အခန်း (၁၃၁-၁၃၅)
Vol. 14 Ch. 131-135
အခန်း (၁၃၁) - တိုက်ရိုက်ထိန်းချုပ်ခြင်း
“မင်း ဒီစမ်းသပ်မှုမျှော်စင်ထဲကို မဝင်ခင်က ၊ အပြင်လောကက ဘယ်လိုကမ္ဘာမျိုးလဲ ၊ အဲဒါက အဆုံးမဲ့မိုးကြိုးနယ်မြေလား ၊ အလင်းနယ်မြေလား ၊ ဒါမှမဟုတ် သက်ရှိနယ်မြေလား ၊ အဲဒီ့နေရာက ဆယ်ခုမြောက် စမ်းသပ်မှုမျှော်စင်တွေထဲက ဘယ်တစ်ခုလဲ ”
ငယ်ရွယ်သော မိစ္ဆာရဟန်းမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် မေးမြန်းလိုက်၏။ ကျင့်ကြံခြင်း ကြယ်စင်နယ်မြေ၏ အပြင်ဘက်တွင် ဤစမ်းသပ်မှုမျှော်စင် သုံးခုသာ တည်ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။
“အင်း... ကျွန်တော် ထင်တာတော့ အအေးလွန်တဲ့ နယ်မြေ ဖြစ်မယ် ထင်တယ် ”
လင်းရန်ယန် က အနည်းငယ် မရေမရာ ဖြစ်နေသော လေသံဖြင့် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်၏။
“ဘာ... အအေးလွန်တဲ့ နယ်မြေ ဟုတ်လား ၊ မဖြစ်နိုင်တာ ၊ အဲဒီလို ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ ”
သို့သော်လည်း လင်းရန်ယန်၏ စကားအဆုံး၌ ၊ ရှေ့မှ မိစ္ဆာရဟန်း၏ မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များမှာ တစ်ခဏချင်းအတွင်း ပြူးကျယ်သွားတော့သည်။
“ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း... ”
တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ကြီးမားလှသော မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။ ထိုစဉ်မှာပင် နဖူးပေါ်ရှိ ဒေါင်လိုက်မိစ္ဆာမျက်လုံးမှာလည်း ဖြည်းဖြည်းချင်း ပွင့်လာ၏။ သူသည် လင်းရန်ယန်ကို အဆုံးထိ ထိုးဖောက်မြင်နိုင်ရန် ကြိုးစားနေပုံ ရသည်။
သို့ပေမယ့် နောက်တစ်ခဏ၌ ထိုမိစ္ဆာမျက်လုံးအတွင်းမှ သွေးစအချို့ တိုက်ရိုက် စီးကျလာပါတော့သည်။
“ဝုန်း... ”
ထိုခဏ၌ မိစ္ဆာရဟန်း၏ တက်ကြွလှုပ်ရှားနေသော မျက်ဝန်းများမှာ ချက်ချင်းပင် အလင်းပျောက်ကွယ်သွားကာ ၊ ရုပ်သေးရုပ်တစ်ခုကဲ့သို့ ထုံထိုင်းအသက်မဲ့သွားပါတော့သည်။
“အအေးလွန် နယ်မြေက ဘာဖြစ်လို့လဲ ၊ ပြဿနာရှိလို့လား ”
လင်းရန်ယန်မှာ မျက်မှောင်ကြုတ်မိသွား၏။ သူ နေထိုင်ရာ ကမ္ဘာမြေမှာ ထူးခြားသည့် အချက်တစ်ခုခု ရှိနေခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ သို့သော်လည်း သူ၏ မေးခွန်းကို တစ်ဖက်လူက မည်သို့မျှ တုံ့ပြန်ခြင်း မရှိတော့ချေ။
“ဖြန်း... ”
ရုတ်တရက် မိစ္ဆာရဟန်းသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ရိုက်ကာ စုစည်းလိုက်၏။
“အသူရာ မိစ္ဆာခန္ဓာ... ”
အေးစက်လှသော ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခု သူ၏ ပါးစပ်မှ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။
“ဝုန်း... ”
တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် သူ၏ နောက်ကွယ်မှ ဧရာမ အသူရာဗုဒ္ဓရုပ်တုကြီးမှာ စူးရှတောက်ပသော သွေးနီရောင်အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်၏။ ထိုသွေးနီရောင်အလင်းတန်းများမှာ လင်းရန်ယန်၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။ ခဏမျှအတွင်းမှာပင် မြေပြင်ပေါ်၌ အမြင့်မီတာ တစ်ထောင်ခန့်ရှိသော ဧရာမ သွေးအသူရာကြီးတစ်ကောင် ပေါ်ထွက်လာ၏။
ဤရုပ်တုမှာ အမြင့်မီတာ တစ်ထောင်သာ ရှိသော်လည်း ၊ ၎င်းထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါမှာ စစ်မှန်သောအရှင်သခင် အဆင့်သို့ သေချာပေါက် ရောက်ရှိနေသည်။ ဤသည်မှာ သာမန် အရှင်သခင်ဝက်အဆင့်ထက် ဆယ်ဆမျှ ပိုမိုအစွမ်းထက်သော ခွန်အားပင် ဖြစ်၏။ တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုသော် ၎င်း၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ သာမန် ဒုတိယအဆင့် ကောင်းကင်အရှင်သခင်ထက် ၂,၅၆၀ ဆမျှ ပိုမိုကြီးမားသော ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ဖြစ်တည်မှုကြီး ဖြစ်သည်။
ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ တစ်ဖက်လူ၏ သတိစိတ်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း လင်းရန်ယန် သိရှိလိုက်ရ၏။
“တောက်... မပြည့်စုံလိုက်တာ ၊ သူ ပြောလက်စ စကားတောင် မဆုံးသေးဘူး ”
လင်းရန်ယန်မှာ အားမလိုအားမရ ညည်းတွားလိုက်တော့သည်။ ထို့နောက် တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ သူ၏ ဝမ်ယွန့် ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ရင်း…….
“ဝိညာဉ်ငါးပါး ဓားချက်... ”
သူသည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ သူ၏ ဓားဖြင့် အားကုန်လွှဲ၍ ခုတ်ချလိုက်၏။
“ကျွီ... ကျွီ... ကျွီ... ကျွီ... ”
တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးမည့် အနေအထားဖြင့် ဓားအရှိန်အဝါ တစ်ဆယ့်ခြောက်ခုမှာ သွေးအသူရာကြီးထံသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားတော့သည်။
“ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း... ”
ဓားအရှိန်အဝါ တစ်ဆယ့်ခြောက်ခုမှာ သွေးအသူရာကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွား။ ကြီးမားလှသော စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည့်အခါ သွေးအသူရာကြီး ဝတ်ဆင်ထားသော သွေးနီရောင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာမှာ အစအနမကျန် ပျက်စီးသွားတော့သည်။ သို့သော်လည်း ထိုမျှသာ ဖြစ်ပါ၏။ သွေးအသူရာကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ရင်းမှာမူ မည်သို့မျှ ထိခိုက်ဒဏ်ရာ ရရှိခြင်း မရှိချေ။
၎င်းအပြင် နောက်ကွယ်မှ ဧရာမ ဗုဒ္ဓရုပ်တုကြီးမှာ စွမ်းအားများကို လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် စုစည်းနေတော့သည်။ သွေးအသူရာကြီး၏ ချပ်ဝတ်တန်ဆာမှာလည်း တစ်ခဏချင်းအတွင်း မူလအတိုင်း ပြန်လည် ကောင်းမွန်သွား၏။
“ဒါကတော့ နည်းနည်း ခက်ခဲတော့မယ် ထင်တယ် ”
ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ လင်းရန်ယန်မှာ မျက်မှောင်ကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ကြုတ်လိုက်မိတော့သည်။ သူ၏ အပြင်းထန်ဆုံးသော တိုက်ကွက်ကပင် တစ်ဖက်လူ၏ ခုခံမှုကို မဖောက်ထွင်းနိုင်ချေ။ ဤသို့ဆိုလျှင် မည်သို့ ဆက်လက် တိုက်ခိုက်ရမည်နည်း။
“ဝုန်း... ”
ထိုစဉ်မှာပင် သွေးအသူရာကြီးသည် သူ၏ သွေးနီရောင်မျက်ဝန်းများကို ရုတ်တရက် ဖွင့်လိုက်ကာ ၊ သူ၏ ပါးစပ်မှ ကြီးမြတ်သော ဗုဒ္ဓဂါထာတော်သံများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ နောက်တစ်ခဏ၌ ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသော ဧရာမ လက်ဝါးတော်တံဆိပ်ကြီးမှာ အပေါ်မှနေ၍ ဖိနှိပ်ချလိုက်၏။
“ဒြပ်စင်ငါးပါး ဓားသိုင်း... ဝိညာဉ်ငါးပါး ပျက်သုဉ်းခြင်း... ”
လင်းရန်ယန်သည်လည်း တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ သူ၏ ဓားကို ချက်ချင်း ဝေ့ယမ်းလိုက်တော့သည်။ တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် နောက်ထပ် ဓားအရှိန်အဝါ တစ်ဆယ့်ခြောက်ခုမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာကို ဖြတ်သန်းကာ ၊ ကောင်းကင်ပေါ်ရှိ ဧရာမ ဗုဒ္ဓလက်ဝါးတော်ကြီးထံသို့ ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ချလိုက်၏။
သို့သော်လည်း နောက်တစ်ခဏ၌ လင်းရန်ယန်သည် သူ၏ လက်ထဲမှ ဝမ်ယွန့်ဓားကို ဝေးရာသို့ ရုတ်တရက် လွှဲပစ်လိုက်၏။ ဝမ်ယွန့်ဓားမှာ အနက်ရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ၊ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် သွေးအသူရာကြီးထံသို့ တိုးဝင်သွားတော့သည်။
“ဝူး... ”
ပျံသန်းလာသော ဝမ်ယွန့်ဓားကို မြင်သည့်အခါ သွေးအသူရာကြီးမှာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ၊ လက်ဖြင့် ရိုက်ပုတ်ကာ ဝမ်ယွန့်ဓားကို လွင့်စင်သွားအောင် လုပ်လိုက်၏။
“ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း... ”
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကောင်းကင်ယံ၌ ဓားအရှိန်အဝါ ဆယ်ခုထက်မကမှာ သွေးနီရောင် လက်ဝါးတော်ကြီးကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွား၏။ ပြင်းထန်လှသော ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် ထိုဧရာမ လက်ဝါးတော်ကြီးမှာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ ခဏမျှ တန့်သွားရတော့သည်။
“ဝုန်း... ”
သို့ပေမယ့် နောက်တစ်ခဏ၌ ထိုဧရာမ သွေးလက်ဝါးကြီးမှာ အောက်သို့ ပြင်းထန်စွာ ထပ်မံ ဖိနှိပ်ချလိုက်၏။ ထိုသွေးလက်ဝါးကြီး လင်းရန်ယန်ကို ထိမှန်တော့မည့် ဆဲဆဲတွင် ၊ လင်းရန်ယန်၏ ပုံရိပ်မှာ ထိုနေရာမှ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
“ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း... ”
