အခန်း (၅၂၀-၅၂၂)

အခန်း ၅၂၀ - အဓိကတပည့် စစ်ဆေးမှု... တက်လာခဲ့စမ်း...

အေးစက်သော စကားတစ်ခွန်းကို ချန်ထားရစ်ပြီးနောက် လော့ချန်သည် လှည့်ထွက်ကာ အတွင်းစည်းခန်းမဆောင်ကြီးဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားတော့သည်။

လူအများမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်ကာ လော့ချန် ဘာလုပ်မလို့လဲဆိုသည်ကို မဝေခွဲနိုင်ဘဲ ဖြစ်နေကြသည်။

“သွားကြစမ်း... ဒီကောင်စုတ် ဘာတွေ ကြံစည်နေလဲဆိုတာ ငါ သွားကြည့်ဦးမယ်...”

ချင်ရှောက်ဟု ခေါ်သော လူငယ်က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် နောက်မှ လိုက်သွားလေသည်။

သူသည် သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အဆင့် ၇ အလယ်အလတ်အဆင့် ရှိသူဖြစ်သဖြင့် လော့ချန်ကို အနည်းငယ်မျှပင် မျက်စိထဲ မထည့်ထားချေ။

“ဟွန်း...”

လုရှောင်ကျင့်သည် မျက်နှာပျက်ပျက်ဖြင့် မင်းသားတန်းအဖွဲ့မှ တပည့်အချို့နှင့်အတူ နောက်မှ လိုက်လာခဲ့သည်။

သူသည် ခန့်ညားလှသော ရွှမ်ဟယ်စာရင်းဝင် သန်မာသူတစ်ဦး ဖြစ်ပါလျက် လော့ချန်၏ လျစ်လျူရှုခြင်းကို ခံလိုက်ရသဖြင့် စိတ်ထဲတွင် ဒေါသများ ဆူဝေနေချေပြီ။ ခုနက ကျူးလင်မေ့၏ အေးစက်သော ဆက်ဆံမှုကလည်း ထိုဒေါသမီးကို ပို၍ လောင်မြိုက်စေခဲ့သည်။

“မြန်မြန် လိုက်ကြဟေ့... လော့ချန်နဲ့ မင်းသားတန်းအဖွဲ့က လူတွေ နောက်တစ်ခါ ထိပ်တိုက်တွေ့တော့မယ်...”

အနီးနားတွင် ကြည့်နေကြသော အတွင်းစည်းတပည့်များ အားလုံးသည်လည်း အုပ်စုလိုက်ကြီး နောက်မှ လိုက်ပါသွားကြတော့သည်။

ဂိုဏ်းအတွင်း၌ လော့ချန်ကို အခြေပြုသည့် အင်အားသစ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်နေပြီး မင်းသားတန်းအဖွဲ့ကို ပေါ်ပေါ်တင်တင် အာခံနေသည်ဟု လူတိုင်း ကြားဖူးထားကြသည်။

နှစ်ဖက်အဖွဲ့အစည်းမှာ ရေနှင့်မီးကဲ့သို့ပင် မတည့်ကြချေ။

လော့ချန်သည် အတွင်းစည်းခန်းမဆောင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ အတွင်းပိုင်းရှိ အဆောင်ငယ်တစ်ခုဆီသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

ဤနေရာမှာ အဓိကတပည့် အရည်အချင်းစစ်ဆေးသည့် နေရာပင် ဖြစ်သည်။

အဆောင်တံခါးဝတွင် အတွင်းစည်းအကြီးအကဲ နှစ်ဦး စောင့်ကြပ်နေကြသည်။

ထိုသူနှစ်ဦးမှာ လူအုပ်ကြီး ချဉ်းကပ်လာသည်ကို အဝေးမှ မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အံ့သြနေစဉ်မှာပင် လော့ချန်က ရှေ့သို့တိုးကာ ဆိုလိုက်သည်။

“အကြီးအကဲ... ကျွန်တော် အဓိကတပည့် စစ်ဆေးမှုကို ခံယူဖို့ လာတာပါ...”

ရွှမ်ဟယ်စာရင်းဝင်ဖို့က လောစရာ မလိုသေးသော်လည်း အဓိကတပည့် အဆင့်အတန်းကိုမူ ရယူထားရန် လိုအပ်သည်။ သို့မှသာ လူတိုင်းက သူ့ကို အနိုင်ကျင့်ရ မလွယ်သောလူဟု ထင်မှတ်ကြမည် ဖြစ်သည်။

“ဟင်... လော့ချန်က အဓိကတပည့် စစ်ဆေးမှုကို ခံယူမလို့တဲ့လား...”

နောက်မှ လိုက်လာသူများ အားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

မင်းသားတန်းအဖွဲ့မှ အဓိကတပည့်များမှာလည်း မမျှော်လင့်ထားကြချေ။

“ဒီကောင် ငါတို့ကို နောက်က လိုက်ခိုင်းတာက... ငါတို့နဲ့ တိုက်ခိုက်ပြီး အဓိကတပည့် စစ်ဆေးမှုကို အောင်မြင်အောင် လုပ်မလို့လား...”

ယခုတင်က လော့ချန် လက်ညှိုးညွှန်ပြခြင်း ခံရသူတစ်ဦးက အံ့သြစွာ မေးလိုက်သည်။

“ဒါ ဘယ်လို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ မင်းနဲ့ စီနီယာအစ်ကို ချင်ရှောက်က သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အဆင့် ၇ အလယ်အလတ်အဆင့်တွေလေ... လော့ချန်က ရူးနေမှပဲ ဒါမျိုး လုပ်လိမ့်မယ်”

အခြားတစ်ဦးက ခေါင်းခါယမ်းကာ ဆိုသည်။

ချင်ရှောက်က သူ၏ ရှည်လျားအေးစက်သော မျက်ဝန်းများဖြင့် လော့ချန်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ရက်စက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“သူ ရူးသွားရင် ပိုတောင် ကောင်းသေးတယ်။ အဲဒီကျရင် ငါက အကြောင်းပြချက် ကောင်းကောင်းနဲ့ သူ့ကို နာနာလေး ဆုံးမပေးလို့ ရတာပေါ့...”

“ဟဲဟဲ... စီနီယာအစ်ကို ချင် ပြောတာ မှန်တယ်...”

သူတို့ သုံးဦးစလုံး၏ မျက်ဝန်းများတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းများ ဝင်းလက်လာပြီး လက်ဝါးချင်း ရိုက်ကာ ပြင်ဆင်လိုက်ကြတော့သည်။

“မင်းက အဓိကတပည့် စစ်ဆေးမှုကို ခံယူမလို့လား...”

အတွင်းစည်းအကြီးအကဲ နှစ်ဦးမှာ လူအုပ်၏ ပြောစကားများမှတစ်ဆင့် လော့ချန်၏ အဆင့်အတန်းကို သိရှိသွားသဖြင့် အလွန်ပင် အံ့သြသွားကြသည်။

အသက်ငါးဆယ်ခန့်ရှိသော သက်လတ်ပိုင်း အကြီးအကဲတစ်ဦးက လော့ချန်ကို အံ့သြတုန်လှုပ်စွာ ကြည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

“မင်းက သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် နောက်ဆုံးအဆင့်ကို အဆင့်တက်သွားပြီလို့ ပြောချင်တာလား...”

လော့ချန် အတွင်းစည်းတပည့် ဖြစ်လာသည်မှာ မည်မျှ ကြာသေးလို့နည်း...။

အကယ်၍ သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အဆင့် ၇ ကို ရောက်သွားပြီဆိုလျှင်ပင် ဤသည်မှာ အလွန်ပင် ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။

“မရောက်သေးပါဘူး”

လော့ချန်က ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားမှ သက်လတ်ပိုင်း အကြီးအကဲမှာ သက်ပြင်းချနိုင်သော်လည်း မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ဆိုသည်။

“အဓိကတပည့် ဖြစ်ချင်ရင် ကျင့်ကြံဆင့်က သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အဆင့် ၇ ကို ရောက်နေမှ ဖြစ်မှာလေ...”

