အခန်း (၉၁-၉၅)

အခန်း (၉၁) ရှီဟော်လုံ အညံ့ခံခြင်း

ဝါဂွမ်းရောင် ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီး ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရှုရင်း ကျန်းဝူကျိ၏ စိတ်ထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည် ။ သူသည် သိုင်းပညာကို ပိုမိုကြိုးစားအားထုတ်ရန် လိုအပ်နေသေးပေသည်၊ သို့မှသာ ထိုရေခဲတုံးကဲ့သို့ အေးစက်လှပသော မိန်းကလေးကို ဖမ်းစားနိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။ ထိုအမျိုးသမီးထံမှ သဘာဝအတိုင်း ထွက်ပေါ်နေသည့် အမျိုးသားများကို အနားမကပ်ရဲအောင် တားဆီးထားသည့် အရှိန်အဝါမှာ ညှို့အားပြင်းလှသော အဆိပ်ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ရာ ကျန်းဝူကျိကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် မလွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ချေ ။ သူမသည် အလွန်တရာ လှပလွန်းလှသဖြင့် သူ၏ ရင်ထဲတွင် စွဲလန်းနှစ်သက်မိသွားရသည် ။

ရှီဟော်လုံသည် ဝါဂွမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီး ထွက်ခွာသွားရာ အရပ်ကို ငေးမောကြည့်နေဆဲဖြစ်သော ကျန်းဝူကျိကို မြင်သောအခါ မနေနိုင်ဘဲ စကားဆိုလာသည် ။

"ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်း၊ အဲဒီရန်မိန်းကလေးက နတ်သမီးမဟုတ်ပါဘူးဗျာ၊ ခင်ဗျားကို စနောက်သွားတာပါ"

ထိုစကားကို ကြားသော် ကျန်းဝူကျိက အံ့အားသင့်စွာဖြင့် လှည့်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည် ။

"ဂိုဏ်းချုပ်ရှီ၊ ခင်ဗျားက ဒဏ်ရာဟောင်းတွေ ပျောက်သွားတော့ စိတ်ပါဖောက်ပြန်သွားတာလား၊ ဘယ်သူကများ သူမကို နတ်သမီးလို့ တကယ်ကြီး ထင်နေလို့လဲ၊ သူမကိုယ်တိုင်ပဲ ကျုံးနန်တောင်က အသက်မဲ့ဂူအကြောင်း ပြောသွားတာလေ၊ သူမဟာ လင်းနို့သူရဲကောင်းကြီးရဲ့ မျိုးဆက်ဆိုတာ သိသာနေတာကို ကျွန်တော်က မသိဘဲ နေမလား"

ကျန်းဝူကျိသည် အနည်းငယ် ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားရသည် ။ ရှီဟော်လုံက သူ့ကို အရူးတစ်ယောက်အဖြစ် ဆက်ဆံနေခြင်းလော၊ သို့မဟုတ် ရှီဟော်လုံကိုယ်တိုင်ကပင် အရူးတစ်ယောက်အဖြစ် ခံယူထားခြင်းလော ။ ဤမျှ ရိုးရှင်းသော နောက်ပြောင်မှုကိုပင် နားမလည်ပါက အမှန်တကယ်ပင် ရူးနေသူသာ ဖြစ်ပေမည် ။ ရှီဟော်လုံသည် အရှက်ရသွားဟန်ဖြင့်

"ကျွန်တော်က ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်းအတွက် စိုးရိမ်လို့ပါ၊ ဒီရန်မိန်းကလေးက နတ်သမီးတစ်ပါးလို လှပလွန်းတော့ လောကမှာ သူမကို တစ်ခါမြင်ဖူးရုံနဲ့ တစ်သက်လုံး ရင်ကွဲနာကျသွားတဲ့သူတွေ အများကြီးရှိတယ်လေ၊ အခုတော့ ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်းနဲ့ ခုနစ်ရက်တောင် အတူတူရှိနေပြီး ရယ်ရယ်မောမော စကားပြောနိုင်တာကို မြင်ရင် တခြားလူတွေက မနာလို ဖြစ်ကြမှာပဲ"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျန်းဝူကျိက ရှီဟော်လုံကို ထူးဆန်းသော အကြည့်ဖြင့် ထပ်မံကြည့်ရှုလိုက်သည် ။ သူသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက်

"ဒါက ဘယ်လို စကားမျိုးလဲ၊ တခြားလူတွေ မနာလိုတာက ကျွန်တော်နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ၊ ကျွန်တော် အရင်က ပြောဖူးသလိုပဲ၊ ကျွန်တော် သူမကို သဘောကျတယ်၊ လက်ထပ်ချင်တယ်၊ ဒါကို နောက်နေတယ်လို့ ခင်ဗျား တကယ်ထင်နေတာလား၊ ကျွန်တော် ကျန်းဝူကျိ ပြောတဲ့စကားဟာ ဘယ်တော့မှ ပေါ့ပေါ့တန်တန် မရှိဘူး"

ရှီဟော်လုံသည် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားပြီး

"ကျုံးနန်တောင်မှာ ရှိတဲ့ သိုင်းလောက အကျော်အမော် အတော်များများက ဒီရန်မိန်းကလေးကို အရမ်းစွဲလန်းနေကြတာ ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်း သိရဲ့လား"

ကျန်းဝူကျိသည် စိတ်မရှည်တော့ဘဲ ပြတ်သားစွာ ပြောဆိုလိုက်သည် ။

"သူတို့ စွဲလန်းတာ၊ မစွဲလန်းတာက ကျွန်တော်နဲ့ ဘာဆိုင်လဲ၊ ကျွန်တော် သူမကို လက်ထပ်မယ်လို့ ပြောရင် လက်ထပ်မှာပဲ၊ ဘယ်သူလာပြီး ဟန့်တားနှောင့်ယှက်ရဲသလဲ၊ အကုန်သတ်ပစ်မယ်"

ရှီဟော်လုံ၏ နှုတ်ခမ်းများ တုန်ရီသွားပြီး ကျန်းဝူကျိတွင် ဧကရာဇ်တစ်ပါး၏ စိတ်နေစိတ်ထား ရှိနေသည်ကို ပိုမို အတည်ပြုလိုက်နိုင်သည် ။ မိမိအလိုရှိရာကို ရရှိစေရန်အတွက် သွေးချောင်းစီးမည့်အရေးကိုပင် ဂရုမစိုက်ခြင်းမှာ ဧကရာဇ်တစ်ပါးမှလွဲ၍ မည်သူတွင် ထိုမျှ ရဲတင်းသော သတ္တိမျိုး ရှိပါမည်နည်း ။ ရှီဟော်လုံက သက်ပြင်းချလျက် ‌ေြပာလိုက်သည် ။

"ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်း ဒီလို လုပ်တာက သွေးဆာလွန်းရာ ရောက်နေမလားလို့ပါ"

ကျန်းဝူကျိက ရှီဟော်လုံကို ငတုံးတစ်ယောက်အား ကြည့်သကဲ့သို့ ကြည့်ကာ

"ဘာသွေးဆာတာလဲ၊ သူတို့က ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆွေမျိုးတွေလည်း မဟုတ်၊ သူငယ်ချင်းတွေလည်း မဟုတ်ဘူး၊ မဆိုင်ဘဲ ဝင်ပါရင်တော့ အသိဉာဏ်မရှိတဲ့ အရူးတွေပဲပေါ့၊ အဲဒီလိုလူတွေကို သတ်တာ ဘာမှားလို့လဲ၊ ဂိုဏ်းချုပ်ရှီ၊ ခင်ဗျားကလည်း လူကြီးလူကောင်း တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ကလေးဆန်နေရတာလဲ"

ထိုအခါ ရှီဟော်လုံသည် နောက်ထပ် စကားတစ်လုံးမျှပင် မပြောရဲတော့ချေ ။ သူ၏ မျက်နှာတွင်လည်း 'ကျွန်တော် အမှန်အတိုင်း ပြောတာပါ၊ ကျွန်တော့်ကို ချမ်းသာပေးပါ' ဟု ရေးထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည် ။ ကျန်းဝူကျိ၏ စကားလုံးများမှာ အဆိပ်ကဲ့သို့ ပြင်းလှပေသည် ။ သူသည် ကျန်းဝူကျိကို စိတ်ထဲက အထင်ကြီးလေးစားနေခြင်းနှင့် မိမိက အသာမရနိုင်သည်ကို သိရှိထားခြင်းကြောင့်သာ သည်းခံနေရခြင်း ဖြစ်သည် ။

ထို့နောက် ရှီဟော်လုံက စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်သည် ။

"အခု ကျွန်တော်တို့ ကိစ္စတွေ အားလုံး ပြီးသွားပြီဆိုတော့ ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်း ဘယ်ကို ဆက်သွားမလဲ သိချင်မိပါတယ်"

ကျန်းဝူကျိက စဉ်းစားမနေဘဲ ချက်ချင်းပင်

"ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ဒီနေရာက သိုင်းကျင့်ဖို့ ကောင်းတဲ့ နေရာပဲ၊ ကျွန်တော် လေ့လာစရာ သိုင်းပညာ နှစ်မျိုးရှိနေသေးလို့ ဒီမှာ ခဏလောက် သိုင်းကျင့်ဦးမယ်၊ ဝမ်အန်းဘုရားကျောင်းကို သွားပြီး ဂိုဏ်းကြီးလေးဂိုဏ်းကို ကယ်ဖို့ နှစ်လကျော်လောက် လိုသေးတာပဲ၊ အဲဒီအချိန်ကျရင် မင်ဂိုဏ်းက လူတွေ ကျွန်တော့်ဆီ လာရှာကြလိမ့်မယ်"

ဂိုဏ်းကြီးလေးဂိုဏ်းကို ကယ်တင်ရန် ကိစ္စမှာ ကျန်းဝူကျိက သူ့အား တစ်ကြိမ် ပြောပြဖူးသော်လည်း ထိုနောက်ပိုင်းတွင် ထပ်မပြောဖြစ်တော့ချေ ။ ထိုအခါမှ ရှီဟော်လုံ သတိရသွားသည် ။

ကျန်းဝူကျိက ရှီဟော်လုံကို ကြည့်ပြီး.....

"ဂိုဏ်းချုပ်ရှီ၊ အခုတော့ ခင်ဗျားရဲ့ သိုင်းပညာရော၊ ဒဏ်ရာတွေရော ပြန်ကောင်းသွားပြီဆိုတော့ ဂိုဏ်းချုပ်အဖြစ် ပြန်လည်တာဝန်ယူနိုင်ပြီပေါ့၊ ဂိုဏ်းချုပ်ရာထူးက တခြားသူကို ပေးလိုက်ရတာမှ မဟုတ်တာ၊ သူတောင်းစားဂိုဏ်းကို အရင်လို အထွတ်အထိပ် ရောက်အောင် ပြန်လုပ်ဖို့ဆိုတာ အိမ်မက်မဟုတ်ပါဘူး"

သူတောင်းစားဂိုဏ်းကို အထွတ်အထိပ် ပြန်ရောက်အောင် လုပ်ရန်မှာ ပြောသလောက် မလွယ်ကူလှပေ ။ ရှီဟော်လုံသည် တွေးတောမိသည်မှာ သူတောင်းစားဂိုဏ်း ပြန်လည် ကြီးကျယ်လာရန်အတွက် နိုင်ငံသစ်ကို တည်ထောင်နိုင်မည့် အမြော်အမြင်ရှိသော အရှင်သခင်နောက်ကို လိုက်ရပေမည် ။ သို့မဟုတ်ပါက သူတောင်းစားဂိုဏ်းသည် လောကတွင် အနိမ့်ကျဆုံး အခြေအနေ၌သာ ထာဝရ ရှိနေပေလိမ့်မည် ။

ဟုန်းချီကုန်း လက်ထက်က သူတောင်းစားဂိုဏ်းသည် တိုင်းပြည်ကို ကာကွယ်ခဲ့သဖြင့် လူအများ၏ ချီးကျူးမှုကို ရရှိခဲ့သည် ။ သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ သူတောင်းစားဂိုဏ်းသည် ခိုးဆိုးလုယက်မှုများ ပြုလုပ်နေသဖြင့် လူအများ၏ ကဲ့ရဲ့မှုကို ခံနေရပြီး သိုင်းလောကတွင် မျက်နှာမလှ ဖြစ်နေရသည် ။ ခြားနားချက်မှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှပေသည် ။ ရှီဟော်လုံသည် မိမိ၏ အရည်အချင်း တစ်ခုတည်းဖြင့် သူတောင်းစားဂိုဏ်းကို ပြန်လည် ဦးမော့လာအောင် မလုပ်နိုင်မှန်း ကောင်းစွာ သိရှိထားသည် ။

