အခန်း (၂၀၆-၂၁၀)

အခန်း (၂၀၆) နတ်သားတော်တစ်ပါး ကျဆုံးခြင်း

အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ညည်းတွားသံနှင့်အတူ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ပုံရိပ်ယောင်မှာ ချက်ချင်းပင် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ပျက်စီးသွားလေသည်။ ပတ်ဝန်းကျင် ရှုခင်းများသည်လည်း ယခင် သတ္ထုတွင်းလမ်းကြောင်းဟောင်းအတိုင်း ပြန်လည် ပြောင်းလဲသွား၏။

လီရွှမ်ရိသည် မုန့်ဝမ်ကို စူးရဲသော အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ အကြည့်မှာ ဓားအိမ်မှ ထုတ်ထားသော ဓားတစ်စင်းကဲ့သို့ ထက်မြက်လှသည်။

"ကျင့်ကြံအားထုတ်မှု ပြင်းထန်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ဖြစ်တဲ့အတိုင်း မင်းရဲ့ စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာမှုက သာမန်လူတွေထက် အများကြီး သာလွန်တာပဲ"

မုန့်ဝမ်က အသာအယာ ချီးကျူးလိုက်သည်။ သူမသည် လီရွှမ်ရိကို ပုံရိပ်ယောင်ဖြင့် ထောင်ဖမ်းရန် အစကတည်းက ရည်ရွယ်ထားခြင်း မဟုတ်ဘဲ အချိန်ဆွဲရန်သာ ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လီရွှမ်ရိသည် တိုက်စစ်ကို ဆက်လက် ဆင်နွှဲရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် အဝေးမှ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသဖြင့် ကြည့်လိုက်သောအခါ ဟွာလီသည် ချင်ရှောက်ယန်၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်၏။

ချင်ရှောက်ယန်၏ "နေမင်းရွှေရောင်အတတ်" မှာ တောက်ပသော နေမင်းပမာ ဟွာလီကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဟွာလီသည် သွေးတစ်လုတ် ထွေးထုတ်လိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ လဲကျသွားသည်။ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများကြောင့် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ မီးလောင်ဒဏ်ရာများ ထင်ကျန်ရစ်ပြီး သွေးများမှာ အဝတ်အစားများပေါ်မှတစ်ဆင့် မြေပြင်သို့ စီးကျလာသည်။

ချင်ရှောက်ယန်သည် ဟွာလီဆီသို့ တစ်လှမ်းချင်း ချဉ်းကပ်သွားပြီး သူ၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို အထင်းသား ဖော်ပြနေသည်။

"ရပ်စမ်း......." လီရွှမ်ရိ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ မုန့်ဝမ်ကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ လက်ထဲရှိ ဓားရှည်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားလေသည်။

သို့သော် မုန့်ဝမ်သည် သူ၏ ရှေ့တွင် တံတိုင်းတစ်ခုပမာ ရပ်တန့်ကာ လမ်းပိတ်ထားလိုက်သည်။ လီရွှမ်ရီ မည်သို့ပင် တိုက်ကွက်ပြောင်းစေကာမူ မုန့်ဝမ်ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခြင်း မရှိချေ။

ထိုအခါမှ လီရွှမ်ရိသည် ထိတ်လန့်စွာ သတိထားမိသွားသည်မှာ သူနှင့် မုန့်ဝမ် အစောပိုင်းက တိုက်ခိုက်စဉ်က မုန့်ဝမ်သည် သူမ၏ အစွမ်းအကုန်ကို ထုတ်မသုံးခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ လင်းချင်းယွဲ့သည် ဟွာလီ၏ သနားစဖွယ် အခြေအနေကို မြင်ပြီးနောက် အလွန် စိုးရိမ်နေသည်။ သူမသည် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး လက်ထဲရှိ ဓားရှည်မှာ ငွေရောင်အလင်းတန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ရွှမ်ကျီကို တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်ရန် ကြိုးစားသည်။ သို့သော် ထိုငွေရောင်အလင်းတန်းများသည် ရွှမ်ကျီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသော်လည်း သူ၏ မာကျောသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောက်ထွက်နိုင်ခြင်း မရှိချေ။

"ရွှမ်ကျီ....... မင်းက ရွှမ်ဟူကျောင်းတော်ရဲ့ နတ်သားတော် ဖြစ်ပြီးတော့ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ နောက်လိုက်အဖြစ် ဘယ်လိုများ ဒီလောက်အထိ အောက်တန်းကျသွားရတာလဲ။ မင်းရဲ့ ဂိုဏ်းကိုရော မျက်နှာမပူဘူးလား......." လင်းချင်းယွဲ့က ကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။

သို့သော် ရွှမ်ကျီမှာ တိတ်ဆိတ်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူမ၏ လမ်းကို ပြတ်ပြတ်သားသား ပိတ်ဆို့ထားလေသည်။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ ချင်ရှောက်ယန်သည် ဟွာလီဆီသို့ တစ်လှမ်းချင်း ချဉ်းကပ်သွားပြီး တိုက်ကွက်များကို အဆက်မပြတ် ထုတ်ဖော်နေသည်ကို ကြည့်နေရုံမှတစ်ပါး အခြားမရှိတော့ချေ။ ဟွာလီ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဒဏ်ရာအသစ်များ ချက်ချင်း ထပ်တိုးလာလေသည်။

သို့သော် ဤအရာမှာ လုံးဝ ဆိုးဝါးသွားခြင်းတော့ မဟုတ်ပေ။ ဒဏ်ရာ အပြင်းအထန် ရရှိပြီး သေလုနီးပါး ဖြစ်နေသော အချိန်တွင် ဟွာလီသည် သေခြင်းတရား၏ ခြိမ်းခြောက်မှုအောက်၌ သတိတရား တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် ရရှိလာသည်။

သူမသည် တစ်လှမ်းချင်း ချဉ်းကပ်လာသော ချင်ရှောက်ယန်ကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လမ်းပိတ်ခံထားရသော လီရွှမ်ရိ၊ လင်းချင်းယွဲ့နှင့် အဝေးတွင် မန္တန်ရွတ်နေသော ချင်းယွီတို့ကို ကြည့်ကာ သူမ၏ မျက်နှာမှာ အလွန်ပင် ပျက်ယွင်းသွားသည်။

ချင်ရှောက်ယန်၏ နောက်ထပ် တိုက်ကွက်တစ်ခု ရောက်ရှိလာတော့မည့် အချိန်တွင် ဟွာလီသည် သွားကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ နာကျင်မှုကို အောင့်အည်းလျက် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ နောက်ဆုံးကျန်ရှိသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို စုစည်းကာ အသက်ကယ် လျှို့ဝှက်အတတ်တစ်ခုကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။ တောက်ပသော အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြီးမားသော ကြာပန်းကြီးတစ်ခု လေထုထဲတွင် ပေါ်လာကာ သူမကို လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။ ကြာပန်းကြီးမှာ လည်ပတ်နေပြီး မွှေးရနံ့များ ထုတ်လွှတ်ကာ နောက်သို့ လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာသွားသည်။

"ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားတာလား......." ၎င်းကို မြင်သောအခါ ချင်ရှောက်ယန် ဟောက်လိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများမှာ ချက်ချင်းပင် တိုးပွားလာပြီး ကြီးမားသော ရွှေရောင်လက်ဝါးကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကြာပန်းကို ဖမ်းဆုပ်ရန် ကြိုးစားသည်။

သို့သော် ကြာပန်း၏ အပြင်ဘက်ဆုံး ပွင့်ချပ်တစ်ခုမှာ ရုတ်တရက် ကွာကျသွားပြီး ရွှေရောင်လက်ဝါးကြီးကို တားဆီးလိုက်သည်။ ကြာပန်းမှာမူ ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ အရှိန်မြှင့်၍ သတ္ထုတွင်းတွင်းလမ်းကြောင်းထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

ချင်ရှောက်ယန်သည် ပစ်မှတ် ပျောက်ဆုံးသွားသဖြင့် ခေတ္တမျှ ကြောင်အမ်းသွားသည်။ သို့သော် သူသည် ခေါင်းကို လျင်မြန်စွာ လှည့်လိုက်ပြီး လီရွှမ်ရိကို နောက်ထပ် ပစ်မှတ်အဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်သည့်အလား စိုက်ကြည့်နေသည်။

၎င်းကို မြင်လိုက်ရသော လီရွှမ်ရိ၏ ရင်ထဲ၌ ထိတ်လန့်သွားပြီး ဒေါသကြောင့် အံကြိတ်လိုက်ရသည်။

ချင်ရှောက်ယန်........ ဘာတစ်ခုမှ ဖြစ်မြောက်အောင် မလုပ်နိုင်ဘဲ အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးတတ်တဲ့ ဒီအသုံးမကျတဲ့လူ....... သူသည် မုန့်ဝမ်နှင့် တိုက်ခိုက်ရာတွင်ပင် အသာစီးမရဘဲ ရှိနေစဉ် ချင်ရှောက်ယန်ပါ တိုက်ပွဲထဲသို့ ပါဝင်လာပါက အခြေအနေမှာ သူ၏အတွက် ပို၍ ဆိုးရွားသွားပေလိမ့်မည်။

လီရွှမ်ရိသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး စိတ်ကို အတင်းငြိမ်အောင် ထားကာ လင်းချင်းယွဲ့ကို မျက်ရိပ်ပြလိုက်သည်။ လင်းချင်းယွဲ့သည်လည်း သဘောပေါက်သွားပြီး အရင် ဆုတ်ခွာရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။

သူတို့နှစ်ဦးမှာ နားလည်မှုရှိရှိ ပူးပေါင်းကာ တိုက်ပွဲထဲမှ လွတ်မြောက်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး သတ္ထုတွင်းတွင်းဝင်ပေါက်ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ထွက်ပြေးသွားကြလေသည်။

လီရွှမ်ရိနှင့် လင်းချင်းယွဲ့တို့ ထွက်ပြေးသွားသည်ကို မြင်သောအခါ မုန့်ဝမ်သည် လိုက်လံ ဖမ်းဆီးရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိဘဲ သူတို့၏ ပုံရိပ်များ ပျောက်ကွယ်သွားသည်အထိ စောင့်ကြည့်နေသည်။

ထိုနှစ်ဦး လုံးဝ ထွက်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုပြီးမှသာ မုန့်ဝမ်သည် ရမ်းကားစွာ တိုက်ခိုက်နေသော ချင်ရှောက်ယန်ဆီသို့ အကြည့်ကို လွှဲလိုက်သည်။

ချင်းယွီသည်လည်း မျက်လုံးများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်လိုက်ပြီး မုန့်ဝမ်၊ ရွှမ်ကျီတို့နှင့်အတူ ချင်ရှောက်ယန်ကို အလယ်တွင် ထားကာ ဝိုင်းရံထားလိုက်ကြသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ နောက်ဆုံးကျန်ရှိသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ကုန်ဆုံးသွားသည်အထိ သူတို့က စောင့်ဆိုင်းနေကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် ပြင်ပရှိ ပွင့်လင်းသတ္ထုတွင်းတွင်း၌ ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ အကြီးအကဲများသည် ကျောက်စိမ်းကုလားထိုင်များပေါ်တွင် ထိုင်လျက် အေးဆေးစွာ စကားပြောကာ ရယ်မောနေကြသည်။ သူတို့သည် လက်ဖက်ရည် သောက်ရင်း တာအို ဆွေးနွေးကာ မည်သည့်ဂိုဏ်းမှ တပည့်က ဤပြိုင်ပွဲတွင် ပထမ ရရှိမည်ကို ခန့်မှန်းနေကြသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ရွှေရောင်ဝတ်စုံဝတ် အကြီးအကဲတစ်ဦး၏ ခါးရှိ ဝိညာဉ်လက်နက်ထဲမှ ဝိညာဉ်ကြိုးတစ်မျှင်မှာ ရုတ်တရက် ပြတ်တောက်သွားလေသည်။

သူ၏ အမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး လက်ထဲမှ လက်ဖက်ရည်ခွက်မှာလည်း "ခွမ်း" ခနဲ မြည်ကာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်သွားသည်။ လက်ဖက်ရည်အပူများမှာ သူ၏ အဝတ်အစားများပေါ်သို့ ဖိတ်စင်ကုန်သော်လည်း သူက ဘာကိုမျှ သတိမထားမိချေ။

သူသည် စားပွဲကို ရိုက်ကာ ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်ပြီး တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အလား မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လျက် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။ "ရှောက်ယန်......."

