အခန်း (၁၉၆-၂၀၀)

အခန်း (၁၉၆) သတ်ဖြတ်ခြင်းနှင့် ကြမ်းတမ်းစွာ နှိမ်နင်းခြင်း

ရှောင်လင်ကျောင်းတော်မှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် ကျန်းဝူကျိနှင့် လူအပေါင်းတို့သည် ၎င်းတို့ဘဝတွင် အဆန်းကြယ်ဆုံး မြင်ကွင်းတစ်ခုကို တွေ့မြင်လိုက်ရသည်။

ရှောင်လင်ကျောင်းတော် တံခါးဝရှေ့တွင် လက်နက်ကိုယ်စီ ကိုင်ဆောင်ထားကြသော လူအုပ်ကြီးမှာ တိုးမပေါက်အောင် ရှိနေကြပြီး အနီးအနားတွင်လည်း တဲနန်းများစွာ ထိုးထားကြရာ အနည်းဆုံး လူပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ ရှိနေပေသည်။

ဤသည်မှာလည်း ယွမ်မင်းဆက် အုပ်ချုပ်စဉ်ကာလ ဖြစ်သဖြင့် မွန်ဂိုတို့၏ သားရေတဲနန်း များမှာ လောကအနှံ့တွင် ခေတ်စားနေပြီး ကုန်သည်ပွဲစားနှင့် မြေရှင်ကြီးများပင်လျှင် ထိုတဲများ၌ နေထိုင်ရသည်ကို ဂုဏ်ယူနေကြသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

ဤသိုင်းလောကသားများသည် ရှဲ့ရွှန်းကို လက်စားချေရန်အတွက် ရှောင်လင်သို့ ရောက်ရှိနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ရှောင်လင်ကျောင်းတော်က ဝင်ခွင့်မပြုသဖြင့် အတွင်းသို့ မဝင်နိုင်ကြသော်လည်း ပြန်ရန်လည်း အစီအစဉ်မရှိကြချေ။ ထို့ကြောင့် ဤနေရာတွင် တဲထိုးကာ နေ့ညမပြတ် စောင့်ဆိုင်းရင်း ဝိုင်းရံထားကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှဲ့ရွှန်းအနေဖြင့် ရှောင်လင်ကျောင်းတော်ထဲတွင် ထာဝရ ပုန်းအောင်းနေနိုင်မည်မဟုတ်ဟု ၎င်းတို့က ယုံကြည်နေကြသည်။

ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့သည် ရှောင်လင်ကျောင်းတော်ကို အစဉ်တစိုက် ဖိအားပေးနေကြပြီး တစ်ရက်လျှင် ဆူညံပူညံလုပ်လိုက်၊ နောက်တစ်ရက်လျှင် အော်ဟစ်ဆဲဆိုလိုက်နှင့် အချို့သော အစွန်းရောက်သူများဆိုလျှင် ရှောင်လင်ဘုန်းကြီးများနှင့်ပင် လက်သီးလက်မောင်း တန်းနေကြတော့သည်။

ရှောင်လင်ကျောင်းတော်မှာ သိုင်းလောက၏ ထိပ်သီးအင်အားစု ဖြစ်သဖြင့် သာမန်လူများ မနှောင့်ယှက်ရဲသော်လည်း လက်စားချေလိုစိတ်ကြောင့် ၎င်းတို့မှာ ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ ဆဲဆိုရဲနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ၎င်းတို့၏ စောင့်ဆိုင်းမှုမှာ အရာထင်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ကျန်းဝူကျိနှင့် လူအုပ်ကြီး ရှောင်လင်မှ ထွက်လာသည်ကို ၎င်းတို့ တွေ့လိုက်ရပြီ မဟုတ်ပါလား။

ကျန်းဝူကျိ၏ နောက်ကွယ်တွင် မင်ဂိုဏ်းအထူးကျွမ်းကျင်သူများ၏ ဝန်းရံစောင့်ရှောက်မှု ခံထားရသော ထွားကြိုင်းပြီး ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့် လူကြီးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ၎င်းတို့မှာ ရှဲ့ရွှန်းမှလွဲ၍ အခြားသူမဖြစ်နိုင်ဟု တစ်ထစ်ချ ယူဆလိုက်ကြသည်။

"ရှဲ့ရွှန်း၊ ခွေးသူခိုး၊ ထွက်ခဲ့စမ်း"

တစ်စုံတစ်ယောက်၏ ဟိန်းဟောက်သံမှာ တောင်စဉ်တောင်တန်းများအထိ ဟိန်းထွက်သွားပြီး လူတိုင်း၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်လိုက်သည်။

"ခွေးသူခိုး ရှဲ့ရွှန်းကို သတ်ကြ"

"ရှဲ့ရွှန်း၊ မင်းဟာ လူယုတ်မာပဲ၊ ငါ့အဖေကို သတ်ခဲ့တဲ့အတွက် ဒီနေ့ မင်းရဲ့ သွေးနဲ့ ပြန်ပေးဆပ်ရမယ်"

"ခွေးသူခိုး၊ မင်း ငါ့ဆရာကို သတ်ခဲ့တယ်၊ မင်းနဲ့ငါဟာ မပြေနိုင်တဲ့ ရန်သူတွေပဲ"

"အဖေ၊ ဒီနေ့ သား အဖေ့အတွက် လက်စားချေပေးတော့မယ်"

"ငါ့ရဲ့ သနားစရာကောင်းတဲ့ သားလေး၊ မင်းကို ရှဲ့ရွှန်းက သတ်ခဲ့တာ၊ ဒီနေ့ မင်းအဖေနဲ့ အမေက လက်စားချေပေးမယ်"

"ခွေးသူခိုး ရှဲ့ရွှန်းကို သတ်ကြ၊ ငါတို့အတွက် လက်စားချေပေးကြ"

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် လူအုပ်ကြီးမှာ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်ဆဲဆိုသံများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။ အချို့ဆိုလျှင် အကြီးအကျယ် နာကြည်းနေပုံရပြီး ယနေ့ လက်စားချေရတော့မည်ဟု ထင်မှတ်ကာ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။

စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်မှာ မှန်သော်လည်း ကျန်းဝူကျိက ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ၎င်းတို့မှာ အရူးများ မဟုတ်ကြချေ။ လူအများစုမှာ ကျန်းဝူကျိကို အလွယ်တကူ မရန်စရဲကြဘဲ စိတ်မြန်လက်မြန်ရှိသော လူအနည်းငယ်သာ ဓားများကို ဝှေ့ယမ်းလျက် ရှေ့သို့ ပြေးတက်လာကြသည်။

"ချွတ်"

ကျန်းဝူကျိသည် တိမ်လွှာဓားကို နောက်ပြန်ဆွဲထုတ်ကာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ သတ္တုချင်း ထိမှန်သံနှင့်အတူ ထိုလူအနည်းငယ်၏ လက်နက်များမှာ တိမ်လွှာဓား၏ အောက်တွင် အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်ကုန်တော့သည်။

၎င်းတို့ သတိမဝင်နိုင်ခင်မှာပင် ကျန်းဝူကျိသည် နဂါးနိုင်လက်ဝါး ဆယ့်ရှစ်ချက်ထဲမှ တောရိုင်းထဲက နဂါးတိုက်ပွဲ သိုင်းကွက်ဖြင့် လက်ဝါးတစ်ချက် တွန်းထုတ်လိုက်သည်။ ဤလူများအနေဖြင့် ကျန်းဝူကျိ၏ လက်ဝါးအားကို မည်သို့ ရှောင်တိမ်းနိုင်ပါမည်နည်း။ ၎င်းတို့သည် လက်ဝါးလေအဟုန်ကြောင့် လွင့်စင်သွားကာ သွေးများအန်လျက် မြေပြင်ပေါ်သို့ အရှက်တကွဲ လဲကျသွားကြတော့သည်။ ၎င်းတို့၏ အတွင်းအားများမှာလည်း ပျက်စီးသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

ဤသည်မှာ ကျန်းဝူကျိက အစွမ်းကုန် အသုံးမပြုသေးဘဲ ချန်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက ဤလက်ဝါးတစ်ချက်တည်းဖြင့် ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အပိုင်းပိုင်း ကွဲကြေသွားပေလိမ့်မည်။ အမှိုက်သရိုက်တစ်သိုက်က သူ့ရှေ့မှာ လာပြီး ရန်စရဲကြသည် မဟုတ်ပါလား။

ကျန်းဝူကျိ၏ အမြင်တွင် ဤလူတစ်စု၏ သိုင်းပညာမှာ အလွန်ပင် နိမ့်ပါးလွန်းလှသဖြင့် အသုံးမကျသော အမှိုက်များသာ ဖြစ်ပေသည်။

မူလက ရှဲ့ရွှန်းကို သတ်ရန် ပြေးတက်လာလိုသူ အများအပြား ရှိသော်လည်း ကျန်းဝူကျိ၏ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လှုပ်ရှားမှုအောက်မှာပင် ဤလူများ သွေးအန်လဲကျသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လူအုပ်ကြီးမှာ တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားပြီး ရှေ့သို့ မတိုးရဲကြတော့ချေ။

ခန့်ညားထည်ဝါသော ပုံစံရှိသည့် ဓားသမားတစ်ဦးသည် ရှေ့သို့ ထွက်လာကာ လက်အုပ်ချီလျက် "ကျန်းဂိုဏ်းချုပ်၊ ကျွန်တော်တို့အားလုံးဟာ ရှဲ့ရွှန်းအပေါ် နက်ရှိုင်းတဲ့ နာကြည်းချက်တွေ ရှိကြပါတယ်။ ဒီကိစ္စဟာ ကျန်းဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ လုံးဝ မသက်ဆိုင်ပါဘူး။ ကျန်းဂိုဏ်းချုပ်အနေနဲ့ တစ်လောကလုံးရဲ့ ဆန္ဒကို မဆန့်ကျင်ဘဲ ကျွန်တော်တို့ကို လမ်းဖယ်ပေးဖို့ တောင်းပန်ပါတယ်" ဟု ဆိုသည်။

စကားပြောပုံမှာ ယဉ်ကျေးပုံရသော်လည်း အနှစ်သာရမှာမူ ကျန်းဝူကျိအနေဖြင့် ဤနွံထဲသို့ ခြေမပစ်ရန် သတိပေးနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ကျန်းဝူကျိသည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရယ်ချင်စိတ်ကို အောင့်ထားရင်း "တစ်လောကလုံးရဲ့ ဆန္ဒကို ဆန့်ကျင်တယ် ဟုတ်လား။ မင်းတို့လို လူနည်းနည်းလေးနဲ့လား။ မွန်ဂိုစစ်တပ်ကြီးနဲ့တောင် မင်းတို့က ဘယ်လို ယှဉ်နိုင်မှာလဲ။ ငါက ယွမ်နန်းတွင်းတစ်ခုလုံးကိုတောင် ဂရုမစိုက်တာ၊ မင်းတို့လို လူအုပ်လေးက ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်ချင်တာလား" ဟု လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် ကျန်းဝူကျိသည် နဂါးဆွဲဖမ်းဆုပ်ခြင်းကို အသုံးပြုကာ သူ၏ နက်နဲသော အတွင်းအားဖြင့် ထိုဓားသမားကို မိမိထံသို့ ဆွဲယူလိုက်တော့သည်။

ဓားသမားသည် အကြီးအကျယ် ထိတ်လန့်သွားကာ ဓားကို ဆွဲထုတ်၍ ခုခံရန် ကြိုးစားသော်လည်း ကျန်းဝူကျိက သူ၏ ခါးမှ ဓားရှည်ကို ကန်ထုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ယင်းထျန့်ကျိန်း၏ လင်းယုန်ခြေသည်းဖမ်းသိုင်းကို အသုံးပြုကာ ထိုလူ၏ လည်ပင်းကို တိကျစွာ ဖမ်းချုပ်လိုက်သည်။ ကျန်းဝူကျိအနေဖြင့် အားအနည်းငယ် ထည့်လိုက်ရုံဖြင့် ထိုလူ၏ အသက်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားမည် ဖြစ်သည်။

ဤမြင်ကွင်းက လူတိုင်းကို ပို၍ မှင်တက်သွားစေတော့သည်။

သိုင်းပညာ မည်မျှပင် မြင့်မားစေကာမူ အဝေးမှ ပစ္စည်းများကို ဆွဲယူနိုင်သည့်အပြင် လူတစ်ယောက်ကိုပင် ဆွဲခေါ်နိုင်သည့် ပညာမျိုးကို မည်သူမျှ မကြားဖူးကြချေ။ ဤကဲ့သို့သော သိုင်းပညာမှာ အမှန်ပင် အံ့မခန်းစရာ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

