အခန်း (၁၃၉-၁၄၀)

အခန်း ၁၃၉ - သင်ခန်းစာတစ်ခု

လင်ချွမ်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အစွမ်းသတ္တိကို ကိုယ်တိုင်မျက်မြင်တွေ့ရှိခဲ့ရပြီးနောက် ကျူတီသည် ပညာရှိစွာဖြင့် နောက်ဆုတ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ဤမျှ အစွမ်းထက်သည့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် အရှုံးပေးခြင်းသည် ရှက်စရာမဟုတ်ပေ။

လင်ချွမ်၏ အစွမ်းဖြင့်ဆိုလျှင် ထီးနန်းကိုပင် အလွယ်တကူ ပြောင်းလဲပစ်နိုင်စွမ်း ရှိလေ၏။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ကျူတီသည် ခေါင်းမာမနေတော့ပေ။

သို့သော် ကိစ္စရပ်တိုင်းသည် ကျူတီ အလိုရှိသလို ဖြစ်မလာခဲ့ချေ။

လင်ချွမ်ကို လာရောက်ရန်စပြီးနောက် မာန်မာနကို ခေတ္တချရုံဖြင့် အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားလိမ့်မည်ဟု ထင်နေပါသလား။

လင်ချွမ်သည် လေထဲသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ပျံတက်လိုက်ပြီး ပျက်စီးနေသော အပျက်အစီးများပေါ်မှ ဖြတ်ကျော်ကာ ကျူတီ၏ ရှေ့တွင် ဆင်းသက်လိုက်သည်။

"မင်း နောက်ဆုံးတော့ လက်ရှိအခြေအနေကို လက်ခံနိုင်သွားပြီ ထင်တယ်"

"ဒါပေမဲ့ အခုမှ နောက်ဆုတ်ဖို့ဆိုတာ နောက်မကျလွန်းဘူးလား"

လင်ချွမ်သည် အပြစ်မဲ့သူများကို အကြောင်းမဲ့ သတ်ဖြတ်တတ်သူမဟုတ်သော်လည်း လုံးဝမသတ်ဟု မဆိုလိုပေ။

လင်ချွမ်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျူတီ၏ မျက်နှာပျက်သွားသည်။

သူ စကားမပြောနိုင်ခင်မှာပင် လင်ချွမ်က ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အတွင်းအားလှိုင်းများသည် ခန်းမတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားလေ၏။

ရှိနေသူအားလုံးသည် အချိန်များ ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

မည်သူမျှ မလှုပ်ရှားနိုင်ကြတော့ပေ။

သတိစိတ်များပင် အေးခဲသွားသလို ခံစားရသည်။

ရုတ်တရက် ခန်းမထဲတွင် လေပြင်းတစ်ချက် တိုက်ခတ်သွားသည်။

လူတိုင်း သတိပြန်ဝင်လာချိန်တွင် ထိပ်တန်းသိုင်းပညာရှင်အားလုံးသည် လင်ချွမ်ရှေ့တွင် စနစ်တကျ ဒူးထောက်လျက်သား ဖြစ်နေကြပြီ။

သူတို့၏ မျက်နှာထက်တွင် ဇဝေဇဝါဖြစ်နေသည့် အမူအရာများ ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး ထိုအမူအရာများသည် အချိန်တစ်ခုမှာ ရပ်တန့်သွားကာ နောက်ဘယ်တော့မှ လှုပ်ရှားနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

ဘာဖြစ်သွားမှန်း ဘယ်သူမှ မသိလိုက်ကြချေ။

လင်ချွမ်၏ နည်းလမ်းများသည် သူတို့ ခန့်မှန်းထားသည်ထက် များစွာ ကျော်လွန်နေခဲ့သည်။

လင်ချွမ်ကိုယ်တိုင်ပင် အံ့အားသင့်နေပုံရ၏။

သိုင်းဧကရာဇ် ၏ နည်းစနစ်များသည် သာမန်လူသားတို့ နားလည်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေခြင်း။

အထွတ်အထိပ်နယ်ပယ် ဆိုသည်မှာ မိမိနယ်ပယ်အတွင်း မိမိကိုယ်ကိုယ် အနိုင်မရနိုင်အောင် စွမ်းဆောင်နိုင်သည့် နယ်ပယ်ကို နိုးထခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သိုင်းဧကရာဇ် နယ်ပယ်မှာမူ ဝိညာဉ်ရေးရာ နယ်ပယ်ကိုပင် ထိတွေ့နေပြီ ဖြစ်၏။

သူ့အတွက်မူ အခြားသူများ၏ ဝိညာဉ်များသည် ခုခံကာကွယ်မှု ကင်းမဲ့နေသကဲ့သို့ပင်။

သူ အလိုရှိပါက အခြားသူ၏ ဝိညာဉ်ကို ဘာမဆို လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။