ယခင်က ဝိညာဉ်ကြိုးအချို့ ပြတ်တောက်ခဲ့စဉ်က သူသည် မျက်မှောင်ပင် မကြုတ်ခဲ့ဘဲ တပည့်များ လေ့ကျင့်စဉ်အတွင်း မတော်တဆ ဆုံးရှုံးမှုအဖြစ်သာ မှတ်ယူခဲ့သည်။ သို့သော် ဤဝိညာဉ်ကြိုးမှာ ထိုသို့ မဟုတ်ပေ။

၎င်းမှာ ‌ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်း၏ နတ်သားတော် ချင်ရှောက်ယန် ထားခဲ့သော ဝိညာဉ်ကြိုး ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်ကြိုး ပြတ်တောက်သွားခြင်းမှာ ချင်ရှောက်ယန် ကျဆုံးသွားခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

ရွှေရောင်ဝတ်စုံဝတ် အကြီးအကဲ၏ ထူးဆန်းသော အပြုအမူကြောင့် အခြားသူများ၏ အာရုံမှာ ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာသည်။ စကားပြောကာ ရယ်မောနေကြသော အကြီးအကဲများ အားလုံးမှာ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ရွှေရောင်ဝတ်စုံဝတ် အကြီးအကဲကိုသာ ဝိုင်းကြည့်လိုက်ကြသည်။

"အကြီးအကဲ ချင်......... ဘာဖြစ်တာလဲ" ဝတ်စုံခရမ်းရောင်ဝတ် အဖိုးအိုတစ်ဦးက လေးနက်သော အသံဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။ "မင်းတို့ဂိုဏ်းရဲ့ နတ်သားတော် ရှောက်ယန် တစ်ခုခု ဖြစ်လို့လား"

ချင်ကျန့်ရှန်း၏ မျက်ဝန်းများမှာ နီရဲနေပြီး လက်ထဲမှ ပြတ်တောက်နေသော ဝိညာဉ်ကြိုးကို တုန်ရီစွာ ကိုင်ထားသည်။ သူ၏ အသံမှာ အက်ရှနေ၏။ "ရှောက်ယန်......... ရှောက်ယန်......... သူ......... သူ ကျဆုံးသွားပြီ......."

၎င်းကို ကြားရသောအခါ တစ်နေရာလုံး ဆူညံသွားလေသည်။ ချင်ရှောက်ယန်မှာ ကျန်းယွင်ဂိုဏ်းက အပင်ပန်းခံ ပျိုးထောင်ထားသော နတ်သားတော် ဖြစ်သည်။

သူသည် ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်ဖြင့် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် (၉) သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကာ ကျန်းယွင်ဂိုဏ်း၏ အစွမ်းထက်ဆုံးသော "နေမင်းရွှေရောင်အတတ်" ကိုပင် တတ်မြောက်ထားသူ ဖြစ်သည်။ ယခု သူသည် ဤသတ္ထုတွင်းတွင်း အငြင်းပွားမှုလေးအတွင်း၌ အမှန်တကယ် ကျဆုံးသွားခဲ့ရပြီလော။

"ဒါ......... ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ" အခြား အကြီးအကဲတစ်ဦးက မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "နတ်သားတော် ချင်ရဲ့ စွမ်းအားက မသေးလှဘူး။ အဲဒီ တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူတွေဆိုတာ လူစုလူဝေးသက်သက်ပဲလေ။ ဘယ်သူက သူ့ကို သတ်နိုင်မှာလဲ"

"ဘယ်သူလဲ....... ငါ့ကျန်းယွင်ဂိုဏ်းရဲ့ နတ်သားတော်ကို ဘယ်သူ သတ်လိုက်တာလဲ......." ချင်ကျန့်ရှန်း၏ မျက်ဝန်းများမှာ နီရဲနေပြီး သူ၏ အသံထဲတွင် ဝမ်းနည်းမှုနှင့် ဒေါသများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ချင်ရှောက်ယန်မှာ သူ၏ မြေးအရင်း ဖြစ်သလို သူကိုယ်တိုင် ဂရုတစိုက် ပျိုးထောင်ခဲ့သော ဆက်ခံသူနှင့် ချင်မိသားစု၏ အနာဂတ် မျှော်လင့်ချက် ဖြစ်ရာ ယခု ဤနေရာတွင် ကျဆုံးသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

ချင်ကျန့်ရှန်းသည် လက်ထဲမှ ပြတ်တောက်နေသော ဝိညာဉ်ကြိုးကို လေထဲသို့ ရုတ်တရက် မြှောက်တင်လိုက်သည်။ ဝိညာဉ်ကြိုးမှာ လေထဲတွင် ထူးဆန်းစွာ ရပ်တန့်နေပြီး ပြတ်တောက်နေသော အစွန်းမှာ ဦးတည်ရာတစ်ခုကို ပြနေသည့်အလား အနည်းငယ် တုန်ခါနေ၏။ "ဒါက......... ရှောက်ယန် ကျဆုံးခဲ့တဲ့ နေရာက ကျန်ရစ်နေတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားပဲ....... လူသတ်သမားကို ရှာတွေ့ရင် အပိုင်းပိုင်း စုတ်ဖြဲပစ်မယ်......."

စကားအဆုံးတွင် သူသည် ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်သည်။

"နေဦး......." မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်သော ဟိန်းဟောက်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ခရမ်းရောင် မိုးကြိုးချပ်ဝတ်တန်ဆာ ဝတ်ဆင်ထားကာ ဆံပင်နှင့် မုတ်ဆိတ်ဗရပွဖြင့် အဖိုးအိုတစ်ဦးက ချင်ကျန့်ရှန်း၏ လမ်းကို ပိတ်ထားလိုက်သည်။

ဤသူမှာ မိုးကြိုးဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲ လီမင် ဖြစ်၏။ သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် မဖုံးကွယ်နိုင်သော ဒေါသများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး သွားကို ကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ချင်ကျန့်ရှန်း......... မင်းတို့ဂိုဏ်းရဲ့ နတ်သားတော် သေသွားတော့ မင်းက လူသတ်သမားကို ရှာပြီး အပိုင်းပိုင်း စုတ်ဖြဲချင်တယ် ဟုတ်လား။ မနေ့တစ်နေ့က ငါ့မိုးကြိုးဂိုဏ်းရဲ့ နတ်သားတော် လီကျန့် ကျဆုံးခဲ့တုန်းက ငါက ကလဲ့စားချေဖို့ ကြိုးစားတော့ မင်းက လှောင်ပြောင်ပြီး နည်းမျိုးစုံနဲ့ တားဆီးခဲ့တာလေ။ အခုကျမှ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် အရှက်မရှိ ဖြစ်နေရတာလဲ......."

"လီမင်....... စကားကို လျှောက်မပြောနဲ့......." ချင်ကျန့်ရှန်း ဒေါသတကြီး မျက်လုံးပြူးကြည့်ကာ ဆိုလိုက်သည်။ "ရှောက်ယန်က ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းရဲ့ နတ်သားတော်လေ။ အဲဒီ အသုံးမကျတဲ့ လီကျန့်နဲ့ ဘယ်လိုလုပ် နှိုင်းယှဉ်လို့ ရမှာလဲ......."

အခန်း (၂၀၇) ရွှမ်ကျီ၏ ထိုးထွင်းသိမြင်မှု

“ဒီနေ့ ငါဒီကိုလာတာ လူသတ်သမားကိုရှာပြီး ငါ့မြေးအတွက် ကလဲ့စားချေဖို့ပဲ။ ငါ့ကိုတားတဲ့သူဟာ ငါတို့ ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းရဲ့ ရန်သူပဲ!”

လီမင်က အားနည်းသည့်အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်မျှမပြဘဲ လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။ လွန်ခဲ့သောရက်အနည်းငယ်က သူ၏ ကောင်းကင်မိုးကြိုးဂိုဏ်းမှ နတ်သားတော် ကျဆုံးခဲ့စဉ်က မည်သူမျှ ဂရုမစိုက်ခဲ့ကြချေ။

ယနေ့တွင်မူ ချင်ကျန့်ရှန်းသည်လည်း ဤရင်ကွဲမတတ်နာကျင်မှုကို ကိုယ်တိုင်မြည်းစမ်းနေရပြီ ဖြစ်သည်။

“တကယ့်ကို ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းပါပဲလား။ မနေ့တစ်နေ့က ငါ့တူ လီကျန့် မသေသင့်ဘဲ သေခဲ့ရတုန်းက မင်းတို့ ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းက ပြိုင်ပွဲမပြီးသေးဘူးဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်နဲ့ ငါ့ကို ကလဲ့စားမချေနိုင်အောင် နည်းမျိုးစုံနဲ့ တားဆီးခဲ့တာလေ။ အခု မင်းမြေးသေတော့မှ ပြိုင်ပွဲရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို ဖျက်ဆီးချင်နေတာလား။ တော်တော်လေးကို အရှိန်အဝါကြီးနေပါလား!”

“ဒီနေ့ မင်းကလဲ့စားချေချင်တယ်ဆိုရင် ငါ့ကိုအရင်ကျော်သွားရမယ်!”

သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လျှပ်စစ်အလင်းတန်းများ တဖျတ်ဖျတ်လက်ကာ အသံများမြည်ဟည်းနေပြီး အစွမ်းထက်သော မိုးကြိုးစွမ်းအားများမှာ တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသည်။

ထိုနှစ်ဦးမှာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အလျှော့မပေးဘဲ တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားတော့မည့်အချိန်တွင် ဝတ်စုံနက်ဝတ် အဖိုးအိုတစ်ဦး ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်လာလေသည်။

သူသည် ပါးလျသောမျက်နှာနှင့် နက်ရှိုင်းသောမျက်ဝန်းများ ရှိပြီး ရွှန်ထျန်းဓားဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲ ရွှမ်ကျီဇီ ဖြစ်သည်။

ရွှမ်ကျီဇီက လေးနက်သောအသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။ “မိတ်ဆွေတို့......... မိုင်းတွင်းပြိုင်ပွဲဆိုတာ ဂိုဏ်းအတွက် အရေးကြီးတဲ့ အခမ်းအနားတစ်ခုပဲ။ ပုဂ္ဂိုလ်ရေး အာဃာတတွေကြောင့် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး နှောင့်နှေးခံလို့ ရမှာလဲ။ ဒါပေမဲ့ နတ်သားတော် ချင် ရုတ်တရက် သေဆုံးသွားတာကတော့ တကယ်ပဲ သံသယဖြစ်စရာ ကောင်းပါတယ်။ ပြိုင်ပွဲပြီးတာနဲ့ ငါတို့ ရွှန်ထျန်းဓားဂိုဏ်းက ဦးဆောင်ပြီး ဒီကိစ္စကို သေချာစုံစမ်းစစ်ဆေးပေးမှာပါ။ ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းအတွက်လည်း ကျေနပ်လောက်တဲ့ အဖြေတစ်ခု ပေးပါ့မယ်”

ရွှမ်ကျီဇီ စကားပြောပြီးသည်နှင့် ပျင်းရိငြီးငွေ့ဖွယ်ကောင်းသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

“အကြီးအကဲ ရွှမ်ကျီဇီ ပြောတာ အမှန်ပဲ။ ပြိုင်ပွဲက ပိုအရေးကြီးတယ်၊ ပုဂ္ဂိုလ်ရေး အာဃာတတွေကိုတော့ ဘေးဖယ်ထားသင့်တာပေါ့။ အကယ်၍ နတ်သားတော် ချင်က သာမန်ပြိုင်ပွဲအတွင်းမှာ သေဆုံးသွားတာဆိုရင် အကြီးအကဲ ချင်ရဲ့ လုပ်ရပ်က စည်းမျဉ်းတွေကို ချိုးဖောက်ရာ ရောက်ပါလိမ့်မယ်”

နတ်သမီး ဝူမုန့်သည် ဟန်ပါပါဖြင့် ထွက်လာပြီး သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မျက်ဝန်းများဖြင့် အားလုံးကို ဝေ့ကြည့်ကာ နောက်ဆုံးတွင် ချင်ကျန့်ရှန်းဆီ၌ အကြည့်ရပ်လိုက်သည်။

သူမ၏ နီမြန်းသော နှုတ်ခမ်းလွှာများက အသာအယာ ဟလိုက်၏။ “အကြီးအကဲ ချင်......... ဘာပြောချင်သေးလဲ”

ချင်ကျန့်ရှန်း၏ ရင်ထဲတွင် ဒေါသများ ပေါက်ကွဲလုမတတ် ရှိနေသော်လည်း ခါးသီးမှုကိုသာ မျိုသိပ်လိုက်ရသည်။ သူသည် လီမင်ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး နှာခေါင်းရှုံ့ကာ အင်္ကျီလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလျက် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

