ထမင်းလုံးလေးထံမှာ အထူးစွမ်းရည်တွေ ရှိနေသလား

ဟဲကျစ်ယန်သည် ရွာသားများ ဘာတွေတွေးနေသည်ကို မသိခဲ့ပါ။ နောက်ဆုံးအသုတ် ကုန်ပစ္စည်းများ ပြန်လည်ပို့ဆောင်ပြီးနောက် သူသည် လှည်းသမားများကို ငွေပေးချေခဲ့သည်။

ဆိပ်ကမ်းဂိုဒေါင်နှင့် ပတ်သက်၍ အဋ္ဌမအစ်ကိုသည် မော့ကျိုးယွီ၏ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း ပိုင်ရှင်ထံသို့ ပြန်လည်ပေးအပ်ခဲ့သည်။

ကုန်ပစ္စည်းများစွာ ဝယ်ယူပြီးနောက် ပစ္စည်းတစ်ခုချင်းစီသည် မိသားစုဝင်များကို မျက်စိမလွှဲနိုင်အောင် ဆွဲဆောင်ထားနိုင်ခဲ့သည်။

အထူးသဖြင့် ဧရာမအင်ဂိုရာယုန်များနှင့် မီနီလော့ပ်ယုန်များသည် အမျိုးသမီးများကို လက်ထဲကနေ လုံးဝ မချလိုက်နိုင်အောင် ဖမ်းစားထားခဲ့သည်။

ရက်ပေါင်းများစွာ တပ်မက်စွာ အကြည့်ခံနေရသော ထမင်းလုံးလေးပင်လျှင် ဤယုန်များ၏ နံဘေးတွင် ဆွဲဆောင်မှု နည်းပါးသွားခဲ့သည်။

ထမင်းလုံးလေးသည် သူလေး၏ ရေပန်းစားမှု အနည်းငယ် လျော့နည်းသွားသည်ကို သတိမထားမိခဲ့ပါ။

သူလေးသည် ကိုယ်တိုင်စိတ်ဆန္ဒဖြင့် သက်ကယ်မိုးထားသော ယုန်လှောင်အိမ်သို့သွားကာ ယုန်နှစ်ရာကို စည်းကမ်းချမှတ်ရန် ကြံစည်ခဲ့သည်။

လူတိုင်းက ယုန်များကို စစ်ဆေးရန် သွားရောက်ချိန်တွင် ကောက်ရိုးတဲအိမ်ထဲသို့ လှမ်းဝင်လိုက်သည်နှင့် သူတို့ရှေ့တွင်မြင်လိုက်ရသည့်မြင်ကွင်းကြောင့် အားလုံး

အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

ထမင်းလုံးလေးသည် မြေပေါ်တွင်ထိုင်နေကာ လူတို့ နားမလည်နိုင်သော အသံများ ထုတ်လွှတ်နေပြီး သူလေး၏ တိုတောင်းပြီး ဖောင်းကားသော လက်လေးဖြင့် ရံဖန်ရံခါ မြေကြီးကို ပုတ်နေခဲ့သည်။

ယုန်များသည် အမိန့်အချို့ကို လက်ခံရရှိထားသလို ဖြစ်နေသည်။ အရွယ်ရောက်နေသော ယုန်များဖြစ်စေ၊ ယုန်ငယ်လေးများပင်ဖြစ်စေ ၎င်းတို့အားလုံးသည် လှောင်အိမ်နံရံများကို မှီကာ ခြေထောက်များဖြင့် မြေပေါ်တွင် ရပ်နေပြီး၊ ရှေ့ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို ရင်ဘတ်တွင်ထားကာ၊ မျက်လုံးဝိုင်းလေးများဖြင့် ထမင်းလုံးလေးကို စူးစိုက်ကြည့်နေကြသည်။

အားလုံး ခဏတာမျှ အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် ရယ်မောသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဒုတိယမရီးက ဟဲကျစ်ယန်ကို ဆွဲခေါ်ကာ ရယ်မောရင်း ပြောသည်။ “ညီမလေး၊ ထမင်းလုံးလေးမှာ ထူးခြားတဲ့စွမ်းရည်တစ်ခုခုရှိနေလားလို့။ သူလေးက ယုန်တွေ အများကြီးကို စည်းကမ်းချလိုက်နိုင်တယ်လေ။”