သို့ဖြစ်လျှင် ရွေးချယ်စရာ လမ်းစတစ်ခုသာ ကျန်တော့သည် ။ ဤတွင် ရှီဟော်လုံ၏ စိတ်ထဲ၌ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ခိုင်မာသွားပြီး သူ၏ အကြည့်များမှာလည်း တည်ငြိမ်သွားသည် ။ ရှီဟော်လုံသည် သူ၏ ဝတ်စုံကို သပ်ရပ်အောင် လုပ်ပြီးနောက် ကျန်းဝူကျိကို ဦးညွှတ် အရိုအသေပေးကာ

"ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်းအနေနဲ့ ကျွန်တော့်ကို အထင်မသေးဘူးဆိုရင် ကျွန်တော်ဟာ မင်ဂိုဏ်းနဲ့ ဝူတန်ဂိုဏ်းတို့ ဂိုဏ်းကြီးလေးဂိုဏ်းက အကျော်အမော်တွေကို သွားကယ်တဲ့နေရာမှာ ကူညီပေးပါရစေ၊ ဒီနေ့ကစပြီး မင်ဂိုဏ်းနဲ့ ကျွန်တော်ဟာ အေးအတူ ပူအမျှ ဖြစ်သွားပါပြီ၊ ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်းက အမိန့်ပေးတာနဲ့ ကျွန်တော်ရော၊ သူတောင်းစားဂိုဏ်းသား အားလုံးပါ ဓားတောင်ကိုကျော်ပြီး မီးပင်လယ်ဖြတ်ရရင်တောင် တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ အရောက်လာပါ့မယ်"

ဤစကားများသည် ဂိုဏ်းကြီးလေးဂိုဏ်းကို ပူးပေါင်းကယ်တင်ရန် ပြောဆိုနေခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ရှီဟော်လုံသည် ကျန်းဝူကျိထံ ခိုလှုံရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်ကို ကျန်းဝူကျိ အဘယ်ကြောင့် နားမလည်ဘဲ နေပါမည်နည်း ။ သို့မဟုတ်ပါက သူတောင်းစားဂိုဏ်းသား အားလုံးက ကျန်းဝူကျိ၏ စကားကို နားထောင်မည်ဟု ပြောဆိုလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ ။

ကျန်းဝူကျိက အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး မေးသည် ။

"သူတောင်းစားဂိုဏ်းဟာ သိုင်းလောကမှာ အင်အားအကြီးဆုံးဂိုဏ်းကြီး ဖြစ်ပါလျက်နဲ့ ဘာလို့ ကျွန်တော့်ရဲ့ မင်ဂိုဏ်းအောက်မှာ ခိုလှုံချင်ရတာလဲ"

ရှီဟော်လုံက ပြတ်သားသော အမူအရာဖြင့်

"ခိုလှုံတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ မင်ဂိုဏ်းနဲ့ ညီအစ်ကို ဂိုဏ်းတွေ ဖြစ်သွားတာပါ၊ သူတောင်းစားဂိုဏ်းသား အားလုံးက ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်းကို ခေါင်းဆောင်အဖြစ် သတ်မှတ်မှာ ဖြစ်ပါတယ်"

ရှီဟော်လုံ အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ ပြုလုပ်ရသည်ကို ကျန်းဝူကျိ နားမလည်နိုင်ခင်မှာပင် ရှီဟော်လုံက ဆက်ပြီးပြောလိုက်သည် ။

"အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ကျွန်တော်ဟာ ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်းကို အမြဲ စောင့်ကြည့်နေခဲ့တာပါ၊ ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်းမှာ ထူးခြားတဲ့ ပါရမီရှိပြီးတော့ ခင်ဗျားရဲ့ လုပ်ဆောင်ပုံတွေက သိုင်းလောကမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းတယ်ဆိုတာ သိခဲ့ရပါတယ်၊ ခင်ဗျားဟာ မွန်ဂိုတွေကို မောင်းထုတ်ပြီး တိုင်းပြည်ကို ပြန်လည်ထူထောင်နိုင်မယ့် အကောင်းဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်၊ ကျွန်တော်ဟာ မထိုက်တန်ပေမဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ဟောင်း ဟုန်းချီကုန်းရဲ့ နမူနာကို ယူပြီး တိုင်းပြည်ကို ကာကွယ်ချင်ပါတယ်၊ ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်းနဲ့ မင်ဂိုဏ်းရဲ့ ယွမ်မင်းဆက်ကို တော်လှန်တဲ့ နေရာမှာ အစွမ်းကုန် ကူညီပါရစေ၊ ဒီနေ့ကစပြီး ကျွန်တော့်ကို လက်အောက်ငယ်သား တစ်ယောက်လို သတ်မှတ်ပေးပါ၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးပါ ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်း" ဟု ပြောကာဒူးထောက်လိုက်သည်။

ရှီဟော်လုံ၏ စကားများမှာ အလွန် စစ်မှန်လှပြီး သူ၏ ရင်ထဲရှိ စကားများသာ ဖြစ်ပေသည် ။ ရှီဟော်လုံသည် ယုတ်မာကောက်ကျစ်သူ မဟုတ်ဘဲ ရည်မှန်းချက် ကြီးမားသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်၊ သို့သော် သူ၏ အရည်အချင်းကသာ လိုအပ်နေခြင်း ဖြစ်သည် ။ ယခုအခါ သူသည် အားကိုးထိုက်သော ပုဂ္ဂိုလ်ကို တွေ့ရှိသွားသဖြင့် သူတောင်းစားဂိုဏ်း ပြန်လည် ကြီးကျယ်လာစေရန် တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ခိုလှုံလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည် ။

ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ရှီဟော်လုံကို လက်အောက်သို့ ရောက်လာအောင် လုပ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ကျန်းဝူကျိ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ ။ သို့သော် ရှီဟော်လုံ၏ စစ်မှန်သော အမူအရာကို မြင်သောအခါ ကျန်းဝူကျိက တွေးတောမိသည်မှာ ဤလူ၏ ပါရမီမှာ ထူးကဲလှသည်မဟုတ်သော်လည်း သိုင်းပညာမှာမူ အလွန် အစွမ်းထက်ပေသည် ။ ယခုအခါ ဒဏ်ရာများ ပျောက်ကင်းသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် ရန်ရှောင်နှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်ဖွယ်ရှိသည် ။ ထို့ပြင် နောင်တစ်ချိန်တွင် နဂါးနိုင်လက်ဝါး ဆယ့်ရှစ်ချက်ကို ဆက်လက် သင်ယူပြီး ပိုမို တိုးတက်လာနိုင်သေးသည် ။

ထိုကဲ့သို့သော လူမျိုးက မိမိထံ ခိုလှုံလာခြင်းမှာ ဆိုးကျိုးမရှိနိုင်ပေ ။ ကျန်းဝူကျိသည် ရှီဟော်လုံ၌ မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက် ရှိမည်ကိုလည်း မစိုးရိမ်ပေ ။ ရှီဟော်လုံ၏ သိုင်းပညာမှာ မြင့်မားသည်ဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း သူ့အတွက်မူ ပြောပလောက်သည် မဟုတ်ရာ နှိမ်နင်းရန်မှာ လွယ်ကူလှပေသည် ။ ထို့ပြင် သူတောင်းစားဂိုဏ်းတွင် ဂိုဏ်းသား အမြောက်အမြား ရှိသဖြင့် ကောင်းစွာ အသုံးချနိုင်လျှင် အင်အားကြီးမားသော အကူအညီ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည် ။

ထို့ကြောင့် ကျန်းဝူကျိသည် ခဏမျှသာ စဉ်းစားပြီး ခေါင်းညိတ်လျက်

"ဂိုဏ်းချုပ်ရှီမှာ ဒီလို မြင့်မြတ်တဲ့ ရည်မှန်းချက် ရှိနေမှတော့ ကျွန်တော် ကျန်းဝူကျိမှာလည်း လောကကြီးကို အောင်နိုင်ရမယ်ဆိုတဲ့ စိတ်ဓာတ် ရှိပါတယ်၊ ဂိုဏ်းချုပ်ရှီ၊ မြန်မြန် ထပါဦး"

ဤစကားမှာ ရှီဟော်လုံကို လက်ခံလိုက်ပြီဟု အဓိပ္ပာယ်ရပေသည် ။ ရှီဟော်လုံသည် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်သွားပြီး

"ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ ဂိုဏ်းချုပ်၊ လက်အောက်ငယ်သား နာခံပါ့မယ်"

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူသည် ကျန်းဝူကျိကို 'ဂိုဏ်းချုပ်' ဟုသာ ခေါ်ဆိုပြီး မိမိကိုယ်ကိုလည်း လက်အောက်ငယ်သားဟု ခေါ်ဆိုလိုက်သည် ။ ရှီဟော်လုံ၏ ပြောင်းလဲမှုမှာ အလွန်ပင် လျင်မြန်လှပေသည် ။ သို့သော် ကျန်းဝူကျိက သူ့အား မျက်နှာသာ မပေးခဲ့သဖြင့် ရှီဟော်လုံအနေဖြင့် အသားကျနေပြီ ဖြစ်သည် ။ ရှီဟော်လုံသည် မိမိ၏ သိုင်းပညာမှာ နိမ့်ကျသည်ကို သိရှိထားသဖြင့် အမြော်အမြင်ရှိစွာ ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်းလည်း ဖြစ်ပေသည် ။

အရာရာကို အကျိုးသင့်အကြောင်းသင့် လုပ်ဆောင်နေသော ရှီဟော်လုံကို ကြည့်ပြီး ကျန်းဝူကျိက ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည် ။

၎င်းသည်လည်း အားကိုးထိုက်သော အကူအညီ တစ်ခုပင် ဖြစ်ပေတော့သည် ။

---

အခန်း (၉၂) ဝေယိရှောက် ရောက်ရှိလာခြင်း

ထိုနောက်ပိုင်း နှစ်လကျော်ကာလအတွင်း ကျန်းဝူကျိသည် ဤနေရာ၌ပင် အေးချမ်းစွာ သိုင်းပညာကို လေ့ကျင့်နေခဲ့သည်။ ပါရမီထူးချွန်ပြီး အတွင်းအား အခြေခံ အလွန်ကောင်းမွန်သော ကျန်းဝူကျိသည် သိုင်းပညာ၌ စိတ်နှစ်ပြီး လေ့ကျင့်သောအခါ သူ၏ တိုးတက်မှုမှာ အံ့မခန်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

ပထမဦးစွာ သူသည် နဂါးနိုင်လက်ဝါး ဆယ့်ရှစ်ချက်ကို အဓိကထား၍ လေ့ကျင့်ခဲ့သည်။ နှစ်လကျော်မျှ ကြိုးစားအားထုတ်ပြီးနောက် ဤအထွတ်အထိပ် လက်ဝါးသိုင်းပညာကို သူသည် အကုန်အစင် တတ်မြောက်သွားခဲ့ရာ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်မှာ သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။

ဒုတိယအနေဖြင့် လက်ညှိုးသိုင်း ပညာသည်လည်း ဒုတိယအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ သူသည် အတွင်းအားဖြင့် လက်ညှိုးအရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်ကာ ပေပေါင်းများစွာ အကွာအဝေးမှ ရန်သူကို ဒဏ်ရာရစေနိုင်ရုံမျှမက အတွင်းဒဏ်ရာများကိုပါ ကုသပေးနိုင်စွမ်း ရှိလာခဲ့ရာ အလွန်ပင် အစွမ်းထက်လှပေသည်။