နောက်ကွယ်မှ ကြည့်နေကြသော ခုန်းဝမ်နှင့် ခုန်းကျိတို့မှာလည်း အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ အခြားသူများ မသိနိုင်သော်လည်း ၎င်းတို့မှာမူ ဤပညာကို သိရှိကြသည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက မြောက်ပိုင်းဆုန့်မင်းဆက်ခေတ်တွင် သူတောင်းစားဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် ချောင်းဖုန်းသည် ဤနဂါးဖမ်းဆုပ်ခြင်းကို တတ်မြောက်ခဲ့ပြီး အဝေးမှ ပစ္စည်းများကို ဆွဲယူကာ သူ၏ အစွမ်းကို ပြသခဲ့သဖြင့် မည်သူမျှ မငြင်းဆန်ဝံ့ခဲ့ကြချေ။ ထိုနဂါးဖမ်းဆုပ်ခြင်း သိုင်းကွက် မှာ ရှောင်လင်ကျောင်းတော်မှ ဆင်းသက်လာခြင်း ဖြစ်ပြီး ချောင်းဖုန်း၏ သိုင်းပညာများမှာလည်း ရှောင်လင်မှာပင် သင်ယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရာ ၎င်းတို့ မသိဘဲ မနေနိုင်ချေ။

ဤနဂါးဖမ်းဆုပ်ခြင်း၏ ကျင့်စဉ်မှာ ရှောင်လင်ကျောင်းတော်၏ သာသနာ့ကျမ်းတိုက်ထဲတွင် ရှိနေသော်လည်း နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း မည်သူမျှ မကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့သဖြင့် လျစ်လျူရှုထားခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ယခုအခါ ကျန်းဝူကျိက ဤကျင့်စဉ်ကို တတ်မြောက်နေသည်ကို မြင်ရသောအခါ ၎င်းတို့မှာ အံ့ဩမဆုံး ဖြစ်နေကြတော့သည်။

ခုန်းဝမ်နှင့် ခုန်းကျိတို့သည် အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပြီး အကြောင်းရင်းကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခန့်မှန်းလိုက်ကြသည်။

ဘုရားရေ၊ ကျန်းဝူကျိဟာ ဒီအတောအတွင်းမှာ ငါတို့ကျမ်းတိုက်ထဲကို လျှို့ဝှက်ဝင်ပြီး သိုင်းပညာတွေ ခိုးသင်ခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်။ သူ့ရဲ့ ထိုက်ကျိ ကိုယ်ဖော့ပညာက အလွန်ကောင်းမွန်လှတာကြောင့် ငါတို့ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက် ကျမ်းစာတိုက်ကို စောင့်နေရင်တောင် သူ့ကို ရှာတွေ့ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ကျန်းဝူကျိကတော့ သူလာချင်တဲ့အချိန်လာပြီး ပြန်ချင်တဲ့အချိန် ပြန်နေတာပဲ ဖြစ်မှာပေါ့။

ဤသို့ တွေးမိသောအခါ ခုန်းဝမ်နှင့် ခုန်းကျိတို့၏ မျက်နှာထားမှာလည်း ပြောမပြတတ်အောင် ဖြစ်သွားတော့သည်။ ဘုရားရေ၊ သူက ငါတို့ ရှောင်လင်ကျောင်းတော်ရဲ့ ကျမ်းစာတိုက်ကို သိုင်းပညာစွယ်စုံကျမ်း ဖတ်သလိုမျိုး သဘောထားနေတာလား။ ငါတို့ကို အထင်သေးလွန်းရာ မရောက်ဘူးလား။

သို့သော် ၎င်းမှာလည်း သဘာဝကျလှပေသည်။ ကျန်းဝူကျိ၏ သိုင်းပညာနှင့် အင်အားမှာ ရှောင်လင်ကျောင်းတော်တစ်ခုလုံးကိုပင် ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်စွမ်း ရှိရာ ဤကိစ္စလေးမှာ အရေးမကြီးလှချေ။

ခုန်းဝမ်နှင့် ခုန်းကျိတို့မှာ ခဏမျှ စကားမဲ့သွားကြသော်လည်း ငြိမ်သက်စွာ နေရန်သာ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။ အကြောင်းမှာ ၎င်းတို့အနေဖြင့် ကျန်းဝူကျိကို မရန်စရဲသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကျန်းဝူကျိမှာ တကယ်ကို အစွမ်းထက်လှသည်ဟုလည်း ၎င်းတို့ ခံစားမိကြသည်။ ရှောင်လင်ရဟန်းတော်များ နှစ်ပေါင်းများစွာ မကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့သော နဂါးဖမ်းဆုပ်ခြင်း သိုင်းပညာကို ကျန်းဝူကျိက တတ်မြောက်သွားသည်မှာ အမှန်ပင် အံ့ဩစရာ ကောင်းလှပေသည်။

ကျန်းဝူကျိ၏ ဖမ်းချုပ်ခြင်းကို ခံထားရသော ဓားသမားမှာ မလှုပ်သာတော့ချေ။ သူ၏ ယခင်က မာန်တက်နေသော ပုံစံမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် တုန်လှုပ်မှုများသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

ဤမြင်ကွင်းက ကျန်ရှိနေသော လူများကိုလည်း အတော်ပင် ခြောက်လှန့်သွားစေသည်။

သို့သော်လည်း နက်ရှိုင်းသော အာဃာတကို မေ့ဖျောက်၍ မနေနိုင်ကြချေ။ အခြားလူတစ်ယောက်သည် စိတ်ကို တင်းထားကာ ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး "ကျန်းဂိုဏ်းချုပ်၊ ကျွန်တော်တို့ဟာ လက်စားချေဖို့ကိုပဲ အာရုံစိုက်နေတာပါ၊ ကျန်းဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ မင်ဂိုဏ်းကို ဒုက္ခပေးဖို့ ဘယ်တော့မှ မဝံ့ရဲပါဘူး။ ကျန်းဂိုဏ်းချုပ်အနေနဲ့ ကျွန်တော်တို့ကို နားလည်ပေးပါ" ဟု လျှောက်တင်လိုက်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ အပြောအဆိုမှာ အစောပိုင်းကထက် ပို၍ ကောင်းမွန်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လူတစ်ယောက်ကို လူက ဆုံးမ၍ မရသော်လည်း အခြေအနေက ဆုံးမနိုင်သည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်ပေသည်။ ထိုဓားသမားမှာ ကျန်းဝူကျိ၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး အစောပိုင်းက ရန်စခဲ့သူများ၏ အလောင်းနှင့် သွေးများမှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် လက်စားချေလိုကြသည်မှာ မှန်သော်လည်း အကြောင်းမဲ့ သေဆုံးသွားရန်မူ မလိုလားကြချေ။

ဤဓားသမားကို ကြည့်ပါဦး၊ သူသည် ကျန်းဝူကျိ၏ လက်ထဲတွင် ကြက်ကလေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အဖမ်းခံထားရသည်။ လူအများကြီး၏ ရှေ့တွင် ဤသို့ ဖြစ်ရသည်မှာ အလွန်ပင် အရှက်ရစရာ ကောင်းလှပေသည်။ ထိုလူမှာ ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော ဓားသမားတစ်ဦး ဖြစ်ရာ ဤအဖြစ်အပျက်ကြောင့် သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာမှာ လုံးဝ ပျက်စီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ကျန်းဝူကျိက သူ့ကို မသတ်ခဲ့လျှင်ပင် နောင်တစ်ချိန်တွင် လူတောတိုးဝံ့တော့မည် မဟုတ်ချေ။ ဤအရှက်ရမှုကြောင့် သူ၏ သိုင်းပညာမှာလည်း ဆက်လက် တိုးတက်ရန် ခက်ခဲသွားပေလိမ့်မည်။ သူ၏ သိုင်းလောက အနာဂတ်မှာ ဤနေရာတွင်ပင် နိဂုံးချုပ်သွားပြီဟု ဆိုနိုင်ပေတော့သည်။

အခန်း (၁၉၇) တစ်လှမ်းချင်းစီဖြင့် ထောင်ချောက်အတွင်းသို့ ဆွဲခေါ်ခြင်း

"လူလိုနားလည်အောင် ပြောတတ်တဲ့သူ တစ်ယောက်လောက်တော့ ရှိသေးတာပဲ။ အားလုံးက ငတုံးတွေ မဟုတ်ကြတာ တော်သေးတာပေါ့"

ကျန်းဝူကျိ၏ တည်ငြိမ်လှသော စကားကြောင့် သူဖမ်းဆီးထားသည့် ဓားသမားမှာ မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီမြန်းသွားရသည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် သူခုနက ပြောခဲ့သမျှသည် လူစကား မဟုတ်ဘဲ သူကပင် ငတုံး ဖြစ်နေသည် မဟုတ်ပါလား။

အစောပိုင်းက ဝင်ပြောခဲ့သူမှာလည်း မသိမသာ ချွေးစို့သွားပြီး မည်သို့ ပြန်ပြောရမှန်း မသိတော့ပေ။ အကယ်၍ သူက ကျန်းဝူကျိ စကားကို ထောက်ခံလိုက်လျှင်လည်း ကျန်သည့်သူအားလုံးကို ရန်သူလုပ်မိသလို ဖြစ်ပေမည်။ ထို့ကြောင့် ဘာမှမသိသလို ဟန်ဆောင်နေခြင်းကသာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပေသည်။

အမှန်စင်စစ် သူ၏ ရင်ထဲ၌ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေသော်လည်း အခြေအနေအရ ဟန်ဆောင်ပြုံးလိုက်ပြီးနောက်-

"ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်း၊ ခင်ဗျားက ကျွန်တော်တို့ သိုင်းလောကရဲ့ သိုင်းပေါင်းစုံ မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်ပဲ။ မွန်ဂိုတွေကို နှင်ထုတ်ဖို့နဲ့ တိုင်းပြည်ကို ပြန်လည် စုစည်းဖို့အတွက် ခင်ဗျားရဲ့ ဦးဆောင်မှုက မရှိမဖြစ် လိုအပ်ပါတယ်။ လူတိုင်းက ခင်ဗျားကို အထူးပဲ လေးစားကြပါတယ်။ ဒီနေ့ ကျွန်တော်တို့ ဒီကို လာတာက ခင်ဗျားကို ရန်မူဖို့ မဟုတ်ပါဘူး။ အသတ်ခံလိုက်ရတဲ့ မိသားစုဝင်တွေနဲ့ သူငယ်ချင်းတွေ အတွက် ကလဲ့စားချေဖို့ သက်သက်ပါပဲ။ ခင်ဗျားအပေါ်မှာ ဘယ်လို မကောင်းတဲ့ စိတ်မှ မရှိကြပါဘူး"

ထိုသူသည် အတော်ပင် ပါးနပ်သူ ဖြစ်သည်။ အခြေအနေ မည်သို့ပင် ရှိစေကာမူ အရင်ဆုံး မြှောက်ပင့်စကား ဆိုလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့အားလုံးက ခင်ဗျားကို တကယ် လေးစားကြတာပါ။ ခင်ဗျား နဲ့ ရန်ဖြစ်ဖို့ လာတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားကသာ ကျွန်တော်တို့ဘက်ကို ရန်သူလို သဘောထားပြီး ဆန့်ကျင်မယ်ဆိုရင်တော့ ခင်ဗျားဘက်က လူ့ကျင့်ဝတ်နဲ့ မညီသလို ဖြစ်သွားပါလိမ့်မယ်"

အမှန်တော့ သူ၏ စကားများသည် ရှေ့က ဓားသမား ပြောခဲ့သည်နှင့် သိပ်မခြားနားလှပေ။ သို့သော် ဓားသမားက ယဉ်ကျေးဟန်ပြသော်လည်း လေသံထဲတွင် ခြိမ်းခြောက်မှု ပါနေသည်။ ယခုလူမှာမူ ဓားသမားနှင့် တခြားသူများ အသတ်ခံရသည်ကို မြင်ထားသဖြင့် ကြောက်စိတ်ဝင်နေပြီး လေသံမှာလည်း အလွန်ပင် ရိုကျိုးနေသည့်အတွက် နားဝင်ပီယံ ရှိလှသည်။

ကျန်းဝူကျိ ဒေါသထွက်မလာသည်ကို မြင်သောအခါ အခြားတစ်ယောက်က ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်ကာ ဆိုပြန်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်းနဲ့ တွေ့ရတာ ကျွန်တော်တို့အတွက် ဝမ်းသာစရာဆိုတာ သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရင်ထဲက နာကြည်းချက်တွေကလည်း မေ့ထားလို့ မရပါဘူး။ ဒါကြောင့် ကလဲ့စားချေဖို့အတွက် မတတ်သာဘဲ လာခဲ့ရတာပါ။ ဒီကိစ္စသာ မရှိရင် ကျွန်တော်တို့က ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်းကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး နှောင့်ယှက်ရဲပါ့မလဲ။ ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်းအနေနဲ့ ကိုယ်ချင်းစာပေးဖို့ တောင်းပန်ချင်ပါတယ်"

