်းများနှင့်အတူ ချင်းယွီ၏ လည်ပင်းဆီသို့ တည့်တည့် ဦးတည်လာပေသည်။

၎င်းမှာ မထင်မှတ်ဘဲ ရွှေအမြုတေအဆင့် မိစ္ဆာသားရဲ တစ်ကောင် ဖြစ်နေသည်။

ရွှေချပ်ဝတ် မြေနဂါး၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ အလွန်ပင် လျှို့ဝှက်လှပြီး ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ခြင်းတွင် ကျွမ်းကျင်ပေသည်။

မမျှော်လင့်ဘဲ တိုက်ခိုက်ခံလိုက်ရသဖြင့် ချင်းယွီမှာ မြေနဂါး၏ ကြီးမားသော အမြီးဖြင့် ရိုက်ခတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး နောက်သို့ ယိုင်နဲ့သွားကာ ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးစအချို့ စီးကျလာ၏။

“ဒီတိရစ္ဆာန်စုတ်.......” ချင်းယွီက ဒေါသတကြီး ဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ထဲမှ ပျံလွှားအပ်များမှာ တောက်ပလာကာ ရွှေချပ်ဝတ် မြေနဂါးဆီသို့ ဦးတည်သွားပေသည်။ မြေနဂါးမှာ ထူထဲသော အရေခွံရှိပြီး ခုခံနိုင်စွမ်းမှာလည်း အံ့မခန်းလှ၏။ ချင်းယွီ ပစ်လွှတ်လိုက်သော အပ်များမှာ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အဖြူရောင် အမှတ်အသား အနည်းငယ်သာ ထင်ကျန်ရစ်စေပေသည်။

မြေနဂါးမှာ ဒေါသထွက်သွားပြီး ၎င်း၏ ကြီးမားသော အမြီးကို ဘေးတိုက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ပြင်းထန်သော လေလှိုင်းများကြောင့် ချင်းယွီမှာ နောက်သို့ အကြိမ်ကြိမ် ဆုတ်ခွာနေရသည်။

သူသည် ထိပ်တိုက် မရင်ဆိုင်ရဲသဖြင့် သူ၏ ပုံရိပ်မှာ အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဂူအတွင်း၌ လှည့်ပတ်၍ အပ်များဖြင့် အဆက်မပြတ် ပစ်ခတ်နေသော်လည်း မြေနဂါးကို အနည်းငယ်မျှပင် ဒဏ်ရာမရစေနိုင်ချေ။

တိုက်ပွဲ ကြာလာသည်နှင့်အမျှ မြေနဂါးမှာ ပိုမို အားကောင်းလာသည်ကို မြင်ရသောအခါ ချင်းယွီ အချိန်ဆွဲမနေတော့ချေ။ သူသည် သူ၏ အကျွမ်းကျင်ဆုံးသော ဖြားယောင်းခြင်းအတတ်ကို အသုံးပြု၍ မြေနဂါး၏ စိတ်ကို ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ မြေနဂါး၏ တိုက်စစ်မှာ တဖြည်းဖြည်း အားနည်းလာ၏။

ချင်းယွီသည် သက်ပြင်းအသာချကာ မြေနဂါးကို အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရအောင် တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အရေး ယူလိုက်စဉ်မှာပင် မုန့်ဝမ်က သူ့ကို ခေါင်းခါပြသည်ကို မြင်လိုက်ရပေသည်။ ချင်းယွီသည် အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသော်လည်း မုန့်ဝမ်ကို ဆန့်ကျင်ခြင်း မပြုဘဲ သူ၏ တိုက်စစ်ကို ချက်ချင်း ရပ်တန့်လိုက်၏။

မုန့်ဝမ်သည် ပုံရိပ်ယောင်အတတ်ကို အသုံးပြု၍ ရွှေချပ်ဝတ် မြေနဂါးကို ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာထဲသို့ ဆွဲသွင်းလိုက်ပေသည်။ ထိုပုံရိပ်ယောင်ထဲတွင် သူမသည် နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးဖြင့် ၎င်း၏ စိတ်ကို နှိပ်စက်လိုက်၏။ ထို့နောက် မြေနဂါး၏ စိတ်ဓာတ်မှာ ပြိုလဲတော့မည့်ဆဲဆဲမှာပင် သူမ ကိုယ်တိုင် ပေါ်လာပြီး ၎င်းကို ကယ်တင်ပေးလိုက်ပေသည်။

ဤသို့ အကြိမ်ပေါင်း ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ ပြုလုပ်ပြီးနောက် ရွှေချပ်ဝတ် မြေနဂါးမှာ အစစ်နှင့် အတုကို ခွဲခြားနိုင်စွမ်း မရှိတော့ဘဲ မုန့်ဝမ်ကို ၎င်း၏ သခင်အဖြစ် တဖြည်းဖြည်း သတ်မှတ်လာတော့၏။

နောက်ဆုံးအကြိမ် ပုံရိပ်ယောင်ထဲမှ ထွက်လာသောအခါ မြေနဂါးမှာ ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး မုန့်ဝမ်ဆီသို့ ဝုန်းကနဲ ပြေးဝင်သွားသည်။

ချင်းယွီမှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး တားဆီးရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ရွှေချပ်ဝတ် မြေနဂါး၏ ကြီးမားသော ခေါင်းကြီးမှာ မုန့်ဝမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အသာအယာ ပွတ်သပ်နေပြီး အလွန်ပင် ယဉ်ပါးနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

“ဒါက......... သခင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုလိုက်တာလား” ချင်းယွီမှာ ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့် ကြည့်နေပြီး သူ၏ စိတ်ထဲ၌ များစွာ တုန်လှုပ်သွားပေသည်။

မူလက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး ယဉ်ပါးအောင် လုပ်ရန် ခက်ခဲလှသော ရွှေချပ်ဝတ် မြေနဂါးမှာ ယခုအခါ လိမ္မာသော အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်လေးတစ်ကောင်ပမာ ဖြစ်နေပြီး မုန့်ဝမ်အပေါ် အလွန်အမင်း အားကိုးတကြီး ဖြစ်နေသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော ပုံရိပ်ယောင် သံသရာစက်ဝန်းများကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် မြေနဂါး၏ စိတ်ဓာတ်မှာ လုံးဝ ပြိုလဲသွားပြီး အသစ်ပြန်လည် တည်ဆောက်ခြင်း ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

မုန့်ဝမ်၏ ပုံရိပ်ယောင်အတတ်မှာ သူ ထင်ထားသည်ထက် များစွာ သာလွန်နေကြောင်း၊ အတုကိုပင် အစစ်ဖြစ်အောင် လုပ်နိုင်ကြောင်း ချင်းယွီ နောက်ဆုံးတွင် သိလိုက်ရတော့၏။ ထို့ပြင် သူနှင့် မြေနဂါးတို့၏ တိုက်ပွဲမှာလည်း မုန့်ဝမ်၏ အစီအစဉ်ထဲမှ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုသာ ဖြစ်ပေသည်။

အကယ်၍ သူသာ မြေနဂါးကို အင်အားသုံး၍ မဖိနှိပ်ထားပါက မုန့်ဝမ်အနေဖြင့် ၎င်းကို ယဉ်ပါးအောင် လုပ်ရန် ယခုထက် ပို၍ အားစိုက်ထုတ်ရပေလိမ့်မည်။

၎င်းကို တွေးမိသောအခါ ချင်းယွီမှာ အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားသော်လည်း သူမကို ချီးကျူးစကားသာ ဆိုလိုက်၏။ “ဂျူနီယာညီမလေး မုန့်ဝမ်ရဲ့ ပုံရိပ်ယောင်အတတ်က ရွှေအမြုတေအဆင့် မိစ္ဆာသားရဲရဲ့ စိတ်ကိုတောင် ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်ဆိုတော့ တကယ်ကို အံ့ဩစရာပါပဲ”

“စီနီယာအစ်ကို ချင်းယွီရဲ့ ကူညီမှုသာ မပါရင် ငါလည်း ဒီလောက်အထိ အဆင်ပြေပြေ လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး” မုန့်ဝမ်က မြေနဂါး၏ ခေါင်းကို အသာအယာ ပွတ်သပ်ပေးရင်း ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

မြေနဂါးမှာ သူမ၏ သဘောထားကို သိရှိသည့်အလား ၎င်း၏ ပါးစပ်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ၎င်း သိမ်းဆည်းထားသော သတ္ထုတွင်းထွက် ကျောက်တုံးများအားလုံးကို ထွေးထုတ်လိုက်ပေသည်။

အရောင်အသွေး စုံလင်လှသော သတ္ထုပုံကြီးမှာ မုန့်ဝမ်၏ ခြေရင်း၌ ပုံကျသွား၏။ ၎င်းတို့ထဲတွင် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများအတွက်ပင် အလွန် အဖိုးတန်လှသော ရှားပါး ပစ္စည်းအချို့ ပါဝင်နေပေသည်။