ထို့ပြင် သူသည် အချိန်လုကာ ရှောင်လင်ဂိုဏ်း၏ ကျမ်းစာဆောင်သို့ တိတ်တဆိတ် သွားရောက်ပြီး ရသမျှ သိုင်းကျမ်းများကို အလွတ်မှတ်သားခဲ့သေးသည်။ သူ၏ အံ့မခန်း မှတ်ဉာဏ်ကို အသုံးပြု၍ သိုင်းပညာ အတော်များများ၏ အနှစ်သာရကို လေ့လာခဲ့သည်။ ထိုသိုင်းပညာများကို သူကိုယ်တိုင် အသုံးမပြုသည့်တိုင်အောင် သိုင်းလောက၏ ထိပ်တန်းဂိုဏ်းဖြစ်သော ရှောင်လင်ဂိုဏ်း၏ အသိပညာများကို သိရှိထားခြင်းက သူ၏ အမြင်ကို ပိုမိုကျယ်ပြန့်စေခဲ့သည်။ တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း နက်နဲလှသော သိုင်းပညာ ဆယ်ခုကျော်ကို မှတ်သားနိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ ကျန်းဝူကျိအတွက် အလွန် အကျိုးရှိလှပေသည်။

အခြားသော သိုင်းပညာရပ်များဖြစ်သည့် စကြဝဠာ ရွှေ့ပြောင်းခြင်းနှင့် ဒဏ်ရာခုနစ်ချက် လက်သီးတို့မှာလည်း ပိုမို တိုးတက်လာခဲ့ပြီး သူ၏ အတွင်းအားမှာလည်း ယခင်ကထက် ပိုမို နက်နဲလာခဲ့သည်။

ထိုအတောအတွင်း ရှီဟော်လုံသည်လည်း အနားယူနေခြင်း မရှိချေ။ ကျန်းဝူကျိက သူ့အား အပြင်သို့ သွားရောက်ကာ သူတောင်းစားဂိုဏ်းကို ပြန်လည် ထိန်းချုပ်ရန်နှင့် ချန်ယုံလျန် အမည်ရှိသော လူကို သတိထားရန် မှာကြားထားခဲ့သည်။ ရှီဟော်လုံသည် ထိုလူကြောင့် ပြဿနာရှိမည်ဟု မထင်သော်လည်း ကျန်းဝူကျိ၏ စကားကိုမူ စိတ်ထဲ၌ မြဲမြံစွာ မှတ်သားထားခဲ့သည်။ သူသည် တောင်ပေါ်မှ ဆင်းသွားပြီးနောက် သူတောင်းစားဂိုဏ်းကို လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် စုစည်းနိုင်ခဲ့ပြီး ရှောင်စီတောင်ခြေ၌ ဂိုဏ်းသားများကို အစည်းအဝေး ခေါ်ယူခဲ့သည်။ သူတောင်းစားဂိုဏ်းသား အပေါင်းတို့သည်လည်း သူတို့၏ ဂိုဏ်းချုပ် ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခြင်းကို ဝမ်းမြောက်စွာ ကြိုဆိုကြသည်။

ရှီဟော်လုံသည် ရှည်ရှည်ဝေးဝေးပြောမနေတော့ဘဲ မိမိသည် ကျန်းဝူကျိ၏ လက်အောက်သို့ ဝင်ရောက်လိုက်ပြီ ဖြစ်ကြောင်း တိုက်ရိုက် ကြေညာလိုက်သည်။ သူတောင်းစားဂိုဏ်းသားများမှာ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားကြသော်လည်း လက်ရှိတွင် ဂိုဏ်းမှာ ခေါင်းဆောင်မဲ့ကာ ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေသဖြင့် မည်သူမျှ ကန့်ကွက်ခြင်း မပြုကြချေ။ ထို့ပြင် ရှီဟော်လုံ တစ်ဦးတည်းကသာ အမိန့်နာခံခြင်း ဖြစ်ပြီး သူတောင်းစားဂိုဏ်းနှင့် မင်ဂိုဏ်းမှာ ညီအစ်ကို ဂိုဏ်းများအဖြစ် အေးအတူ ပူအမျှ ရှိနေမည် ဖြစ်သဖြင့် အားလုံးက လက်ခံခဲ့ကြသည်။

အမှန်စင်စစ် ကျန်းဝူကျိသည် ကွမ်မင်တောင်ထိပ် တိုက်ပွဲတွင် မင်ဂိုဏ်းကို ပြန်လည် စည်းလုံးစေခဲ့ပြီးနောက် မင်ဂိုဏ်း၏ ဂုဏ်သတင်းမှာ သိုင်းလောကတွင် ကျော်ကြားလာခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ကျန်းဝူကျိ ကိုယ်တိုင် ရှောင်လင်နှင့် ဝူတန်ကို ကယ်တင်ခဲ့သည့် ကိစ္စများမှာလည်း သိုင်းလောကတွင် ပျံ့နှံ့နေပြီ ဖြစ်ရာ မင်ဂိုဏ်း၏ အဆင့်အတန်းမှာ ယခင်ကထက် များစွာ မြင့်မားလာခဲ့သည်။ ယခုကဲ့သို့ ရှုပ်ထွေးနေသော သူတောင်းစားဂိုဏ်းအတွက် ဂိုဏ်းချုပ် ရှီဟော်လုံ ပြန်လာပြီး မင်ဂိုဏ်းနှင့် မဟာမိတ်ဖွဲ့ခြင်းမှာ အလွန် ကောင်းမွန်သော ကိစ္စရပ်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ရှီဟော်လုံသည် ဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲများ မရှိတော့သဖြင့် အစောင့်အရှောက် ဘုရင်အသစ် လေးပါးကို ရွေးချယ်ခန့်အပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ဝမ်အန်း ဘုရားကျောင်းမှ သတင်းများကို စုံစမ်းရန်နှင့် ကျန်းဝူကျိ၏ ကယ်တင်ရေး အစီအစဉ်တွင် ပူးပေါင်းရန် ဂိုဏ်းသားများကို ပြင်ဆင်စေခဲ့သည်။

အရာအားလုံးသည် အဆင်ပြေချောမွေ့စွာ တိုးတက်နေခဲ့သည်။ တစ်နေ့တွင် ကျန်းဝူကျိသည် ခြံဝန်းထဲ၌ တရားထိုင်ကာ အတွင်းအား ကျင့်ကြံနေစဉ် သူ၏ နားထဲတွင် အသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည်။ ခဏအကြာတွင် အနီး၌ စောင့်ကြပ်ပေးနေသော ရှီဟော်လုံသည်လည်း လှုပ်ရှားသွားသည်။ အကြောင်းမှာ အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံဝတ်ထားသော ပိန်ပိန်ရှည်ရှည် လူတစ်ယောက်သည် ကျန်းဝူကျိရှိရာသို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးဝင်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ဘယ်သူလဲ"

ထိုလူ၏ အလွန် မြန်ဆန်လှသော ကိုယ်ဖော့ပညာကို မြင်သောအခါ ရှီဟော်လုံမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး နဂါးနိုင်လက်ဝါးဖြင့် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ ထိုလူသည်လည်း အံ့အားသင့်သွားဟန်ဖြင့် သူ၏ လက်ဝါးအားကို စုစည်းကာ ရှီဟော်လုံနှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။

“ဝုန်း.....”

လက်ဝါးနှစ်ခု ထိတွေ့သွားသောအခါ ရှီဟော်လုံသည် သူ၏ လက်ဖဝါးမှတစ်ဆင့် အလွန် အေးစက်လှသော အအေးဓာတ် တစ်မျိုးကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ခုခံရန် ခဲယဉ်းလှပေသည်။ သို့သော် သူ၏ လက်ဝါးအားမှာ ပိုမို သန်မာသဖြင့် ထိုအစိမ်းရောင် ဝတ်စုံနှင့် လူမှာ လွင့်ထွက်သွားသည်။ ထိုလူသည် လေထဲတွင် ကိုယ်ဟန်ကို ပြန်လည် ထိန်းညှိကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပေါ့ပါးစွာ ဆင်းသက်လိုက်သည်။ ထိုလူ၏ ကိုယ်ဖော့ပညာမှာ ကျန်းဝူကျိ၏ ပညာနှင့်ပင် ရင်ဘောင်တန်းနိုင်သည်ကို မြင်သောအခါ ရှီဟော်လုံမှာ အံ့ဩသွားရသည်။

ရှီဟော်လုံ စကားပြောရန် ပြင်နေစဉ်မှာပင် ထိုလူသည် ကျန်းဝူကျိ၏ ရှေ့၌ ဒူးထောက်ကာ ဂါရဝပြုလိုက်သည်။

"ဝေယိရှောက်က ဂိုဏ်းချုပ်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

ရောက်ရှိလာသူမှာ အစိမ်းရောင် အတောင်ပံ လင်းနို့ဘုရင် ဝေယိရှောက်ပင် ဖြစ်သည်။ ကျန်းဝူကျိက မျက်လုံးဖွင့်၍ မတ်တပ်ရပ်ကာ ရယ်မောလျက်

"လင်းနို့ဘုရင်ဝေ၊ နဂါးနိုင်လက်ဝါးရဲ့ အရသာက ဘယ်လိုလဲ"

ဝေယိရှောက်က ရယ်မောရင်း ရှီဟော်လုံကို ဂါရဝပြုနှုတ်ဆက်ကာ

"သူတောင်းစားဂိုဏ်းချုပ် ရှီဟော်လုံရဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို ကြားဖူးတာ ကြာပါပြီ၊ ဒီနေ့ လူကိုယ်တိုင် တွေ့ရတော့ တကယ့်ကို ဂုဏ်သတင်းနဲ့ထိုက်တန်လှပေတယ်၊ ကျွန်တော်ကတော့ မင်ဂိုဏ်းရဲ့ အစောင့်အရှောက် ဘုရင်လေးပါးထဲက ဝေယိရှောက်ပါ၊ ဂိုဏ်းချုပ်ရှီကို နှုတ်ခွန်းဆက်ပါတယ်"

ဝေယိရှောက်သည် ရှီဟော်လုံကို ယဉ်ကျေးစွာ ဂါရဝပြုလိုက်သည်။ အမှန်စင်စစ် ဝေယိရှောက်သည် လူအတော်များများကို လေးစားလေ့မရှိသော်လည်း ရှီဟော်လုံ၏ နဂါးနိုင်လက်ဝါးမှာမူ အလွန်ပင် အထင်ကြီးစရာ ကောင်းလှသည်။ တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ရလျှင် သူသည် ရှီဟော်လုံကို ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ရှီဟော်လုံသည်လည်း ရောက်ရှိလာသူမှာ ဝေယိရှောက်ဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားပြီး မိမိ၏ မေ့လျော့မှုကို အပြစ်တင်မိသည်။ သူက ပြုံးလျက်

"ကျွန်တော်ဟာ သိုင်းလောကနဲ့ ဝေးကွာနေတာ ကြာလို့ လင်းနို့ဘုရင်ဝေရဲ့ တည်ရှိမှုကိုတောင် မေ့နေမိတယ်၊ တစ်စုံတစ်ယောက်က လုပ်ကြံဖို့ လာတယ်လို့ ထင်မိတာပါ၊ ကျွန်တော် တကယ့်ကို ဘာမှမသိတဲ့ လူတစ်ယောက် ဖြစ်နေပါပြီ"

ဝေယိရှောက်က ရယ်မောကာ

"ကျွန်တော်က အရေးကြီးတဲ့ လူမှ မဟုတ်တာ၊ လူတွေ မှတ်မိနေဖို့ မလိုပါဘူး"

ရှီဟော်လုံက အားနာစွာဖြင့်

"မဟုတ်တာ၊ လင်းနို့ဘုရင်ဝေရဲ့ ကိုယ်ဖော့ပညာဟာ သိုင်းလောကမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းတာကို ဘယ်သူက မသိဘဲ နေမလဲ၊ ကျွန်တော် တကယ့်ကို လေးစားမိပါတယ်"

၎င်းမှာ ရှီဟော်လုံ၏ စစ်မှန်သော ခံစားချက် ဖြစ်သည်။ တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်ရာတွင် ဝေယိရှောက်ကို မကြောက်သော်လည်း ထိုမျှ မြန်ဆန်သော လူမျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင်မူ သတိထားရပေမည်။ ညသန်းခေါင်တွင် မိမိအိမ်ထဲသို့ ဝင်လာပြီး ဓားဖြင့် ထိုးသွားလျှင် မည်သူမျှ သိနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။ မင်ဂိုဏ်းတွင် ဤကဲ့သို့သော အကျော်အမော်များ ရှိနေပြီး ကျန်းဝူကျိကိုလည်း အလွန် လေးစားကြသည်ကို မြင်ရသဖြင့် ကျန်းဝူကျိ၏ အစွမ်းထက်မှုကို ရှီဟော်လုံ ပိုမို သိရှိလိုက်ရသည်။