လီမင်သည်လည်း အရှုံးမပေးဘဲ ပြန်လည်စိုက်ကြည့်ကာ ထိုနည်းတူပင် လှည့်ထွက်သွားလေသည်။

ထိုနှစ်ဦး ထွက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ နတ်သမီး ဝူမုန့်က သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို လက်ဖြင့်အုပ်ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူမသည် အခြေအနေကို ကြည့်ပြီး ပျော်ရွှင်နေသည့်ပုံ ပေါက်နေသဖြင့် အခြားသူများမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြသည်။

အကြီးအကဲများ ငြင်းခုံနေကြစဉ်အတွင်း-

မုန့်ဝမ်၊ ရွှမ်ကျီနှင့် ချင်းယွီတို့သည် မိုင်းတွင်းထဲမှ ထွက်ခွာလာပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ချင်းယွီက အကြံပြုလိုက်၏။ “ပြိုင်ပွဲက နောက်နှစ်နာရီဆိုရင် ပြီးတော့မယ်။ တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူ အချို့ကို လိုက်လံသတ်ဖြတ်ပြီး အပ်ကြရအောင်။ ငါတို့ရဲ့ ရလဒ်တွေက အရမ်းကြည့်ရဆိုးလို့ မဖြစ်ဘူးလေ”

မုန့်ဝမ်က သဘောတူသဖြင့် သူတို့သုံးဦးမှာ မိုင်းတွင်းတောင်ကုန်း၏ အစွန်အဖျားတွင် တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူများကို လိုက်လံရှာဖွေကြသည်။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် အခြားဂိုဏ်းများမှ ပါရမီရှင်များနှင့် တွေ့ဆုံပါကလည်း ရက်ရက်စက်စက်ပင် သတ်ဖြတ်ပစ်ကြသည်။

ရွှမ်ကျီသည် မုန့်ဝမ်၏ နောက်မှ တိတ်ဆိတ်စွာ လိုက်ပါလာသည်။ အစပိုင်းတွင် သူသည် ဤတစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူများနှင့် ပါရမီရှင်များမှာ အပြစ်ကင်းမဲ့နိုင်သည်ဟု တွေးတောကာ ဝန်လေးနေမိသည်။

သို့သော် သူ၏နားထဲတွင် “နှလုံးစားပိုးကောင်” မှတစ်ဆင့် ကြားနေရသော ထိုသူတို့၏ အတွေးစများကြောင့် ရွှမ်ကျီ၏ ဝန်လေးမှုမှာ တဖြည်းဖြည်း တိတ်ဆိတ်မှုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဤလမ်းမှန် ကျင့်ကြံသူဟု ဆိုကြသူများထဲတွင် အမှန်တကယ် အပြစ်ကင်းစင်သူ တစ်ယောက်မျှ မရှိကြောင်း သူ သိရှိလိုက်ရသည်။

သူတို့အားလုံး၏ လက်တွင် သွေးများ စွန်းထင်နေကြပြီး အနိမ့်ဆုံးအဆင့်ရှိသော တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူများပင်လျှင် အရင်းအမြစ်နှင့် ရတနာများအတွက် သတ်ဖြတ်လုယက်ဖူးကြသူများသာ ဖြစ်သည်။

ရွှမ်ကျီ၏ စိတ်ဓာတ်မှာ စတင် ယိမ်းယိုင်လာသည်။ သူ တစ်ချိန်က အခိုင်အမာ ယုံကြည်ခဲ့သော ဗုဒ္ဓတရားတော်များသည် ရက်စက်လှသော လက်တွေ့လောကရှေ့တွင် အလွန်ပင် ဖျော့တော့ အားနည်းလွန်းလှသည်ဟု ထင်မြင်လာသည်။

“နှလုံးစားပိုးကောင်” ၏ အသံမှာ ရွှမ်ကျီ၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး ခိုးယူထားသော အတွေးစများမှာ ဒီရေပမာ သူ၏ စိတ်ထဲသို့ စီးဝင်နေသည်။

ဖြူစင်ဟန်ရှိသော အဖိုးအို တာအိုဆရာတစ်ဦးက သူ၏ ဂျူနီယာညီငယ်၏ ဇနီးကို မည်သို့ သိမ်းပိုက်ရမည်ဟု တိတ်တဆိတ် ကြံစည်နေသည်။ ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး ချစ်စဖွယ်ကောင်းသော အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက မိသားစုအရင်းအမြစ်များကို ပိုမိုရရှိရန်အတွက် သူမ၏ ညီမအရင်းကို တိတ်တဆိတ် သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။

အခြေခံစွမ်းအင်အဆင့်သာ ရှိသေးသော တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးပင်လျှင် တစ်နေ့တွင် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိပြီး ကိုယ်ပိုင်ဈေးကွက်တစ်ခု တည်ထောင်ကာ ထိုနေရာတွင် မိမိစိတ်ကြိုက် ခြယ်လှယ်ရန် စိတ်ကူးယဉ်နေသည်။

“ဒါ ငါတစ်ချိန်က စောင့်ထိန်းခဲ့တဲ့ တရားသောလမ်းစဉ် ဆိုတာလား.........”

ရွှမ်ကျီသည် သူ၏စိတ်ထဲ၌ လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်မိပြီး ဖော်ပြမတတ်နိုင်သော အဓိပ္ပာယ်မဲ့မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤလမ်းမှန် ကျင့်ကြံသူများဆိုသည်မှာ လူတို့ကို ကောင်းမှုပြုရန် လမ်းမပြဘဲ သတ်ဖြတ်ခြင်းနှင့် ရတနာလုယူခြင်းတို့၌သာ နစ်မွန်းနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ နည်းလမ်းများမှာ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ကဲ့သို့ မရက်စက်ဘဲ သူတို့၏ လုပ်ရပ်များမှာ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများကဲ့သို့ ရမ်းကားခြင်း မရှိသည်သာ ကွာခြားသည်။

ဤကဲ့သို့သော လမ်းမှန်ကျင့်ကြံသူများနှင့် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများမှာ ဘာများ ကွာခြားလို့နည်း။ သူသည် ရွှမ်ဟူကျောင်းတော်တွင် ရှိစဉ်က အချိန်များကို ပြန်လည်အမှတ်ရမိသည်။ နံနက်ခင်း ခေါင်းလောင်းသံနှင့် ညနေခင်း ဗုံသံများ၊ ဆီမီးတစ်စိုင်နှင့် ရှေးဟောင်းဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်......... အရာအားလုံးမှာ ငြိမ်းချမ်းပြီး ဆိတ်ငြိမ်လှသည်။ သို့သော် ကျောင်းတော်ပြင်ပရှိ လောကကြီးမှာမူ အလွန်ပင် ညစ်နွမ်းပြီး သည်းခံနိုင်စရာ မရှိတော့ချေ။

သူသည် ဗုဒ္ဓတရားတော်များကို သေသေချာချာ လေ့လာရုံဖြင့် သတ္တဝါဝေနေယျတို့ကို ကယ်တင်နိုင်မည်ဟု တစ်ချိန်က ထင်မှတ်ခဲ့ဖူးသည်။ ယခုမူ သူသည် အလွန်ပင် နုနယ်ခဲ့ကြောင်း သိလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ အစကတည်းက ဤအရာအားလုံးမှာ လွဲချော်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

တစ်နေ့တွင် သူသာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်အောင် ကျင့်ကြံနိုင်မှသာ ဤထိပ်တုံးဟောင်းများကို ရိုက်ချိုးပြီး စနစ်သစ်တစ်ခုကို ထူထောင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်! ဤအတွေးမှာ လျှပ်စီးတစ်လက်အလား ရွှမ်ကျီ၏ စိတ်ထဲရှိ မြူခိုးများကို ဖောက်ထွင်းသွားလေသည်။

“ငါ နားလည်ပြီ.........”

ရွှမ်ကျီက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အံ့ဩဖွယ်ရာ အလင်းတန်းများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ သူသည် ပိုမို အစွမ်းထက်လာချင်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အထွတ်အထိပ်တွင် ရပ်တည်နိုင်မှသာ တရားဟောရန် အရည်အချင်းရှိမည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

သူသည် လမ်းမပျောက်တော့သလို ဝေခွဲမရခြင်းလည်း မရှိတော့ချေ။ သူ၏ရင်ထဲတွင် မယိမ်းယိုင်သော ယုံကြည်ချက်နှင့် ပြတ်သားမှုတို့သာ ရှိတော့သည်။

ရွှမ်ကျီ၏ ပြောင်းလဲမှုကြောင့် သူ၏ ဘေးနားရှိ လူနှစ်ဦးမှာ ချက်ချင်းပင် လန့်သွားကြသည်။ မုန့်ဝမ်က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း အမူအရာ ပြောင်းလဲခြင်းမရှိဘဲ သူ့ကို ကာကွယ်ပေးရန် ဘေးတွင် ရပ်နေလေသည်။

ချင်းယွီသည်လည်း အပေါ်ယံတွင် ရွှမ်ကျီကို ကာကွယ်ပေးနေသော်လည်း သူ၏ရင်ထဲတွင် သတိပေးခေါင်းလောင်းသံမှာ မြည်ဟည်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း ရွှမ်ဟူကျောင်းတော်၏ ပါရမီအရှိဆုံး ဗုဒ္ဓဘာသာတပည့် ဖြစ်သည့်အတိုင်းပင်။ သူသည် ဤမျှ လွယ်ကူစွာဖြင့် ထိုးထွင်းသိမြင်မှု ကို ရရှိသွားပြီဖြစ်၏။

ဤကလေး၏ နားလည်သဘောပေါက်နိုင်စွမ်းမှာ အမှန်ပင် ထူးခြားလှသည်။ လောလောဆယ်တွင် မိစ္ဆာလမ်းစဉ်သို့ ကျရောက်နေပြီး သူ၏ အနာဂတ်မှာ ပျက်စီးသွားပြီဟု ထင်ရသော်လည်း နောင်တစ်ချိန်တွင် လမ်းသစ်တစ်ခု ဖောက်နိုင်မလားဆိုသည်ကို မည်သူ သိနိုင်မည်နည်း။

အမွှေးတိုင်တစ်ဝက်စာ အချိန်ကုန်လွန်ပြီးနောက် ရွှမ်ကျီသည် သူ၏ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုမှ ပြန်လည် နိုးထလာသည်။ သူသည် မျက်လုံးများကို ရုတ်တရက် ဖွင့်လိုက်ရာ အစွမ်းထက်သော အရှိန်အဝါတစ်ခုမှာ သူ၏ကိုယ်မှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် (၉) တွင် ရှိနေပြီးသားဖြစ်သော သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားမှာ ချက်ချင်းပင် သိသိသာသာ တိုးတက်သွားပြီး ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့ ရောက်ရန် နောက်တစ်လှမ်းသာ လိုတော့သည်။

ရွှမ်ကျီသည် လေပူတစ်ချက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီးနောက် အရှိန်အဝါကို ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်ကာ မုန့်ဝမ်နှင့် ချင်းယွီတို့ကို ခေါင်းအသာအယာ ညိတ်ပြလိုက်သည်။ “ကာကွယ်ပေးခဲ့ကြလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”

မုန့်ဝမ်က အေးဆေးစွာပင် ပြုံးလိုက်သည်။ “ဂုဏ်ယူပါတယ်” သူမ၏ နောက်လိုက်များ ပိုမို အစွမ်းထက်လာလေလေ သူမအတွက် ပို၍ အကျိုးရှိလေလေပင် ဖြစ်သည်။

ချင်းယွီသည်လည်း လက်ယှက်၍ ဂုဏ်ပြုလိုက်သည်။ “ဂျူနီယာညီလေး ရွှမ်ကျီရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက ထပ်ပြီး တိုးတက်သွားပြီပဲ။ မကြာခင်မှာ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းရဲ့ အားကိုးရတဲ့ ဒေါက်တိုင်တစ်ခု ဖြစ်လာမှာ အသေအချာပါပဲ”

အချိန်နီးကပ်လာပြီး ပြိုင်ပွဲမှာ ပြီးဆုံးတော့မည် ဖြစ်သဖြင့် သူတို့သုံးဦးမှာ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ချက်ချင်း ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သတ္ထုတွင်းအပြင်ဘက်ဆီသို့ ပြန်လာကာ နောက်ဆုံးရလဒ်များကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် ပြိုင်ပွဲပြီးဆုံးသည်အထိ အသည်းအသန် ကြိုးစားခဲ့ရသော လင်းယွီနှင့် ဟွာလီတို့သည်လည်း သက်ပြင်းချနိုင်သွားကြပြီး စိတ်အေးသွားကြသည်။

ဘေးဒုက္ခကဲ့သို့သော ဤပြိုင်ပွဲကြီးမှာ နောက်ဆုံးတွင် ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ မုန့်ဝမ်နှင့် နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ပြန်မဆုံခဲ့ရခြင်းအတွက် သူတို့နှစ်ဦးစလုံး အလွန် ဝမ်းသာနေကြသည်။

