ယုန်တွေကို မွေးမြူဖို့ ညီမ တာဝန်ယူပေးမယ်

အမျိုးသမီးများသည် ဟဲကျစ်ယန်၏ စကားများကို အမြဲတမ်း ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်။

နဝမခယ်မလေးက ဤသို့ပြောပြီးနောက် မော့ဟန်ယွဲ့ကို နှစ်သိမ့်ပေးနေသော ပါးစပ်များအားလုံး ပိတ်သွားကြသည်။

ဟဲကျစ်ယန်က မော့ဟန်ယွဲ့ကို ဆက်လက်နှစ်သိမ့်ပေးသည်။ “ဒီနေ့ အိမ်ပြန်ရောက်တော့ လူတိုင်းကို အချိန်မရသေးလို့ မပြောပြရသေးဘူး။ ငါ နိုင်ငံခြားသားတွေဆီက ထူးထူးဆန်းဆန်း ပစ္စည်းတချို့ဝယ်ခဲ့ရုံတင်မကဘူး၊ ယုန်တွေ အများကြီးလည်း ဝယ်ခဲ့တယ်။ ဒီယုန်တွေက တောယုန်တွေနဲ့ မတူဘူး။ ငယ်ငယ်ကတည်းက အိမ်မှာ မွေးထားတာဆိုတော့ ထွက်ပြေးမသွားကြဘူးလေ။” ဟု ပြောရင်း သူမက မော့ဟန်ယွဲ့၏ လက်ကို ကိုင်လိုက်သည်။

“မနက်ဖြန်ဆိုရင် ဟန်ယွဲ့မှာ ယုန်တွေ အများကြီး ရလာလိမ့်မယ်။ အဲဒီယုန်တွေက နှင်းလို ဖြူဖွေးပြီး တောယုန်တွေထက် အများကြီး ပိုလှတယ်။”

မော့ဟန်ယွဲ့မှာ စိတ်ထဲတွင် ကလေးဆန်မှုများ ရှိနေသေးသည်။

သူမ၏ နဝမယောင်းမ ပြောသည်ကို ကြားလိုက်ရတော့ ချက်ချင်း ပြုံးရွှင်သွားသည်။ “နဝမယောင်းမ၊ ဟန်ယွဲ့ကို မလိမ်ဘူးမလား။”

“နဝမယောင်းမက မင်းကို ဘယ်တုန်းက လိမ်ဖူးလို့လဲ။”

ဟဲကျစ်ယန်က မပျော်သလို ဟန်ဆောင်ပြောလိုက်သည်။

ယခုအခါ မော့ဟန်ယွဲ့သည် တောယုန်များအကြောင်း လုံးဝ မတွေးတော့ပေ။ “နဝမယောင်းမက တကယ်ပဲ ကျွန်မကို တစ်ခါမှ မလိမ်ခဲ့ဘူး။ အခုကစပြီး အိမ်မှာ ယုန်တွေ မွေးဖို့ ကျွန်မ တာဝန်ယူမယ်။”

အိမ်တွင် ယုန်မွေးမြူခြင်းသည် နောင်တွင် ရောင်းချ၍ ငွေရရှိနိုင်ပြီး၊ ၎င်းတို့ကို ကိုယ်တိုင်သတ်ရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်ရောက်လာလျှင် ဟဲကျစ်ယန်သည် မော့ဟန်ယွဲ့အား ယနေ့ကဲ့သို့ ထွက်လာပြီး တားဆီးမည်ကို မလိုလားပေ။

ထို့ကြောင့် သူမသည် မော့ဟန်ယွဲ့အတွက် ဂိုဒေါင်တွင် သီးသန့်မွေးမြူရန် ထူးထူးခြားခြား ယုန်မျိုးများကို ဝယ်ယူရန် စီစဉ်ထားသည်။