နောက်တစ်ခဏ၌ ဧရာမ လက်ဝါးတော်ကြီးမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားပြီး ၊ မြေပြင်ကြီးမှာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ပေါက်ကွဲသွား၏။ ကီလိုမီတာ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာအတွင်းရှိ မြေပြင်ကြီးမှာ တစ်ခဏချင်းအတွင်း ပြိုကျသွားသည်။ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ စွမ်းအားများကြောင့် အနီးအနားရှိ ဗုဒ္ဓဘာသာ ဘုရားကျောင်းမှာလည်း အစအနများအဖြစ် ကောင်းကင်ယံသို့ လွင့်စင်သွား၏။ အနီးဆုံးတွင် ရှိနေသော သွေးအသူရာကြီးမှာလည်း ကောင်းကင်ထိအောင် မြင့်တက်နေသော ဖုန်မှုန့်များနှင့် ပေါက်ကွဲမှု၏ နောက်ဆက်တွဲဒဏ်များအောက်တွင် နစ်မြုပ်သွားတော့သည်။
“ဝုန်း... ”
ကောင်းကင်အစွန်းတစ်နေရာ၌ ၊ ဟင်းလင်းပြင် လှိုင်းအနည်းငယ်နှင့်အတူ လင်းရန်ယန်သည် ဝမ်ယွန့်ဓား၏ ဘေးတွင် ချက်ချင်း ပေါ်လာပြီး ၊ နောက်သို့ လွင့်စင်နေသော ဓားကို လှမ်းဖမ်းလိုက်၏။ သေချာပေါက်ပင် ကြီးမားလှသော အရှိန်ကြောင့် လင်းရန်ယန်မှာ ကီလိုမီတာ အနည်းငယ်မျှ ဆွဲခေါ်သွားခြင်း ခံလိုက်ရပြီးမှ ဝမ်ယွန့်ဓားကို မြဲမြဲဆုပ်ကိုင်နိုင်တော့သည်။
“တကယ့်ကို ကြီးမားတဲ့ ခွန်အားပဲ ”
လင်းရန်ယန်မှာ ဆွံ့အသွားရ၏။ သာမန် တိုက်ကွက်များဖြင့် ဤသူကို သတ်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သယောင် ရှိသည်။ ဤသို့ တွေးမိသည်နှင့် လင်းရန်ယန်သည် တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ သူ၏ လက်ထဲမှ ဝမ်ယွန့်ဓားကို အပေါ်သို့ မြှောက်လိုက်၏။
“ဂျွတ်... ဂျွတ်... ”
နောက်တစ်ခဏ၌ ခရမ်းရောင် ကောင်းကင်ဘေးဒဏ် စွမ်းအားများမှာ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။ သေချာပေါက်ပင် ဤခရမ်းရောင် ကောင်းကင်ဘေးဒဏ် စွမ်းအားများမှာ စုစုပေါင်း ကိုးခုသာ ရှိပါသေး၏။ ပြီးပြည့်စုံသော ကောင်းကင်ဘေးဒဏ် ဖြစ်လာရန် တစ်လှမ်းသာ လိုတော့သည်။ သို့သော်လည်း ဤမျှနှင့်ပင် လုံလောက်လှပြီ။
“မိုးကြိုးနတ်မင်း စစ်သူကြီး... ”
နောက်တစ်ခဏ၌ လင်းရန်ယန်သည် အသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပါ၏။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အားလုံးမှာ ဝမ်ယွန့်ဓားထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စုစည်းသွားတော့သည်။
“ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း... ”
တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် လွင်ပြင်ထက်၌ မိုးကြိုးသံများ ပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ၊ ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ အဆုံးမဲ့သော ‘ကောင်းကင်အဆင့်’ တိုက်ခိုက်မှုကြီးမှာ လင်းရန်ယန်၏ လက်ထဲမှ ဓားရှည်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ကျရောက်လာတော့သည်။
“ဝူး... ”
နောက်တစ်ခဏ၌ ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။ အဆုံးမဲ့သော ခရမ်းရောင် မိုးကြိုးများမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စုစည်းသွားပြီးနောက် ၊ နောက်ဆုံး၌ ကောင်းကင်ယံတွင် ဧရာမ မိုးကြိုးနတ်မင်း စစ်သူကြီးတစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။
ဤမိုးကြိုးနတ်မင်း စစ်သူကြီးမှာ အမြင့်မီတာ သုံးထောင်ကျော် ရှိ၏။ ၎င်းသည် လင်းရန်ယန် မနေ့က အသုံးပြုခဲ့သော မိုးကြိုးဘီလူးထက် များစွာ ပိုမိုအစွမ်းထက်လှသည်။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် လင်းရန်ယန်သည် ဤမိုးကြိုးဘီလူး တိုက်ကွက်ကို ကိုယ်တိုင် သုတေသနပြုခဲ့ပြီးနောက် ၊ ဤတိုက်ကွက်မှာ ကြီးမားသော အလားအလာ ရှိကြောင်း သိရှိခဲ့သောကြောင့်ပင် ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် သူသည် ‘အလိုအလျောက် သိုင်းပညာကျင့်ကြံမှု’ စနစ်ကို အသုံးပြု၍ ၎င်းကို စတင် ပြောင်းလဲတိုးတက်စေခဲ့သည်။ တစ်ရက်လုံးလုံး ပြောင်းလဲခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။
“နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းကျော်ကြာ သုတေသနပြုခဲ့ပြီးနောက်မှာ ၊ နောက်ဆုံးတော့ ငါ ဒီမိုးကြိုးနတ်မင်း စစ်သူကြီးရဲ့ အဆင့်ကို ဝိညာဉ်အဆင့် အလယ်အလတ် အထိ မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့ပြီ ၊ ကောင်းကင်ဘေးဒဏ် စွမ်းအားတွေရယ် ၊ ၁ ချိုး ၄ မိုးကြိုးဝိညာဉ်ခန္ဓာတွေရယ်နဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်မယ်ဆိုရင် ၊ ဒါက တာအိုအဆင့် အနိမ့် ရဲ့ စွမ်းအားအထိ တိုးတက်လာဖို့ လုံလောက်တယ် ”
ဤမိုးကြိုးဘီလူး၏ အဆင့်မှာ ‘နှင်းခဲဖြင့် ပိတ်ဆို့ထားသော ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာ’ လောက် မစွမ်းထက်သော်လည်း ၊ ၎င်း၌ ကြီးမားသော အားသာချက်တစ်ခု ရှိ၏။ ၎င်းမှာ လင်းရန်ယန်ကိုယ်တိုင် ၎င်းကို တိုက်ရိုက် ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
“မိုးကြိုးနတ်မင်း စစ်သူကြီး တစ်ဦးတည်းနဲ့ဆိုရင် ကြာကြာခံမှာ မဟုတ်ပေမဲ့ ၊ ငါ့မှာ တိုက်ခိုက်မှု ခွဲဖြတ်ခြင်း ရှိသေးတယ် ၊ စစ်သူကြီး တစ်ဆယ့်ခြောက်ဦး... မင်းကို မတားနိုင်ဘူးဆိုတာ ငါ မယုံဘူး ”
ရုတ်တရက် လင်းရန်ယန်က ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်၏။
“ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း... ”
ထိုစဉ်မှာပင် ဧရာမ မိုးကြိုးနတ်မင်း စစ်သူကြီးမှာ ရုတ်တရက် နှစ်ဦးအဖြစ် ကွဲထွက်သွားပြီး ၊ ထို့နောက် ထိုနှစ်ဦးမှာ လေးဦးအဖြစ် ထပ်မံ ကွဲထွက်သွားတော့သည်။
အခန်း (၁၃၂) - လုံးဝဥဿုံ မှင်တက်သွားရခြင်း
လေးဦးသော စစ်သူကြီးများမှာ ရှစ်ဦး ၊ ထိုမှတစ်ဆင့် တစ်ဆယ့်ခြောက်ဦးအထိ ထပ်မံကွဲပွားသွားပြီးနောက် ၊ တစ်ဦးချင်းစီ၌ အမြင့်မီတာ သုံးထောင်စီရှိကြသော ၊ ခွန်အားချင်းလည်း အသူတူညီကြသည့် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ဘီလူးကြီး တစ်ဆယ့်ခြောက်ဦးအဖြစ် တိုက်ရိုက် ပြောင်းလဲသွားပါတော့သည် ။
“သွားကြစမ်း ၊ သူ့ကို ဆယ်မိနစ်လောက် တားထားပေးကြ ”
လင်းရန်ယန် သည် တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ လက်ကို ဝေ့ယမ်းကာ အမိန့်ပေးလိုက်ပါ၏ ။
“ဝူး... ”
“ဝူး... ”
“ဝူး... ”
တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ နက်ရှိုင်းလှသော အအေးဓာတ် အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ၊ မိုးကြိုးဘီလူး တစ်ဆယ့်ခြောက်ဦးမှာ ဧရာမ လျှပ်စီးတန်းကြီး တစ်ဆယ့်ခြောက်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ၊ အောက်ဘက်ရှိ သွေးအသူရာကြီးထံသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားပါတော့သည်။
“ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း... ”
ခရမ်းရောင် ကောင်းကင်ဘေးဒဏ် လျှပ်စီးတန်း တစ်ဆယ့်ခြောက်ခုမှာ သွေးအသူရာကြီး၏ ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ရိုက်ခတ်သွားပါ၏။ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ စွမ်းအားများကြောင့် သွေးအသူရာကြီး၏ ချပ်ဝတ်တန်ဆာမှာ တစ်ခဏချင်းအတွင်း ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့သည်။ အသူရာ မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်ကြီးပင်လျှင် ပေါက်ကွဲမှုဒဏ်ကြောင့် အပေါက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားရပါ၏။ ထိုအခါမှသာ ကောင်းကင်ဘေးဒဏ် စွမ်းအားသည် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများအပေါ် အဆမတန် ပြင်းထန်သော ဖိနှိပ်မှု ရှိသည်ကို လင်းရန်ယန် သတိရမိတော့သည်။
နောက်တစ်ခဏ၌ ကောင်းကင်ဘေးဒဏ် လျှပ်စီးတန်း တစ်ဆယ့်ခြောက်ခုမှာ မူလ နတ်မင်းစစ်သူကြီး ပုံစံများသို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားပြီး ၊ တစ်ဦးစီ၌ မီတာ ထောင်ချီရှည်လျားသော ဧရာမ ဓားကြီးများကို ကိုင်စွဲလျက် သွေးအသူရာကြီးထံသို့ ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ချလိုက်ကြပါ၏။
“ဝူး... ”
သွေးအသူရာကြီးမှာ နာကျင်လွန်းသဖြင့် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ၊ ဧရာမ ဘီလူးကြီး တစ်ဆယ့်ခြောက်ဦးနှင့် အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်ပါတော့သည် ၊ တစ်ဖက်နှင့်တစ်ဖက် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုကြောင့် ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါမှာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းလှသဖြင့် ၊ ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် မိုင်တစ်ရာအတွင်းရှိ အရာအားလုံးမှာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ပျက်စီးသွားရတော့သည်။
“ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း... ”
သို့သော်လည်း နှစ်ဖက်စလုံး အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်နေကြစဉ်မှာပင် ၊ ဝေးကွာလှသော အရပ်မှ ဧရာမ တောင်ကြီးတစ်လုံးမှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ကြွတက်လာ၏။ အဆုံးမဲ့သော မြေကမ္ဘာ ဝိညာဉ်စွမ်းအား များက မီတာ တစ်သောင်းမြင့်သော ထိုထိတ်လန့်ဖွယ် တောင်ထိပ်ကြီးကို ၊ အချင်း မီတာ သုံးထောင်ရှိသော စက်လုံးကြီးတစ်ခုအဖြစ် အတင်းအကျပ် ဖိသိပ်လိုက်တော့သည်။ အတိုင်းအဆမရှိသော စိတ်စွမ်းအား များမှာ မြေကမ္ဘာ ဝိညာဉ်စွမ်းအားနှင့် ပေါင်းစပ်သွားကာ ၊ ထိုထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ တောင်စက်လုံးကြီးကို ကောင်းကင်ယံထံသို့ သယ်ဆောင်သွား။
တောင်စက်လုံးကြီးမှာ အလွန်လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားတော့သည်။
မီတာ ၁၀,၀၀၀
မီတာ ၃၀,၀၀၀
မီတာ ၁၀၀,၀၀၀
မီတာ ၂၀၀,၀၀၀
လင်းရန်ယန်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အားလုံးကို အပြင်းအထန် အသုံးချလိုက်သည့်အခါ ၊ ဧရာမ တောင်စက်လုံးကြီးမှာ နောက်ဆုံး၌ မြေပြင်မှ အမြင့် ကီလိုမီတာ ၅၀၀ အထိ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။
“ကဲ... ‘ဥက္ကာခဲ ကျဆင်းခြင်း’ ဆိုတဲ့ တိုက်ကွက်နဲ့ မင်းကို ပွဲသိမ်းပေးရတော့မယ် ”
လင်းရန်ယန်က ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် ၊ လက်နှစ်ဖက်ကို အောက်သို့ ပြင်းထန်စွာ ဖိချလိုက်၏။
“ဝုန်း... ”
တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် စိတ်စွမ်းအား လှိုင်းပေါင်း ၆၂၅ ခုမှာ ဥက္ကာခဲကြီး၏ ထိပ်ပိုင်းကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဖိနှိပ်လိုက်တော့သည်။
“ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း... ”
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဧရာမ ကြယ်တာရာ မီးတောက် များမှာ ဥက္ကာခဲကြီးတစ်ခုလုံးကို လောင်ကျွမ်းစေကာ ၊ လျင်မြန်သော တွန်းကန်အားကို စတင်လိုက်တော့သည်။ တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ဧရာမ တောင်စက်လုံးကြီးမှာ ကြီးမားလှသော ဥက္ကာခဲကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ၊ အရာအားလုံးကို ချေမှုန်းဖျက်ဆီးမည့် အနေအထားဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ တဟုန်ထိုး ကျဆင်းလာ၏။
၎င်း၏ ကျဆင်းနှုန်းမှာ ပို၍ ပို၍ မြန်ဆန်လာတော့သည်။
မီတာ ၃၀၁,၃၀၀
မီတာ ၇,၀၀၀
မီတာ ၁၀,၀၀၀
ခဏမျှအတွင်းမှာပင် လင်းရန်ယန်ကိုယ်တိုင်ပင် ထိုအရှိန်ကို မမီတော့ချေ။သူသည် ဥက္ကာခဲကြီး၏ ထိပ်ပိုင်း၌ စိုက်ထူထားသော ဝမ်ယွန့် ဓားဆီသို့ ကိုယ်ရောင်ဖျောက် ကူးပြောင်းကာ တွန်းကန်အားကို ဆက်လက်ပေးနေရသည်။ နောက်ဆုံးအကြိမ်အဖြစ် လင်းရန်ယန်သည် ဝမ်ယွန့်ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွား၏။ ဤအချိန်တွင် ကျဆင်းနှုန်းမှာ တစ်စက္ကန့်လျှင် မီတာ နှစ်သောင်းကျော်ဆိုသော ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ။
“ဝူး... ”
မိုးကြိုးနတ်မင်း စစ်သူကြီး ငါးဦးကို ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်ပြီးဖြစ်သော သွေးအသူရာကြီးမှာ ၊ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ စွမ်းအားအတက်အကျကို အာရုံခံမိသည့်အခါ ခေါင်းကို အမြန် မော့ကြည့်လိုက်၏ ၊
“ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း... ”
သို့သော်လည်း သူ သတိလစ်မသွားခင် နောက်ဆုံးမြင်လိုက်ရသည်မှာ အပေါ်မှ ကျဆင်းလာသော ဧရာမ ပုံရိပ်ကြီးတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ နောက်တစ်ခဏ၌ မြေပြင်ကြီးတစ်ခုလုံး ပေါက်ကွဲထွက်သွား၏။
ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ရိုက်ခတ်မှုလှိုင်း များမှာ အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ ပြန့်နှံ့သွားပြီး ၊ မီတာ ထောင်ချီမြင့်သော မှိုပွင့်ပုံစံ မီးခိုးတိမ်တိုက်ကြီးမှာ ကောင်းကင်ယံသို့ လွင့်တက်သွားတော့သည်။ ကီလိုမီတာ တစ်ရာအတွင်းရှိ အရာအားလုံးမှာ တစ်ခဏချင်းအတွင်း နက်ရှိုင်းသော ချောက်ကမ္ဘာကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားရ၏ ၊ မြေပြင်ကြီးမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာပြီး ၊ ကီလိုမီတာ တစ်ထောင်အတွင်းရှိ သစ်ပင်များမှာ ထိုတုန်ခါမှုကြောင့် လဲပြိုကုန်ကြတော့သည်။
ကောင်းကင်ယံ မီတာ နှစ်သောင်းကျော်အထိ ပျံတက်သွားခဲ့သော လင်းရန်ယန်ပင်လျှင် ဤဖျက်ဆီးအားပြင်းသော ရိုက်ခတ်မှုလှိုင်းဒဏ်ကို ပြင်းထန်စွာ ခံလိုက်ရ၏။ သူသည် ကောင်းကင်အစွန်းဆီသို့ ကီလိုမီတာ အနည်းငယ်မျှ လွင့်စင်သွားပြီးမှ နောက်ဆုံး၌ ရပ်တန့်နိုင်တော့သည်။
“ပွက်... ”
လင်းရန်ယန်၏ ပါးစပ်မှ လတ်ဆတ်သော သွေးများ ပန်းထွက်လာ၏။
“အမလေး... ဒီစွမ်းအားက ဘယ်လိုဖြစ်လို့ ဒီလောက်တောင် ကြောက်ဖို့ကောင်းနေရတာလဲ ”
လင်းရန်ယန်မှာ အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူရင်း ရေရွတ်လိုက်မိ၏။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူသည် ဝေးဝေးတွင် ရှိနေခဲ့၍သာ မဟုတ်ပါက ဤရိုက်ခတ်မှုလှိုင်းက သူ့ကို ချက်ချင်း အသက်ပျောက်စေလိမ့်မည်။ အကယ်၍ ထိုသွေးအသူရာကြီးသာ ဤဒဏ်မှ လွတ်မြောက်နိုင်ဦးမည်ဆိုပါက သူသည် တကယ့်ကို သရဲမြင်နေရခြင်းပင် ဖြစ်လိမ့်မည် ။
“ငါ ထင်သားပဲ ၊ ဒီစိတ်စွမ်းအားက တကယ့်ကို သတ်ကွင်းသတ်ကွက် တိုက်ကွက်တစ်ခုပဲ ၊ နှမြောစရာကောင်းတာက စိတ်စွမ်းအား အဆင့်က ၅ ဒါမှမဟုတ် ၆ အထိ မရောက်သေးတာပဲ ၊ မဟုတ်ရင် ဒီထက်ကြီးတဲ့ တောင်ကိုတောင် ငါ မတင်နိုင်မှာ ”
လင်းရန်ယန်မှာ ရင်ထဲရှိ ခံစားချက်ကို မထိန်းနိုင်ဘဲ ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူသည် စိတ်စွမ်းအား၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုကို အရင်ကတည်းက သိရှိထားသော်လည်း ယခုကဲ့သို့ ထိတ်လန့်စရာကောင်းလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။
“ဒင်... ၊ ဂုဏ်ယူပါတယ် ၊ လေးစားအပ်ပါသော စမ်းသပ်မှုခံယူသူ ၊ သင်သည် အထပ်တစ်ထောင် စမ်းသပ်မှုမျှော်စင်၏ စစ်ဆေးမှုကို အောင်မြင်စွာ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပါပြီ ၊ ဆုလာဘ်များကို ယခု ထုတ်ပေးနေပါပြီ ၊ ကျေးဇူးပြု၍ ခေတ္တစောင့်ဆိုင်းပေးပါ ”
သို့သော်လည်း ထိုစဉ်မှာပင် ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ အီလက်ထရောနစ် အသိပေးသံမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။
“ဆုလာဘ်တွေ ရှိသေးတာလား ”
၎င်းကို ကြားသည်နှင့် လင်းရန်ယန်မှာ မျက်ခုံးပင့်မိသွား၏။ သို့တည်းမဟုတ် ဆုလာဘ်ဆိုသည်မှာ ဤနေရာမှ ထွက်ခွာခွင့်ရခြင်းကို ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်နေမည်လား မသိနိုင်သေးပေ။
“ဝုန်း... ”
သို့ပေမယ့် လင်းရန်ယန် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေစဉ်မှာပင် သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရှုခင်းများမှာ ရုတ်တရက် လိမ်ရှုံ့သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပါသည် ၊ နောက်တစ်ခဏ၌ သူ ရှိနေသော နေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
သူ ပြန်လည် ပေါ်လာသည့်အခါတွင်မူ ၊ အမည်မသိ သတ္တုစပ်များဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော ဟင်းလင်းပြင်၏ ဗဟိုချက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ။
“ဝုန်း... ”
ရုတ်တရက် လင်းရန်ယန်၏ ရှေ့မှောက်၌ ဟင်းလင်းပြင် လှိုင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာ၏။ ၎င်းနောက် ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ အလင်းတန်းတစ်ခု ကျဆင်းလာပြီး ၊ အနက်ရောင် တိုက်ပွဲဝင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာတစ်ခု လင်းရန်ယန်၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာတော့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထိုတန်ဆာ၏ ဘေး၌ အနက်ရောင်နှင့် ရွှေရောင်စပ်ထားသော တံဆိပ်ပြားတစ်ခုလည်း ပေါ်လာ၏။
“ဒင်... ၊ ဆုလာဘ်များ ထုတ်ပေးခြင်း - တာအိုအဆင့် အမြင့်ဆုံး တိုက်ပွဲဝင်ဝတ်စုံ - အသူရာ ၊ အထပ်တစ်ထောင် စမ်းသပ်မှုမျှော်စင် တံဆိပ်ပြား ၁ ခု ၊ ၊ ထို့အပြင် စိန့်အဆင့် ကျင့်စဉ်တစ်ခုနှင့် စိန့်အဆင့် တာအိုအတတ်ပညာ တစ်ခုအား လဲလှယ်နိုင်သော အရည်အချင်း ”
ကွန်ပျူတာဆန်ဆန် အသိပေးသံမှာ လင်းရန်ယန်၏ စိတ်အာရုံထဲသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကူးစက်လာတော့သည်။ ထိုအသိပေးချက်ကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ လင်းရန်ယန်၏ မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များမှာ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွား၏။