ထိုစဉ် ထူးခြားသော အရှိန်အဝါရှိသည့် နတ်မင်းတစ်ပါးကဲ့သို့ ဝတ်ဆင်ထားသော တာအိုဘုန်းကြီးတစ်ပါး ရှေ့သို့ တိုးလာသည်။ သူက လေးစားစွာ အရိုအသေပေးပြီးနောက်

"ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်းဆိုတာ ကျွန်တော်တို့အားလုံး ရိုသေကြရတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ပါ။ ဒီနေ့ ခင်ဗျားရဲ့ မျက်နှာကို မြင်ခွင့်ရတာ ဘဝသုံးပါးစာ ကံကောင်းမှုလို့တောင် ဆိုရပါမယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီကလဲ့စားချေမှုကလည်း ကျွန်တော်တို့အတွက် အရမ်း အရေးကြီးနေပါတယ်။ ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်းက သိုင်းလောကရဲ့ မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင် ဖြစ်သလို ကျွန်တော်တို့လည်း သိုင်းလောကသားတွေပါပဲ။ အမှန်တရားကိုပဲ အလေးထားကြတာ မဟုတ်လား။ မိဘ၊ ညီအစ်ကို၊ ဆရာသမားနဲ့ မိသားစုတွေအတွက် ကလဲ့စား ချေတာဟာ သိုင်းလောကရဲ့ ကြီးမြတ်တဲ့ ကျင့်ဝတ်တစ်ခုပါပဲ။ ပါရမီရှင် ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်း အနေနဲ့ ဒီသဘောတရားကို နားလည်မယ်လို့ ယုံကြည်ပါတယ်"

ဤသို့သော မြှောက်ပင့်စကားများကြားတွင် ကျန်းဝူကျိသာ သူတို့ကို ထပ်မံ ဆန့်ကျင်နေပါက သိုင်းလောကတစ်ခုလုံးကို ဆန့်ကျင်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေတော့မည်။

ဓားနှင့် လှံကို မကြောက်ရသော်လည်း အဆိပ်ပြင်းသော စကားလုံးများကိုမူ ကြောက်ရသည်ဟု ဆိုကြသည်မှာ မှန်လှပေသည်။

ဤလူတစ်စုသည် လက်သီးချင်း ယှဉ်ထိုးလျှင် အားလုံးပေါင်းလိုက်သော်လည်း ကျန်းဝူကျိကို မနိုင်နိုင်မှန်း သိကြသည်။ ထို့ကြောင့် မြှောက်ပင့်စကားနှင့် ထောင်ချောက်ဆင်ကာ ကျန်းဝူကျိကို အလျှော့ပေးလာအောင် ကြိုးစားနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် သူတို့၏ နည်းဗျူဟာမှာ မမှားသော်လည်း အလွန်ပင် သိမ်ငယ်လှပေသည်။ ကလဲ့စားချေလိုသော အထင်ကရ ပုဂ္ဂိုလ်များအနေဖြင့် ရန်သူ့ဘက်တော်သား တစ်ယောက်အပေါ် ယခုလောက် ရိုကျိုးနေရသည်မှာ ယခင်က တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့ဖူးသော ကိစ္စပင် ဖြစ်သည်။

ကျန်းဝူကျိမှာမူ မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မဖော်ပြသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်တော့ အလွန် ကျေနပ်နေပေသည်။

အစပိုင်းကတည်းက သူဘာကြောင့် ရက်စက်စွာ ပြုမူခဲ့သလဲဆိုလျှင် ဤလူတစ်စုကို ဖိနှိပ်ထားပြီး စိတ်ထင်တိုင်း မလုပ်နိုင်စေရန် ဖြစ်သည်။ ယခု သူ၏ သိုင်းပညာနှင့် ဂုဏ်သတင်းဖြင့် အရှိန်အဝါ ပြလိုက်သောအခါ ဤလူစုမှာ ငြိမ်ကျသွားပြီး ရမ်းကားခြင်း မပြုရဲတော့ပေ။ ထိုအခါမှသာ သူခိုင်းသမျှကို လုပ်ကြတော့မည် ဖြစ်သည်။

ကျန်းဝူကျိက တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့ မိသားစုတွေအတွက် ကလဲ့စားချေချင်တာက မှန်ကန်တဲ့ ကိစ္စဆိုတာ ငါသိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ မွေးစားအဖေ မင်းတို့လက်ချက်နဲ့ အသတ်ခံရမှာကို ငါကလည်း မကြည့်ချင်ဘူးလေ။ ဒါကလည်း လူသားတစ်ယောက်ရဲ့ သဘာဝပဲ မဟုတ်လား"

သူ၏ လေသံမှာ အေးစက်နေသော်လည်း ပြောသည့် စကားမှာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်လှပေသည်။

လူအုပ်ကြီးမှာ ကျန်းဝူကျိက အတင်းအဓမ္မ လုပ်မည်ကို စိုးရိမ်နေခဲ့သော်လည်း ယခုကဲ့သို့ အကျိုးအကြောင်းကို ပြောဆိုလာသောအခါမှ စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြပြီး ဆွေးနွေးနိုင်ပြီဟု ထင်လိုက်ကြသည်။

တာအိုဘုန်းကြီးက တစ်ဖန် ရှေ့တိုးလာပြီး

"မွေးစားသားတစ်ယောက်အနေနဲ့ မွေးစားအဖေကို ကာကွယ်ချင်တာက သဘာဝပါပဲ။ ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်းရဲ့ စိုးရိမ်မှုကို ကျွန်တော်တို့ နားလည်ပါတယ်" ဟု ဆိုသည်။

အခြားတစ်ယောက်ကလည်း လက်အုပ်ချီကာ

"ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်းက အဖေဖြစ်သူကို ကာကွယ်တာ ဘာမှ အပြစ်ပြောစရာ မရှိပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ ကလဲ့စားချေတာကလည်း ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်း ပြောသလိုပဲ မှန်ကန်တဲ့ ကိစ္စပါပဲ။ အခု ကျွန်တော်တို့ ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်းကို မနှောင့်ယှက်ရဲတော့ပါဘူး။ နောက်ထပ် ဘာဆက်လုပ်ရမလဲဆိုတာ ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်းကပဲ လမ်းညွှန်ပေးပါ။ ကျွန်တော်တို့ အားလုံး နာခံပါ့မယ်"

ကျန်သည့်သူများကလည်း ပါးနပ်စွာဖြင့် "ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်း လမ်းညွှန်ပေးပါ" ဟု တညီတညွတ်တည်း ဆိုကြလေသည်။

ဤအချိန်တွင် အားလုံးက ကျန်းဝူကျိကို အကျပ်ကိုင်နေကြခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှပေသည်။

အကယ်၍ သူသာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခြင်း မရှိပါက ဤအခြေအနေမှာ အမှန်တကယ် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။ အားလုံးကို သတ်ပစ်ရုံ သို့မဟုတ် အရှုံးပေးလိုက်ရုံမှတစ်ပါး အခြားလမ်း မရှိပေ။

သို့သော် ကျန်းဝူကျိမှာမူ မတူညီပေ။ သူသည် ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သလို ဤအခြေအနေကိုလည်း တွေးတောထားပြီး ဖြစ်သည်။

လက်ရှိ ဖြစ်ပျက်နေသမျှသည် ကျန်းဝူကျိ ကြိုတင် စီစဉ်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။

ကျန်းဝူကျိက အေးစက်သော မျက်နှာထားဖြင့် "မင်းတို့က ငါ့ကို အကျပ်ကိုင်ချင်တာလား။ ငါသာ သတ်ချင်တယ်ဆိုရင် မင်းတို့ထဲက တစ်ယောက်မှ အသက်ရှင်မှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သိရဲ့လား" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ခေါင်းဆောင်အချို့မှာ ကြက်သီးမွေးညင်းပင် ထသွားကြသည်။

ကျန်းဝူကျိ၏ ကျော်ကြားမှု၊ သိုင်းပညာနှင့် ရဲရင့်ပြတ်သားမှုများကို သူတို့ ခုနကတင် မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး ဖြစ်သည်။ ယခု ကျန်းဝူကျိက ဤသို့ ပြောလိုက်သောအခါ ကျောထဲတွင် အေးစိမ့်သွားကြပြီး အသက်အန္တရာယ်ကို စိုးရိမ်လာကြသည်။ မကြောက်ဘူးဟု ပြောလျှင်လည်း အလကား ကြွားလုံးထုတ်ရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။

သူတို့ အသက်စွန့်ပြီး ပြန်ပြောရန် ပြင်နေစဉ်မှာပင် ကျန်းဝူကျိက ဆက်ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းဝူကျိသည် သူဖမ်းထားသော ဓားသမားကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီးနောက်

"ငါကလည်း ကျေးဇူးသိတတ်တဲ့ ကျင့်ဝတ်ကို စောင့်ထိန်းသလို မင်းတို့လည်း စောင့်ထိန်းကြတာပဲ။ ငါကတော့ ရက်စက်တဲ့ အလုပ်တွေကို မလုပ်ချင်ပါဘူး။ တကယ်တော့ ငါ့ရဲ့ မွေးစားအဖေကလည်း သူအရင်က လုပ်ခဲ့တဲ့ အမှားတွေအတွက် နောင်တရနေပြီး မင်းတို့ကို ပြန်မခုခံချင်တော့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါက မွေးစားသား ဖြစ်နေတဲ့အတွက် ငါ့အဖေ အသတ်ခံရမှာကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လက်ပိုက်ကြည့်နေနိုင်မှာလဲ။ ဒါကြောင့် ငါနဲ့ ငါ့အဖေ တိုင်ပင်ပြီး စည်းကမ်းတစ်ခု သတ်မှတ်လိုက်တယ်"

"အခု ငါပြောမယ်။ မင်းတို့သာ မူလရည်ရွယ်ချက်အတိုင်း လုပ်မယ်ဆိုရင် ငါ့အနေနဲ့ အဖေ့ရဲ့ ဆန္ဒအတိုင်း မင်းတို့ကို ကလဲ့စားချေဖို့ အခွင့်အရေး ပေးမယ်။ အကယ်၍ ငါ့အဖေဟာ မင်းတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ လက်ချက်နဲ့ သေသွားခဲ့ရင်တောင် ငါက ဘာမှ တာဝန်ယူ ခိုင်းမှာ မဟုတ်သလို လက်စားလည်း ပြန်ချေမှာ မဟုတ်ဘူး"

“ဟင်”

ဤစကားကြောင့် အစောပိုင်းက ရှိနေသော ခြိမ်းခြောက်မှုကြီးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အားလုံးမှာ အလင်းရောင် မြင်လိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ကျန်းဝူကျိ၏ အသက်အန္တရာယ် ခြိမ်းခြောက်မှုကို ကြားရစဉ်က ခေါင်းဆောင်များသာမက ခုန်းဝမ်နှင့် ခုန်းကျိတို့ပင် ကျောချမ်းခဲ့ရသည်။ သူတို့ တကယ် ကြောက်နေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုတော့ သူတို့အားလုံး စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြသည်။

ရှဲ့ရွှန်းက နောင်တရနေသည်ဆိုသော စကားကို သူတို့ မယုံကြသော်လည်း ကျန်းဝူကျိက ကလဲ့စားချေရန် အခွင့်အရေး ပေးမည်ဆိုသည်ကိုမူ အလေးအနက် မှတ်သားလိုက်ကြသည်။

သူတို့၏ အမြင်တွင် ကျန်းဝူကျိသည် လူအုပ်ကြီး၏ ဖိအားကို မခံနိုင်သောကြောင့် ဤသို့ လမ်းဖွင့်ပေးသည်ဟု ထင်ကြသည်။

မည်သို့ပင် ဖြစ်စေ ဤအခြေအနေက အတော်ပင် ကောင်းမွန်လှသည်။ ကျန်းဝူကျိ၏ ရန်ကို မကြောက်ရဘဲ ကလဲ့စားချေခွင့် ရမည်ဆိုလျှင် သူတို့က များစွာ လိုလားကြသည်။ ကျန်းဝူကျိ သတ်မှတ်မည့် စည်းကမ်းများမှာ ခက်ခဲမည်ကို သိသော်လည်း မိသားစုအတွက်ဆိုလျှင် သူတို့ ဂရုမစိုက်ကြတော့ပေ။

"ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်း လမ်းညွှန်ပေးပါ။ ကျွန်တော်တို့ သေချာပေါက် နာခံပါ့မယ်"

လူအုပ်ကြီးက တစ်ခဲနက် ပြန်ပြောကြသည်။ သူတို့၏ အမူအရာမှာ ရိုသေလှသော်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားမှုကိုမူ ဖုံးကွယ်ထား၍ မရပေ။

ဒါဟာ ကလဲ့စားချေဖို့အတွက် သူတို့ရနိုင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေး ဖြစ်နိုင်မှန်း အားလုံး သိကြသည်။

ဤအချိန်တွင် လူတိုင်း၏ အကြည့်မှာ ကျန်းဝူကျိထံသို့ ရောက်နေပြီး သူတို့ ဘယ်လို အခက်အခဲတွေကို ကျော်ဖြတ်ရမလဲ၊ ရှဲ့ရွှန်းကို ဘယ်လို သတ်ရမလဲဆိုတာကို သိချင်စိတ် ပြင်းပြစွာဖြင့် စောင့်ဆိုင်းနေကြပေတော့သည်။

အခြေအနေမှာ သူလိုချင်သည့်အတိုင်း ဖြစ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းဝူကျိက ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ယခုအချိန်သည် သူ၏ အစီအစဉ်ကို ကြေညာရန် အကောင်းဆုံး အချိန်ပင် ဖြစ်သည်။

အခန်း (၁၉၈) မင်းတို့လို အသုံးမကျတဲ့ လူအုပ်စုက ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်ရဲတာလား

စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသော လူအုပ်ကြီးကို ကြည့်ရင်း ကျန်းဝူကျိက တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒီသဘောတူညီချက်က အရမ်းရိုးရှင်းပါတယ်။ ငါ့ရဲ့ မွေးစားအဖေက အရင်တုန်းက ပင်လယ်ရပ်ခြားမှာ နေထိုင်ခဲ့ဖူးတော့ ဂျပန်တွေရဲ့ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုကို မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ရတယ်။ ဒါကြောင့် သူက ဂျပန်ကျွန်းဆီ ရွက်လွှင့်ပြီး ဂျပန်ပင်လယ်ဓားပြတွေကို သတ်ဖြတ်ပြီးတော့ မကောင်းမှုကို နှိမ်နင်း၊ ကောင်းမှုပြုဖို့ စီစဉ်နေတယ်"

သူ့စကားဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လူတစ်ယောက်က ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ အဲ့ဒီ ပုပြတ်ပြတ်နဲ့ ယုတ်မာတဲ့ ဂျပန်တွေက တကယ်ကို သေသင့်တဲ့ကောင်တွေ။ ကျွန်တော်က ဆိပ်ကမ်းနားမှာ မျိုးဆက်နဲ့ချီပြီး နေလာတာပါ။ ဂျပန်ပင်လယ်ဓားပြတွေက မကြာခဏဆိုသလို ကျေးရွာတွေကို လာတိုက်တယ်၊ ယောက်ျားတွေကို သတ်တယ်၊ မိန်းမတွေကို မုဒိမ်းကျင့်သတ်ဖြတ်ကြတယ်။ ကလေးငယ်တွေကိုတောင် ဓားဖျားမှာတင်ပြီး ကစားကြတဲ့အထိ လူမဆန်ကြတာ"

အခြားသူများကလည်း ဂျပန်ပင်လယ်ဓားပြများ၏ ရှက်ဖွယ်ကောင်းသော ရက်စက်မှုများကို ဝိုင်းဝန်း ရှုတ်ချကြလေသည်။ ယခုကဲ့သို့ ယွမ်မင်းဆက်နှောင်းပိုင်းတွင် ကမ်းရိုးတန်းတစ်လျှောက်၌ ဂျပန်ပင်လယ်ဓားပြအချို့ ပေါ်ပေါက်နေပြီဖြစ်ပြီး မြို့ရွာများကို တိုက်ခိုက်ကာ လူအများအပြားကို ဒုက္ခပေးနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်က သတင်းအချက်အလက် စီးဆင်းမှုမှာ နှေးကွေးသလို လောကကြီးတစ်ခု လုံးမှာလည်း ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသည်။ ယွမ်နန်းတွင်းကလည်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ရန်ပင် ခက်ခဲနေသလို တော်လှန်ရေးအင်အားစုများကလည်း မွန်ဂိုများကို နှင်ထုတ်ပြီး အလယ်ပိုင်းဒေသကို ပြန်လည် သိမ်းပိုက်ရန်သာ အာရုံစိုက်နေကြသဖြင့် ကမ်းရိုးတန်းရှိ ဂျပန်ပင်လယ်ဓားပြငယ်လေးများကို သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်နိုင်ကြပေ။

ဤအချိန်တွင် ကမ်းရိုးတန်းဒေသ၌ နေထိုင်သူများ ဝင်မပြောပါက လူအများအပြားမှာ ဤကိစ္စများကို သိကြမည်မဟုတ်ပေ။

ကျန်းဝူကျိက ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်လိုက်သည်။ ဤလူများသည် သူစီစဉ်ထားသော လူများမဟုတ်ဘဲ သူတို့ဘာသာ စိတ်ရင်းဖြင့် ပြောဆိုကြခြင်း ဖြစ်သဖြင့် ဂျပန်များ မည်မျှ အထိ ယုတ်မာရက်စက်သည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။ လူအုပ်ကြီး၏ ဒေါသကို ဆွပေးရန် သူကောက်ကျစ်သော နည်းလမ်းများ သုံးနေစရာပင် မလိုတော့ပေ။

ကျန်းဝူကျိက ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့အဖေက အဲ့ဒီ ဂျပန်တွေရဲ့ ရှက်စရာကောင်းတဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို မြင်တွေ့ခဲ့ရလို့ သူတို့ကို ရှင်းလင်းပြီး အသတ်ခံလိုက်ရတဲ့ ပြည်သူတွေအတွက် ကလဲ့စားချေပေးရင်း သူ့ရဲ့ အပြစ်တွေကို ဆေးကြောချင်နေတာပဲ"

ကမ်းရိုးတန်းဒေသမှ လာသူအချို့က "ဟုတ်တယ်၊ ကျွန်တော်တို့ ဒီကိစ္စကို ထောက်ခံတယ်" ဟု ချက်ချင်းပင် ဆိုကြသည်။

သို့သော် တစ်ယောက်က ဇဝေဇဝါဖြစ်ကာ မေးလိုက်သည်။

"အစ်ကိုတို့၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်က ကလဲ့စားချေဖို့လေ။ ဒါကို ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ဒီလောက် လွယ်လွယ်နဲ့ ထောက်ခံနိုင်ရတာလဲ"

ထိုသူက ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက ဂျပန်တွေ ဘာလုပ်ခဲ့လဲဆိုတာ မသိလို့ပါ။ အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ငါတို့မှာ ရှဲ့ရွှန်းနဲ့ ရန်ကြွေးသာ မရှိဘူးဆိုရင် ငါကတော့ ကမ်းရိုးတန်းမှာပဲ နေပြီး ဂျပန်တွေကို တိုက်ချင်တယ်။ အဲ့ဒီလူတွေက ရှဲ့ရွှန်းထက် အများကြီး ပိုပြီး လူမဆန်ကြဘူး"

"ဟင်၊ အဲ့ဒီလောက်တောင်လား"

နားမလည်သူမှာ အလွန်ပင် အံ့အားသင့်သွားရသည်။ သူ၏ အစ်ကိုဖြစ်သူမှာ ရှဲ့ရွှန်း၏ မိုးကြိုးလက်ဝါးဖြင့် အသတ်ခံခဲ့ရသဖြင့် ရှဲ့ရွှန်းကို အမြဲတမ်း နာကြည်းနေခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် သိုင်းလောကသား အများအပြားကိုလည်း ရှဲ့ရွှန်းက သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်ဟု ကြားရသောအခါ ရှဲ့ရွှန်းသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အရက်စက်ဆုံး လူသားဟု သူမှတ်ယူထားခဲ့သည်။

ရှဲ့ရွှန်း လူသတ်ခဲ့ရသည့် အကြောင်းအရင်း ရှိသည်ဟု ကြားသိရသော်လည်း အသတ်ခံရသူများနှင့် ဘာဆိုင်ပါသနည်း။ ရက်စက်သူ မဟုတ်လျှင် လူကို လွယ်လွယ်ကူကူ သတ်ပါ့မည်လား။ သူကတော့ ကလဲ့စားချေရန်သာ ဆုံးဖြတ်ထားသည်။

သို့သော် ယခု ဂျပန်များက ရှဲ့ရွှန်းထက်ပင် ပို၍ ရက်စက်သည်ဟု ကြားရသောအခါ သူအလွန် အံ့သြသွားပြီး "တစ်လှေထက် တစ်လှေ ပိုမြင့်သည်" ဆိုသော စကားကို တွေးမိသွားသည်။

ရှဲ့ရွှန်း၏ အစီအစဉ်မရှိသော သတ်ဖြတ်မှုများက သူ့ကို သိုင်းလောက၏ ရန်သူတော် ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ဂျပန်များက သူ့ထက် ပိုရက်စက်သည်ဆိုလျှင် ထိုသူများမှာ လူသားမျိုးနွယ် တစ်ခုလုံး၏ ရန်သူများ ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။

သူအံ့သြနေစဉ်မှာပင် အခြားသူအများအပြားကလည်း ဂျပန်များသည် လူမဟုတ်ကြောင်းနှင့် သူတို့ကို သတ်ဖြတ်မည့်ကိစ္စကို ထောက်ခံကြောင်း ပြောဆိုလာကြသည်။

ဒါက သူ့ကို ပိုပြီး တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။

အကြောင်းမှာ ထိုအုပ်စုထဲတွင် သူနှင့် လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်က စကားပြောဖူးသည့် လူအချို့ ပါဝင်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုသူတို့မှာ ရှဲ့ရွှန်းကို မသတ်ရလျှင် မနေနိုင်လောက်အောင် အစွန်းရောက်နေသူများ ဖြစ်ကြသည်။

သို့သော် ထိုသူများကပင် ရှဲ့ရွှန်းကို အရင်ဆုံး ဂျပန်များဆီ သွားသတ်ခွင့်ပေးရန် ထောက်ခံနေကြသည် မဟုတ်ပါလား။

ထိုသို့ဆိုလျှင် ဂျပန်များမှာ မည်မျှ ကြောက်စရာ ကောင်းနေသနည်း။

ခဏတာအတွင်း သူပင်လျှင် ဂျပန်များမှာ မည်ကဲ့သို့သော သူများလဲဆိုသည်ကို သိချင်လာသည်။ သူသည်လည်း သိုင်းလောက၏ တရားသောဘက်မှ လူတစ်ယောက် ဖြစ်သဖြင့် ဂျပန်များသာ တကယ် ယုတ်မာလျှင် အချို့ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းမှာ သူရဲကောင်းဆန်သော အလုပ်ပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

အခြားလူအများအပြားသည်လည်း ဤကဲ့သို့ပင် တွေးတောလာကြသဖြင့် လူအုပ်ကြီး၏ အမူအရာနှင့် သဘောထားမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ကျန်းဝူကျိက ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ဒါကြောင့် ငါနဲ့ ငါ့အဖေ သတ်မှတ်ထားတဲ့ သဘောတူညီချက်ကတော့ ဒါပါပဲ။ ငါ့အဖေကို ဂျပန်ကျွန်းဆီ ပို့မယ်၊ မင်းတို့ကိုတော့ တစ်လ အချိန်ပေးဖို့ တောင်းဆိုချင်တယ်။ တစ်လ ပြည့်ပြီးတဲ့နောက်မှာ မင်းတို့ အဲ့ဒီကျွန်းဆီသွားပြီး ကလဲ့စားချေနိုင်ပါတယ်။ ငါ ကျန်းဝူကျိက သိုင်းပေါင်းစုံ မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သလို မင်ဂိုဏ်းချုပ်အနေနဲ့လည်း မင်းတို့ကို ဘယ်လိုမှ မတားဆီးဘူးလို့ အာမခံပါတယ်"

“တစ်လလား”

လူအုပ်ကြီး၏ မျက်နှာထားများ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဂျပန်ကျွန်းမှာ မည်မျှကြီးသည်ကို မသိသော်လည်း ၎င်းမှာ နိုင်ငံတစ်ခု ဖြစ်သည်။ အလယ်ပိုင်းဒေသက ပြည်နယ်တစ်ခုလောက် မကြီးလျှင်ပင် ထိုနေရာ၌ ပုန်းနေသော လူတစ်ယောက်ကို ရှာရန်မှာ မလွယ်ကူလှပေ။