သတ္တုတွင်းအပြင်ဘက်၌ လီဖော်တျန်းသည် ကျောက်ဆောင်ကြီးတစ်ခုပေါ်တွင် တစ်ယောက်တည်း ရပ်ကာ အဝေးသို့ ငေးကြည့်နေသည်။ မုန့်ဝမ်နှင့် အခြားနှစ်ဦး ပြန်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူမ၏ မျက်ဝန်းများမှာ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သည့်အလား သူမက စိတ်အေးသွားဟန်ဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။ “မင်းတို့ သုံးယောက်လုံး ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ပြန်ရောက်လာတာ ဝမ်းသာစရာပဲ။ ငါ မင်းတို့အတွက် စိတ်ပူနေတာ”

မုန့်ဝမ်က ဘာမျှ ဂရုမစိုက်ဘဲ နှုတ်ဆက်သည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ရုံသာ ပြုလုပ်ပြီး လီဖော်တျန်း သတ္ထုတွင်းထဲမှ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် မည်သည့်နေရာသို့ သွားခဲ့သည်ကိုလည်း မမေးမြန်းချေ။ သူတို့ လေးဦးအပြင် အခြားသော ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းဝင် သုံးဦးလည်း အသက်ရှင်လျက် ပြန်ရောက်လာကြသည်။

သူတို့အားလုံးမှာ ဒဏ်ရာများ ရထားကြသော်လည်း အခြားဂိုဏ်းများ၏ ပြင်းထန်သော ကလဲ့စားချေမှုများကြားမှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့ခြင်းမှာပင် လုံလောက်လှပြီ ဖြစ်သည်။

သတ္ထုတွင်း၏ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ လင်းယွီနှင့် ဟွာလီတို့သည် မုန့်ဝမ်ကို အဝေးမှ လှမ်းမြင်လိုက်ရသောအခါ သူတို့၏ရင်ထဲတွင် ခံစားချက်ပေါင်းစုံ ဖြစ်ပေါ်နေကြသည်။

ချင်ရှောက်ယန် သေဆုံးသွားသည့် သတင်းမှာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ မုန့်ဝမ်ကို ကြည့်နေသော သူတို့၏ အကြည့်များမှာ ပိုမို ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ အထူးသဖြင့် ဟွာလီမှာမူ နောက်ဆုံးအချိန်တွင် ဖြားယောင်းခြင်းအတတ်၏ ထိန်းချုပ်မှုမှ ရုန်းမထွက်နိုင်ခဲ့ပါက သူမသည်လည်း ဝမ်းနည်းဖွယ် ဇာတ်သိမ်းနှင့် ကြုံတွေ့ရနိုင်သည်။

အခန်း (၂၀၈) ချင်ကျန့်ရှန်း လှုပ်ရှားခြင်း

လီရွှမ်ရိနှင့် လင်းချင်းယဲ့တို့မှာမူ မုန့်ဝမ်အပေါ် ထားရှိသော သူတို့၏ ရန်လိုမှုကို ဖုံးကွယ်ထားခြင်း မရှိကြချေ။ ထိုနှစ်ဦးသည် မုန့်ဝမ်နှင့် သူမ၏ အပေါင်းအဖော်များကို ကြည့်ကာ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ရှိနေကြသည်။

မကြာမီ သူတို့ထံသို့ ဘေးဒုက္ခ ဆိုက်ရောက်တော့မည်ကို ယုံကြည်ချက် အပြည့်ရှိနေသည့်အလားပင်။

မှန်ပေသည်၊ မီးတောက်ကဲ့သို့ ပြင်းထန်ပြီး မုန်းတီးမှုအပြည့်ရှိသော အကြည့်တစ်ခုက မုန့်ဝမ်ထံသို့ ချက်ချင်း ကျရောက်လာသည်။ ထိုသူမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲ ချင်ကျန့်ရှန်းပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် လီရွှမ်ရိနှင့် လင်းချင်းယွဲ့တို့ထံမှတစ်ဆင့် သူ၏မြေး ချင်ရှောက်ယန်ကို သတ်ခဲ့သူမှာ မုန့်ဝမ်နှင့် သူမ၏အဖွဲ့ဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားခြင်း ဖြစ်၏။

ချင်ကျန့်ရှန်း၏ မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းနေပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ဒေါသမီးများ တောက်လောင်နေသည်။ မုန့်ဝမ်နှင့် အခြားနှစ်ဦးကို ခဏမျှ စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် သူသည် သူ၏ အဆင့်အတန်းကိုပင် ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ မုန့်ဝမ်၊ ရွှမ်ကျီနှင့် ချင်းယွီတို့ကို တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်တော့သည်။

ချင်ကျန့်ရှန်း၏ လက်ထဲရှိ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်လက်နက်မှ အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီးနောက် ထိုလက်နက်မှာ လေထဲသို့ ပျံတက်သွားကာ တစ်ချက်တည်းဖြင့် အသေသတ်ရန် ရည်ရွယ်လျက် ထိုသုံးဦးထံသို့ ဖိနှိပ်ကျဆင်းလာလေသည်။

နတ်သမီး ဝူမုန့်သည် ၎င်းကို မြင်သောအခါ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ဝင်ရောက် တားဆီးရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ကောင်းကင်မိုးကြိုးဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲနှင့် ရွှမ်ဟူကျောင်းတော်မှ ယွမ်စီတို့က ပိတ်ဆို့ထားလိုက်ကြသည်။

ကောင်းကင်မိုးကြိုးဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲသည် သူ၏ဂိုဏ်းမှ နတ်သားတော်ကို သတ်ခဲ့သူမှာ မုန့်ဝမ်ဖြစ်ကြောင်း သိထားပြီး ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ချင်ကျန့်ရှန်းနှင့် ပူးပေါင်း၍ မုန့်ဝမ်ကို ဖယ်ရှားကာ သူ၏တူအတွက် ကလဲ့စားချေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ရွှမ်ဟူကျောင်းတော်မှ ယွမ်စီမှာမူ မုန့်ဝမ်က သူတို့ကျောင်းတော်၏ ဗုဒ္ဓဘာသာတပည့်ကို လမ်းမှားသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခြင်းအတွက် နာကျည်းနေပြီး သူ၏မျက်ဝန်းထဲတွင် ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

နတ်သမီး ဝူမုန့်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အလင်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "အကြီးအကဲ နှစ်ယောက်......... ရှင်တို့က ငါ့ရဲ့ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းနဲ့ ရန်သူဖြစ်ချင်နေတာလား"

ကောင်းကင်မိုးကြိုးဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲက တိတ်ဆိတ်နေသော်လည်း ရွှမ်ဟူကျောင်းတော်မှ ယွမ်စီကမူ လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။ "အရှက်မရှိတဲ့ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေဆိုတာ လောကကြီးရဲ့ ဘုံရန်သူတွေပဲ။ လူတိုင်းမှာ သူတို့ကို သတ်ပိုင်ခွင့် ရှိတယ်။ ငါတို့ ရွှမ်ဟူကျောင်းတော်ကို တည်ထောင်ကတည်းက မိစ္ဆာတွေကို နှိမ်နင်းပြီး တရားသောလမ်းစဉ်ကို စောင့်ရှောက်ဖို့ကို ကိုယ့်ရဲ့ တာဝန်လို့ မှတ်ယူခဲ့တာ။ မင်းတို့ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေကို စစ်ကြေညာရတာ ဘာဆန်းလို့လဲ"

နတ်သမီး ဝူမုန့်၏ အကြည့်မှာ ပိုမို အေးစက်သွားပြီး သူမ၏ လက်ထဲတွင် အစွမ်းများကို တိတ်တဆိတ် မြှင့်တင်လိုက်သော်လည်း ထိုနှစ်ဦး၏ ပူးပေါင်း ပိတ်ဆို့မှုကို ဖောက်ထွက်ရန် ခက်ခဲနေကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

ချင်ကျန့်ရှန်းသည် မြေးဖြစ်သူအတွက် ကလဲ့စားချေရန် ဒေါသတကြီး တိုက်ခိုက်နေခြင်း ဖြစ်သဖြင့် အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးထားသည်။ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်လက်နက်မှ တောက်ပသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပြင်းထန်သော တိုက်ကွက်မှာ အရှိန်အဝါကြီးမားသော နဂါးတစ်ကောင်အလား ဟိန်းဟောက်လျက် မုန့်ဝမ်တို့ သုံးဦးထံသို့ တည့်တည့် ပြေးဝင်သွားလေသည်။

ဝင်ရောက် တားဆီးနိုင်သည့် တစ်ဦးတည်းသောသူဖြစ်သည့် နတ်သမီး ဝူမုန့်မှာမူ ကောင်းကင်မိုးကြိုးဂိုဏ်း အကြီးအကဲနှင့် ဆရာကြီး ယွမ်စီတို့၏ ဆွဲထားခြင်းကို ခံနေရသည်။ မုန့်ဝမ်နှင့် အခြားနှစ်ဦးမှာ ဤဘေးဒုက္ခမှ လွတ်မြောက်နိုင်ဖွယ် မရှိတော့ဟု ထင်ရပေသည်။

သို့သော် အားလုံးက ပွဲကြည့်ရန် စောင့်ဆိုင်းနေကြစဉ်မှာပင် မုန့်ဝမ်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး သူမ၏ သွယ်လျသော လက်ကလေးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ငွေရောင် ဝိညာဉ်ချပ်ဝတ်တန်ဆာတစ်ခု လေထဲတွင် ပေါ်လာပြီး သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို ဖုံးအုပ်သွားသည်။ ထိုချပ်ဝတ်တန်ဆာမှာ တောက်ပသော အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေပြီး အစွမ်းထက်သော ကာကွယ်ရေးစွမ်းအားများ ရှိနေသည်။ ၎င်းမှာ မပျက်စီးနိုင်သော ဝိညာဉ်ရွှေဖြင့် သွန်းလုပ်ထားသော ချပ်ဝတ်တန်ဆာပင် ဖြစ်၏။ ၎င်းသည် ရွှယ်ဝူယာကြောင့် ပျက်စီးခဲ့ရပြီးနောက် တိတ်တဆိတ် ပြန်လည်ပြုပြင်နေခဲ့ရာ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်ကမှ အလုံးစုံ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရွှမ်ကျီ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ တောက်ပသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာရာ တောင်တစ်လုံးကဲ့သို့ မလှုပ်မယှက်ရှိသော ရွှေကိုယ်ထည် ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်အလား ရှိနေသည်။

ချင်းယွီမှာမူ ကျဆင်းလာသော အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်လက်နက်ဆီသို့ စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ လက်နက်၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်မှာ ခဏမျှ လိမ်ဖည်သွားလေသည်။

သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေသော ဝိညာဉ်လက်နက်မှာ ဟင်းလင်းပြင် လိမ်ဖည်သွားသည့် ခဏ၌ ရွှံ့နွံထဲသို့ ကျရောက်သွားသည့်အလား အရှိန်မှာ သိသိသာသာ လျော့ကျသွားပြီးမှသာ ထိုသုံးဦးပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားသည်။

ကျယ်လောင်သော မြည်ဟည်းသံနှင့်အတူ ထိုသုံးဦးမှာ ညည်းတွားလိုက်ကြပြီး ခန္ဓာကိုယ်များ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားကာ ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးများ စီးကျလာသည်။ သူတို့မှာ ဒဏ်ရာ အသီးသီး ရရှိသွားသော်လည်း ကြံ့ကြံ့ခံ ရပ်တည်နေနိုင်ကြဆဲပင်။

သူတို့၏ ပူးပေါင်း ကြိုးပမ်းမှုကြောင့် ဤကမ္ဘာပျက်မတတ် ပြင်းထန်သော ဒဏ်ချက်ကို အမှန်တကယ် ခုခံနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ချင်ကျန့်ရှန်း၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွား၏။ ဤဂျူနီယာ သုံးဦးက သူ၏ သေစေနိုင်သော ဒဏ်ချက်ကို တားဆီးနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မထားခဲ့ချေ။ ၎င်းကို မြင်သောအခါ နတ်သမီး ဝူမုန့်မှာ အနည်းငယ် စိတ်အေးသွားရသည်။

မျောလွင့်နန်းတော်မှ အကြီးအကဲ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အလင်းတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး သူသည် မုန့်ဝမ်တို့ သုံးဦး၏ ရှေ့သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာကာ ကျန်ရှိနေသော တိုက်ခိုက်မှု အရှိန်အဝါများကို ကာကွယ်ပေးလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ခေါင်းမော့ကာ ချင်ကျန့်ရှန်းထံသို့ အကြည့်တစ်ချက် ပေးလိုက်သည်။ "အကြီးအကဲ ချင်......... ရှင်က အကြီးအကဲ တစ်ယောက် ဖြစ်ပြီးတော့ ဂျူနီယာ သုံးယောက်ကို ဒီလို တိုက်ခိုက်တာက နည်းနည်းတော့ မသင့်တော်ဘူး မဟုတ်လား"

