အမြုတေစွမ်းအင်စုစည်းခြင်းအဆင့် နတ်ဆိုးဘုရင်ကို ထပ်မံသတ်ဖြတ်ခြင်း

ကျောက်စိမ်းဖြူယုန် နတ်ဆိုးသည် တစ်ဖက်လူက သူမ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ သူမ၏ ဘေးရှိ အမျိုးသမီးနှစ်ဦးအား ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်နှာတွင် အလွန်အမင်း ကျေနပ်အားရသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်နေပေသည်။

ထို့နောက် သူမသည်လည်း မတ်တတ်ရပ်ရန် ကြိုးစားလိုက်လေ၏။

ရုတ်တရက် သူမ၏ မျက်နှာတွင် ထူးဆန်းသော အမူအရာတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားပေသည်။

အကြောင်းမှာ သူမသည် မတ်တတ်ရပ်ရန် သိသိသာသာလှုပ်ရှားလိုက်သော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ ထရပ်နိုင်ခြင်း မရှိသောကြောင့်ပင်။

အကြောင်းပြချက်မှာ သူမ၏ဖြူဝင်းနုနယ်သော ပခုံးပေါ်တွင် အရိုးအဆစ်များထင်နေသည့် လက်တစ်ဖက်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တင်ထားသကဲ့သို့ ရှိနေသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ သူမအား ထိုင်ခုံပေါ်တွင်သာ ရှိနေစေရန် ကြီးမားသော ခွန်အားဖြင့် ဖိနှိပ်ထားသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

ထိုယုန်နတ်ဆိုးမသည် မော့ကြည့်လိုက်ရာ ဆံနွယ်များကြားမှ ကြည်လင်တောက်ပသော မျက်လုံးများနှင့် ချောမောသော မျက်နှာတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရလေ၏။

ဤလူငယ်သည် လက်ဖက်ရည်ဆိုင်အတွင်းသို့ အလျင်စလိုဘဲလမ်းလျှောက်ဝင်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး စားပွဲပေါ်ရှိ ရွှေခေါင်းလောင်းကိုလည်းကောင်း၊ ဘေးနားရှိ အမျိုးသမီးများကိုလည်းကောင်း တစ်ချက်မျှပင် ကြည့်ခြင်း မရှိပေ။

ထိုအရာများကို သူ ဂရုမစိုက်သကဲ့သို့ပင် ရှိလေသည်။

သူသည် ယုန်နတ်ဆိုးမ၏ လှပသော မျက်နှာကိုသာ တိတ်ဆိတ်စွာ စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏ အမြင်အာရုံထဲတွင် သူမတစ်ဦးတည်းသာ ရှိနေသကဲ့သို့ပင်။

"ရှင် ဘာလုပ်ချင်တာလဲ။"

ယုန်နတ်ဆိုးမ၏ နှလုံးခုန်သံမှာ ရုတ်တရက် မြန်ဆန်လာ၏။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက သူမ၏ ခင်ပွန်းနှင့် အလွန်ချစ်ခဲ့ကြသည့်အချိန်များတွင်ပင် သူမသည် ဤကဲ့သို့သော အကြည့်မျိုးကို တစ်ခါမျှ မခံစားခဲ့ဖူးပေ။ တစ်ကမ္ဘာလုံးတွင် သူမသည် သူ၏ အရေးကြီးဆုံးသော ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်နေသကဲ့သို့ပင်။

သူမအား ပို၍ပင် ဇဝေဇဝါဖြစ်စေသည်မှာ ထိုနက်မှောင်သော သူငယ်အိမ်များထဲတွင် နက်နဲစွာ ဖုံးကွယ်ထားသော ဝမ်းမြောက်မှု အရိပ်အယောင်များပင် ဖြစ်ပေသည်။ ၎င်းသည် လောင်မြိုက်နေသော မီးလျှံတစ်ခုကဲ့သို့ပင် သူမအား လောဘတကြီးဖြင့် အကုန်အစင်ဝါးမြိုပစ်ချင်နေသကဲ့သို့ ရှိလေ၏။