လော့ချန်က ဂရုမစိုက်သည့်ဟန်ဖြင့် ဆိုသည်။

“အကြီးအကဲ... ကျွန်တော် အဓိကတပည့် သုံးယောက်ရဲ့ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်မှုကို ဆယ်စက္ကန့်လောက် ခုခံနိုင်ရင်လည်း အဓိကတပည့် ဖြစ်လာနိုင်တာပဲ မဟုတ်လား...”

အတွင်းစည်း အဓိကတပည့်ဆိုသည်မှာ ဂိုဏ်း၏ အထက်တန်းလွှာနှင့် အမာခံ အင်အားစုများ ဖြစ်ကြသည်။

ကျင့်ကြံဆင့် သတ်မှတ်ချက်မှာ အခြေခံမျှသာဖြစ်ပြီး အရေးကြီးဆုံးမှာ မိမိ၏ တိုက်ပွဲစွမ်းရည် ဖြစ်သည်။ ဂိုဏ်းအတွင်းရှိ တပည့်များမှာ ဆေးလုံးများကိုသာ အားကိုးပြီး အဆင့်တက်ကာ အခြေခံ မခိုင်မာဘဲ အရေအတွက်ပြည့်ရုံသာ ဖြစ်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် အတွင်းစည်းတပည့်မှ အဓိကတပည့် ဖြစ်လာရန် စစ်ဆေးမှုကို ပြုလုပ်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အဆင့် ၇ အစောပိုင်း သန်မာသူ သုံးဦး၏ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်မှုကို ဆယ်စက္ကန့်ကြာ ခုခံပြရခြင်းပင်။

စစ်ဆေးမှုကို အောင်မြင်ပါက အဓိကတပည့် ဖြစ်လာရန် အရည်အချင်း ပြည့်မီပေလိမ့်မည်။

သို့မဟုတ်ပါက ကျင့်ကြံဆင့် သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အဆင့် ၇ သို့ ရောက်ရှိနေလျှင်ပင် စာရင်းမှ ပယ်ဖျက်ခြင်း ခံရပေလိမ့်မည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ကျင့်ကြံဆင့်မှာ အဓိကမဟုတ်ဘဲ တိုက်ပွဲစွမ်းရည်မှာသာ အဓိက ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် နောက်ဆုံးအဆင့် သန်မာသူတစ်ဦး၏ အစွမ်းမှာ အလယ်အဆင့်ထက် များစွာ သာလွန်လှသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် အတွင်းစည်းတပည့်များသည် ကျင့်ကြံဆင့် သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အဆင့် ၇ သို့ ရောက်ရှိမှသာ စစ်ဆေးမှုကို လာရောက် ခံယူလေ့ရှိကြသည်။

တချို့ဆိုလျှင် အဆင့် ၇ အလယ်အလတ်အဆင့် ရောက်မှပင် လာတတ်ကြသေးသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် စစ်ဆေးမှုတွင် ညှာတာထောက်ထားမှုဟူသည် မရှိချေ။ အစွမ်းမရှိပါက စစ်ဆေးမှု မအောင်မြင်ရုံသာမက ဒဏ်ရာရပြီး အရှက်ကွဲရသည်မှာလည်း ပုံမှန်ပင် ဖြစ်သည်။

လော့ချန်၏ စကားကို ကြားသောအခါ အဓိကတပည့် စစ်ဆေးရေး အကြီးအကဲက တိုက်တွန်းလိုက်သည်။

“အဓိကတပည့် ဖြစ်ချင်တဲ့ မင်းရဲ့ စိတ်ဆန္ဒကို ဒီအကြီးအကဲ နားလည်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဓိကတပည့် စစ်ဆေးမှုဆိုတာ မလွယ်ကူပါဘူး။ ကျင့်ကြံဆင့် အဆင့် ၇ ရောက်နေရင်တောင် မအောင်မြင်နိုင်တာမျိုး ရှိသလို ဒဏ်ရာလည်း ရနိုင်တယ်။ မင်း သေသေချာချာ စဉ်းစားပြီးမှ ဆုံးဖြတ်တာ ပိုကောင်းမယ်...”

“အကြီးအကဲ... ဒီလိုလူမျိုးကို ဘာလို့ စကားတွေ အများကြီး ပြောနေမှာလဲ။ သူက ကိုယ့်အရည်အချင်းကိုယ် မသိဘဲ စမ်းချင်နေမှတော့ သင်ခန်းစာလေး ပေးလိုက်တာကလည်း ကောင်းတာပါပဲ။ မဟုတ်ရင် နောင်ကျရင် လောကထဲ လှည့်လည်တဲ့အခါ ကျုပ်တို့ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ မျက်နှာကိုပဲ အရှက်ရစေလိမ့်မယ်...”

လုရှောင်ကျင့်က အေးစက်စွာ လှောင်ပြောင်ပြောဆိုလိုက်သည်။

လော့ချန်သည် လုရှောင်ကျင့်ကို အေးစက်စွာ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။ လုရှောင်ကျင့်ကမူ ဂရုမစိုက်သည့်ဟန်ဖြင့် နှိမ်ချစွာ ပြုံးနေ၏။

ထိုစဉ် အခြား စစ်ဆေးရေး အကြီးအကဲ အမျိုးသမီးက ဆိုသည်။

“စစ်ဆေးမှုကို ခံယူချင်ရင်လည်း အထဲကို ဝင်ခဲ့ပါ... စစ်ဆေးခ ငွေကျပ် ခြောက်သန်း ပေးရမယ်...”

အဓိကတပည့် စစ်ဆေးမှုအတွက် အဓိကတပည့် သုံးဦးကို ဖိတ်ကြားရသည်။ ထိုငွေ ခြောက်သန်းမှာ ထိုသူများအတွက် ပေးရသည့် စရိတ်ပင် ဖြစ်သည်။ ဤသို့ သတ်မှတ်ထားခြင်းမှာလည်း တပည့်များအနေဖြင့် စစ်ဆေးမှုကို ကစားစရာကဲ့သို့ သဘောမထားဘဲ ရှုပ်ထွေးမှုများ မဖြစ်ပေါ်စေရန် ဖြစ်သည်။

လော့ချန်သည် ငွေကျပ် ခြောက်သန်းတန် ငွေစက္ကူများကို တိုက်ရိုက် ထုတ်ယူကာ ပေးချေလိုက်ပြီး အဆောင်အတွင်းသို့ ဝင်သွားတော့သည်။

စစ်ဆေးရေး ခန်းမဆောင်ကြီးမှာ အလွန်ပင် ကျယ်ပြောလှပြီး အလယ်တွင် မီတာထောင်ချီ ကျယ်ဝန်းသော စင်မြင့်ကြီးတစ်ခု ရှိကာ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ရေအိုးသဏ္ဌာန် ကျောက်စိမ်းတိုင် ကိုးတိုင် စိုက်ထူထားသည်။ ထိုတိုင်များပေါ်တွင် ထွင်းထုထားသော နဂါးနှင့် ဖီးနစ်ငှက် ရုပ်တုများမှာ အသက်ဝင်လှပေသည်။

အမျိုးသမီး အကြီးအကဲက ခံစားချက်မပါသော လေသံဖြင့် ဆိုသည်။

“တက်သွားလိုက်ပါ... ခဏနေရင် သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အဆင့် ၇ အစောပိုင်း အဓိကတပည့် သုံးယောက် စင်ပေါ်တက်လာပြီး မင်းနဲ့ တိုက်ခိုက်လိမ့်မယ်။ မင်းအနေနဲ့ သူတို့ရဲ့ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်မှုကို ဆယ်စက္ကန့်ကြာ ခုခံနိုင်ရင် စစ်ဆေးမှု အောင်မြင်ပြီလို့ သတ်မှတ်မယ်”

လော့ချန်က မေးလိုက်သည်။

“ပြိုင်ဘက်ကို ကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်လို့ ရမလား...”

