အခန်း (၅၃၈-၅၄၀)

အခန်း ၅၃၈ - လွှသွားငါးမန်းများ

လော့ယန့်မြစ်သည် အရှေ့ကျွန်းစု၏ နယ်မြေအုပ်စု အများအပြားကို ဖြတ်သန်းစီးဆင်းနေပြီး အကျယ်ဆုံးနေရာတွင် တောငန်းများပင်လျှင် တစ်ဖက်ကမ်းသို့ ရောက်အောင် မပျံသန်းနိုင်ကြချေ။

ကြားရသလောက်တော့ လော့ယန့်မြစ်သည် ရှေးဟောင်းဘေးဒုက္ခနယ်မြေတစ်ခုမှ မြစ်ဖျားခံခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး မြစ်အတွင်း၌ အခြေချနေထိုင်ကြသော နတ်ဆိုးသားရဲ အများစုမှာ ရှေးဟောင်းသွေးမျိုးဆက်များ ရှိနေကြသဖြင့် အလွန်ပင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသည်ဟု ဆိုကြသည်။

သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် သန်မာသူတစ်ဦးပင်လျှင် လော့ယန့်မြစ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သည့်အခါ အလွန်ပင် သတိထားရပြီး အကယ်၍ အနည်းငယ် ပေါ့ဆလိုက်သည်နှင့် နတ်ဆိုးသားရဲများ၏ မြစ်အောက်ခြေသို့ ဆွဲချခြင်းကို ခံရကာ အလောင်းပင် ကျန်မှာ မဟုတ်တော့ချေ။

လော့ချန် လော့ယန့်မြစ်ကို မြင်လိုက်ရသည့် အချိန်မှာပင် အနောက်ဘက်မှ မူချင်းလျန်သည် အပြာရောင်သက်တံကို နင်းလျက် ထပ်မံ လိုက်လံတိုက်ခိုက်လာခဲ့ချေပြီ။

“ကောင်လေး... မင်းမှာ ပြေးစရာလမ်း မရှိတော့ဘူး... အေးအေးဆေးဆေးပဲ အဖမ်းခံလိုက်ပါ... ဒါမှ နာကျင်မှုတွေ နည်းသွားမှာပေါ့...”

လော့ချန်သည် သူ၏ အစွမ်းကုန် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း မူချင်းလျန်က ရိပ်မိထားသဖြင့် နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခုဖြင့် အေးအေးဆေးဆေးပင် လိုက်ပါလာခဲ့သည်။

“လော့ချန်... ငါတို့ ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ...”

ကျင်းယွီရှီး၏ မျက်နှာမှာ အလွန်ပင် စိုးရိမ်ပူပန်နေတော့သည်။ လော့ချန်သည် လော့ယန့်မြစ်ကို စိုက်ကြည့်ကာ ဆိုလိုက်သည်။

“ဒီအတိုင်း ဆက်သွားရင်တော့ သေချာပေါက် အဖမ်းခံရမှာပဲ... လော့ရှာဂိုဏ်းက သန်မာသူတွေကို စောင့်ဖို့လည်း အချိန်မရတော့ဘူး... အခုတော့ လော့ယန့်မြစ်ထဲကို ဆင်းပြီး တစ်ဖက်လူကို မျက်ခြေဖြတ်လို့ ရမလားဆိုတာပဲ စမ်းကြည့်ရတော့မယ်...”

“လော့ယန့်မြစ်ထဲကို ဟုတ်လား...”

ကျင်းယွီရှီးသည် အောက်ခြေရှိ လော့ယန့်မြစ်ကို ကြည့်ကာ တွန့်ဆုတ်နေမိသည်။

“ဒါပေမဲ့ လော့ယန့်မြစ်ထဲမှာ နတ်ဆိုးသားရဲတွေ အများကြီး ရှိတာလေ... အဲဒါက ပိုပြီးတော့ အန္တရာယ် မများဘူးလား...”

“စိတ်ချပါ... ငါ့မှာ အစီအစဉ် ရှိပါတယ်...”

လော့ချန်က အများကြီး ရှင်းမပြတော့ပေ။ မြစ်ရေသည် အမြင်အာရုံကို တားဆီးပေးနိုင်သည်မဟုတ်ပါလော။

ထို့အပြင် လော့ယန့်မြစ်သည် ရှေးဟောင်းဘေးဒုက္ခနယ်မြေမှ မြစ်ဖျားခံလာခြင်းဖြစ်ရာ မြစ်ရေအတွင်း၌ ထူးဆန်းသော အငွေ့အသက်များ ကိန်းအောင်းနေသဖြင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအား ခံစားမှုကို များစွာ အဟန့်အတား ဖြစ်စေပေလိမ့်မည်။

၎င်းမှာ အခြားသူများအတွက် အလွန် အန္တရာယ်များသော်လည်း လော့ချန်အတွက်မူ အခွင့်အရေးတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ ယခင်က ဖြစ်ရပ်များကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ်ထက် များစွာ သာလွန်နေပြီး မြေကမ္ဘာအဆင့် သန်မာသူ သို့မဟုတ် ထိုထက် မြင့်မားသော အဆင့်သို့ပင် ရောက်ရှိနေချေပြီ။

ဝိညာဉ်စွမ်းအား ခံစားမှုအပိုင်းတွင် သူသည် အပြတ်အသတ် သာလွန်သော အားသာချက် ရှိနေသည်မဟုတ်ပါလော...။

ထိုစဉ် မူချင်းလျန်သည် လော့ချန်က လက်လျှော့ရန် အစီအစဉ် မရှိသည်ကို မြင်သည့်အခါ လက်ညှိုးဖြင့် ထပ်မံ၍ လှမ်းကာ ညွှန်လိုက်ပြန်သည်။

“ဘုန်း...”

လော့ချန်သည် နောက်သို့ လှည့်ကာ လက်သီးဖြင့် ထိုလက်ညှိုးချီကို ချေမှုန်းလိုက်သော်လည်း သွေးတစ်လုတ် အန်ထုတ်လိုက်ရသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ထိုရိုက်ခတ်မှု အဟုန်ကို အသုံးချလျက် ကျင်းယွီရှီးကို ဖက်ကာ အောက်ဘက်သို့ တိုက်ရိုက် ဆင်းသက်လိုက်တော့သည်။

“ဝုန်း...”

နှစ်ဦးသားသည် မြစ်ပြင်ထက်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျဆင်းသွားပြီး ဧရာမ ရေလှိုင်းကြီးများကို ဖြစ်ပေါ်စေလျက် ကျယ်ပြောလှသော မြစ်ရေပြင်အောက်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားကြတော့သည်။

“ဟင်းဟင်း... မြစ်ထဲကို ပြေးဝင်သွားရင် ငါ့လက်ကနေ လွတ်မယ်လို့ ထင်နေတာလား... တကယ့်ကို ရိုးအလွန်းတဲ့ အတွေးပဲ...”

လူနှစ်ဦး မြစ်ပြင်အောက်သို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်ရသည့်အခါ မူချင်းလျန်သည် ထိတ်လန့်ခြင်း မရှိဘဲ ရယ်မောလိုက်မိသည်။

ရေအောက်ရှိ ခုခံအားမှာ လေထုထဲထက် များစွာ သာလွန်သဖြင့် ချီစွမ်းအင် သုံးစွဲမှုမှာလည်း များစွာ တိုးတက်လာပေလိမ့်မည်။ လော့ချန်၏ လက်ရှိ အခြေအနေနှင့်ဆိုပါက မည်သို့မျှ ကြာကြာ တောင့်ခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

“စွပ်...”