ဤကဲ့သို့သော အကြည့်အောက်တွင် သူမ၏ ကျောရိုးမှတစ်ဆင့် ဦးခေါင်းထိပ်အထိ အအေးဓာတ်တစ်ခု စီးသွားပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ ချက်ချင်းပင် တောင့်တင်းသွားပေသည်။

“…”

ရှန်းယီသည် အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာရမှုကို ခံစားလိုက်ရ၏။

၎င်းသည် အမှန်တကယ်ပင် နီးကပ်လှပေသည်။

အနည်းငယ်မျှ နောက်ကျသွားပါက အမီလိုက်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

ဤချိုမြိန်လှသော နတ်ဆိုးအမြုတေမှာ အခြားသူတစ်ဦး၏ လုယူခြင်းကို ခံရတော့မည့်ဆဲဆဲ ဖြစ်နေပြီမလော။

လက်ဖက်ရည်ဆိုင်အတွင်းရှိ အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေသော မြင်ကွင်းမှာ အချိန်အကြာကြီး မတည်မြဲခဲ့ပေ။

နောက်တစ်ခဏတွင်မူ။

ရှန်းယီသည် ရုတ်တရက် လက်သီးတစ်ချက် ပစ်သွင်းလိုက်ရာ သူ၏ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ဖြူဝင်းသော လက်သီးမှာ ယုန်နတ်ဆိုးမ၏ လှပသော မျက်နှာပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားလေသည်။

မည်သည့် အရှိန်အဝါ လှိုင်းတံပိုးမျှ မရှိဘဲ စင်ကြယ်သောခန္ဓာကိုယ်ခွန်အား သက်သက်သာ။

ယုန်နတ်ဆိုးမ၏ ဦးခေါင်းခွံမှာ အက်ကွဲသွားပြီး သူမ၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံးမှာ ချက်ချင်းပင် ချိုင့်ဝင်သွား၏။ သူမ၏ ဖြူဝင်းနုနယ်သော အသားအရေမှာ လက်သီးဖြင့် အပြင်းအထန် အဖိခံလိုက်ရသော အခိုက်အတန့်တွင်ပင် မှတ်မိနိုင်စရာ မရှိတော့အောင် စုတ်ပြဲသွားပေသည်။

"ငါ..."

ယုန်နတ်ဆိုးမသည် အမြုတေစွမ်းအင်စုစည်းခြင်းအဆင့်ရှိ နတ်ဆိုးအရှင်တစ်ပါး ဖြစ်သဖြင့် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်လှပေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူမသည် ခေတ္တမျှ ကြောင်အသွားပြီး သူမ၏ ဦးနှောက်တစ်ခုလုံးမှာ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုများဖြင့်သာ ပြည့်နှက်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။

“…”

ယိုလုံထောင်သည် တိုက်ပွဲတစ်ခု ဤမျှ ရုတ်တရက် စတင်လာလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ သူသည် မူလက ရွှေခေါင်းလောင်းအကြောင်းကို မေးမြန်းရန် စီစဉ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး စစ်သူကြီးတစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ အလွန်ပင် လျင်မြန်လှ၏။

ရှန်းယီ စတင်လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် သူသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားပြီးသားဖြစ်ကာ သူ၏ ယင်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အသက်သွင်းလိုက်ပေသည်။

ထိုစဉ်မှာပင်။

ရှန်းယီသည် တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားမိပုံရပြီး ယုန်နတ်ဆိုးမ၏ ရှည်လျားသော ဆံပင်များကို ဆွဲကိုင်ကာ သူမအား ကရုဏာမဲ့စွာ အပြင်သို့ လွှင့်ပစ်လိုက်၏။ သူမ၏ နုနယ်သော ခန္ဓာကိုယ်မှာ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်၏ အမိုးကို ဖောက်ထွက်သွားပြီး ပျက်စီးနေသော အိတ်တစ်လုံးကဲ့သို့ ကောင်းကင်ယံသို့ လွင့်ပျံသွားလေသည်။