ဟဲကျစ်ယန်သည် ထမင်းလုံးလေးအတွက် စိတ်မပူပန်ဘဲ မနေနိုင်ပေ။

ဒီလို အစွမ်းအစလေးတွေကို လူတိုင်းကို သိစေချင်နေတာပဲ...။

မနေ့ညက အခန်းထဲတွင် တောယုန်များသည် နံရံတစ်လျှောက် စည်းကမ်းတကျ စီရီစေခဲ့ပြီး နေရာလပ်နယ်မြေထဲရှိ ယုန်များကို လှောင်အိမ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်စေရန်လည်း ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

ယနေ့ ကောက်ရိုးတဲအိမ်ထဲတွင် ယုန်များ၏ အနေအထားများသည် တစ်ထပ်တည်း ဖြစ်နေသည်။

သို့သော် ထမင်းလုံးလေးသည် သူလေး၏ စွမ်းရည်ဖြင့် သူလေးထက် အားနည်းသော တိရစ္ဆာန်များကိုသာ ထိန်းချုပ်နိုင်ပုံရသည်။

ထမင်းလုံးလေး၏ ထူးခြားသော စွမ်းရည်နှင့် ပတ်သက်ပြီး ဟဲကျစ်ယန်သည် အမှန်တကယ် မလျှော့တွက်ရဲပါ။

ဒုတိယမရီးက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သော်လည်း ၎င်းသည် ထမင်းလုံးလေး၏ ထူးခြားမှုကို အခြားသူများက အလွယ်တကူ သိရှိနိုင်ကြောင်း ပြသခဲ့သည်။

ထမင်းလုံးလေးတွင် ထူးခြားသောစွမ်းရည်ရှိသည်မှာ ကောင်းသော်လည်း၊ ဤသို့သော အရာမျိုးကို ထင်ထင်ရှားရှား ထုတ်ဖော်ပြသရန် မသင့်လျော်ပါ။

လူ့စိတ်သည် မမှန်းဆနိုင်ပေ။ အနာဂတ်တွင် ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်လာမည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်သလို၊ မည်သည့်လူမျိုးနှင့် တွေ့ဆုံရမည်ကိုလည်း မသိနိုင်ပါ။

ထမင်းလုံးလေး၏ စွမ်းရည်ကို လူအများ သိသွားပါက မိသားစုအတွက် မလိုအပ်သော ဘေးဒုက္ခများကိုသာ ဖြစ်ပေါ်လာစေလိမ့်မည်။

“ဒုတိယမရီး၊ ဒီယုန်တွေက သူတို့ထက် အားကြီးတဲ့ တိရစ္ဆာန်ကို မြင်လိုက်ရလို့ ကြောက်သွားတာဖြစ်မယ်။ ဒါက သူတို့ရဲ့ သဘာဝဗီဇပဲလေ။”

သက်ကယ်မိုးအိမ်ထဲသို့ဝင်ရောက်ပြီးနောက် မော့ကျိုးယွီသည် ထမင်းလုံးလေး၏ ထူးခြားမှုကို သတိပြုမိခဲ့သည်။

သူတို့လင်မယားသည် အတွေးတူကြသည်။ ထမင်းလုံးလေးထံတွင် ထူးခြားသော စွမ်းရည် ရှိသည်ဖြစ်စေ၊ မရှိသည်ဖြစ်စေ ၎င်းကို ထင်ထင်ရှားရှား ထုတ်ဖော်ပြသရန် မသင့်လျော်ပါ။

ထို့ကြောင့် ဟဲကျစ်ယန် ပြောပြီးနောက် သူကလည်း ရှင်းပြသည်။ “ထမင်းလုံးလေးက တစ်နေ့လုံး အစာစားပြီး အိပ်နေတာပဲ လုပ်နေတာ။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ထူးခြားတဲ့ စွမ်းရည် ရှိမှာလဲ။”

ဒုတိယမရီးသည် ရယ်စရာမြင်ကွင်းကိုမြင်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မော့ကျိုးယွီတို့လင်မယားက သူ့စကားကို ငြင်းဆိုနေသည်ကို မြင်သောအခါ၊ သူမက ရယ်မောရင်း ပြောသည်။