ဝေယိရှောက်ကလည်း ရှီဟော်လုံကို ပြန်လည် ယဉ်ကျေးစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ရှီရဲ့ ဂုဏ်သတင်းက တစ်ချိန်က သိုင်းလောကမှာ အတော်လေးကျော်ကြားခဲ့တာပဲ၊ ကျွန်တော်လည်း လေးစားနေခဲ့တာပါ၊ ဒီနေ့ တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်"

သူတို့နှစ်ဦးသည် အပြန်အလှန် ယဉ်ကျေးစွာ စကားဆိုနေကြသည်။ ထိုအခါ ကျန်းဝူကျိက ခေါင်းခါကာ

"ဒီလောက် ယဉ်ကျေးနေဖို့ မလိုပါဘူး၊ ဒီနေ့ကစပြီး ခင်ဗျားတို့ အားလုံးဟာ ကျွန်တော့်ရဲ့ လက်အောက်က လူတွေချည်းပါပဲ၊ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ပိုပြီး ရင်းနှီးအောင် လုပ်ကြတာပေါ့"

ဝေယိရှောက်မှာ ကျန်းဝူကျိ၏ စကားကြောင့် အံ့အားသင့်သွားပြီး ရှီဟော်လုံကို ကြည့်လိုက်သည်။ ရှီဟော်လုံက ခေါင်းညိတ်ပြပြီး

"လင်းနို့ဘုရင်ဝေ၊ ကျွန်တော်ဟာလည်း အခုတော့ ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သား ဖြစ်နေပါပြီ၊ နောင်မှာ ကျွန်တော့်ကို စောင့်ရှောက်ပေးပါဦး"

ထို့နောက် သူသည် ကျန်းဝူကျိထံ ခိုလှုံခဲ့သည့် အကြောင်းများကို ပြောပြလိုက်သည်။ ထိုအကြောင်းများကို ကြားသောအခါ ဝေယိရှောက်သည် ကျန်းဝူကျိကို အတိုင်းအထက်အလွန် အထင်ကြီး လေးစားသွားရသည်။ သုံးလအတွင်းမှာပင် ရှီဟော်လုံနှင့် သူတောင်းစားဂိုဏ်းကို မင်ဂိုဏ်း၏ အင်အားစု ဖြစ်လာအောင် လုပ်နိုင်ရုံမျှမက သူတောင်းစားဂိုဏ်း၏ သိုင်းပညာကိုပါ တတ်မြောက်ခဲ့ခြင်းမှာ မည်သို့သော အစွမ်းမျိုးပါအံ့နည်း။

ဝေယိရှောက်သည် ကျန်းဝူကျိကို လောကတွင် အထူးခြားဆုံး အမျိုးသားတစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်သည်။ အခြားသူများ မည်မျှ ကြိုးစားသော်လည်း မလုပ်နိုင်သည့် ကိစ္စများကို ကျန်းဝူကျိကမူ လွယ်ကူစွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်လအတွင်း မင်ဂိုဏ်း၏ ဂုဏ်သတင်း ပြန်လည် တက်လာခြင်းမှာလည်း ကျန်းဝူကျိကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ကျန်းဝူကျိသည် သူတောင်းစားဂိုဏ်းကိုပါ သိမ်းသွင်းနိုင်ခဲ့ပြီး ရှီဟော်လုံကဲ့သို့သော အကျော်အမော်ကိုပါ လက်အောက်သို့ ရရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဝေယိရှောက်သည် ကျန်းဝူကျိကို ကျေးဇူးတင်မိသည်မှာ ထိုစဉ်က ရန်ရှောင်နှင့်အတူ ကျန်းဝူကျိကို ဂိုဏ်းချုပ်အဖြစ် တောင်းဆိုခဲ့ခြင်းမှာ သူ၏ ဘဝတွင် အမှန်ကန်ဆုံးသော ဆုံးဖြတ်ချက် ဖြစ်ခဲ့သည်။

အခန်း (၉၃) မင်ဂိုဏ်းနှင့် သူတောင်းစားဂိုဏ်းတို့ ရောက်ရှိလာပြီး ဝူတန်တောင်သို့ ချီတက်ခြင်း

“ဒီနေ့ကစပြီး ဂိုဏ်းချုပ်ရှီက ကျွန်တော်တို့နဲ့ တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားပြီဆိုတော့ သူစိမ်းဆန်ဆန် ဆက်ဆံနေဖို့ မလိုတော့ဘူးပေါ့”

ဝေယိရှောက်က အားရပါးရ ရယ်မောလျက် ‌ပြောဆိုနေရာ သူ၏ စကားပြောဟန်မှာ ရှီဟော်လုံနှင့် များစွာ ရင်းနှီးသွားသည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်ပေသည်။ ရှီဟော်လုံသည်လည်း မင်ဂိုဏ်းမှ အကျော်အမော်များနှင့် ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေး တည်ဆောက်လိုသည့် ဆန္ဒရှိသည်ဖြစ်ရာ များစွာ ဝမ်းမြောက်သွားရသည်။

ကျန်းဝူကျိက “ဘယ်လက်ရုံးသံတမန်ရန်နဲ့ တခြားလူတွေ ရောက်လာကြပြီလား” ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

ဝေယိရှောက်က ရိုသေစွာဖြင့် “ကျွန်တော်က ခြေတစ်လှမ်းစောပြီး ထွက်လာခဲ့တာပါ၊ သူတို့ထက် သုံးရက်လောက်တော့ ပိုမြန်လိမ့်မယ်၊ ဘယ်လက်ရုံးသံတမန်ရန်နဲ့ လင်းယုန်ဘုရင်တို့က နောက်မှာ ပါလာကြပါတယ်၊ ဒီတစ်ခေါက်မှာတော့ အဓိကကျတဲ့ ဓာတ်ကြီးငါးပါးအလံအဖွဲ့တွေကို ကွမ်မင်တောင်ထိပ်မှာ အစောင့်အရှောက်အဖြစ် ထားခဲ့ပြီး လူစုလူဝေးနဲ့ လှုပ်ရှားတတ်တဲ့ ထူးခြားဆန်းပြားတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ငါးဦးစလုံးလည်း လိုက်ပါလာကြပါတယ်” ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားသည်။

“ကောင်းပြီ၊ ဒါဆိုရင်တော့ အကောင်းဆုံးပဲ”

ကျန်းဝူကျိက ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်လိုက်သည်။ ဤဆုံးဖြတ်ချက်မှာ သူကိုယ်တိုင် ချမှတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ လူကယ်ထုတ်မည့် ကိစ္စတွင် အရည်အသွေးရော အရေအတွက်ပါ အပြည့်အဝ ပြသနိုင်မှသာ လူအများ၏ လေးစားမှုကို ရရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။ နောင်တစ်ချိန်တွင် မွန်ဂိုတွေကို တော်လှန်ပြီး ဧကရာဇ်အဖြစ် နန်းတက်သည့်အခါ ၎င်းတို့အားလုံးမှာ အသုံးဝင်သော လက်ရုံးများ ဖြစ်လာကြပေလိမ့်မည်။

ထို့နောက် ကျန်းဝူကျိက ရှီဟော်လုံကို ကြည့်ကာ “ဂိုဏ်းချုပ်ရှီ၊ ဒီသုံးရက်အတွင်းမှာ သူတောင်းစားဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲ လေးယောက်နဲ့ တပည့်အများအပြားကို စုစည်းထားလိုက်ပါ၊ ဘယ်လက်ရုံးသံတမန်ရန်တို့ ရောက်လာတာနဲ့ ကျွန်တော်တို့ အားလုံး ဝူတန်တောင်မှာ ဆုံကြမယ်၊ အဲဒီကမှတစ်ဆင့် ဝမ်အန်းဘုရားကျောင်းကိုသွားပြီး လူတွေကို ကယ်ကြတာပေါ့” ဟု မှာကြားလိုက်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့ပါ”

ရှီဟော်လုံက ခေါင်းညိတ်ပြီး ထိုအလုပ်ကို လုပ်ဆောင်ရန် ချက်ချင်းပင် ထွက်ခွာသွားသည်။ ဝေယိရှောက်ကမူ ရှီဟော်လုံသည် သူ၏ ဂိုဏ်းချုပ်အပေါ် အမှန်တကယ်ပင် ကြည်ညိုလေးစားပြီး ခိုင်းသမျှကို တသွေမတိမ်း လုပ်ဆောင်နေသည်ကို ကြည့်ကာ ကျန်းဝူကျိအပေါ် ပိုမို၍ပင် ယုံကြည်မိသွားရသည်။

သုံးရက်တာ အချိန်မှာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး ရန်ရှောင်၊ ယင်းထျန့်ကျိန်း နှင့် တခြားလူများ အားလုံး ရောက်ရှိလာကြသည်။ ဤတစ်ခေါက်တွင် လူအများအပြား ပါဝင်လာကြသည်။ ယင်းထျန့်ကျိန်း သည် ယခင် လင်းယုန်ဂိုဏ်းမှ ထိပ်တန်းပညာရှင်များကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ပြီး ယင်းယဲဝမ်က ဦးဆောင်ကာ အတူတူ ချီတက်လာကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ထူးခြားဆန်းပြားသောပုဂ္ဂိုလ် ငါးဦးစလုံးသည်လည်း ရန်ရှောင်တို့နှင့်အတူ ရပ်နေကြသည်။ ဓာတ်ကြီးငါးပါးအလံအဖွဲ့များ၏ အလံကိုင် ခေါင်းဆောင်များကလည်း မိမိတို့၏ အဖွဲ့သားများကို စနစ်တကျ ဦးဆောင်လာကြရာ လူပေါင်း ရာချီ၍ ရှိပေသည်။ အထူးသဖြင့် ရန်ပုဟွေ့နှင့် ရှောင်ကျောက်တို့သည်လည်း ပါလာကြပေသေးသည်။

ထိုမိန်းကလေး နှစ်ဦးစလုံးမှာ ကျန်းဝူကျိကို စိတ်မချနိုင်ကြသဖြင့် လိုက်ပါလာကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ရန်ပုဟွေ့မှာ ဖခင်ဖြစ်သူ ရန်ရှောင်၏ အနားတွင် ရှိနေပြီး ရှောင်ကျောက်မှာမူ ဓာတ်ကြီးငါးပါးအလံအဖွဲ့များ၏ အနားတွင်သာ နေပေသည်။ သူမသည် စစ်ဗျူဟာ ခင်းကျင်းရာတွင် ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်သည့်အပြင် ကျန်းဝူကျိ၏ အရှိန်အဝါကြောင့်လည်း ဓာတ်ကြီးငါးပါးအလံအဖွဲ့မှ လူများက သူမကို လေးစားကြသည်။

မင်ဂိုဏ်းသားများ အားလုံး ရောက်ရှိလာကြသောအခါ ရန်ရှောင်နှင့် တခြားလူများက ဒူးထောက်လျက် “ဂိုဏ်းချုပ်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်” ဟု တညီတညွတ်တည်း ဟစ်ကြွေးလိုက်ကြသည်။ ထိုမြင်ကွင်းမှာ အလွန်ပင် ခန့်ညားထည်ဝါလှပေသည်။

ကျန်းဝူကျိက ပြုံးလျက် “အားနာနေဖို့ မလိုပါဘူး၊ အားလုံး ထကြပါ” ဟု ကျယ်လောင်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”

ရန်ရှောင်နှင့် တခြားလူများမှာ အမိန့်ကို နာခံ၍ ထရပ်လိုက်ကြသော်လည်း သူတို့၏ အမူအရာများမှာမူ များစွာ ရိုသေလေးစားလျက် ရှိနေကြသည်။ ရှီဟော်လုံမှာလည်း မရေမတွက်နိုင်သော ပညာရှင်များက ကျန်းဝူကျိကို ခေါင်းဆောင်အဖြစ် သတ်မှတ်ကာ ရိုသေစွာ ဒူးထောက်နေကြသည့် မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း အံ့အားသင့်သွားရသည်။ ကျန်းဝူကျိမှာ ဧကရာဇ်တစ်ပါး၏ အရှိန်အဝါမျိုး ရှိနေသည်ကို မြင်တွေ့ရသဖြင့် သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်အတွက် များစွာ ကျေနပ်မိသွားသည်။