သူ သတ်လိုက်သည့် ထိပ်တန်း သိုင်းပညာရှင်များ၏ ဝိညာဉ်များသည် သူ့လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားခဲ့ရပြီ။

သူတို့၏ ဝိညာဉ်များ သေဆုံးသွားပြီဖြစ်သောကြောင့် ဤ ပထမအဆင့် များသည်လည်း သဘာဝအတိုင်း သေဆုံးသွားကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် အသက်ရှင်နေသေးဟန် ရှိသော်လည်း၊ အတွင်းအားများလည်း စီးဆင်းနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ဝိညာဉ်သေဆုံးသွားပြီဖြစ်၍ ခန္ဓာကိုယ်သည် ထိန်းချုပ်မှု ကင်းမဲ့သွားခဲ့ပြီ။

သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် တဖြည်းဖြည်း အားနည်းပျက်စီးလာကာ နောက်ဆုံးတွင် အသက်ဓာတ် ကုန်ဆုံးပြီး လုံးဝသေဆုံးသွားပေလိမ့်မည်။

လင်ချွမ်တွင် 'ဝိညာဉ်ကူးပြောင်းခြင်းအတတ်' ဟုခေါ်သော ကိုယ်ခံပညာတစ်ခုလည်း ရှိသေးသည်။

သူသည် ချန်အာကောကို ထိန်းချုပ်ရန်နှင့် သူ့အား ကိုယ်ပွားအဖြစ် အသုံးချရန် ဤအတတ်ကို တစ်ကြိမ် အသုံးပြုခဲ့ဖူးသည်။

'ဝိညာဉ်ကူးပြောင်းခြင်းအတတ်' သည် ဝိညာဉ်နှင့် သက်ဆိုင်နေပြီးသား ဖြစ်၏။

ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ဦး၏ အတွင်းအား အဆင့်အတန်း မြင့်မားလေလေ၊ သူတို့၏ ဝိညာဉ်သည်လည်း သဘာဝအတိုင်း ပိုမိုခိုင်မာလေလေ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သိုင်းဧကရာဇ်အဆင့် မရောက်မချင်း မည်သူမျှ မိမိ၏ ဝိညာဉ်ကို မိမိကိုယ်တိုင် မထိန်းချုပ်နိုင်ကြပေ။

ပထမအဆင့် ပညာရှင် နှစ်ဆယ်ကို မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း သတ်ဖြတ်လိုက်ခြင်းသည် လင်ချွမ် အတွက် သာမန် လှုပ်ရှားမှု တစ်ခုမျှသာ။

အခြားသူများသည် တောက်ရန်က ထိုပညာရှင် နှစ်ဆယ်ကို သွားရောက်စစ်ဆေးပြီး "အရှင်တို့အားလုံး ကွယ်လွန်သွားကြပါပြီ"

ဟု ပြောသည့်တိုင်အောင် မယုံကြည်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေကြ၏။

တောက်ရန်ကိုယ်တိုင်လည်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေရသည်။

ဤထိပ်တန်းပညာရှင်များသည် နွေးထွေးနေဆဲ၊ အသက်ရှူနေဆဲဖြစ်ပြီး အတွင်းအားများလည်း ရှိနေသေးသည်။

သို့သော် ပြင်ပလောကကို မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမျှ မပြတော့ပေ။

သူတို့ သေချာပေါက် သေဆုံးသွားပြီ။

တောက်ရန်၏ ဗဟုသုတများဖြင့်ပင် ဘာဖြစ်သွားသည်ကို လုံးဝ နားမလည်နိုင်ခဲ့ချေ။

သို့သော် ကျန်ရှိနေသူများအတွက်မူ ဤသည်မှာ ကြီးမားသော ခြိမ်းခြောက်မှုကြီး ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ထိပ်တန်း ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး...

နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း တော်ဝင်မိသားစုသည် ပထမအဆင့် အယောက် ၃၀ ခန့်ကိုသာ မွေးထုတ်နိုင်ပြီး စုဆောင်းနိုင်ခဲ့သည်။

ယနေ့တိုက်ပွဲတွင် သူတို့အင်အား၏ သုံးပုံနှစ်ပုံ ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရပြီ။

တော်ဝင်မိသားစု၏ လုံခြုံရေးသည် နောင်အနာဂတ်တွင် ကြီးမားသော ပြဿနာတစ်ခု ဖြစ်လာတော့မည်။

ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ ယနေ့ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် အကြောင်းအရာများကို ဖုံးကွယ်ထား၍ မရနိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်၏။

ဤသတင်း ပြန့်နှံ့သွားပါက လူထုကြားတွင် တော်ဝင်မိသားစု၏ သြဇာအာဏာသည် များစွာ ကျဆင်းသွားပေလိမ့်မည်။

အထူးသဖြင့် သိုင်းလောကအတွက် ဖြစ်သည်။

သိုင်းလောကနှင့် နန်းတွင်းသည် အစဉ်အမြဲ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မသိမသာ ရန်လိုမုန်းထားမှုများ ရှိနေခဲ့၏။