တာအိုအဆင့် အမြင့်ဆုံး ဝတ်စုံ ဆိုသော ဆုလာဘ်မှာ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် များစွာ ပိုမိုကြီးမားလှသည်။ မူလက သူသည် ဤစမ်းသပ်မှုမျှော်စင်မှာ ‘တာအိုအရှင်သခင်’ အဆင့်ရှိသော အစွမ်းထက်သူတစ်ဦး ချန်ထားရစ်ခဲ့သည့် အမွေအနှစ်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ၊ ယခုအခါတွင်မူ သူသည် ဤမျှော်စင်ကို အလွန်အမင်း လျှော့တွက်ခဲ့ကြောင်း သိရှိသွားပြီ ၊ အောင်မြင်စွာ ကျော်ဖြတ်နိုင်ရုံနှင့် ရရှိသော ဆုလာဘ်မှာပင် တာအိုအဆင့် အမြင့်ဆုံး ဝတ်စုံ ဖြစ်နေသည်။
၎င်းအပြင် ယခင်က သူ သတ်ခဲ့သော မိစ္ဆာရဟန်း၏ စကားအရဆိုလျှင် ၊ အထပ်တစ်ထောင် စမ်းသပ်မှုမျှော်စင်ကို အောင်မြင်ခြင်းမှာ အငယ်တန်း တပည့်များအတွက် စမ်းသပ်မှုတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်၏။ ဤသို့ တွေးမိသည်နှင့် လင်းရန်ယန်မှာ လုံးဝဥဿုံ မှင်တက်သွားရတော့သည်။ တာအိုအရှင်သခင် အထက်တွင် ‘မသေမျိုး’ အဆင့်သို့ မရောက်ခင် အခြားသော အဆင့်များစွာ ရှိနေသေးပုံ ရ၏။
သို့သော်လည်း စဉ်းစားကြည့်လျှင် ဤသည်မှာ ဖြစ်နိုင်သည်။ စစ်မှန်သောအရှင်သခင် အဆင့်ရှိသူများမှာ ဂြိုဟ်တစ်လုံးကို ဖျက်ဆီးနိုင်သော အဆင့်သို့ မရောက်သေးဘဲ ၊ တာအိုအရှင်သခင်များမှာမူ အလွန်ဆုံး ဂြိုဟ်ဖျက်ဆီးနိုင်သော အဆင့်တွင်သာ ရှိကြ၏။ သို့ပေမယ့် ကမ္ဘာမြေထက် အဆပေါင်း သန်းချီကြီးမားသော နေမင်းကဲ့သို့ ကြယ်တစ်လုံးကို ဖျက်ဆီးရန်မှာမူ တာအိုအရှင်သခင်တစ်ဦး လုံးဝ မတတ်နိုင်သော အရာပင် ဖြစ်၏။ အကယ်၍ မသေမျိုးအဆင့်ရှိသော အစွမ်းထက်သူတစ်ဦးက နေမင်းကိုပင် မဖျက်ဆီးနိုင်ပါက ၊ ထိုအဆင့်မှာ အနည်းငယ် နိမ့်ကျလွန်းသည်။
၎င်းအပြင် မိစ္ဆာရဟန်း၏ စကားအရ ကမ္ဘာမြေ တည်ရှိရာ နေရာမှာ အလွန်ပင် ခေါင်းပါးငြိမ်သက်သော နေရာတစ်ခု ဖြစ်ရမည်။ ထို့ကြောင့်လည်း တစ်ဖက်လူက ထိုကဲ့သို့သော နေရာမှ ထွက်လာပြီး အထပ်တစ်ထောင်မြောက်အထိ ရောက်ရှိလာနိုင်သည်ကို အံ့သြနေခြင်းပင် ဖြစ်၏။ ကမ္ဘာမြေ၏ အပြင်ဘက် ၊ ထို ‘အရှေ့ဘက် တိုက်ကြီး’ ၊ ထို ‘ကျင့်ကြံခြင်း ကြယ်စင်နယ်မြေ’ ဆိုသည်မှာ ပိုမိုကျယ်ပြောလှသော ကမ္ဘာကြီးတစ်ခု ဖြစ်နေလိမ့်မည်။
ဤသို့ တွေးမိသည့်အခါ လင်းရန်ယန်က ပြုံးလိုက်တော့သည်။
“ရှေ့ဆက်သွားရင် စိတ်ဝင်စားစရာတွေ အများကြီး ရှိနေဦးမယ့်ပုံပဲ ၊ ဒီကမ္ဘာကြီးက တကယ်ကို ပျင်းစရာ မကောင်းတော့ပါဘူး ”
လင်းရန်ယန်က ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်၏။ ထို့နောက် သူသည် တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ အသူရာ ဝတ်စုံထံသို့ တိုက်ရိုက် လျှောက်သွားကာ ၎င်းကို ယူလိုက်ပြီး ၊ သွေးဖြင့် အသိအမှတ်ပြုသည့် စနစ် ကို ပြုလုပ်ကာ ပိုင်ဆိုင်ကြောင်း အတည်ပြုလိုက်တော့သည်။
အခန်း (၁၃၃) - ခေါင်းပါးသော နယ်မြေ
“ဝုန်း... ”
လင်းရန်ယန် ၏ လတ်ဆတ်သော သွေးစက်များမှာ ဝတ်စုံပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ၊ သူနှင့် ထိုဝတ်စုံအကြားရှိ ဆက်နွှယ်မှုမှာ အလွန်တရာ နီးကပ်သွားသည်ကို လင်းရန်ယန် အထင်အရှား ခံစားလိုက်ရတော့သည်။
နောက်တစ်ခဏ၌ ထိုဝတ်စုံမှာ အနက်ရောင် အရည်များအဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး ၊ လင်းရန်ယန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် စီးဆင်းကာ သူ့ကို လုံးဝ လွှမ်းခြုံသွား၏။ ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသူရာဝတ်စုံကို ကြည့်ရင်း ၊ ၎င်းထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ အရှိန်အဝါကို လင်းရန်ယန် ခံစားနေရ၏။
“အကယ်၍ ဒါကို အရင်ကတည်းက ရထားမယ်ဆိုရင် ၊ အဲဒီ မိစ္ဆာရဟန်းကို ငါ တစ်ယောက်တည်းနဲ့တင် အနိုင်ပိုင်းလို့ ရတာပေါ့ ”
လင်းရန်ယန်က ရင်ထဲရှိ ခံစားချက်ကို မထိန်းနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်မိတော့သည်။
၎င်းအပြင် ဤအသူရာ ဝတ်စုံမှာ တကယ့်ကို အဆင့်မြင့် ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်၏။ ၎င်းသည် လင်းရန်ယန်ကိုယ်တိုင် သန့်စင်ထားသော ပြီးပြည့်စုံသည့် အဆင့်မီ ဝတ်စုံထက် များစွာ နိမ့်ကျနေဦးမည် ဖြစ်သော်လည်း ၊ ၎င်း၏ အခြေခံအဆင့် မှာမူ အလွန်မြင့်မားလှသည်။ အချိန်တိုအတွင်း၌ လင်းရန်ယန်သည်ပင် ဝိညာဉ်အဆင့် အမြင့်ဆုံး ပြီးပြည့်စုံသော ဝတ်စုံ မျိုးကို မသန့်စင်နိုင်သေးချေ ၊ တာအိုအဆင့် ဆိုသည်မှာမူ ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ပါ။
“ဒင်... ၊ ဂုဏ်ယူပါတယ် အရှင် ၊ တာအိုအဆင့် အမြင့်ဆုံး ဝတ်စုံ - အသူရာ ကို ရရှိပိုင်ဆိုင်ခဲ့ပါပြီ ”
“အသူရာ - စိန့်အဆင့် လက်နက်ပညာရှင် ‘အသူရာ မြင့်မြတ်သောဘုရင်’ သန့်စင်ထားသော တာအိုအဆင့် အမြင့်ဆုံး ဝတ်စုံ ဖြစ်သည်၊ ၎င်းသည် မြင့်မြတ်အဆင့်အောက် တိုက်ခိုက်မှုများ၏ ၉၀ ရာခိုင်နှုန်းသော ဒဏ်ကို ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိသည် ”
“မြင့်မြတ်အဆင့် တိုက်ခိုက်မှုများကို ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ ဒဏ်ခံနိုင်စွမ်း ပေးသည် ”
“၎င်းသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို ၅၀၀ ရာခိုင်နှုန်း မြှင့်တင်ပေးမည်ဖြစ်ပြီး ၊ အမြင့်ဆုံး ကန့်သတ်ချက်မှာ မြင့်မြတ်အရှင် ပထမအဆင့် အထိ ဖြစ်သည် ”
အသိပေးချက် နှစ်ခု ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာ၏။
“ဒီအစွမ်းက တကယ့်ကို ကောင်းကင်ကို ဆန့်ကျင်နေတာပဲ ၊ ငါ့ကို ထိမှန်တဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေက မူလစွမ်းအားရဲ့ ဆယ်ပုံတစ်ပုံပဲ ရှိတော့မယ်လို့ ဆိုလိုတာလား ၊ ပြီးတော့ ငါ့ရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကိုလည်း ငါးဆအထိ မြှင့်ပေးနိုင်သေးတယ် ”
“ဒီငါးဆ မြှင့်တင်မှုနဲ့ဆိုရင် ၊ ငါ့ရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားက မိုးကြိုးဝိညာဉ်ခန္ဓာနဲ့ နှင်းခဲဝိညာဉ်ခန္ဓာတွေကို သီးခြားစီ သုံးတာထက် အများကြီး ပိုစွမ်းသွားမှာပဲ ၊ တကယ်တော့ ဒါက ဒြပ်စင်ငါးပါး ဝိညာဉ်ခန္ဓာကို သုံးပြီး ထုတ်လွှတ်တဲ့ စွမ်းအားနဲ့တောင် နီးနီးကပ်ကပ် ရှိနေပြီ ”
“အကယ်၍ ငါက ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကျင့်စဉ်နဲ့ တာအိုအတတ်ပညာတွေကိုသာ ကျင့်ကြံနိုင်မယ်ဆိုရင် ၊ ငါ့ရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားက ဒြပ်စင်ငါးပါး ဝိညာဉ်ခန္ဓာကို လုံးဝ ကျော်ဖြတ်သွားမှာပဲ ”
ဤဂုဏ်သတ္တိများကို ကြည့်ရင်း လင်းရန်ယန်မှာ ရင်ထဲမှ အံ့သြမှုကို မထိန်းနိုင်တော့ချေ။ ဤတာအိုအဆင့် အမြင့်ဆုံး ဝတ်စုံက ပေးစွမ်းသော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် မြှင့်တင်မှုမှာ တကယ့်ကို ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းလှသည်။ ဤသည်မှာ လင်းရန်ယန်တွင် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကျင့်စဉ်များနှင့် တာအိုအတတ်ပညာများ မရှိသေး၍သာ ဖြစ်၏။ အကယ်၍သာ ရှိခဲ့လျှင် ၊ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကျင့်ကြံသူ ဆိုသည်မှာ လင်းရန်ယန်၏ အစွမ်းထက်ဆုံးသော တိုက်ခိုက်ရေး ပုံစံတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်။
“ဒါနဲ့... ငါ မြင့်မြတ်အဆင့် ကျင့်စဉ်တစ်ခုနဲ့ စိန့်အဆင့် တာအိုအတတ်ပညာတစ်ခုကိုလည်း ရထားသေးတယ် မဟုတ်လား ၊ ဒါပေမဲ့ အခု ငါ့အတွက် လိုအပ်နေတာက ကျင့်စဉ် နှစ်မျိုးနဲ့ ဝိညာဉ်ရေးရာ ကျွမ်းကျင်မှု နှစ်မျိုးပဲ ”
“တစ်ခုက ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အမျိုးအစား ဖြစ်ရမယ် ၊ နောက်တစ်ခုကတော့ ငါ့ရဲ့ စိတ်စွမ်းအား ကို မြှင့်တင်ပေးမယ့် ဝိညာဉ်အမျိုးအစား ဖြစ်ရမယ် ”
လင်းရန်ယန်သည် ထိုကိစ္စကို ချက်ချင်းပင် ပြန်လည် အမှတ်ရလိုက်တော့သည်။ သေချာပေါက်ပင် ယခုတစ်ကြိမ် အထပ်တစ်ထောင်မြောက်ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည့် ဆုလာဘ်အပြင် ၊ သူ့တွင် ထုတ်ယူရန် ကျန်ရှိနေသေးသော မစ်ရှင်ဆုလာဘ်များလည်း ရှိနေသေး၏။
“စနစ်... အခု ငါ့ရဲ့ အမှတ်ပေးမှုကို အဆုံးသတ်လိုက်မယ်ဆိုရင် ၊ ဘယ်လို အဆင့်မျိုး ရနိုင်မလဲ ”
လင်းရန်ယန်က စနစ်ကို မေးမြန်းလိုက်တော့သည်။
“ဒင်... ၊ သင်သည် SS အဆင့်ကို ရရှိနိုင်သည် ”
အသိပေးသံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။ ဤအသိပေးသံကြောင့် လင်းရန်ယန်မှာ မျက်မှောင်ကြုတ်မိသွားတော့သည် ။ SS အဆင့်ဆိုသည်မှာ ကောင်းပါသော်လည်း ၊ တစ်ခုခု လိုအပ်နေသေးသလို ခံစားလိုက်ရ၏။
“ဟုတ်သားပဲ... အပြင်ဘက်မှာ ဘာလို့ ကောင်းကင်ယံအပြည့် နှင်းတွေ ပေါက်ကွဲထွက်နေရတာလဲ ဆိုတာကို ငါ မသိရသေးဘူး ”