“အစ်မက ဒီအတိုင်း ပြောလိုက်တာပါ။ ဒီလို အူကြောင်ကြောင်လေးက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလိုစွမ်းရည်ရှိမှာလဲ။”

ဒုတိယမရီးက ကိစ္စကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်ပြီဖြစ်သည်ကို မြင်သောအခါ၊ ဟဲကျစ်ယန်သည် ထမင်းလုံးလေးကို ဤနေရာတွင် ဆက်လက်ဖျော်ဖြေမှု မပြုလုပ်စေလိုတော့ပါ။

သူမက ထမင်းလုံးလေး၏ အနားသို့ လျှောက်သွားကာ ထမင်းလုံးလေးကို ရင်ခွင်ထဲသို့ ပွေ့ချီလိုက်သည်။

ရင်းနှီးသော ပွေ့ချီမှုကို ခံစားရသောအခါ၊ ထမင်းလုံးလေးသည် ချက်ချင်းပင် ချစ်စရာကောင်းပြီး နူးညံ့သော သတ္တဝါလေးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ သူလေး၏ ပိုင်ရှင်အပေါ် ချစ်ခင်စိတ်ကို ပြသလာခဲ့သည်။

ယုန်များသည်လည်း အလွန်ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်စွာ တုံ့ပြန်ခဲ့သည်။ သူတို့သည် မတ်တပ်ရပ်နေသည့် အနေအထားများကို မထိန်းထားတော့ဘဲ သူတို့ အဆင်ပြေသလို အနေအထားများသို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

ပဉ္စမအစ်ကိုတို့လင်မယားသည် မော့ကျိုးယွီနှင့် ဟဲကျစ်ယန်ထံသို့ လျှောက်လာခဲ့သည်။

“နဝမမောင်လေးတို့၊ မင်းတို့ရဲ့ ပဉ္စမအစ်ကိုက သူ မကြာခဏ တောင်ပေါ်မှာ အမဲလိုက်တယ်လို့ ပြောဖူးတယ်။ တစ်ခါတလေ အမဲလိုက်တဲ့ အကောင်ရေ များလွန်းရင် သူက ရက်အနည်းငယ်လောက် မွေးထားတတ်တယ်။ ဒါကြောင့် ယုန်မွေးတာနဲ့ ပတ်သက်ရင် သူ အဆင်ပြေမှာပါ။ ဒီယုန်တွေကို အစ်မတို့ စောင့်ရှောက်ပေးမယ်ဆိုရင်ရော ဘယ်လိုလဲ။”

ပဉ္စမမရီးက မိသားစုအတွက် ပိုမို အကျိုးပြုနိုင်ဖို့ တကယ်ကို မျှော်လင့်နေခဲ့သည်။ လပေါင်းများစွာ ဒုက္ခသည်ဘဝဖြင့် လှည့်လည်နေခဲ့ရပြီး သူ့ထံတွင် ပိုက်ဆံတစ်ပြားမှ မရှိခဲ့ပေ။ ဟဲကျစ်ယန်ရဲ့ ပိုက်ဆံကို သုံးစွဲနေရရုံသာမက အရာအားလုံးကိုပါ သူမက စီစဉ်ပေးရသည်။ ထိုကဲ့သို့ ဖြစ်နေရသည့်အတွက် သူမ တကယ်ကို စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ယခု ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို မျှဝေပေးနိုင်မည့် အလုပ်တစ်ခုကို နောက်ဆုံးတွင် ရှာတွေ့ခဲ့ပြီ ဖြစ်သောကြောင့် ပဉ္စမမရီးက ထိုအလုပ်ကို တာဝန်သိစွာ ထမ်းဆောင်ပေးမည် ဖြစ်သည်။

ပဉ္စမအစ်ကိုကလည်း တိုးညင်းစွာ ပြောသည်။ “ငါ သူတို့ကို ကောင်းကောင်း စောင့်ရှောက်ပေးနိုင်ပါတယ်။”

ဟဲကျစ်ယန်က ပဉ္စမအစ်ကိုတို့လင်မယားကို ကြည့်ပြီး မော့ကျိုးယွီထံ သူ၏ ထင်မြင်ချက်ကို မေးမြန်းလိုသည့်အနေဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