ဥပမာအားဖြင့် အင်ဂိုရာဧရာမယုန်နှင့် မီနီလော့ပ်ယုန်များ ဖြစ်သည်။

သူမသည် ယခင်ဘဝတွင် ဤယုန်မျိုး နှစ်မျိုးကို အလွန်နှစ်သက်ခဲ့ပြီး၊ တွေ့လျှင် မျက်စိမလွှဲနိုင်သည်အထိ နှစ်သက်ခဲ့သည်။

ဤယုန်နှစ်မျိုးကို ဝယ်ယူခြင်းသည် တစ်ဖက်တွင် မော့ဟန်ယွဲ့ ကြိုက်နှစ်သက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သေချာပေါက် ဤယုန်များသည် မျိုးပွားခြင်း အောင်မြင်ပါက ၎င်းတို့ကို ချမ်းသာသူများထံ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်အဖြစ် ရောင်းချနိုင်ပြီး၊ ယင်းသည် တစ်ချက်ခုတ် နှစ်ချက်ပြတ်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

အစီအစဉ် တစ်ခုလုံးကို ပြီးပြည့်စုံစွာ စီစဉ်ပြီးနောက် ဟဲကျစ်ယန်သည် မော့ဟန်ယွဲ့က နာခံစွာ တံခါးဝတွင် လမ်းဖယ်ပေးနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထမင်းလုံးလေးသည် အခန်းထဲတွင် ရှိနေသေးသည်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပြီး၊ ဟဲကျစ်ယန်သည် တံခါးကို ကိုယ်တိုင်ဖွင့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

တံခါးဖွင့်လိုက်သည့်အခါ လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ တောယုန် ခုနစ်ကောင်သည် နံရံတစ်လျှောက် သပ်သပ်ရပ်ရပ် တန်းစီထားပြီး တုန်လှုပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထမင်းလုံးလေးသည် စစ်သင်တန်းပို့ချသူတစ်ဦးလို သူတို့ရှေ့တွင် တင်းမားစွာ ထိုင်နေကာ၊ သူ့ရှေ့ခြေထောက်များဖြင့် မြေကြီးကို အကြိမ် အနည်းငယ် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပုတ်နေသည်။

လူများဝင်လာသည့်တိုင် ထိုတောယုန်များသည် အနည်းငယ်မျှ မလှုပ်ရှားရဲကြပေ။

ဤမြင်ကွင်းသည် လူတိုင်းကို တကယ်ပင် အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။

မော့ဟန်ယွဲ့သည် လက်ဖြင့် ပါးစပ်အုပ်ပြီး ရယ်လိုက်သည်။ “နဝမယောင်းမ၊ ထမင်းလုံးလေးက ဒီတောယုန်တွေကို စည်းကမ်းတွေ ချမှတ်ပေးနေတာလား။”

“အင်း... တကယ်ပဲ အဲဒီလိုလုပ်နေပုံပဲ။” ဟဲကျစ်ယန်၏ အသိဉာဏ်အရ၊ ပန်ဒါလို အပျင်းထူသော တိရစ္ဆာန်များသည် ဤသို့ လုပ်ရန် စွမ်းရည်မရှိဟု ထင်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် သူမရှေ့တွင် မြင်နေရသည့် မြင်ကွင်းက သူမအား ဤအရာကို ယုံကြည်စေခဲ့သည်။

“ထမင်းလုံးလေး၊ မင်းက သူတို့ကို တန်းစီခိုင်းထားတာလား။”

“အွင်း… အွင်း…။” ထမင်းလုံးလေးသည် လေးလံသော အသံလေးဖြင့် ပြတ်သားစွာ ဖြေကြားလိုက်သည်။

ဤလှုပ်ရှားမှုသည် လူတိုင်းထံမှ အံ့အားသင့်သံများကို ထပ်မံ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

