စစ်သူကြီးစိတ်ပူနေစရာ မလိုပါဘူး

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လူတိုင်းသည် သူ၏ ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ငွေခေါင်းလောင်းကို သတိပြုမိသွားကြပေသည်။

နတ်ဆိုးဖမ်းစီးသူ အများအပြားသည် စစ်သူကြီးရှန်းနှင့် တူညီသော ခေါင်းလောင်းကို ချိတ်ဆွဲထားခြင်းမှာ မထိုက်တန်ဟုခံစားမိသဖြင့် မိမိတို့၏ ခေါင်းလောင်းများကို အဝတ်အောက်သို့ မသိမသာ ဝှက်ထားလိုက်ကြလေသည်။

နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး စစ်သူကြီး နှစ်ဦးကြားမှ စကားဝိုင်းသည် အခြားသူများ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်နိုင်သည့် အရာ မဟုတ်ပေ။

ရှောင်ချမ်ဝေသည် သူမ ထွက်ခွာလာစဉ်က ရှီထိုက်တောင်တန်း၏ တစ်ဝက်ခန့် ပြိုကျသွားခဲ့သည့် မြင်ကွင်းကို ပြန်လည်အမှတ်ရမိပြီး ယခု ရှန်းယီကို ကြည့်လိုက်သောအခါ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ထိုအရာနှစ်ခုကို ဆက်စပ်မိသွားလေ၏။

သခင်မကျန်း ပျက်စီးနေသော ဘုရားကျောင်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ သူမ၏ ပထမဆုံး ဦးစားပေးမှာ ရှန်းယီ၏ ဒဏ်ရာများကို ကုသပေးရန် ဖြစ်ခဲ့ပေသည်။

ထိုညက သမင်ဖြူနတ်ဆိုးအရှင်ကို အမှန်တကယ် သတ်ဖြတ်ခဲ့သူမှာ သူမ ထင်မှတ်ခဲ့သလို သခင်မကျန်း မဟုတ်တန်ရာပေ။

ဤအချက်ကပင် ချင်ကျိုးမြို့သို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် သူသည် အဘယ်ကြောင့် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး စစ်သူကြီးအဖြစ် အလိုအလျောက် ခန့်အပ်ခံရသနည်း ဆိုသည်ကို ရှင်းပြနေပေသည်။

ဖားပြုတ်နတ်ဆိုး သခင်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်း၊ဒေါင်းနတ်ဆိုးသုံးကောင်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်း၊ သို့မဟုတ် သမင်ဖြူနတ်ဆိုးအရှင်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်း စသည်တို့တွင် ရှန်းယီသည် အဘယ်ကြောင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှု မရှိဘဲ အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်အေးဆေးနေရသနည်း ဆိုသည်မှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ပေ။

အကြောင်းမှာ သူသည် ချင်ပြည်နယ်၏ ထိပ်တန်း အစွမ်းထက်သူများ စာရင်းတွင် ပါဝင်နေပြီးသား ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ရှောင်ချမ်ဝေသည် သူမ၏ ယခင်က အကြံအစည်လေးများမှာ ရယ်စရာကောင်းနေသည်ဟု ခံစားမိကာ နှုတ်ခမ်းကို မတတ်သာစွာ တွန့်ကွေးလိုက်မိလေ၏။

"စစ်သူကြီးရှန်း၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ဝင်ခဲ့ပါ"

ယိုလုံထောင်သည် လှည့်ထွက်ကာ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားပြီး စားပွဲတွင် ပြန်ထိုင်လိုက်၏။

သူသည် လက်ထဲရှိ ရွှေခေါင်းလောင်းကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အားဖြင့် ချေမွပစ်လိုက်ပေသည်။

သူပင်လျှင် ကြက်သွေးရောင်လည်ဆံမွှေး ကျောက်စိမ်းဖြူယုန်နတ်ဆိုး၏ လှည့်စားမှု နည်းစနစ်ကို ဖောက်ထွင်းမမြင်နိုင်ခဲ့ပေ။

စီနီယာယန်သည် မည်သည့်အခါမှဤမျှ ပေါ့တန်သော အပြုအမူမျိုး လုပ်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူ နားလည်ထားခြင်းကြောင့်သာလျှင် ဤယုန်နတ်ဆိုး၏ မွေးရာပါ စွမ်းရည်ကို သိရှိပြီး ၎င်း၏ မည်သူမည်ဝါ ဖြစ်ကြောင်းကို ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် သူသည် ရွှေခေါင်းလောင်းကို ယုံကြည်ခဲ့သေး၏။