အကယ်၍ ရှဲ့ရွှန်းက ထိုနေရာတွင် ပုန်းနေပြီး ကျန်းဝူကျိက သူ့ကို လွတ်မြောက်အောင် စီစဉ်ပေးလိုက်လျှင် သူတို့ အရူးလုပ်ခံရမည် မဟုတ်ပါလား။

လူအုပ်ကြီးက တွေဝေနေသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းဝူကျိ၏ မျက်နှာမှာ အေးစက်သွားပြီး ခပ်ပြတ်ပြတ် ပြောလိုက်သည်။

"ငါ မင်းတို့အပေါ် လှည့်ကွက် သုံးနေတယ်လို့ မထင်ပါနဲ့။ အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် မင်းတို့မှာ ငါ့ရဲ့ လှည့်ကွက်ကို ခံရဖို့တောင် အရည်အချင်း မရှိပါဘူး။ ငါ့အဖေကတော့ သူ့ခေတ်သူ့အခါမှာ သူရဲကောင်း တစ်ယောက်ပဲ၊ သေရမှာကို အိမ်ပြန်ရသလို သဘောထားတဲ့သူပါ။ သူက တစ်ယောက်တည်း ထွက်ပြေးပါ့မလား"

ကျန်းဝူကျိ၏ လေသံမှာ ပို၍ပင် အေးစက်လာပြီး ဆက်ပြောသည်။

"ဒါ့အပြင် ငါက မင်းတို့နဲ့ ဆွေးနွေးနေတာ မဟုတ်ဘူး၊ အသိပေးနေတာ။ အခွင့်အရေးကို ငါပေးပြီးပြီ။ အကယ်၍ မင်းတို့ ဒီလမ်းကို မရွေးဘူးဆိုရင်တော့ ကျန်တဲ့လမ်းက တစ်ခုပဲ ရှိတယ်၊ အဲ့ဒါကတော့ ငါ့လက်ချက်နဲ့ အားလုံး အသတ်ခံရမှာပဲ။ အသက်ရှင်မလား၊ သေမလားဆိုတာ မင်းတို့ဘာသာ ရွေးကြပေတော့"

ကျန်းဝူကျိ၏ စကားများမှာ အလွန်အမင်းကို မောက်မာလှပေသည်။

ကျန်းဝူကျိ၏ စကားမှာ စော်ကားမှု တစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ ကလဲ့စားချေခံရမည့်သူက ကလဲ့စားချေမည့်သူများကို ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေအထိ ဖိအားပေးသည်မှာ အတော်ပင် ရယ်စရာကောင်းလှသည်။

သို့သော် ကျန်းဝူကျိ၏ အဆင့်အတန်း၊ ရာထူးနှင့် အနှိုင်းမဲ့သော သိုင်းပညာများကြောင့် သူသည် ဤမျှ မောက်မာပိုင်ခွင့် ရှိနေပေသည်။

ကျန်းဝူကျိ၏ စကားကို ကြားသောအခါ လူအုပ်ကြီးမှာ ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြပြီး ကျန်းဝူကျိ၏ မောက်မာမှုကို စိတ်ထဲက ကျိန်ဆဲနေကြသော်လည်း အောင့်သက်သက်ဖြင့် ပြုံးနေရုံသာ တတ်နိုင်ကြသည်။ ယခုအချိန်တွင် ကျန်းဝူကျိ ပြောသည့်လမ်းကို မလိုက်လျှင် ကလဲ့စားချေဖို့ မပြောနှင့်၊ အသက်ပင် ရန်ရှာခံရတော့မည် မဟုတ်ပါလား။

ကလဲ့စားချေလိုစိတ် ပြင်းပြနေသော လူအချို့မှာမူ ဤမျှ အချိန်ဆွဲနေသည်ကို မလိုလားသဖြင့် ရှေ့သို့ တိုးလာကာ

"ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်း၊ ကျွန်တော်တို့က ကလဲ့စားချေဖို့ပဲ စိတ်ဝင်စားတာပါ။ ဒါကို ဒီလောက်အထိ အချိန်မဆွဲပါနဲ့။ အကယ်၍ ရှဲ့ရွှန်းက ဂျပန်ကျွန်းမှာ ပုန်းနေရင် ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လို ရှာရမလဲ။ ခင်ဗျားက ကျွန်တော်တို့ကို အရူးလုပ်နေတာပဲ" ဟု ဆိုသည်။

ထိုသူ၏ လေသံမှာ ပြင်းထန်ပြီး ဆက်မစောင့်လိုကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

သြဇာအာဏာ ပိုရှိပုံရသော အခြားတစ်ယောက်ကမူ တိုက်ရိုက်ပင် ဆဲဆိုလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်း၊ ငါတို့ကို ခြိမ်းခြောက်မနေနဲ့။ မင်းရဲ့ သိုင်းပညာက ဘယ်လောက်ပဲ မြင့်နေပါစေ၊ ငါတို့ အားလုံး ပေါင်းတိုက်ရင် မင်းတားနိုင်ပါ့မလား။ ဒီနေ့ ရှဲ့ရွှန်းကို သေချာပေါက် သတ်ရမယ်။ ဒီကိစ္စက ဆွေးနွေးစရာ မလိုဘူး"

ထိုသူမှာ အရပ်ရှည်ရှည် ဗလကောင်းကောင်းနှင့် သန်မာသော အမျိုးသားကြီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူ၏ မျက်နှာထားမှာ ဒေါသကြောင့် ရူးသွပ်နေဟန်ရှိပြီး အမူအရာမှာလည်း လုံးဝ ရိုင်းစိုင်းလှပေသည်။ ကလဲ့စားချေလိုစိတ်ကြောင့် သူသည် ဒေါသကို မထိန်းနိုင်တော့သည်မှာ သေချာလှသည်။

ကျန်းဝူကျိ၏ အရှိန်အဝါကြောင့် ကြောက်နေကြသူများသည်လည်း ဤစကားကို ကြားသောအခါ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး "ဟုတ်သားပဲ၊ ငါတို့ အားလုံး ပေါင်းတိုက်ရင် ကျန်းဝူကျိ ဘယ်လောက်ပဲ တော်တော် ဘာတတ်နိုင်မှာလဲ" ဟု တွေးမိသွားကြသည်။

ဤမျှကြီးမားသော နာကြည်းချက်ကို ရန်သူ ဘယ်မှာရှိမှန်း မသိလျှင် ထားပါတော့၊ ယခု မျက်စိရှေ့မှာ မြင်နေရပါလျက်နှင့် မည်သို့ သည်းခံနိုင်ပါ့မည်နည်း။ ရန်သူကို တစ်ရက် ပိုအသက်ရှင်ခွင့် ပေးခြင်းမှာ သူတို့အတွက် ကြီးမားသော နှိပ်စက်မှုပင် ဖြစ်ပေသည်။

လူအုပ်ကြီး၏ မအောင့်နိုင်သော အမူအရာကို ကြည့်ပြီး ကျန်းဝူကျိက လှောင်ပြုံးတစ်ခု ပြုံးလိုက်သည်။

"ပေါင်းတိုက်မယ် ဟုတ်လား။ မင်းတို့လို အသုံးမကျတဲ့ လူတစ်စုက ငါ့ရှေ့မှာ ပေါင်းတိုက်ဖို့တောင် အရည်အချင်း ရှိလို့လား။ မင်းတို့ အားလုံး အတူတူ တိုက်လို့ ငါက အကုန်လုံးကို မသတ်နိုင်ဘူးဆိုရင် ငါ ကျန်းဝူကျိဟာ အသုံးမကျတဲ့သူပဲ။ ဒါ့အပြင် မင်းတို့လို ကြောက်တတ်တဲ့ လူတွေဟာ ကိုယ့်အကျိုးစီးပွားအတွက်ပဲ ကြည့်တတ်ကြတာပါ။ ငါ တစ်ယောက်စ၊ နှစ်ယောက်စလောက် သတ်ပြလိုက်ရင် ကျန်တဲ့သူတွေက ဒူးထောက်ပြီး အရှုံးပေးကြမှာပဲ မဟုတ်လား။ မင်းတို့က ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်ဖို့ တကယ်ပဲ ထိုက်တန်တယ်လို့ ထင်နေတာလား"

ကျန်းဝူကျိက မညှာမတာ လှောင်ပြောင်လိုက်သဖြင့် လူအုပ်ကြီး၏ မျက်နှာများမှာ အလွန်ပင် ကြည့်ရဆိုးသွားသည်။ ဤသည်မှာ သူတို့ကို အသုံးမကျသူများဟု ဗြောင်ကျကျ စော်ကားလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျန်းဝူကျိက ထိုမျှနှင့် ရပ်မနေပေ။ သူသည် ဒေါသတကြီး ပြောဆိုနေသော လူကောင်ကြီးကို ကြည့်ကာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

"မင်းက ခေါင်းဆောင်လုပ်ချင်နေတာဆိုတော့ ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်ရင် ဘာဖြစ်မလဲဆိုတာ ပြပေးရတာပေါ့။ ဒါမှ နောက်ထပ် ဝက်လို အသိဉာဏ်မရှိတဲ့သူတွေနဲ့ အသုံးမကျတဲ့ ခွေးတွေက ငါ့ရှေ့မှာ မရမ်းကားရဲတော့မှာ"

ပြောပြီးသည်နှင့် ကျန်းဝူကျိသည် လက်ဝါးကို လက်သည်းသဏ္ဌာန် ကွေးလိုက်သည်။ သူသည် နဂါးဖမ်းလက်သည်း သိုင်း၏ အတွင်းအားကို အသုံးပြုကာ ထိုလူကောင်ကြီးကို လေထဲမှတစ်ဆင့် မိမိထံသို့ ဆွဲယူလိုက်လေသည်။

"ဟင်"

လူကောင်ကြီးမှာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်သွားရသည်။ သူသည် ကျန်းဝူကျိနှင့် အတော်ပင် ဝေးကွာသော နေရာတွင် ရှိနေသော်လည်း ကျန်းဝူကျိက တစ်ကွက်တည်းဖြင့် သူ့ကို ဆွဲယူနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။ ဤသည်မှာ မည်သို့သော နတ်သိုင်းပညာပါနည်း။

သူ၏ ရင်ထဲ၌ ကြောက်စိတ်များ ချက်ချင်း ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ခုနက စိတ်လိုက်မာန်ပါဖြင့် ကျန်းဝူကျိကို စိန်ခေါ်ခဲ့သော်လည်း ယခုတော့ သေလောက်အောင် ကြောက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် အသက်ရှင်လိုစိတ်က အရာအားလုံးထက် ကြီးမားသည် မဟုတ်ပါလား။ ကျန်းဝူကျိ၏ သတ်ဖြတ်လိုသော မျက်နှာထားကို မြင်သောအခါ သူသည် ခါးကြားမှ ဓားရှည်ကို ချက်ချင်း ဆွဲထုတ်ကာ ကာကွယ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

“ချွမ်”

သို့သော် သူ၏ သိုင်းပညာအဆင့်အတန်းလေးမှာ ကျန်းဝူကျိ၏ ရှေ့တွင် မည်သို့ ယှဉ်နိုင်ပါ့မည်နည်း။

ကျန်းဝူကျိသည် တိမ်လွှာဓားကို လျင်မြန်စွာ ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ဘေးတိုက် တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ထိုလူကောင်ကြီး ဘာမှ ပြန်မလုပ်နိုင်ခင်မှာပင် တိမ်လွှာဓား၏ အလွန်ထက်မြက်လှသော အရှိန်ကြောင့် လူရော၊ ဓားပါ နှစ်ပိုင်း ပြတ်သွားလေတော့သည်။

အခန်း (၁၉၉) ဒေါသကိုမျိုသိပ်ကာ လက်စားချေဖို့ အသံမထွက်ရဲကြသူများ

သွေးများမှာ ကောင်းကင်ယံသို့ ပန်းထွက်သွားပြီး မိုးပေါက်များကဲ့သို့ နေရာအနှံ့ ပြန့်ကျဲ သွားတော့သည်။

တိမ်လွှာဓား၏ ထက်မြက်လှသော အရှိန်ကြောင့် ထိုလူကောင်ကြီးနှင့် သူ၏ဓားမှာ နှစ်ပိုင်း ပြတ်သွားရရုံသာမက အလောင်း၏ အပိုင်းအစနှစ်ခုမှာ လွင့်ထွက်သွားပြီး သွေးများမှာလည်း ပတ်ပတ်လည်သို့ ဖြာထွက်သွားလေသည်။ ရှေ့နားတွင် ရပ်နေသူအားလုံးမှာ သွေးများဖြင့် စိုရွှဲသွားကြရသည်။