ရှန်းယီသည် နူးညံ့သော လေပြေတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လက်ဖက်ရည်ဆိုင်အပြင်ဘက်သို့ ပြေးထွက်သွား၏။

သူသည် လက်ဟန်တစ်ခုကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြုလုပ်လိုက်ပေသည်။

ကောင်းကင်ဝါးမျို ကိုယ်တွင်းအမြုတေ အတွင်းရှိ တာအိုမျိုးစေ့မှာ လျင်မြန်စွာပင် ဒေါသတကြီးနှင့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လာ၏။ လွှမ်းမိုးထားသော နတ်ဆိုးစွမ်းအားများမှာ သူ၏ အဓိက သွေးကြောမှတ်များမှ လျှံထွက်လာပြီး ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို အနီနုရောင် ဆိုးလိုက်လေသည်။

အလျား ဆယ်တောင်ခန့်ရှိသော ကြက်သွေးရောင် ဓားရှည်ကြီးတစ်ခုမှာ လျင်မြန်စွာပင် ပုံပေါ်လာခဲ့၏။

ကျားနှင့်နဂါးတို့၏ ဟိန်းဟောက်သံများမှာ ယုံအန်းမြို့တစ်ခုလုံးတွင် အဆက်မပြတ် ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး ငရဲတွင်းနက်ထဲမှ နတ်ဆိုးနဂါးတစ်ကောင် ပျံတက်လာသကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ တောင်တန်းများကြားတွင် ရက်စက်သော ကျားဘုရင်တစ်ကောင် လမ်းလျှောက်နေသကဲ့သို့ဖြစ်နေပေသည်။

ကြီးမားသော ဓားရှည်ကြီး၏ ပုံရိပ်မှာ ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ ပေါက်ကွဲထွက်လာလေ၏။

ရက်စက်သော ကျားနှင့်နဂါးတို့သည် ဓားရှည်ကြီးကို ရစ်ပတ်ထားပြီး ရှည်လျားသော အလင်းတန်းကြီးတစ်ခုကို ချန်ရစ်ကာ ကောင်းကင်ယံရှိ နုနယ်သော ပုံရိပ်ထံသို့ ပြင်းထန်စွာ ပြေးဝင်သွားပေသည်။

ကြီးမားလှသော နတ်ဆိုးစွမ်းအားများမှာ အမျိုးသမီးအား လွှမ်းခြုံသွားပြီး ရက်စက်သော သားရဲပါးစပ် နှစ်ခုမှာ သူမအား အပိုင်းပိုင်း အစစ ဖြစ်အောင် ဝါးစားပစ်ချင်နေသကဲ့သို့ပင်။

ရှန်းယီသည် ကောင်းကင်ယံတွင် ရပ်တန့်နေပြီး သူ၏ နက်မှောင်သော ဝတ်ရုံများမှာ လေထဲတွင် တဖျပ်ဖျပ် လွင့်နေ၏။ သူသည် အောက်သို့ ပြုတ်ကျနေသော နတ်ဆိုးမအား တည်ငြိမ်စွာပင် ငုံ့ကြည့်နေပေသည်။

သူသည် ကောင်းကင်ယံတွင် ရှေ့သို့ လှမ်းတက်လိုက်ရာ သူ၏ ပုံရိပ်မှာ ယုန်နတ်ဆိုးမ၏ နောက်ကျောတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့၏။

အင်မော်တယ်နတ်ဆိုးပြောင်းလဲခြင်းခြောက်ခုမြောက်အသွင်၏ ကောင်းချီးပေးမှုအောက်တွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အတုမရှိ ရက်စက်သော နတ်ဆိုးကြီး ခြောက်ပါးမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဟိန်းဟောက်သံများကို တပြိုင်နက်တည်း ထုတ်ဖော်လိုက်ကြလေသည်။