မုန့်ဝမ်က ၎င်းတို့ကို ကျေနပ်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကျောက်တုံးများ၏ တစ်ဝက်ခန့်ကို ယူ၍ ချင်းယွီအား ပေးလိုက်၏။ “ဒါတွေက စီနီယာအစ်ကို ချင်းယွီရဲ့ ကူညီမှုအတွက် ရရှိမယ့် ဆုလာဘ်တွေပါပဲ။ စီနီယာ စိတ်ကျေနပ်ရဲ့လား”

“ဒါက ငါ့အတွက် ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ ဂျူနီယာညီမလေးက အရမ်း အားနာတတ်တာပဲ” ချင်းယွီ၏ စိတ်ထဲမှ မကျေနပ်မှုများမှာ ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။

သူသည် အားနာဟန်ဆောင်၍ စကားအနည်းငယ် ပြောပြီးနောက် ထိုကျောက်တုံးများကို ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်ပေသည်။ မိစ္ဆာသားရဲမှ ပေးသော ကျောက်တုံးများ ဖြစ်သဖြင့် ကိုယ်ပိုင်တူးဖော်သည်ဟုလည်း မသတ်မှတ်နိုင်ချေ။

ရွှေချပ်ဝတ် မြေနဂါးကို ထိုနေရာတွင်ပင် ဆက်လက် ပုန်းအောင်းနေရန် ညွှန်ကြားပြီးနောက် ချင်းယွီမှာ ထပ်မံ၍ ရှေ့မှ ဦးဆောင်ကာ သူတို့ သုံးဦးစလုံး သတ္ထုတွင်းထဲသို့ ဆက်လက် ဝင်ရောက်သွားကြပေသည်။

ချင်းယွီသည် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် မုန့်ဝမ်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သိလိုက်ရ၏။

သူမသည် လီဖော်ထျန်းကို မယုံကြည်သဖြင့် မိစ္ဆာသားရဲများကို ယဉ်ပါးအောင် လုပ်ခြင်းမှာ ကျောက်တုံးများ ရရှိရန်သာ မဟုတ်ဘဲ လီရွှမ်ရိနှင့် လင်းချင်းယွဲ့တို့၏ စွမ်းအားကို စမ်းသပ်ရန်အတွက်လည်း ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းကို သိလိုက်ရသောအခါ ချင်းယွီ၏ စိတ်ထဲမှ နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော မကျေမနပ်မှုများမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။

သူတို့အဖွဲ့သည် အောက်ဘက်သို့ ဆက်လက် ဝင်ရောက်သွားကြပြီး ယခင်နည်းလမ်းအတိုင်းပင် သတ္ထုတွင်းထဲ၌ နေထိုင်သော ရွှေအမြုတေအဆင့် မိစ္ဆာသားရဲ အများအပြားကို အောင်နိုင်ခဲ့ကြပေသည်။

၎င်းတို့ထဲတွင် ကြီးမားသော မြွေဟောက်နှင့်တူသည့် “ရွှေမျိုသားရဲ”၊ အလွန် အဆိပ်ပြင်းသော “အရိုးစားဖား” နှင့် ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံး ဆူးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော “သံချပ်ဝတ် ဝက်ဝံ” တို့ ပါဝင်ပေသည်။

ထိုမိစ္ဆာသားရဲများ အားလုံးမှာ မုန့်ဝမ်၏ ပုံရိပ်ယောင်အောက်တွင် အရှုံးပေးခဲ့ကြရတော့၏။

အခန်း (၂၀၃) တိုက်ပွဲအတွင်း အဆင့်တက်ခြင်း

ထိုမိစ္ဆာသားရဲများသည် အဆုံးမဲ့သော နာကျင်မှုနှင့် နှိပ်စက်မှုများမှ ကယ်တင်ပေးမည့် တစ်ဦးတည်းသော ကယ်တင်ရှင်အဖြစ် မုန့်ဝမ်ကို မှတ်ယူသွားကြပြီး သူတို့ ဝှက်ထားသော သတ္ထုတွင်းထွက်ကျောက်များအားလုံးကို ကြည်ဖြူစွာ ပေးအပ်လိုက်ကြတော့၏။

၎င်းတို့ထဲတွင် လူဦးခေါင်းခန့်ရှိသော “ရေခဲဥက္ကာခဲ” တစ်ခုပင် ပါဝင်နေပြီး ကြွယ်ဝလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ထုတ်လွှတ်နေသဖြင့် ချင်းယွီမှာပင် မနာလိုဖြစ်နေသည်။

ကိုယ်ယောင်ဖျောက်ခြင်းနှင့် ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ခြင်းတွင် ကျွမ်းကျင်သော မိစ္ဆာသားရဲ တစ်ကောင်၊ နှစ်ကောင်ကိုသာ မုန့်ဝမ်က ချန်ထားပြီး ကျန်ရှိသော သားရဲများမှာမူ သူမနောက်မှ လိမ္မာစွာ လိုက်ပါလာကြရာ တကယ့်ကို မိစ္ဆာသားရဲတပ်ဖွဲ့ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

ထိုစဉ်မှာပင် မုန့်ဝမ်က ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး လာခဲ့သော လမ်းဘက်သို့ ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်၏။ “သူတို့ ရောက်လာပြီ”

လီရွှမ်ရိနှင့် လင်းချင်းယွဲ့တို့ မှီလာကြပြီဖြစ်ကြောင်း၊ သူမ ပထမဆုံး ယဉ်ပါးစေခဲ့သော ရွှေချပ်ဝတ် မြေနဂါးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရပြီဖြစ်ကြောင်း ချင်းယွီ ချက်ချင်း နားလည်လိုက်ပေသည်။

“တိုက်ပွဲ အခြေအနေက ဘယ်လိုလဲ”

မုန့်ဝမ်သည် မျက်လုံးကိုမှိတ်ကာ ခဏမျှ အာရုံခံကြည့်ပြီးနောက် အသာအယာ ခေါင်းခါလိုက်ပေသည်။ “နှစ်ယောက်ကို တစ်ယောက်ဆိုတော့ ရွှေချပ်ဝတ် မြေနဂါးက သိပ်ကြာကြာ ခံမှာမဟုတ်ဘူး။ အဲဒီနှစ်ယောက်အပြင် ထာဝရစိတ်ဝိညာဉ်ဂိုဏ်းက ဟွာလီနဲ့ ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းက ချင်ရှောက်ယန်တို့လည်း ဆင်းလာကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့နှစ်ယောက်ကတော့ မြေနဂါးကို ဝင်မတိုက်ဘူး”

ချင်းယွီက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။ “တစ်ခုခု စမ်းသပ်နိုင်ခဲ့တာ ရှိလား”

“လီရွှမ်ရိက ဓားပြား ကို သုံးတယ်၊ သူ့ရဲ့ ဓားသိုင်းက သပ်ရပ်ပြီး ပြင်းထန်တယ်။ လင်းချင်းယွဲ့ကတော့ ဆန့်ကျင်ဘက်ပဲ၊ သူမရဲ့ ဓားသိုင်းက မြူခိုးတွေလို လွင့်မျောနေပြီး လျင်မြန်သလို ခန့်မှန်းရလည်း ခက်တယ်။”

မုန့်ဝမ်က မျက်လုံးပြန်ဖွင့်လိုက်ပြီး “တစ်ယောက်က တိုက်စစ်၊ တစ်ယောက်က ခံစစ်နဲ့ သူတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ ပူးပေါင်းမှုက အပြစ်ပြောစရာ မရှိဘူး။ မြေနဂါးက သူ့ရဲ့ အကြေးခွံတွေနဲ့ ခဏတော့ တောင့်ခံနိုင်ခဲ့ပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာ လီရွှမ်ရိရဲ့ ဓားချက်နဲ့ ခေါင်းပြတ်သွားပြီ”

ချင်းယွီ၏ အမူအရာမှာ မသိမသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းထဲ၌ စိုးရိမ်မှုများ ဖြတ်ပြေးသွားပေသည်။ သူကိုယ်တိုင် ထိုမြေနဂါးနှင့် တိုက်ခဲ့ဖူးသဖြင့် ၎င်း၏ ခုခံနိုင်စွမ်းမှာ မည်မျှ ကြောက်စရာကောင်းကြောင်း ကောင်းကောင်း သိထား၏။

သို့ပါသော်လည်း လီရွှမ်ရိနှင့် လင်းချင်းယွဲ့တို့၏ လက်ထဲတွင် အမွှေးတိုင်တစ်ဝက်စာ အချိန်လေးအတွင်းမှာပင် အသက်ပျောက်သွားရသည်။

ဤဓားကျင့်ကြံသူများသည် အစွမ်းထက်ရုံသာမက အပင်ပန်းခံ ကျင့်ကြံထားသူများ ဖြစ်သဖြင့် သူတို့၏ စိတ်ဓာတ်မှာလည်း သာမန်ထက် များစွာ ပိုမို ခိုင်မာကြပေသည်။