မည်သည့် တွန့်ဆုတ်မှုမျှ မရှိဘဲ မူချင်းလျန်သည်လည်း မြစ်ရေအောက်သို့ တိုက်ရိုက် ငုပ်လျှိုးဝင်ရောက်သွားတော့သည်။

“ဖိအားက တော်တော်လေး ကြီးတာပဲ...”

ရေအောက်သို့ နက်ရှိုင်းစွာ ငုပ်လျှိုးဝင်ရောက်လာသည်နှင့်အမျှ လော့ချန်သည် သူ၏ ကာကွယ်ရေး ချီစွမ်းအင်များမှာ အဆက်မပြတ် တင်းကြပ်လာကာ အတွင်းဘက်သို့ ဖိသိပ်ခံနေရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

လော့ချန်သည် ချက်ချင်းပင် ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို လှုပ်ရှားလျက် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အာရုံခံလိုက်ရာ မြစ်ရေမှာ ကြည်လင်မှု မရှိဘဲ အတွင်း၌ မီးခိုးရောင် အငွေ့အသက်အချို့ ရောနှောနေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ထိုမီးခိုးရောင် အငွေ့အသက်များက ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို တားဆီးနိုင်သည်မဟုတ်ပါလော...။

နောက်ဆုံးတွင် လော့ချန်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ မီတာထောင်ဂဏန်းမျှသော အကွာအဝေးကိုသာ အာရုံခံနိုင်တော့သဖြင့် ၎င်းမှာ သူ၏ အစွမ်းကုန်ပင် ဖြစ်တော့သည်။

“ဝိညာဉ်စွမ်းအား ခံစားမှု နယ်ပယ်က ၉၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော်အထိ အဟန့်အတား ခံလိုက်ရတာပဲ...”

လော့ချန်က ချက်ချင်းပင် ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်သည်။

“လော့ချန်... အဲဒီမိစ္ဆာမ လိုက်လာပြီ...”

ကျင်းယွီရှီးသည် သူတို့၏ အနောက်တွင် အပြာရောင် ဝဲဂယက်တစ်ခု အလွန်လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုဝဲဂယက်၏ ဗဟိုချက်တွင်မူ မူချင်းလျန် ရှိနေ၏။

“ကောင်လေး... ဒီမှာပဲ နေခဲ့စမ်းပါ...”

အချိန်အများကြီး ကုန်ဆုံးသွားပြီဖြစ်ရာ မူချင်းလျန်သည် ပြဿနာများ ထပ်မံ ဖြစ်ပေါ်လာမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် လော့ချန်ကို အမြန်ဆုံး ဖမ်းဆီးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ ဖြူဖွေးသော လက်ညှိုးလေးဖြင့် လေထဲတွင် တို့လိုက်ရာ ပွင့်အာရန် ပြင်နေသော အပြာရောင် ကြာပန်းတစ်ပွင့်မှာ မြစ်ရေကို ဖောက်ထွင်းကာ ဟိန်းဟောက်ကျဆင်းလာခဲ့သည်။

“ပြိုကွဲစမ်း...”

လော့ချန်သည် အနည်းငယ်မျှ တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ကြယ်ကြွေခြင်း တိုက်ကွက်ဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ တောက်ပခန့်ညားလှသော ဓားစွမ်းအင်များမှာ မြစ်ရေကို စုတ်ဖြဲလျက် လေဟာနယ်တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး အပြာရောင် ကြာပန်းနှင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားတော့သည်။

“ဘုန်း...”

မြစ်ရေအောက်တွင် မိုးကြိုးပစ်သံအလား ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ပြင်းထန်လှသော ချီလှိုင်းများမှာ အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ ပြန့်ကျဲသွားသည်။ လော့ချန်သည် ကိုယ်ဟန်မှာ ယိမ်းထိုးသွားပြီး ဘေးမှ ကျင်းယွီရှီးမှာလည်း ရိုက်ခတ်မှု အဟုန်ကြောင့် သွေးတစ်လုတ် အန်ထုတ်လိုက်ရသည်။

ဤခဏအတွင်းမှာပင် နှစ်ဦးသား၏ အကွာအဝေးမှာ မီတာ နှစ်ရာပင် မပြည့်တော့ချေ။

လော့ချန်သည် တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ရွှမ်ဖုန်းပေါက်ကွဲခြင်းကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုလျက် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် မြစ်အောက်ခြေသို့ ဆက်လက် ငုပ်လျှိုးဝင်ရောက်သွားတော့သည်။

မီတာ ငါးရာ...

မီတာ တစ်ထောင်...

မီတာ တစ်ထောင်ငါးရာ...

ရေအနက် မီတာ နှစ်ထောင်ခန့်သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်မှာ မှောင်မိုက်လာပြီး ရေဖိအားမှာလည်း ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ သုံးဦးစလုံး၏ အရှိန်မှာ များစွာ နှေးကွေးသွားခဲ့ချေပြီ။

“ဒီမိန်းမကတော့ တကယ်ပဲ ဇွဲကောင်းတာပဲ...”

ပိုမို နီးကပ်လာသော မူချင်းလျန်ကို ကြည့်ရင်း လော့ချန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ ရေအောက်ရှိ ဖိအားမှာ ကြီးမားလှသဖြင့် ချီစွမ်းအင် သုံးစွဲမှုမှာ ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းလှရာ သူ၏ လက်ရှိ အခြေအနေနှင့်ဆိုပါက ကြာကြာ တောင့်ခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

“နည်းလမ်းတစ်ခုခု စဉ်းစားမှ ဖြစ်တော့မယ်...”

လော့ချန် မူချင်းလျန်ကို မည်သို့ မျက်ခြေဖြတ်ရမည်နည်းဟု စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင်...

ကျွီ...

အသံမထွက်ဘဲ လော့ချန်၏ ကာကွယ်ရေး ချီစွမ်းအင်မှာ တစ်စုံတစ်ခု၏ ဖောက်ထွင်းခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်...

“အား...”

ကျင်းယွီရှီးသည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။ သူမ၏ ကာကွယ်ရေး ချီစွမ်းအင်မှာ တိုက်ရိုက် အကိုက်ခံလိုက်ရပြီး လက်မောင်းတွင်လည်း သွေးချင်းချင်းနီနေသော ဒဏ်ရာတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့သဖြင့် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

“လော့ချန်... ပတ်ဝန်းကျင်မှာ တစ်ခုခု ရှိနေတယ်...”

လော့ချန်သည် ထိုအရာမှာ ဘာလဲဆိုသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

၎င်းမှာ အရှည် လေးပေခန့်ရှိပြီး ကိုယ်ထည်မှာ လွန်းပုံသဏ္ဌာန် ရှိသော ထူးဆန်းသည့် ငါးနှစ်ကောင် ပင်ဖြစ်၏။

ထိုငါးများ၏ မျက်လုံးမှာ မီးခိုးဖြူရောင် ဖြစ်ပြီး တစ်ကိုယ်လုံးတွင် တြိဂံပုံစံ မီးခိုးရောင် အကြေးခွံများ ဖုံးလွှမ်းနေကာ ပါးစပ်တွင်မူ လွှသွားအလား ထက်မြက်လှသော သွားများမှာ အေးစက်စွာ ဝင်းလက်နေသည်။ ဝမ်းဗိုက်ရှိ ဆူးတောင်များမှာ အလွန်ပင် ရှည်လျားလှသဖြင့် ရေအောက်တွင် ငှက်တောင်ပံများအလား လှုပ်ခတ်နေပြီး အရှိန်မှာမူ လျှပ်စီးအလား မြန်ဆန်လှပေသည်။

သွေးညှီနံ့၏ လှုံ့ဆော်မှုကြောင့် ထိုမီးခိုးရောင် ငါးနှစ်ကောင်မှာ ကျင်းယွီရှီးထံသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုးဝင်လာခဲ့ကြပြီး ၎င်းတို့၏ ပါးစပ်အတွင်းရှိ သွားများမှာ ထက်မြက်လှသော ဓားများအလား ရှိနေတော့သည်။

“ဖြတ်တောက်စမ်း...”