ထမင်းလုံးလေးသည် ထိုလူများကို စိတ်မရှည်သလို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး၊ တောယုန်များဘက်သို့ လှည့်ကာ သူလေး၏ အသားပြည့်ပြည့်ခြေထောက်များဖြင့် မြေကြီးကို ရိုက်ခတ်၍ သတိပေးပြီးနောက် သူလေးက လုံးဝန်းသော တင်ပါးဖြင့် လိမ်ဖယ်လိမ်ဖယ်လျှောက်ကာ သူ့သခင်မဖြစ်သူ၏ ခြေထောက်ကို ဖက်ထားလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းတွင် “အွင်း… အွင်း…” ဟူသော အသံထွက်လာပြီး၊ မည်သူမဆို သူက ချွဲနွဲ့ပြနေသည်ကို မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သည်။

အမျိုးသမီးများအားလုံးသည် ဟဲကျစ်ယန်ကို ကြည့်ကာ၊ ထမင်းလုံးလေးသည် သူတို့ထံမှာလည်း ချွဲနွဲ့ပြလာရန် မျှော်လင့်နေခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ထမင်းလုံးလေးသည် သူတို့၏ စိတ်အားထက်သန်မှုကို အမြဲတမ်း လျစ်လျူရှုထားပြီး၊ နဝမသခင်မလေးနှင့်သာ ရင်းနှီးစွာ ပေါင်းသင်းခဲ့သည်။

မော့ချူဟန်သည် အဆိုပါ အခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ အခန်းထဲသို့ ဝင်လာပြီး၊ ထိုမရီးများကို တောယုန်များကို အိမ်နောက်ဖေးသို့ သယ်သွားရန် အကူအညီတောင်းခဲ့သည်။

မရီးများ အိမ်နောက်ဖေးမှ ပြန်လာပြီးနောက်၊ ဟဲကျစ်ယန်သည် အချိန်ကျပြီဟု ထင်မြင်ပြီး၊ မီးဖိုထဲတွင် ဖုတ်ထားသော ကန်စွန်းဥနှင့် အာလူးများ ကျက်လောက်ပြီဟု ယူဆလိုက်သည်။

သူမသည် အမျိုးသမီးများကို အတူတူ လာရောက်မြည်းစမ်းရန် ခေါ်လိုက်သည်။

သခင်မကြီးမော့သည် ယနေ့ညတွင် ဗိုက်ပြည့်အောင် စားသုံးခဲ့သော်လည်း၊ မရီးများ၏ စည်ကားသိုက်မြိုက်သော မြင်ကွင်းကို မြင်ရသည့်အခါ သူမလည်း ပျော်ရွှင်စွာ ပါဝင်လိုသည့် စိတ်ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ဤသို့ တွေးမိသည်နှင့် ချက်ချင်း လုပ်ဆောင်လိုက်သည်။

ဟဲကျစ်ယန်သည် သံချိတ်ဖြင့် ချိတ်ယူထားသော ကင်ထားသည့် ကန်စွန်းဥကို အခွံခွာပြီး သခင်မကြီးမော့ထံ ပေးလိုက်သည်။

“အမေ၊ ဒီကင်ထားတဲ့ ကန်စွန်းဥကို မြည်းကြည့်ပါဦး၊ အရမ်းအရသာရှိတယ်။”

သခင်မကြီးမော့လည်း မူမနေခဲ့ပေ။ သူမသည် ကန်စွန်းဥကို ယူပြီး လေမှုတ်ပြီးနောက် တစ်ကိုက်ကိုက်လိုက်သည်။

“အင်း၊ ချိုပြီး စီးစီးလေး၊ ဟော့ပေါ့ထဲ ထည့်စားတာထက်တောင် ပိုစားလို့ကောင်းသေးတယ်။”

အများအားဖြင့် တည်ငြိမ်သော သခင်မကြီးမော့က ဤသို့ချီးကျူးပြောဆိုလာသည်ကို မြင်သောအခါ၊ ကျန်လူများက ဤအရာသည် အလွန်အရသာရှိမည်ဟု ယုံကြည်လာကြသည်။