ရုတ်တရက် လင်းရန်ယန်၏ မျက်ဝန်းများမှာ တောက်ပသွားပြီး ၊ SSS အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်မည့် နည်းလမ်းကို ရှာတွေ့သွားတော့သည်။ ၎င်းမှာ ဒုတိယမြောက် ဆုလာဘ်ပစ္စည်းတွင် ရှိနေနိုင်၏။ လင်းရန်ယန်သည် တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ သူ၏ လက်ထဲသို့ တံဆိပ်ပြား ကို ချက်ချင်း ယူဆောင်လိုက်တော့သည်။
“ဒင်... ၊ ဂုဏ်ယူပါတယ် အရှင် ၊ အထပ်တစ်ထောင် စမ်းသပ်မှုမျှော်စင် အောင်မြင်မှု တံဆိပ်ပြား ကို ရရှိပိုင်ဆိုင်ခဲ့ပါပြီ ”
“အောင်မြင်မှု တံဆိပ်ပြား - ဤတံဆိပ်ပြားမှာ အထပ်တစ်ထောင် စမ်းသပ်မှုမျှော်စင်၏ အထပ်တစ်ထောင်မြောက်ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်သူများသာ ပိုင်ဆိုင်နိုင်သည့် တံဆိပ်ပြား ဖြစ်သည် ”
“ဤတံဆိပ်ပြားတွင် - အထပ် ၁၀၀ တံဆိပ်ပြား ၊ အထပ် ၃၀၀ တံဆိပ်ပြား ၊ အထပ် ၉၉၉ တံဆိပ်ပြား နှင့် အောင်မြင်မှု တံဆိပ်ပြားတို့ ပါဝင်ပါသည် ”
“ထို့အပြင် အောင်မြင်မှု တံဆိပ်ပြားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူများသည် အထပ်တစ်ထောင် စမ်းသပ်မှုမျှော်စင်အပေါ်တွင် အဆင့်မြင့် လုပ်ပိုင်ခွင့် ကို ရရှိမည် ဖြစ်သည် ၊ လုပ်ပိုင်ခွင့်ဆိုင်ရာ အသေးစိတ် အကြောင်းအရာများကိုမူ အရှင်ကိုယ်တိုင် ရှာဖွေကြည့်ရှုပါရန် ”
အသိပေးသံမှာ လင်းရန်ယန်၏ စိတ်အာရုံထဲသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကူးစက်လာ၏။
“ဝုန်း... ”
သို့သော်လည်း အသိပေးသံ အဆုံးသတ်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ၊ အဆုံးမဲ့သော ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ အလင်းတန်းများ ပေါ်ထွက်လာပြီး ၊ ဖြည်းဖြည်းချင်းပင် အဘိုးအိုတစ်ဦး၏ ပုံသဏ္ဌာန်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ လင်းရန်ယန်သည် ထိုအဘိုးအိုကို မြင်သည်နှင့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိ၏။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် တစ်ဖက်လူထံမှ မည်သည့် သက်ရှိအငွေ့အသက်ကိုမျှ သူ အာရုံမခံနိုင်သောကြောင့်ပင် ၊ တစ်ဖက်လူမှာ လူသားတစ်ဦး မဟုတ်နိုင်ချေ။
“ဒီလို အအေးလွန် စမ်းသပ်မှုနယ်မြေ လိုမျိုး ခေါင်းပါးတဲ့ နေရာမှာ ၊ မင်းလိုမျိုး ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ပေါ်ထွက်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ဘူး ၊ တကယ့်ကို ရှားပါးလှတယ် ”
အဘိုးအိုက လင်းရန်ယန်ကို ကြည့်ကာ ၊ သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ အံ့သြမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။
“အကြီးအကဲ... အကြီးအကဲ ပြောတဲ့ ‘အလွန်အေးမြတဲ့ စမ်းသပ်မှုနယ်မြေ’ နဲ့ ‘ခေါင်းပါးတဲ့ နေရာ’ ဆိုတာ ကမ္ဘာမြေကို ဆိုလိုတာလား ”
လင်းရန်ယန်က သူ၏ ထင်မြင်ချက်ကို အလျင်အမြန်ပင် မေးမြန်းလိုက်တော့သည်။
“ဟုတ်ပါတယ်... အဲဒါ ကမ္ဘာမြေပါပဲ”
အဘိုးအိုက သူ၏ မုတ်ဆိတ်ရှည်ကြီးကို အသာအယာ ပွတ်သပ်လိုက်၏။
“ငါ့ကိုယ်ငါ အရင် မိတ်ဆက်ပါရစေဦး ၊ ငါက ဒီအထပ်တစ်ထောင် စမ်းသပ်မှုမျှော်စင်ရဲ့ ကိရိယာဝိညာဉ် ပါ ၊ မင်း ငါ့ကို တာအဘိုး လို့ ခေါ်နိုင်တယ် ”
“ဒီအထပ်တစ်ထောင် စမ်းသပ်မှုမျှော်စင်ဆိုတာ ၊ ရှေးဟောင်းမသေမျိုးခေတ် တုန်းက ၊ တရားမဝင်တဲ့ခေတ် မတိုင်ခင် ၊ ကြီးမြတ်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးက လူ့လောကမှာရှိတဲ့ ပါရမီရှင်တွေကို စမ်းသပ်ဖို့အတွက် ဖန်တီးခဲ့တဲ့ မသေမျိုးလက်နက် တစ်ခုပဲ ”
အဘိုးအိုက သူ၏ ရှေ့မှ လင်းရန်ယန်ကို ကြည့်ကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောပြလိုက်တော့သည် ၊ သူ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ လင်းရန်ယန်မှာ အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်မိ၏။ ဤအရာကြီးက တကယ့်ကို မသေမျိုးလက်နက် တစ်ခု ဖြစ်နေသည်။
“ဒီမှာ စုစုပေါင်း စမ်းသပ်မှု သုံးမျိုး ရှိတယ် ၊ ပထမဆုံး စမ်းသပ်မှုကတော့ ၊ အခု မင်း ကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့ အထပ် ၁၀၀၀ ရှိတဲ့ အခြေခံ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် မျှော်စင်ပဲ ”
“ဒုတိယ စမ်းသပ်မှုကတော့ စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်မှု စမ်းသပ်မှု ”
“တတိယ စမ်းသပ်မှုကတော့ နားလည်နိုင်စွမ်း စမ်းသပ်မှု ”
“အဲဒီထဲမှာ အခြေခံ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် မျှော်စင် စမ်းသပ်မှုက အရှင်းဆုံးပဲ ၊ ရှေးဟောင်းမသေမျိုးခေတ်ကနေ အခုအထိ ၊ ရေတွက်လို့မရတဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်းမှာ ၊ စမ်းသပ်မှု သုံးမျိုးစလုံးကို အထပ် ၁၀၀၀ အထိ တစ်ပြိုင်နက်တည်း အောင်မြင်ခဲ့တဲ့သူက တစ်သောင်းတောင် မပြည့်ဘူး ”
“ဒါပေမဲ့ အခြေခံ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် မျှော်စင်ကို အောင်မြင်ခဲ့တဲ့သူကတော့ ထရီလီယံပေါင်းများစွာ ရှိခဲ့ဖူးတယ် ”
အဘိုးအိုက လင်းရန်ယန်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှင်းပြလိုက်သည့်အခါ ၊ လင်းရန်ယန်၏ မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များမှာ ပြင်းထန်စွာ ကျုံ့သွားတော့သည်။ ဤအထပ် ၁၀၀၀ စမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်သူပေါင်း ထရီလီယံချီ ရှိသည်ဟူသော စကားမှာအလွန် ထူးစမ်းလွန်းလှ၏။
“ပါရမီရှင်တွေက တကယ်ပဲ အဲဒီလောက်တောင် များတာလား ”
လင်းရန်ယန်မှာ လုံးဝ တုန်လှုပ်သွားရတော့သည်။
“ထရီလီယံပေါင်းများစွာဆိုတာ အများကြီးလို့ မင်း ထင်နေတာလား ၊ မဟုတ်ပါဘူး ”
သို့သော်လည်း လင်းရန်ယန်၏ အံ့သြနေမှုကို မြင်သည့်အခါ ၊ အဘိုးအိုက လင်းရန်ယန် ဘာတွေးနေသည်ကို သိရှိသဖြင့် စိတ်ပျက်လက်ပျက် ခေါင်းခါပြလိုက်၏။
“ဒီအထပ်တစ်ထောင် စမ်းသပ်မှုမျှော်စင်ကို ဖန်တီးခဲ့တာ ထရီလီယံပေါင်းများစွာသော နှစ်တွေ ရှိခဲ့ပြီ ၊ ပြီးတော့ ဒီမျှော်စင်မှာ ၊ စုစုပေါင်း ကြီးမြတ်တဲ့ စမ်းသပ်မှု နယ်မြေ ဆယ်ခု ရှိတယ် ၊ အဲဒါတွေကတော့ အအေးလွန် နယ်မြေ ၊ ယင်နှင့်ယန် မြင့်မြတ်တဲ့ နယ်မြေ ၊ အလင်းနယ်မြေ ၊ အမှောင်နယ်မြေ ၊ သက်ရှိနယ်မြေ ၊ မိုးကြိုးနယ်မြေ... နဲ့ နောက်ထပ် တခြားနယ်မြေတွေပဲ ၊ အဲဒီထဲမှာ အအေးလွန် နယ်မြေရဲ့ တည်နေရာက အထူးခြားဆုံးပဲ ၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒီနေရာက ဒဏ္ဍာရီလာ ‘မျိုးနွယ်စု ကြယ်စင်’ ဖြစ်နေလို့ပဲ ၊ ဒီနေရာမှာ လူဦးရေ သိပ်မများပေမဲ့ ၊ တခြားသော ကြီးမြတ်တဲ့ စမ်းသပ်မှု နယ်မြေတွေမှာတော့ လူဦးရေက အတိုင်းအဆ မရှိဘူး ၊ ဥပမာ လူဦးရေ အနည်းဆုံးဖြစ်တဲ့ သက်ရှိနယ်မြေကို ကြည့်မလား ၊ အဲဒါက ကျင့်ကြံခြင်း ကြယ်စင်နယ်မြေ ရဲ့ ခေါင်းပါးတဲ့ ဒေသ မှာ တည်ရှိတာ ၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီ ကြယ်စင်နယ်မြေက ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ သက်ရှိဂြိုဟ်တွေ ၊ ဆိုလိုတာက ကမ္ဘာမြေလို ဂြိုဟ်မျိုးတွေကတော့ ၊ အတိုင်းအဆမရှိ များပြားလှတယ် ၊ အရေအတွက်နဲ့ တွက်မယ်ဆိုရင် ၊ သန်းပေါင်း ရာနဲ့ချီတဲ့ ယူနစ်တွေနဲ့ တွက်ရလိမ့်မယ် ၊ ဒါတောင်မှ အဲဒါက ခေါင်းပါးတဲ့ ဒေသပဲ ရှိသေးတယ် ၊ ဒီထက် ပိုပြီး ကြီးမားတဲ့ ဒေသတွေ အများကြီး ရှိသေးတယ် ၊ အဲဒီမှာရှိတဲ့ ဂြိုဟ်တွေရဲ့ အရေအတွက်က ခေါင်းပါးတဲ့ ဒေသထက် အဆပေါင်း များစွာ ပိုများတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်များပြားလှတဲ့ ဂြိုဟ်တွေထဲကမှ ၊ နှစ်စဉ် အထပ်တစ်ထောင် စမ်းသပ်မှုမျှော်စင်ကို အောင်မြင်တဲ့သူက လက်ချိုးရေလို့ ရတယ် ၊ အခုရော ထရီလီယံပေါင်းများစွာ ဆိုတာ များသေးတယ်လို့ ထင်သေးလား”
အဘိုးအိုက လင်းရန်ယန်ကို ကြည့်ကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောပြလိုက်တော့သည်။
“ဟဲဟဲ... ကျွန်တော့်ရဲ့ အမြင်က အရမ်း ကျဉ်းမြောင်းသွားခဲ့တယ် ”
လင်းရန်ယန်က အရှက်ပြေ ချောင်းဟန့်လိုက်သော်လည်း ၊ သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင်မူ ထိုထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ကိန်းဂဏန်းများကြောင့် အဆုံးမဲ့သော တုန်လှုပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ ဤမျှ ကြီးမားလှသော ကမ္ဘာတွေထဲမှာ... လူဦးရေက ဘယ်လောက်တောင် များပြားနေမလဲ ဆိုသည်မှာ တွေးကြည့်လို့ပင် မရပေ။
အခန်း (၁၃၄) - ရုတ်တရက် အလင်းပွင့်သွားသော ခဏ
‘သုည’ ဆိုသည့် စာလုံး ဆယ်လုံး... ၎င်းမှာ ဂြိုဟ်ပေါင်း ဘီလံယံ ဆယ်ဂဏန်းမျှသာ မဟုတ်ချေ။
၎င်းမှာ သုည စုစုပေါင်း ဆယ်လုံးတိုင်တိုင် ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာပင် ခေါင်းပါးလှသည့် ကြယ်စင်နယ်မြေ၏ အခြေအနေသာ ရှိသေး၏။ ဤလောကကြီးသည် လင်းရန်ယန် စိတ်ကူးထားသည်ထက် များစွာ ပိုမိုကျယ်ပြောလွန်းလှသည် ။