အမျိုးသမီး အကြီးအကဲမှာ ခဏမျှ မှင်တက်မိသွားပြီးမှ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

“ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ အတွင်းစည်း အဓိကတပည့် ဖြစ်ရမယ်... ပြီးတော့ အချင်းချင်း ညှာတာတာမျိုး၊ မသမာမှု လုပ်တာမျိုး မရှိစေနဲ့... မဟုတ်ရင် မင်းတို့ နှစ်ဖက်စလုံး ပြင်းထန်တဲ့ ပြစ်ဒဏ် ခံရလိမ့်မယ်...”

လော့ချန်က ပြုံးလိုက်ပြီး လုရှောင်ကျင့်၏ ဘေးမှ ချင်ရှောက်အပါအဝင် သုံးဦးကို လက်ညှိုးညွှန်ပြလိုက်သည်။

“ကျုပ် သူတို့ သုံးယောက်ကို ရွေးတယ်...”

ထိုစကား ထွက်လာသည်နှင့် စစ်ဆေးရေး ခန်းမတစ်ခုလုံး၏ လေထုမှာ ချက်ချင်းပင် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

“ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ။ လော့ချန်က ချင်ရှောက်တို့ အုပ်စုကို ရွေးလိုက်တာလား... သူတို့ သုံးယောက်ထဲမှာ နှစ်ယောက်က သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အဆင့် ၇ အလယ်အလတ်အဆင့် သန်မာသူတွေလေ...”

“ဒါက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြဿနာရှာတာပဲ မဟုတ်လား။ သူက သုံးယောက်ရဲ့ ဝိုင်းတိုက်တာကို ဆယ်စက္ကန့် ခုခံနိုင်မယ်လို့ ဒီလောက်တောင် ယုံကြည်မှု ရှိနေတာလား...”

“ချင်ရှောက်တို့က မင်းသားတန်းအဖွဲ့က လူတွေပဲ... သေချာပေါက် အခွင့်အရေးရတုန်း သေသေကြေကြေ တိုက်ကြမှာပေါ့... လော့ချန်တော့ တကယ်ကို ရူးသွားပြီ...”

လူအများမှာ လော့ချန်ကို ကြည့်ရင်း မှင်တက်မိနေကြသည်။ ကျူးလင်မေ့ပင်လျှင် အံ့သြသွားရပြီး လော့ချန်ကို ကြည့်ကာ သူမ၏ မျက်ဝန်းများမှာ ဝင်းလက်နေသည်။

“တကယ်လို့...”

သူမသည် လော့ချန်၏ အရှိန်အဝါ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သတိရလိုက်သော်လည်း လော့ချန်၏ တိုက်ပွဲစွမ်းရည်မှာ မည်သည့်အဆင့်အထိ ရောက်နေသည်ကိုမူ သူမ မသိရှိချေ။

သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အဆင့် ၇ သန်မာသူ သုံးဦး၏ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်မှုမှာ နောက်ပြောင်ရမည့် ကိစ္စမဟုတ်ပေ။ ပေါ့ဆလိုက်ပါက ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားနိုင်သည်။

ထိုစဉ် လုရှောင်ကျင့်က လော့ချန်ကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

“ဂျူနီယာအစ်ကို ချင်ရှောက်... တစ်ယောက်ယောက်က မင်းတို့ကို စိန်ခေါ်ချင်နေမှတော့ မင်းတို့ ဘာတွေ တွန့်ဆုတ်နေတာလဲ။ မှတ်ထားပါ... အရည်အချင်း မရှိတဲ့လူတွေကို အဓိကတပည့် ဖြစ်ခွင့်မပေးနဲ့... ငါတို့ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ညှိုးနွမ်းစေလိမ့်မယ်...”

“ဟဲဟဲ... အဓိကတပည့် ဖြစ်ချင်ရင် ငါ သဘောတူ၊ မတူ အရင် မေးကြည့်ရမှာပေါ့...”

ချင်ရှောက်က အေးစက်စွာ လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး ကိုယ်ဟန်ကို လှုပ်ရှားကာ စင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်လာခဲ့သည်။ သူ၏ ထက်မြက်လှသော အကြည့်မှာ လော့ချန်အပေါ် ကျရောက်သွားကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

“ကောင်လေး... တက်လာခဲ့စမ်း...”

ဟိန်းဟောက်သံမှာ ခန်းမတစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေတော့သည်။

အခန်း ၅၂၀ ပြီးပါပြီ။

အခန်း ၅၂၁ - ဆယ်ဂဏန်းလောက်ဆိုတာ နည်းလွန်းတယ်၊ တစ်ချက်တည်းနဲ့ ပြိုလဲသွားစေရမယ်

“ဝှစ်...”

လော့ချန်သည် စကားအများကြီး ပြောမနေတော့ဘဲ စင်မြင့်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ခုန်တက်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် လူအားလုံး၏ အကြည့်များမှာ သူ၏ကိုယ်ပေါ်သို့ စုစည်းသွားကြတော့သည်။

“လော့ချန်က တကယ်ပဲ ချင်ရှောက်တို့နဲ့ တိုက်တော့မှာလား...”

လော့ချန် ဤမျှအထိ သတ္တိကောင်းလိမ့်မည်ကို လူတိုင်း မထင်ထားခဲ့ကြချေ။ စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားရသလို တစ်ဖက်တွင်လည်း အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြသဖြင့် တစ်ခုလုံးသော စစ်ဆေးရေး ခန်းမဆောင်ကြီးမှာ ကြည့်ရှုလိုသည့် အတွင်းစည်းတပည့်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။

မင်းသားတန်းအဖွဲ့မှ အခြားသော အဓိကတပည့် နှစ်ဦးမှာလည်း စင်မြင့်ပေါ်သို့ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး တက်လာကြသည်။

ချင်ရှောက်သည် လော့ချန်၏ ပြတ်သားမှုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး လော့ချန်ကို အထက်စီးမှ ငုံ့ကြည့်ကာ ဆိုသည်။

“ကောင်စုတ်လေး... ငါရှိနေသရွေ့တော့ ဒီနေ့ မင်း အဓိကတပည့် ဖြစ်လာဖို့ စိတ်မကူးနဲ့...”

လော့ချန်က တည်ငြိမ်စွာပင် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

“မင်းတစ်ယောက်တည်းနဲ့တော့ ဒါကို လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... ပြောရရင် မင်းတို့ သုံးယောက် ပေါင်းရင်တောင် အဆင့်မမီသေးဘူး...”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချင်ရှောက်တို့ သုံးဦးစလုံးမှာ ဒေါသအလိပ်လိပ် ထွက်သွားကြတော့သည်။ သူတို့မှာ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အဓိကတပည့်များ ဖြစ်ကြသည်။ အသုံးမကျသော သိုင်းဝိညာဉ်ကို နိုးကြားထားသည့် အတွင်းစည်းတပည့်တစ်ဦးက သူတို့အား ဤမျှအထိ မျက်စိထဲ မထည့်ဘဲ ပြောဆိုခြင်းမှာ တကယ့်ကို မခံချင်စရာပင် ဖြစ်တော့သည်။

“မောက်မာလှချေလား... မင်းတို့ နှစ်ယောက် ဝင်မတိုက်နဲ့ဦး... ငါတစ်ယောက်တည်းနဲ့ ဒီကောင့်ကို ဆုံးမပြမယ်...”

ချင်ရှောက်၏ မျက်နှာမှာ ဒေါသကြောင့် နီမြန်းနေပြီး ရှေ့သို့ တိုက်ရိုက် ထွက်လာခဲ့သည်။ သူသည် လော့ချန်ကို စိုက်ကြည့်ကာ လက်ညှိုးသုံးချောင်း ထောင်ပြလျက် ဆိုသည်။

“မင်း ဓားဆန္ဒကို နားလည်ထားရုံနဲ့ လူတွေကို အထင်မသေးနဲ့ဦး... ဆယ်စက္ကန့်တောင် မလိုပါဘူး... သုံးစက္ကန့်အတွင်းမှာပဲ မင်းကို မြေပြင်ပေါ်မှာ မှောက်ခုံလဲပြီး ငါ့ဖိနပ်အောက်ခြေကို လျက်ခိုင်းလိုက်မယ်...”