လော့ချန်သည် ဓားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ ထက်မြက်လှသော ဓားစွမ်းအင်မှာ မြစ်ရေကို ခွဲထုတ်လျက် ထိုငါးများကို လွင့်ထွက်သွားစေသည်။ ထိုငါးများ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် အရိုးအထိ နက်ရှိုင်းသော ဓားရာများ ထင်ကျန်ရစ်သော်လည်း ၎င်းတို့မှာ အသက်အန္တရာယ်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ကျင်းယွီရှီးထံသို့ ထပ်မံ၍ အားခဲကာ တိုးဝင်လာပြန်သည်။ ၎င်းတို့၏ မီးခိုးဖြူရောင် မျက်ဝန်းများမှာလည်း သွေးဆာနေသော အလင်းတန်းများဖြင့် ဝင်းလက်နေ၏။

“တကယ့်ကို ဇွဲကောင်းတဲ့ အသက်စွမ်းအားပဲ...”

လော့ချန်သည် စိတ်ထဲမှ အံ့သြသွားပြီး ဓားဖြင့် နှစ်ချက် ထပ်မံ ခုတ်ပိုင်းလိုက်မှသာ ထိုငါးနှစ်ကောင်မှာ လေးပိုင်းပြတ်သွားပြီး အသက်ပျောက်သွားတော့သည်။

ကျင်းယွီရှီးသည်လည်း ထိုငါးများကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

“ဒါဟာ ကြယ်လေးပွင့် နတ်ဆိုးသားရဲ 'လွှသွားငါးမန်း' တွေပဲ... သူတို့ရဲ့ သွားတွေက သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အထွတ်အထိပ် သန်မာသူတွေရဲ့ ကာကွယ်ရေး ချီစွမ်းအင်ကိုတောင် ကိုက်ဖောက်နိုင်တာလေ... ဒါ့အပြင် သူတို့ ပေါ်လာပြီဆိုရင် သေချာပေါက် အုပ်စုလိုက်ပဲ လာတတ်ကြတာ... တကယ့်ကို ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှတော့ အဆင့် ၉ အထွတ်အထိပ် သန်မာသူတွေတောင် သူတို့နဲ့ တွေ့ရင် ရှောင်ကြရတာပဲ...”

“လော့ချန်... ဒီနေရာကနေ အမြန် ထွက်သွားရအောင်...”

ကျင်းယွီရှီး၏ လေသံမှာ အနည်းငယ် တုန်ရင်နေတော့သည်။

လွှသွားငါးမန်းဆိုသည်မှာ လော့ယန့်မြစ်အတွင်း၌ လူတိုင်း ထိတ်လန့်ရသော ကြောက်မက်ဖွယ် သတ္တဝါများ ဖြစ်ကြသည်မဟုတ်ပါလော...။ နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် သန်မာသူ အများအပြားမှာ ၎င်းတို့၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးခဲ့ကြရပြီး အလောင်းပင် ကျန်မည် မဟုတ်ပေ။

ကျင်းယွီရှီး သတိမပေးမီမှာပင် လော့ချန်သည် ရိပ်မိထားပြီးသား ဖြစ်သည်။

သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အာရုံခံမှုအတွင်း အောက်ဘက် မီတာ နှစ်ရာ၊ သုံးရာခန့်တွင် လွှသွားငါးမန်း အုပ်ကြီးတစ်အုပ်မှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ချဉ်းကပ်လာနေပြီး အရေအတွက်မှာ အနည်းဆုံး ရာနှင့်ချီ၍ ရှိပေလိမ့်မည်။

ဤမျှလောက် များပြားလှသော လွှသွားငါးမန်းအုပ်၏ ဝိုင်းရံမှုကို ခံရလျှင်မူ လွတ်မြောက်ရန်မှာ လုံးဝ မလွယ်ကူလှပေ။

လော့ချန်၏ အကြည့်မှာ အေးစက်လှသည်။ ဘေးအန္တရာယ်နှင့် ကြုံရလေလေ၊ ပိုမို တည်ငြိမ်ရန် လိုအပ်လေလေဖြစ်ရာ မကောင်းသော ခံစားချက်အားလုံးကို ဓားစိတ်ဆန္ဒဖြင့် အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းလိုက်သည်။

“သွားကြမယ်...”

စိတ်ထဲမှ ချက်ချင်းပင် ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်ပြီးနောက် လော့ချန်သည် ကျင်းယွီရှီးကို ခေါ်ဆောင်၍ အောက်ဘက်သို့ ဆက်လက် ငုပ်လျှိုးဝင်ရောက်သွားတော့သည်။

ခဏချင်းမှာပင် အရိပ်မည်းကြီးတစ်ခုသည် သူတို့နှစ်ဦး၏ အမြင်အာရုံအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။ ၎င်းတို့မှာ လွှသွားငါးမန်းများ ဖြစ်ကြပြီး မီးခိုးဖြူရောင် မျက်ဝန်းများမှာ လူ၏ စိတ်ကို ထိတ်လန့်သွားစေသည်။

ကျင်းယွီရှီး၏ စိတ်ထဲတွင် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး မျက်နှာမှာလည်း ဖြူလျော့နေတော့သည်။ အကယ်၍ လော့ချန်သာ သူမ၏ အနားတွင် မရှိခဲ့လျှင်မူ သူမသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်လွန်းကာ သတိလစ်သွားနိုင်ပေလိမ့်မည်။

“ဟင်းဟင်း... ကောင်လေး... အေးအေးဆေးဆေးပဲ အစ်မနောက်ကို လိုက်ခဲ့စမ်းပါ... မဟုတ်ရင်တော့ ဒီမြစ်ထဲက သန်မာတဲ့ နတ်ဆိုးသားရဲတွေနဲ့ တွေ့ရင် မင်း အလောင်းတောင် ကျန်မှာ မဟုတ်တော့ဘူးနော်...”

မူချင်းလျန်မှာမူ သူတို့နှင့် မီတာ ရာဂဏန်းသာ ဝေးတော့သော်လည်း သူမသည် လွှသွားငါးမန်းများ ရှိနေသည်ကို သတိမပြုမိသေးဘဲ ရယ်မောလျက် လော့ချန်အား လှမ်းဖမ်းရန် ပြင်လိုက်သည်။

“ဝူး...”

ချီစွမ်းအင် လက်ဝါးကြီးတစ်ခုသည် မြစ်ရေကို ဖောက်ထွင်းကာ လော့ချန်ထံသို့ တိုးဝင်လာခဲ့သည်။

“အခုပဲ...”

လော့ချန်၏ အကြည့်မှာ လေးနက်သွားပြီး သူ၏ အစွမ်းကို အထွတ်အထိပ်သို့ မြှင့်တင်လိုက်ရာ လျှပ်စီးဓားပေါ်တွင် ဓားအလင်းတန်းများမှာ တစ်ဟုန်ထိုး တိုးတက်လာပြီး ထက်မြက်လှသော ရေလှိုင်းများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

“နတ်ဆိုးမုန်တိုင်း...”