ချင်ပြည်နယ် တစ်ခုလုံးတွင် ဤကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ရှိသော နတ်ဆိုးဖမ်းသူ သုံးဦးသာ ရှိသောကြောင့် ဖြစ်နိုင်ခြေအပေါ် သူ လောင်းကြေးမထပ်ရဲခဲ့ပေ။

ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင် ယုန်နတ်ဆိုးသည် သူ့ရှေ့တွင် ပြောင်ပြောင်တင်းတင်း ပေါ်လာရဲသည်အထိ အလွန် မိုက်မဲရဲတင်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ညီအစ်ကိုရှန်းသည် ဝင်လာသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် အရေးယူ ဆောင်ရွက်ခဲ့ရာ ရွှေခေါင်းလောင်း အတုကို တိုက်ရိုက် ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်ခဲ့သည်မှာ သေချာပေသည်။

ဤသည်မှာ သူ၏ များပြားလှသော နက်နဲသည့် နည်းလမ်းများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပေ၏။

ဤအရာကို တွေးမိရင်း ယိုလုံထောင်၏ နှလုံးသားထဲတွင် စိတ်ခံစားမှုလှိုင်းတစ်ခု မြင့်တက်လာလေသည်။

သူသည် လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ကိုင်ကာ တစ်ငုံ သောက်လိုက်ရာ ရင်းနှီးနေသော ခါးသက်သက် အရသာသည်လျှာပေါ်တွင် ပျံ့နှံ့သွားသော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင်မူ ကျေနပ်မှု အရိပ်အယောင်များကို ဆောင်ကြဉ်းလာပေသည်။

ချင်ပြည်နယ်တွင် အပြစ်အနာအဆာ မရှိသလောက် ပြည့်စုံသော ဤကဲ့သို့ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး စစ်သူကြီးတစ်ဦး ရုတ်တရက် ရှိလာခဲ့ပေပြီ။

၎င်းသည် သူ့အား တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးသော စိတ်သက်သာရာရမှုကို ခံစားစေလေသည်။

ယိုလုံထောင်သည် နှုတ်ခမ်းကို သပ်လိုက်ပြီး ဘေးနားရှိ ဂျူနီယာညီမလေးကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်၏။

"ငါက စစ်သူကြီးရှန်းနဲ့ ဆွေးနွေးစရာတွေ အများကြီး ရှိသေးတယ်။ မင်း ပြောစရာရှိရင် ပြောလိုက်လေ၊ မျိုသိပ်မထားနဲ့"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ထားသော လင်းပိုင်ဝေ့သည် နောက်ဆုံးတွင် အံ့သြဝမ်းသာသော အပြုံးတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ဦး အနားသို့ လျင်မြန်စွာ လျှောက်လာကာ မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် စကားပြောရန် ပြင်လိုက်လေသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ရှန်းယီသည် တည်ငြိမ်စွာ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်မှာ သူမ၏ ညာဘက်လက်မောင်းပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်ကို သူမ မြင်လိုက်ရ၏။

“…”

လင်းပိုင်ဝေ့သည် ကြောင်အသွားပြီး သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် နွေးထွေးမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားကာ တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်ပေသည်။

"ဒါတွေအားလုံးက ဒဏ်ရာ အသေးစားတွေပါ"

သူ၏ ဂျူနီယာညီမလေး၏ အမူအရာကို ကြည့်ရင်း ယိုလုံထောင် မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိလေသည်။ အကယ်၍ သူ့စီနီယာအစ်ကိုသာ မေးခဲ့လျှင် သူမ အမှန်တကယ် စကားများနေလိမ့်မည် ဖြစ်သော်လည်း စစ်သူကြီးရှန်းက တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် သူမသည် ချက်ချင်းပင် သိမ်မွေ့သော သမီးလိမ္မာလေးအသွင် ဖမ်းသွားခဲ့ပေသည်။

မျက်နှာလိုက်မှုမှာ သိသာလွန်းနေ၏။

"ရှင်..."