လော့ချန်ကလည်း လက်ညှိုးတစ်ချောင်း ထောင်ပြလိုက်ပြီး ဆိုသည်။

“ငါကတော့ ၃ စက္ကန့်တောင် မလိုဘူး... တစ်စက္ကန့်... တစ်စက္ကန့်အတွင်း မင်းကို လဲကျသွားအောင် လုပ်ပြမယ်...”

လူတိုင်း မှင်တက်မိသွားကြတော့သည်။

ချင်ရှောက်မှာ သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အဆင့် ၇ အလယ်အလတ်အဆင့် ရှိသူဖြစ်ရာ တစ်စက္ကန့်အတွင်း လဲကျစေရမည်ဆိုသည်မှာ တစ်ဖက်လူကို တစ်ချက်တည်းနှင့် အလဲထိုးမည်ဟု ပြောလိုက်ခြင်းပင် မဟုတ်ပါလော...။

“မင်း သေချင်နေပြီပဲ...”

ချင်ရှောက်သည် ဒေါသအလွန်ထွက်သွားချေပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် မူလကတည်းက လော့ချန်ကို အထင်သေးထားသူဖြစ်ရာ ယခု လော့ချန်က သူ့ကို တစ်ချက်တည်းနှင့် အနိုင်ယူမည်ဟု ပြောလိုက်သဖြင့် မည်သို့ သည်းခံနိုင်မည်နည်း...။

“ကျောက်တုံးပျက်သုဉ်း လက်သီး...”

ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ချင်ရှောက်၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ချီစွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သူ၏လက်သီးမှာ တောက်ပလှသော လက်သီးချီများနှင့်အတူ လေထုကို ဖြတ်တောက်ကာ ပြေးထွက်သွားသည်။ ထိုအရှိန်အဟုန်မှာ ကောင်းကင်မှ ကြယ်တာရာတစ်ခု မြေပြင်သို့ ကျဆင်းလာသကဲ့သို့ ပြင်းထန်လှပြီး ခန်းမဆောင်အတွင်းရှိ လေထုမှာပင် တုန်ခါသွားရ၏...။

“ဘယ်လောက်တောင် ပြင်းထန်တဲ့ အရှိန်အဝါလဲ... လက်သီးအရှိန်အဟုန်ကတင် လူကို တုန်လှုပ်စေနိုင်တယ်... တကယ် တော်တာပဲ...”

“သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အဆင့် ၇ အစောပိုင်း သန်မာသူတွေတောင် ဒီလက်သီးကို ခုခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... တကယ်လို့ လော့ချန်သာ မခုခံနိုင်ရင် အဲဒီနေရာမှာတင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရသွားမှာပဲ...”

ကြည့်ရှုနေကြသော အတွင်းစည်းတပည့်များမှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် တံတွေးများကို အကြိမ်ကြိမ် မျိုချနေကြသည်။

စစ်ဆေးရေး အကြီးအကဲ နှစ်ဦးမှာမူ ဤမြင်ကွင်းကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်နေကြသည်။ အဓိကတပည့် စစ်ဆေးမှုမှာ တင်းကြပ်ရန် လိုအပ်သည်ဖြစ်ရာ သို့မှသာ အဓိကတပည့်များ၏ အရည်အချင်းကို အာမခံနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ စစ်ဆေးမှုတွင် ရှုံးနိမ့်၍ ဒဏ်ရာရခြင်းကလည်း တပည့်များအကြား တက်ကြွသော ပြိုင်ဆိုင်မှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။ အသက်အန္တရာယ် မစိုးရိမ်ရသရွေ့ သူတို့ ဝင်ရောက် စွက်ဖက်မည် မဟုတ်ချေ။

လော့ချန်မှာ လက်သီးချီများအောက်တွင် ဝါးမြိုခံရတော့မည့်ဆဲဆဲမှာပင် သူ စတင် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ ပြင်းထန်လှသော အရှိန်အဝါမျိုး မရှိသလို တောက်ပလှသော အလင်းတန်းမျိုးလည်း မရှိပေ။ ရိုးရှင်းတည်ငြိမ်လှသော အသွင်ဖြင့် လက်ကို မြှောက်ကာ ပါးရိုက်လိုက်သကဲ့သို့ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်မှာ အလွန်ပင် အေးဆေးလှသည်။

“ဝှစ်...”

ရိုးရှင်းလှသော ထိုလက်ဝါးချက်မှာ အံ့သြဖွယ်ကောင်းလှသော ဖျက်ဆီးအားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး လေထုမှာ ပေါက်ကွဲသွားကာ ကြယ်တာရာ ကျဆင်းလာသကဲ့သို့ ပြင်းထန်လှသော လက်သီးချီမှာ တစ်ခဏချင်းတွင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

“မကောင်းတော့ဘူး...”

ချင်ရှောက်မှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားပြီး မျက်လုံးများ ပြူးထွက်သွားသည်။ သို့သော်လည်း သူ ရှောင်တိမ်းရန် အချိန်မရတော့ပေ။

“ဘုန်း...”

“အား...”

နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ ချင်ရှောက်သည် သွေးများ အန်ထုတ်လိုက်ရပြီး တစ်ကိုယ်လုံးမှာ စုတ်ပြဲနေသော အိတ်တစ်လုံးအလား အပေါ်သို့ မြင့်တက်လွင့်ထွက်သွားကာ စစ်ဆေးရေး ခန်းမ၏ နံရံဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ဆောင့်မိပြီးမှ ပြန်ကျလာတော့သည်။ နံရံပေါ်တွင် စွန်းထင်ကျန်ရစ်သော သွေးကွက်မှာ မြင်ရသူတိုင်းကို တုန်လှုပ်စေတော့သည်။

စစ်ဆေးရေး ခန်းမဆောင်ကြီး တစ်ခုလုံးမှာ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ချေပြီ။

လူတိုင်းမှာ စင်မြင့်အလယ်ရှိ ပုံရိပ်ကို ငေးကြည့်နေကြပြီး လော့ချန် ယခင်က ပြောခဲ့သော စကားကို ပြန်လည် ကြားယောင်နေကြသည်။

“တစ်စက္ကန့်အတွင်း မင်းကို လဲကျသွားအောင် လုပ်ပြမယ်...”

ရလဒ်မှာမူ တကယ်ပင် ချင်ရှောက်ကို တစ်ချက်တည်းနှင့် အလဲထိုးလိုက်သည် ဖြစ်တော့သည်။

“အသုံးမကျတဲ့ကောင်... လော့ချန်တစ်ယောက်တည်းကိုတောင် မနိုင်ဘူး...”

လုရှောင်ကျင့်သည် စိတ်ထဲမှ ကြိမ်းမောင်းနေမိသည်။ လော့ချန် ဤသို့ အစွမ်းပြနေသည်မှာ သူ့အား အလွန်ပင် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေသည်။

လော့ချန်ကမူ အခြားသူများ၏ အကြည့်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ စင်ပေါ်ရှိ ကျန်ရှိနေသော နှစ်ဦးကို လှည့်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

“အချိန် သိပ်မကျန်တော့ဘူး... မင်းတို့ မတိုက်သေးဘူးလား...”