လွှသွားငါးမန်းများ အများဆုံး ရှိနေသော နေရာကို အာရုံစိုက်လျက် လော့ချန်သည် ဓားဖြင့် ခုတ်ချလိုက်သည်။

“ဝေါ...”

ဓားစွမ်းအင်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဝဲဂယက်မှာ မြစ်ရေအောက်တွင် အဆက်မပြတ် ကြီးထွားလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် မီတာ ဆယ်ဂဏန်းကျော် ကျယ်ဝန်းသော ရေလှိုင်းလေဝဲကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

ထိုရေလှိုင်းလေဝဲကြီးမှာ လွှသွားငါးမန်း အများစုကို လွှမ်းခြုံသွားပြီးနောက် ထူးဆန်းသော လမ်းကြောင်းမှတစ်ဆင့် ပြန်လည် လည်ပတ်ကာ ချဉ်းကပ်လာသော ချီစွမ်းအင် လက်ဝါးကြီးထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးဝင်သွားတော့သည်။

“ပေါက်ကွဲစမ်း...”

ဓားတစ်ချက် ခုတ်ပိုင်းပြီးနောက် လော့ချန်သည် ချက်ချင်းပင် ရွှမ်ဖုန်းပေါက်ကွဲခြင်းကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုလိုက်ရာ ခြေထောက်အောက်တွင် ပြင်းထန်လှသော ရေလှိုင်းများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး ကျင်းယွီရှီးနှင့်အတူ အဝေးသို့ လွင့်ထွက်သွားတော့သည်။

“ကောင်လေး... မင်းရဲ့ ဒီလို ရုန်းကန်မှုတွေက အချည်းနှီးပါပဲ... ဟင်... လွှသွားငါးမန်းတွေ... မကောင်းတော့ဘူး...”

မူချင်းလျန်သည် လော့ချန်၏ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်မှုကို အနည်းငယ်မျှ ဂရုမစိုက်သော်လည်း ရေလှိုင်းဝဲဂယက်အတွင်းရှိ လွှသွားငါးမန်း အုပ်ကြီးကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါတွင်မူ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားရတော့သည်။

ဤမျှလောက် များပြားလှသော လွှသွားငါးမန်းများကြားတွင် သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အဆင့် ၉ အထွတ်အထိပ် သန်မာသူတစ်ဦးပင်လျှင် ဘေးကင်းစွာ လွတ်မြောက်ရန် ခက်ခဲလှပေသည်။ အကယ်၍ အနည်းငယ် ပေါ့ဆလိုက်သည်နှင့် နိဂုံးချုပ်သွားရမှာ သေချာလှသည်မဟုတ်ပါလော...။

“ဘုန်း...”

ဓားစွမ်းအင်လေဝဲ၏ အရှိန်မှာ အလွန်မြန်ဆန်လှသဖြင့် မူချင်းလျန် သတိထားမိချိန်တွင် သူမ၏ ချီစွမ်းအင် လက်ဝါးနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့သွားခဲ့ချေပြီ။

“ဘုန်း...”

မြစ်ရေအောက်တွင် ပြင်းထန်လှသော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး ရေလှိုင်းများမှာ တစ်လွှာပြီးတစ်လွှာ ပြန့်ကျဲသွားတော့သည်။

လွှသွားငါးမန်း အများအပြားမှာ ထိုရိုက်ခတ်မှု အဟုန်ကြောင့် သေဆုံးသွားကြပြီး သွေးစများက မြစ်ရေကို နီမြန်းသွားစေသည်။

သွေးညှီနံ့၏ လှုံ့ဆော်မှုကြောင့် ကျန်ရှိနေသော လွှသွားငါးမန်းများမှာ ရူးသွပ်သွားကြပြီး သူတို့နှင့် အနီးဆုံးရှိနေသော မူချင်းလျန်ထံသို့ အစွမ်းကုန် တိုးဝင်လာကြတော့သည်။

မူချင်းလျန်၏ မျက်နှာမှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူမ၏ ကာကွယ်ရေး ချီစွမ်းအင်များကို အမြန်ဆုံး မြှင့်တင်လျက် လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်သည်။

တောက်ပလှသော အပြာရောင် အလင်းတန်းများမှာ ယပ်တောင်ပုံစံ ဖြာထွက်သွားပြီး ထိုအထဲတွင် မရေမတွက်နိုင်သော အပြာရောင် ချီစွမ်းအင်များ ပါဝင်နေကာ ဖြတ်သန်းသွားရာ လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ မြစ်ရေများကိုလည်း အလွှာလိုက် ဖြတ်တောက်လျက် လွှသွားငါးမန်းများကို အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကြေမွသွားစေတော့သည်။

သို့သော်လည်း ငါးတစ်အုပ်ကို သတ်ဖြတ်ပြီးသည်နှင့် နောက်ထပ် ငါးအုပ်ကြီးမှာ တစ်လှိုင်းပြီးတစ်လှိုင်း ထပ်မံ ရောက်ရှိလာပြန်သည်။

အခန်း ၅၃၈ ပြီးပါပြီ။

အခန်း ၅၃၉ - ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့မှုကြားမှ ဖောက်ထွက်ခြင်း...

“ပေါက်ကွဲစမ်း...”

မြစ်အောက်ခြေတွင် ရေအောက်လှိုင်းများမှာ ပြင်းထန်စွာ ဆူဝေနေသည်။ လော့ချန်သည် ကျင်းယွီရှီးကို ခေါ်ဆောင်လျက် ရွှမ်ဖုန်းပေါက်ကွဲခြင်းကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုကာ ရေအောက်သို့ အစွမ်းကုန် တိုးဝင်နေသည်။ သူ၏ အလွန်မြန်ဆန်လှသော အရှိန်ကြောင့် မြစ်ရေထဲတွင် လေဟာနယ် အက်ကြောင်းကြီးတစ်ခုပင် ဖြစ်ပေါ်နေချေပြီ။

“လော့ချန်... သူတို့ လိုက်လာပြီ...”

ကျင်းယွီရှီးက ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

လွှသွားငါးမန်း အများစုမှာ မူချင်းလျန်၏ ဆွဲဆောင်မှုကို ခံလိုက်ရသော်လည်း ဆယ်ဂဏန်းမှ ရာနှင့်ချီသော ငါးများမှာမူ လော့ချန်တို့ နှစ်ဦး၏ အနောက်သို့ လိုက်လံ တိုက်ခိုက်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

“ရှူး... ရှူး... ရှူး... ရှူး...”

အနားသို့ မရောက်သေးမီမှာပင် ထိုလွှသွားငါးမန်းများသည် ပါးစပ်များကို ဟလိုက်ပြီး ပြင်းထန်လှသော နတ်ဆိုးချီများ ပါဝင်သည့် ရေမြားများကို ပစ်လွှတ်လိုက်ကြသည်။

ထိုရေမြားများသည် အလွန်ပင် အားပြင်းလှသဖြင့် ဖြတ်သန်းသွားရာ လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ မြစ်ရေများကို ပေါက်ကွဲစေကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဝဲဂယက်ငယ်လေးများကို ဖြစ်ပေါ်စေတော့သည်။

ကြယ်လေးပွင့် နတ်ဆိုးသားရဲများ၏ အစွမ်းမှာ သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် သန်မာသူများနှင့် ယှဉ်နိုင်သဖြင့် နတ်ဆိုးချီကို ခန္ဓာကိုယ်ပြင်ပသို့ ထုတ်လွှတ်သည့် နည်းလမ်းကိုလည်း တတ်ကျွမ်းထားကြသည်မဟုတ်ပါလော...။

ထိပ်သီး ကြယ်လေးပွင့် နတ်ဆိုးသားရဲများဆိုလျှင်မူ သတ်မှတ်ထားသော နယ်ပယ်တစ်ခုအတွင်းရှိ ရာသီဥတုကိုပင် ပြောင်းလဲစေကာ မိုးသက်လေပြင်းများကို ခေါ်ယူနိုင်စွမ်း ရှိကြပေသည်။

“ကြယ်ကြွေခြင်း...”