လင်းပိုင်ဝေ့သည် သူမ၏ စီနီယာအစ်ကိုနှင့် ဘေးနားရှိ ဒေါ်လေးရှောင်တို့ကို ကြည့်လိုက်ရာ နှစ်ယောက်စလုံးက သူမကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်ကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိသွားလေသည်။

သူမသည် နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ မရှိသော ဆီအစွန်းအထင်းကို မသိမသာ သုတ်လိုက်ပြီး စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားကာ ထစ်အစွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"ထားလိုက်ပါတော့၊ ရှင် အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတွေကို အရင် အာရုံစိုက်လိုက်ပါ၊ ကျွန်မတို့ ညကျမှ ပြောကြတာပေါ့"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ယိုလုံထောင်၏ အမူအရာမှာ ထူးဆန်းသွားပေသည်။

ရှောင်ချမ်ဝေသည် သူမ၏ လက်မောင်းအင်္ကျီစကို လက်ချောင်းထိပ်များဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး စကားမပြောဘဲ ဖိနပ်ထိပ်ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေလေသည်။

"အင်း"

သို့သော် ရှန်းယီသည် အလွန်အကျွံ တွေးတောခြင်း မရှိပေ။ အဆုံးတွင်တော့ ဘိုင်ယွင်စီရင်စုမှ ချင်ကျိုးမြို့အထိ သူနှင့် လင်းပိုင်ဝေ့တို့သည် နေ့ဘက်တွင် တွေ့ဆုံခြင်း မရှိသလောက်ပင်။

"စစ်သူကြီးရှန်းရဲ့ နည်းလမ်းတွေက တကယ်ပဲ ကျုပ်ကို မျက်စိပွင့်စေပါတယ်"

ယိုလုံထောင်သည် စကားဝိုင်းကို ချောမွေ့စွာ ဆက်လိုက်၏။ ဤသည်မှာ မြှောက်ပင့်ပြောဆိုခြင်း မဟုတ်ပေ။

သူသည် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော သတ်ဖြတ်ခြင်း နည်းစနစ်ရှိသူများနှင့် ချင်ပြည်နယ်ကို လွှမ်းမိုးထားသော လှုပ်ရှားမှု နည်းစနစ် ပိုင်ဆိုင်သူများကို မြင်ဖူးပေသည်။

ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံသော သိုင်းပညာရှင် အများအပြားကို မမြင်ဖူးသော်လည်း သိုင်းပညာရှင်များကို ရှက်ရွံ့စေသော အစွမ်းထက်သည့် ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ဆိုင်သည့် နတ်ဆိုး အများအပြားနှင့် တိုက်ခိုက်ဖူးပေသည်။

သို့သော် ဤအရာအားလုံးကို လူတစ်ဦးတည်း၌ ပေါင်းစပ်ထားသည်ကိုတော့...သူ အမှန်တကယ် မကြားဖူးခဲ့ပေ။

ထူးကဲသော ပါရမီရှင် ဖြစ်သည့် ဂျူနီယာညီမလေးကျန်း ကဲ့သို့သော သူများပင်လျှင် လမ်းကြောင်းတစ်ခုတည်းကို အစွမ်းကုန် အာရုံစိုက်ပြီး မြင့်မားသော နယ်ပယ်များသို့ ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ထိုးဖောက်နိုင်ရန် ကြိုးစားကြလေသည်။

သူကဲ့သို့ သာမန်ပါရမီရှင်များ အတွက်မူ ထိုမျှများပြားသော နည်းလမ်းများကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်ရန် စွမ်းရည် မရှိကြပေ။

ရှန်းယီကဲ့သို့ ဘက်စုံထူးချွန်သူသည် တိုက်ပွဲအတွက် မွေးဖွားလာသူ ဖြစ်သည်မှာ သေချာပေသည်။

အခြားအရာများကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်လျှင်ပင် အကယ်၍ သူသာ ဤ ကြက်သွေးရောင်လည်ဆံမွှေး ကျောက်စိမ်းဖြူယုန်နတ်ဆိုးကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရမည် ဆိုပါက တစ်ဖက်လူကဲ့သို့ ရိုးရှင်းပြီး ကြမ်းတမ်းစွာပြုလုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"မူလကတော့ ကျုပ် စီနီယာယန်ကို ဖိတ်ခေါ်ပြီး နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး ကိစ္စတွေကို ဆွေးနွေးချင်ခဲ့တာ..."

ယိုလုံထောင်သည် မိမိကိုယ်ကို အနည်းငယ် အပြစ်တင်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"သူ ဒီနတ်ဆိုးသုံးကောင်ရဲ့ ကြားဖြတ်တိုက်ခိုက်တာကို ခံရလိမ့်မယ်လို့ ကျုပ် မမျှော်လင့်ခဲ့မိဘူး။ သတင်းက ကျုပ်ဆီကနေ ပေါက်ကြားသွားတာ ဖြစ်လောက်တယ်"

ရွှေခေါင်းလောင်း နတ်ဆိုးဖမ်းသူကို ဖိတ်ခေါ်မည့်အစား သူသည် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး စစ်သူကြီးတစ်ဦးကို ဖိတ်ခေါ်မိခဲ့ပေသည်။