သူ၏ ဖြားယောင်းခြင်းအတတ်နှင့် ပုံရိပ်ယောင်များမှာ လီရွှမ်ရိနှင့် လင်းချင်းယွဲ့တို့အပေါ်တွင် ထိရောက်မှု များစွာ လျော့နည်းသွားနိုင်ပေသည်။

ကံကောင်းသည်မှာ ဂျူနီယာညီမလေး မုန့်ဝမ်တွင် အမျှော်အမြင် ရှိသဖြင့် ရွှေအမြုတေအဆင့် မိစ္ဆာသားရဲ အများအပြားကို ကြိုတင် အောင်နိုင်ထားခြင်းပင်။

ဤမိစ္ဆာသားရဲများသည် သာမန်အမျိုးအစားများ ဖြစ်သည့်တိုင် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံခြင်း စွမ်းအားများ ရှိကြပေသည်။ သူတို့ သုံးဦး၏ အစွမ်းနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် လက်ရှိ လိုက်လံတိုက်ခိုက်နေသူများကို ရင်ဆိုင်ရန် လုံလောက်ပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ ကောင်းကောင်း စီစဉ်နိုင်လျှင် သူတို့ကို ထောင်ချောက်ထဲ ဆွဲသွင်းနိုင်ကောင်း၏......... ၎င်းကို တွေးမိသောအခါ ချင်းယွီသည် မုန့်ဝမ်၏ ပတ်ပတ်လည်ရှိ မိစ္ဆာသားရဲများကို မသိစိတ်ဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်ပေသည်။

မုန့်ဝမ်သည် သူမ၏ သွယ်လျသော လက်ကလေးကို အသာအယာ မြှောက်လိုက်ပြီး မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်၏ နဖူးပေါ်သို့ ဖိလိုက်သည်ကို သူ မြင်လိုက်ရ၏။

ထိုသားရဲမှာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ မျက်ဝန်းများတွင် နာကျည်းမှုနှင့် အားကိုးရာမဲ့မှုများ ပေါ်လာသော်လည်း အနည်းငယ်မျှပင် ပြန်လည် မခုခံချေ။

ယင်းအစား မုန့်ဝမ်က ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ နှလုံးသွေးများကို ထုတ်ယူနိုင်ရန် ကြည်ဖြူစွာပင် ခွင့်ပြုလိုက်ပေသည်။ သေလုနီးပါး ဖြစ်နေသည့်တိုင် ၎င်း၏ မျက်လုံးထဲတွင် နောင်တဟူ၍ မရှိချေ။

ဤမြင်ကွင်းက ချင်းယွီကို အမှန်ပင် တုန်လှုပ်သွားစေသည်။ မုန့်ဝမ်သည် ဤသားရဲများကို ရွှန်ထျန်းဓားဂိုဏ်းကလူများကို တိုက်ခိုက်ရန်အတွက် ယဉ်ပါးအောင် လုပ်ထားခြင်းဟု သူ ထင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူမက ၎င်းတို့ကို သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် အသုံးချနေလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ချေ။

မုန့်ဝမ်က ဒုတိယမြောက် သားရဲဆီသို့ လက်လှမ်းလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ သူ အမြန် ရှေ့တိုးလိုက်ပြီး ထိုသားရဲရှေ့တွင် ကာကွယ်လိုက်ပေသည်။

“ဂျူနီယာညီမလေး မုန့်ဝမ်......... နင် ဘာလုပ်နေတာလဲ”

“ကျင့်ကြံနေတာလေ”

မုန့်ဝမ်က ချင်းယွီ၏ စိတ်ကို ဖောက်ထွင်းမြင်နေသည့်အလား သူ့ကို အေးဆေးစွာ ကြည့်လိုက်၏။ “ငါတို့ သွေးလမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူတွေက ဒီလိုပဲ ကျင့်ကြံကြတာ”

သူတစ်ပါး ကျင့်ကြံနေသည်ကို နှောင့်ယှက်ခြင်းမှာ မိဘကို သတ်သည်နှင့် တူသည်ဟူသော စကားကို သတိရလိုက်မိသဖြင့် ချင်းယွီ၏ အမူအရာမှာ ချက်ချင်းပင် မသာမယာ ဖြစ်သွားသည်။

“ဟင်း......... ငါက ဂျူနီယာညီမလေး ကျင့်ကြံတာကို နှောင့်ယှက်ချင်လို့ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခုက ရန်သူတွေ ရောက်နေပြီလေ၊ ဒီရွှေအမြုတေအဆင့် မိစ္ဆာသားရဲတွေက တိုက်ခိုက်ရေးအတွက် အသုံးဝင်တဲ့ အင်အားစုတွေ မဟုတ်ဘူးလား။ အခုလိုမျိုး ဖျက်ဆီးပစ်တာက နည်းနည်းတော့ နှမြောစရာ မကောင်းဘူးလား”

“နှမြောစရာ ဟုတ်လား.........”

မုန့်ဝမ်က ချင်းယွီ၏ စကားကို အသာအယာ ပြန်ပြောလိုက်ပြီး သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် နားလည်ရခက်သော လှောင်ပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။ “ငါ ဒီသားရဲတွေကို ယဉ်ပါးအောင် လုပ်ခဲ့တာက သူတို့ဆီက အကျိုးကျေးဇူး အများဆုံး ရနိုင်ဖို့ပဲ။ သူတို့ဆီက နှလုံးသွေးအားလုံးကို ရရှိဖို့ပဲလေ။ အဲဒါကို ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး နှမြောစရာလို့ ပြောနိုင်တာလဲ”

ချင်းယွီက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။ “စော်ကားသလို ဖြစ်ရင်လည်း ခွင့်လွှတ်ပါ ဂျူနီယာညီမလေး။ ဒီသားရဲတွေကို သုံးပြီး ဂျူနီယာညီမလေး အဆင့်တက်နိုင်မလားဆိုတာက တစ်ပိုင်း၊ တကယ်လို့ အဆင့်တက်သွားရင်တောင် အခု ရင်ဆိုင်နေရတဲ့ ပြဿနာကို အဖြေရှာပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီအစား ဒီသားရဲတွေကို ချန်ထားရင် လာမယ့် တိုက်ပွဲမှာ အများကြီး အထောက်အကူ ဖြစ်လိမ့်မယ်”

၎င်းကို ကြားသောအခါ မုန့်ဝမ်က ဘာမျှ ငြင်းခုံမနေတော့ဘဲ “ရွှမ်ကျီ” ဟုသာ အသာအယာ အမိန့်ပေးလိုက်ပေသည်။ ရုပ်သေးရုပ်ပမာ ငြိမ်သက်နေသော ရွှမ်ကျီသည် ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလာပြီး ချင်းယွီ၏ လမ်းကြောင်းကို တိတ်တဆိတ် ပိတ်ဆို့လိုက်၏။ သူ၏ ခြိမ်းခြောက်နေသော အရှိန်အဝါမှာ ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ချေ။

ချင်းယွီ၏ မျက်နှာမှာ မသာယာလှတော့ချေ။ သူသည် မုန့်ဝမ် တစ်ယောက်တည်းကိုပင် ရင်ဆိုင်ရန် ယုံကြည်မှု မရှိလှဘဲ ယခု သူနှင့် အစွမ်းမနိမ့်သော ရွှမ်ကျီပါ ရှိနေသည်ဖြစ်ရာ အခြေအနေမှာ ပို၍ ဆိုးရွားပေသည်။

သူသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး လေသံကို လျှော့ကာ လိမ္မာပါးနပ်စွာ ဆိုလိုက်ပေသည်။ “ဂျူနီယာညီမလေး မုန့်ဝမ်......... ငါ့ရဲ့ အကြံပေးချက်ကို ထပ်ပြီး မစဉ်းစားတော့ဘူးလား”

မုန့်ဝမ်က ဘာမျှ ပြန်မပြောဘဲ ဒုက္ခိတသားရဲကိုသာ လက်လှမ်းလိုက်ပြီး “သွေးမိစ္ဆာ ကောင်းကင်ဘုံကျင့်စဉ်” ကို လှည့်ပတ်ကာ ၎င်းတို့၏ နှလုံးသွေး အဆီအနှစ်များကို ဆက်လက် စုပ်ယူနေတော့၏။

ချင်းယွီသည် သက်ပြင်းချရင်း ခေါင်းခါလိုက်ပေသည်။ သူ နားချခဲ့သော်လည်း မုန့်ဝမ်က သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်လမ်းကိုသာ ဇွတ်ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ တိုက်ပွဲဖြစ်လာသောအခါ အရှုံးနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ကို သူ စိုးရိမ်မိပေသည်။

ရွှေအမြုတေအဆင့် မိစ္ဆာသားရဲများဆီမှ နှလုံးသွေး အမြောက်အမြားကို စုပ်ယူပြီးနောက် မုန့်ဝမ်၏ အရှိန်အဝါမှာ ပိုမို နက်နဲလာသည်။ ထူထပ်လှသော သွေးမိစ္ဆာဓာတ်များမှာ သူမ၏ ပတ်ဝန်းကျင်၌ ဝဲလှည့်နေပြီး လက်ဆုပ်လက်ကိုင် ပြနိုင်လောက်သော သွေးမြူခိုးများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ သူမကို လွှမ်းခြုံထား၏။

ချင်းယွီမှာ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။ ရွှေအမြုတေအဆင့် မိစ္ဆာသားရဲ အနည်းငယ်ကိုသာ စုပ်ယူရသေးသော်လည်း မုန့်ဝမ်၏ အရှိန်အဝါမှာ အဆင့်တက်တော့မည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ပေါက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

သွေးလမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူများသည် အမှန်ပင် တိုးတက်မှု အမြန်ဆုံး လမ်းစဉ်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်....... အရင်းအမြစ်သာ လုံလောက်လျှင် လျင်မြန်စွာ တိုးတက်နိုင်သည်။

“ဝုန်း.......”