ချင်ကျန့်ရှန်းသည် သွားကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ကြိတ်လိုက်သော်လည်း မတတ်သာဘဲ လက်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ရသည်။ သူသည် မြေးဖြစ်သူကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရသဖြင့် ဒေါသတကြီး တစ်ကြိမ် လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်းမှာ နားလည်ပေးနိုင်သော်လည်း ဂျူနီယာ သုံးဦးနောက်သို့ တကောက်ကောက် လိုက်နေခြင်းမှာမူ အလွန်အကျွံ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

နတ်သမီး ဝူမုန့်၏ လှပသော မျက်နှာမှာ အေးစက်နေပြီး သူမ၏ အကြည့်မှာ ခန်းမတစ်ခုလုံးကို ဓားတစ်စင်းအလား ဝေ့ကြည့်လိုက်ကာ နောက်ဆုံးတွင် ချင်ကျန့်ရှန်းထံ၌ ရပ်တန့်သွားသည်။ "ချင်ကျန့်ရှန်း......... ရှင့်ရဲ့ အရှိန်အဝါက တော်တော်ကြီးတာပဲနော်....... ငါ့ရှေ့တင် ငါ့ရဲ့ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်း ဂျူနီယာတွေကို တိုက်ခိုက်ရဲတယ်ပေါ့......." သူမ၏ အသံမှာ အေးစက်နေပြီး အဆုံးမဲ့သော ဒေါသများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ချင်ကျန့်ရှန်း၏ မျက်နှာမှာ ပျက်ယွင်းနေသော်လည်း ဒေါသကို ထိန်းချုပ်ကာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ "ချင်ရှောက်ယန်က ငါ့ရဲ့ ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းက နတ်သားတော်ပဲ။ အခု သူက ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်း တပည့်လက်ချက်နဲ့ သေခဲ့ရတာကို ငါက ဘယ်လိုလုပ် သည်းခံနိုင်မှာလဲ"

နတ်သမီး ဝူမုန့် ထပ်မံ အော်ဟစ်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ရွှန်ထျန်းဓားဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲ ရွှမ်ကျီဇီက ဖျန်ဖြေရန် ရှေ့သို့ ထွက်လာသည်။ "ညီအစ်ကို ချင်က သူ ချစ်မြတ်နိုးလှတဲ့ မြေးလေးကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရလို့ စိတ်ထိခိုက်နေတာပါ။ ဒါကြောင့် သူ စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်မိသွားတာကို နတ်သမီး ဝူမုန့်အနေနဲ့ နားလည်ပေးစေချင်ပါတယ်"

ထာဝရစိတ်ဝိညာဉ်ဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲကလည်း ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "ဟုတ်ပါတယ်၊ အဲဒီ ရှောက်ယန်လေးက ငါတို့ ရှေ့တင် ကြီးပြင်းလာခဲ့တာပါ။ သူက ပါရမီလည်း ထူးချွန်သလို စိတ်ဓာတ်လည်း တည်ငြိမ်တဲ့သူပါ။ အခုလို အဖြစ်ဆိုးနဲ့ ကြုံရတာ တကယ်ကို နှမြောဖို့ ကောင်းပါတယ်။ အကြီးအကဲ ချင်က မြေးအပေါ် သံယောဇဉ် ကြီးမားတာကလည်း နားလည်ပေးလို့ ရပါတယ်။ နတ်သမီး ဝူမုန့်ရဲ့ တပည့်တွေလည်း ဘာမှ မဖြစ်ဘူးဆိုတော့ ဒီကိစ္စကို ဒီမှာတင် ရပ်လိုက်ပါတော့"

အခြားဂိုဏ်းများမှ အကြီးအကဲများလည်း ဝင်ရောက် ပြောဆိုကြရာ ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းဘက်မှ သိသိသာသာရော မသိမသာပါ ဘက်လိုက်နေကြသဖြင့် ခန်းမအတွင်းရှိ အခြေအနေမှာ ချက်ချင်းပင် တစ်မျိုးဖြစ်သွားလေသည်။

နတ်သမီး ဝူမုန့်က လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။ "တကယ့်ကို ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းပါပဲလား၊ တကယ့်ကို ချင်ကျန့်ရှန်းပါပဲလား၊ တကယ့်ကို လမ်းမှန်ကျင့်ကြံသူတွေပါပဲလား......." သူမ၏ စူးရှသော အကြည့်မှာ ခန်းမတစ်ခုလုံးကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင် မဖုံးကွယ်နိုင်သော မထီမဲ့မြင်ပြုမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

"ရှင်တို့ထက် အားနည်းတဲ့သူဆိုရင် နှိမ်နင်းပြီး အမြတ်ထုတ်မယ်။ ရှင်တို့ထက် အားသာတဲ့သူဆိုရင်တော့ ကပ်ဖားပြီး သတိထားမယ်။ ရှင်တို့ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေက ငါ ဝူမုန့်ကို တကယ်ပဲ မျက်စိပွင့်စေတာပဲ"

ရွှမ်ကျီဇီက မကျေမနပ်ဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ "ဝူမုန့်......... မင်း စကားပြောတာ လွန်နေပြီ။ ငါတို့က မင်းရဲ့ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းကို ကြောက်နေတယ်လို့ တကယ်ပဲ ထင်နေတာလား"

အခြားသူများကလည်း ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းကို ဝိုင်းဝန်း ပြစ်တင်ကြသည်။ "ဒါက ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းကလူတွေ လွန်တာ သိသာနေတာပဲ။ အရင်ဆုံး ကောင်းကင်မိုးကြိုးဂိုဏ်းရဲ့ နတ်သားတော်ကို သတ်တယ်၊ ပြီးတော့ ရွှမ်ဟူကျောင်းတော်ရဲ့ ဗုဒ္ဓဘာသာတပည့်ကို မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ထဲ ကျအောင် လုပ်တယ်၊ အခုတော့ ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းရဲ့ နတ်သားတော်ကိုတောင် သတ်ပစ်လိုက်ပြီ"

"ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းက မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေက တကယ်ကို လွန်လွန်းနေပြီ......."

ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ ပြစ်တင်သံများကို နားထောင်ရင်း နတ်သမီး ဝူမုန့်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အအေးဓာတ်များ ပိုမို ပြင်းထန်လာသည်။

သူမသည် ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလိုက်ရာ တစ္ဆေတစ်ကောင်အလား မုရွှယ်ယန်၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာလေသည်။ သူမသည် သူမ၏ သွယ်လျသော ကျောက်စိမ်းရောင် လက်ကလေးကို မြှောက်ကာ မုရွှယ်ယန်၏ ပုခုံးကို အသာအယာ ပုတ်လိုက်သည်။ သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ နူးညံ့ဟန် ရှိသော်လည်း ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ စွမ်းအားများ ပါဝင်နေသည်။

"မင်း ဘယ်လိုများ ရဲရတာလဲ၊ လူယုတ်မာမ......." ချင်ကျန့်ရှန်း အသက်ရှူရပ်မတတ် ဖြစ်သွားပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားကာ မုရွှယ်ယန်ကို နတ်သမီး ဝူမုန့်၏ မိစ္ဆာလက်ထဲမှ ကယ်တင်ရန် အသည်းအသန် ကြိုးစား တားဆီးတော့သည်။ သို့သော် သူသည် နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

နတ်သမီး ဝူမုန့်၏ ဖိနှိပ်ထားသော အရှိန်အဝါကြောင့် မုရွှယ်ယန်သည် တစ်ကိုယ်လုံး အေးစက်သွားပြီး တောင့်တင်းသွားရသည်။ သူမ၏ လက်ချောင်းထိပ်လေးကိုပင် မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ချေ။

သူမသည် ထိတ်လန့်တကြား မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လျက် အကူအညီ တောင်းချင်သော်လည်း နှုတ်ခမ်းမှ မည်သည့်အသံမျှ ထွက်မလာခဲ့ပေ။

နတ်သမီး ဝူမုန့်၏ နှုတ်ခမ်းတွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး မိစ္ဆာတစ်ကောင်အလား သူမ၏ နီမြန်းသော နှုတ်ခမ်းလွှာများကို ဟလိုက်သည်။ "အကြီးအကဲက သူ့တပည့်ကို ဒီလောက်တောင် ဂရုစိုက်နေမှတော့ ဆုံးရှုံးခြင်းရဲ့ အရသာကို နောက်တစ်ကြိမ် မြည်းစမ်းကြည့်လိုက်ဦးလေ"

စကားမဆုံးမီမှာပင် ပြင်းထန်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများမှာ မုရွှယ်ယန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စီးဝင်သွားပြီး သူမ၏ သွေးကြောများကို ချက်ချင်းပင် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။ မုရွှယ်ယန်သည် စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သွေးများ ထွေးထုတ်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားတော့သည်။

"ဝူမုန့်......... ငါ မင်းကို အသေသတ်မယ်......." ချင်ကျန့်ရှန်း၏ မျက်ဝန်းများမှာ နီရဲနေပြီး ရှေ့သို့ ပြေးဝင်ရန် ဟောက်လိုက်လေသည်။ သို့သော် နတ်သမီး ဝူမုန့်က အသင့်ပြင်ထားပြီး ဖြစ်၏။ သူမ၏ လက်ထဲတွင် ပျော့ပျောင်းသော ဓားတစ်စင်း လေထဲ၌ ပေါ်လာပြီး ၎င်း၏ ထိပ်ဖျားမှာ မုရွှယ်ယန်၏ လည်ပင်းကို တည့်တည့် ဦးတည်ထားသည်။

ချင်ကျန့်ရှန်း၏ မျက်စိသူငယ်အိမ်များ ကျုံ့သွားကာ ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းမျှ မတိုးရဲတော့သည်ကို မြင်သောအခါ နတ်သမီး ဝူမုန့်က ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ "ချင်ကျန့်ရှန်း......... ရှင် ဘာတွေ အော်ဟစ်နေတာလဲ။ ရှင်လုပ်ခဲ့သလိုပဲ ငါက ပြန်လုပ်ပေးရုံတင်ပါ၊ ဒါကို ဒီလောက်အထိ ဆူညံနေစရာ လိုလို့လား"

အခန်း (၂၀၉) လျော်ကြေးတောင်းခြင်း

ချင်ကျန့်ရှန်း၏ နဖူးပေါ်ရှိ အကြောများမှာ တင်းနေသော်လည်း သူသည် စိတ်ကို အတင်းငြိမ်အောင် ထားလိုက်ရသည်။

သူ၏ ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းသည် နတ်သားတော်တစ်ပါး ကျဆုံးပြီးပြီဖြစ်ရာ အခြားသော နတ်သမီးတစ်ပါးကိုပါ ထပ်မံဆုံးရှုံးရမည့် အကျိုးဆက်ကို လုံးဝ လက်ခံနိုင်စွမ်း မရှိတော့ချေ။

ချင်ကျန့်ရှန်းက အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး "ဝူမုန့်......... မင်း ဘာလုပ်နေလဲဆိုတာ မင်းကိုယ်မင်း သိရဲ့လား။ လမ်းမှန်လမ်းစဉ်နဲ့ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ကြားမှာ စစ်ပွဲဖြစ်အောင် ဆွပေးနေတာလား"

နတ်သမီး ဝူမုန့်၏ အပြုံးမှာ ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာသည်။ "ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းက ဂျူနီယာလေးတစ်ယောက်ကို ဆုံးမရုံတင်ပါပဲ။ အခြေအနေက အဲဒီအဆင့်အထိ မရောက်သေးပါဘူး မဟုတ်လား။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းကလူတွေ ငြိမ်နေတာ ကြာပြီဆိုတော့ ရှင်တို့အားလုံးက ငါတို့ကို လက်တစ်လုံးခြား လုပ်ချင်နေကြတာပဲ"

နတ်သမီး ဝူမုန့်၏ မျက်ဝန်းများမှာ အေးစက်သွားပြီး သူမ၏ အကြည့်မှာ ပို၍ပင် ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းလာသည်။ "ဒီအခွင့်အရေးကို သုံးပြီးတော့ သတ်ဖြတ်ပွဲကြီးတစ်ခု လုပ်လိုက်ပြီး အားလုံးကို အပြောင်းအလဲ လုပ်ပစ်ရတာလည်း မဆိုးဘူးပဲ"