ထိုအသံများသည် သူ၏ စိတ်ထဲတွင်သာ ပဲ့တင်ထပ်နေသော်လည်း မမြင်ရသော ဖိအားများကြောင့် ယုံအန်းမြို့တစ်ခုလုံးမှာ နတ်ဆိုးများ၏ ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို ခံနေရသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး လေထုမှာလည်း လေးလံကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှ၏။

မြို့တစ်ခုလုံးမှာ သေခြင်းနယ်မြေကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်သွားပေသည်။

ရှန်းယီ၏ လက်ချောင်း ငါးချောင်းမှာ အစိမ်းနုရောင် အလင်းတန်းများဖြင့် တောက်ပနေခဲ့၏။

သူသည် ပြုတ်ကျနေသော ယုန်နတ်ဆိုးမကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ ကောင်းကင်အလယ်သို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းများမှာ လှိုင်းထသွားပြီး သူ၏ လက်ဝါးမှာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ထပ်မံ၍ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားပေသည်။

ပြင်းထန်လှသော ခွန်အားနှင့် အစိမ်းရောင် အလင်းတန်း၏ ဆွဲဖြဲမှုအောက်တွင် ယုန်နတ်ဆိုးမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ ပေါက်ကွဲသွားပြီး သူမ၏ အကြောများ ပြတ်တောက်ကာ အရိုးများမှာလည်း ကြေမွသွား၏။

ပူပြင်းလှသော နတ်ဆိုးသွေးများမှာ လေထဲတွင် လှပသော နှင်းဆီပန်းတစ်ပွင့်ကဲ့သို့ ပွင့်အာသွားခဲ့လေသည်။

"ဒီလူက အသက်ရှင်သေးလား။"

မေးခွန်းတစ်ခုမှာ သူမ၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွား၏။ ယုန်နတ်ဆိုးမသည် ပြင်းထန်လှသော နာကျင်မှုများကြောင့် ရူးသွပ်မတတ် ဖြစ်နေသော်လည်း တစ်ဖက်လူ၏ လက်မှာ သူမ၏ လည်ပင်းကို ဆွဲကိုင်ထားပြီးသား ဖြစ်ကာ ပို၍ပင် တင်းကြပ်စွာ ညှစ်ထားလေသည်။

ထိုသို့သော သေးသွယ်သော ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ နတ်ဆိုးများပင် ထိတ်လန့်ရလောက်သော ကြောက်မက်ဖွယ် ခွန်အားများ ရှိနေပေသည်။

သူမသည် အသည်းအသန် ရုန်းကန်နေခဲ့၏။

သူမသည် ခြိမ်းခြောက်ချင်ပေသည်၊ သူမသည် ကြောက်လန့်အောင် လုပ်ချင်ပေသည်၊ ထို့ပြင် သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် အလိုလိုဝင်ရောက်နေသော အတွေးတစ်ခုမှာ အသက်ဘေးမှ လွတ်ရန် တောင်းပန်ချင်နေခြင်းပင်။

သို့သော်လည်း ထိုလူငယ်မှာ သူမ၏ လည်ပင်းကို ချိုးပစ်ရန်သာ တိတ်ဆိတ်စွာ ကြိုးစားနေလေသည်။

မေးခွန်းမေးပြီးနောက်တွင်မူ သူမအား ဖြေကြားရန် အချိန်ပင် မပေးခဲ့ပေ။

မသိချင်ဘူးဆိုရင် ဘာလို့ မေးတာလဲ။

ယုန်နတ်ဆိုးမမှာ စိတ်ထဲတွင် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်နေ၏။

ချက်ချင်းပင် သူမ၏ လည်ပင်းပေါ်မှ ဖိအားများမှာ အနည်းငယ် လျော့ပါးသွားသည်ကို သူမ ခံစားလိုက်ရပေသည်။

သူမသည် အလိုလိုပင် အော်ဟစ်လိုက်၏။

"သူ ထွက်ပြေးသွားပြီ။ ရွှေခေါင်းလောင်းက ငါဖန်တီးထားတဲ့ လှည့်စားမှုပဲ။ သူ ထွက်ပြေးသွားပြီ။"