မိစ္ဆာသားရဲများဆီမှ နှလုံးသွေးအားလုံးကို စုပ်ယူပြီးနောက် မုန့်ဝမ်၏ ကိုယ်တွင်းမှ စွမ်းအားမှာ နောက်ဆုံးတွင် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ရီသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သွေးမြူခိုးများမှာလည်း ပိုးအိမ်ထဲမှ ရုန်းထွက်တော့မည့်အလား ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခတ်လာတော့၏။

“သူမ အဆင့်တက်သွားပြီ.......”

ချင်းယွီ၏ ရင်ထဲ၌ ဒိန်းကနဲ ဖြစ်သွားသည်။ မုန့်ဝမ်၏ အရှိန်အဝါမှာ ဤခဏ၌ပင် အရည်အသွေးပိုင်းဆိုင်ရာ ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားပြီး အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် (၇) မှ အဆင့် (၈) သို့ ခုန်တက်သွားကြောင်း သူ ခံစားလိုက်ရပေသည်။

မုန့်ဝမ်သည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်လိုက်၏။ သူမ၏ သွေးပင်လယ်အတွင်း၌ ပိုမို ပျစ်ခဲလာသော “သွေးဝိညာဉ်ရေစင်” များကို အာရုံခံမိသောအခါ သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ကျေနပ်သည့် အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်သန်းသွားသည်။ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် (၈) ....... ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့ ရောက်ရန် နောက်တစ်လှမ်းသာ လိုတော့၏။

ထိုစဉ်မှာပင် မုန့်ဝမ်၏ ဘေး၌ တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြပ်ပေးနေသော ရွှမ်ကျီသည် သူတို့ လာခဲ့သော လမ်းဘက်သို့ ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ “လူတွေ ရောက်လာပြီ”

ချင်းယွီ၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မုန့်ဝမ်ကို မသိစိတ်ဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်၏။ “ဂျူနီယာညီမလေး မုန့်ဝမ်......... တန်ပြန်ဖို့ နည်းလမ်း စဉ်းစားထားပြီးပြီလား”

“ဘာတွေ လောနေတာလဲ။ သူတို့ ရောက်လာမှတော့ ငါတို့ကလည်း လက်ဆောင်ကြီးကြီးမားမားလေး ပြင်ဆင်ပြီး ကြိုဆိုရမှာပေါ့” မုန့်ဝမ်က သူမ၏ သွယ်လျသော လက်ကလေးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကျန်ရှိနေသော သွေးမြူခိုးများမှာ လျင်မြန်စွာ လွင့်စင်သွားပြီး သွေးနံ့ သင်းသင်းလေးသာ ကျန်ရစ်တော့၏။

လီရွှမ်ရိနှင့် လင်းချင်းယွဲ့တို့ ဓားစီး၍ ရောက်လာကြသောအခါ မြေပြင်ပေါ်၌ ပြန့်ကျဲနေသော မိစ္ဆာသားရဲ အကြွင်းအကျန်များကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူတို့၏ အမူအရာများမှာ ချက်ချင်းပင် တည်ကြည်သွားကြပေသည်။

“သွေးအရှိန်အဝါတွေက တော်တော်ပြင်းတာပဲ။ သူတို့ ဒီမှာ ရှိနေခဲ့တာ မကြာသေးဘူး ထင်တယ်” လင်းချင်းယွဲ့၏ လှပသော မျက်ခုံးလေးများမှာ အနည်းငယ် တွန့်ချိုးသွားပြီး သူမ၏ လက်ထဲမှ ဓားရှည်မှာလည်း သခင်၏ သတိထားမှုကို သိရှိသည့်အလား တုန်ခါလျက် အသံမြည်နေပေသည်။

ဟွာလီနှင့် ချင်ရှောက်ယန်တို့မှာလည်း ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါလာပြီး ဤသတ္ထုတွင်းတွင်းဧရိယာထဲသို့ ဝင်ရောက်လာကြ၏။ ချင်ရှောက်ယန်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်ကာ လေထဲမှ သွေးနံ့ကို ရှူရှိုက်လိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်၍ ထောက်ခံလိုက်ပေသည်။

“ဂရုစိုက်ကြဦး၊ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းကလူတွေ အနားမှာ ပုန်းနေနိုင်တယ်”

ဟွာလီသည် သူမ၏ လက်ထဲရှိ ပန်းနွယ်ပင်များကို အသာအယာ ပွတ်သပ်လိုက်ရာ သူမ၏ ချောမောလှပသော မျက်နှာထက်တွင် အေးစက်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။ “သူတို့ ဘာပရိယာယ်ပဲ သုံးသုံး......... ဒီနေ့တော့ သူတို့ ဘယ်လိုမှ ပြေးမလွတ်စေရဘူး.......”

အခန်း (၂၀၄) အချင်းချင်း ကတောက်ကဆဖြစ်ခြင်း

လီရွှမ်ရိ၏ အကြည့်မှာ လျှပ်စီးပမာ ထက်မြက်လှပြီး မှောင်မှိုင်နေသော သတ္ထုတွင်းတွင်းဧရိယာကို ဝေ့ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်၏။ "ရှာကြ......."

ထိုလေးဦးမှာ လူစုခွဲလိုက်ကြပြီး တစ်ယောက်လျှင် နေရာတစ်ခုစီ ရွေးချယ်ကာ လျင်မြန်စွာ ရှာဖွေကြသည်။ မကြာမီမှာပင် ချင်ရှောက်ယန်သည် ကျောက်ဆောင်ကြား၌ ကြည်လင်သော အပြာရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုကို တွေ့ရှိသွားသည်။

သူ၏ စိတ်ထဲ၌ လှုပ်ရှားသွားပြီး ကျောက်ခဲများကို မသိမသာ ဖယ်ရှားလိုက်ရာ လူဦးခေါင်းခန့်ရှိသော “ရေခဲဥက္ကာခဲ” တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာ၏။ ချင်ရှောက်ယန်မှာ ဝမ်းသာအားရဖြစ်လွန်းသဖြင့် အသက်ရှူပင် မြန်လာတော့သည်။

ဤရေခဲဥက္ကာခဲမှာ ဝိညာဉ်လက်နက်များ သွန်းလုပ်ရန်အတွက် အကောင်းဆုံး ပစ္စည်းဖြစ်ရာ အကယ်၍ ၎င်းကို အဓိကပစ္စည်းအဖြစ် အသုံးပြုနိုင်ပါက လက်နက်၏ စွမ်းအားမှာ အံ့မခန်း ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

သူသည် ရေခဲဥက္ကာခဲကို သိမ်းဆည်းရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် သူ့အနားတွင် အရှိဆုံးဖြစ်သော ဟွာလီက ရုတ်တရက် လှမ်းကြည့်လာ၏။

“စီနီယာအစ်ကို ချင်......... ဘာလေး တွေ့တာလဲ။ ဂျူနီယာညီမလေးကိုလည်း ပြပါဦး” ဟွာလီသည် ပေါ့ပါးသော ခြေလှမ်းများဖြင့် ချင်ရှောက်ယန်၏ နောက်သို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာပြီး စူးစမ်းသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေသည်။

ချင်ရှောက်ယန်က ရေခဲဥက္ကာခဲကို သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲသို့ အမြန်ထည့်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများ ကစားလျက် ပြန်ပြောလိုက်၏။ “ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး၊ သာမန် သတ္ထုတွင်းထွက်ကျောက်တွေပါ”

ဟွာလီက သူမ၏ ပါးစပ်ကို လက်ဖြင့်အုပ်ကာ ရယ်မောလိုက်ပေသည်။ “စီနီယာအစ်ကို ချင်ကလည်း ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ကပ်စေးနည်းနေရတာလဲ။ တွေ့တဲ့သူက ပိုင်ရှင်ပဲ မဟုတ်လား”