လော့ချန်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ထက်မြက်လှသော အလင်းတန်းများ ဝင်းလက်သွားပြီး ဓားဖြင့် ခုတ်ချလိုက်ရာ တောက်ပလှသော ဓားစွမ်းအင်များက ဖိနှိပ်ကျဆင်းသွားသဖြင့် တိုးဝင်လာသော နတ်ဆိုးချီ ရေမြားများမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားတော့သည်။ ပြင်းထန်လှသော ရိုက်ခတ်မှု အဟုန်ကြောင့် အနီးနားရှိ လွှသွားငါးမန်းများမှာလည်း မူးဝေသွားကြပြီး ဟိုဟိုဒီဒီ လွင့်စဉ်သွားကြသည်။

“ရှူး... ရှူး...”

လွှသွားငါးမန်း အချို့မှာမူ ထိုလှိုင်းများကို ကျော်ဖြတ်ကာ အတင်းအကျပ် တိုးဝင်လာခဲ့ကြပြီး ၎င်းတို့၏ မီးခိုးဖြူရောင် မျက်ဝန်းများက လော့ချန်တို့ နှစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

“သတ်စမ်း...”

လွှသွားငါးမန်း အနည်းငယ်မှာ လော့ချန်အတွက် အန္တရာယ် မကြီးလှသော်လည်း ကြောက်စရာကောင်းသည်မှာ ထိုငါးအုပ်ကြီး၏ ဝိုင်းရံမှုကို ခံရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

လော့ချန်သည် ချက်ချင်းပင် ချီစွမ်းအင်များကို လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး လျှပ်စီးဓားကို အဆက်မပြတ် ဝှေ့ယမ်းလိုက်တော့သည်။

“ရွှေရောင်လှိုင်း ဖိနှိပ်ခြင်း...”

ကျင်းယွီရှီးသည်လည်း လွှသွားငါးမန်း တစ်ကောင်ကို အာရုံစိုက်လိုက်ပြီး ခြေထောက်ဖြင့် ခက်ခက်ခဲခဲ ကန်ချလိုက်သည်။

“ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...”

ဓားအလင်းတန်းများမှာ ပန်းများပွင့်လန်းလာသကဲ့သို့ တဖျပ်ဖျပ် ဝင်းလက်နေသော်လည်း မြစ်ရေ၏ ခုခံမှုကြောင့် ဓားစွမ်းအင်အစွမ်းမှာ လျော့နည်းနေသလို လော့ချန်ကလည်း ဒဏ်ရာရထားသဖြင့် ဓားစွမ်းအင်များမှာ လွှသွားငါးမန်းများကို ဒဏ်ရာရစေကာ လွင့်ထွက်သွားစေရုံသာ တတ်နိုင်ပြီး တစ်ချက်တည်းနှင့် အသက်ပျောက်အောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။

ကျင်းယွီရှီး ကန်ထုတ်လိုက်သော ရွှေရောင်အလင်းတန်းမှာ မီတာ ဆယ်ဂဏန်းကျော် မြင့်မားလှသဖြင့် အရှိန်အဝါ ကြီးမားပုံရသော်လည်း တကယ့် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာမူ အနည်းငယ်မျှသာ ရှိပေသည်။ ၎င်းမှာ လွှသွားငါးမန်းကို အနည်းငယ် နောက်ဆုတ်သွားစေရုံသာ ရှိပြီး ဒဏ်ရာပင် မဖြစ်စေခဲ့ပေ။

ထိုစဉ် လွှသွားငါးမန်း အုပ်ကြီးမှာ လှိုင်းများကြားမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

လော့ချန်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ သူသည် နောက်ထပ် လွှသွားငါးမန်းများစွာ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို ခံစားမိနေသဖြင့် ချက်ချင်းပင် ဆိုလိုက်သည်။

“ဒီမှာ အချိန်ဆွဲနေလို့ မဖြစ်တော့ဘူး... မဟုတ်ရင်တော့ လွတ်ဖို့ မလွယ်တော့ဘူး... ယွီရှီး... ငါတို့ အပေါ်ကို အစွမ်းကုန် တက်ကြမယ်... မင်း အရှေ့က သွား... ငါ နောက်ကနေ ကာကွယ်ပေးမယ်...”

အချိန်ကြာမြင့်စွာ ရွှမ်ဖုန်းပေါက်ကွဲခြင်းကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုနေရသလို ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေရသဖြင့် လော့ချန်၏ ကိုယ်တွင်းရှိ ချီစွမ်းအင်များမှာ ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့် ကုန်ဆုံးနေလေပြီ။ အကယ်၍သာ လွှသွားငါးမန်းများ၏ ဝိုင်းရံမှုကို ခံရပါက အကျိုးဆက်မှာ တွေးဝံ့စရာပင် မရှိတော့ပေ။

အကယ်၍ မူချင်းလျန်သာ လက်အားသွားပါက သူတို့မှာ သေချာပေါက် သေဆုံးရပေလိမ့်မည်။

“ကောင်းပြီလေ...”

ကျင်းယွီရှီးသည် လော့ချန်အတွက် စိုးရိမ်နေသော်လည်း ယခုအချိန်မှာ အလွန်ပင် အရေးကြီးနေကြောင်း သိရှိသဖြင့် စကားအများကြီး မပြောတော့ဘဲ ခြေထောက်ဖြင့် ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ကန်ထုတ်လျက် အရှေ့ရှိ လွှသွားငါးမန်း အချို့ကို ဖယ်ရှားကာ အပေါ်သို့ အစွမ်းကုန် တက်လှမ်းလိုက်တော့သည်။

“အကုန် ပျောက်ကွယ်သွားစမ်း...”

ဤအရေးကြီးဆုံး အချိန်တွင် လော့ချန်သည် အနည်းငယ်မျှ မထောက်ထားတော့ဘဲ သတ်ဖြတ်ခြင်း အငွေ့အသက်များ ပါဝင်သော ထက်မြက်လှသည့် အရှိန်အဝါများကို ပေါက်ကွဲစေလိုက်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြစ်ရေများကိုပင် အပိုင်းပိုင်းပြတ်သွားစေတော့သည်။

“နတ်ဆိုးမုန်တိုင်း...”