စကားမဆုံးမီမှာပင် ယုန်နတ်ဆိုးမသည် သူမ၏ ဝမ်းဗိုက်အတွင်း၌ တစ်စုံတစ်ခု လိုအပ်နေသကဲ့သို့ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။ တစ်ဖက်လူ၏ ကျွမ်းကျင်လှသော လှုပ်ရှားမှုများမှာ သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်ရှိ အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ သူမအား နာကျင်မှုကိုပင် မခံစားရစေပေ။

ထို့နောက်တွင်မူ ထိုလူငယ်သည် သူ၏ အကြည့်ကို လျင်မြန်စွာပင် ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး သူမအား ထပ်မံ၍ ကြည့်ရန်ပင် စိတ်မပါတော့ပေ။ ယခင်က ရှိခဲ့သော အာရုံစူးစိုက်မှုများမှာလည်း လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

ရှန်းယီသည် နတ်ဆိုးအမြုတေကို ငွေခေါင်းလောင်းအတွင်းသို့ ထည့်လိုက်ပြီး ဤနတ်ဆိုး၏အသက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် သိမ်းယူလိုက်ကာ သူမ၏ သွေးအဆီအနှစ်များကိုလည်း စုဆောင်းလိုက်၏။

【အမြုတေစွမ်းအင်စုစည်းခြင်းအဆင့်ရှိ ကြက်သွေးရောင်ကျောက်စိမ်းဖြူယုန်နတ်ဆိုးအား သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။ စုစုပေါင်းသက်တမ်း - ၈၁၀၀ နှစ်။ ကျန်ရှိသောသက်တမ်း - ၂၉၀၀ နှစ်။ စုပ်ယူခြင်းပြီးဆုံး။】

တောက်.. အဖြူရောင် သမင်လောက်တောင် မမိုက်ပါဘူးကွာ။

ရှန်းယီသည် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားပေသည်။ အမြုတေစွမ်းအင်စုစည်းခြင်းအဆင့်ရှိ နတ်ဆိုးအရှင်တစ်ပါးအနေဖြင့် ချင်ပြည်နယ်သို့ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ဖြတ်ကျော်ဝင်ရောက်လာသူဖြစ်ရာ အနည်းဆုံးတော့ အခြေခံအုတ်မြစ် အချို့ရှိလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

မည်သူက သူမကို ဤမျှသတ္တိတွေ ပေးထားသနည်း။

“…”

ယိုလုံထောင်သည် လက်ဖက်ရည်ဆိုင်အတွင်းမှ တိတ်ဆိတ်စွာ ထွက်လာခဲ့၏။

ရှန်းယီက ယုန်နတ်ဆိုးမအား လွှင့်ပစ်လိုက်သောအခါ တစ်ဖက်လူသည် သူ့အား ကြားဝင်စွက်ဖက်စေလိုခြင်း မရှိသည်ကို သူ နားလည်လိုက်ပေသည်။

သူ အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသော်လည်း သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ခေတ္တမျှ ထိန်းထားခဲ့၏။

လက်ဖက်ရည်ပင်မအေးစက်သေးမီ ယခုလိုမြန်ဆန်လိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

မဟာလနတ်ဆိုးဘုရင်မှာ မုဆိုးဖို ဖြစ်သွားခဲ့ရလေပြီ။

လှုပ်ရှားမှု အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ရှန်းယီသည် ချင်ပြည်နယ်တွင် မည်သူမျှ မပိုင်ဆိုင်ထားသော အစွမ်းထက်သည့် မူလရည်ရွယ်ချက် နည်းလမ်းများကို ပြသခဲ့ရုံသာမက နားလည်ရခက်လှသော သန်မာသည့် ကိုယ်ခန္ဓာကိုလည်း ပြသခဲ့ပေသည်။

နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် သူ၏ အမြုတေစွမ်းအင်စုစည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် ယခင်က ကြားခဲ့ရသော လှုပ်ရှားခြင်းနည်းပညာမှာ လက်ခံရန် ပို၍ လွယ်ကူသွားပေသည်။

ယုံအန်းမြို့ရှိ လူတိုင်းနီးပါးမှာ သူတို့၏ အိမ်များအတွင်းသို့ ဝင်ပုန်းကာနေကြသည်။

မြို့တစ်ခုလုံးအား သတ်ဖြတ်ပစ်တော့မည်ကဲ့သို့ပင်။

ရက်စက်လှသော နတ်ဆိုးစွမ်းအားများ၏ ဖုံးလွှမ်းမှုအောက်တွင် မြို့အတွင်း အမြင့်ဆုံး ကျင့်ကြံသူဖြစ်သော တိန့်မိသားစု၏ဘိုးဘေးပင်လျှင် အဝေးမှနေ၍ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့်သာ ကြည့်ဝံ့လေသည်။

ထို့နောက် ကောင်းကင်ယံရှိ နက်မှောင်သော ဝတ်ရုံနှင့် ပုံရိပ်ကို ကြည့်ရင်း သူသည် ထိုသူအား ပို၍ပို၍ ရင်းနှီးလာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။ အခြားသော သိုင်းလောကသားများမှာမူ ထိုဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ရန်ပင် မဝံ့ကြပေ။

ခေတ္တမျှကြာသော် လမ်းမပေါ်တွင် ကြောင်အစွာ ရပ်နေကြသော နတ်ဆိုးဖမ်းစီးသူများမှာ နေရာများမှားသွားကြပြီလောဟုဘကြောင်တောင်တောင်ဖြစ်နေကြ၏။

ရှန်းယီသည် သူ၏ လွတ်ငြိမ်းလေဟုန်စီးနင်းခြင်းပညာကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး လူအုပ်ကြီးဘေးသို့ ဆင်းသက်လိုက်၏။

မကြာခြင်က ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသော မြင်ကွင်းကို ပြန်လည် အမှတ်ရရင်း ဓားသွားပေါ်တွင် ဘဝကိုဖြတ်သန်းနေကြသည့် ဤနတ်ဆိုးဖမ်းစီးသူများ အုပ်စုမှာ အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ ကြောက်ရွံ့မှုကို ခံစားလိုက်ရပေသည်။

သခင်ရှန်းသည် နတ်ဆိုးများကို နှိမ်နင်းနေခြင်း ဖြစ်သော်လည်း အဘယ်ကြောင့် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေသကဲ့သို့ ခံစားရသနည်း။

"စစ်သူကြီးရှန်း၊ ဘာလို့ ဒီကို ရောက်နေတာလဲ။"

ယိုလုံထောင်သည် စိတ်ကို ပြန်လည် တည်ငြိမ်အောင် ထားလိုက်ပေသည်။ တကယ်တော့ တည်ငြိမ်အောင် လုပ်စရာ သိပ်မရှိပါ၊ သူသည် အခုထက်ထိ လုံးဝ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေဆဲသာ။

တစ်ဖက်လူသည် တော်ဝင်မြို့တော်သို့ သွားနေသင့်သည် မဟုတ်ပါလား။ အဘယ်ကြောင့် သူသည် ထင်ယန်စီရင်စုတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာရသနည်း။ ၎င်းမှာ သူ၏နက်မှောင်သော ချပ်ဝတ်ပင် မပါခဲ့ပေ။

"ကျွန်တော် ဒီဘက်ကို ဖြတ်သွားရင်း စစ်သူကြီးယို ချန်ထားခဲ့တဲ့ သတင်းကို ရလိုက်လို့ပါ။"

ရှန်းယီသည် အနည်းငယ် ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်၏။

အဆုံးတွင်တော့ သူသည် စွမ်းအင်များကို အသုံးပြု၍ ချင်ကျိုးမြို့မှ တစ်ညလုံး အပြင်းထန်ပြေးလာခဲ့သည်ဟု ပြောလိုက်ပါက အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေလေမည်။