ဤမျှ များပြားလှသော လူသားများထဲမှမှ ၊ တစ်နှစ်လျှင် လူအနည်းငယ်သာ တိုက်ခိုက်ရေးမျှော်စင်၏ အထပ်တစ်ထောင်မြောက်ကို အောင်မြင်နိုင်သည်ဆိုသော အချက်မှာ ၊ အချိုးအစားအရ ကြည့်လျှင် တကယ့်ကို မယုံနိုင်စရာ ကောင်းလှသည်။
“ကဲ... အခြေခံ အကြောင်းအရာတွေကိုတော့ သိပြီဆိုတော့ ၊ မင်း သိချင်တာ ရှိရင် မေးနိုင်ပြီ ”
လင်းရန်ယန်တစ်ယောက် ဤလောကကြီး၏ ကျယ်ပြောမှုကို နားလည်သွားသည်ကို မြင်သည့်အခါ ၊ တာအဘိုး က သူ၏ မုတ်ဆိတ်ရှည်ကို အသာအယာ ပွတ်သပ်လိုက်၏။ ကမ္ဘာမြေကဲ့သို့ သေးငယ်သော နေရာတစ်ခုမှ လူသားတစ်ဦးအဖို့ ၊ စကြာဝဠာကြီး မည်မျှ ကျယ်ပြောသည်ကို စိတ်ကူးကြည့်ရန်မှာ အလွန်ပင် ရှားပါးလှသော ကိစ္စပင် ဖြစ်သည်။
၎င်းအပြင် သူ ပြောပြလိုက်သော အချက်အလက်များမှာ လင်းရန်ယန် ထိတ်လန့်သွားမည် စိုးသဖြင့် ၊ အလွန်အမင်း လျှော့ပေါ့၍ ပြောပြထားခြင်းသာ ရှိသေး၏ သူသည် အလွန်သေးငယ်သော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကိုသာ ဖော်ပြခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သက်ရှိဂြိုဟ်အားလုံးမှာ ကမ္ဘာမြေကဲ့သို့ သေးငယ်သည် မဟုတ်ဘဲ ၊ ကမ္ဘာမြေထက် သေးငယ်သော ဂြိုဟ်ဟူ၍လည်း မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်၏။ သို့သော်လည်း နေမင်းထက် အဆပေါင်း များစွာ ပိုမိုကြီးမားသော ဂြိုဟ်များမှာမူ နေရာအနှံ့ ရှိနေကြသည်။
ဥပမာအားဖြင့် လင်းရန်ယန် အစောပိုင်းက တွေ့ခဲ့သော လှံကိုင် ပါရမီရှင်ကို ကြည့်လျှင် သိနိုင်၏။ သူသည် ကျင့်ကြံခြင်း ကြယ်စင်နယ်မြေရှိ ဒုတိယအဆင့် ဂိုဏ်းတစ်ခုမှ ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ဂိုဏ်းမှာ အချင်းကို အလင်းနှစ် များဖြင့် တိုင်းတာရသော ရှေးဟောင်းကြယ်ကြီးတစ်လုံးပေါ်တွင် အခြေစိုက်ထားခြင်း ဖြစ်၏။ အလင်းနှစ် ဆိုသည်မှာ... ထိုရှေးဟောင်းကြယ်ကြီးအတွင်းသို့ ကမ္ဘာမြေပေါင်း မည်မျှ ထည့်သွင်းရမည်ကို စဉ်းစားကြည့်ရုံနှင့် သိနိုင်သည်။
သေချာပေါက်ပင် လင်းရန်ယန်၏ ပါရမီမျိုးနှင့်ဆိုလျှင် ၊ သူက စကားတစ်ခွန်း ပြောလိုက်ရုံဖြင့် ပထမအဆင့် ဂိုဏ်းကြီးများအားလုံးက သူ့ကို ဖိတ်ခေါ်ကြလိမ့်မည်။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုကဲ့သို့သော ဂိုဏ်းကြီးများပင်လျှင် ရာစုနှစ်တစ်ခု၌ ဤကဲ့သို့သော ပါရမီရှင်မျိုး တစ်ဦးသာ ပေါ်ထွက်လေ့ရှိသောကြောင့်ပင် ဖြစ်၏။
“ဒါဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် အားမနာတမ်းပဲ မေးပါရစေ ၊ ကျွန်တော့်မှာ မေးခွန်း အချို့ ရှိပါတယ် ”
“ပထမဆုံးအနေနဲ့ ၊ ကမ္ဘာမြေနဲ့ ဆက်သွယ်ထားတဲ့ ဟင်းလင်းပြင် အက်ကြောင်းတွေကနေ ဘာလို့ အအေးဓာတ်တွေ ဒီလောက် ထွက်နေရတာလဲ ၊ ပြီးတော့ နှင်းမိစ္ဆာ တွေက ဘာလို့ ရုတ်တရက် များလာရတာလဲ ၊ ဒုတိယ မေးခွန်းကတော့ ၊ ကျွန်တော် ကမ္ဘာမြေကနေ ထွက်ခွာပြီး အကြီးအကဲ ပြောတဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း ကြယ်စင်နယ်မြေကို ဘယ်လို သွားရမလဲ ၊ အအေးလွန် နယ်မြေ ထဲက လူတွေကော အပြင်လောကကို ဘယ်လို ထွက်နိုင်မလဲ ၊ အော်... နောက်တစ်ခုက ၊ တာအိုအရှင်သခင် ရဲ့ အထက်မှာ ရှိတဲ့ အဆင့်တွေက ဘာတွေလဲ ”
လင်းရန်ယန်မှာ သူ၏ ရင်ထဲရှိ သိလိုသမျှ မေးခွန်းများကို အကုန်အစင် မေးမြန်းလိုက်သည်။ သူ၏ မစ်ရှင် အောင်မြင်မှုမှာ ဤအဖြေများပေါ်တွင် မူတည်နေသောကြောင့်ပင် ဖြစ်၏။
“မင်း ပြောတဲ့ အအေးဓာတ်ဆိုတာက အအေးလွန် နယ်မြေနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ပါဘူး ၊ အဲဒီနယ်မြေနဲ့ ကမ္ဘာမြေအကြားက လမ်းကြောင်းတွေက ကမ္ဘာဦးကတည်းက ရှိနေခဲ့တာ ၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီ တည်နေရာတွေက အချိန်တစ်ခုကြာတိုင်းမှာ ပြောင်းလဲတတ်တယ် ”
“လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင့်ငါးရာတုန်းက ၊ အဲဒီ လမ်းကြောင်းတွေက ဟိမဝန္တာ တောင်တန်းတွေရဲ့ အပေါ်မှာပဲ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် သွားပွင့်ခဲ့တာ ၊ လတ်တလော ဖြစ်နေတဲ့ နှင်းမုန်တိုင်းတွေကတော့ ၊ ‘နှင်းမိစ္ဆာဘုရင်’ လို့ ခေါ်တဲ့ ကောင်တစ်ကောင်က လမ်းကြောင်းတစ်ခုရဲ့ ဘေးမှာ အိပ်ပျော်နေလို့ပဲ ၊ သူ့ရဲ့ အရှိန်အဝါက ကြောက်စရာကောင်းလွန်းတော့ ၊ အောက်ခြေက နှင်းမိစ္ဆာတွေက ကြောက်ပြီး အက်ကြောင်းတွေထဲကနေ ထွက်ပြေးကြတာပေါ့ ၊ အပြင်မှာ ရှိနေတဲ့ အဲဒီ ကောင်လေးကို လွှတ်ပြီး သူ့ကို မောင်းထုတ်ခိုင်းလိုက်ရင် ပြဿနာ ပြေလည်သွားလိမ့်မယ် ၊ ငါ နေရာကို မှတ်သားပေးထားပြီးသား ”
တာအဘိုးကြီးက တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ လင်းရန်ယန်၏ မေးခွန်းများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှင်းပြလိုက်တော့ သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်ဖြင့် အသာအယာ တို့လိုက်သည့်အခါ ၊ ဟင်းလင်းပြင် အက်ကြောင်း၏ တည်နေရာများကို လင်းရန်ယန်၏ စိတ်ထဲသို့ ပေးပို့လိုက်၏။ ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့် ခဏ၌ လင်းရန်ယန် အရာအားလုံးကို နားလည်သွားတော့သည်။
“အကြီးအကဲကို ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ် ”
သူသည် အလျင်အမြန်ပင် လက်အုပ်ချီ၍ ကျေးဇူးတင်လိုက်၏။ ထိုနှင်းမိစ္ဆာဘုရင်ကို မောင်းထုတ်နိုင်လျှင် SSS အဆင့် အမှတ်ပေးမှုကို ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ အလုပ်က ဤမျှလွယ်ကူလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်ထားမည်နည်း။ တကယ့်ကို အံ့သြစရာပင် ဖြစ်၏။
သို့သော်လည်း ထပ်မံ စဉ်းစားကြည့်ပြန်လျှင် ၊ ၎င်းမှာ လွယ်ကူလှသည်တော့ မဟုတ်ချေ။ မိစ္ဆာဘုရင် ဆိုသည်မှာ ကြယ်တစ်ပွင့်အဆင့် လုံးဝ မဟုတ်နိုင်ပေ။ ကြယ်တစ်ပွင့်အဆင့်မှာ အိပ်ပျော်နေရုံနှင့် ဤမျှ ကြီးမားသော တုန်ခါမှုကို မဖန်တီးနိုင်သကဲ့သို့ ၊ ကြယ်နှစ်ပွင့် အများစုမှာလည်း မတတ်နိုင်ကြချေ။ ထို့ကြောင့် ၎င်းမှာ သေချာပေါက် ကြယ်သုံးပွင့်အဆင့် ဖြစ်နိုင်သည်။ SSS အဆင့် ရရှိရန်အတွက် ကြယ်သုံးပွင့်အဆင့် တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ရမည်မှာ မည်သို့မျှ မလွယ်ကူချေ။
“ကျင့်ကြံခြင်း ကြယ်စင်နယ်မြေကို သွားဖို့အတွက်ကတော့ ၊ မင်း အဆင်သင့်ဖြစ်တဲ့ အချိန်တိုင်းမှာ ကျန်နေတဲ့ စမ်းသပ်မှု နယ်မြေ ကိုးခုထဲက ကြိုက်တဲ့ နေရာကို ငါ ပို့ပေးလို့ ရပါတယ် ၊ မင်း ပြင်ဆင်ပြီးတာနဲ့ ပြောလိုက်ရုံပဲ ၊ ဒါပေမဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း ကြယ်စင်နယ်မြေမှာ အစွမ်းထက်သူတွေ အများကြီး ရှိတယ် ၊ နောက်ခံ မရှိဘဲနဲ့ သွားမယ်ဆိုရင်တော့ ၊ မင်းရဲ့ ခွန်အားကို အနည်းဆုံး စစ်မှန်သောအရှင်သခင် ပဉ္စမအဆင့် အထိ အရင်ရောက်အောင် လုပ်ထားသင့်တယ် ၊ အအေးလွန် နယ်မြေထဲက လူတွေကို ခေါ်ထုတ်ဖို့ ဆိုတာကလည်း တကယ်တော့ အရမ်း ရိုးရှင်းတယ် ၊ အဲဒီ နယ်မြေက အချင်း အလင်းနှစ် တစ်ရာလောက် ကျယ်တယ် ၊ မင်း ရှိနေတဲ့ နေရာက အပြင်ဘက် အစွန်းလေးတင် ရှိသေးတာ၊ အဲဒီ အပြင်ဘက် အစွန်းတွေမှာ နှင်းမိစ္ဆာတွေ အများကြီး လှည့်လည်နေကြတယ် ၊ ကံကောင်းလို့ သူတို့ကို သတ်နိုင်ရင် ၊ အပြင်ထွက်ခွင့် တံဆိပ်ပြားတွေ ရနိုင်တယ် ၊ တံဆိပ်ပြား တစ်ခုက လူတစ်ယောက်ကို စမ်းသပ်မှု နယ်မြေ ဆယ်ခုထဲက ကြိုက်တဲ့ နေရာကို တစ်ခါ ထွက်ခွာခွင့် ပေးတယ် ၊ အပြင်ကို နောက်တစ်ခါ ပြန်ထွက်ချင်ရင်တော့ မိစ္ဆာတွေကို ထပ်သတ်ရမှာပဲ ၊ အဲဒီနေရာက အဆင့်တက်ဖို့အတွက် အတော်လေး ကောင်းတဲ့ နေရာတစ်ခုပဲ ၊ သာမန်လူတွေကတော့ အထပ် ၁၀၀ စမ်းသပ်မှုမျှော်စင်ကို အောင်မြင်ရင် ထွက်လို့ ရတယ် ၊ မင်းကတော့ အထပ် ၁၀၀၀ ကို အောင်မြင်ထားသူ ဖြစ်တဲ့အတွက် ၊ တခြားလူတွေကို မင်း စိတ်ကြိုက် အဝင်အထွက် လုပ်ပေးလို့ ရတယ် ၊ မင်း လက်ထဲက တံဆိပ်ပြားကို အသုံးပြုရုံပဲ ၊ နောက်ဆုံးအနေနဲ့ ၊ တာအိုအရှင်သခင် ရဲ့ အထက်မှာ ရှိတဲ့ အဆင့်တွေကတော့ - မြင့်မြတ်အရှင်သခင် ၊ မြင့်မြတ်ဘုရင် ၊ မြင့်မြတ်တဲ့ဧကရာဇ် ၊ အင်ပါယာ အရှင်သခင် ၊ အင်ပါယာ ဘုရင် နဲ့ မဟာဧကရာဇ် တို့ပဲ ၊ ဒီအဆင့်တွေကနေ စပြီးတော့ ၊ အဆင့်ငယ် တစ်ခုချင်းစီရဲ့ ကွာခြားချက်ကတောင် တကယ့်ကို ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းလောက်အောင် ကြီးမားသွားပြီ ၊ ပြီးတော့ မင်း အဆင့်မြင့်လေလေ ၊ အထပ်တစ်ထောင် မျှော်စင်ကို အောင်မြင်ဖို့ ခက်ခဲလေလေပဲ ၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အထပ် ၁၀၀၀ တိုက်ခိုက်ရေးမျှော်စင်ဆိုတာ ၊ စွမ်းအားကို အဆ တစ်ထောင် မြှင့်ပေးရုံတင် မဟုတ်ဘူး ၊ မင်းထက် အဆင့်ကြီး တစ်ခု ပိုမြင့်တဲ့ ရန်သူကို သတ်နိုင်ဖို့ လိုအပ်တယ် ”