ထိုနှစ်ဦး၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော့နေပြီး တံတွေးများကို အကြိမ်ကြိမ် မျိုချနေကြရကာ ဘာမှ မပြောနိုင်ဘဲ ရှိနေကြသည်။

သူတို့နှင့် ချင်ရှောက်၏ အစွမ်းမှာ မတိမ်းမယိမ်းပင် ဖြစ်သည်။ ခုနက လက်ဝါးချက်က သူတို့နှစ်ဦး၏ ယုံကြည်မှုကိုပါ တိုက်ရိုက် ချေမှုန်းပစ်လိုက်ချေပြီ။ လော့ချန်က သူတို့နှစ်ဦးကို နှိမ်ချသော အကြည့်ဖြင့် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် စင်အောက်ရှိ လုရှောင်ကျင့်အပါအဝင် မင်းသားတန်းတပည့်များကို ကြည့်ကာ ဆိုသည်။

“ဒီလိုလုပ်ရအောင်... သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အဆင့် ၇ သန်မာသူတွေ အားလုံး တက်လာခဲ့ကြ... မင်းတို့ ငါ့ကို တစ်လှမ်းလောက် နောက်ဆုတ်သွားအောင် လုပ်နိုင်ရင် ငါ့ရဲ့ စစ်ဆေးမှု ရှုံးတယ်လို့ သတ်မှတ်လိုက်မယ်...”

လော့ချန်၏ လုပ်ရပ်မှာ စည်းကမ်းအတိုင်း မဟုတ်တော့ပေ။ တစ်ဖက်လူက သူ့ကို စိန်ခေါ်ထားသည်ဖြစ်ရာ သူကလည်း ထိုက်တန်သော တန်ဖိုးကို ပြန်လည် ပေးဆပ်ခိုင်းရမည် မဟုတ်ပါလော။ ယနေ့ သူတို့အားလုံးကို မမေ့နိုင်လောက်တဲ့ သင်ခန်းစာတစ်ခု ပေးရမည်ဟု သူက ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူနှင့် မင်းသားတန်းအဖွဲ့မှာ ရေနှင့်မီးကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ အားနာနေစရာ မလိုတော့ပေ။ ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါကို တည်ဆောက်ရမည် ဖြစ်သည်။ သို့မှသာ မည်သည့် အမှိုက်ကောင်ကမှ သူ့ကို လာရောက် စော်ကားရဲတော့မည် မဟုတ်ပေ။

“လော့ချန်... မင်းက အရမ်းကို မောက်မာတာပဲ... ငါတို့ မင်းသားတန်းအဖွဲ့မှာ လူမရှိဘူးလို့ ထင်နေတာလား...”

“စီနီယာအစ်ကိုတို့၊ အစ်မတို့... မြန်မြန်တက်ပြီး ဒီကောင့်ကို ဆုံးမလိုက်ကြစမ်းပါ...”

“...”

ထိုနေရာရှိ မင်းသားတန်းတပည့်များမှာ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်နေကြတော့သည်။

ဤမျှလောက် ပေါ်ပေါ်တင်တင် စိန်ခေါ်ခံရခြင်းမှာ သူတို့အား လုံးဝ မျက်စိထဲ မထည့်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ မင်းသားတန်းတပည့်များမှာ ပုံမှန်အားဖြင့် အခြားသူများထက် သာလွန်သည်ဟု ခံယူထားကြသူများဖြစ်ရာ ယခုကဲ့သို့ အရှက်ရမှုကို မည်သို့ သည်းခံနိုင်ကြမည်နည်း။ လူတိုင်း၏ မျက်နှာမှာ ဒေါသကြောင့် နီမြန်းနေကြသည်။

လုရှောင်ကျင့်၏ မျက်ဝန်းများမှာ ထက်မြက်လှသည်။ သူသည် လော့ချန်ကို ဆုံးမရန် အခွင့်အရေး ရှာနေသူဖြစ်ရာ ယခုအခါ အနောက်သို့ လှည့်ကာ တပည့်အချို့ကို ဆိုသည်။

“ဂျူနီယာအစ်ကိုယန်... တင်း... ပြီးတော့ ဂျူနီယာအစ်မ ဝူး... မင်းတို့ တက်သွားကြ... ဒီနေ့ သူ့ကို စစ်ဆေးမှု လုံးဝ အောင်မြင်ခွင့် မပေးနဲ့... မဟုတ်ရင် ငါတို့ မင်းသားတန်းအဖွဲ့ရဲ့ မျက်နှာ ဘယ်မှာ သွားထားရတော့မလဲ...”

“စီနီယာအစ်ကို လု စိတ်ချပါ... ဒီနေ့ သူ စစ်ဆေးမှု အောင်မြင်ဖို့ဆိုတာ အိမ်မက်ပဲ...”

“ငါတို့ကို လျှော့တွက်တဲ့အတွက် သူ့ကို ထိုက်တန်တဲ့ တန်ဖိုး ပေးဆပ်ခိုင်းရမယ်...”

“မှန်တယ်...”

ဤမင်းသားတန်းတပည့် သုံးဦးမှာ သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အဆင့် ၇ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသူများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည်လည်း ဒေါသများ ဆူဝေလျက် စင်မြင့်ပေါ်သို့ အသီးသီး ခုန်တက်လိုက်ကြ၏။ လုရှောင်ကျင့်သည် လော့ချန်၏ တည်ငြိမ်နေသော အမူအရာကို ကြည့်ကာ တစ်ခုခု လွဲချော်နေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ထပ်မံ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အဆင့် ၇ ရှိတဲ့သူတွေ အကုန်တက်သွား... အတူတူ တိုက်ကြ... ဘာအခွင့်အရေးမှ မပေးနဲ့...”

“ဟုတ်ကဲ့...”

နောက်ထပ် လူဆယ်ဂဏန်းခန့် စင်မြင့်ပေါ်သို့ ထပ်မံ ရောက်ရှိလာကြသည်။ ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ပြီးမှသာ လုရှောင်ကျင့်၏ စိတ်မှာ အနည်းငယ် တည်ငြိမ်သွားတော့သည်။

သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အဆင့် ၇ သန်မာသူ ဆယ်ဂဏန်းကျော် ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်မည်ဆိုလျှင် သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အဆင့် ၈ အစောပိုင်း သန်မာသူတစ်ဦးပင်လျှင် ရှောင်တိမ်းရပေလိမ့်မည်။ ဤမျှလောက် လူအင်အားဖြင့် လော့ချန်ကို မနိုင်စရာ မရှိဟု လုရှောင်ကျင့် ယုံကြည်နေသည်။

တကယ်လို့ လော့ချန်ကို အပြတ်အသတ် မနိုင်လျှင်ပင် သူ့ကို တစ်လှမ်းလောက် နောက်ဆုတ်သွားအောင် လုပ်ရန်မှာ အလွန်ပင် လွယ်ကူလှသည် မဟုတ်ပါလော...။

လုရှောင်ကျင့်သည် လော့ချန်ကို ကြည့်ကာ စိတ်ထဲမှ အေးစက်စွာ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

“မင်းက ဒီစကားကို မပြောခဲ့ရင် ကောင်းသား... အခုတော့ မင်း ပြောတဲ့အတိုင်း မလုပ်နိုင်ရင် လူပုံအလယ်မှာ အရှက်ကွဲရတော့မှာပဲ...”

စစ်ဆေးရေး အကြီးအကဲ နှစ်ဦးမှာလည်း အခြေအနေမှာ ဤမျှအထိ ဖြစ်သွားလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားကြချေ။ သက်လတ်ပိုင်း အကြီးအကဲမှာ တားဆီးရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း အမျိုးသမီး အကြီးအကဲက အရင်ဦးအောင် ရှေ့သို့ ထွက်လာကာ ဆိုသည်။

“မင်းတို့ နှစ်ဖက်စလုံးက သဘောတူတယ်ဆိုရင်လည်း မင်းတို့ ဆန္ဒအတိုင်းပဲ ဖြစ်စေရမယ်...”