လီရွှမ်ရိနှင့် လင်းချင်းယွဲ့တို့သည် ထိုအသံကို ကြားသောအခါ မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လျက် လှမ်းကြည့်လာကြ၏။ “ဘာဖြစ်တာလဲ”

ချင်ရှောက်ယန်၏ မသာယာသော မျက်နှာနှင့် ရှင်းပြလိုစိတ်မရှိမှုကို မြင်သောအခါ ဟွာလီကသာ ကြားဝင်ပြောပြလိုက်ပေသည်။ “စီနီယာအစ်ကို ချင်က လူဦးခေါင်းခန့်ရှိတဲ့ ရေခဲဥက္ကာခဲကို တွေ့တာလေ”

၎င်းကို ကြားသော် လီရွှမ်ရိနှင့် လင်းချင်းယွဲ့တို့မှာလည်း အံ့အားသင့်သွားကြ၏။ ရေခဲဥက္ကာခဲများမှာ အလွန် ရှားပါးလှရာ သာမန်အားဖြင့် သစ်ကြားသီးခန့်ရှိသော အပိုင်းအစတစ်ခုကို ရှာတွေ့ရန်ပင် ခက်ခဲလှပေသည်။

ဤမျှ ကြီးမားသော ရေခဲဥက္ကာခဲမှာ အမှန်ပင် တန်ဖိုးဖြတ်၍မရနိုင်ချေ။ လီရွှမ်ရိနှင့် လင်းချင်းယွဲ့တို့ အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြပြီး စိတ်ထဲ၌ လှုပ်ရှားသွားကြ၏။

သို့သော် လင်းချင်းယွဲ့မှာ ပို၍ စေ့စပ်သေချာပြီး အတွေးနက်သူ ဖြစ်ပေသည်။ “ဒီလို ရေခဲဥက္ကာခဲကြီးက ဘာမှမဟုတ်ဘဲ ပေါ်လာတာက သံသယဖြစ်စရာပဲ။ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေက အရမ်း ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲတာ။ နတ်သားတော် ချင်......... ထောင်ချောက်ထဲ မကျစေနဲ့ဦး”

လီရွှမ်ရိကလည်း ထောက်ခံလိုက်ပေသည်။ “ဟုတ်တယ်၊ နတ်သားတော် ချင်အနေနဲ့ ရေခဲဥက္ကာခဲကို ထုတ်ပြပါလား၊ ငါတို့ သေသေချာချာ စစ်ဆေးပေးမယ်”

ချင်ရှောက်ယန်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ရာ သူ၏ မကျေနပ်မှုမှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာ၏။ ထိုနှစ်ဦးမှာ တရားမျှတဟန်ဖြင့် ပြောနေကြသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ သူ၏ ရတနာကို လိုချင်နေကြခြင်းသာ ဖြစ်ပေသည်။ ဟွာလီပင်လျှင် ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်ကာ ဝိုင်းဝန်း နားချနေတော့၏။

“စီနီယာအစ်ကို ချင်......... ဂျူနီယာညီမလေး လင်း ပြောတာ မှန်တယ်။ ဘေးကင်းအောင်လို့ ရေခဲဥက္ကာခဲကို ထုတ်ပြလိုက်တာက ပိုကောင်းပါတယ်”

ချင်ရှောက်ယန်သည် ရရှိထားပြီးသား ရတနာကို ထုတ်ပြရန် ဝန်လေးနေပေသည်။ သို့သော် သူတို့ ပြောသည်မှာလည်း အကျိုးအကြောင်း မရှိသည်တော့ မဟုတ်ချေ။ သူ တွေ့ရှိစဉ်က အပေါ်ယံသာ စစ်ဆေးခဲ့ရသဖြင့် အချို့အချက်များကို လွဲချော်သွားနိုင်ပေသည်။

“အရင်ဆုံး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောထားမယ်။ ဒီရေခဲဥက္ကာခဲကို ငါ တွေ့တာ။ မင်းတို့ကို ပြလို့ ရပေမဲ့ အတင်းလုဖို့ ကြိုးစားရင်တော့ ငါ ရန်သူဖြစ်သွားလိမ့်မယ်” ချင်ရှောက်ယန်က အေးစက်သော အသံဖြင့် သတိပေးလိုက်ပြီးနောက် ရေခဲဥက္ကာခဲကို မလိုလားသော်လည်း ထုတ်ပြလိုက်ပေသည်။

ကြည်လင်သော အပြာရောင် ကျောက်တုံးကြီး ပေါ်လာသည်နှင့် လူတိုင်း၏ အာရုံမှာ ထိုအပေါ်သို့ ချက်ချင်း ရောက်သွားတော့၏။

အထူးသဖြင့် ဟွာလီ၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပလာပြီး လိုချင်တပ်မက်စိတ်များမှာ မျက်နှာပေါ်တွင် အထင်းသား ပေါ်လွင်နေပေသည်။ လင်းချင်းယွဲ့သည်လည်း ချင်ရှောက်ယန် လက်ထဲမှ ရေခဲဥက္ကာခဲကို ကြည့်ရင်း အသက်ရှူပင် မြန်လာ၏။

ပထမဆုံး ကြားရစဉ်က ဤရေခဲဥက္ကာခဲ ပေါ်လာပုံမှာ အလွန် ထူးဆန်းနေသဖြင့် သူမက ထောင်ချောက်ဟု ယူဆခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် သေသေချာချာ စစ်ဆေးကြည့်သောအခါ ဤရေခဲဥက္ကာခဲမှာ အစစ်အမှန် ဖြစ်ရုံသာမက အဆင့်အတန်းမှာလည်း အလွန် မြင့်မားလှပြီး သန့်စင်သော ရေခဲစွမ်းအင်များ ပါဝင်နေသည်။ ၎င်းမှာ ဓားပျံ သွန်းလုပ်ရန်အတွက် အကောင်းဆုံး ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

သူတို့ သုံးဦးစလုံးက လောဘတကြီး စိုက်ကြည့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ချင်ရှောက်ယန်မှာ မကောင်းသော အတိတ်နိမိတ်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။ သူသည် ရေခဲဥက္ကာခဲကို သိုလှောင်အိတ်ထဲ ပြန်ထည့်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် လင်းချင်းယွဲ့က ဆိုလာပေသည်။

“စီနီယာအစ်ကို ချင်......... ဒီရေခဲဥက္ကာခဲကို စီနီယာ တွေ့တာ ဆိုပေမဲ့လည်း.........” လင်းချင်းယွဲ့က မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်ကာ ဝေခွဲမရဟန်ဖြင့် အရိပ်အမြွက် ပြောလိုက်၏။ “ဂိုဏ်းအသီးသီးက တပည့်တွေအနေနဲ့ သတ္ထုတွင်းထွက်ကျောက်တွေကို ကိုယ်ပိုင်သတ္ထုတူးဖော် ခွင့် မရှိဘူး။ တကယ်ဆိုရင် ဒီရေခဲဥက္ကာခဲကို ဂိုဏ်းကို အပ်ရမှာလေ”

ချင်ရှောက်ယန်၏ မျက်နှာမှာ တင်းမာသွားတော့၏။ သူက မလိုလားသော်လည်း..... “အားလုံးပဲ......... ဒါကို ငါက အရင်ဆုံး တွေ့ခဲ့တာပဲလေ။ ဒီလို လုပ်ရင် ဘယ်လိုလဲ......... ငါက တစ်ဝက်ယူမယ်၊ ကျန်တဲ့ တစ်ဝက်ကိုတော့ မင်းတို့ သုံးယောက် အညီအမျှ ခွဲယူလိုက်ကြ”

“စီနီယာအစ်ကို ချင်......... အဲဒါက နည်းနည်းတော့ မသင့်တော်ဘူး မဟုတ်လား” ဟွာလီက ချိုသာစွာ ပြုံးလိုက်သော်လည်း သူမ၏ လေသံမှာ အတ္တမရှိဟန် ဆောင်နေပေသည်။ “ငါတို့ရဲ့ လက်ရှိတာဝန်က သတ္ထုတွင်းကို လောဘတက်နေတဲ့ တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူတွေကို နှင်ထုတ်ဖို့ပဲလေ၊ ရတနာ ရှာဖို့ မဟုတ်ဘူး။ ဒီရေခဲဥက္ကာခဲကို ဂိုဏ်းကို အပ်ပြီးမှ စနစ်တကျ ခွဲဝေတာက ပိုပြီး တရားမျှတလိမ့်မယ်”

“နတ်သမီး ဟွာလီ......... မင်း ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ” ချင်ရှောက်ယန်၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်သွား၏။ ဟွာလီသည် သူ၏ ခွဲဝေမှုအစီအစဉ်ကို မကျေနပ်သဖြင့် တမင် ပြောနေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သူ သိသည်။ သူမ၏ လောဘကလည်း ကြီးမားလှသည်။

“ဒီရေခဲဥက္ကာခဲကို ငါ တွေ့တာ၊ ဒါကြောင့် ငါနဲ့ပဲ ဆိုင်တယ်။ မင်းတို့ကို တစ်ဝက်ပေးတာကတောင် ငါတို့ရဲ့ ခင်မင်မှုကို ထောက်ထားလို့ပဲ။ အခွင့်အရေးကို အလွဲသုံးမစားနဲ့.......”