ရွှမ်ကျီဇီက သူ၏ မုတ်ဆိတ်ကို သပ်ရင်း ဖျန်ဖြေသူအဖြစ် ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "နတ်သမီး ဝူမုန့်......... ဒေါသကို လျှော့ပါ။ လူငယ်တွေကြားမှာ အဖုအထစ် ရှိတာကတော့ ရှောင်လွှဲလို့ မရပါဘူး၊ ဘာလို့ ဒီလောက်အထိ အလေးအနက် ထားနေရတာလဲ။ အကြီးအကဲ ချင်ကလည်း သူ့မြေးအတွက် စိုးရိမ်နေလို့ပါ၊ နတ်သမီးအနေနဲ့ သဘောထားကြီးကြီး ထားပေးစေချင်ပါတယ်"

ထာဝရစိတ်ဝိညာဉ်ဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲကလည်း ပြုံးလျက် ထောက်ခံလိုက်သည်။ "ဟုတ်ပါတယ်၊ ဟုတ်ပါတယ်။ ဒါက နားလည်မှုလွဲတာသက်သက်ပါ။ ဒီအတိုင်းပဲ ထားလိုက်ကြရင် ဘယ်လိုလဲ"

အခြားသူများကလည်း ဝိုင်းဝန်း အကြံပြုကြပြီး အချို့ကမူ အဖိုးတန်သော သွေးကြောပြန်လည်ပြုပြင်သည့် ဆေးလုံးတစ်ပုလင်းကို ထုတ်ယူကာ ချင်ကျန့်ရှန်းထံသို့ တိုက်ရိုက် ကမ်းပေးလိုက်ကြသည်။ "အကြီးအကဲ ချင်......... ဒီဆေးလုံးက ဂျူနီယာညီမလေး ရွှယ်ယန်ရဲ့ သွေးကြောတွေကို မြန်မြန် ပြန်ကောင်းစေပါလိမ့်မယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး လက်ခံပေးပါ"

ချင်ကျန့်ရှန်း၏ မျက်နှာမှာ ပျက်ယွင်းနေသော်လည်း အခြေအနေအရ သူသည် အလျှော့ပေးလိုက်ရသည်။ သူသည် လမ်းမှန်လမ်းစဉ်နှင့် မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ကြား စစ်ပွဲကို စတင်သူ အပြစ်သားအဖြစ် အဖြစ်မခံနိုင်ချေ။ "မိတ်ဆွေအားလုံးက ဒီလိုပြောနေမှတော့ ဒီကိစ္စကို ဒီမှာတင် ရပ်လိုက်ပါပြီ"

သူသည် ဆေးလုံးကို ယူကာ မုရွှယ်ယန်ကို တိုက်ကျွေးလိုက်ပြီး လေးနက်သော အသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။ "ရွှယ်ယန်......... စီနီယာတွေ အားလုံးကို မြန်မြန် ကျေးဇူးတင်လိုက်ဦး"

သို့သော် နတ်သမီး ဝူမုန့်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ "နေဦး......."

"ချင်ကျန့်ရှန်း......... ရှင်ပြောတာ မဟုတ်သေးဘူး။ ရှင့်ဘက်က အရင်ဆုံး ငါတို့ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်း တပည့်ကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ခဲ့တာလေ။ အခုကျမှ 'ဒီမှာတင် ရပ်လိုက်ရအောင်' ဆိုတဲ့ စကားတစ်ခွန်းတည်းနဲ့ အပြီးသတ်ချင်နေတာလား။ ရှင့်စိတ်ထဲမှာ ငါတို့ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းကို အလေးမထားတာလား......."

ချင်ကျန့်ရှန်းသည် ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်ဝန်းထဲမှ ဒေါသမီးများ ထွက်ပေါ်နေပြီး သွားများကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ကြိတ်ထားသည်။ သို့သော် သူသည် ဒေါသကို အတင်းအကျပ် မျိုသိပ်လိုက်ပြီး လက်ယှက်၍ ဆိုလိုက်သည်။ "ငါ့ရဲ့ စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်ရပ်အတွက် ခွင့်လွှတ်ပေးပါ၊ နတ်သမီး ဝူမုန့်"

သို့သော် နတ်သမီး ဝူမုန့်က အလျှော့မပေးသေးချေ။ "အကြီးအကဲ ချင်......... ဒါက တောင်းပန်တဲ့သူရဲ့ အမူအရာလား။ ရှင်က ငါတို့ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်း တပည့်ကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ခဲ့ပြီးတော့ နှုတ်နဲ့ပဲ တောင်းပန်ရုံနဲ့ ပြီးရောလား။ အဲဒါက ရိုးသားမှု မရှိလွန်းဘူး မဟုတ်လား။ ငါတို့ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်း တပည့် စိတ်ကျေနပ်အောင် တစ်ခုခုကို လက်တွေ့ကျကျ လျော်ကြေးပေးသင့်တယ်"

သူမသည် ချင်ကျန့်ရှန်းကို အထက်အောက် ကြည့်လိုက်ပြီး လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။ "ဒါပေါ့......... ဒီလျော်ကြေးက အကြီးအကဲ ချင်ရဲ့ အဆင့်အတန်းနဲ့လည်း လိုက်ဖက်ရမယ်နော်။ တန်ဖိုးနည်းတဲ့ အရာဆိုရင်တော့ ငါတို့က လှည့်တောင် ကြည့်မှာ မဟုတ်ဘူး"

လေထုမှာ ချက်ချင်းပင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ အားလုံးက အသက်ကို အောင့်ထားရင်း ချင်ကျန့်ရှန်းကို စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ သူ ဒေါသပေါက်ကွဲပြီး တစ်ခုခု လုပ်မိသွားမည်ကို အားလုံးက ကြောက်ရွံ့နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ချင်ကျန့်ရှန်း၏ မျက်ဝန်းများမှာ နီရဲနေပြီး ဒေါသမီးများ ဟုန်းဟုန်းတောက်နေသည်။ ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်း အကြီးအကဲ တစ်ဦးအနေဖြင့် ဤကဲ့သို့ အရှက်ခွဲခံရခြင်းမျိုး တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးချေ။

သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ တင်းတင်းဆုပ်ထားသော လက်သီးများမှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြေလျော့သွားပြီး အံကြိတ်ကာ မေးလိုက်သည်။ "နတ်သမီး ဘာလိုချင်လို့လဲ"

နတ်သမီး ဝူမုန့်၏ အကြည့်မှာ မုန့်ဝမ်နှင့် အခြားနှစ်ဦးထံသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး သူမ၏ နီမြန်းသော နှုတ်ခမ်းလွှာများ ဟလိုက်သည်။ "ရှင့်ရဲ့ဂိုဏ်းမှာ ငါ့တပည့် သုံးယောက် ကျင့်ကြံဖို့ အလွန်သင့်တော်တဲ့ အဆင့်နိမ့် ထူးချွန်သုံးပါး ဓားအစီအရင် ရှိတယ်လို့ ငါကြားမိတယ်။ အဲဒါကိုပဲ လျော်ကြေးအဖြစ် ပေးလိုက်ရင် ဘယ်လိုလဲ"

ထိုအစီအရင်မှာ ချင်ကျန့်ရှန်း ပိုင်ဆိုင်သမျှထဲတွင် အဖိုးတန်ဆုံးသော အရာတစ်ခု ဖြစ်ပြီး အစွမ်းမှာလည်း အလွန်ပင် ကြီးမားလှသည်။ ၎င်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချင်ကျန့်ရှန်း၏ မျက်နှာမှာ သိသိသာသာ ပျက်ယွင်းသွားပြီး သွေးအန်မတတ် ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤအစီအရင်မှာ ဂျူနီယာ သုံးယောက်အတွက် မဟုတ်ဘဲ နတ်သမီး ဝူမုန့် ကိုယ်တိုင် လိုချင်နေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။

နတ်သမီး ဝူမုန့်က အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူနေခြင်းပင် ဖြစ်၏....... "ဘာလဲ......... အကြီးအကဲ ချင်က မပေးချင်ဘူးလား" နတ်သမီး ဝူမုန့်က မျက်ခုံးပင့်ကာ မထီမဲ့မြင်ပြုသော အသံဖြင့် မေးလိုက်ပြီး သူမ၏ လေသံမှာ တဖြည်းဖြည်း အေးစက်လာသည်။ "အဲဒီလိုဆိုရင်တော့ ငါ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းကို ချက်ချင်း သတင်းပို့ပြီး ငါ့ရဲ့ ဂျူနီယာ မောင်နှမတွေကို စစ်သည်တွေ စုစည်းခိုင်းလိုက်ရမှာပဲ........."

ချင်ကျန့်ရှန်းသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး ရင်ထဲမှ ဒေါသကို အတင်းအကျပ် နှိမ်နင်းကာ ခက်ခက်ခဲခဲ ပြောလိုက်ရသည်။ "ကောင်းပြီ....... နတ်သမီး ပြောတဲ့အတိုင်း ဖြစ်စေရမယ်......." စကားအဆုံးတွင် သူသည် လက်ရာမြောက်သော သစ်သားသေတ္တာလေးကို ထုတ်ယူကာ မုန့်ဝမ်ထံသို့ ပစ်ပေးလိုက်သည်။

မုန့်ဝမ်က သစ်သားသေတ္တာကို ဖမ်းယူကာ ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ ထူးချွန်သုံးပါး ဓားအစီအရင် အတွက် ကျောက်စိမ်းပြား တစ်စုံကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် တောက်ပသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ "ရတနာအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ အကြီးအကဲ ချင်"

"ငါ လုပ်စရာ ကိစ္စလေးတွေ ရှိသေးတာ သတိရလို့ အရင် သွားနှင့်တော့မယ်" ချင်ကျန့်ရှန်းသည် သူ၏ မျက်နှာ အကြီးအကျယ် ပျက်သွားပြီဟု ခံစားရသဖြင့် လျော်ကြေးပေးပြီးသည်နှင့် အင်္ကျီလက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

သူ လှည့်ထွက်သွားစဉ် သူ၏ မျက်ဝန်းထဲ၌ ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ မြေးဖြစ်သူကို သတ်ခံရခြင်း၊ နတ်သမီးတော် ဒဏ်ရာရခြင်းနှင့် ယခု လျော်ကြေးပါ ပေးလိုက်ရခြင်း စသည့် အာဃာတများကို သူ သေချာပေါက် မှတ်ထားပေလိမ့်မည်။

ချင်ကျန့်ရှန်း ထွက်သွားပြီးနောက် အားလုံးမှာ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်း၏ အနိုင်ကျင့်လိုသော အမူအရာကို စိတ်ပျက်နေကြသော်လည်း ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းမှ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများမှာ အရူးတစ်သိုက် ဖြစ်ကြရာ မည်သူကမှ အရူးများနှင့် ယုတ္တိတန်တန် စကားပြောရန် မဝံ့ရဲကြချေ။

ထို့ကြောင့် လူတိုင်းက ဤကိစ္စကို တိတ်တဆိတ် ကျော်ဖြတ်လိုက်ကြပြီး ဖမ်းဆီးရမိသော ကျင့်ကြံသူ အရေအတွက်အပေါ် မူတည်ကာ အဆင့်သတ်မှတ်ခြင်းကို စတင်လိုက်ကြသည်။

ရလဒ်များအရ မျောလွင့်နန်းတော်က ပထမ ရရှိပြီး ရွှန်ထျန်းဓားဂိုဏ်းက ဒုတိယ ရရှိသည်။ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းမှာမူ တတိယ၊ ထာဝရစိတ်ဝိညာဉ်ဂိုဏ်းက စတုတ္ထနှင့် ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းက နောက်ဆုံးမှ ရရှိလေသည်။ အဆင့်များ သတ်မှတ်ပြီးနောက် ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ အကြီးအကဲများသည် သတ္ထုတွင်းပြင်ပဧရိယာ ခွဲဝေရေးအတွက် ဆွေးနွေးကြသည်။ မျောလွင့်နန်းတော်မှာ အကောင်းဆုံးသော သတ္ထုတွင်းဧရိယာကို ရရှိပြီး ရွှန်ထျန်းဓားဂိုဏ်းက ဒုတိယ အကောင်းဆုံးနေရာကို ရရှိသည်။ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းနှင့် ထာဝရစိတ်ဝိညာဉ်ဂိုဏ်းတို့မှာလည်း သတ္ထုကြောတစ်ခုစီ ရရှိကြသည်။

ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်း အလှည့်ရောက်သောအခါ အပြင်ဘက်ရှိ အနည်းငယ် ကောင်းမွန်သော သတ္ထုကြောများမှာ ခွဲဝေပြီး ဖြစ်နေသဖြင့် သူတို့မှာ အညံ့စား မြေကွက်လပ်တစ်ခုကိုသာ နောက်ဆုံးတွင် ရရှိလိုက်ရသည်။ အခြားသော ဂိုဏ်းငယ်လေးများ၏ ရလဒ်မှာမူ ဂိုဏ်းကြီး (၅) ဂိုဏ်းနှင့် အလှမ်းဝေးလှသည်။

အရင်းအမြစ်များ ခွဲဝေပြီးနောက် မကျေနပ်သော ဂိုဏ်းငယ်တစ်ခုမှ အကြီးအကဲက တိုးတိုးလေး ကန့်ကွက်လိုက်သည်။ "ကျွန်တော်တို့ကို ခွဲဝေပေးတဲ့ နယ်မြေက အရမ်းနည်းလွန်းတယ်။ သတ္ထုတွင်းရဲ့ အတွင်းပိုင်းမှာလည်း အကျယ်ကြီး ကျန်သေးတာပဲ၊ အဲဒါကိုရော ဘာလို့ ထုတ်ပြီး မခွဲဝေပေးရတာလဲ"

"ဟုတ်တယ်၊ ဂိုဏ်းကြီး (၅) ဂိုဏ်းကလူတွေ ပူးပေါင်းပြီး ငါတို့ကို အနိုင်ကျင့်နေတာလား"

"ဒီကိစ္စကို ငါတို့ကို သေချာ ရှင်းပြရမယ်......."