သူမသည်လည်း မင်းသားတန်းအဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး ဖြစ်ရာ ဤလူများက လော့ချန်ကို သင်ခန်းစာ ပေးသည်ကို မြင်တွေ့လိုသည်။ သက်လတ်ပိုင်း အကြီးအကဲမှာလည်း ဘာမှ မပြောနိုင်တော့ပေ။ နန်ကုန်းကျွယ်နှင့် ယွမ်မန်လီတို့၏ အားပြိုင်မှုမှာ သိသာထင်ရှားနေပြီ ဖြစ်ရာ သူသည်လည်း ကြားညပ်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ဘက်မလိုက်ဘဲ နေရန်သာ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး အော်ဟစ်သတိပေးသည်။

“မင်းတို့ အချင်းချင်း ထိန်းထိန်းသိမ်းသိမ်း ရှိကြပါ... အသက်အန္တရာယ် မဖြစ်စေနဲ့...”

“အကြီးအကဲတို့ စိတ်ချပါ... ကျွန်တော်တို့က သူ့ကို ကိုယ့်အဆင့်ကိုယ် သိအောင်လို့ လူမှုရေး သင်ခန်းစာ ပေးရုံတင်ပါ... အများဆုံး ကုတင်ပေါ်မှာ လအနည်းငယ်လောက် လဲနေရုံပါပဲ...”

စင်ပေါ်မှ မင်းသားတန်းတပည့်တစ်ဦးက အကြီးအကဲများနှင့် ရင်းနှီးပုံရကာ ရယ်မောလျက် ဆိုသည်။

“ဟုတ်တယ်... အတွင်းစည်းကို ရောက်တာ ဘယ်လောက်ရှိသေးလို့လဲ... လူတွေကို အထင်သေးရဲတယ်ပေါ့... သင်ခန်းစာ မပေးရင် သူက အတွင်းစည်းမှာ စိတ်တိုင်းကျ လုပ်လို့ရတယ် ထင်နေဦးမယ်...”

“ဒီတစ်ခါတော့ သူ့ကို လုံးဝ လက်လျှော့သွားအောင် လုပ်ပစ်ရမယ်...”

စင်ပေါ်ရှိ မင်းသားတန်းတပည့်များမှာ လော့ချန်ကို ကြည့်ကာ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ထွက်ပေါ်နေကြသည်။ လော့ချန်ကမူ ဒေါသထွက်ခြင်း မရှိဘဲ ထိုလူအုပ်ကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

“ဆယ်ဂဏန်းလောက်ဆိုတာ နည်းလွန်းတယ်... တစ်ချက်တည်းနဲ့ ပြိုလဲသွားစေရမယ်...”

အခန်း ၅၂၁ ပြီးပါပြီ။

အခန်း ၅၂၂ - အဓိကတပည့်အဖြစ် ရာထူးတိုးခြင်း၊ သူ့ကို အသုံးမကျသူဖြစ်အောင် လုပ်ပစ်စမ်း...

“မောက်မာလှချေလား... အတူတူ တက်ကြစမ်း...”

“ဒီနေ့တော့ မင်းကို နာနာလေး သင်ခန်းစာ ပေးရမယ်...”

မင်းသားတန်းအဖွဲ့မှ တပည့် ဆယ်ဂဏန်းကျော်မှာ ဒေါသများ ဆူဝေလာကြတော့သည်။

တစ်ယောက်ချင်း တိုက်ခိုက်မည်ဆိုပါက သူတို့သည် လော့ချန်ကို အနိုင်ယူနိုင်ရန် ယုံကြည်မှု မရှိကြသော်လည်း ဆယ်ဂဏန်းကျော် ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မည်ဆိုပါက သာမန် သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အဆင့် ၈ သန်မာသူပင်လျှင် ခံနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ယခုမူ လော့ချန်၏ အထင်သေးမှုကို ခံလိုက်ရသဖြင့် လူတိုင်းမှာ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားကြပြီး ကိုယ်ပေါ်မှ ချီစွမ်းအင်များမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ဟုန်းဟုန်းတောက် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

“သတ်စမ်း...”

လူအုပ်ကြီးသည် ကိုယ်ပိုင်သိုင်းကွက်များကို အသီးသီး ထုတ်ဖော်လိုက်ကြပြီး ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော ချီစွမ်းအင်လှိုင်းများကို ထုတ်လွှတ်လျက် လော့ချန်ထံသို့ စုပေါင်း တိုက်ခိုက်လိုက်ကြတော့သည်။

သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အဆင့် ၇ သန်မာသူ ဆယ်ဂဏန်းကျော်၏ စုပေါင်းတိုက်ခိုက်မှု အရှိန်အဟုန်မှာ ကြောက်စရာကောင်းလှပေသည်။ လေထုထဲတွင် ဧရာမ ဝဲဂယက်ကြီးများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ခန်းမဆောင်ကြီးတစ်ခုလုံးမှာပင် တုန်ခါသွားရ၏။ လော့ချန်မှာမူ ထိုဝဲဂယက်ကြီးများ၏ ဗဟိုချက်တွင် ရပ်နေခဲ့သည်။

“တကယ့်ကို ကြောက်ဖို့ကောင်းလိုက်တာ...”

“ဒီအရှိန်အဟုန်ကတင် လူကို တုန်လှုပ်စေနိုင်တယ်... သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အဆင့် ၈ အောက်မှာ ဘယ်သူမှ ဒါကို မတားနိုင်ဘူး...”

“လော့ချန် သေချာပေါက် မတားနိုင်ပါဘူး... တကယ်လို့ သူ မပြေးဘူးဆိုရင်တော့ တစ်ချက်တည်းနဲ့ အသတ်ခံရနိုင်တယ်...”

ကြည့်ရှုနေသူများမှာ စိတ်နှလုံးများ တင်းကြပ်သွားကြပြီး မျက်တောင်မခတ်တမ်း စောင့်ကြည့်နေကြတော့သည်။

ယခုအချိန်တွင် လော့ချန်သည် ဤတိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံနိုင်လိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မယုံကြည်ကြချေ။ လော့ချန်အပေါ် အမြဲတမ်း ယုံကြည်မှုရှိခဲ့သော ကျူးလင်မေ့ပင်လျှင် ထိုအထဲတွင် ပါဝင်သည်။

သူမသည် သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အဆင့် ၈ အလယ်အလတ်အဆင့် ရှိသူဖြစ်ပါလျက် ဤတိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ဖိအားအနည်းငယ်ကို ခံစားနေရဆဲပင် ဖြစ်သည်။

လုရှောင်ကျင့်မှာမူ လော့ချန်သည် တစ်ချက်တည်းနှင့် သွေးအန်ကာ လွင့်ထွက်သွားမည့် မြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့နေရသကဲ့သို့ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေတော့သည်။ အကယ်၍ သေသွားရင်ဖြစ်ဖြစ်၊ ဒုက္ခိတဖြစ်သွားရင်ဖြစ်ဖြစ် ပို၍ပင် ကောင်းပေအုံးမည်။

“ငြိမ်ငြိမ်လေး လဲနေလိုက်တော့...”

အခြေအနေမှာ အဆုံးသတ်သွားပြီဟု လူတိုင်း ထင်မှတ်နေချိန်တွင် လော့ချန်က စတင် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

လော့ချန်၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ချီစွမ်းအင်များမှာ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး လက်ကို မြှောက်ကာ ပါးသုံးချက် ရိုက်လိုက်သကဲ့သို့ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

“ဘုန်း...”

မင်းသားတန်းတပည့် ဆယ်ဂဏန်းကျော်၏ စုပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုမှ ထွက်ပေါ်လာသော ထိတ်လန့်ဖွယ် ချီစွမ်းအင်များမှာ လက်ဝါးတစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ချေပြီ။ ပြင်းထန်လှသော ချီလှိုင်းများမှာ အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ခန်းမဆောင်ကြီးတစ်ခုလုံးကို ပဲ့တင်ထပ်သွားစေတော့သည်။

ထို့နောက် တစ်ဆက်တည်းမှာပင် ဒုတိယမြောက် လက်ဝါးချက် ရောက်ရှိလာသည်။

“ဖူး... ဖူး... ဖူး... ဖူး... ဖူး...”