သူတို့ ဗိုက်လုံးဝမဆာသော်လည်း၊ စားချင်စိတ်ဖြင့် တံတွေးမျိုချမိခြင်းကို မထိန်းနိုင်ကြပေ။

ဟဲကျစ်ယန်၏ နမူနာကို လိုက်လံအတုယူကာ၊ သူတို့တစ်ဦးစီကလည်း ရှေ့သို့တက်ကာ မြည်းစမ်းကြသည်။

ခဏအတွင်း၊ မီးဖိုချောင်ထဲတွင် ချီးကျူးစကားများ မရပ်မနား ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကင်ထားသော အာလူးများသည်လည်း ထူးခြားသော အရသာရှိသည်။

မြည်းစမ်းရုံဟုသာ ပြောခဲ့သော်လည်း၊ ဘယ်သူမှ နည်းနည်းလေးမျှသာ စားသည် မဟုတ်ပေ။

ယခုအခါ အမျိုးသမီးများသည် လုံးဝ ဗိုက်ပြည့်နေကြပြီဖြစ်သည်...

သခင်မကြီးမော့သည် သူတို့၏ သနားစရာပုံစံကို မြင်ပြီး ညင်သာစွာ ဆူပူလိုက်သည်။ “ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကြည့်ကြပါဦး၊ အားလုံးက မိသားစုကြီးတွေက ပေါက်ဖွားလာကြတာ၊ ဒါပေမယ့် အခုတော့ နင်တို့ အမူအကျင့်တွေကို ကြည့်ပါဦး။ နောက်ကျပြီ၊ ကိုယ့်အခန်းထဲ ကိုယ်သွားပြီး သက်သက်သာသာ နေကြချေ။”

မရီးများနှင့် မော့ဟန်ယွဲ့သည် ရယ်ကာမောကာဖြင့် တုံ့ပြန်ပြီး၊ တစ်ဦးချင်းစီ မိမိအခန်းသို့ ပြေးပြန်သွားကြသည်။

ဟဲကျစ်ယန်သည် မီးဖိုချောင်မှ နောက်ဆုံး ထွက်လာသူ ဖြစ်သည်။ သူမသည် တံခါးခုံကို တစ်ဖက်ခြေဖြင့် လှမ်းထွက်လိုက်စဉ်မှာပင် မော့ကျိုးယွီသည် လျန့်ဟောက်တို့နှင့်အတူ အိမ်သို့ ပြန်ရောက်လာသည်။

အိမ်တွင် အရာအားလုံး စီမံပြီးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း မြင်သောအခါ၊ သူတို့သည် ကိုယ်စီ မိမိအခန်းကိုပဲ ပြန်သွားကြသည်။

ထမင်းလုံးလေးသည် သူ၏ သခင်နှင့် သဘာဝအတိုင်း တွယ်ကပ်နေသည်။

သူမ ရှိရာ အရပ်တိုင်း၌ သူလေးလည်း ရှိနေရမည်ဖြစ်သည်။

ဟဲကျစ်ယန်သည် ထိုကလေးငယ်ကို အလိုလိုက်ပြီး၊ သူလေးကို မော့ကျိုးယွီနှင့်အတူ နေရာထဲသို့ ခေါ်သွားသည်။

ယုန်မွေးမြူရေးအကြောင်း သူမပြောပြီးဖြစ်သည့်အတွက်၊ မနက်ဖြန် ဂိုဒေါင်သို့မသွားမီ ၎င်းအတွက် ပြင်ဆင်ထားရမည်။

နေရာထဲတွင် မွေးမြူထားသော ယုန်ကလေးများသည် သိသာစွာ ကြီးထွားလာသည်။

မနက်ဖြန်နံနက်အထိ ခန့်မှန်းကြည့်လျှင် ၎င်းတို့သည် ပို၍ကြီးထွားနိုင်သည်။

သို့သော်လည်း၊ ဤယုန်များကို နေရာမှ ထုတ်ယူပါက၊ လပေါင်းများစွာ အပြည့်အဝ မကြီးထွားနိုင်ပေ။