ထို့နောက် သူသည် မိမိ၏ သူတောင်းစားဂိုဏ်းသားများကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ လူဦးရေမှာ မင်ဂိုဏ်းထက် မနည်းသော်လည်း အဝတ်အစားများမှာ စုတ်ပြတ်နေကာ စနစ်တကျ မရှိဘဲ ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေကြသည်။ အဆင့်အတန်းချင်းမှာ လုံးဝ မတူညီလှသဖြင့် သူသည် စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချမိသည်။

ရှီဟော်လုံက “ငါ့ရဲ့ သူတောင်းစားဂိုဏ်းက စည်းကမ်းမရှိ ဖြစ်နေပေမဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်နောက်ကို လိုက်ပြီး လောကကြီးကို သိမ်းပိုက်ရမှာဆိုတော့ စနစ်တကျ ရှိဖို့ လိုအပ်နေပြီ၊ နောင်ကျရင် ဒါကို သတိထားပြီး ပြုပြင်မှ ဖြစ်မယ်၊ မဟုတ်ရင်တော့ သူတို့အတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်သွားနိုင်တယ်” ဟု တွေးတောနေမိသည်။

သူ တွေးတောနေစဉ်မှာပင် ကျန်းဝူကျိက ရှေ့သို့ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။

“အစ်ကိုဝူကျိ”

“သခင်လေး”

ရန်ပုဟွေ့နှင့် ရှောင်ကျောက်တို့က အရင်ဆုံး ပြေးထွက်လာကြပြီး ကျန်းဝူကျိ၏ လက်တစ်ဖက်စီကို ဆွဲကိုင်ထားကာ လွှတ်မပေးတော့ချေ။ လွန်ခဲ့သည့် အချိန်က ကျန်းဝူကျိက တခြားလူများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ သူတို့နှစ်ဦးကို နမ်းခဲ့ဖူးသည်ဖြစ်ရာ ယခုအခါတွင်မူ သူတို့မှာ ရှက်ရွံ့မနေကြတော့ဘဲ လူပုံအလယ်မှာပင် ကျန်းဝူကျိနှင့် ရင်းနှီးစွာ နေရဲလာကြသည်။

ရန်ရှောင်နှင့် တခြားလူများမှာလည်း ပါးနပ်သူများ ဖြစ်ကြသည်ဖြစ်ရာ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ကျန်းဝူကျိကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ဝေယိရှောက်၊ ရှီဟော်လုံတို့နှင့် မိတ်ဆက်ရင်း ခပ်လှမ်းလှမ်းသို့ ဖယ်ပေးလိုက်ကြသည်။ လူငယ်ချင်း အချစ်ရေးကို ဝင်မနှောင့်ယှက်မိစေရန်အတွက် သူတို့အားလုံးက သိတတ်ကြပေသည်။

ကျန်းဝူကျိက လှပသော မိန်းကလေးနှစ်ဦးကို ကြည့်ပြီး သူတို့၏ ပါးပြင်လေးများကို အသာအယာ ဆွဲညှစ်လျက် “ခရီးပန်းလို့ နှစ်ယောက်လုံး နည်းနည်း ပိန်သွားသလိုပဲ၊ နောင်ကျရင်တော့ အစားကောင်းကောင်း စားရမယ်နော်” ဟု ပြုံးလျက် ဆိုသည်။

ရှောင်ကျောက်မှာ နဂိုကပင် ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် သွယ်လျသူ ဖြစ်သည်ဖြစ်ရာ ပြောစရာ မလိုသော်လည်း နဂိုက ပြည့်ပြည့်ဖြိုးဖြိုးရှိသော ရန်ပုဟွေ့မှာမူ အမှန်တကယ်ပင် ပိန်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းမှာလည်း အကြောင်းရှိပေသည်။ ခရီးလမ်းမှာ အချိန်ကုန်ခဲ့ရသည့်အပြင် ရန်ရှောင်တို့ကဲ့သို့ သိုင်းပညာ မမြင့်မားသဖြင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကြောင့် ပိန်သွားခြင်းမှာ မဆန်းလှပေ။

ရန်ပုဟွေ့က အံ့အားသင့်သလိုဖြင့် “အစ်ကိုဝူကျိက နည်းနည်း ပိန်သွားတာ မကောင်းဘူးလား၊ အစ်ကိုက ပြည့်ပြည့်ဖြိုးဖြိုး ရှိတဲ့လူတွေကို ပိုကြိုက်တာလား” ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူမက မနေနိုင်ဘဲ ရယ်မောလိုက်သော်လည်း သူမ၏ မျက်ဝန်းများမှာမူ ကျန်းဝူကျိကို လွမ်းဆွတ်နေသည့် အငွေ့အသက်များဖြင့် တောက်ပနေပေသည်။

ကျန်းဝူကျိက ခေါင်းကို အသာခါယမ်းလျက် သူ၏ အကြည့်ကို အနည်းငယ် နှိမ့်ချလိုက်ကာ “အရမ်းပြည့်တာလည်း မကောင်းပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အရမ်းပိန်သွားရင်တော့ တောင်တန်းတွေက တောင်တန်းတွေနဲ့ မတူတော့ဘဲ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်၊ အဲဒါဆိုရင်တော့ ကြည့်လို့ မကောင်းတော့ဘူးပေါ့” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

တောင်တန်းများ ဟုဆိုရာတွင် ရန်ပုဟွေ့နှင့် ရှောင်ကျောက်တို့မှာ ခဏကြာအောင် စဥ်းစားနေကြသော်လည်း ကျန်းဝူကျိ၏ အကြည့်နှင့် အတွေးနောက်သို့ လိုက်ပါသွားသောအခါ ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားကြသည်။ မိန်းကလေး နှစ်ဦးစလုံး၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် နီရဲသွားကြပြီး “အာ...... ရှက်စရာကြီး၊ လူလိမ်” ဟု ဆိုကာ မျက်နှာလွှဲလိုက်ကြသည်။

“ဟားဟားဟား”

ကျန်းဝူကျိက အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ပြီး မိန်းကလေး နှစ်ဦးစလုံးကို ဖက်ကာ ထုံးစံအတိုင်း နှုတ်ခမ်းချင်း အသာအယာ နမ်းလိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ဖြစ်သွားမှသာ သူက ရပ်တန့်လိုက်တော့သည်။ ဤသည်မှာ ချစ်သူအများအပြား ရှိခြင်း၏ ကောင်းကျိုးကို ခံစားနေခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။ ကျန်းဝူကျိ၏ စိတ်ထဲတွင် များစွာ ကျေနပ်နှစ်သိမ့်မိသွားရသည်။

အလှလေးနှစ်ဦးနှင့် ခဏမျှ အချစ်နယ်ကျွံပြီးနောက် သူတို့အားလုံး ရန်ရှောင်တို့ရှိရာသို့ သွားကြသည်။ ထိုအချိန်တွင် ရန်ရှောင်တို့မှာ ရှီဟော်လုံနှင့် မိတ်ဆွေ ဖြစ်နေကြပြီဖြစ်ပြီး ရှီဟော်လုံနှင့် သူတောင်းစားဂိုဏ်းသားများမှာလည်း ဂိုဏ်းချုပ်၏ လက်အောက်သို့ ဝင်ရောက်လိုက်ပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားကြသည်။ ဝေယိရှောက် ကဲ့သို့ပင် သူတို့ အားလုံးမှာလည်း ကျန်းဝူကျိကို အလွန် အထင်ကြီး လေးစားသွားကြပြီး မင်ဂိုဏ်း၏ အနာဂတ်အတွက် များစွာ မျှော်လင့်ချက် ထားရှိလာကြသည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်၊ ကျွန်တော်တို့ မင်ဂိုဏ်းဟာ ဝူတန်နဲ့ မဟာမိတ်ဖွဲ့ပြီး လူကယ်ဖို့ လုပ်တုန်းကလည်း အောင်မြင်မှုက လက်တစ်ကမ်းမှာပဲ ရှိခဲ့တာပါ၊ အခု သူတောင်းစားဂိုဏ်းရဲ့ အကူအညီပါ ရပြီဆိုတော့ ဒါဟာ လက်ဖက်ရည် သောက်ရသလိုမျိုး လွယ်ကူသွားပါပြီ” ဟု ရန်ရှောင်က ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။ ဂိုဏ်းချုပ်ရန် ပျောက်ကွယ်သွားပြီးကတည်းက မင်ဂိုဏ်းသည် ဤမျှအထိ ဂုဏ်သတင်း မကျော်ကြားခဲ့ဖူးချေ။ ဤအရာ အားလုံးမှာ ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်းကြောင့်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

“ဟဲဟဲ၊ ကျွန်တော့် အထင်အရပြောရမယ်ဆိုရင်တော့ ဘယ်သူနဲ့မှ မဟာမိတ် ဖွဲ့နေစရာ မလိုပါဘူး၊ ကျွန်တော်တို့ ဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ အဲဒီ မင်းသမီးလေး ကျောက်မိန်နဲ့က ပတ်သက်မှု ရှိနေတာပဲ၊ စကားတစ်ခွန်း ပြောလိုက်ရုံနဲ့ လူတွေကို ကယ်နိုင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ ဂိုဏ်းချုပ်က မြင့်မြတ်ပြီးတော့ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာကိစ္စကို အများအကျိုးထက် အလေးမထားချင်လို့သာ ဒီလို သဘောတူညီချက် လုပ်ခဲ့တာပါ” ဟု ကျိုးတျန့်က ရိုးသားသော အမူအရာဖြင့် အားရပါးရ ရယ်မောလျက် ဆိုလိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏ စကားမဆုံးခင်မှာပင် ကျန်းဝူကျိ၏ မျက်နှာ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်သောအခါ စကားကို အမြန် ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ကျန်းဝူကျိကိုသာ ချီးကျူးလိုက်တော့သည်။ ဤသည်မှာ ကျိုးတျန့်၏ ပါးနပ်မှု အရှိဆုံး အချိန်ပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ကျန်းဝူကျိက ထိုကျိုးတျန်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ “ကဲ သွားကြစို့၊ ဝူတန်ကို အရင်သွားမယ်၊ အဲဒီကမှ အားလုံး စုပေါင်းပြီး လူတွေကို သွားကယ်ကြမယ်၊ ကျွန်တော်တို့ မင်ဂိုဏ်းက တစ်ခုခု လုပ်ပြီဆိုရင် လူတွေအားလုံး ရင်ထဲကနေ လက်ခံနိုင်အောင် လုပ်ရမယ်၊ အရင်တုန်းက ဂိုဏ်းကြီး ခြောက်ဂိုဏ်းက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကွမ်မင်တောင်ထိပ်ကို ဝိုင်းတိုက်ခဲ့ကြတယ်၊ အခုတော့ ကျွန်တော်တို့က သူတို့ကို ပြန်ကယ်မှာ ဖြစ်လို့ သူတို့အနေနဲ့ စိတ်ရင်းနဲ့ ကျေးဇူးတင်ပြီး လက်ခံလာကြလိမ့်မယ်” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

“အဲဒါအပြင် နောင်ကျရင် သူတို့တွေဟာ မင်ဂိုဏ်းအကြောင်း ပြောရင် အလေးထား လေးစားမှုနဲ့ ကျေးဇူးတရားကိုပဲ ပြောကြတော့မယ်၊ ဘာအငြိုးအတေးမှ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့ မင်ဂိုဏ်းဟာ ဒီနေရာမှာ ရှိနေတဲ့ သူတောင်းစားဂိုဏ်းသားတွေ အပါအဝင် သိုင်းလောကက ရဲဘော်ရဲဘက်တွေနဲ့ တူတူပါပဲ၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်က တစ်ခုတည်းပါ၊ အဲဒါကတော့ မွန်ဂိုတွေကို မောင်းထုတ်ပြီး တရုတ်ပြည်ကြီးကို ပြန်လည် ထူထောင်ဖို့ပါပဲ”