ဓားတစ်ချက် အောက်တွင် ပြင်းထန်လှသော ဓားစွမ်းအင်လေဝဲကြီးမှာ ပြေးထွက်သွားပြီး ဝက်အူရစ်ပုံစံဖြင့် ဖြောင့်တန်းစွာ တိုးဝင်သွားရာ ဧရာမ ဝဲဂယက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အနားသို့ ချဉ်းကပ်လာသော လွှသွားငါးမန်းများကို အဆက်မပြတ် ကြိတ်ခြေပစ်လိုက်တော့သည်။

တရှူးရှူး အသံများနှင့်အတူ မြစ်ရေအောက်တွင် သွေးမြူပန်းများ တစ်ပွင့်ပြီးတစ်ပွင့် ပွင့်လန်းလာခဲ့တော့သည်။

ကျင်းယွီရှီးသည် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်စဉ် ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် မျက်လုံးများ ပြူးထွက်သွားရသည်။ ဤလမ်းခရီးတစ်လျှောက်တွင် သူမ၏ စိတ်နှလုံးမှာ တစ်ခါမှ တည်ငြိမ်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ လော့ချန်၏ အစွမ်းမှာ အဆုံးအစ မရှိသကဲ့သို့ပင် သူမ၏ အသိဥာဏ်များကို အကြိမ်ကြိမ် ရိုက်ချိုးနေသည်မဟုတ်ပါလော...။

ဤမျှကြာအောင် တိုက်ခိုက်ခဲ့ပါလျက်နှင့် ယခုတိုင် ဤမျှ ပြင်းထန်သော တိုက်ကွက်ကို ထုတ်သုံးနိုင်သေးသည်တဲ့လား...။

ထိုဓားစွမ်းအင်ရေဝဲအတွင်းရှိ ဓားစွမ်းအင်တစ်ခုချင်းစီမှာ သူမအား တစ်ခဏချင်းတွင် အသက်ပျောက်အောင် လုပ်နိုင်ကြောင်း သူမ ခံစားမိနေသည်။

လော့ချန်မှာမူ စိတ်နှလုံး လေးလံနေတော့သည်။

ဤဓားချက်ကို ထုတ်သုံးပြီးနောက် သူ၏ ကိုယ်တွင်းရှိ ချီစွမ်းအင်များမှာ များစွာ ထပ်မံ လျော့နည်းသွားခဲ့ချေပြီ။ အကယ်၍ အချိန်ကြာကြာ ဆက်သွားမည်ဆိုပါက ချီစွမ်းအင်များ လုံးဝ ကုန်ဆုံးသွားမှာ သေချာလှသည်။ ထိုသို့ မဖြစ်မီမှာပင် ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့မှုကြားမှ ဖောက်ထွက်ပြီး လော့ယန့်မြစ်အတွင်းမှ ထွက်ခွာရပေလိမ့်မည်။

“သွားကြမယ်...”

မည်သည့် တွန့်ဆုတ်မှုမျှ မရှိဘဲ လော့ချန်သည် နောက်သို့ လှည့်ကာ အပေါ်သို့ တိုးဝင်လိုက်သည်။

နှစ်ဦးသားမှာ မီတာ ရာနှင့်ချီ၍သာ တက်လှမ်းရသေးသော်လည်း နောက်ထပ် လွှသွားငါးမန်း အုပ်ကြီးမှာ ထပ်မံ၍ လိုက်လံ တိုက်ခိုက်လာပြန်သည်။

“နတ်ဆိုးမုန်တိုင်း...”

“ရွှေရောင်လှိုင်း ဖျက်ဆီးခြင်း...”

“တောင်ခွင်းလက်သီး...”

လော့ချန်နှင့် ကျင်းယွီရှီးတို့သည် ဒဏ်ရာများကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ အပေါ်သို့ လျင်မြန်စွာ တက်လှမ်းရင်း အနောက်ဘက်သို့ ပြင်းထန်လှသော တိုက်ကွက်များကို အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးနေကြသည်။

“ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...”

မြစ်အောက်ခြေတွင် မိုးကြိုးပစ်သံများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာပြီး လွှသွားငါးမန်း အများစုကို ရှင်းလင်းနိုင်ခဲ့သော်လည်း ထိုရိုက်ခတ်မှု အဟုန်က သူတို့နှစ်ဦး၏ ကိုယ်ဟန်ကို ယိမ်းထိုးသွားစေသလို သွေးလှိုင်းများကိုလည်း ဆူဝေစေတော့သည်။

“ထပ်ပြီး လာနေပြန်ပြီ...”

လွှသွားငါးမန်း အုပ်စုတစ်ခုကို ရှင်းလင်းပြီးသည်နှင့် နောက်ထပ် အုပ်စုကြီးတစ်ခု ထပ်မံ ရောက်ရှိလာသည်ကို ကျင်းယွီရှီးက ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာ တွေ့ရှိလိုက်ရပြန်သည်။ ၎င်းတို့၏ ပါးစပ်များထဲမှ နတ်ဆိုးချီ ရေမြားများစွာမှာလည်း ပြေးထွက်လာခဲ့ချေပြီ။

“သူတို့ကို ဂရုမစိုက်နဲ့တော့... ငါတို့ အစွမ်းကုန် ဖောက်ထွက်ကြရအောင်... ရေပြင်ပေါ် ရောက်သွားတာနဲ့ သူတို့ ငါတို့ကို ဘာမှ မလုပ်နိုင်တော့ဘူး...”

လော့ချန်သည် ကိုယ်တွင်းရှိ ချီစွမ်းအင်အိမ်တော် ကိုးခုစလုံးမှာ ကုန်ဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေကြောင်း ခံစားမိနေသဖြင့် တွန့်ဆုတ်မနေတော့ဘဲ လက်သီးဖြင့် ရေမြားအများစုကို ချေမှုန်းလိုက်ပြီး ကျင်းယွီရှီး၏ နူးညံ့လှသော ခါးလေးကို ဖက်ကာ ရွှမ်ဖုန်းပေါက်ကွဲခြင်းကျင့်စဉ်ကို အစွမ်းကုန် လှုပ်ရှားလိုက်တော့သည်။

“ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...”

ရေလှိုင်းများ ပေါက်ကွဲသွားသဖြင့် ထွက်ပေါ်လာသော တွန်းအားကြောင့် သူတို့နှစ်ဦး၏ အရှိန်မှာ အလွန်ပင် မြန်ဆန်လာပြီး မည်းနက်နေသော လျှပ်စီးတန်းအလား အပေါ်သို့ တစ်ဟုန်ထိုး တက်လှမ်းသွားတော့သည်။

မီတာ တစ်ထောင်... မီတာ ငါးရာ... မီတာ သုံးရာ...

လော့ချန်သည် မြစ်ပြင်ထက်မှ ထိုးဖောက်ကျဆင်းလာသော အလင်းတန်းများကို မြင်တွေ့နေရချေပြီ။

ထိုစဉ် လွှသွားငါးမန်း ဆယ်ဂဏန်းကျော်မှာ အနောက်မှ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါလာခဲ့ပြီး ကိုယ်ထည်ဘေးရှိ ကျယ်ပြန့်သော ဆူးတောင်များကို ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခါလျက် ကြယ်တံခွန်များအလား လိုက်လံ တိုက်ခိုက်နေကြသည်။

“ရှူး... ရှူး... ရှူး...”

လွှသွားငါးမန်း အချို့ကမူ ပါးစပ်ကို ဟလျက် နတ်ဆိုးချီ ရေမြားများကို ပစ်လွှတ်လိုက်ကြသည်။

“သေချာပေါက် တောင့်ခံရမယ်...”

လော့ချန်သည် ရပ်တန့်၍ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်မည်ဆိုပါက ချီစွမ်းအင် သုံးစွဲမှု ပိုမို များပြားသွားမည်ဖြစ်သဖြင့် ပို၍ အန္တရာယ်ကြီးကြောင်း သိရှိထားသဖြင့် ဘာကိုမှ ဂရုမစိုက်ဘဲ ဆက်လက်၍ တိုးဝင်နေသည်။

“ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...”

နတ်ဆိုးချီ ရေမြားများသည် သူတို့နှစ်ဦး၏ ကာကွယ်ရေး ချီစွမ်းအင်အပေါ်သို့ အဆက်မပြတ် ကျရောက်နေတော့သည်။

“ဖူး...”