လင်ချွမ်သည် နန်းတွင်း၏ မာန်မာနကို ချိုးနှိမ်လိုက်ပြီဖြစ်ရာ ကိုယ်ခံပညာလောကတစ်ခုလုံး ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်လာနိုင်သည်။

နန်းတွင်း၏ အင်အားအစစ်အမှန်မှာ ယခုအခါ ပေါ်လွင်သွားခဲ့ပြီ။

မိမိကိုယ်မိမိ ယုံကြည်မှုရှိသည့် ပညာရှင်များသည် တော်ဝင်နန်းတော်ကို ပစ်မှတ်ထားလာကြနိုင်သည်။

အနာဂတ်တွင် နန်းတော်သည် အေးချမ်းလိမ့်မည်မဟုတ်ကြောင်း ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်သည်။

အမှန်စင်စစ် ဤအရာများသည် လင်ချွမ်နှင့် ဘာမှမဆိုင်ပေ။

ယနေ့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှသည် တော်ဝင်မိသားစုက သူ့ကို အရေးယူရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ခြင်းကြောင့် သူက သင်ခန်းစာ ပေးခဲ့ခြင်းသာ။

ဤပထမအဆင့် ၂၀ သည် အစပြုခြင်းမျှသာ ရှိသေးသည်။

လင်ချွမ်သည် ကျေးဇူးရှိလျှင် ဆပ်တတ်သလို ရန်ရှိလျှင်လည်း ကလဲ့စားချေတတ်သူ ဖြစ်သည်။

နောက်ထပ် အသတ်ခံရမည့်သူမှာ သေနတ်ကိုင် တပ်ဖွဲ့ မဟုတ်ဘဲ ကျူးကောင်းရှု ဖြစ်နေသည်။

လင်ချွမ်က အကြည့်လွှဲလိုက်သောအခါ ကျူတီသည် သတိပြန်ဝင်လာပြီး လေးလံသော စိတ်နှလုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"သခင်လေး လင်ကျေးဇူးပြုပြီး သနားညှာတာပေးပါ"

ဤထိပ်တန်း သိုင်းပညာရှင်များ ဆုံးရှုံးရခြင်းမှာ ကျူတီ၏ ရင်ဘတ်ကို ဓားဖြင့် အမွှန်းခံရသကဲ့သို့ပင်။

၎င်းတို့သည် တော်ဝင်မိသားစု၏ အစောင့်အရှောက်များသာမက 'ခရမ်းရောင် ကျောက်စိမ်းဆေးလုံး' ဖော်စပ်ရာတွင်လည်း အဓိက အင်အားစုများ ဖြစ်ကြသည်။

ဤမျှများပြားသော ထိပ်တန်း အဆင့်များကို ပြန်လည်စုဆောင်းရန်မှာ အချိန်နှင့် ရင်းမြစ်များစွာ လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။

ဤသည်မှာ မင်မင်းဆက်အတွက် အကြီးအကျယ် ထိုးနှက်ချက်ဖြစ်သည်မှာ ယုံမှားသံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ။

ကျူးကောင်းရှုအတွက်လား။

သူသာ တတ်နိုင်မည်ဆိုလျှင် ကျူးကောင်းရှုကို အသေခံစေပြီး ဤထိပ်တန်း ကျင့်ကြံသူများကို အသက်ရှင်စေချင်သည်။

ကံဆိုးစွာဖြင့် သူ့တွင် ရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ချေ။

ဤ ပညာရှင်များကို ကယ်တင်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

ကျူတီသည် ကျူးကောင်းရှုကိုလည်း အလကားသက်သက် အသေမခံချင်တော့ပါ။

သားအဖ သံယောဇဉ်ကို ခေတ္တဘေးဖယ်ထားလျှင်ပင် တော်ဝင်မိသားစုသည် ယနေ့တွင် သိက္ခာများစွာ ကျဆင်းခဲ့ရပြီးပြီ။

နောက်ထပ် မင်းသားတစ်ပါးပါ သေဆုံးရဦးမည်ဆိုလျှင် ပြင်ပလူများက တော်ဝင်မိသားစုကို လေးစားစွာ ကြည့်နိုင်ကြတော့မည် မဟုတ်ပေ။

ဆုံးရှုံး၍ မဖြစ်သော တော်ဝင်သြဇာနှင့် အုပ်ချုပ်မှုအာဏာတို့သည်လည်း လုံးဝ ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။

တော်ဝင်မိသားစုအနေဖြင့် ဤရလဒ်ကို လက်မခံနိုင်ချေ။

ထို့ကြောင့် ကျူတီက အပေးအယူလုပ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။

သို့သော် လင်ချွမ်တွင် ကျူတီနှင့် ဆွေးနွေးရန် အစီအစဉ်မရှိပေ။

လင်ချွမ်သည် ကျူတီကို ချက်ချင်း သတ်မပစ်ခဲ့ခြင်းမှာ သူ တော်တော်လေး သနားညှာတာခဲ့ပြီးပြီဟု ခံစားရသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူက ဧကရာဇ်တစ်ပါးဖြစ်၍ တိုင်းပြည်အတွက် အရေးပါသည်။