“ဒီရည်မှန်းချက်အတွက် ကျွန်တော်တို့ လူတွေကို ကယ်ရမယ်၊ ဂိုဏ်းကြီးလေးဂိုဏ်းကိုတင် ကယ်တာ မဟုတ်ဘူး၊ ပျက်စီးနေတဲ့ တိုင်းပြည်နဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မင်ဂိုဏ်းကိုပါ ကယ်တင်တာ ဖြစ်တယ်၊ သူတောင်းစားဂိုဏ်းက မိတ်ဆွေတွေ အနေနဲ့လည်း အရင်က တိုင်းပြည်နဲ့ လူမျိုးအတွက် အသက်ပေးခဲ့တဲ့ စိတ်ဓာတ်မျိုးကို ပြန်လည် ပြသကြရမယ်၊ စကားတွေ အများကြီး ပြောမနေတော့ဘူး၊ မင်ဂိုဏ်းနဲ့ သူတောင်းစားဂိုဏ်းသားတွေ ငါ့အမိန့်ကို နာခံကြ၊ အားလုံး အတူတူ ထွက်ခွာကြစို့”

စိတ်အားထက်သန်ဖွယ်ရာ စကားများကို ပြောကြားပြီးနောက် မင်ဂိုဏ်းနှင့် သူတောင်းစားဂိုဏ်းသား အားလုံးမှာ စိတ်ဓာတ်များ တက်ကြွလာကြပြီး တညီတညွတ်တည်း အော်ဟစ်ကာ ကျန်းဝူကျိနှင့်အတူ ဝူတန်တောင်သို့ ချီတက်ကြတော့သည်။

အခန်း (၉၄) လိပ်ပြာချိုင့်ဝှမ်း ညီလာခံ စတင်ခြင်း

လိပ်ပြာချိုင့်ဝှမ်းသည် ဤခေတ်ကာလတွင် လူ့လောက၏ အေးချမ်းသာယာသော နယ်မြေတစ်ခုအဖြစ် တည်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ကျန်းဝူကျိသည် ယခင်က ဟူချင်းနျူနှင့် သူ၏ဇနီးဖြစ်သူတို့ကို ငွေကြေးအမြောက်အမြား ထောက်ပံ့ပေးခဲ့သဖြင့် သူတို့ဇနီးမောင်နှံမှာ မူလဇာတ်လမ်းထဲကကဲ့သို့ ဆင်းရဲနွမ်းပါးစွာဖြင့် လူသူမနီးသောနေရာတွင် ပုန်းအောင်းနေထိုင်ခြင်း မရှိတော့ချေ။

၎င်းအစား သူတို့သည် လိပ်ပြာချိုင့်ဝှမ်းကို ပိုမိုကျယ်ဝန်းအောင် ချဲ့ထွင်ခဲ့ကြပြီး ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ စိုက်ပျိုးရန်နှင့် ဆေးပညာကို အတူတူလေ့လာရန်အတွက် တပည့်အများအပြားကိုပင် လက်ခံသင်ကြားပေးနေခဲ့သည်။ ကျန်းဝူကျိနှင့် သူ၏အဖွဲ့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ဟူချင်းနျူနှင့် ဝမ်နန်ကူးတို့သည် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ထွက်ကြိုဆိုကြသည်။

ဂိုဏ်းချုပ်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်ဟု ဟူချင်းနျူနှင့် ဝမ်နန်ကူးတို့က ကျန်းဝူကျိကို အလွန်ရိုသေစွာဖြင့် ဂါရဝပြုလိုက်ကြသည်။ ကျန်းဝူကျိက ပြုံးလျက် သူတို့ကို ထူပေးပြီး “ဦးလေးဟူနှင့် ဒေါ်လေးဝမ်တို့အနေနဲ့ အားနာစရာမလိုပါဘူး၊ ကျွန်တော်တို့အားလုံးက မိသားစုတွေပဲလေ”ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ဟူချင်းနျူက ပြုံးလျက် “စည်းကမ်းဆိုတာ စည်းကမ်းပါပဲ၊ အခု ခင်ဗျားက မင်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်နေပြီဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့ဘက်က ပေါ့ပေါ့တန်တန် ဆက်ဆံလို့ မဖြစ်ပါဘူး”ဟု ပြန်လည်ပြောဆိုသည်။ ကျန်းဝူကျိမှာ မတတ်သာသဖြင့် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သော်လည်း ဆက်လက်၍ ငြင်းဆန်ခြင်း မပြုတော့ချေ။

ထို့နောက် ကျန်းဝူကျိက ကျန်းဆန်းဖုန်းနှင့် တခြားလူများကို ဟူချင်းနျူတို့ ဇနီးမောင်နှံနှင့် မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။ ၎င်းတို့မှာ ဒဏ္ဍာရီလာ သိုင်းပညာရှင်ကြီး ကျန်းဆန်းဖုန်းနှင့် ဝူတန်သူရဲကောင်းများ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ ဟူချင်းနျူနှင့် ဝမ်နန်ကူးတို့မှာ များစွာအံ့အားသင့်သွားပြီး ရိုသေစွာ ဆက်ဆံကြပေသည်။ သူတို့သည် လူအများအပြား တည်းခိုရန်အတွက် လျင်မြန်စွာ စီစဉ်ပေးခဲ့ကြသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် လက်ရှိ လိပ်ပြာချိုင့်ဝှမ်းမှာ အလွန်ကျယ်ဝန်းသဖြင့် ထိုမျှများပြားသော လူအင်အားကို ကောင်းစွာ လက်ခံထားနိုင်ပေသည်။

နှစ်ရက်အကြာတွင် တိုင်းပြည်အနှံ့အပြားရှိ မင်ဂိုဏ်းသားများသည် လိပ်ပြာချိုင့်ဝှမ်းသို့ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ရောက်ရှိလာကြသည်။ ကျူးယွမ်ကျန်း၊ ဟန်ရှန်းထုံ၊ ရွှီတာနှင့် ချန်ယွီချွန်းတို့မှာလည်း ထိုလူများထဲတွင် ပါဝင်ကြပေသည်။ မင်မင်းဆက်ကို ထူထောင်မည့် အနာဂတ်သူရဲကောင်းများကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ကျန်းဝူကျိ၏ စိတ်ထဲတွင် တစ်စုံတစ်ရာကို ခံစားလိုက်ရသည်။ မူလဇာတ်လမ်းတွင် ကျန်းဝူကျိသည် သူတို့၏ အသုံးချခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး နောက်ဆုံးတွင် ရာထူးမှ ဆင်းပေးခဲ့ရသည်။

သို့သော် ဤဘဝတွင်မူ ထိုကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုး ဘယ်သောအခါမှ ဖြစ်လာလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။ အကြောင်းမှာ ကျန်းဝူကျိတွင် အနှိုင်းမဲ့သိုင်းပညာရှိရုံမျှမက ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ဗျူဟာများနှင့် နက်နဲလှသော အကြံအစည်များ ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုလူများက မိမိ၏ မျက်စိအောက်တွင် မည်သို့ဆူပူအောင် လုပ်မည်ကို သူက ကြည့်လိုပေသေးသည်။

ထိုနေ့တွင် လိပ်ပြာချိုင့်ဝှမ်း၏ ဗဟိုရင်ပြင်၌ မင်ဂိုဏ်းသား ထောင်ပေါင်းများစွာ စုဝေးခဲ့ကြရာ မြင်ကွင်းမှာ အလွန်ပင် ကြည့်ကောင်းလှပေသည်။ ကျန်းဝူကျိသည် စင်ကြယ်သော ဝတ်စုံဖြူကို ဆင်မြန်းထားပြီး ခါးတွင် ဓားရှည်တစ်လက်ကို ချိတ်ဆွဲလျက် မြင့်မားသော စင်မြင့်ထက်တွင် ရပ်နေသည်မှာ သူရဲကောင်းဆန်လှပေသည်။ သူ၏ ဘေးတွင် မင်ဂိုဏ်း၏ ဘယ်လက်ရုံး ညာလက်ရုံး သံတမန်များ၊ အစောင့်အရှောက် ဘုရင်လေးပါးနှင့် ထူးခြားဆန်းပြားသောပုဂ္ဂိုလ်ငါးဦးတို့က တည်ငြိမ်သော အမူအရာများဖြင့် ရပ်နေကြသည်။

စင်မြင့်အောက်တွင် သူတောင်းစားဂိုဏ်းချုပ် ရှီဟော်လုံနှင့် အကြီးအကဲ လေးဦးတို့ကလည်း သူတောင်းစားဂိုဏ်း၏ ခိုလှုံမှုကို ကိုယ်စားပြုလျက် ရှိနေကြသည်။ ခပ်လှမ်းလှမ်းတွင် ကျန်းဆန်းဖုန်းနှင့် ဝူတန်သူရဲကောင်းများအပြင် အခြားဂိုဏ်းအသီးသီးမှ ပညာရှင်များကလည်း ဤအခမ်းအနားကို ကြည့်ရှုနေကြပေသည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်၊ ဂိုဏ်းချုပ် အသက်ရာကျော် ရှည်ပါစေ၊ လောကကြီးကို တစ်စုတစ်စည်း တည်း ဖြစ်အောင် လုပ်နိုင်ပါစေ” ဟု တပည့်ထောင်ပေါင်းများစွာက တညီတညွတ်တည်း ဟစ်ကြွေးကာ ဒူးထောက်လိုက်ကြရာ ထိုအသံမှာ ကောင်းကင်ယံသို့တိုင် ဟိန်းထွက်သွားတော့သည်။ ကျန်းဝူကျိက လက်ကို အသာအယာ မြှောက်လိုက်သောအခါ တစ်ပြင်လုံးမှာ ချက်ချင်းပင် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

မင်ဂိုဏ်းက ညီအစ်ကိုတွေနဲ့ သူတောင်းစားဂိုဏ်းက မိတ်ဆွေတို့ ကျန်းဝူကျိ၏ အသံမှာ ကျယ်လောင်လှသည်မဟုတ်သော်လည်း လူတိုင်း၏ နားထဲသို့ ရှင်းလင်းစွာ ရောက်ရှိသွားပေသည်။ “ဒီနေ့ ကျွန်တော်တို့ လိပ်ပြာချိုင့်ဝှမ်းမှာ စုဝေးရတာဟာ မင်ဂိုဏ်း ပြန်လည်စည်းလုံးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း တရားဝင် ကြေညာဖို့ ဖြစ်ပါတယ်”ဟု သူက ဆိုလိုက်သည်။

“ဒီနေ့ကစပြီး မင်ဂိုဏ်းနဲ့ သူတောင်းစားဂိုဏ်းဟာ ညီအစ်ကိုတွေ ဖြစ်သွားကြပြီ၊ မွန်ဂိုတွေကို မောင်းထုတ်ပြီး တရုတ်ပြည်ကြီးကို ပြန်လည်ထူထောင်ဖို့အတွက် အတူတူ လက်တွဲလုပ်ဆောင်ကြမယ်။ ကျွန်တော်တို့ဟာ သိုင်းလောကသားတွေရဲ့ အမြင်မှာ မိစ္ဆာဂိုဏ်း မဟုတ်တော့ဘဲ တရားမျှတမှုရဲ့ ရှေ့ဆောင်သူတွေနဲ့ ပြည်သူတွေရဲ့ မျှော်လင့်ချက် ဖြစ်လာရမယ်။ သာမန်ပြည်သူတွေကို ဒုက္ခပေးတဲ့သူ ဒါမှမဟုတ် တိုင်းပြည်ကို သစ္စာဖောက်တဲ့သူ ဘယ်သူမဆို ညှာတာမှုမရှိဘဲ ကွပ်မျက်မယ်”ဟု သူက ဆက်လက်ပြောဆိုသည်။

သူ၏ စကားအဆုံးတွင် စင်မြင့်အောက်ရှိ တပည့်များထံမှ အားပေးသံများမှာ ထပ်မံ၍ ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ကျန်းဝူကျိသည် လူအုပ်ထဲရှိ ကျူးယွမ်ကျန်းနှင့် တခြားလူများကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ ထိုလူများမှာ ရည်မှန်းချက် ကြီးမားကြသူများဖြစ်ကြောင်း သူသိရှိထားသော်လည်း မိမိရှိနေသရွေ့ သူတို့၏ ရည်မှန်းချက်များကို ရင်ထဲတွင်သာ မြှုပ်နှံထားကြရမည် ဖြစ်သည်။

“ကျူးယွမ်ကျန်း၊ ဟန်ရှန်းထုံ၊ ရှေ့ကို ထွက်ခဲ့ကြ”ဟု ကျန်းဝူကျိက လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။ ကျူးယွမ်ကျန်းနှင့် ဟန်ရှန်းထုံတို့မှာ ရင်တထိတ်ထိတ်ဖြင့် လူအုပ်ထဲမှ လျင်မြန်စွာ ထွက်လာကြပြီး စင်မြင့်ရှေ့၌ ဒူးထောက်လိုက်ကြသည်။ “လက်အောက်ငယ်သားများ ရောက်ပါပြီ”ဟု သူတို့က ဆိုကြသည်။