ရှေ့ဆုံးမှ မင်းသားတန်းတပည့် ဆယ်ယောက်ခန့်မှာ သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အဆင့် ၇ အစောပိုင်းဖြစ်စေ၊ အထွတ်အထိပ်ဖြစ်စေ မည်သည့် ခုခံမှုမျှ မလုပ်နိုင်ဘဲ သွေးများ အဆက်မပြတ် အန်ထုတ်ကာ ပန်းမျိုးစုံ ကြဲချလိုက်သကဲ့သို့ အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားကြတော့သည်။

စင်မြင့်တစ်ခုလုံးမှာ သွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားကာ ပရမ်းပတာ ဖြစ်သွားလေသည်။

“အား...”

“မြန်မြန်ပြေးကြ...”

အနောက်ဘက်ရှိ မင်းသားတန်းတပည့် အနည်းငယ်မှာ သူတို့ရှေ့မှ ကြောက်မက်ဖွယ် မြင်ကွင်းကြောင့် မှင်တက်မိသွားကြပြီး ချက်ချင်းပင် စင်မြင့်အောက်သို့ ခုန်ဆင်းကာ ထွက်ပြေးရန် ပြင်ကြတော့သည်။

သို့သော်လည်း တတိယမြောက် လက်ဝါးချက်မှာ ကပ်လျက် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

“အား... အား... အား...”

နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျန်ရှိနေသော မင်းသားတန်းတပည့်များမှာလည်း မလွတ်မြောက်နိုင်ဘဲ သွေးများစွာ အန်ထုတ်ကာ စင်မြင့်အောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ဝပ်ဆင်းသွားကြတော့သည်။

စစ်ဆေးရေး ခန်းမဆောင်ကြီးတစ်ခုလုံးမှာ ထူးဆန်းစွာ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ပြီး မင်းသားတန်းတပည့်များ၏ နာကျင်စွာ ညည်းတွားသံများသာ ကျန်ရှိနေတော့သည်။

“ဒါ... ဒါက တကယ် မဟုတ်နိုင်ဘူး...”

စင်အောက်ရှိ လူတိုင်းမှာ မြင်တွေ့နေရသော မြင်ကွင်းကြောင့် လော့ချန်ကို ငေးကြည့်နေမိကြပြီး လူတိုင်းမှာ အံ့သြလွန်းသဖြင့် စကားပင် မပြောနိုင်ဘဲ မှင်တက်မိနေကြတော့သည်။

သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အဆင့် ၇ သန်မာသူ ဆယ်ဂဏန်းကျော်၊ ထိုအထဲတွင် အဆင့် ၇ အထွတ်အထိပ်များပင် ပါဝင်ပါလျက် စုပေါင်းတိုက်ခိုက်သည်ကိုပင် မယှဉ်နိုင်ပါလား...။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာတင် လော့ချန်က အားလုံးကို တစ်ချက်တည်းနှင့် အလဲထိုးလိုက်ခြင်း ဖြစ်လေသည်။ ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့နေရသည်ကိုပင် လူတိုင်းမှာ အိပ်မက်မက်နေသကဲ့သို့ ခံစားနေရဆဲ ဖြစ်သည်။

လော့ချန်၏ မျက်နှာမှာမူ မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မရှိဘဲ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။ သူ့အတွက်မူ ဤသူများကို အနိုင်ယူခြင်းမှာ ခြင်တစ်အုပ်ကို ရိုက်ထုတ်လိုက်သကဲ့သို့ ဘာမှ မထူးခြားပေ။

“ဝှစ်...”

လော့ချန်သည် စင်မြင့်ပေါ်မှ ဆင်းလာခဲ့ပြီး စစ်ဆေးရေး အကြီးအကဲ နှစ်ဦး၏ ရှေ့သို့ ရောက်လာကာ အေးဆေးစွာပင် မေးလိုက်သည်။

“အကြီးအကဲ နှစ်ဦး... ကျွန်တော် စစ်ဆေးမှု အောင်မြင်ပြီလို့ သတ်မှတ်လို့ ရပြီလား...”

“အကြီးအကဲ...”

“အကြီးအကဲ...”

သက်လတ်ပိုင်း အကြီးအကဲမှာ မှင်တက်မိနေခဲ့ပြီး လော့ချန်က တတိယအကြိမ်မြောက် မေးမြန်းမှသာ သတိပြန်ဝင်လာကာ လော့ချန်ကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်ရင်း ခေတ္တအကြာမှ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

“ရ... ရတာပေါ့...”

‘နောက်ပြောင်နေတာလား... လူတစ်ယောက်တည်းနဲ့ သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အဆင့် ၇ သန်မာသူ ဆယ်ဂဏန်းကျော်ကို ချေမှုန်းပစ်လိုက်သည်တဲ့လား...’

ဤတိုက်ပွဲစွမ်းရည်မှာ သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အဆင့် ၈ သန်မာသူများနှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်နေပြီဖြစ်သည်။

သူ အဓိကတပည့် စစ်ဆေးမှုကို တာဝန်ယူခဲ့သည့် အချိန်မှစ၍ ဤမျှ ကောင်းမွန်သော ရလဒ်မျိုးကို တစ်ခါမျှ မတွေ့ဖူးခဲ့ချေ။

“မင်း အခု သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အဆင့် ၆ အလယ်အလတ်အဆင့်ကို ရောက်နေတာလား...”

မေးမြန်းလာသော အကြီးအကဲကို လော့ချန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ အတည်ပြုချက် ရရှိသွားသည့်အခါ သက်လတ်ပိုင်း အကြီးအကဲမှာ အသက်ကို ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူလိုက်မိပြီး စိတ်ထဲ၌ အလွန်ပင် တုန်လှုပ်သွားရသည်။

လော့ချန်နှင့် ယွမ်ချန်းယွီတို့၏ တိုက်ပွဲတွင် သူလည်း ရှိနေခဲ့သဖြင့် ကောင်းကောင်း မှတ်မိနေသည်။ ထိုစဉ်က လော့ချန်သည် သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အဆင့် ၃ အထွတ်အထိပ်မှာသာ ရှိနေခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော...။

နှစ်လ သို့မဟုတ် သုံးလအတွင်းမှာတင် အဆင့် ၃ အထွတ်အထိပ်ကနေ အဆင့် ၆ အလယ်အလတ်အဆင့်အထိ တက်လှမ်းသွားသည်ဆိုလျှင် ၎င်းမှာ မည်သို့သော တိုးတက်မှုနှုန်းမျိုးနည်း။

ယခင်က ယွမ်မန်လီပင်လျှင် ဤမျှအထိ မမြန်ဆန်ခဲ့ဖူးဟု သူက ယူဆမိသည်။

“အသုံးမကျတဲ့ သိုင်းဝိညာဉ်က ဒီလောက်အထိ အလားအလာ ရှိနေတာတဲ့လား...”

သိုင်းဝိညာဉ်အဆင့်အတန်းက ကျင့်ကြံမှု ပါရမီကို ဆုံးဖြတ်ခြင်းဖြစ်ပြီး အသုံးမကျသော သိုင်းဝိညာဉ်မှာ ကျင့်ကြံမှုတွင် အသုံးမကျသူဖြစ်ကာ အောင်မြင်မှုရရန် ခဲယဉ်းသည်မှာ လူတိုင်း သိရှိထားသည့် အမှန်တရားပင် ဖြစ်သည်။

သက်လတ်ပိုင်း အကြီးအကဲ၏ စိတ်ထဲတွင် သူ၏ ယုံကြည်ချက်များပင် ပြိုလဲတော့မည့်အလား ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူထုတ်လိုက်ပြီး စိတ်ကို အတတ်နိုင်ဆုံး တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းကာ ဆိုသည်။

“လော့ချန်... မင်း စစ်ဆေးမှုကို အောင်မြင်သွားတဲ့အတွက် ဂုဏ်ပြုပါတယ်... နောင်ကျရင် တခြားဂိုဏ်းက ပါရမီရှင်တွေနဲ့ ရင်ဘောင်တန်းနိုင်ပြီး တာယွဲ့မင်းဆက်ကနေ ကျော်လွန်ကာ ငါတို့ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်...”