သို့သော် အမှန်စင်စစ်တွင် သတ်၍မရခြင်း မဟုတ်ပေ။

ဧကရာဇ်တစ်ပါးကို သတ်လိုက်ခြင်းမှာ ကိစ္စကြီးမဟုတ်ချေ။

အဆိုးဆုံးရလဒ်မှာ ဧကရာဇ်အသစ် တစ်ပါး ပြောင်းလဲသွားရုံသာ။

"မင်းသေမလား၊ သူသေမလား... တစ်ခုရွေး"

လင်ချွမ်သည် အလွန်သည်းခံတတ်သူဖြစ်ရာ ကျူတီကို ရွေးချယ်ခွင့် ပေးလိုက်သည်။

ထို့ကြောင့် ကျူတီတွင် ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

သူ နောက်ဆုံးတော့ နားလည်သွားပြီ။

အခုအချိန်မှာ လင်ချွမ်နှင့် ယုတ္တိဗေဒအရ ဆွေးနွေးနေ၍ မရတော့ပါ။

လင်ချွမ်၏ အလိုကျအတိုင်း လိုက်နာရုံသာရှိပြီး အနည်းငယ်မျှပင် ငြင်းဆန်၍ မရပေ။

ကျူတီသည် လင်ချွမ်ကို ထပ်မရင်ဆိုင်ချင်တော့သဖြင့် လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။

ကျူးကောင်းရှုသည်လည်း သူ့ကံကြမ္မာကို သိရှိသွားပြီး ထိတ်လန့်လာခဲ့သည်။

"ခမည်းတော်၊ သားတော်က..."

သူ မသေချင်သေးပါ။

သူသည် အိမ်ရှေ့မင်းသားနှင့် နောက်ထပ် ဧကရာဇ် ဖြစ်လာနိုင်သည့် အခွင့်အရေး ရှိနေသေးသည်။

သူက ကျူတီအား သနားညှာတာရန် တောင်းပန်ချင်ခဲ့သည်။

သို့သော် သူ ကျူတီနောက်သို့ လိုက်ရန် ကြိုးစားချိန်တွင် တောက်ရန်က သူ့ကို တားဆီးလိုက်၏။

တောက်ရန်၏ မျက်နှာတွင် တောင်းပန်သည့် အရိပ်အယောင်များ ရှိနေသော်လည်း လေသံမှာ ခိုင်မာနေခဲ့သည်။

"မင်းသား၊ မင်းသားဟာ နတ်ဘုရားတွေကို စော်ကားမိသွားပြီ။ မင်မင်းဆက်အတွက် မင်းသား အသေခံပေးဖို့ ကျွန်တော် တောင်းပန်ပါတယ်"

ကျူးကောင်းရှု သေရမည်မှာ အတည်ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ။

ကျူတီက အလွန်မကျေမနပ်ဖြစ်နေသော်လည်း သည်းခံရုံသာ တတ်နိုင်တော့၏။

၎င်းအပြင် သူသည် လင်ချွမ် တောင်းဆိုထားသည့် ရှေးဟောင်းကျမ်းစာ အားလုံးကိုလည်း လင်ချွမ်၏ ခွင့်လွှတ်မှုကို ရယူရန်အတွက် ပေးပို့ခဲ့ရသည်။

ကျူတီ ပြန်ရောက်လာချိန်တွင် ကျူးကောင်းရှု မရှိတော့ပေ။

လင်ချွမ်သည် ခန်းမရှိ နဂါးပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်ကာ သူပြန်လာသည်ကို စောင့်နေသည်။

အဖိုးတန်လှသော နဂါးပလ္လင်ကို လင်ချွမ်က သိမ်းပိုက်ထားသည်ကို မြင်ရသောအခါ ကျူတီ စိတ်မကောင်းဖြစ်ရသော်လည်း မျက်နှာတွင် မဖော်ပြရဲဘဲ အပြုံးဖြင့်သာ နှုတ်ဆက်လိုက်ရသည်။

"သခင်လေးလင်း၊ မင်းတောင်းဆိုထားတဲ့ ရှေးဟောင်းကျမ်းစာတွေ အားလုံး ယူလာခဲ့ပါပြီ"

သူ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် နောက်ကပါလာသော တော်ဝင်သက်တော်စောင့်များသည် ထုပ်ပိုးထားသော အထုပ်ကို ဂရုတစိုက် သယ်ဆောင်လာပြီး လင်ချွမ်ရှေ့ရှိ စားပွဲပေါ်တွင် တင်ပေးလိုက်ကြလေသည်။