ကျန်းဝူကျိက သူတို့ကို ငုံ့ကြည့်လျက် “ခင်ဗျားတို့က တော်လှန်ရေးတပ်ထဲမှာ စွမ်းစွမ်းတမံ ဆောင်ရွက်နေပြီး နာမည်ကျော်ကြားနေတယ်လို့ ကြားတယ်၊ အဲဒါ အမှန်ပဲလား”ဟု အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။ ကျူးယွမ်ကျန်း၏ ရင်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားပြီး “ဒါဟာ ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ ကျေးဇူးတော်ကြောင့်ပါ၊ လက်အောက်ငယ်သားတို့ကတော့ ကိုယ့်တာဝန်ကိုယ် လုပ်တာပါ”ဟု အလျင်အမြန် ပြန်လည်ဖြေကြားသည်။

ကျန်းဝူကျိက အသာအယာ ပြုံးလိုက်ပြီး “ကောင်းပြီ၊ ဒီနေ့ကစပြီး ခင်ဗျားတို့ကို မင်ဂိုဏ်း တော်လှန်ရေးတပ်ရဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေအဖြစ် ခန့်အပ်လိုက်တယ်၊ ကျွန်တော့်ကို စိတ်ပျက်အောင် မလုပ်ကြနဲ့လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်”ဟု ဆိုသည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ ချီးမြှင့်မှုကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ကျွန်တော်တို့ ဓားတောင်ကျော်ပြီး မီးပင်လယ်ဖြတ်ရရင်တောင် တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ အသက်ပေး လုပ်ဆောင်ပါ့မယ်”ဟု ကျူးယွမ်ကျန်းနှင့် ဟန်ရှန်းထုံတို့က ဦးချကာ ကျေးဇူးတင်ကြသော်လည်း သူတို့၏ ကိုယ်ပေါ်တွင်မူ ချွေးစေးများ ထွက်နေခဲ့သည်။ ကျန်းဝူကျိ၏ အကြည့်မှာ သူတို့၏ ရင်ထဲက လျှို့ဝှက်ချက်များကို ထိုးဖောက်မြင်နေသကဲ့သို့ ခံစားရသဖြင့် သူတို့မှာ အလွန်ပင် နေရခက်နေကြပေသည်။

လိပ်ပြာချိုင့်ဝှမ်း ညီလာခံမှာ သုံးရက်တိုင်တိုင် ကြာမြင့်ခဲ့သည်။ ထိုသုံးရက်အတွင်း ကျန်းဝူကျိသည် မင်ဂိုဏ်း၏ ပြည်တွင်းရေးများကို စနစ်တကျ ပြုပြင်ခဲ့ရုံမျှမက သူတောင်းစားဂိုဏ်းနှင့် အခြားဂိုဏ်းများအကြား သဘောတူညီချက်များစွာကိုလည်း ရရှိခဲ့သည်။ ကျန်းဝူကျိကို ဗဟိုပြု၍ ယွမ်မင်းဆက်ကို တော်လှန်မည့် မဟာမိတ်အဖွဲ့ကြီးတစ်ခု တရားဝင် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပေပြီ။

ညီလာခံပြီးနောက် ကျန်းဝူကျိမှာ ကြာရှည်စွာ မနေတော့ဘဲ မင်ဂိုဏ်းနှင့် သူတောင်းစားဂိုဏ်းမှ ပညာရှင်များ၊ ဝူတန်နှင့် အခြားဂိုဏ်းသားများ အားလုံးကို ဦးဆောင်ကာ ဝမ်အန်းဘုရားကျောင်းသို့ တရားဝင် ထွက်ခွာခဲ့ကြပေသည်။ လူကယ်ထုတ်မည့် အစီအစဉ်ကြီး၏ ကန့်လန့်ကာမှာ ယခုအခါ စတင်၍ ပွင့်လန်းလာခဲ့ပေပြီ။

---

အခန်း ၉၅ သူရဲကောင်း စစ်သူကြီး ချန်ယွီချွန်း

အမှန်စင်စစ် ကျန်းဝူကျိ၏ စိတ်ထဲတွင် အခြားသော အကြံအစည်တစ်ခုလည်း ရှိနေပေသည်။ ၎င်းမှာ ဂိုဏ်းကြီးများ ရှေ့မှောက်တွင် မင်ဂိုဏ်းသည် အရင်ကကဲ့သို့ မဟုတ်တော့ဘဲ လောကတွင် အထွတ်အထိပ် ဂိုဏ်းကြီးအဖြစ် ပြန်လည် နိုးထလာပြီဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြရန်ပင် ဖြစ်သည်။

ဤအကြံမှာ ရန်ရှောင်၏ အကြံဉာဏ်ဖြစ်ပြီး အကြောင်းပြချက်မှာ ရိုးရှင်းလှပေသည်။ ယခင်က ကွမ်မင်တောင်ထိပ်တွင် တစ်ဦးတည်း ရုန်းကန်ခဲ့ရသည့်အတွက် ယခုအခါတွင် သူ၏ မကျေနပ်ချက်များကို ဤသို့ အင်အားပြခြင်းဖြင့် ဖြေဖျောက်လိုခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ကျန်းဝူကျိကမူ ဤကိစ္စကို သိပ်ပြီး အရေးမစိုက်လှချေ။ ၎င်းမှာ အင်အားပြသည့် အစည်းအဝေးတစ်ခုသာ ဖြစ်သဖြင့် ပြောစရာ မရှိတော့ပေ။

ဂိုဏ်းကြီးများမှာမူ စိတ်ထဲတွင် မပါသော်လည်း မတတ်သာသဖြင့် လိုက်နာကြရသည်။ မင်ဂိုဏ်းသည် သူတောင်းစားဂိုဏ်းကိုပင် သိမ်းသွင်းထားပြီး ဖြစ်သလို ဝူတန်ဂိုဏ်းကလည်း ကျန်းဝူကျိဘက်တွင် ရှိနေပေသည်။ ထို့ပြင် သူတို့၏ ဂိုဏ်းချုပ်များနှင့် အကျော်အမော်များကို ကယ်တင်ရန်အတွက်လည်း မင်ဂိုဏ်းကိုသာ အားကိုးရမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ယခုအချိန်တွင် မည်သူကမှ တစ်ခွန်းမျှ မဟရဲကြဘဲ အရင်ကထက်ပင် ပိုမို လိမ်မာနေကြပေတော့သည်။

ထိုလူများထဲတွင် အလိမ်မာဆုံးမှာ ဟွာရှန်းဂိုဏ်းပင် ဖြစ်သည်။ ကျန်းဝူကျိကို မြင်သည်နှင့် သူတို့မှာ ကျန်းဝူကျိ စိတ်ဆိုးပြီး သူတို့ထဲမှ လူအချို့ကို ထပ်မံ သတ်ပစ်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ဝပ်တွား ဂါရဝပြုနေကြပေသည်။

ဝမ်အန်း ဘုရားကျောင်းသည် တာတူးမြို့၏ အနောက်ဘက်တွင် တည်ရှိသော်လည်း ကျန်းဝူကျိတို့မှာ မင်ဂိုဏ်း ညီလာခံကို အရင် ကျင်းပရမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ဝူတန်တောင်မှ လိပ်ပြာချိုင့်ဝှမ်းသို့ ဦးတည် ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။

လူပေါင်း နှစ်ထောင်ကျော် ပါဝင်သော ဤစီတန်းလှည့်လည်မှုကြီးမှာ အလွန်ပင် စည်ကားလှပေသည်။ ယွမ်စစ်တပ်၏ ထိန်းချုပ်မှုမှာလည်း တင်းကျပ်လှပြီး စစ်ဆေးမှုများစွာ ရှိနေပေသည်။ ကျန်းဝူကျိတို့မှာမူ ရိုးရှင်းသော နည်းလမ်းကိုသာ အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။ လမ်းပိတ်သော ယွမ်စစ်သားများကို မောင်းထုတ်ပြီး ပြဿနာ အားလုံးကို အပြတ်ရှင်းကာ ရှေ့သို့ ချီတက်ခဲ့ကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် လူအုပ်ကြီးသည် ကျန်းဟွေ ကမ်းရိုးတန်းဒေသသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ ဒေသခံများမှာ အာဟာရချို့တဲ့ကာ မျက်နှာများ ညှိုးငယ်နေကြပြီး လယ်ကွင်းများမှာလည်း ပျက်စီးနေသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် လူအများမှာ ဒေါသထွက်ခဲ့ကြသည်။ ကျန်းဟွေဒေသမှာ တစ်ချိန်က သိုင်းလောကတွင် အချမ်းသာဆုံး ဒေသတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ယွမ်အစိုးရ၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးမှုများ ဖြစ်ပေါ်နေပေသည်။ ၎င်းမှာ ယွမ်အစိုးရ၏ အုပ်ချုပ်ရေး ယန္တရား မည်မျှ ဆုတ်ယုတ်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ကျိုးတျန့်က ဒေါသတကြီးဖြင့် "ဒီမွန်ဂိုတွေဟာ တိုင်းပြည်ကို ဘယ်လို အုပ်ချုပ်ရမလဲဆိုတာ လုံးဝ မသိကြဘူး၊ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်က ဒီကိုလာတုန်းက ဒီလို မဟုတ်ဘူး၊ အခုတော့ သာမန်ပြည်သူတွေမှာ အသက်ရှင်ဖို့တောင် နည်းလမ်း မရှိတော့ဘူးပဲ၊ တောက်" ဟု ဆဲဆိုလိုက်သည်။

သူရဲကောင်းများမှာလည်း ယွမ်မင်းဆက်၏ ဆိုးယုတ်သော လုပ်ရပ်များကြောင့် နောင်တွင် ဝဋ်လည်မည်မှာ သေချာကြောင်း သိရှိထားကြသဖြင့် ရင်ထဲတွင် ဒေါသများ ဖြစ်ပေါ်နေကြသည်။ ယခုအခါ တိုင်းပြည်အနှံ့တွင် သူရဲကောင်းများ ပေါ်ထွက်နေပြီ ဖြစ်ရာ အလယ်ပိုင်းဒေသကို ပြန်လည် သိမ်းပိုက်ရန် အချိန်ကောင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

ကျန်းဝူကျိက အေးအေးဆေးဆေးပင် "မွန်ဂိုတွေဟာ မြင်းပေါ်မှာပဲ ဘဝကို ကုန်ဆုံးကြတာဆိုတော့ တိုက်ခိုက်ဖို့ပဲ သိပြီး အုပ်ချုပ်ဖို့ မသိတာဟာ သဘာဝပါပဲ၊ မွန်ဂိုအင်ပါယာရဲ့ နယ်မြေဟာ တစ်ချိန်က သမိုင်းမှာ အကြီးဆုံး ဖြစ်ခဲ့ပေမဲ့ အခုတော့ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာြဖစ်‌ေနပြီ မဟုတ်လား၊ နောက်ဆုံးမှာတော့ စစ်အင်အား ဘယ်လောက်တောင့်တင်းပါစေ၊ မွန်ဂိုတွေလို ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်နေရင် အလကားပါပဲ၊ ငါတို့ တရုတ်ပြည်ရဲ့ အစဉ်အလာဟာ စစ်အင်အားတစ်ခုတည်းပေါ်မှာ အခြေခံတာ မဟုတ်ဘူး၊ ယဉ်ကျေးမှု အစဉ်အလာကို လက်ဆင့်ကမ်း သယ်ဆောင်လာနိုင်တာကြောင့်သာ ထာဝရ တည်တံ့နေတာပါ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ရန်ရှောင်က "ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ ဒီစကားတွေဟာ သိပ်မှန်ပါတယ်၊ လက်အောက်ငယ်သား ကျွန်တော် တကယ့်ကို လေးစားမိပါတယ်" ဟု ချီးကျူးလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ရန်ရှောင်၏ ရင်ထဲမှ လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ပြောလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ စာပေနှင့် သိုင်းပညာ နှစ်မျိုးလုံးတွင် ကျွမ်းကျင်သော ရန်ရှောင်အတွက် ဤစကားများမှာ များစွာ အဓိပ္ပာယ်ရှိလှပေသည်။