စကားပြောနေစဉ် သက်လတ်ပိုင်း အကြီးအကဲသည် စိမ်းပြာရောင် တံဆိပ်ပြားတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ လော့ချန်အား လေးလေးနက်နက် ပေးအပ်လိုက်သည်။

“မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ဒီတံဆိပ်ပြားထဲ ထည့်လိုက်ပါ... ဒါက မင်းရဲ့ အဓိကတပည့် အဆင့်အတန်းကို ကိုယ်စားပြုလိမ့်မယ်... ဒီတံဆိပ်ပြားထဲမှာ အစီရင်ခံစနစ် ပါဝင်နေတာမို့ မင်း အန္တရာယ်နဲ့ ကြုံရတဲ့အခါ တံဆိပ်ပြားထဲကို ဝိညာဉ်စွမ်းအား ထည့်ပြီး အကူအညီ တောင်းလို့ ရတယ်... အဲဒီကျရင် မိုင်တစ်ထောင်အတွင်းမှာ ရှိနေတဲ့ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းသားတွေက အကူအညီပေးဖို့ လာကြလိမ့်မယ်...”

“ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနဲ့ မင်းက အကူအညီတောင်းတဲ့ အချက်ပြမှုကို ရရှိခဲ့ရင်လည်း သွားရောက် ကူညီပေးရမယ်... ဒါကိုတော့ သေသေချာချာ မှတ်ထားပါ...”

“ဟုတ်ကဲ့...”

လော့ချန်သည် တံဆိပ်ပြားကို လှမ်းယူလိုက်ပြီး အတွင်းသို့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ထည့်သွင်းလိုက်သည်။ တံဆိပ်ပြားပေါ်တွင် အလင်းတန်းများ ဝင်းလက်လာပြီး စာလုံးနှစ်လုံး ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

‘လော့ချန်’

“ဟင်းဟင်း... ဒီတံဆိပ်ပြားကို ယူပြီးတော့ အတွင်းရေးရာ ခန်းမဆောင်ကြီးမှာ အဓိကတပည့်တွေအတွက် ပစ္စည်းတွေကို သွားယူလို့ ရတယ်... မင်းက မန်လီတောင်ထိပ်မှာ နေတာဆိုတော့ နေအိမ်ကိုတော့ ပြောင်းစရာ မလိုတော့ဘူး...”

“အဓိကတပည့်တွေရဲ့ လုပ်ပိုင်ခွင့်က အတွင်းစည်းတပည့်တွေထက် အများကြီး ပိုမြင့်မားသလို ဂိုဏ်းရဲ့ အဓိက ကျင့်စဉ်တွေကိုလည်း လေ့လာခွင့် ရနေပြီဖြစ်လို့ မင်း အေးအေးဆေးဆေးပဲ လေ့လာကြည့်ပါဦး...”

သက်လတ်ပိုင်း အကြီးအကဲသည် အလွန်ပင် ဖော်ရွေသော လေသံဖြင့် စိတ်ရှည်လက်ရှည် ရှင်းပြနေတော့သည်။

အဓိကတပည့်၏ အဆင့်အတန်းမှာ အတွင်းစည်းအကြီးအကဲနှင့် တန်းတူပင် ဖြစ်သည်။ တစ်ဖက်တွင်လည်း လော့ချန်သည် အသုံးမကျသော သိုင်းဝိညာဉ်ဖြင့် ယနေ့ကဲ့သို့ အောင်မြင်မှုကို ရရှိခဲ့ခြင်းက သူ့အား လေးစားအားကျသွားစေခဲ့သည်။

“အကြီးအကဲကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်...”

လော့ချန်က ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်ပြီး တံဆိပ်ပြားကို သိမ်းဆည်းကာ ကျူးလင်မေ့ကို နှုတ်ဆက်လျက် နှစ်ဦးသား အတွင်းစည်းခန်းမဆောင်ကြီးမှ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသည်။

လော့ချန် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် တိတ်ဆိတ်နေသော စစ်ဆေးရေး ခန်းမဆောင်ကြီးမှာ ဆူညံသံများဖြင့် ဟုန်းဟုန်းတောက်သွားတော့သည်။

“လော့ချန်က သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အဆင့် ၆ အလယ်အလတ်အဆင့် ကျင့်ကြံဆင့်တဲ့လား... ငါ... ငါ မျက်စိမမှားပါဘူးနော်...”

“သူ အတွင်းစည်းကို ရောက်တာ ဘယ်လောက်တောင် ရှိသေးလို့လဲ... ခြောက်လတောင် မပြည့်သေးဘူး မဟုတ်လား...”

“ကျင့်ကြံဆင့်က ဒုတိယပါ... ဒီလောက် လူအများကြီးရဲ့ ဝိုင်းတိုက်တာကိုတောင် အေးအေးဆေးဆေး အနိုင်ယူနိုင်တာဆိုတော့ သူ့ရဲ့ အစွမ်းက အနည်းဆုံး သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အဆင့် ၈ အဆင့်လောက် ရှိနေပြီ...”

“တကယ့်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ... အတွင်းစည်းကို ရောက်တာ ခြောက်လပဲ ရှိသေးပေမဲ့ အဓိကတပည့်အဖြစ် ရာထူးတိုးသွားတာပဲ... ဒီလို အောင်မြင်မှုမျိုးကို ကြယ်ကိုးပွင့် သိုင်းဝိညာဉ် ဒါမှမဟုတ် စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် သိုင်းဝိညာဉ် နိုးကြားထားတဲ့ စီနီယာတွေတောင် ဒီလောက်အထိ မြန်မြန် မလုပ်နိုင်ကြဘူး...”

လူတိုင်းမှာ ယခုတိုင် ယခင်က တိုက်ပွဲကိုသာ အာရုံရောက်နေကြပြီး ဤကဲ့သို့သော ရလဒ်ကြောင့် အံ့သြတုန်လှုပ်နေကြဆဲပင် ဖြစ်သည်။

လော့ချန်၏ အစွမ်းမှာ ဤမျှအထိ သန်မာလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်ထားခဲ့ကြချေ။

“တောက်... ဒီကောင်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်အထိ သန်မာနေရတာလဲ...”

လုရှောင်ကျင့်၏ မျက်နှာမှာ ညိုမည်းနေပြီး လက်သီးကို တင်းတင်း ဆုပ်ထားမိသည်။ လော့ချန်၏ တိုးတက်မှုနှုန်းမှာ သူ့အား ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ဤသည်က ဤမျှပင်...။

သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် နောက်ဆုံးအဆင့်တွင် အဆင့်တစ်ခုချင်းစီ၏ ကွာခြားချက်မှာ မိုးနှင့်မြေပမာ ဖြစ်သည်။ လော့ချန် မည်မျှပင် သန်မာပါစေ လုရှောင်ကျင့်အနေဖြင့် သူ့အပေါ် ခြိမ်းခြောက်မှု ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားပေ။ သို့သော်လည်း သူ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ အလွန်ပင် မကျေမနပ် ဖြစ်နေမိသည်ကိုတော့ မငြင်းနိုင်ပေ။ လော့ချန်သည် သူ့အပေါ် ရိုသေမှု မရှိရုံသာမက ကျူးလင်မေ့နှင့်ပါ အလွန် နီးစပ်နေသည် မဟုတ်ပါလော...။

လုရှောင်ကျင့်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ရက်စက်သော အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး မျက်နှာမှာလည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

“အခွင့်အရေး ရတာနဲ့... ဒီကောင့်ကို သေချာပေါက် အသုံးမကျသူဖြစ်အောင် လုပ်ပစ်ရမယ်...”

အခန်း (၅၂၂) ပြီးပါပြီ။