ယုန်များကို မွေးမြူခြင်းသည် လွယ်ကူသော အလုပ် မဟုတ်ပေ။

ယခုအခါ ယုန်နှစ်ရာ ရှိသည်။ ယုန်များသည် မျိုးပွားနှုန်း မြန်ဆန်သောကြောင့် သူတို့၏ အရေအတွက်သည် ပို၍ ပို၍ မြန်ဆန်စွာ တိုးပွားလာမည်ဖြစ်သည်။

ယုန်၏ မစင်များကိုပင် ဂရုတစိုက် ကိုင်တွယ်ရန် လိုအပ်သည်။ ထို့ပြင် ယမန်နေ့ညက သူမသည် ယုန်များကို သူမ၏ နေရာလပ်ထဲသို့ ထည့်ထားစဉ် အထီး အမများကို ခွဲထားခြင်း မပြုခဲ့ဘဲ အရေအတွက်အလိုက်သာ ခွဲထားခဲ့သည်။

ယုန်ပေါက်များသည် အဆင်ပြေသော်လည်း အရွယ်ရောက်ပြီးသော ယုန်များကို မျိုးပွားရန်အတွက် အထူးဝယ်ယူထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ အထီး အမများကို ညီတူညီမျှ ခွဲထားရမည်ဖြစ်သည်။

ပိုလျှံနေသော ယုန်ထီးများသည် ဆက်လက်မွေးမြူရန် တန်ဖိုးမရှိတော့သဖြင့် အမြတ်အစွန်း ရရှိရန် အချိန်မီ သတ်ဖြတ်ရမည် ဖြစ်သည်။ ဤအရာများသည် ဂရုတစိုက် လုပ်ဆောင်နိုင်သူတစ်ဦးကို လိုအပ်သည်။

ပဉ္စမမရီးသည် ဂရုတစိုက်ရှိသူ ဖြစ်သည်။ ဟဲကျစ်ယန်သည် ပဥ္စမမရီးတို့လင်မယားက ယုန်များကို ကောင်းစွာ စီမံခန့်ခွဲနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်သည်။ အနာဂတ်တွင် မိခင်ယုန်များမှ ယုန်ပေါက်များ မွေးဖွားလာသောအခါလည်း၊ သူမသည် သူတို့ကို ကောင်းစွာ စောင့်ရှောက်ပေးနိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

သန်မာသော အမျိုးသားတစ်ဦးအနေဖြင့်၊ ပဉ္စမအစ်ကိုသည် ယုန်လှောင်အိမ်သန့်ရှင်းရေးနှင့် သူတို့၏ အစာပြောင်းရွှေ့ခြင်းကဲ့သို့ အားထုတ်မှု လိုအပ်သော အလုပ်များကို လုပ်ဆောင်ရန် သင့်လျော်သည်။

မော့ကျိုးယွီက ဟဲကျစ်ယန်ကို ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ “ဒါဆိုရင်လည်း၊ ယုန်တွေကို အခုကနေစပြီး ပဉ္စမအစ်ကိုတို့လင်မယားဆီကိုပဲ အပ်ထားလိုက်မယ်နော်။ နောက်ပိုင်းမှာ ယုန်တွေ ပိုများလာရင် ထပ်ပြီး ဆွေးနွေးကြတာပေါ့။”

သူမ၏ တောင်းဆိုမှုကို အတည်ပြုလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ပဉ္စမမရီးက ဝမ်းမြောက်စွာ မေးသည်။ “နဝမ‌မောင်လေးနဲ့ နဝမခယ်မလေး၊ မင်းတို့ရဲ့ ပဉ္စမမရီး အခု ဘာလုပ်ပေးရမလဲ။”

ဟဲကျစ်ယန်က အပြင်ဘက်က ကောင်းကင်အရောင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဤယုန်များသည် မနက်အစောကတည်းက သိုလှောင်ခန်းထဲတွင်ရှိနေခဲ့ပြီး တစ်နေ့လုံး အစာမစားရသေးသဖြင့် ဗိုက်ဆာနေလောက်ပြီဖြစ်မည်။