ထိုလူကောင်ကြီးမှာ သေချာပေါက် သေဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ အလောင်းအစိတ်အပိုင်းနှစ်ခုမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားပြီး ဖုန်မှုန့်များနှင့် သွေးများ ရောနှောကာ အလွန်ပင် ကြည့်ရဆိုးလှသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်နေပေတော့သည်။

ဤမြင်ကွင်းမှာ လူတိုင်းကို မှင်သက်သွားစေသည်ဟု ဆိုရပေမည်။

ခုန်းဝမ်နှင့် ခုန်းကျိတို့မှာ မသိစိတ်ဖြင့် "အော်မီတောဖု" ဟု တိုးတိုးလေး ရွတ်ဆိုလိုက်မိကြသည်။

သူတို့သည် ဘုရားဂုဏ်တော်ကို ရွတ်ဆိုနေကြသော်လည်း ရင်ထဲ၌မူ ငရုတ်ကောင်းကို စားမိပြီး လျှပ်စစ်ဓာတ်လိုက်သွားသကဲ့သို့ နေမထိ ထိုင်မသာ ဖြစ်နေကြရသည်။

သူတို့၏ ရှောင်လင်ကျောင်းတော်မှာ ဗုဒ္ဓဘာသာ၏ သန့်စင်သောမြေ ဖြစ်သော်လည်း ယခု ကျန်းဝူကျိက လူအများအပြားကို သတ်ဖြတ်ကာ အလောင်းများ ပြန့်ကျဲနေပြီး သွေးအိုင်ထွန်းနေသည်ကို မြင်ရသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

ဤသတင်းသာ ပြင်ပသို့ ပျံ့နှံ့သွားပါက ရှောင်လင်ကျောင်းတော်၏ ဂုဏ်သိက္ခာမှာ များစွာ ထိခိုက်ပေလိမ့်မည်။

သူတို့သည် ကျန်းဝူကျိကို ကြောက်ရွံ့နေကြသလို ဘာမှလည်း မတတ်နိုင်သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်နေကြရသည်။

လူအုပ်ကြီးမှာမူ ကျန်းဝူကျိ၏ ပြတ်သားသော လုပ်ရပ်ကြောင့် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

မူလက ထိုလူ၏ စကားနှင့် ကျန်းဝူကျိ၏ လှောင်ပြောင်မှုများကြောင့် လူအုပ်ကြီးမှာ ဒေါသထွက်ပြီး ပြန်လည် တိုက်ခိုက်လိုစိတ် ရှိခဲ့ကြသော်လည်း ကျန်းဝူကျိ၏ ရက်စက်သော နည်းလမ်းများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စိတ်ဓာတ်များ ပြိုလဲသွားကြတော့သည်။ မည်သူကများ နောက်ထပ် စကားတစ်လုံး ထပ်ပြောရဲပါဦးမည်နည်း။

ကျန်းဝူကျိက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး -

"အသိဉာဏ်မရှိတဲ့ လူအုပ်စုပဲ။ အဲ့ဒီလူက ဒီလိုပဲ သေသွားပြီ၊ မင်းတို့အားလုံးလည်း အဲ့ဒီအတိုင်းပဲ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ယခုကဲ့သို့ ပေါ်ပေါ်တင်တင် စော်ကားပြောဆိုမှုများကို ရင်ဆိုင်ရသော်လည်း လူအုပ်ကြီးမှာ စကားတစ်လုံးမျှ မဟရဲကြပေ။ ဒေါသကို မျိုသိပ်ထားရုံသာမက ဒေါသတောင် ထွက်မပြရဲသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်နေကြရသည်။

ကျန်းဝူကျိက ဆက်လက်၍

"ငါ ထပ်ပြောမယ်။ ငါက မင်းတို့ကို တိုင်ပင်နေတာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ့အဖေက သူ့ဘာသာ နောင်တရပြီး အပြစ်ဆေးကြောချင်လို့သာ ငါက မင်းတို့ကို ကလဲ့စားချေဖို့ အခွင့်အရေး ပေးတာ။ မဟုတ်ရင်တော့ မင်းတို့လို ကျေးဇူးကန်းတဲ့ ကောင်တွေနဲ့ အသုံးမကျတဲ့ ခွေးတွေကို ငါက လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းရုံနဲ့ သတ်ပစ်လို့ ရတယ်။ အဲ့ဒီလို သတ်ရင်တောင် သိုင်းလောကက ဘာပြောရဲမှာလဲ။ ငါ ကျန်းဝူကျိကို ဘယ်သူကများ ဘာပြောရဲမှာလဲ။ ငါ့ကို မိသားစုတစခုလုံးကို သတ်ပစ်ဖို့ တွေဝေနေမယ့် အသုံးမကျတဲ့ကောင်လို့ မင်းတို့ တကယ်ပဲ ထင်နေကြတာလား"

ဤစကားများမှာ အလွန်ပင် မောက်မာရိုင်းစိုင်းလှသော်လည်း မည်သူမျှ ပြန်မပြောရဲကြပေ။ အချို့ဆိုလျှင် မသိစိတ်ဖြင့် နောက်သို့ တစ်လှမ်းဆုတ်သွားကြသည်။

ကျန်းဝူကျိ ပေးသော ဖိအားနှင့် ခြိမ်းခြောက်မှုမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်စရာ ကောင်းလှသဖြင့် သူတို့မှာ ကြောက်ရုံမှတစ်ပါး အခြားမရှိတော့ပေ။

ခုနက ရှေ့သို့ တိုးလာသူ အချို့မှာလည်း ကျန်းဝူကျိနှင့် မနီးမဝေးတွင် ရှိနေကြပြီး ဆရာဖြစ်သူ၏ အပြစ်ပေးခြင်းကို ခံနေရသည့် တပည့်ငယ်များကဲ့သို့ ခေါင်းငုံ့ကာ တုန်တုန်ရီရီ ဖြစ်နေကြရသည်။ မည်သို့သော လှုပ်ရှားမှုမျှ မလုပ်ရဲဘဲ ဆူးပေါ်ထိုင်နေရသကဲ့သို့ ခံစားနေကြရသည်။

ကျန်းဝူကျိက နောက်ထပ် ဘာမှ ဆက်မပြောလိုတော့ဘဲ ပြတ်ပြတ်သားသားပင် ဆိုလိုက်သည်။

"ဒီကိစ္စကို ဒီမှာတင် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ။ ငါတို့ အရင်ဆုံး ရွက်လွှင့်မယ်။ မင်းတို့ကတော့ သတင်းကို စောင့်နေကြ။ သတင်းရပြီး တစ်လအကြာမှာ ဂျပန်ကျွန်းဆီ လာပြီး ကလဲ့စားချေနိုင်တယ်။ ငါ သေချာပေါက် မတားဘူး။ ဒါပေမဲ့ တစ်ယောက်ယောက်ကများ သတ်မှတ်ထားတဲ့ အချိန်ထက်စောပြီး ရွက်လွှင့်တာကို ငါသိရင်တော့ မင်းတို့ရဲ့ မိသားစုဝင်တွေရော ဆွေမျိုးခုနစ်ဆက်လုံးရော တစ်ယောက်မှ အသက်ရှင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ့စကားကို မယုံရင် စမ်းကြည့်လို့ ရတယ်"

ပြောပြီးသည်နှင့် ကျန်းဝူကျိသည် စကားအပို မပြောတော့ဘဲ တောင်အောက်သို့ ချက်ချင်း ဆင်းသွားလေတော့သည်။

လူအုပ်ကြီးမှာ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ကျန်းဝူကျိ၏ လမ်းကို ပိတ်မိပြီး အသတ်ခံရမည်စိုးသဖြင့် ပျာပျာသလဲ ဖယ်ပေးကြရသည်။ မိဘများကသာ ခြေထောက်နှစ်ချောင်း ပိုပေးခဲ့လျှင် ကောင်းမည်ဟု တွေးတောရင်း ဘေးသို့ အလုအယက် ရှောင်ပေးကြလေသည်။

ကျန်းဝူကျိက ရှေ့မှ ဦးဆောင်သွားပြီး ရန်ရှောင်နှင့် အခြားသူများကလည်း နောက်မှ လိုက်သွားကြသည်။ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ တားဆီးခြင်း မပြုရဲဘဲ မျက်လုံးအပြူးသားဖြင့်သာ ကြည့်နေကြရသည်။

ကျန်းဝူကျိ၏ အရိပ်အယောင် ပျောက်ကွယ်သွားသည့်တိုင်အောင် အချို့လူများမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ အားလျော့စွာ ထိုင်ချလိုက်ကြပြီး ဘေးအန္တရာယ်မှ သီသီလေး လွတ်မြောက်လာသူများကဲ့သို့ ဖြစ်နေကြသည်။

ခုနက ရှေ့ထွက်ပြောခဲ့သူ အချို့ပင်လျှင် ချွေးအေးများကို သုတ်နေကြရပြီး တင်းမာနေသော ခန္ဓာကိုယ်များမှာလည်း အတော်အတန် လျော့ပါးသွားကြသည်။ အားအင်ကုန်ခမ်းသွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး အချင်းချင်း ကြည့်ကာ အောင့်သက်သက် ပြုံးလိုက်မိကြသည်။

သူတို့ကဲသို့ သိုင်းပညာ အတော်အတန် ရှိသူများပင် ကျန်းဝူကျိ၏ ရှေ့တွင် မည်သို့မျှ မယှဉ်နိုင်ခဲ့ကြပေ။

အထူးသဖြင့် ကျန်းဝူကျိက လူတစ်ယောက်ကို ရက်စက်စွာ သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီးနောက် သူတို့အပေါ် သွေးများ စင်သွားသောအခါ သူတို့၏ နှလုံးသားများမှာ တုန်လှုပ်သွားပြီး အလွန်အမင်း ကြောက်လန့်သွားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့ ကလဲ့စားချေချင်သည်မှာ အမှန်ဖြစ်သော်လည်း ကိုယ်တိုင်တော့ မသေချင်ကြပေ။

"ထိုက်ရွှီကျိ ဆရာကြီး၊ အခြေအနေက ဒီလို ဖြစ်သွားပြီဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့ ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ"

ဓားရှည်တစ်လက်ကို ကိုင်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦးက တာအိုဘုန်းကြီးကို အောင့်သက်သက် အပြုံးဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ထိုက်ရွှီကျိဟု ခေါ်သော တာအိုဘုန်းကြီးကလည်း ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး

"အခု ဘာတတ်နိုင်ဦးမှာလဲ။ ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်းရဲ့ အပြုအမူက တရားတာရော၊ ရက်စက်တာရော အကုန်ပါတယ်။ သူက ငါတို့ မိသားစုတစ်ခုလုံးကို တကယ် သတ်ပစ်ရဲတဲ့သူပဲ။ ငါတို့ အားလုံး ပေါင်းလိုက်ရင်တောင် သူ့ကို မယှဉ်နိုင်ဘူး။ သူ့အမိန့်ကို နာခံတာကလွဲလို့ တခြား ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ" ဟု ဆိုသည်။

ဘေးနားရှိ အခြားတစ်ယောက်ကလည်း

"ဟုတ်ပါတယ်၊ ညီအစ်ကိုချိုး၊ ငါတို့ထဲမှာ ဘယ်သူမှ ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်းကို မယှဉ်နိုင်ဘူး။ ဒါကြောင့် စိတ်လိုက်မာန်ပါ မလုပ်ကြပါနဲ့။ မင်းကလည်း သူရဲကောင်းတစ်ယောက်ပဲ။ ငါတို့က မွန်ဂိုတွေကို တိုက်ရင်း သေရမယ်ဆိုရင် ဂုဏ်ရှိပါသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်းရဲ့ လက်ချက်နဲ့ သေရမယ်ဆိုရင်တော့ အလကား သေရတာပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်" ဟု ဖြောင့်ဖျလေသည်။

ချိုးမျိုးနွယ် ဓားသမားက လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ထားပြီး မကျေမနပ် ဖြစ်နေသော်လည်း "ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်းကသာ ကတိဖျက်ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ ဂျပန်ကျွန်းက သေးတယ်ဆိုပေမဲ့ လူတစ်ယောက်ကို ဖုံးကွယ်ထားဖို့ ဒါမှမဟုတ် ရှဲ့ရွှန်းကို အလယ်ပိုင်းဒေသဆီ ခိုးပြီး ပြန်ခေါ်လာဖို့က အရမ်းလွယ်တယ်လေ။ ငါတို့ကပဲ အမြဲတမ်း အလျှော့ပေးနေရမှာလား" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ပြောရင်းဖြင့် သူက တာအိုဘုန်းကြီးကို ကြည့်ကာ