အခန်း (၁၄၀) နန်းတွင်း၏ စုဆောင်းမှုများ

အမှန်စင်စစ် တော်ဝင်မိသားစု၏ ရှေးဟောင်းစာပေစုဆောင်းမှုများသည် ဤမျှသာ မကပေ။

သို့သော် လင်ချွမ်က သူသည် ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် ပတ်သက်သည့် ရှေးဟောင်းကျမ်းစာများကိုသာ အလိုရှိကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောထားပြီးဖြစ်၏။

ထို့ကြောင့် စိစစ်ပြီးနောက် ဤအရာများသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

ဤသည်မှာ တော်ဝင်မိသားစု၏ အာဏာပင်။

ပြင်ပလူများအနေဖြင့် မည်မျှကြီးမားသည့် ဂိုဏ်းကြီးများပင် ဖြစ်ပါစေ၊ ဤမျှများပြားသော ရှေးဟောင်းကျမ်းစာများကို ထုတ်ပေးနိုင်ရန် ခဲယဉ်းပေလိမ့်မည်။

လင်ချွမ်သည် မိမိရှေ့ရှိ ထုပ်ပိုးထားသော အထုပ်များကို တစ်ခုချင်းစီ စစ်ဆေးမနေတော့ဘဲ ကြည့်လိုက်သည်။

တော်ဝင်မိသားစုအနေဖြင့် ယခုအချိန်တွင် မိမိကို လိမ်ညာရန် မဝံ့ရဲတော့ဟု သူယုံကြည်ထား၏။

အကယ်၍ ဤကျမ်းစာများထဲတွင် အတုအယောင်များ ပါဝင်နေသည်ကို တွေ့ရှိပါက၊ မိမိကို လှည့်စားခြင်း၏ နောက်ဆက်တွဲအကျိုးဆက်ကို သူတို့ နားလည်ထားသင့်သည်။

ကျူတီက ဖားယားသော အပြုံးဖြင့်

"သခင်လေးလင်... ရှေးဟောင်းကျမ်းစာတွေ အားလုံး ဒီမှာပါပဲ၊ အားလုံးက မူရင်းတွေချည်းပါပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဤကျမ်းစာများမှာ မူရင်းဖြစ်စေ၊ မဖြစ်စေ လင်ချွမ်အတွက် သိပ်ထူးခြားမှုမရှိပါ။

သူလိုအပ်သည်မှာ ၎င်းတို့အတွင်းရှိ အချက်အလက်များနှင့် လျှို့ဝှက်ချက်များသာ ဖြစ်၏။

လင်ချွမ်၏ မျက်နှာတွင် ကျေနပ်သည့်အရိပ်အယောင်ကို မြင်သောအခါ ကျူတီက ဆက်လက်၍

"သခင်လေးလင်... ကျနော်မျိုးက နတ်ဘုရားတောင်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အချက်အလက်တွေကိုလည်း သခင်လေးအတွက် သီးသန့်စိစစ်ပေးထားပါတယ်။ သခင်လေး စိတ်ကျေနပ်ရဲ့လားခင်ဗျာ"

ဟု ဆိုသည်။

ကြီးမြတ်လှသော မင်မင်းဆက်၏ ဧကရာဇ်သည် ယခုအခါ လင်ချွမ်ရှေ့တွင် ခွေးအိုကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖားယားနေရရှာသည်။

ဤသည်မှာ အင်အားကြီးမားခြင်း၏ တန်ခိုးကို အံ့ဩဖွယ် တွေ့မြင်ရခြင်းပင်။

ကျူတီ၏ ဂရုတစိုက်ရှိမှုကြောင့် လင်ချွမ် ပို၍ပင် စိတ်ကျေနပ်သွားသည်။

သူသည် အထုပ်များကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး တော်ဝင်မိသားစုက မည်သည့်ပြဿနာ ရှာနိုင်မည်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ထွက်ခွာရန် ပြင်သည်။

ဤခရီးစဉ်မှာ အတော်ပင် အကျိုးအမြတ်များလှသည်။

အကယ်၍ ဤကျမ်းစာများက နောက်ဆုံးတွင် သူ့အတွက် အသုံးဝင်သည့်အရာ ဘာမှမပေးနိုင်ခဲ့လျှင်ပင်၊ ဤသည်မှာ မမျှော်လင့်ဘဲ ရရှိလာသည့် ဆုလာဘ်တစ်ခု ဖြစ်သောကြောင့် လင်ချွမ် စိတ်ထဲမထားပေ။

မထွက်ခွာမီ လင်ချွမ်သည် တစ်ခုခုကို ရုတ်တရက် သတိရသွားဟန်ဖြင့် ကျူတီဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ကျူတီ၏ အပြုံးမှာ ပြောင်းလဲခြင်းမရှိဘဲ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

လင်ချွမ်သည် ကျူတီ၏ ဟန်ဆောင်မှုကို ရယ်စရာဟုသာ သဘောထားပြီး ဂရုမစိုက်ဘဲ

"နတ်ဘုရားတောင်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သတင်းတွေ ထပ်ရရင် ငါ့ကို အသိပေးဖို့ မမေ့နဲ့ဦး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