ပတ်ဝန်းကျင်မှ ဆွေးနွေးသံများ ကျယ်လောင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ရွှမ်ကျီဇီက ခေါင်းကို အသာအယာ ခါယမ်းလိုက်ပြီး အားလုံးကို ရှင်းပြလိုက်သည်။ "ကျေးဇူးပြုပြီး မလောကြပါနဲ့။ ငါတို့က သတ္ထုကြောတွေကို လက်ဝါးကြီးအုပ်ချင်လို့ မဟုတ်ပါဘူး၊ သတ္ထုတွင်းရဲ့ အတွင်းပိုင်း အခြေအနေက နည်းနည်း ထူးခြားနေလို့ပါ"

"ထူးခြားတယ်....... ဘယ်လိုမျိုး ထူးခြားတာလဲ ပြောပြဦးလေ"

"ဒါ ဆင်ခြေပေးနေတာ မဟုတ်လား။ မင်းတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ငါတို့ကို သတ္ထုကြောတွေ ခွဲမပေးချင်လို့ပဲ"

ရွှမ်ကျီဇီ၏ အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေပြီး ဤသံသယများကို မကြားချင်ယောင် ဆောင်ထားသည်။ "ဘယ်လို အခြေအနေမျိုးလဲဆိုတာ သတ္ထုတွင်းရဲ့ အနက်ပိုင်းထဲကို ငါနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ရင် အားလုံး သိသွားပါလိမ့်မယ်"

ထိုအခါမှသာ ဂိုဏ်းငယ်အသီးသီးမှ အကြီးအကဲများ ကျေနပ်သွားကြသည်။ သူတို့သည် တပည့်များကို ခေါ်ဆောင်ကာ သတ္ထုတွင်းအတွင်းပိုင်းသို့ စနစ်တကျ စတင် ဝင်ရောက်သွားကြလေသည်။ တစ်နာရီခန့် ကြာပြီးနောက် အားလုံးမှာ ထူးဆန်းသော မြူခိုးများကြောင့် လမ်းပိတ်သွားရသည်။

ဤမြူခိုးများသည် မှင်အိုးကဲ့သို့ မည်းမှောင်နေပြီး သားကောင်ကို စောင့်ဆိုင်းနေသော သားရဲတစ်ကောင်အလား စိတ်မသက်မသာဖြစ်စရာ အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ အကြီးအကဲများက ရှေ့သို့တိုးကာ စုံစမ်းစစ်ဆေးလိုက်ရာ ဤမြူခိုးများထဲတွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအားများ ပါဝင်နေကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဝင်ရောက်သွားပါက သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားမှာ အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်ခံရပြီး အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် စွမ်းအားလောက်သာ ထုတ်သုံးနိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

ရွှမ်ကျီဇီက လူအုပ်အစွန်မှ ဆံပင်ဖြူအဖိုးအိုတစ်ဦးကို ကြည့်လိုက်သည်။ "ထျန်းဆွမ်ကျိ......... မင်းက ဗေဒင်တွက်တာ ကျွမ်းကျင်တယ် မဟုတ်လား။ ဒီထဲမှာ ဘယ်လို လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ရှိနေလဲဆိုတာ တွက်ကြည့်ပေးပါဦး" အားလုံးက ထိုအဖိုးအိုထံသို့ မသိမသာ ဝိုင်းကြည့်လိုက်ကြသည်။ ထျန်းဆွမ်ကျိက လက်ချောင်းများကို သုံး၍ တွက်ချက်လိုက်ရာ သူ၏ အမူအရာမှာ တဖြည်းဖြည်း လေးနက်လာသည်။

အခန်း (၂၁၀) မုန့်ဝမ် ငါ နင့်ကို သတ်မယ်...

“ဒီနေရာက နည်းနည်းတော့ ထူးဆန်းနေတယ်။ ဒီက အရှိန်အဝါကို ကြည့်ရတာ ကြီးမားတဲ့ ကံကောင်းမှု တစ်ခု ကျရောက်တော့မယ့်ပုံပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလောက်ပဲ အန္တရာယ်လည်း အလွန်ကြီးမားတယ်။ ခက်တယ်၊ ခက်တယ်၊ တကယ်ကို ခက်ခဲလိမ့်မယ်.......”

သူ၏အသံမှာ အိုမင်းပြီး နှေးကွေးသော်လည်း စွမ်းအားအပြည့်ဖြင့် ဟိန်းထွက်နေကာ အားလုံး၏ နားထဲသို့ တိုးဝင်သွားသည်။

“ကြီးမားတဲ့ ကံကောင်းမှု ရှိနေမှတော့ ငါတို့က ဘယ်လိုလုပ် လက်လွတ်ခံနိုင်မှာလဲ”

“ကံကောင်းမှုနဲ့ အန္တရာယ်ဆိုတာ အမြဲတမ်း ဒွန်တွဲနေတာပဲ။ ငါတို့လို ကျင့်ကြံသူတွေက ဒီလောက် အခက်အခဲလေးကို ကြောက်နေလို့ ဖြစ်မလား”

အကြီးအကဲတစ်ဦး၏ မျက်ဝန်းများမှာ လောဘစိတ်ဖြင့် လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ အားလုံးက ချက်ချင်းပင် ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်ပြီး သူတို့ဂိုဏ်း၏ အထူးချွန်ဆုံး တပည့်များကို ရှေ့ပြေးအဖြစ် စေလွှတ်ရန် ပြင်ဆင်ကြသည်။

ထို့ကြောင့် ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ရှိသော အထူးချွန်ဆုံး တပည့်များကို စေလွှတ်လိုက်ရာ သူတို့မှာ သတိကြီးစွာဖြင့် မြူခိုးများထဲသို့ ခြေချလိုက်ကြသည်။

သို့သော် အချိန်များ ကုန်လွန်သွားသော်လည်း ထိုရှေ့ပြေးတပည့်များမှာ ပင်လယ်ထဲသို့ ကျသွားသည့် ကျောက်ခဲပမာ ပျောက်ခြင်းမလှ ပျောက်ကွယ်သွားကြပြီး မည်သည့်သတင်းမျှ ပြန်မလာကြချေ။ ၎င်းက ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ အကြီးအကဲများကို စိုးရိမ်ပူပန်စေသည်။

“အတွင်းထဲမှာ ဘာတွေဖြစ်နေလဲဆိုတာ ငါတို့ မသိရဘူး။ ထူးချွန်တဲ့ တပည့် ဆယ်ယောက်ကျော် ဝင်သွားတာ တစ်ယောက်မှ ပြန်မလာသေးဘူး”

“ဒီမြူခိုးတွေရဲ့ အနက်ပိုင်းက တကယ်ကို အန္တရာယ်ကြီးတဲ့ပုံပဲ.......”

အကြီးအကဲတစ်ဦးက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ “ငါတို့ ဂိုဏ်းတွေရဲ့ အဆင့်မြင့်ဆုံး တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားတွေကိုပဲ စေလွှတ်ရတော့မယ် ထင်တယ်”

ဆွေးနွေးတိုင်ပင်ပြီးနောက် အကြီးအကဲများသည် မြူခိုးများအတွင်းရှိ အမှန်တရားကို စူးစမ်းရန်အတွက် သူတို့၏ သက်ဆိုင်ရာ နတ်သားတော်နှင့် နတ်သမီးတော် အဆင့်ရှိသူများကို စေလွှတ်ရန် နောက်ဆုံးတွင် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။ ဤမြူခိုးနယ်မြေထဲသို့ ဝင်မဝင်ဆိုသည်မှာ မိမိတို့၏ ဆန္ဒအလျောက်သာ ဖြစ်သည်။

ဂိုဏ်းကြီး (၅) ဂိုဏ်းမှ နတ်သားတော်နှင့် နတ်သမီးတော်များမှာမူ နောက်မဆုတ်ကြဘဲ အမှန်တရားကို ရှာဖွေရန် မြူခိုးများထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် အားလုံး ဆန္ဒရှိကြသည်။

အချို့သော ဂိုဏ်းငယ်များမှ တပည့်များမှာမူ သေချာစဉ်းစားပြီးနောက် အသက်အန္တရာယ် မစွန့်စားလိုသဖြင့် နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။ ဤဂိုဏ်းငယ်လေးများအတွက် နတ်သားတော် သို့မဟုတ် နတ်သမီးတော် အဆင့်ရှိသူတစ်ဦးကို ပျိုးထောင်ရန်မှာ မလွယ်ကူလှချေ။ အကယ်၍ ဤနေရာတွင် မတော်တဆ သေဆုံးသွားပါက ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

မထွက်ခွာမီ ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ အကြီးအကဲများသည် သတ္ထုတွင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်မည့် လူငယ်များကို အာဃာတများနှင့် ဂိုဏ်းအချင်းချင်း ပြိုင်ဆိုင်မှုများကို ခဏဘေးဖယ်ထားပြီး အမည်မသိ အန္တရာယ်များကို ပူးပေါင်းတွန်းလှန်ရန်နှင့် မိမိတို့အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်ခြင်းဖြင့် အင်အားမဖြုန်းတီးကြရန် ထပ်ခါတလဲလဲ မှာကြားကြသည်။

နတ်သမီး ဝူမုန့်သည်လည်း မုန့်ဝမ်နှင့် အခြားသူများကို အမှာစကားအချို့ ပြောကြားလိုက်သည်။ “သတ္ထုတွင်းက အန္တရာယ်များတယ်၊ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ ပဋိပက္ခတွေ မလုပ်ကြနဲ့”

“ဟုတ်ကဲ့ပါ”

သူတို့အားလုံး လိမ္မာစွာပင် သဘောတူပြီးနောက် မုန့်ဝမ်က ချင်ကျန့်ရှန်း ပေးထားသော သစ်သားသေတ္တာကို ထုတ်ယူကာ နတ်သမီး ဝူမုန့်ထံသို့ သိတတ်စွာဖြင့် ကမ်းပေးလိုက်သည်။

“ဒီပစ္စည်းက တန်ဖိုးကြီးပါတယ်၊ ကျွန်မ သိမ်းထားဖို့ မသင့်တော်ဘူး။ အကြီးအကဲပဲ သိမ်းပေးထားပါ”

နတ်သမီး ဝူမုန့်က သူမကို ပြုံးစစဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ “မင်းက တော်တော်လေး စဉ်းစားတတ်တာပဲ” သူမက ရွှမ်ကျီနှင့် ချင်းယွီတို့ကို ဆက်ကြည့်လိုက်သည်။ “မင်းတို့ နှစ်ယောက်ကော ဘယ်လိုလဲ....... ဒီပစ္စည်းကို ငါ့ဆီမှာပဲ ယုံယုံကြည်ကြည်နဲ့ အပ်ထားချင်ကြတာလား”

ရွှမ်ကျီက ဘာမျှမပြောသော်လည်း ချင်းယွီက လက်ယှက်၍ ဂါရဝပြုလိုက်သည်။ “သတ္ထုတွင်းက အန္တရာယ်များပါတယ်၊ စီနီယာက သိမ်းပေးထားမှသာ ကျွန်တော်တို့ စိတ်အေးလက်အေး ရှိမှာပါ”

“အဲဒီလိုဆိုရင်တော့ ငါ မင်းတို့အတွက် သိမ်းပေးထားမယ်”