ကျင်းယွီရှီးသည် သွေးတစ်လုတ် အန်ထုတ်လိုက်ရပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် သတိလစ်သွားခဲ့သည်။

လော့ချန်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင်လည်း သွေးစများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေပြီး ကာကွယ်ရေး ချီစွမ်းအင်မှာလည်း အက်ကြောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ အချိန်မရွေး ပျက်စီးသွားနိုင်သော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေသည်။ ချီစွမ်းအင်ဖြစ်စေ၊ ခန္ဓာကိုယ်ဖြစ်စေ အကန့်အသတ် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေချေပြီ။

“ခဏလေးပဲ ထပ်ပြီး တောင့်ခံစမ်းပါ...”

လော့ချန်သည် သူ၏ သန်မာလှသော စိတ်ဓာတ်ဖြင့် မိမိကိုယ်ကို နိုးကြားအောင် အတင်းအကျပ် လုပ်ဆောင်လိုက်ပြီး ကိုယ်တွင်းရှိ ကျန်ရှိနေသော ချီစွမ်းအင်များကို လှုပ်ရှားလျက် အမြန်ဆုံး အရှိန်ကို ထိန်းထားလိုက်သည်။

လွှသွားငါးမန်း အုပ်စုမှာ ပိုမို နီးကပ်လာခဲ့ချေပြီ။

မီတာ တစ်ရာ... မီတာ ငါးဆယ်... မီတာ သုံးဆယ်... မီတာ နှစ်ဆယ်...။

လွှသွားငါးမန်း တစ်ကောင်ချင်းစီမှာ သူတို့နှစ်ဦးအား ဝါးမြိုပစ်ရန် ပါးစပ်များကို ဟထားကြသည်။

“အောင်မြင်မလား၊ ကျရှုံးမလားဆိုတာ ဒါပဲ... ပေါက်ကွဲစမ်း...”

လော့ချန်သည် စိတ်ကို တင်းလိုက်ပြီး နောက်ဆုံး ချီစွမ်းအင်များကို စုစည်းလျက် ရွှမ်ဖုန်းပေါက်ကွဲခြင်းကျင့်စဉ်ကို ထပ်မံ အသုံးပြုလိုက်သည်။

“ဘုန်း...”

မြစ်ရေများ ပေါက်ကွဲသွားပြီး နှစ်ဦးသား၏ ပုံရိပ်မှာ အပေါ်သို့ တစ်ဟုန်ထိုး တက်လှမ်းသွားတော့သည်။

အနောက်ဘက်မှ လွှသွားငါးမန်းများမှာလည်း လိုက်ပါလာခဲ့ပြီး သူတို့နှစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အပိုင်းပိုင်းပြတ်သွားအောင် ကိုက်ခဲလိုက်ကြသည်။

သို့သော်လည်း ကိုက်ခဲခံလိုက်ရသော ပုံရိပ်မှာ ခဏချင်းမှာပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရာ ၎င်းမှာ လော့ချန်က နောက်ဆုံး အရေးကြီးဆုံးအချိန်တွင် မြူခိုးရိပ်ခြေလှမ်းကို အသုံးပြု၍ ခွဲထုတ်လိုက်သော ပုံရိပ်ယောင်သာ ဖြစ်ပေသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်...

ဝုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ လော့ချန်သည် ကျင်းယွီရှီးကို ပွေ့ချီလျက် မြစ်ပြင်ထက်သို့ ထိုးထွက်လာခဲ့သည်။

ထွက်လာနိုင်ခဲ့ပြီ...။

နံနက်ခင်း နေရောင်ခြည်၏ နွေးထွေးမှုကို ခံစားလိုက်ရသည့်အခါ လော့ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် အတိုင်းမသိ ဝမ်းသာသွားရသည်။

“ရှူး... ရှူး... ရှူး... ရှူး...”

ထိုလွှသွားငါးမန်းများသည် လက်မလျှော့ကြသေးဘဲ ဆူးတောင်များကို လှုပ်ခါလျက် ရေပြင်ပေါ်သို့ ထိုးထွက်လာကြပြီး သူတို့နှစ်ဦးအား အရှင်လတ်လတ် ဝါးမြိုရန် ကြိုးစားနေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ၎င်းတို့သည် နတ်ဆိုးချီကို အသုံးပြု၍ ခဏမျှသာ ပျံသန်းနိုင်သလို အရှိန်မှာလည်း ရေအောက်မှာလောက် မမြန်လှပေ။ လော့ချန်သည် ကိုယ်ဟန်ကို တစ်ချက် လှုပ်ရှားလိုက်ရုံဖြင့် မီတာထောင်ချီသော အကွာအဝေးသို့ အေးဆေးစွာ ရောက်ရှိသွားသဖြင့် ငါးများမှာ မြစ်ရေထဲသို့ ပြန်လည် ကျဆင်းသွားကြရပြီး မြစ်ပြင်ထက်တွင်သာ ဝဲနေလျက် နတ်ဆိုးချီ ရေမြားများကို ဒေါသတကြီး ပစ်လွှတ်နေကြတော့သည်။

လော့ချန်သည် ဘေးကင်းသော နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားမှသာ သက်ပြင်းတစ်ချက် အသာချလိုက်မိသည်။

“နောက်ဆုံးတော့ ဘေးကင်းသွားပြီပဲ...”

လော့ချန် ခံစားလိုက်ရသည်မှာ ဤညတစ်ညသည် မည်သည့်နေ့ရက်ထက်မဆို ပိုမို ရှည်လျားလှပေသည်။

ကိုယ်တွင်း အခြေအနေကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည့်အခါ ဘေးအန္တရာယ်ကြားမှ လွတ်မြောက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ ယခုအချိန်တွင် သူ၏ ကိုယ်တွင်းရှိ ချီစွမ်းအင်အိမ်တော် ကိုးခုစလုံးနှင့် သွေးကြော ငါးဆယ့်လေးကြောင်းစလုံးမှာ လုံးဝ ဗလာဖြစ်နေချေပြီ။

ယခုတင်က ရေမြားများ၏ ရိုက်ခတ်မှုကို ခုခံခဲ့ရသဖြင့် ကိုယ်တွင်းဒဏ်ရာမှာလည်း မနည်းလှပေ။ အကယ်၍သာ အချိန်အနည်းငယ် ထပ်ပြီး ကြာသွားခဲ့မည်ဆိုပါက မည်သို့ ဖြစ်သွားမည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ချေ။ သို့သော်လည်း ယခုအချိန်မှာ စိတ်လျှော့ထားရမည့် အချိန် မဟုတ်သေးပေ။

ယခုအခါ သူ၏ ချီစွမ်းအင်များမှာ ကုန်ဆုံးနေသလို ဒဏ်ရာလည်း ရထားသဖြင့် မူချင်းလျန်ကို မဆိုထားနှင့်... သာမန် သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် သန်မာသူတစ်ဦးကပင် သူ့အား အန္တရာယ် ပေးနိုင်သည်မဟုတ်ပါလော...။

သူသည် ချီစွမ်းအင် ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးသည့် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးအချို့ကို ထုတ်ယူ၍ သောက်သုံးလိုက်ပြီး အောက်ဘက်ရှိ လော့ယန့်မြစ်ကို အေးစက်စွာ တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်ကာ ကျင်းယွီရှီးကို ခေါ်ဆောင်၍ အဝေးသို့ ပျံသန်းထွက်ခွာလာခဲ့တော့သည်။

အခန်း ၅၃၉ ပြီးပါပြီ။

အခန်း ၅၄၀ - စစ်မှန်သော နဂါးစွမ်းအားကျင့်စဉ် ဒုတိယအဆင့်၊ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် နှစ်ဆ

“ဝုန်း...”