“အဲဒါကြောင့်လည်း မင်းရဲ့ နောက်ဆုံးပြိုင်ဘက်က အခြေခံခွန်အား စစ်မှန်သောအရှင်သခင် ပထမအဆင့် ရှိနေပေမဲ့ ၊ သူ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်က ဒုတိယအဆင့်နဲ့ ညီမျှနေတာပေါ့ ၊ အကယ်၍ မင်းသာ သူ့ကို အလစ်အငိုက် မဖမ်းနိုင်ဘဲ ၊ သူက သူ့ရဲ့ အစွမ်းအစတွေကို ထုတ်သုံးခွင့် ရသွားမယ်ဆိုရင် ၊ မင်း သူ့ကို ဘယ်တော့မှ အနိုင်ရမှာ မဟုတ်ဘူး ၊ ဒီလို ခေါင်းပါးတဲ့ နေရာမှာ မွေးဖွားလာပြီးတော့ ၊ အခုလို အောင်မြင်မှု ရရှိတာဟာ တကယ့်ကို ကောင်းကင်ကို ဆန့်ကျင်နေတာပဲ ၊ အကယ်၍ မင်း ကျင့်ကြံခြင်း ကြယ်စင်နယ်မြေကို သွားပြီး ၊ ပထမအဆင့် ဂိုဏ်းတစ်ခုခုမှာ ဝင်ရောက်မယ်ဆိုရင် ၊ စမ်းသပ်မှုမျှော်စင် သုံးခုစလုံးကို အထပ် ၁၀၀၀ အထိ အောင်မြင်နိုင်ချေ ရှိတယ်”
တာအဘိုးကြီးက သူ၏ မုတ်ဆိတ်ကို ပွတ်သပ်ရင်း ၊ လင်းရန်ယန်အပေါ် ကြီးမားသော မျှော်လင့်ချက်များ ထားရှိနေသည်မှာ အထင်အရှားပင် ၊ စမ်းသပ်မှုမျှော်စင် သုံးခုစလုံးကို အောင်မြင်သူ မည်သူမဆို ၊ နှစ်သန်းပေါင်း တစ်ရာအတွင်း ပေါ်ထွက်လာသည့် အကြီးမြတ်ဆုံး ပါရမီရှင်အဖြစ် သတ်မှတ်ခြင်း ခံရ၏။ ထိုကဲ့သို့သော ပါရမီရှင်များသည် အနာဂတ်တွင် အင်ပါယာ ဘုရင် သို့မဟုတ် မဟာဧကရာဇ်ကြီးများ ဖြစ်လာကြရမည့် သူများ ဖြစ်သည်။
“ဒါဆိုရင် ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်တွေက အများကြီး ကျန်သေးတာပဲ ၊ မသေမျိုး ဖြစ်ဖို့ဆိုတာ တကယ်ကို မလွယ်ကူလှပါလား ”
ဤအချက်ကို သိရှိလိုက်သည့်အခါ လင်းရန်ယန်၏ စိတ်ထဲတွင် အရာအားလုံး ရှင်းလင်းသွားတော့၏။ မြေအောက်ကမ္ဘာရှိ ‘ဟေးဝူချန် နဲ့ ပိုင်ဝူချန် ဝိညာဉ်စေတမန်’ များမှာ မသေမျိုးနတ်သရဲများ မဟုတ်ကြဘဲ ၊ တာအိုအရှင်သခင် အဆင့်ကို ကျော်လွန်ရုံသာ ရှိကြပေဦးမည် ၊ ကြီးမြတ်သော ‘ယမမင်းကြီး’ လေးပါးပင်လျှင် စစ်မှန်သော မသေမျိုးအဆင့်နှင့် များစွာ ကွာဝေးနေဦးမည်။
နောက်ဆုံးတွင် ၊ လင်းရန်ယန် မှန်ကန်စွာ ခန့်မှန်းနိုင်သည်မှာ ၊ သူ အုပ်ချုပ်နေသော မြေအောက်ကမ္ဘာမှာ ကမ္ဘာမြေ တစ်လုံးတည်းနှင့်သာ သက်ဆိုင်သော နေရာတစ်ခု ဖြစ်လိမ့်မည်။ ကျင့်ကြံခြင်း ကြယ်စင်နယ်မြေသို့ ရောက်ရှိသွားမှသာလျှင် ၊ ဤအချက်ကို သူ အတည်ပြုနိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
“အော်... အကြီးအကဲ ၊ ကျွန်တော့်မှာ ရွေးချယ်ဖို့ ကျန်သေးတဲ့ မြင့်မြတ်အဆင့် ကျင့်စဉ်နှစ်ခုကို ၊ နောက်မှ ရွေးလို့ ရမလား ”
ကျင့်စဉ်များကို သတိရသွားသည့်အခါ လင်းရန်ယန်က တာအဘိုးကြီးကို မေးမြန်းလိုက်သည်။ သူသည် SSS အဆင့် မစ်ရှင်ကို အရင်ဆုံး အပြီးသတ်ရန် စီစဉ်ထား၏။ ထိုမစ်ရှင်၏ ဆုလာဘ်မှာ အနည်းဆုံး ဝိညာဉ်အဆင့် အထက်တန်း ကျင့်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်သင့်သည် ။
အကယ်၍ ၎င်းမှာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကျင့်စဉ်ဖြစ်ပါက ၊ သူသည် မြင့်မြတ်အဆင့် ကျင့်စဉ်ကို ဝိညာဉ်အမျိုးအစားအဖြစ် ရွေးချယ်မည် ဖြစ်၏။သို့မဟုတ် အပြန်အလှန်အားဖြင့်လည်း ရွေးချယ်နိုင်ပါသည် ၊ အကယ်၍ မည်သည့် ကျင့်စဉ်မျှ မရရှိခဲ့ပါက ၊ သူသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သန့်စင်သည့် စိန့်အဆင့် ကျင့်စဉ်တစ်ခုကိုသာ ရွေးချယ်မည် ဖြစ်သည်။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် စိန့်အဆင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကျင့်စဉ်တစ်ခုရှိလျှင် ၊ သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ မိုးကောင်းကင်သို့တိုင် မြင့်တက်သွားမည်။
အခန်း (၁၃၅) - သံသယများ
“သေချာတာပေါ့ ၊ မြင့်မြတ်အဆင့် ကျင့်စဉ်တွေနဲ့ တာအိုအတတ်ပညာတွေဆိုတာက အရမ်းကို ခက်ခဲနက်နဲလွန်းတယ် ၊ အခုချက်ချင်း ရွေးချယ်လိုက်ရင်တောင်မှ ၊ မင်းအနေနဲ့ အချိန်တိုအတွင်းမှာ ကျင့်ကြံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး ”
“အဲဒါကြောင့် မင်းဘယ်အချိန်မှာပဲ လိုအပ်လိုအပ် ၊ ဒီကိုလာပြီးတော့ စိတ်ကြိုက် လာရွေးနိုင်ပါတယ် ”
လင်းရန်ယန် ၏ စကားကို ကြားရသည့်အခါ တာအဘိုးကြီး က သူ၏ မုတ်ဆိတ်ကို ပွတ်သပ်လျက် ပြုံး၍ ဆိုလိုက်သည်။
“ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ် တာအဘိုး ၊ ဒါဆိုရင်တော့ ကျွန်တော်မျိုး ကန်တော့ပြီး နှုတ်ဆက်ပါတယ် ”
လင်းရန်ယန်က အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။
သူသည် တာဝန်ကို အရင်ဆုံး အပြီးသတ်ရန် ဆုံးဖြတ်ရခြင်း၏ အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ သူ၏ လက်ရှိ အလိုအလျောက် သိုင်းပညာကျင့်ကြံမှု အဆင့်မှာ နိမ့်ပါးနေသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤမစ်ရှင်မှ ရရှိမည့် ဆုလာဘ်သည် ထိုစနစ်ကို အဆင့်မြှင့်တင်ရန်အတွက် အဓိကသော့ချက် ဖြစ်လာနိုင်၏။ အကယ်၍သာ စနစ်အဆင့် မြင့်မားသွားပါက ၊ မြင့်မြတ်အဆင့် ကျင့်စဉ်များကို ပြန်လည်သင်ယူသည့်အခါ တစ်ဝက်မျှ အားစိုက်ရုံဖြင့် နှစ်ဆသော အကျိုးကျေးဇူးကို ရရှိနိုင်မည်။
စကားအဆုံး၌ သူသည် လက်ထဲရှိ တံဆိပ်ပြားပေါ်သို့ အာရုံစူးစိုက်လိုက်ပြီး ၊ ၎င်း၏ တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း စွမ်းပကားကို လှုံ့ဆော်လိုက်တော့သည်။
“ဝုန်း... ”
တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် လင်းရန်ယန်၏ ပုံရိပ်မှာ ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။ လင်းရန်ယန် ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း တာအဘိုးကြီး၏ မျက်ဝန်းများမှာ လင်းလက်သွားတော့သည်။
“ဒီကလေးက ဒီလိုနေရာမျိုးမှာတောင် ဒီလောက်အဆင့်အထိ ရောက်နိုင်တယ်ဆိုတော့... အကယ်၍သာ သူ့ကို ကျင့်ကြံခြင်း ကြယ်စင်နယ်မြေမှာ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ပျိုးထောင်ပေးနိုင်မယ်ဆိုရင် ၊ အနာဂတ်မှာ မဟာဧကရာဇ် တစ်ပါးဖြစ်လာမယ့် အရည်အချင်းတွေ ရှိနေတာပဲ ၊ အကယ်၍သာ အဲဒီလို ဖြစ်လာခဲ့ရင် ၊ ဒါဟာ မသေမျိုးလောကတစ်ခုလုံးအတွက် ကြီးမားတဲ့ ကောင်းချီးမင်္ဂလာတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ် ၊ ဒါ့အပြင် သူ့ရဲ့ တာအိုအတတ်ပညာပိုင်းဆိုင်ရာ ပါရမီကလည်း တကယ့်ကို ထိတ်လန့်စရာပဲ ၊ တာအိုအဆင့် တိုက်ကွက်တစ်ခုကို ပြီးပြည့်စုံတဲ့ အဆင့်အထိ တကယ် ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့တာပဲ ၊ ဒီလို ပါရမီမျိုးနဲ့ဆိုရင် ၊ အခု သူ့ကို စိန့်အဆင့် ကျင့်စဉ်တွေနဲ့ သိုင်းပညာတွေ ပေးလိုက်ရင်တောင်မှ ၊ ခဏလေးအတွင်းမှာပဲ အခြေခံအဆင့်ကို ရောက်သွားနိုင်မှာပဲ မဟုတ်လား ”
“အထပ် ၁၀၀၀ ၊ သူ တကယ်ပဲ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့တာလား ”
အပြင်ဘက်တွင်မူ ၊ အလင်းတိုင်ပေါင်း ၁၀၀၀ လုံး လင်းထိန်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ၊ ကျောက်အဘိုးကြီး မှာ စကားလုံးဖြင့် ဖော်ပြမရနိုင်အောင် အံ့အားသင့်နေရသည် ။ သူသည် လင်းရန်ယန်၏ အမြင့်ဆုံးကန့်သတ်ချက်မှာ အထပ် ခုနစ်ဆယ် သို့မဟုတ် ရှစ်ဆယ်ခန့်သာ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ သူသည် အထပ် ၁၀၀၀ အထိ တစ်ဟုန်ထိုး ထိုးဖောက်သွားလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်ထားပါမည်နည်း။ တကယ့်ကို ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ပါရမီပင် ဖြစ်သည်။
“ဝုန်း... ”
ထိုစဉ်မှာပင် ပတ်ဝန်းကျင် ဟင်းလင်းပြင်မှာ လှိုင်းထသွားပြီး ၊ လင်းရန်ယန်သည် ကျောက်အဘိုးကြီး၏ ရှေ့မှောက်၌ ပေါ်လာ၏။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ‘အသူရာ’ တိုက်ပွဲဝင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာမှာ မူလဝတ်စုံအဖြစ် ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း ၊ ၎င်း၏ အစွမ်းသတ္တိများမှာမူ တက်ကြွနေဆဲ ဖြစ်သည်။
“အဘိုး... အဘိုး ဒီမှာ ရှိနေတုန်းပဲလား ၊ စောင့်ခိုင်းထားမိလို့ အားနာပါတယ် ၊ လေးနာရီနီးပါးလောက် ကြာသွားတယ် မဟုတ်လား ”
လင်းရန်ယန်က အချိန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ကျောက်အဘိုးကြီးကို အားနာစွာဖြင့် ပြုံးပြလိုက်၏။
“လေးနာရီ ဟုတ်လား ၊ မင်းသာ အထပ် ၁၀၀၀ အထိ ရောက်မယ်ဆိုရင် ၊ ငါက နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်စောင့်ရလည်း စောင့်မှာပေါ့ ၊ မင်းရဲ့ ခွန်အားက ဒီလောက်အထိ ကြီးမားလိမ့်မယ်လို့ ငါ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ဘူး ၊ ငါ တကယ်ပဲ လူကြည့်မှားမိခဲ့တာပဲ ”
ကျောက်အဘိုးကြီးက ဝမ်းသာအားရဖြင့် အကျယ်ကြီး ရယ်မောလိုက်တော့သည် ။ ဤကဲ့သို့သော ပါရမီမျိုးဆိုလျှင် လင်းရန်ယန်သည် ဒုတိယအဆင့် ကောင်းကင်အရှင်သခင် အဆင့်၌သာ ရှိနေသေးသော်လည်း ၊ သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ စစ်မှန်သောအရှင်သခင် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။ အဆပေါင်း တစ်ထောင်မကသော တိုက်ခိုက်ရေး ခွန်အားပင် ဖြစ်သည်။