သို့သော် ကျိုးတျန့်ကမူ မနေနိုင်ဘဲ "ညီအစ်ကိုရန်၊ ဂိုဏ်းချုပ်က တစ်ခုခု ပြောလိုက်တာနဲ့ ခင်ဗျားက ချက်ချင်း မြှောက်ပင့်တော့တာပဲ" ဟု စလိုက်သည်။

ရန်ရှောင်က စိတ်မဆိုးဘဲ အသာအယာ ပြုံးလျက် "ညီအစ်ကိုကျိုးရဲ့ စကားတွေက ပိုတောင် ကောင်းပါသေးတယ်၊ မင်းက တိုင်းပြည် အုပ်ချုပ်ရေးကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ဗျစ်‌တောက်ဗျစ်တောက်နဲ့ ဆဲဆိုဖို့ပဲ သိတယ်၊ ဒီလို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းနဲ့ ရိုးသားတဲ့ အမူအရာက စိတ်ပူပန်မှု အားလုံးကို ပြေပျောက်စေတာပဲ" ဟု ပြန်လည် ပြောဆိုလိုက်သည်။

ကျိုးတျန့်မှာ ထိုစကား၏ နောက်ကွယ်မှ အဓိပ္ပာယ်ကို နားမလည်သော်လည်း ရန်ရှောင်က သူ့ကို ချီးကျူးမည်မဟုတ်ကြောင်း သိထားသဖြင့် ဘေးရှိ လင်ချန်းကို "သူ ဘာပြောတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

စကားနည်းသော လင်ချန်းက သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ "မင်းက ငတုံးပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဘာ…၊ငါက မင်းကို ညီအစ်ကိုကောင်းလို့ သတ်မှတ်ပြီး မေးတာကို မင်းက ငါ့ကို ငတုံးလို့ ပြောတယ် ဟုတ်လား"

ကျိုးတျန့်မှာ ထိုစကား၏ အနက်အဓိပ္ပာယ်ကို လုံးဝ နားမလည်ချေ။ လင်ချန်း၏ စကားကြောင့် သူသည် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်ကာ လင်ချန်းကို ပြန်လည် ဆဲဆိုတော့သည်။ လင်ချန်းသည်လည်း ဒေါသထွက်လာပြီး "မင်းက တကယ့်ကို ငတုံးစစ်စစ်ပဲ" ဟု ထပ်မံ ဆိုလိုက်သည်။

ဒေါသထွက်နေလျှင်ပင် စကားကို နည်းနည်းသာ ပြောသော်လည်း ကျိုးတျန့်မှာမူ ဒေါသတကြီးဖြင့် အော်ဟစ်နေတော့သည်။ သူတို့ ညီအစ်ကို နှစ်ဦးမှာ ရန်ဖြစ်တော့မည့် အခြေအနေ ဖြစ်နေသဖြင့် တခြားလူများမှာ ရယ်ချင်စိတ်ကို မနည်းအောင့်ထားကြရသည်။

လူအုပ်ကြီးသည် ရှေ့သို့ ဆက်လက် ချီတက်နေစဉ် ရှေ့နားမှ တိုက်ခိုက်သံများကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် လျင်မြန်စွာ သွားရောက် ကြည့်ရှုကြသည်။ တောအုပ်တစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် လိပ်ပြာချိုင့်ဝှမ်းနှင့် မလှမ်းမကမ်းရှိ ကျဲဖိုင်ဈေးသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ ထိုနေရာတွင် လူနှစ်စု တိုက်ခိုက်နေကြခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

တိုက်ခိုက်နေသော နှစ်ဖက်အဖွဲ့မှာ မွန်ဂို မြင်းစီးစစ်သည် တစ်ထောင်ကျော်နှင့် တောင်ကုန်းပေါ်ရှိ စခန်းတစ်ခုမှ လူများ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုစခန်း၏ အမြင့်ဆုံးနေရာတွင် မင်ဂိုဏ်း၏ အလံဖြစ်သော မီးလျှံနီအလံကြီးကို လွှင့်ထူထားပေသည်။ စခန်းအတွင်းရှိ လူဦးရေမှာ နည်းပါးလှပြီး မြေပြင် အနေအထားကို အသုံးချ၍သာ ယွမ်စစ်တပ်ကို ခက်ခဲစွာ ခုခံနေကြရသည်။ ဤအတိုင်းသာ ဆက်သွားလျှင် သူတို့မှာ ရှုံးနိမ့်ကြတော့မည် ဖြစ်သည်။

မွန်ဂိုစစ်တပ်က "မိစ္ဆာဂိုဏ်းက ပုန်ကန်သူတွေ၊ မြန်မြန် အရှုံးမပေးဘဲ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ" ဟု အော်ဟစ်နေကြသည်။

ကျိုးတျန့်က မျက်လုံးပြူးကာ "ဟာ.....ငါတို့ မင်ဂိုဏ်းသားတွေပါလား" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ဝေယိရှောက်က ကျန်းဝူကျိ၏ ဘေးတွင် ရှိနေပြီး "ဂိုဏ်းချုပ်၊ ဒီစခန်းလေးကတော့ ဆက်တောင့်ခံနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ကျွန်တော်တို့ ကူညီပေးသင့်သလား" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

"သူတို့အားလုံးဟာ မင်ဂိုဏ်းသားတွေ ဖြစ်သလို ယွမ်မင်းဆက်ကို တော်လှန်နေတဲ့ သူရဲကောင်းတွေ ဖြစ်တဲ့အတွက် ငါတို့ ကူညီရမှာပေါ့"

ကျန်းဝူကျိက အခြေအနေကို နားလည်ထားပြီး ဖြစ်သဖြင့် ခေါင်းညိတ်ကာ "ခင်ဗျားတို့ သွားပြီးတော့ ခေါင်းဆောင်တွေကို သတ်ပစ်ကြ၊ ငါတို့က အပြင်ဘက် နှစ်ဖက်ကနေ ဝိုင်းတိုက်ပြီး ဒီယွမ်စစ်တပ်ကို အကုန် မျိုးဖြုတ်ပစ်မယ်" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

ဝေယိရှောက်နှင့် တခြားလူများမှာ အခြေအနေကို မြင်ကတည်းက တိုက်ခိုက်ချင်စိတ် ပြင်းထန်နေကြသူများ ဖြစ်သည်။ အမိန့်ရသည်နှင့် သူတို့သည် ရှေ့သို့ ချက်ချင်း ပြေးဝင်သွားကြတော့သည်။

ကျန်းဝူကျိက အမိန့်ပေးပြီးနောက် ဂိုဏ်းကြီးများမှ ပညာရှင်များနှင့် သူတောင်းစားဂိုဏ်းသားများမှာလည်း တက်ကြွစွာ တုံ့ပြန်ကြပေသည်။ သူတို့သည် တစ်ဖက်မှ တိုက်ခိုက်ပြီး မင်ဂိုဏ်းသားများက အခြားတစ်ဖက်မှ တိုက်ခိုက်ကာ ယွမ်စစ်သား တစ်ထောင်ကျော်ကို ဝိုင်းရံ တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။

ဝေယိရှောက်နှင့် တခြားလူများက ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်ကာ ယွမ်စစ်တပ်၏ ခုခံစစ်ကို ထိုးဖောက်ပြီး ယွမ်စစ်ဗိုလ် နှစ်ဦးကို ချက်ချင်း သတ်ပစ်လိုက်ကြသည်။ ခေါင်းဆောင်များ သေဆုံးသွားသောအခါ ယွမ်စစ်တပ်၏ စိတ်ဓာတ်မှာ ချက်ချင်း ပြိုလဲသွားတော့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ကျန်းဝူကျိနှင့် တခြားလူများက မြင်းစီးစစ်သည်များကို ဦးဆောင်ကာ တိုက်စစ်ဆင်လိုက်သဖြင့် ယွမ်စစ်တပ်မှာ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားရသည်။

ထိုအခါ စခန်းအတွင်းရှိ လူများမှာ စစ်ကူ ရောက်လာကြောင်း သိရှိသွားကြပြီး အပြင်သို့ ထွက်ကာ တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။ သူတို့ကို ဦးဆောင်လာသူမှာ အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ်ထားသော ထွားကျိုင်းသည့် လူတစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး လှံရှည်တစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ အလွန် ရဲရင့်လှပေသည်။ ယွမ်စစ်သား မည်သူမျှ သူ့ကို မယှဉ်နိုင်ချေ။ သူ၏ လှံချက် ထိလေရာတွင် ယွမ်စစ်သားများမှာ မြင်းပေါ်မှ လွင့်ထွက်သွားကြပြီး ကျန်သော စစ်သားများမှာလည်း ထိတ်လန့်တကြား ထွက်ပြေးကြတော့သည်။

လူအများမှာ ထိုအနက်ရောင် ဝတ်စုံနှင့် လူ၏ ရဲရင့်ပုံကို မြင်တွေ့ရသလို သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများမှာလည်း သာမန်ပြည်သူများ မဟုတ်ဘဲ ကျွမ်းကျင်သော စစ်သားများ ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် "တကယ့်ကို သူရဲကောင်း စစ်သူကြီးပါပဲလား" ဟု ချီးကျူးမိကြသည်။

ကျန်းဝူကျိကမူ ထိုလူကို ကောင်းစွာ သိရှိထားပေသည်။ သူကား သမိုင်းတွင် နာမည်ကျော်ခဲ့သော်လည်း သက်တမ်းတိုခဲ့သည့် စစ်နတ်ဘုရား ချန်ယွီချွန်း ပင် ဖြစ်သည်။ ဤသိုင်းလောကတွင်မူ အချို့သော အချက်များ ကွဲပြားနိုင်သော်လည်း သူ၏ ရဲရင့်မှုနှင့် ဦးဆောင်နိုင်စွမ်းမှာမူ လုံးဝ လျော့ပါးခြင်း မရှိချေ။

လူအုပ်ကြီး၏ တိုက်စစ်အောက်တွင် ယွမ်စစ်တပ်မှာ ထိတ်လန့်တကြား ထွက်ပြေးနေကြသော်လည်း ကျန်းဝူကျိက သူတို့၏ ပြေးပေါက်များကို ပိတ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ ဤနေရာရှိ လူအားလုံးမှာ သိုင်းပညာ တတ်မြောက်သူများ ဖြစ်ကြသဖြင့် ယွမ်စစ်တပ်မှာ တောင်ပြိုသကဲ့သို့ ပြိုလဲသွားရကာ သတ်ဖြတ်ခြင်းကိုသာ ခံလိုက်ကြရပေသည်။ တိုက်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားသောအခါ ယွမ်စစ်တပ်မှာ အကုန်အစင် သေကျေ ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။

ယွမ်စစ်တပ်များ ရှုံးနိမ့်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ချန်ယွီချွန်းက အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများနှင့်အတူ မြင်းစီးကာ ရောက်ရှိလာသည်။ သူသည် ကျန်းဝူကျိတို့ ရှေ့တွင် မြင်းပေါ်မှ ဆင်းကာ ဂါရဝပြုလျက် "ချန်ယွီချွန်းက ဂိုဏ်းချုပ်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

အမှန်စင်စစ် ချန်ယွီချွန်းသည် ကျန်းဝူကျိတို့အဖွဲ့ကို အဝေးကတည်းက မှတ်မိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ပညာရှင်များထဲတွင် ဓာတ်ကြီးငါးပါးအလံအဖွဲ့ဝင်များစွာ ပါဝင်နေပြီး ချန်ယွီချွန်းမှာလည်း မူလက ထိုအဖွဲ့ဝင် တစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့် သူတို့ကို ရင်းနှီးနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ဂိုဏ်းချုပ်အသစ်မှာ သူ သိထားသည့် ကျန်းဝူကျိ ဖြစ်ကြောင်းလည်း သတင်းရရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ကျန်းဝူကျိကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ချန်ယွီချွန်းမှာ များစွာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားရသည်။ သူတို့ နှစ်ဦးမှာ ညီအစ်ကိုများကဲ့သို့ သံယောဇဉ် ရှိခဲ့ကြသူများ မဟုတ်ပါလား။ ထွားကျိုင်းသော ထိုလူကြီး၏ မျက်ဝန်းများတွင် မျက်ရည်များ ဝဲနေခဲ့ပြီး မျက်နှာတွင်လည်း အပြုံးများ ပြည့်နှက်နေပေတော့သည်။