ဟွာလီက သူမ၏ ပါးစပ်ကို အုပ်၍ ရယ်လိုက်ပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင် ကောက်ကျစ်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွား၏။ “စီနီယာအစ်ကို ချင်ကလည်း မှားနေပြီ။ တွေ့တဲ့သူက ပိုင်ရှင်ပဲ မဟုတ်လား။ ပြီးတော့ ဒီသတ္ထုတွင်းတွင်းကို ငါတို့ လေးယောက်အတူတူ ရှာတွေ့ခဲ့တာလေ။ စီနီယာက ဘာလို့ တစ်ဝက်တောင် တစ်ယောက်တည်း ယူချင်နေရတာလဲ”

လီရွှမ်ရိက ခေါင်းညိတ် ထောက်ခံလိုက်ပေသည်။ “မှန်တယ်၊ တွေ့တဲ့သူက ပိုင်ရှင်ပဲ။ ဒီရေခဲဥက္ကာခဲကို လေးပိုင်း ပိုင်းပြီး တစ်ယောက် တစ်ပိုင်းစီ ယူကြတာပေါ့.......”

ချင်ရှောက်ယန်မှာ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွား၏။ “မင်းတို့တွေ တော်တော် လွန်လာပြီ.......”

“စကားကောင်းကောင်းနဲ့ပြောတုန်း နားမထောင်ရင်တော့ အင်အားသုံးရမှာပဲ.......” လီရွှမ်ရိက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး သူ၏ ဓားရှည်ကို ဓားအိမ်ထဲမှ ထုတ်လိုက်ရာ အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ချင်ရှောက်ယန်ဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။။

“မင်းက ဒီလို ခွဲဝေတာကို သဘောမတူဘူးဆိုတော့ အချိန်ဖြုန်းပြီး ငြင်းခုံမနေတော့ဘဲ ငါတို့ရဲ့ အစွမ်းနဲ့ပဲ ဆုံးဖြတ်ကြတာပေါ့။ ဘယ်သူ့လက်သီးက ပိုမာလဲ၊ ဒီရေခဲဥက္ကာခဲက အဲဒီလူနဲ့ပဲ ဆိုင်စေရမယ်.......”

ချင်ရှောက်ယန်မှာ လီရွှမ်ရိ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လာလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားသဖြင့် အလွန် ထိတ်လန့်သွား၏။ သူသည် အမြန်ပင် ရွှေရောင် တောက်ပနေသော ဒိုင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ပြီး လီရွှမ်ရိ၏ ပြင်းထန်သော ဓားစွမ်းအင်များကို ပွတ်ကာသီကာဖြင့် တားဆီးလိုက်နိုင်သည်။

“လီရွှမ်ရိ......... မင်း ရူးနေလား။ ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ရဲတယ်ပေါ့.......”

“ဟမ့်......... တိုက်ခိုက်တော့ ဘာဖြစ်လဲ။ မင်းက ငါ့ဂိုဏ်းသားမှ မဟုတ်တာ။ ရတနာ ရှေ့မှာတော့ မင်းကို ဘယ်သူက ဂရုစိုက်နေမှာလဲ” လီရွှမ်ရိက လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ ဓားအရှိန်မှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာကာ ရွှေရောင် ဓားစွမ်းအင်များမှာ မုန်တိုင်းပမာ ချင်ရှောက်ယန်ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားတော့၏။

ချင်ရှောက်ယန်မှာ တုန်လှုပ်မှုနှင့် ဒေါသများ ပြည့်နှက်နေပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ “မင်း ငါ့ကို ဖိအားပေးမှတော့........” စကားအဆုံးတွင် သူသည် လီရွှမ်ရိနှင့် တိုက်ပွဲ ဖြစ်ပွားလေသည်။

ချင်ရှောက်ယန်နှင့် လီရွှမ်ရိတို့ တိုက်ခိုက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ဟွာလီက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ကြားဝင်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် သူမ၏ ကျောဘက်မှ အေးစက်သော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် သူမ အမြန် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ လင်းချင်းယွဲ့၏ ဓားရှည်မှာ မည်သည့်အချိန်က ဓားအိမ်ထဲမှ ထွက်လာသည်မသိဘဲ သူမ၏ ကျောပြင်ဆီသို့ တည့်တည့် ဦးတည်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

“ဂျူနီယာညီမလေး လင်း......... ဒါက ဘာသဘောလဲ” ဟွာလီက အော်ဟစ်ရင်း အမြန် ရှောင်တိမ်းလိုက်ရသည်။

လင်းချင်းယွဲ့မှာမူ တိတ်ဆိတ်နေဆဲပင်။ သို့သော် သူမ၏ ဓားကွက်များမှာ ဝိညာဉ်မြွေတစ်ကောင်အလား ဆန်းကြယ်လှပြီး တိုက်ကွက်တိုင်းမှာ အသက်ကို ရန်ရှာနေသဖြင့် ဟွာလီမှာ ခဏတာ ခုခံရန်ပင် ခက်ခဲနေ၏။

“ကောင်းပြီလေ......... လင်းချင်းယွဲ့၊ လီရွှမ်ရိ......... မင်းတို့တွေ ရွှန်ထျန်းဓားဂိုဏ်းက တပည့်တွေဖြစ်ပြီးတော့ ဒီလောက်အထိ လောဘတက်နေလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ တကယ့်ကို ရွံစရာကောင်းတယ်.......” ဟွာလီသည် ထိတ်လန့်ဒေါသထွက်နေပြီး လင်းချင်းယွဲ့၏ တိုက်ကွက်များကို အစွမ်းကုန် ခုခံနေရသည်။

လီရွှမ်ရိနှင့် လင်းချင်းယွဲ့တို့ အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြပြီး တည်ကြည်သော အမူအရာများ ပေါ်လာ၏။ ချင်ရှောက်ယန်နှင့် ဟွာလီတို့သည် ရုတ်တရက် ရူးသွပ်သလို ဖြစ်ကာ သူတို့ကို ရမ်းရမ်းကားကား တိုက်ခိုက်နေခြင်းမှာ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများ၏ လှည့်ကွက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားပြီး သတိလွတ်နေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သိလိုက်သည်။

သူတို့မှာ ဓားကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသဖြင့် အမှောင်ထဲတွင် ပုန်းနေသော မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူမှာ သူတို့ဆီမှ ဟာကွက်ရှာရန် ခက်ခဲမည်ကို သိသဖြင့် ချင်ရှောက်ယန်နှင့် ဟွာလီတို့ကို ပစ်မှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရာ အမှန်ပင် ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲလှပေသည်။

လီရွှမ်ရိနှင့် လင်းချင်းယွဲ့တို့သည် ထိုနှစ်ဦး၏ တိုက်ကွက်များကို ရှောင်တိမ်းရင်း အသည်းအသန် ပြောလိုက်သည်။

“မင်းတို့ နှစ်ယောက်လုံး......... ကာမလမ်းစဉ်က နတ်သားတော် ချင်းယွီရဲ့ ဖြားယောင်းခြင်းအတတ်ထဲကို ကျရောက်နေပြီ.........အချင်းချင်း ပြန်မသတ်ကြနဲ့..............”