သေချာပေါက်ပင် နောက်ဆုံးအထပ်၌ ရန်သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ အဆပေါင်းများစွာ မြင့်တက်နေခဲ့သည်ကို သူ မသိရှိချေ။ ၎င်း၏ အထွတ်အထိပ် ခွန်အားမှာ စစ်မှန်သောအရှင်သခင် ဒုတိယအဆင့်အထိ ရောက်ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ၎င်းသည် စစ်မှန်သောအရှင်သခင် ပထမအဆင့် ခွန်အားကိုပင် အပြည့်အဝ ထုတ်မသုံးနိုင်ခင်မှာပင် ၊ လင်းရန်ယန်၏ တစ်ချက်တည်းသော တိုက်ကွက်ဖြင့် အဆုံးသတ်သွားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်၏။ အကယ်၍သာ ၎င်းကို လျှို့ဝှက်အတတ်ပညာများ ထုတ်သုံးခွင့် ပေးခဲ့မည်ဆိုပါက ၊ လင်းရန်ယန်၏ ဥက္ကာခဲကြီးပင်လျှင် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ချေမှုန်းခံရနိုင်သည်။
“ဒါနဲ့... မင်း အထပ် ၁၀၀၀ ကို ရောက်တဲ့အခါမှာ ၊ ဒီကနေ ထွက်သွားနိုင်မယ့် နည်းလမ်းကို ရှာတွေ့ခဲ့လား ”
ရုတ်တရက် ကျောက်အဘိုးကြီးက လင်းရန်ယန်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ကြည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်၏။ လောလောဆယ်တွင် ဤသည်မှာ အရေးကြီးဆုံး ကိစ္စပင် ဖြစ်သည်။
“ရှာတွေ့ခဲ့ပါတယ် ၊ သာမန်လူတွေကတော့ အထပ် ၁၀၀ ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ရင် ထွက်သွားလို့ ရပါပြီ ၊ ကျွန်တော်ကတော့ အထပ် ၁၀၀၀ ကို ကျော်ဖြတ်ခဲ့တာဆိုတော့ ၊ လူတိုင်းကို စုပေါင်းပြီး ခေါ်ထုတ်သွားလို့ ရပါတယ် ၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ကို တစ်ခုလောက် ပြောပြပါဦး ၊ ဒီမှာ နေလာခဲ့တဲ့ နှစ်တွေအတွင်းမှာ ၊ အဘိုးတို့ အဲဒီ နှင်းမိစ္ဆာတွေဆီကနေ အဖြူရောင် ကျောက်တုံးလိုမျိုး အရာတွေကို ရဖူးလား ”
လင်းရန်ယန်က ဇဝေဇဝါဖြင့် ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှင်းပြလိုက်တော့သည်။ ဤမျှကြာမြင့်လှသော နှစ်များအတွင်း တစ်စုံတစ်ယောက်ကတော့ ရရှိဖူးသင့်၏။
“မင်း ပြောတာက အေးမြတဲ့ အလင်းကျောက်တုံး တွေကိုလား ၊ အဲဒါကို ဘာလုပ်ဖို့လဲ... ခွန်အား ပြန်ဖြည့်ဖို့လား ”
ကျောက်အဘိုးကြီးက နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ် ထဲမှ အဖြူရောင် ကျောက်တုံးအချို့ကို ထုတ်ယူလိုက်တော့သည်။ ဤကျောက်တုံးများမှာ စင်စစ်အားဖြင့် စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားခြင်း ဖြစ်ပြီး ၊ တစ်တုံးချင်းစီမှာ အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးနှင့် ညီမျှလှ၏။
“နေပါဦး... အဘိုးတို့က ဒီတံဆိပ်ပြားတွေကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေအဖြစ်ပဲ သုံးနေကြတာလား ”
လင်းရန်ယန်မှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သွားရကာ မျက်နှာမှာ တစ်ချက် လှုပ်ခါသွားရတော့သည်။
“အဲဒါက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေလိုပဲ သုံးလို့ရတာ မဟုတ်ဘူးလား ၊ ပြီးတော့ မင်းက အဲဒါကို တံဆိပ်ပြားလို့ ခေါ်တာလား ”
လင်းရန်ယန်၏ စကားကြောင့် ကျောက်အဘိုးကြီးမှာ ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားရ၏။
“ဒါက အလွန်အေးမြတဲ့ နယ်မြေကနေ ထွက်သွားဖို့အတွက် သုံးရတဲ့ တံဆိပ်ပြားပါ ၊ ဒါကို ကိုင်ပြီးတော့ တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းတဲ့ နေရာကို သွားလိုက်ရုံနဲ့ အပြင်ကို ရောက်သွားမှာပါ ၊ တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရရင် ၊ အဘိုးတို့ဆီမှာ အပြင်ထွက်ဖို့ သော့တွေ ရှိနေတာတောင်မှ ၊ တစ်ယောက်မှ အပြင်မထွက်နိုင်ခဲ့ကြဘူးပေါ့ ”
လင်းရန်ယန်မှာ လုံးဝကို စကားမပြောနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သွားရတော့သည် ၊ သူ၏ စကားအဆုံး၌ ကျောက်အဘိုးကြီး၏ မျက်လုံးများမှာ ပြူးထွက်မတတ် ဖြစ်သွား၏။
“ပွက်... ”
နောက်တစ်ခဏ၌ ထိုအဘိုးအိုမှာ စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုနှင့် ဒေါသတို့ ပေါင်းစပ်သွားကာ ၊ သွေးတစ်လုပ်ကို တိုက်ရိုက် အန်ထုတ်လိုက်တော့သည်။
“ဒါက အပြင်ထွက်ဖို့ သော့ ဟုတ်လား ၊ ငါ့ဆီမှာ ဒါမျိုး အခုပေါင်း ထောင်ချီ ရှိနေတာကို ”
ကျောက်အဘိုးကြီးမှာ ယိုင်လဲသွားရကာ လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်သွား၏။ သူသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ အဖြူရောင် ကျောက်တုံးပုံကြီးကို ဆွဲထုတ်လိုက်တော့သည်။ ၎င်းတို့မှာ သူ နေလာခဲ့သည့် နှစ်များအတွင်း စုဆောင်းခဲ့သမျှ ဖြစ်ပြီး ၊ တိုက်ပွဲအတွင်း ခွန်အား ပြန်ဖြည့်ရန်အတွက်သာ အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။
ဤအသုံးပြုနည်းမှာလည်း သူ၏ ဆရာသခင် လက်ထက်ကတည်းက လက်ဆင့်ကမ်းလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးနှင့် ပုံသဏ္ဌာန်ရော ၊ အစွမ်းပါ အကုန်တူညီနေသည့် အရာတစ်ခုက အပြင်ထွက်ခွင့် တံဆိပ်ပြား ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု မည်သူက သိမည်နည်း။ ဤအချက်ကို သိလိုက်ရသည့်အခါ သူ မည်မျှ ဒေါသထွက်သွားမည်ကို မှန်းဆကြည့်ရုံနှင့် သိနိုင်သည်။
“ဟဲဟဲ... အဘိုး ၊ စိတ်လျှော့ပါ ၊ ကျန်းမာရေး ထိခိုက်ကုန်ပါဦးမယ် ”
လင်းရန်ယန်မှာ ထိုအဘိုးအိုကို နှစ်သိမ့်ပေးရရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည် ။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ သစ်သားဝိညာဉ်စွမ်းအား ကို အဘိုးအို၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ပို့လွှတ်ပေးကာ ၊ ဆူပွက်နေသော အရှိန်အဝါများကို တည်ငြိမ်သွားအောင် လုပ်ပေးလိုက်၏။ မဟုတ်ပါက ထိုအဘိုးအို ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် အသက်အန္တရာယ် ဖြစ်သွားမည်ကို သူ အမှန်တကယ် စိုးရိမ်မိသည်။
“ဟူး... ဖြစ်ပြီးတာတွေလည်း ဖြစ်ကုန်ပါပြီ ၊ အနည်းဆုံးတော့ ငါတို့ အပြင်ထွက်မယ့် နည်းလမ်းကို သိသွားပြီပေါ့ ၊ သနားစရာ ကောင်းတဲ့ ငါ့မြေးလေးတွေ ၊ ဒီထဲမှာ ဘယ်လောက်တောင် ပိတ်မိနေခဲ့ကြရလဲ ”
ကျောက်အဘိုးကြီးက သက်ပြင်းကို အားမလိုအားမရ ချလိုက်ရင်း ၊ ကံကြမ္မာကိုသာ ပုံချလိုက်တော့သည်။ အခြား ဘာတတ်နိုင်ပါဦးမည်နည်း။
“ဒါဆိုရင် အဘိုး ၊ လူတိုင်းကို အပြင်ခေါ်ထုတ်သွားဖို့ စီစဉ်ထားလား ၊ တကယ်တော့ နှင်းရွာ ရဲ့ လက်ရှိ ခွန်အားနဲ့ဆိုရင် ၊ အဝင်အထွက်ကိုလည်း စိတ်ကြိုက် လုပ်လို့ရနေတာဆိုတော့ ၊ အကုန်လုံး ထွက်သွားဖို့ မလိုဘူးလို့ ကျွန်တော် ထင်တယ် ၊ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ဒီက ကျင့်ကြံခြင်း အခြေအနေတွေက အပြင်ထက် အများကြီး ပိုကောင်းနေလို့ပဲ ၊ သေချာတာကတော့ ၊ ထွက်သွားချင်တဲ့သူ ရှိရင်တော့ အချိန်မရွေး ထွက်လို့ ရပါတယ် ၊ အဘိုး ပြောပုံအရဆိုရင် ဒီတံဆိပ်ပြားတွေက ရဖို့ မခက်ဘူး မဟုတ်လား ”
လင်းရန်ယန်က ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှင်းပြလိုက်တော့သည်။
“ဟုတ်တာပေါ့ ၊ သာမန် နှင်းမိစ္ဆာ အကောင်ပေါင်း ထောင်ချီ သတ်ရင် တစ်ခု ရနိုင်တယ် ၊ မိစ္ဆာက အစွမ်းထက်လေ ၊ အတွင်းက ဝိညာဉ်စွမ်းအားက ပိုအားကောင်းလေပဲ ၊ စစ်မှန်သောအရှင်သခင် အဆင့်ရှိတဲ့ နှင်းမိစ္ဆာတွေဆီက ရတဲ့ တံဆိပ်ပြားတွေဆိုရင် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တွေနဲ့တောင် နှိုင်းယှဉ်လို့ ရတယ်၊ ဒီလို အရင်းအမြစ်တွေ ရှိနေတာဆိုတော့ ၊ တကယ်လည်း ထွက်သွားဖို့ မလိုပါဘူး ၊ ငါတို့လည်း ဒီမှာ နေလာတာ နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်ကျော်ပြီပဲ ”
ကျောက်အဘိုးကြီးမှာ အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။ အပြင်လောကသို့ ထွက်ခွာခြင်းမှာ သူတို့အတွက် စိမ်းသက်သော နေရာတစ်ခု ဖြစ်နေလိမ့်မည်။ သူတို့၏ မျိုးရိုးမှာ အပြင်ရှိ အချို့သော ဂိုဏ်းများနှင့် ဆက်နွှယ်နေနိုင်သော်လည်း ၊ သိကျွမ်းသူဟူ၍ မရှိပါချေ ၊ ထွက်သွားလျှင်လည်း အနေရခက်လိမ့်မည်။
အကယ်၍ အပြင်ရောက်မှ အကွက်ချ တိုက်ခိုက်မှုတွေ ၊ ဂိုဏ်းတွင်း ပဋိပက္ခတွေထဲ ပါသွားမည်ဆိုလျှင် ဒုက္ခများရုံသာ ရှိ၏။ နှင်းရွာမှ လူတိုင်းမှာ အစွမ်းထက်သူများ ဖြစ်ကြသဖြင့် ၊ အပြင်ရောက်လျှင် ဂိုဏ်းကြီးတိုင်းက သူတို့ကို သိမ်းသွင်းရန် ကြိုးစားကြလိမ့်မည်။ အကယ်၍သာ ရန်ဘက်ဂိုဏ်းတွေထဲ ရောက်သွားကြမည်ဆိုလျှင် ၊ တကယ့်ကို ကပ်ဘေးတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။
“ကျွန်တော်လည်း အဲဒီလိုပဲ ထင်တယ် ၊ အလွန်အေးမြတဲ့ နယ်မြေကို စိတ်ကြိုက် အဝင်အထွက် လုပ်လို့ရတယ်ဆိုတာကို အပြင်လူတွေကို ပေးမသိဖို့ ကျွန်တော် စီစဉ်ထားတယ် ၊ ကျွန်တော် လူတိုင်းကို နှိမ်နင်းနိုင်တဲ့အထိ အစွမ်းထက်လာမှပဲ အဲဒါကို ထုတ်ပြောမယ် ၊ မဟုတ်ရင်တော့ ပြဿနာတွေ တက်လာတဲ့အခါ ကျွန်တော်ပဲ လိုက်ရှင်းနေရမှာ ၊ အဲဒါက တကယ့်ကို ခေါင်းကိုက်စရာပဲ”