"ကံကောင်းလို့ စစ်သူကြီးရှန်းက ကျုပ်တို့ကို လာကူညီပေးခဲ့တာပါ"

သူသည် လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ထဲတွင် လဲလျောင်းနေသော ယုန်နတ်ဆိုးမ၏ အလောင်းကို ဘေးတိုက် ကြည့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် ထူးဆန်းသော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်လေ၏။

"အခုတော့ ဆွေးနွေးစရာ မလိုတော့ဘူးလို့ ထင်ရတာပဲ"

အမြုတေစွမ်းအင်စုစည်းခြင်းအဆင့် နတ်ဆိုးအရှင် သုံးကောင်မှ နှစ်ကောင်အထိ လျော့နည်းသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် ယိုလုံထောင်၏ ဖိအားများ သိသိသာသာ လျော့ကျသွားမည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရှောင်ချမ်ဝေသည် သူမ၏ အကြည့်ကို ပြန်လည် စူးစိုက်လိုက်၏။

စစ်သူကြီးယိုသည် ယင်ဝိညာဉ်ကို ပျိုးထောင်သော အမြုတေစွမ်းအင်စုစည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူဖြစ်ပြီး ပူဇော်သက္ကာများနှင့် ယုံကြည်မှုများ၏ စွမ်းအားဖြင့် ကန့်သတ်ခြင်း ခံထားရသူ ဖြစ်ပေသည်။

သခင်မကျန်း လုပ်နိုင်သကဲ့သို့ ချင်ပြည်နယ်မှ ထွက်ခွာပြီးနောက် နတ်ဆိုးအုပ်စုများကြားတွင် လွတ်လပ်စွာ လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း မရှိပေ။

တစ်ဖက်လူက ထိုအန္တရာယ်များသော အကြံအစည်ကို နောက်ဆုံးတွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူမ သက်ပြင်းချနိုင်ခဲ့လေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမသည် ရှန်းယီကို ခိုးကြည့်လိုက်၏။ သူ ပေါ်လာသည့် နေရာတိုင်းတွင် အခက်အခဲအားလုံး ပြေလည်သွားပုံရပြီး လူများကို နှိုင်းယှဉ်၍မရသော လုံခြုံမှု ခံစားချက်ကို အမြဲ ပေးစွမ်းပေသည်။

ထိုစဉ်မှာပင် လူငယ်၏ အသံသည် အခန်းထဲတွင် နောက်ဆုံး၌ ထွက်ပေါ်လာ၏။

"တကယ်တော့... ကျွန်တော်တို့ နည်းနည်းလောက် ထပ်ဆွေးနွေးလို့ ရပါသေးတယ်"

ရှန်းယီ မော့ကြည့်လိုက်ပေသည်။ ယခုအခါ အင်မော်တယ်နတ်ဆိုးပြောင်းခြင်းလဲကိုးသွင် နှင့် ကောင်းကင်ဝါးမျိုစွမ်းအင်ကျင့်စဉ်များကို ကျင့်ကြံရမည် ဖြစ်သဖြင့် သူသည် အမှန်တကယ်ပင် ဆင်းရဲမွဲတေနေ၏။

အမြုတေစွမ်းအင်စုစည်းခြင်းအဆင့် နတ်ဆိုးတစ်ကောင်၏ ကိုယ်တွင်းအမြုတေ တစ်ခုတည်းဖြင့် သူ၏ အစာအိမ်ကို ဖြည့်ဆည်းရန် လုံလောက်မှု မရှိသည်မှာ သေချာလှပေသည်။

“…”

ယိုလုံထောင်သည် ရှန်းယီ၏ နောက်ပြောင်နေပုံမရသော လေးနက်သည့် အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အနည်းငယ် မအံ့သြဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

"စစ်သူကြီးရှန်း အခုလေးတင် သတ်လိုက်တဲ့ နတ်ဆိုးမက မဟာလနတ်ဆိုးဘုရင်ရဲ့ မိန်းမဆိုတာ သိလား"

"ကျုပ်က သတ္တိနည်းတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ စစ်သူကြီးရှန်း အနေနဲ့ ချင်ပြည်နယ်ကို ခဏလောက် ရှောင်နေဖို့၊ အနည်းဆုံးတော့ စစ်သူကြီးချုပ်ဆီက သတင်းစကားတွေကို အချိန်မရွေး လက်ခံရရှိနိုင်မယ့် နေရာမျိုးမှာ နေဖို့ အကြံပြုချင်ပါတယ်"