အခန်း (၂၀၅) သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါ

သို့သော် ထိုစကားများသည် ချင်ရှောက်ယန်နှင့် ဟွာလီတို့၏ နားထဲတွင်မူ အခြားတစ်မျိုး ဖြစ်သွားလေသည်။

"ချင်ရှောက်ယန်......... ရေခဲဥက္ကာခဲကို အခုချက်ချင်းပေးစမ်း၊ ဒါဆိုရင်တော့ မင်းအသက်ကို ငါချမ်းသာပေးမယ်" ဟူသော စကားမျိုးအဖြစ် ကြားလိုက်ရခြင်း ဖြစ်၏။

ချင်ရှောက်ယန်သည် ဒေါသတကြီး ဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ ရွှေရောင်ဒိုင်းဖြင့် လီရွှမ်ရိကို အပြင်းအထန် ရိုက်နှက်လိုက်သည်။ သူ၏လေသံမှာ အေးစက်စက်ဖြင့် "မင်းက ငါ့အသက်ကို ရန်ရှာဖို့ လာတာ.....။ ဒီလိုစကားမျိုးကို ငါက ယုံမယ်လို့ ထင်နေတာလား"

ဟွာလီသည်လည်း သွားကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ကြိတ်လျက် သူမ၏ ပန်းနွယ်ပင်များကို အသုံးပြုကာ လင်းချင်းယွဲ့ကို ရစ်ပတ်ရန် ကြိုးစားနေသည်။ "လင်းချင်းယွဲ့......... လူကောင်းဟန်ဆောင်မနေနဲ့တော့။ ဒီနေ့တော့ ငါတို့ သူသေကိုယ်သေ တိုက်ကြတာပေါ့"

ချင်ရှောက်ယန်နှင့် ဟွာလီတို့၏ အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်မှုများကြောင့် ရှောင်တိမ်းနေရုံသာ ရှိသော လီရွှမ်ရိနှင့် လင်းချင်းယွဲ့တို့မှာ အသာစီးမရတော့ဘဲ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဒဏ်ရာအသစ်များ ရရှိလာသည်။

လီရွှမ်ရိ၏ မျက်ခောင်များမှာ တင်းမာစွာ တွန့်ချိုးသွား၏။ "ဒီအရူးနှစ်ယောက်ကတော့ တကယ့်ကို စိတ်လွတ်နေပြီပဲ။ ဒီအတိုင်း ဆက်သွားလို့ မဖြစ်တော့ဘူး"

လင်းချင်းယွဲ့သည်လည်း အခြေအနေမှာ ခက်ခဲလှကြောင်း ခံစားမိသည်။ အကယ်၍ သူမ ဆက်လက် ဆုတ်ခွာနေပါက သူမနှင့် လီရွှမ်ရိတို့ပါ အန္တရာယ်ရှိလာနိုင်သည်။

သို့သော် အကယ်၍ သူမက ထိုအရူးနှစ်ယောက်ကို အမှန်တကယ် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ပါက အမှောင်ထဲတွင် ပုန်းနေသော မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများ၏ အကြံစည်ထဲသို့ ကျရောက်သွားမည် ဖြစ်ပေသည်။

"ငါတို့ အဲဒီမိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေကို အရင်ရှာရမယ်။ သူတို့ကို တွေ့ပြီဆိုတာနဲ့ ချင်ရှောက်ယန်နဲ့ ဟွာလီတို့အပေါ် ကျရောက်နေတဲ့ ဖြားယောင်းခြင်းအတတ်ကို ဖျက်ဆီးနိုင်လိမ့်မယ်" လီရွှမ်ရိနှင့် လင်းချင်းယွဲ့တို့မှာ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ရှိနေသော်လည်း ချင်ရှောက်ယန်နှင့် ဟွာလီတို့မှာမူ ဘာကိုမျှ ဂရုမစိုက်ကြချေ။

သူတို့သည် ထိုနှစ်ဦးကို အသေသတ်တော့မည့်အလား အစွမ်းထက်သော တိုက်ကွက်များကိုသာ အဆက်မပြတ် ထုတ်ဖော်နေကြသည်။

ချင်ရှောက်ယန်၏ "နေမင်းရွှေရောင်အတတ်" ကို သီသီလေး ရှောင်တိမ်းလိုက်ပြီးနောက် လီရွှမ်ရိသည်လည်း အမှန်တကယ် ဒေါသထွက်သွား၏။ "ဒီအမှိုက်နှစ်ယောက်ကတော့ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ ဖြားယောင်းမှုကို ဒီလောက်အလွယ်တကူ ခံလိုက်ရတာပဲ။ သူတို့ကို ခေါ်မလာခဲ့သင့်ဘူး"

လင်းချင်းယွဲ့၏ မျက်နှာတွင်လည်း ဒေါသအရိပ်အယောင်များ ဖြတ်သန်းသွားသော်လည်း သူမက စိတ်ကို ထိန်းချုပ်လိုက်ရသည်။ "အရင် ဆုတ်ကြရအောင်....... ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားလိုက်ရင် သူတို့အပေါ် လွှမ်းမိုးထားတဲ့ ဖြားယောင်းခြင်းအတတ်က အလိုလို ပြယ်သွားလိမ့်မယ်"

လီရွှမ်ရိသည် သွားကို တင်းတင်းကြိတ်လိုက်၏။ သူသည် ဤသို့ အရှက်တကွဲ ဆုတ်ခွာရန် မလိုလားသော်လည်း အခြေအနေအရ မတတ်သာသဖြင့် သူတို့၏ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုများကို ခေတ္တ ရှောင်တိမ်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။

လင်းချင်းယွဲ့နှင့် လီရွှမ်ရိတို့သည် အခွင့်အရေးတစ်ခုကို ရှာဖွေကာ မိုင်းတွင်းလမ်းကြောင်းထဲမှ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ထွက်ခွာသွားကြသည်။ ချင်ရှောက်ယန်နှင့် ဟွာလီတို့ လိုက်လာလိမ့်မည်ဟု သူတို့ ထင်ထားခဲ့သော်လည်း နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ထိုနှစ်ဦးမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ရန်သူအဖြစ် သတ်မှတ်ကာ သေလုမတတ် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်နေကြပြန်သည်။

"နေမင်းရွှေရောင်အတတ်......." ချင်ရှောက်ယန်က ဟောက်လိုက်ရာ တောက်ပသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းမှာ လေထုကို ပူလောင်စေလျက် ဟွာလီဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ပြေးဝင်သွားသည်။

ဟွာလီသည်လည်း အရှုံးမပေးဘဲ "ပန်းတစ်ရာ ဝရုန်းသုန်းကား......." ဟု ကြွေးကြော်လိုက်သည်။ ပန်းပွင့်ချပ်များမှာ နေရာအနှံ့ ပျံနှံ့သွားပြီး နူးညံ့ဟန်ရှိသော်လည်း ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပါဝင်နေသည်။ ၎င်းတို့သည် ရွှေရောင်အလင်းတန်းနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ကာ ကျယ်လောင်သော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူတို့နှစ်ဦးမှာ အမှန်တကယ် တိုက်ခိုက်နေကြခြင်း ဖြစ်သဖြင့် မကြာမီမှာပင် သွေးများ ထွက်တော့သည်။ ၎င်းကို မြင်သောအခါ လင်းချင်းယွဲ့နှင့် လီရွှမ်ရိတို့သည် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများ၏ ကောက်ကျစ်ပုံကို ပိုမို သတိပြုမိသွားသည်။

"ဒီမိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေက တကယ့်ကို ယုတ်မာလွန်းတယ်......." လင်းချင်းယွဲ့သည် သွားကို ကြိတ်ကာ ထိုသူများကို ချက်ချင်း ဆွဲထုတ်ပြီး အပိုင်းပိုင်း စုတ်ဖြဲပစ်ချင်စိတ် ပေါက်နေသည်။

လီရွှမ်ရိ၏ အမူအရာမှာ တည်ကြည်လေးနက်နေပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းထဲ၌ အေးစက်သော အလင်းတန်းများ တောက်ပနေ၏။ "ငါတို့ အဲဒီမိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေကို အမြန်ဆုံး ရှာရမယ်။ မဟုတ်ရင် ဒုက္ခတွေ ဆုံးမှာ မဟုတ်ဘူး"

ချင်ရှောက်ယန်နှင့် ဟွာလီတို့၏ နှောင့်ယှက်မှု မရှိတော့သဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးမှာ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများ၏ ခြေရာလက်ရာကို အာရုံစိုက် ရှာဖွေနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။ လီရွှမ်ရိသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး လက်ထဲရှိ ဓားရှည်ကို အထက်သို့ မြှောက်လိုက်၏။

ဓားကိုယ်ထည်ပေါ်တွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ စီးဆင်းလာပြီး လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသော အရှိန်အဝါတစ်ခုမှာ လေထုထဲသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

"နက်နဲသော မိုးကြိုးဓားသိုင်း......." လီရွှမ်ရိ ပြောလိုက်သောအခါ ဓားရှည်ပေါ်ရှိ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများမှာ တောက်ပသော နေမင်းပမာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဓားစွမ်းအင်များသည် မရေမတွက်နိုင်သော မိုးကြိုးလျှပ်စီးများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကမ္ဘာကြီးကို ဖျက်ဆီးတော့မည့် အဟုန်ဖြင့် မိုင်းတွင်းထဲသို့ ကျဆင်းသွားသည်။

မိုင်းတွင်းတစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး ကျောက်ခဲများ ပြန့်ကျဲကာ ဖုန်မှုန့်များ ထူထပ်သွားရာ ကမ္ဘာပျက်ကပ် ဆိုက်ရောက်လာသည့်နှယ် ဖြစ်သည်။

လင်းချင်းယွဲ့မှာမူ သူမ၏ ဓားရှည်ကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားပြီး စူးရှသော အကြည့်ဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို စောင့်ကြည့်နေသည်။