"ထိုက်ရွှီ အစ်ကိုကြီး၊ ခင်ဗျားက ချွမ်ကျန်းဂိုဏ်းရဲ့ ဆရာတစ်ယောက်ပဲ။ ငါတို့ထဲမှာ သိုင်းပညာ အမြင့်ဆုံးဆိုတော့ နည်းလမ်းလေး တစ်ခုလောက် စဉ်းစားပေးပါဦး။ ငါတို့ ဒီလိုမျိုး ခိုင်းသမျှ ခံနေလို့ မဖြစ်ဘူး ထင်တယ်" ဟု ဆိုပြန်သည်။

ထိုက်ရွှီကျိက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး

"ညီအစ်ကိုချိုး၊ ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်းက ရက်စက်တယ်ဆိုပေမဲ့ ကတိဖျက်မယ့်သူမျိုးတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ရှဲ့ရွှန်းကလည်း အတူတူပါပဲ။ ငါတို့ သူ့ကို ဘယ်လောက်ပဲ မုန်းမုန်း၊ သူက လူလိမ်လူညစ်တော့ မဟုတ်ပါဘူး။ လောလောဆယ်တော့ ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်းရဲ့ အစီအစဉ်အတိုင်းပဲ လိုက်နာကြရအောင်။ သူတို့ ကတိဖျက်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါထင်တယ်။

ပြီးတော့ ညီအစ်ကိုချိုး စဉ်းစားကြည့်ပါ၊ အကယ်၍ ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်းကသာ ရှဲ့ရွှန်းကို အတင်းအဓမ္မ ကာကွယ်ချင်တယ်ဆိုရင် သူလုပ်လို့ မရဘူးလား။ သူ့ရဲ့ အပြုအမူနဲ့ ခုနက ပြတ်သားတဲ့ သတ်ဖြတ်မှုကို ကြည့်ဦးလေ။ ငါတို့ရဲ့ အသက်တွေနဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာတွေက သူ့မျက်လုံးထဲမှာ ဘာမှမဟုတ်ဘူး။

ဒါပေမဲ့ သူက အခုလို ခက်ခဲတဲ့ နည်းလမ်းကို သုံးတယ်ဆိုကတည်းက ဒီကိစ္စမှာ မျှော်လင့်ချက် ရှိပါတယ်။ ငါတို့ ရာနဲ့ချီတဲ့ လူတွေ ဂျပန်ကျွန်းမှာ ရှဲ့ရွှန်းတစ်ယောက်တည်းကို လိုက်ရှာမယ်ဆိုရင် ရှာမတွေ့စရာ အကြောင်း မရှိပါဘူး" ဟု ရှင်းပြလိုက်သည်။

အခြားတစ်ယောက်ကလည်း

"ဟုတ်တယ်၊ ညီအစ်ကိုချိုး မသိတာ တစ်ခု ရှိသေးတယ်။ ဂျပန်တွေက အရပ်ပုကြတာ များတယ်၊ ရှဲ့ရွှန်းကတော့ အရပ်ရှည်ပြီး ရွှေရောင်ဆံပင်တွေ ရှိတာဆိုတော့ သူတို့ကျွန်းမှာ အလွန် သိသာနေမှာပဲ။ သူ တစ်လလောက် အချိန်ရရင်တောင် ဘယ်လောက်ဝေးဝေး ပြေးနိုင်မှာလဲ။ သတင်းစုံစမ်းရုံနဲ့တင် သူ့ကို ရှာဖို့ မခက်ပါဘူး" ဟု ထောက်ခံလေသည်။

ထိုက်ရွှီကျိနှင့် အခြားသူများ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ဓားသမားချိုးမှာ အနည်းငယ် စိတ်အေးသွားပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

ကျန်းဝူကျိ၏ ကြီးမားသော ဖိအားကို ရင်ဆိုင်နေရသဖြင့် သူတို့မှာ အခြား နည်းလမ်း မရှိဘဲ ကျန်းဝူကျိ စီစဉ်သမျှကိုသာ လက်ခံလိုက်ကြရသည်။

အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် သူတို့အားလုံး အလွန်ပင် စိတ်ပျက်အားငယ်နေကြသည်။ မိသားစုအတွက် ကလဲ့စားချေရန် စိတ်အားထက်သန်စွာ လာခဲ့ကြသော်လည်း ယခုတော့ ကျန်းဝူကျိ၏ ခိုင်းဖတ်များကဲ့သို့ ဖြစ်နေရသည် မဟုတ်ပါလား။

သို့သော် မချစ်သော်လည်း အောင့်ကာနမ်း ရပေမည်။ အားလုံး ပေါင်းလိုက်လျှင်ပင် ကျန်းဝူကျိ တစ်ယောက်ကို မယှဉ်နိုင်သောကြောင့် ခေါင်းငုံ့ရုံမှတစ်ပါး အခြား မရှိတော့ပေ။

လက်သီးက မကြီးသဖြင့် အခြေအနေအရ အလျှော့ပေးလိုက်ရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ကလဲ့စားချေလိုသော လူအုပ်ကြီးမှာ သက်ပြင်းကိုသာ အကြိမ်ကြိမ်အဖန်ဖန် ချနေကြရလေတော့သည်။

အခန်း (၂၀၀) အရသာခံ ဝေဖန်ခြင်း

"ပါးစပ်ထဲမှာပဲ ငုံထား။ ပြန်မထွေးထုတ်နဲ့"

"ဂိုဏ်းချုပ်၊ ဒါကြီးကို စားတာနဲ့ တကယ်ပဲ ရောဂါပျောက်မှာလား"

"ပါးစပ်ထဲမှာပဲ ငုံထားစမ်းပါ။ ဘာလို့ ဒီလောက် စကားများနေတာလဲ"

"ကောင်းပါပြီ... ဟင့်အင်း... ဝူး..."

ကြီးမားသော သင်္ဘော၏ ကုန်းပတ်ပေါ်တွင် ကျန်းဝူကျိသည် ရှောင်ကျောက်နှင့် ဟွေ့ယွဲ့သံတမန်တို့၏ ပြုစုမှုကို ခံယူရင်း အေးအေးလူလူ ထိုင်နေသည်။

ခုနက စကားများမှာ သူက ဒိုက်ချီစီကို ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဤအချိန်တွင် ဒိုက်ချီစီသည် မနီးမဝေး၌ ထိုင်နေပြီး တစ်ခုခုကို ပါးစပ်ထဲတွင် ငုံထားရသကဲ့သို့ သူမ၏ လှပသော မျက်နှာလေးမှာ လုံးဝကို ရှုံ့တွနေတော့သည်။

သူတို့ စီးနင်းထားသော သင်္ဘောမှာ ဂျပန်ကျွန်းဆီသို့ ဦးတည်မည့် သင်္ဘောဖြစ်သော်လည်း မထွက်ခွာသေးဘဲ ပြင်ဆင်စရာရှိသည်များကို ပြင်ဆင်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ပြင်ဆင်မှုများထဲမှ တစ်ခုမှာ ဒိုက်ချီစီ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အအေးမိအဆိပ်ကို ကုသရန် ဆေးဖော်စပ်ပေးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သူမသည် ဤအအေးမိအဆိပ်ကြောင့် နှစ်ပေါင်းများစွာ ဒုက္ခရောက်ခဲ့ရပြီး အမြဲတမ်း ချောင်းဆိုးနေရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ၎င်းမှာ အဖွားအိုအသွင် ဟန်ဆောင်ရန် တမင်လုပ်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။

သူမ ယခင်က သောက်ခဲ့သော ဆေးဝါးများမှာ အအေးမိအဆိပ်ကို ခေတ္တခဏသာ ဖိနှိပ်ပေးနိုင်ပြီး အမြစ်ပြတ်အောင် မကုသနိုင်ခဲ့ပေ။

ထိုစဉ်က ဟူချင်းနျူသည် ၎င်းကို ကုသပေးနိုင်သော်လည်း ဒိုက်ချီစီက ဂိုဏ်းကို သစ္စာဖောက်သွားပြီးနောက်တွင် ဟူချင်းနျူက သူမကို ကုသပေးရန် ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။

ယခုအခါ ကျန်းဝူကျိသည် ဟူချင်းနျူ၏ ဆေးပညာအားလုံးကို တတ်မြောက်ထားပြီဖြစ်သဖြင့် ဤကိစ္စမှာ သူ့အတွက် လက်ဖျားခါလောက်အောင် လွယ်ကူလှပေသည်။ သူသည် ကမ်းပေါ်မတက်မီကတည်းက ဒိုက်ချီစီအတွက် ဆေးလုံးများကို ဖော်စပ်ပေးထားပြီး ဖြစ်သည်။

ဒိုက်ချီစီ၏ အအေးမိအဆိပ်မှာ အဓိကအားဖြင့် အဆုတ်ထဲတွင် ရှိနေသောကြောင့် ဤဆေးလုံးမှာ လည်ချောင်းနာပျောက်ဆေးကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ အဆုတ်ကို သန့်စင်စေပြီး အအေးမိခြင်းကို ဖယ်ရှားရန်အတွက် ဆေးလုံးကို ပါးစပ်ထဲတွင် ငုံထားပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း အရည်ပျော်ကာ မျိုချရမည် ဖြစ်သည်။

အားသာချက်မှာ သောက်သုံးရန် အလွန်လွယ်ကူခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ပါးစပ်ထဲတွင် ငုံထားရုံဖြင့် လုံလောက်လှပေသည်။ ၎င်းမှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း အရည်ပျော်သွားမည် ဖြစ်သော်လည်း တစ်နာရီခန့်ဆိုလျှင် ကုန်သွားပေလိမ့်မည်။ တစ်နေ့လျှင် နှစ်လုံး ငုံရုံဖြင့် လဝက်မပြည့်မီ သူမ၏ ရောဂါမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပေလိမ့်မည်။

အားနည်းချက်မှာမူ ဤဆေးလုံး၏ အရသာမှာ အလွန်ပင် ဆိုးရွားလှပေသည်။ သကြားမပါဘဲ အထူးဆေးဖက်ဝင် အပင်များစွာကို ရောစပ်ထားသဖြင့် ဆေးလုံးအရည်ပျော်လာသောအခါ ခါးသက်သက်၊ ဖန်တွတ်တွတ်၊ ချဉ်စုတ်စုတ်နှင့် ညှီစို့စို့ အရသာများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ လောကကြီးတွင် မစားချင်စရာအကောင်းဆုံးနှင့် အနံ့အဆိုးဆုံး အရသာအားလုံးကို စုစည်းထားသကဲ့သို့ ပြင်းထန်လှပေသည်။

ထိုသို့သော အရသာမျိုး ပါးစပ်ထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာသောအခါ ခံစားရပုံမှာ စကားလုံးဖြင့် ဖော်ပြရန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။

မူလက ဒိုက်ချီစီမှာ ဤဆေးကို အရေးတကြီး သဘောမထားခဲ့ပေ။ သူမက မည်သို့သော သူမျိုးနည်း။ မင်ဂိုဏ်း၏ ခရမ်းရောင်ဝတ် နဂါးဘုရင်၊ ပါရှားမင်ဂိုဏ်း၏ သူတော်စင်မ ဖြစ်သလို သူမ၏ သိုင်းပညာမှာလည်း လောကတွင် ထိပ်တန်းအဆင့် ဖြစ်သည်။ သူမကို အနိုင်တိုက်နိုင်သူမှာ လောကတွင် အနည်းငယ်သာ ရှိပေသည်။ ခါးသက်သက် အရသာလေးတစ်ခုက သူမအတွက် ဘာများ ခက်ခဲပါမည်နည်း။

သို့သော် သူမ မှားသွားကြောင်း ချက်ချင်း သိလိုက်ရသည်။

ဆေးလုံးငုံပြီး ဆယ်မိနစ်မပြည့်မီမှာပင် ဒိုက်ချီစီမှာ ထိုအရသာကြောင့် စိတ်ဓာတ်ကျ လုနီးပါး ဖြစ်သွားရသည်။ သူမ၏ လှပသော မျက်နှာလေးမှာ ငိုရခက် ရယ်ရခက်ပုံစံဖြင့် ရှုံ့တွနေပြီး ချဉ်စုတ်စုတ်၊ ခါးသက်သက်နှင့် ညှီစို့စို့ အနံ့ဆိုးများကြောင့် မျက်ရည်များမှာ အလိုအလျောက် ဝေ့တက်လာတော့သည်။

သူမသည် ဤစက်ဆုပ်ဖွယ် ဆေးလုံးကို ပါးစပ်ထဲတွင် တစ်စက္ကန့်မျှပင် ဆက်မထားလိုတော့သော်လည်း ရောဂါပျောက်ကင်းရန်အတွက် မတတ်သာဘဲ သည်းခံနေရပေသည်။