မင်တော်ဝင်မိသားစုသည် တစ်နိုင်ငံလုံးကို အုပ်ချုပ်ထားသူများ ဖြစ်ရာ၊ ၎င်းတို့၏ သတင်းကွန်ရက်မှာ သူတစ်ဦးတည်းထက် များစွာ သာလွန်သည်။

အကယ်၍ နတ်ဘုရားတောင် ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာပါက တော်ဝင်မိသားစုက အစောဆုံး သိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

တော်ဝင်မိသားစုက သူ့ကို မည်သို့ ပြန်ရှာတွေ့မည်နည်း ဟူသော အချက်မှာမူ သူတို့အတွက် လုံးဝ ပြဿနာမဟုတ်ပေ။

ကျူတီက ခေါင်းကို တတွတ်တွတ်ညိတ်လျက်

"ပြဿနာမရှိပါဘူး... နတ်ဘုရားတောင်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သတင်းရတာနဲ့ သခင်လေးလင်ဆီကို လူလွှတ်ပြီး ချက်ချင်း အကြောင်းကြားပါ့မယ်"

ဟု ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

လင်ချွမ်သည် ကျူတီ၏ သဘောထားကို ကျေနပ်သွားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် လေထဲသို့ ပျံတက်ကာ နန်းတော်မှ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

လင်ချွမ်၏ ပုံရိပ် လေထဲတွင် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားမှသာ ကျူတီ၏ ဖြည်းညှင်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မျက်နှာမှာ မှောင်မှောင်မှိုင်မှိုင် ဖြစ်သွားသည်။

တောက်ရန်က ဘေးမှ ဦးညွှတ်လျက်

"အရှင်မင်းကြီး... အရှင် မည်သို့ စီစဉ်လိုပါသလဲ..."

ဟု လေသံတိုးတိုးဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ကျူတီက ခေါင်းကို အသာအယာ ခါယမ်းလိုက်သည်။

လင်ချွမ်၏ အစွမ်းသတ္တိမှာ သူ့အပေါ် အလွန်နက်ရှိုင်းသော အထင်ကြီးမှုကို ချန်ရစ်ခဲ့သည်။

ခေတ္တမျှ စဉ်းစားကြည့်သော်လည်း လင်ချွမ်ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်မည့်သူ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ သူ စဉ်းစား၍ မရပေ။

လူသားတို့ မထိန်းချုပ်နိုင်သည့် သဘာဝဘေးအန္တရာယ်များမှအပ လင်ချွမ်၏ အစွမ်းမှာ သိုင်းလောကတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းပေလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် သူသည် လင်ချွမ်နှင့် ရန်ဘက်ဖြစ်ရန် လုံးဝ စိတ်ကူးမရှိပေ။

လင်ချွမ်က တော်ဝင်မိသားစုကို အရှက်ရစေခဲ့သော်လည်း၊ သူ့အတွက် သိက္ခာထက် အရေးကြီးသည်မှာ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းသာ။

လင်ချွမ်သည် နတ်ဘုရားတောင်ကို ရှာဖွေရာတွင် သူ့ကို ကူညီနိုင်မည့် အသင့်တော်ဆုံးသူ ဖြစ်သည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ။

ထို့ကြောင့်ပင် သူသည် ရှေးဟောင်းကျမ်းစာအားလုံးကို လွယ်လွယ်ကူကူ ပေးအပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

လင်ချွမ်ကို နတ်ဘုရားတောင်အကြောင်း အထူးတလည် ပြောဆိုခဲ့ခြင်းမှာလည်း လင်ချွမ်ကို သူ၏ ရတနာရှာဖွေပေးမည့် "ကြွက်ငယ်" အဖြစ် အသုံးချကာ နတ်ဘုရားတောင်၏ ခြေရာလက်ရာများကို ရှာဖွေခိုင်းလိုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"သူ့ကို လွှတ်ထားလိုက်"

ကျူတီက ခေတ္တစဉ်းစားပြီးနောက် "လိုအပ်ရင် သူ့ကို အကူအညီတချို့တောင် ပေးလိုက်ဦး" ဟု ထပ်လောင်းပြောဆိုသည်။

ကျူတီသည် နတ်ဘုရားတောင်ကို ရှာတွေ့ရန် အလွန်အမင်း စိတ်ပြင်းပြနေသည်။

ထို့ကြောင့် ယနေ့ လင်ချွမ်၏ စော်ကားမှုကိုပင် လျစ်လျူရှုရန် သူ ဆန္ဒရှိသည်။

အကယ်၍ လင်ချွမ်က သူ့ကို နတ်ဘုရားတောင်ဆီသို့ အချိန်တိုအတွင်း ခေါ်ဆောင်သွားနိုင်ပြီး နတ်ဘုရားများနှင့် အောင်မြင်စွာ တွေ့ဆုံခွင့် ရစေမည်ဆိုပါက၊ လင်ချွမ်ကို တော်ဝင်မိသားစု မျိုးရိုးစာရင်းတွင်ပင် ထည့်သွင်းပေးရန် သူ ဝန်လေးမည်မဟုတ်ပေ။

တောက်ရန်သည် အစပိုင်းတွင် အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသော်လည်း ခဏအကြာတွင် ရုတ်တရက် နားလည်သွားသည်။

"အရှင်မင်းကြီး... ဟိုအရာကိုလည်း..."