မိုးကြိုးများ ဟိန်းဟောက်ကာ တောင်တန်းများ ပြိုကျသကဲ့သို့ ရှိလေသည်။ လီရွှမ်ရိ၏ ဓားသိုင်းမှာ အလွန်ပင် လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသဖြင့် မိုင်းတွင်းတစ်ခုလုံးကို မြေလှန်ပစ်မည့်အလား ရှိနေသည်။ ဤမျှ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ပုန်းအောင်းနေသော မည်သည့် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူမျှ ဒဏ်ရာမရဘဲ မနေနိုင်ချေ။

မှန်ပေသည်၊ ပြင်းထန်သော တုန်ခါမှုများအပြီးတွင် ကျောက်ဆောင်ကြားတစ်ခုထဲမှ လူသုံးဦး ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ သူတို့မှာ မုန့်ဝမ်၊ ချင်းယွီနှင့် ရွှမ်ကျီတို့ ဖြစ်ကြ၏။

ထိုသူသုံးဦးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လင်းချင်းယွဲ့၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူမသည် ဤမိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများကို အသည်းထဲထိ နာကျည်းနေသူ ဖြစ်ရာ ယခုကဲ့သို့ အခွင့်အရေးရလာသည်ကို လုံးဝ လက်လွတ်ခံမည် မဟုတ်ပေ။

"သေစမ်း......." လင်းချင်းယွဲ့ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူမ၏ ဓားရှည်မှာ အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ချင်းယွီဆီသို့ တည့်တည့် ဦးတည်သွားသည်။

ဤဓားချက်မှာ သူမ အကြာကြီး ပြင်ဆင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သဖြင့် စွမ်းအားမှာ များပြားလှ၏။ ဓားစွမ်းအင် ဖြတ်သန်းသွားသော နေရာတိုင်းတွင် လေထုမှာပင် ကွဲအက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

ချင်းယွီ၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွား၏။ သူသည် ချင်ရှောက်ယန်နှင့် ဟွာလီတို့၏ စိတ်ကို ထိန်းချုပ်ရန် ဖြားယောင်းခြင်းအတတ်ကို အသုံးပြုနေရသူ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဤဓားချက်ကြောင့် သူ၏ စည်းချက် ပျက်သွားပါက သူ၏ ကြိုးပမ်းမှုများမှာ အချည်းနှီး ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

ဓားစွမ်းအင်များ သူ့ထံသို့ ရောက်ခါနီးမှာပင် ရွှမ်ကျီ ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလာသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ချင်းယွီ၏ ရှေ့မှ ကာကွယ်ပေးလိုက်၏။ "ကလင်......." ခနဲ အသံနှင့်အတူ ဓားစွမ်းအင်မှာ ရွှေရောင်တောက်ပနေသော ရွှမ်ကျီကို ထိမှန်သွားသော်လည်း သတ္တုချင်း ထိခိုက်မိသကဲ့သို့ မီးပွင့်များသာ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ရွှမ်ကျီသည် သူ၏ မာကျောသော ခန္ဓာကိုယ်ကို အသုံးပြုကာ လင်းချင်းယွဲ့၏ သေစေနိုင်သော ဒဏ်ချက်ကို ထိပ်တိုက် ခုခံလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ "မင်းရဲ့ ပြိုင်ဘက်က ငါပဲ......." ရွှမ်ကျီ၏ အသံမှာ လေးနက်နေ၏။ စကားမဆုံးမီမှာပင် သူသည် လင်းချင်းယွဲ့ဆီသို့ ခုန်ဝင်ကာ တိုက်ခိုက်တော့သည်။

လင်းချင်းယွဲ့၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ဓားရှည်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ရွှမ်ကျီကို ပြန်လည် တိုက်ခိုက်လေသည်။ ထိုနှစ်ဦးမှာ ချက်ချင်းပင် တိုက်ပွဲ ဖြစ်ပွားကြပြီး မိစ္ဆာအရှိန်အဝါများမှာ ကောင်းကင်သို့ လွင့်ပျံသွားတော့သည်။

မုန့်ဝမ်မှာမူ ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ မော့လိုက်ပြီး ဝေးကွာသော နေရာရှိ လီရွှမ်ရိကို ကြည့်လိုက်သည်။ "မင်းရဲ့ ဓားသိုင်းက တော်တော်လေး ကောင်းတာပဲ"

မုန့်ဝမ်၏ ပုံရိပ်မှာ လျှပ်စီးပမာ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး တစ္ဆေတစ်ကောင်အလား လီရွှမ်ရိ၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာကာ လမ်းပိတ်လိုက်သည်။ လီရွှမ်ရိမှာမူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။

ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းမှ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် သူသည် အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး သူ၏ အပြင်းထန်ဆုံးသော တိုက်ကွက်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်လေသည်။

သူ၏ ဓားကွက်များမှာ ကျယ်ပြောလှပြီး ခန့်ညားသော အရှိန်အဝါရှိရာ ကောင်းကင်ယံမှ နဂါးငွေ့တန်းမြစ်ကြီး စီးဆင်းလာသကဲ့သို့ မုန့်ဝမ်ကို လွှမ်းမိုးရန် ကြိုးစားနေသည်။ သို့သော် မုန့်ဝမ်မှာမူ လွင့်မျောနေသော မြူခိုးတစ်ခုပမာ ဓားစွမ်းအင်များကြားတွင် လှုပ်ရှားနေ၏။

လီရွှမ်ရိ မည်မျှပင် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်စေကာမူ သူမ၏ အင်္ကျီစကိုပင် မထိနိုင်ချေ။

လီရွှမ်ရိ၏ အကြည့်များမှာ အေးစက်လာပြီး သူ၏ တိုက်ကွက်များမှာ ပိုမို ရက်စက်လာသည်။ ဓားစွမ်းအင်များမှာ ကွန်ရက်တစ်ခုပမာ ရှုပ်ထွေးနေပြီး မုန့်ဝမ်ကို ထောင်ချောက်ဆင်ရန် ကြိုးစားနေ၏။

သို့သော် ကွန်ရက်ကြီး ပိတ်တော့မည့်အချိန်တိုင်းတွင် မုန့်ဝမ်မှာ မထင်မှတ်ဘဲ လွတ်မြောက်သွားစမြဲပင်။ သူမ၏ အမူအရာမှာ ပေါ့ပါးလှပြီး သူ့ကို ကစားနေသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

တိုက်ခိုက်နေစဉ်အတွင်း လီရွှမ်ရိသည် အဝေးတွင် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေဆဲ ဖြစ်သော ချင်ရှောက်ယန်နှင့် ဟွာလီတို့ကို လှမ်းမြင်လိုက်ရသည်။ ထိုနှစ်ဦးစလုံးမှာ ဒဏ်ရာများ ရနေကြပြီ ဖြစ်ရာ အကယ်၍ ဆက်လက် တိုက်ခိုက်နေပါက နှစ်ဦးစလုံး ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။

သူ၏ ရင်ထဲ၌ စိုးရိမ်စိတ်များ ဝင်ရောက်လာ၏။ အကယ်၍ အချိန်ဆွဲနေပါက ချင်းယွီမှာ လက်အားသွားမည်ဖြစ်ပြီး အခြေအနေမှာ သူတို့အတွက် ပို၍ ဆိုးရွားသွားနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် တိုက်ပွဲကို အမြန်ဆုံး အဆုံးသတ်ရမည် ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းကို တွေးမိသောအခါ လီရွှမ်ရိ၏ ဓားဟန်မှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ၏ တိုက်ကွက်များမှာ ပိုမို ရိုးရှင်းလာပြီး ဓားချက်တိုင်းမှာ မုန့်ဝမ်၏ အသက်ရှူလမ်းကြောင်းကို တည့်တည့် ဦးတည်နေသည်။ သို့သော် မုန့်ဝမ်မှာမူ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။

သူမ၏ ကျောဘက်တွင် သွေးပင်လယ် ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး တိတ်ဆိတ်စွာ ပျံ့နှံ့လာကာ လီရွှမ်ရိကို လွှမ်းခြုံလိုက်လေသည်။ ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် လီရွှမ်ရိ၏ ရှေ့မှ ကမ္ဘာကြီးမှာ ပြောင်းလဲသွားတော့၏။

မှောင်မည်းနေသော သတ္ထုတွင်းလမ်းကြောင်းမှာ လူစည်ကားသော လမ်းမကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ လူအုပ်ကြီးကြားတွင် ရင်းနှီးသော ပုံရိပ်တစ်ခုက သူ့ကို လှည့်ကြည့်ကာ ပြုံးပြနေလေသည်။

လီရွှမ်ရိ၏ စိတ်ထဲ၌ လှုပ်ရှားသွားသော်လည်း ဤအရာမှာ ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုသာ ဖြစ်ကြောင်း သူ ကောင်းကောင်း သိထား၏။ သူသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး ပြတ်သားသော အကြည့်ဖြင့် သူ၏ ရှေ့မှ ပြုံးနေသော အမျိုးသမီးကို ရက်ရက်စက်စက် ပိုင်းဖြတ်ပစ်လိုက်သည်။