မဟာလနတ်ဆိုးသည် နတ်ဆိုးဘုရင် တစ်ပါးအနေဖြင့် ဤယုန်နတ်ဆိုးမအပေါ် အလွန်အမင်း ဂရုစိုက်ချင်မှ စိုက်မည် ဖြစ်သော်လည်း ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ အမြင့်ဆုံး သတိထားမှုကို ထိန်းသိမ်းထားရန် လိုအပ်ပေသည်။

"သတိပေးတာ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ရှန်းယီသည် စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်၏။ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ အားနည်းနေသနည်း ဆိုသည်မှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ပေ။

နတ်ဆိုးဘုရင်လက်အောက်မှ စစ်သူကြီးအကြီးစား တစ်ဦး မဟုတ်ခဲ့ခြင်းကြောင့်ပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

လူငယ်လေး နောက်ဆုံးတွင် တုံ့ပြန်မှု ပြုလုပ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ရှောင်ချမ်ဝေ နောက်ထပ် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိလေသည်။

"ဒါပေမဲ့ အရာအားလုံးကို ဒီမှာပဲ မြေမြုပ်လိုက်ရင် ဘယ်သူမှ သိမှာ မဟုတ်တော့ဘူး မဟုတ်လား"

ရှန်းယီ၏ အသံမှာ တည်ငြိမ်နေသော်လည်း အနီးနားရှိ လူတိုင်းကို နေရာမှာပင် အေးခဲသွားစေခဲ့ပေသည်။

"စစ်သူကြီးရှန်းက တကယ့်ကို..."

ယိုလုံထောင်သည် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး တစ်ဖက်လူ၏ တွေးခေါ်ပုံကို ဖော်ပြရန် စကားလုံး ရှာမရ ဖြစ်နေလေသည်။

နားထောင်ရသည်ကို အကျိုးသင့်အကြောင်းသင့် ရှိနေပေ၏။

ထို့အတူ တစ်ဖက်လူ၏ အကူအညီဖြင့်ဆိုလျှင် အောင်မြင်နိုင်ခြေမှာ အမှန်တကယ် မသေးငယ်ပေ။

ထိုအတွေးဖြင့် သူသည် အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်၏။

"ဒီလိုဆိုရင်တော့ ကျုပ်မှာလည်း တာဝန်ရှိတာပေါ့..."

"စစ်သူကြီးယို နားလည်မှု လွဲနေပါပြီ"

ရှန်းယီ မတ်တတ်ရပ်လိုက်၏။

"ကျွန်တော်က စစ်သူကြီး အနေနဲ့ အဲဒီ နတ်ဆိုးနှစ်ကောင်ကို ဘယ်လို ခြေရာခံသလဲ ဆိုတာပဲ သိချင်တာပါ။ စစ်သူကြီးယိုက စီရင်စုတစ်ခုကို စောင့်ကြပ်ဖို့ လိုအပ်တဲ့အတွက် စစ်သူကြီး စိတ်ပူနေစရာ မလိုပါဘူး"

သူသည် ယိုလုံထောင်ကို ခေါ်သွားရန် တစ်ခါမျှ မစဉ်းစားခဲ့ဖူးပေ။ နတ်ဆိုးများကို တစ်ဖက်လူက သတ်လိုက်မိပါက ဘာဖြစ်မည်နည်း ဆိုသည်ကို ထားလိုက်ပါ။

ရှီထိုက်တောင်တန်းကဲ့သို့ ခြုံခိုတိုက်ခိုက်မှုမျိုးနှင့် ကြုံတွေ့ရပါက သူ့တွင် ကိုယ်လွတ်ရုန်းနိုင်သော လေဟုန်စီးနင်းခြင်းအတတ်ရှိပြီး တိုက်ခိုက်ခြင်း သို့မဟုတ် ထွက်ပြေးခြင်းကို ပြုလုပ်နိုင်သော်လည်း တစ်ဖက်လူမှာမူ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး အနည်းငယ် ဖြစ်နေနိုင်လေသည်။

“…”

အရိုအသေပြုရန် လက်သီးဆုပ်ထားသော ယိုလုံထောင်၏ လက်များသည် လေထဲတွင် တန်းလန်းကြီး ဖြစ်သွားပြီး သူ၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် အနေရခက်သွားလေ၏။

တစ်ဖက်လူ ပြောသည့်စကားမှာ အကြောင်းပြချက် ခိုင်လုံသော်လည်း ဤကဲ့သို့ အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ လူပိုတစ်ယောက်လိုခံရသည့် ခံစားချက်မျိုးကို... သူ ပထမဆုံးအကြိမ် ကြုံတွေ့ဖူးခြင်းပင်။