ထို “အဆင့်နိမ့် ထူးချွန်သုံးပါး ဓားအစီအရင်” ကို ရရှိပြီးနောက် သူတို့က သူမထံသို့ ချက်ချင်း လာမအပ်ကြသဖြင့် နတ်သမီး ဝူမုန့်မှာ အစပိုင်းတွင် အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်နေပြီး အခွင့်အရေးရလျှင် လုယူရန်ပင် ကြံစည်နေခဲ့သည်။ ယခုမူ ထိုအဆင့်ကို ကျော်သွားနိုင်ပြီ ဖြစ်၏။

နတ်သမီး ဝူမုန့်၏ နှုတ်ခမ်းတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူမ၏ သိုလှောင်အိတ် ထဲမှ ဓားပျံလေးစင်းကို ထုတ်ယူကာ သူတို့ လေးဦးကို ဝေပေးလိုက်သည်။ “ငါ မသုံးတော့တဲ့ ဓားပျံတစ်ချို့ ရှိတယ်၊ အဲဒါတွေကို မင်းတို့ကို ပေးလိုက်မယ်”

သူမက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထုတ်ပေးလိုက်သော ပစ္စည်းများမှာ အမှန်တကယ်တွင် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်လက်နက် များ ဖြစ်ကြသည်။ နတ်သမီး ဝူမုန့်၏ ကြွယ်ဝမှုမှာ အမှန်ပင် ကြီးမားလှသည်။ သူတို့လေးဦးမှာ ဓားပျံများကို အလျင်အမြန် လက်ခံလိုက်ကြပြီး ကျေးဇူးတင်စကား ပြောကြားကာ အခြားသူများနှင့်အတူ မြူခိုးဖုံးနေသော သတ္ထုတွင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

သတ္ထုတွင်းထဲသို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် လီဖော်တျန်းက မုန့်ဝမ်ကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ရှင်းပြတော့သည်။ “ဂျူနီယာညီမလေး မုန့်......... အစောပိုင်းက လီရွှမ်ရိနဲ့ လင်းချင်းယွဲ့တို့ရဲ့ အစွမ်းကို စမ်းသပ်ပေးဖို့ ငါ့ကို ပြောခဲ့တယ်နော်။ ငါ မလုပ်ချင်လို့ မဟုတ်ပါဘူး၊ သတ္ထုတွင်းထဲက ထွက်လာပြီးကတည်းက အဲဒီနှစ်ယောက်နဲ့ လုံးဝ မတွေ့ခဲ့ရလို့ အလုပ်ကို မပြီးမြောက်ခဲ့တာပါ”

မုန့်ဝမ်က နားလည်သွားဟန်ဖြင့် ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “အဲဒါကြောင့်ကိုး။ စီနီယာအစ်မ လီက ကျွန်မတို့ကို ပစ်ထားခဲ့ပြီး တိတ်တဆိတ် ထွက်ပြေးသွားပြီလို့ ကျွန်မက အထင်မှားတော့မလို့”

“ဘယ်လိုလုပ် အဲဒီလို ဖြစ်မှာလဲ” လီဖော်တျန်းက မကျေမနပ်ဖြစ်ဟန်ဖြင့် ငြင်းဆိုလိုက်သည်။ “ငါတို့က ဂိုဏ်းတူ တပည့်တွေပဲ၊ အတူတူ သွားပြီး အတူတူ ပြန်ရမှာပေါ့”

မုန့်ဝမ်က စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “အဲဒီလိုဆိုရင်တော့ နောက်မှ အန္တရာယ်တွေ့ရင် စီနီယာအစ်မ လီက ကျွန်မတို့ကို ကာကွယ်ပေးရမယ်နော်”

“ဟဲဟဲ......... ဒါပေါ့”

သူတို့နှစ်ဦး၏ စကားသံကို နားထောင်ရင်း လင်းယွီက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ “အားလုံးက မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေပဲ၊ ဘာတွေများ ညီအစ်မ သံယောဇဉ် ကြီးပြနေတာလဲ။ သရုပ်ဆောင်နေတဲ့သူတွေက မရှက်ပေမဲ့ ကြည့်နေရတဲ့ ငါကတော့ မျက်စိနောက်တယ်”

မုန့်ဝမ်က လင်းယွီကို အေးအေးဆေးဆေး တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ “နတ်သမီး လင်းယွီရဲ့ ကိုယ်ပွားအတတ်က အများဆုံး ကိုယ်ပွား လေးခုပဲ ဖန်တီးနိုင်တာ မဟုတ်လား”

လင်းယွီ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ဖြူဖျော့သွားသည်။ အစောပိုင်းက မုန့်ဝမ်၏ ပရိယာယ်ကြောင့် အရေးနိမ့်ခဲ့သည်ကို သူမ သေချာပေါက် ပြန်သတိရသွားခြင်း ဖြစ်၏။ “နင် ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ”

မုန့်ဝမ်၏ အပြုံးမှာ ခပ်ဖျော့ဖျော့သာ ရှိနေပြီး ယဉ်ကျေးစွာပင် ရှင်းပြလိုက်သည်။ “ဒီမှာ ငါတို့က အတိအကျ လေးယောက် ရှိတာလေ။ တစ်ယောက်က တစ်ခုစီ လိုက်ဖမ်းရင် နတ်သမီး လင်းယွီရဲ့ ကိုယ်ပွားတွေ အားလုံးကို အပိုင်းပိုင်း ဆွဲဖြဲပစ်လို့ ရတာပေါ့။ နတ်သမီးကော ဘယ်လို ထင်သလဲ”

လင်းယွီမှာ အမြီးနင်းခံလိုက်ရသော ကြောင်တစ်ကောင်အလား တုန်လှုပ်သွားပြီး ထိတ်လန့်တကြား အော်လိုက်သည်။ “နင်......... နင် ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်နေတာလား”

“မဟုတ်ပါဘူး၊ အမှန်တရားကို ပြောပြရုံပါ”

“ဟဲဟဲ......... နတ်သမီး မုန့်က နောက်နေတာပါ။ လင်းယွီ......... နင်ကလည်း ဒါကို အတည်ကြီး မှတ်နေတာလား”

နူးညံ့သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လင်းယွီ၏ အနေခက်မှုကို ဖြေလျှော့ပေးလိုက်သည်။

မုန့်ဝမ် ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ ထိုသူမှာ မျောလွင့်နန်းတော်၏ အခြားသော နတ်သားတော်တစ်ပါးဖြစ်သည့် သခင်လေး ကျွယ် ဖြစ်သည်။ သခင်လေး ကျွယ်သည် ရွှေရောင်ပန်းပွင့်ပုံစံများပါသော အဖြူရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး မြင့်မြတ်ပြီး ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့ဟန် ရှိသည်။ သူက မုန့်ဝမ်ကို ကြည့်ကာ နူးညံ့စွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။

“လင်းယွီက မျောလွင့်နန်းတော်မှာ အလိုလိုက်ခံထားရလို့ အမြဲတမ်း အမူအရာ မတတ်တာမျိုး ရှိတတ်တယ်။ သူက နတ်သမီးကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေခဲ့ရင် နတ်သမီး မုန့်အနေနဲ့ သဘောထားကြီးကြီးနဲ့ ခွင့်လွှတ်ပေးစေချင်ပါတယ်”

မုန့်ဝမ်သည် သခင်လေး ကျွယ်၏ ခန့်ညားသော ရုပ်ရည်ကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်လိုက်မိသည်။ မျောလွင့်နန်းတော်ကလူများမှာ အမှန်ပင် လှပပြီး ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများ ရှိကြသည်မှာ မျက်စိပသာဒ ဖြစ်စရာပင်။ သူမ၏ လေသံမှာလည်း အနည်းငယ် နူးညံ့သွားသည်။

“တကယ်တော့ ကျွန်မက စိတ်သဘောထား အလွန်ကောင်းတဲ့သူပါ။ ဥပမာ - အစောပိုင်းက ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်း အကြီးအကဲက ကျွန်မကို စော်ကားခဲ့တုန်းကတောင် ကျွန်မက အလွန် သဘောထားကြီးခဲ့တာလေ။ 'အဆင့်နိမ့် ထူးချွန်သုံးပါး ဓားအစီအရင်' တစ်ခုပဲ လက်ခံလိုက်ပြီး သူ့ကို ရက်ရက်ရောရော ခွင့်လွှတ်ပေးခဲ့တာ”

“မုန့်ဝမ်......... နင် အတင့်ရဲမလာနဲ့.......”

မုန့်ဝမ်က သူမ၏ အကြီးအကဲကို စော်ကားပြောဆိုနေသည်ကို ကြားသောအခါ မုရွှယ်ယန်မှာ သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ သူမ၏ လှပသော မျက်နှာမှာ အေးစက်သွားသည်။ “ငါတို့ ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းက အကြီးအကဲ ချင်က နင်လို အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် တပည့်လေးတစ်ယောက်ကို ကြောက်နေလိမ့်မယ်လို့ ထင်နေတာလား.......”

“ငါ သိပါတယ်၊ သူ ကြောက်တာက ငါ့ရဲ့ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းကို မဟုတ်လား” မုန့်ဝမ်က ပြုံးလိုက်ပြီး ဒေါသထွက်နေသော မုရွှယ်ယန်ကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဘဲ အနာပေါ် ဆားဖြန်းလိုက်သည်။ “ငါ့ရဲ့ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းက အစွမ်းထက်နေတော့လည်း ဘာတတ်နိုင်မှာလဲ။ နင့်ရဲ့ ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းက သူများထက် ညံ့နေတာဆိုတော့လည်း အရှုံးပေးရမှာပေါ့”

“နင်......... နင်.......”

မုရွှယ်ယန်၏ မျက်နှာလှလှလေးမှာ ဒေါသကြောင့် ဖြူဖျော့သွားပြီး နှုတ်ခမ်းများ တဆတ်ဆတ် တုန်နေကာ နောက်ဆုံးတွင် “နင် တကယ်ကို အတင့်ရဲနေတာပဲ.......” ဆိုသည့် စကားကိုသာ ထစ်ထစ်ငေါ့ငေါ့ ပြောနိုင်တော့သည်။

ထာဝရစိတ်ဝိညာဉ်ဂိုဏ်းမှ ရှောင်ရိမှာမူ ဆက်ပြီး နားမထောင်နိုင်တော့ဘဲ ဒေါသတကြီး အေးစက်စွာ ကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။

“မုန့်ဝမ်......... တော်လိုက်တော့....... အပြင်က အကြီးအကဲတွေ ထပ်ခါတလဲလဲ မှာလိုက်တာကို နင် မေ့သွားပြီလား။ ငါတို့ သတ္ထုတွင်း အနက်ပိုင်းထဲကို ဝင်လာရုံပဲ ရှိသေးတယ်၊ နင်က ရန်စချင်နေတာလား”

မုန့်ဝမ်က ရှောင်ရိ၏ မျက်လုံးများကို ဖုံးအုပ်ထားသော အဖြူရောင်ပိတ်စကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ အမူအရာမှာ အေးဆေးနေသော်လည်း ပြောလိုက်သော စကားမှာမူ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာပင်။

“မျက်စိမမြင်တဲ့သူက ငါနဲ့ စကားပြောဖို့ အရည်အချင်းမရှိဘူး”

“ခွေးမ ........ နင့်ကို ငါသတ်မယ်.......”

ရှောင်ရိမှာ ဤစကားကြောင့် စိတ်ဓာတ် အကြီးအကျယ် ပေါက်ကွဲသွားရသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများက ဘာကြောင့် ဒဏ်ရာရခဲ့တာလဲ....... ဤလူတွေကြောင့် မဟုတ်ဘူးလား....... သူက အတိတ်ကကိစ္စတွေကို ဘေးဖယ်ထားပြီး သူတို့ကို ပြဿနာမရှာဘဲ နေခဲ့တာတောင်မှ ဒီမုန့်ဝမ်က သူ့ကို ဒီလောက်အထိ အရှက်ခွဲရဲတယ်ပေါ့.......

ဟွာလီက ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးကာ ရှောင်ရိကို အခိုင်အမာ တားဆီးလိုက်သည်။ သူမ၏ ရန်လိုသော အကြည့်များက မုန့်ဝမ်ထံသို့ ကျရောက်လာသည်။

“မုန့်ဝမ်......... နင် ဘာလို့ ငါတို့ကို တမင် ဒေါသထွက်အောင် လုပ်နေလဲဆိုတာ ငါ မသိပေမဲ့ နင် အောင်မြင်သွားပါပြီ။ ငါတို့က နင့်ရဲ့ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းကလူတွေနဲ့ အတူတူ မသွားချင်တော့ဘူး။ ဒီမှာတင် လမ်းခွဲကြရအောင်”

စကားအဆုံးတွင် ဟွာလီက ရှောင်ရိကို ဆွဲခေါ်ကာ အခြားသူများနှင့်အတူ လှည့်ထွက်သွားရန် ပြင်လိုက်သည်။

“နေဦး”