တောက်ရန် စကားမှာ တစ်ဝက်နှင့်တင် ရပ်တန့်သွား၏။

ကျူတီက တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

"သူက အသင့်တော်ဆုံးပဲ၊ သူ့ကိုပဲ ရှာခိုင်းလိုက်။ သူ့ရဲ့ သွားလာလှုပ်ရှားမှုတွေကို အမြဲ စောင့်ကြည့်နေပြီး သတင်းရတာနဲ့ ချက်ချင်း တင်ပြပါ"

တောက်ရန်က ရိုးသားသော လေးစားမှုများဖြင့်

"အမိန့်တော်အတိုင်းပါ အရှင်မင်းကြီး"

"အရှင်မင်းကြီးဟာ တကယ်ကို အမြော်အမြင် ကြီးမားလှပါတယ်" ဟု ဆိုသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ၊ လင်းချွမ်သည် မြို့တော်ပြင်ပသို့ ပျံသန်းရောက်ရှိပြီးနောက် မင်နန်းတော်ရှိရာ ဘက်သို့ ရုတ်တရက် ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

သူသည် ကျူတီ၏ အညံ့ခံမှုကို အလွယ်တကူ ယုံကြည်မည့်သူ မဟုတ်ချေ။

သူ၏ ကြီးမားသော စွမ်းအားများကြောင့် ကျူတီ၏ လှည့်ကွက်ငယ်များကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူတစ်ပါးက မိမိကို လှည့်ကွက်ဆင်သည်ကိုမူ သူ လက်ခံမည်မဟုတ်။ ထိုသို့သောသူမျိုးမှာ အစွမ်းထက်သူ မဟုတ်ဘဲ လူမိုက်သာ ဖြစ်လိမ့်မည်။

သိုင်းဧကရာဇ်တစ်ဦး၏ စွမ်းဆောင်နိုင်ရည်မှာ သာမန်လူတို့ စိတ်ကူးထားသည်ထက် များစွာ ကျော်လွန်သည်။

သိုင်းဧကရာဇ် တစ်ဦး မပေါ်ထွက်လာသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သောကြောင့် ကျူတီ၏ အပြုအမူကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူသည် သိုင်းဧကရာဇ်၏ အစွမ်းကို နားလည်မှုမရှိကြောင်း ထင်ရှားသည်။

ထို့ကြောင့်ပင် သူတို့သည် တောက်ရန်နှင့် ထိုမျှ ပွင့်လင်းစွာ စကားပြောရဲခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးမှာ စကားဝှက်များဖြင့် ပြောဆိုနေကြသော်လည်း၊ အသိဉာဏ်ရှိသူ မည်သူမဆို ကျူး

တီသည် လင်းချွမ်းအပေါ် တစ်ခုခု ကြံစည်နေသည်ကို သိနိုင်၏။

ကျူတီအနေဖြင့် လင်ချွမ်သည် သူ၏ မြင်ကွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားသော်လည်း၊ သူနှင့် တောက်ရန်

တို့၏ စကားပြောဆိုမှုများကို ကြားနိုင်သည့် နည်းလမ်းရှိနေသည်ကို စိတ်ကူးပင် ယဉ်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

အခြား အသုံးဝင်မည့် သတင်းအချက်အလက် မရှိတော့ကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် လင်ချွမ်သည် ကျူတီ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ချန်ထားခဲ့သော အတွင်းအား ကို ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

ကီလိုမီတာ အတော်ဝေးဝေးမှပင် လင်ချွမ်သည် သူ ချန်ထားခဲ့သော အတွင်းအားကို ကျွမ်းကျင်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်သည်။

၎င်းကို အသုံးချ၍ စကားများကိုပင် ခိုးနားထောင်နိုင်၏။

ဤကဲ့သို့သော နည်းလမ်းမျိုးမှာ သာမန်လူတို့ နားလည်နိုင်စွမ်း မရှိသလို၊ စိတ်ပင် မကူးနိုင်သည့်အရာ ဖြစ်၏။

သို့သော် လင်ချွမ်အတွက်မူ ဤသည်မှာ လွယ်ကူသော အလုပ်တစ်ခုသာ။

တောက်ရန် ဆိုလိုသည်မှာ နတ်ဘုရားတောင်နှင့် ပတ်သက်သည့် အရာတစ်ခုခုသည်လည်း ထိုအထုပ်ထဲတွင် ပါဝင်နေသည်ဟူ၍။