မိသားစုဝင်များကို စောစီးစွာ ဝင်ငွေရရှိစေရန်အတွက်၊ ဟဲကျစ်ယန်သည် ထိန်းချုပ်မျက်နှာပြင်ထဲရှိ တပ်ဆင်ထားသည့် ဈေးကွက်မှ အရွယ်ရောက်ပြီးသား ယုန်အကောင် ( ၁၀၀ ) ကို ထပ်မံ ဝယ်ယူလိုက်သည်။

ဈေးနှုန်းသည် တာ့ပေါင်မောလ်မှ ဝယ်ယူခြင်းထက် အနည်းငယ် မြင့်မားသော်လည်း၊ ဤနေရာမှ ယုန်များသည် ထူးခြားသော ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံရှိပြီး၊ မွေးမြူရလွယ်ကူပြီး ရောဂါဖြစ်ပွားမှု နည်းပါးသည်။

ဤယုန်များသည် မကြာသေးမီ ကာလအတွင်း လျင်မြန်စွာ မျိုးပွားနိုင်သည်။

ထိုအခါ မရီးများနှင့် ဟန်ယွဲ့တို့ ပျင်းရိနေမည်ကို စိုးရိမ်စရာ မလိုအပ်တော့ပေ။

ထို့အပြင်၊ သူမသည် စီစဉ်ထားသည့်အတိုင်း အရွယ်ရောက်ပြီးသား အင်ဂိုရာဧရာမယုန် နှစ်စုံနှင့် အရွယ်ရောက်ပြီးသား မီနီလော့ပ်ယုန် နှစ်စုံကို ဝယ်ယူလိုက်သည်။

အိမ်မွေးယုန်များသည် တကယ်ပင် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ပုံစံဖြင့် လူများကို မြင်လျှင်မြင်ချင်း ဖက်ထားချင်စိတ်ဖြစ်ပေါ်စေသည်ဟု ပြောရမည်။

အထူးသဖြင့် အင်ဂိုရာဧရာမယုန်များသည် အနည်းဆုံး ( ၂၀ ) ကတ်တီရှိပုံရသည်။

လိုအပ်သော ယုန်များကို ဝယ်ယူပြီးသည့်နောက်၊ ကျန်ရှိသည်မှာ ယုန်လှောင်အိမ်များ ဖြစ်သည်။

ဤမျှလောက် များပြားသော ယုန်များကို ဂိုဒေါင်ထဲတွင် လွတ်လပ်စွာ ပြေးလွှားစေရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

၎င်းတို့ကို ယူဆောင်လာသော နိုင်ငံခြားသားများလည်း ထိုသို့ မလုပ်ကြပေ။

ထို့ကြောင့် ယုန်လှောင်အိမ်များကို စီစဉ်ရမည်။ ယုန်များကို ပို့ဆောင်ပြီးနောက် ယုန်လှောင်အိမ်များ တည်ဆောက်ရန် နည်းလမ်း ရှာရမည့် ပြဿနာကိုလည်း ဖြေရှင်းပေးနိုင်သည်။ တစ်ခါတည်း ပြီးမြောက်အောင် လုပ်လိုက်ရုံပင်။

ဟဲကျစ်ယန်သည် တာ့ပေါင်မောလ်တွင် ယုန်တစ်ထောင် မွေးမြူရန် လုံလောက်သော ပရော်ဖက်ရှင်နယ် မွေးမြူရေးအိမ်များကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

ယုန်များသည် လျင်မြန်စွာ မျိုးပွားသည့်အတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်ထားရမည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ဤယုန်လှောင်အိမ်များသည် ခေါက်သိမ်းနိုင်ပြီး သိမ်းဆည်းရန် အလွန်အဆင်ပြေသည်။

***