“ပဉ္စမမရီး၊ ဒီနေ့လည်း နောက်ကျနေပြီ။ ဒီယုန်လေးတွေကို အရင်ဗိုက်ပြည့်အောင် ကျွေးလိုက်ပါ။ ပြီးရင် မနက်ဖြန်မှ အရွယ်ရောက်ပြီးယုန်တွေကို အထီးအမခွဲလိုက်ပါ။ ယုန်လှောင်အိမ်သန့်ရှင်းရေးအပြင်၊ နောက်ပိုင်းမှာ အစ်မနဲ့ ပဉ္စမအစ်ကိုတို့ရဲ့ အလုပ်က ယုန်မတွေ ကိုယ်ဝန် ရှိ မရှိ စောင့်ကြည့်ရမယ်။ ယုန်တွေရဲ့ ကိုယ်ဝန်သက်တမ်းက တစ်လပဲ ကြာတယ်။ ကလေးမွေးဖွားတော့မယ့် ယုန်တွေကို သီးသန့်လှောင်အိမ်ထဲ ထည့်ထားရမယ်။”

ဒါဟာ သူမရဲ့ ပထမဆုံးအကြိမ် သားပေါက်လေးတွေနဲ့ ဆက်ဆံရခြင်းဖြစ်သောကြောင့် ပဉ္စမမရီးက အလွန်အာရုံစိုက်ပြီး နားထောင်နေသည်။

“စိတ်မပူပါနဲ့ နဝမခယ်မလေး၊ ပဉ္စမမရီးက ဒီယုန်လေးတွေကို သေချာပြုစုပေးပါ့မယ်။ အစ်မ နားမလည်တာရှိရင် နင့်ကို ထပ်လာမေးမယ်။”

ပဉ္စမမရီးတွင် လုပ်စရာအလုပ်တစ်ခုရှာတွေ့သွားသည်ကို မြင်သောအခါ အခြားသော မရီးများသည် စိတ်ထဲတွင် ပို၍ စိုးရိမ်လာကြသည်။

“နဝမခယ်မလေး၊ ငါတို့အတွက် ဘယ်အလုပ်က သင့်လျော်မလဲ။” အကြီးဆုံးမရီးက မေးသည်။

ဟဲကျစ်ယန်က မရီးများအားလုံး မိသားစုအတွက် အကျိုးပြုလိုကြသည်ကို သိသည်။ သူမက အပြုံးဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။

“တခြားမရီးတွေက စိတ်မ‌လောပါနဲ့။ ဒီတစ်ခေါက်မှာ ညီမ နိုင်ငံခြားသားတွေဆီက နူးညံ့တဲ့ အထည်စ အများကြီး ဝယ်ခဲ့တယ်။ အထည်ချုပ်လုပ်တာက အစ်မတို့ရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုပဲ။”

“နဝမခယ်မလေး၊ အခန်းထဲက အိတ်တွေကို ငါစမ်းကြည့်တော့ နူးညံ့နေတာ။ အဲဒါ အထည်စတွေပေါ့။” တတိယမရီးက ရုတ်တရက် သဘောပေါက်ပြီး မေးလာခဲ့သည်။

“ဟုတ်တယ်၊ အဲဒီအိတ်တွေထဲမှာ နူးညံ့တဲ့ အမွေးပွအထည်စတွေ ပါတယ်။ ဒီတစ်ခေါက်မှာ အရောင်အမျိုးမျိုးကိုလည်း အများကြီး ဝယ်ခဲ့တယ်။”

ဟဲကျစ်ယန်၏ စကားမဆုံးခင်မှာပင် သူမကို မရီးများက ဝိုင်းရံလိုက်ကြကာ သူမ၏ ရင်ခွင်ထဲရှိ ထမင်းလုံးလေးကိုပင် လန့်ဖျပ်သွားစေကာ သူလေး၏ လည်ပင်းကို အလျင်အမြန် ကျုံ့ဝင်သွားစေသည်။

“နဝမခယ်မလေး၊ အဲဒီအထည်စတွေကို မြန်မြန်ပေးပါ။ ဒီညမှာပဲ အစ်မတို့ အရုပ်တွေ စလုပ်လို့ ရတယ်။”

“ဟုတ်တယ်၊ နဝမခယ်မလေး။ အစ်မတို့ ဒီအတိုင်း အားလပ်နေရတာ မနေတတ်ဘူး။ မိသားစုအတွက် ပိုက်ဆံရှာပေးနိုင်ရင် ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။”

***