ကျူတီသည် သူ့ကို နတ်ဘုရားတောင် ရှာဖွေပေးမည့် "ကြွက်ငယ်" အဖြစ် အသုံးချကာ ထာဝရအသက်ရှည်မှုကို ရယူလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျူတီသည် အလွန်အကျွံ တွေးတောနေခြင်းသာ။

အခြားအရာများကို ထားလိုက်ဦး၊ အကယ်၍ လင်ချွမ် သာ သူ၏ သွားလာလှုပ်ရှားမှုကို ဖုံးကွယ်ထားလိုပါက၊ ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် သူ့ကို မည်သူ ရှာတွေ့နိုင်မည်နည်း။

တော်ဝင်မိသားစုမှ အသုံးမကျသော လူမိုက်များ ဖြစ်နေလေသလား။

လင်ချွမ် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

၎င်းမှာ တော်ဝင်မိသားစုကို အထင်သေး၍ မဟုတ်ဘဲ၊ တော်ဝင်မိသားစုတွင် သူ့ကို အထင်သေးနိုင်သည့် အခွင့်အရေး လုံးဝ မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မူလက ကျူတီ၏ နောက်ဆုံးလက်နက်မှာ သူ့ကို စိတ်ဝင်စားစေမည့် အရာတစ်ခုခု ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မှတ်ခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင်မူ သေနတ်တပ်ဖွဲ့ကိုသာ ထုတ်ပြခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ သူ့ကို စကားမပြောနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်စေသည်။ သာမန်လူတို့၏ ကမ္ဘာတွင် သေနတ်များသည် ဖျက်ဆီးအား ကောင်းနိုင်သော်လည်း၊ သိုင်းပညာရှင်များနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ၎င်းတို့၏ သေစေနိုင်စွမ်းမှာ များစွာ လျော့နည်းသွားသည်။

လင်ချွမ်ကဲ့သို့ အစွမ်းထက်သော သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးအတွက် သေနတ်များသည် လုံးဝ အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သေနတ်များ၏ အမြင့်ဆုံး ဖျက်ဆီးအားမှာ သတ်မှတ်ချက် ရှိပြီးသား ဖြစ်၏။

ပထမအဆင့် တစ်ဦးက အသုံးပြုလျှင်ပင် အခြား ပထမအဆင့် တစ်ဦးကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပါ။

လင်ချွမ်သည် ယခုအခါ သိုင်းဧကရာဇ် တစ်ဦး ဖြစ်နေခြင်းပင်။

အရှေ့ဘက် နန်းဆောင်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ လင်ချွမ်သည် သူ့ကို စောင့်နေသော ဓားနတ်ဘုရား နှင့်သုံးဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူမြေပြင်သို့ ဆင်းသက်သည်နှင့် ယွဲ့ချင်းရိုက

"ဘယ်လိုလဲ...နန်းတော်က လှရဲ့လား"

ဟု အလောတကြီး မေးမြန်းတော့သည်။

ယွဲ့ချင်းရိုသည် လင်ချွမ်၏ ဘေးကင်းလုံခြုံရေးအတွက် လုံးဝ စိတ်မပူပေ။

သူမ၏ အမြင်တွင် လင်ချွမ်မှာ သာမန်လူသားတစ်ယောက် မဟုတ်တော့သကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး၊ နန်းတော်တွင် သူ့ကို အန္တရာယ်ပြုနိုင်သည့် အစွမ်းရှိမည် မဟုတ်ဟု ထင်မြင်သည်။

ထိုမိန်းကလေးမှာ အမြင်ကျဉ်းမြောင်းပြီး ရိုးရှင်းစွာ တွေးတတ်သူ ဖြစ်၏။

သူမသည် ယခင်က သူမ၏ ဆရာဖြစ်သူ ဓားနတ်ဘုရားမှာ ကမ္ဘာပေါ်တွင် အတော်ဆုံးဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း၊ နောက်ပိုင်းတွင် ဓားနတ်ဘုရားမှာ လင်ချွမ်ကို ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ယခုအခါ လင်ချွမ်မှာ ကမ္ဘာပေါ်တွင် အတော်ဆုံးဟု သူမ ယူဆထားသည်။

လင်ချွမ်သည် အနည်းငယ် ထုံအပြီး နတ်ဆိုးဂိုဏ်းနှင့် ပတ်သက်မှုများ ရှိနေသော်လည်း၊ ယွဲ့ချင်းရိုသည် လင်ချွမ်၏ အစွမ်းထက်မှုကိုမူ ငြင်းပယ်မည်မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် ကမ္ဘာပေါ်တွင် နံပါတ်တစ်ဖြစ်သူ နန်းတော်အတွင်းသို့ ဘေးမသီရန်မခ ဝင်ထွက်နိုင်ခြင်းမှာ လုံးဝ ပုံမှန်ကိစ္စတစ်ခု မဟုတ်ပါလား။