အပြုံးလေးတစ်ခုဖြင့် လူတိုင်းကို မှင်သက်သွားစေနိုင်သော သူမ၏ အနှိုင်းမဲ့ အလှတရားမှာ ယခုအခါတွင်မူ ထူးထူးခြားခြား ရှုံ့တွနေပြီး ယခင် ရွှေပန်းပွင့်အဖွားအို မျက်နှာဖုံးထက်ပင် ပို၍ ကြောက်စရာ ကောင်းနေတော့သည်။

ဖန့်ယောင်က ထိုအခြေအနေကို ကြည့်ပြီး ခေါင်းခါကာ

"အဲ့ဒီတုန်းကသာ ဒိုက်ချီစီကို အခုလို မြင်ခဲ့ရရင် ငါ ဘယ်တော့မှ စိတ်ကစားခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ဒိုက်ချီစီသည် ဆေးအရသာကြောင့် စိတ်တိုနေစဉ် ဖန့်ယောင်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ ချက်ချင်းပင် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ရှင့်ကို ဘယ်သူက စိတ်ဝင်စားခိုင်းလို့လဲ။ ကျွန်မကတော့ ရှင့်ကို ဘယ်တုန်းကမှ မတောင်းဆိုခဲ့ပါဘူး။ ရှင့်ဘာသာ ရှင် ပိုးပန်းခဲ့တာလေ။ ရန်ကတော်ကိုတောင် လာပြီး ဖြောင့်ဖျခိုင်းသေးတယ်။ တကယ်ကို လှည့်ကွက်တွေနဲ့"

ဖန့်ယောင်သည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မျက်လုံးပြူးသွားပြီး

"မင်း ငါ့ကို ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး မကောင်းပြောရဲတာလဲ။ အဲ့ဒီတုန်းက ငါ မင်းကို သဘောကျခဲ့တာ မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ ဘယ်တုန်းက မင်းကို ပိုးပန်းခဲ့လို့လဲ။ ငါ ဖန့်ယောင်ဟာ သိက္ခာရှိတဲ့ ယောက်ျားတစ်ယောက်ပဲ၊ ဒီလို အောက်တန်းကျတဲ့ အလုပ်မျိုး လုပ်ပါ့မလား။ ရန်ကတော် မင်းကို လာပြောတာကလည်း သူမဘာသာ သူမ လုပ်တာပါ။ ငါကတော့ သူမကို မင်းဆီ သွားခိုင်းခဲ့တာ တစ်ခါမှ မရှိပါဘူး"

ဖန့်ယောင်မှာ အနည်းငယ် စိတ်ထိခိုက်သွားရသည်။ သူသည် မည်သို့ပင် အခေါ်ခံရပါစေ၊ သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ညိုးနွမ်းစေမည့် စကားမျိုးကိုမူ သည်းမခံနိုင်ပေ။ သူ ဖန့်ယောင်သည်လည်း အလွန်ပင် ပြတ်သားသော သူတစ်ယောက် မဟုတ်ပါလား။

ဒိုက်ချီစီမှာ ဆေးလုံးကြောင့် စကားမပြောလိုသော်လည်း ဖန့်ယောင်းက သူမကို လွှတ်မပေးပေ။

ဖန့်ယောင်က ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီတုန်းက မင်း လျှို့ဝှက်လမ်းထဲကို ခိုးဝင်တာကို ငါတွေ့ခဲ့တုန်းကသာ ငါက ငါ့အသက်နဲ့လဲပြီး အသနားခံမပေးခဲ့ရင် မင်း အသတ်ခံလိုက်ရမှာ ကြာလှပြီ။ အခုတော့ မင်းက ဒီလိုပြောတယ်၊ တကယ်ကို ကျေးဇူးမသိတတ်တဲ့သူပဲ"

ဒိုက်ချီစီမှာ မအောင့်နိုင်ဘဲ

"ကျွန်မ လျှို့ဝှက်လမ်းထဲ ဝင်တာကို ရှင်တွေ့တယ်ဆိုရင် တခြားသူတွေက ဘယ်လိုလုပ် သိနိုင်မှာလဲ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ဖန့်ယောင်ကလည်း မလျှော့ဘဲ

"ငါက ညာလက်ရုံးတမန်တော်အနေနဲ့ မင်း အမှားလုပ်တာကို တွေ့ရင် တားဆီးဖို့ တာဝန်ရှိတယ် မဟုတ်လား။ အဲ့ဒါကလည်း အမှားလို့ ဆိုချင်တာလား"

သူတို့နှစ်ဦးသည် တစ်ယောက်တစ်ခွန်း စကားများနေကြတော့သည်။

မူလက သူတို့ ပြန်ဆုံသည့်အချိန်မှစ၍ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ယဉ်ကျေးစွာ ဆက်ဆံခဲ့ကြသည်။ သူတို့မှာ ဟိုးအရင်က သူငယ်ချင်းဟောင်းများ ဖြစ်သော်လည်း ခံစားချက်များကြားတွင် အနည်းငယ် အနေခက်မှုများ ရှိနေခဲ့သည်။

သို့သော် ယနေ့မှာမူ မတူညီပေ။ ဒိုက်ချီစီသည် ဆေးလုံးကြောင့် ဒုက္ခရောက်နေသဖြင့် စိတ်တိုကာ ဖန့်ယောင်းကို အရင် စတင် စကားနာထိုး လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဖန့်ယောင်မှာမူ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိခိုက်စေမည့် စကားကို လက်ခံမည့်သူ မဟုတ်သဖြင့် မည်သည့် မျက်နှာသာမျှ မပေးဘဲ ပြန်လည် ချေပလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး လူအုပ်ကြီးမှာ မှင်သက်နေကြရသည်။

အထူးသဖြင့် ရန်ရှောင်နှင့် အခြားသော မင်ဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲများမှာ ထိုစဉ်က ဖန့်ယောင်းသည် ဒိုက်ချီစီအပေါ် မည်မျှ စွဲလမ်းခဲ့သည်ကို သိကြသဖြင့် ယခုကဲ့သို့ ပြတ်ပြတ်သားသား ပြန်ပြော နေသည်ကို မြင်ရသောအခါ အံ့သြနေကြရသည်။ ပိုးပန်းသူက အခုတော့ ပုန်ကန်နေပြီလားဟုပင် တွေးမိကြတော့သည်။

ကျန်းဝူကျိသည် နားထောင်ရင်း စိတ်မရှည်တော့သဖြင့်

"မင်းတို့နှစ်ယောက် အရမ်း အာရုံနောက်ဖို့ ကောင်းတာပဲ။ တကယ်လို့ မကျေနပ်ရင် သွားတိုက်ကြလေ။ နိုင်တဲ့သူက ခိုင်းတာကို ရှုံးတဲ့သူက နာခံပေါ့" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ကျန်းဝူကျိ စကားပြောလိုက်သည်နှင့် နှစ်ယောက်လုံး တိတ်ကျသွားကြသည်။

ဖန့်ယောင်းက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး "ယောက်ျားကောင်းဆိုတာ မိန်းမနဲ့ မပြိုင်ဘူး။ ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ မျက်နှာကို ထောက်ပြီး ဒီကိစ္စကို လောလောဆယ် ဘေးဖယ်ထားလိုက်မယ်" ဟု ဆိုသည်။

ဒိုက်ချီစီကလည်း နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သော်လည်း ဘာမှ ပြန်မပြောတော့ပေ။

ပထမအချက်အနေဖြင့် ဆေးလုံးကြောင့် သူမ အလွန် နေရခက်နေသည်။ ဒုတိယအချက်မှာမူ သူမ စကားနိုင်လုနိုင်သော်လည်း တကယ်တိုက်လျှင် ဖန့်ယောင်းကို မယှဉ်နိုင်မှန်း သိနေသဖြင့် အလျှော့ပေးလိုက်ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

နှစ်ယောက်လုံး ငြိမ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းဝူကျိသည် နောက်သို့ မှီလိုက်ပြီး ရှောင်ကျောက်နှင့် ဟွေ့ယွဲ့သံတမန်တို့၏ ပြုစုမှုကို အေးအေးလူလူ ဆက်လက် ခံယူနေတော့သည်။

"ဟူး... ဒီလို အကျင့်ပျက်တဲ့ ရှေးခေတ်ကြီးပါလား"

ကျန်းဝူကျိသည် စိတ်ထဲကနေ ခံစားစံစားရင်း တစ်ဖက်ကလည်း ဝေဖန်နေမိသည်။

အင်း... ရှောင်ကျောက်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အထက်ပိုင်း နှိပ်နယ်ပေးမှုက အတော်လေး အားရစရာ ကောင်းလှပေသည်။

အင်း... ဟွေ့ယွဲ့သံတမန်ရဲ့ ခြေထောက် နှိပ်နယ်ပေးမှုကလည်း ကျွမ်းကျင်လှပေသည်။

ဤမိန်းကလေးနှစ်ဦးစလုံးမှာ သိုင်းပညာရှင်များ ဖြစ်ကြသဖြင့် သူတို့၏ လက်အင်အားမှာ လိုအပ်သလို အံကိုက် ဖြစ်နေသည်။ ကျန်းဝူကျိမှာမူ ဤသည်မှာ ခေတ်သစ်က ခြေထောက်နှိပ်နယ်ရေး စင်တာ များက ကျွမ်းကျင်သူများထက်ပင် ပိုကောင်းသည်ဟု တွေးတောရင်း အလွန်ပင် ကျေနပ်နေမိတော့သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်.... လူတွေကို ခေါ်လာပါပြီ"

ထိုစဉ် ဝေယိရှောက်၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ အသံမှာ ပြောရင်းနှင့် ပို၍ နီးကပ်လာပြီး ဝှစ်ခနဲ အသံနှင့်အတူ ဝေရိရှောက်၏ ပုံရိပ်မှာ ကုန်းပတ်ပေါ်သို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာကာ ကျန်းဝူကျိကို အရိုအသေ ပေးလိုက်လေသည်။

"အင်း... သူတို့ကို ခေါ်လာခဲ့၊ ငါ ကြည့်ရအောင်"

ကျန်းဝူကျိက ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားပြီးနောက် မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။

လူအချို့ ကုန်းပတ်ပေါ်သို့ လမ်းလျှောက်လာကြရာ ကျောက်မိန်နှင့် ယင်းထျန့်ကျိန်းတို့က ရှေ့မှ ဦးဆောင်လာပြီး သူတို့၏ နောက်တွင် အရပ်ရှည်သော်လည်း စုတ်ပြတ်သတ်နေသော လူနှစ်ယောက် ပါလာကြသည်။

ထိုစုတ်ပြတ်သတ်နေသော လူနှစ်ယောက်၏ နောက်တွင် ရွှေစင်အလံတော်မှ ကျွမ်းကျန်းနှင့် ရေအလံတော်မှ ထန်ရန်တို့က ထိုသူများ ထွက်ပြေးမည်စိုးသဖြင့် စောင့်ကြပ်ကာ လိုက်ပါလာကြသည်။

ထိုစုတ်ပြတ်သတ်နေသော လူနှစ်ယောက်၏ လက်နှင့် ခြေထောက်များတွင် သံခြေကျဉ်း၊ လက်ထိပ်များ ခတ်ထားပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ညစ်ပတ်ပေရေနေသဖြင့် အကျဉ်းသားနှစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

ကျောက်မိန်က ပြုံးလိုက်ပြီး

"ဘယ်လိုလဲ.... ရှင် လိုချင်တဲ့သူတွေကို ကျွန်မတို့ ခေါ်လာပြီ။ အနီးနားက နယ်မြေအသီးသီးရဲ့ အကျဉ်းထောင်တွေမှာ အကြာကြီး လိုက်ရှာခဲ့ရတာ။ ဒီအလုပ်က အတော်လေး ကောင်းကောင်း လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့တယ် မဟုတ်လား" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ကျန်းဝူကျိက ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး

"မကြိုက်စရာ အကြောင်း ရှိမလား။ ငါ့ရဲ့ မိန်မိန် ကိုယ်တိုင် ဆောင်ရွက်တာဆိုတော့ တစ်ယောက်တည်းနဲ့ နှစ်ယောက်စာလောက် တန်ဖိုးရှိတာပေါ့။ ဒါ့အပြင် အဖိုးနဲ့ လင်းနို့ဘုရင် ဝေယိရှောက်တို့လည်း ဝိုင်းကူကြတာဆိုတော့ ဘာပြဿနာမှ မရှိနိုင်ဘူးဆိုတာ ငါ အစကတည်းက သိပြီးသားပါ" ဟု ပြုံးရင်း ဆိုလိုက်သည်။

သူတို့ စနောက်နေကြသော်လည်း သူတို့၏ အကြည့်များမှာ ထိုအကျဉ်းသားနှစ်ဦးထံသို့ ရောက်ရှိသွားကြလေတော့သည်။