လော့ချန်နှင့် ကျင်းယွီရှီးတို့ ထွက်ခွာသွားပြီး မကြာမီမှာပင်...။

လူရိပ်တစ်ခုသည် မြစ်ရေပြင်ကို ပြင်းထန်စွာ ခွဲထွက်လျက် လော့ယန့်မြစ်အတွင်းမှ ထိုးထွက်လာခဲ့သည်။

ထိုသူမှာ မိစ္ဆာဆန်သော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်နှင့် သေးသွယ်သော ခါးလေးကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ကျိလော့ဂိုဏ်းတပည့် မူချင်းလျန်ပင် ဖြစ်၏။

သို့သော်လည်း ယခုအခါ မူချင်းလျန်မှာ နှာခေါင်းနှင့် ပါးစပ်တို့မှ သွေးများ ထွက်နေပြီး တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အဝတ်အစားများမှာလည်း စုတ်ပြတ်သတ်နေကာ သူမ၏ လှပသော ကိုယ်လုံးလေးမှာ ဟိုတစ်စ ဒီတစ်စ ပေါ်ထွက်နေတော့သည်။ ဖြူဖွေးနုနယ်သော လက်မောင်းများပေါ်တွင်လည်း သွေးစွန်းနေသော ဒဏ်ရာများစွာ ရှိနေသဖြင့် သူမ၏ အသားအရေမှာ ပို၍ပင် ဖြူဖွေးနေသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရသည်။

ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ပင် သနားစဖွယ် ဖြစ်နေသော်လည်း တစ်မျိုးတစ်ဖုံ ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေပြန်သည်။

“ဒါက ရှေးဟောင်း လွှသွားငါးမန်း အုပ်စုပဲ... တော်တော်လေး အန္တရာယ်များသွားတယ်...”

အောက်ခြေရှိ မြစ်ရေပြင်ထက်တွင် မည်းနက်နေသော လွှသွားငါးမန်း အုပ်ကြီးကို ကြည့်ကာ မူချင်းလျန်သည် ရင်ထဲ၌ ထိတ်လန့်နေမိဆဲ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူမတွင် ကြယ်လေးပွင့် အဆင့်ရှိ ရတနာဝတ်စုံသာ မရှိခဲ့ပါက သန်မာလှသော ကာကွယ်ရေးစွမ်းအားဖြင့် ဖောက်ထွက်လာနိုင်မည် မဟုတ်ဘဲ ယနေ့တွင် သေချာပေါက် ဒုက္ခရောက်သွားပေလိမ့်မည်။

“အဲဒီကောင်လေးက လွှသွားငါးမန်း အုပ်စုရှိနေတာကို ကြိုတင်သိနေပုံရတယ်... တကယ်ပဲ စဉ်းစားလို့ မရနိုင်တာပဲ...”

မူချင်းလျန်သည် လော့ယန့်မြစ်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း သံသယများ ဖြစ်ပေါ်နေတော့သည်။

လော့ယန့်မြစ်မှာ အလွန်ပင် ထူးဆန်းလှပြီး မြစ်ရေသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအား အာရုံခံမှုကို တားဆီးပေးနိုင်သည်။ မီတာ နှစ်ထောင်နက်သော မြစ်ရေအောက်တွင် မူချင်းလျန်၏ အစွမ်းကုန် အာရုံခံနိုင်စွမ်းမှာ မီတာ တစ်ရာပင် မရှိချေ။

မဟုတ်ပါက သူမသည် လော့ချန်၏ လှည့်ကွက်ကို ခံရပြီး လွှသွားငါးမန်း အုပ်စုကြားတွင် ပိတ်မိသွားမည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော်လည်း သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အဆင့် ၆ သာ ရှိသေးသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက လွှသွားငါးမန်း အုပ်စုကို မည်သို့ ကြိုတင် သိနိုင်ပါသနည်း...။

“ဖြစ်နိုင်တာကတော့ တိုက်ဆိုင်မှုပဲ ဖြစ်မှာပါ... နှမြောစရာပဲ... အမှန်ဆိုရင် အဲဒီကောင်လေးရဲ့ ကိုယ်ပေါ်မှာ ဘာလျှို့ဝှက်ချက်တွေ ရှိမလဲဆိုတာ သိချင်နေခဲ့တာ... အမှိုက်ဝိညာဉ်နဲ့တောင် ဒီအဆင့်အထိ ဘယ်လိုကျင့်ကြံလာလဲဆိုတာကိုပေါ့...”

“နောက်ပြီး သူက ရှားပါးလှတဲ့ ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ်ကိုလည်း ရောက်နေသေးတယ်... သွေးလှိုင်းတွေက ချော်ရည်အိုးကြီးလိုပဲ... အကယ်၍သာ ဂိုဏ်းချုပ်ဆီကို ခေါ်သွားပြီး ဆက်သနိုင်ရင်တော့ ကောင်းကင်ဘုံက ဆုလာဘ်တွေတောင် ရနိုင်တာ... နှမြောစရာပဲ... တကယ့်ကို နှမြောစရာပဲ...”

မူချင်းလျန်သည် အလွန်ပင် နှမြောတသ ဖြစ်နေမိသည်။ သူမသည် နောက်ထပ် ရှာဖွေကြည့်ရန် စဉ်းစားလိုက်သော်လည်း ၎င်းမှာ အပိုအလုပ်သာ ဖြစ်မည်ဟု ထင်မြင်မိသွားသည်။

လော့ချန်သည် ထိုစဉ်က အစွမ်းကုန် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီး ဒဏ်ရာလည်း ရထားသဖြင့် လွှသွားငါးမန်း အုပ်စု၏ တိုက်ခိုက်မှုကြားမှ လွတ်မြောက်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ သေချာပေါက် ကျင်းယွီရှီးနှင့်အတူ ငါးများ၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး အလောင်းပင် ကျန်မည် မဟုတ်တော့ချေ။

မူချင်းလျန်သည် လော့ယန့်မြစ်တစ်လျှောက် လော့ချန်တို့ နှစ်ဦး၏ သဲလွန်စကို ဆက်လက် ရှာဖွေရမလားဟု စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် မထင်မှတ်ဘဲ ချီစွမ်းအင် လှုပ်ခတ်မှု အချို့ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

မိုင်အနည်းငယ် အကွာအဝေးမှ လှပကျော့ရှင်းသော လူရိပ်အချို့မှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ချဉ်းကပ်လာကြသည်။

“ဒါ... တာယွဲ့မင်းဆက် လော့ရှာဂိုဏ်းက တပည့်တွေပဲ...”

မူချင်းလျန်သည် ထိုသူများ၏ ဝတ်စုံကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ စိတ်ထဲမှ ထိတ်လန့်သွားသည်။

ထိုသူများထဲတွင် အချို့၏ အငွေ့အသက်မှာ သူမထက် များစွာ သာလွန်နေသဖြင့် သေချာပေါက် မြေကမ္ဘာအဆင့် သန်မာသူများ ဖြစ်ကြပေလိမ့်မည်။ ယခုအခါ သူမသည် ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာရရှိထားသဖြင့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ အထွတ်အထိပ် အခြေအနေ၏ ခုနစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းပင် မရှိတော့ချေ။

ကံကောင်းသည်မှာ ထိုလော့ရှာဂိုဏ်း တပည့်များက သူမကို တစ်ချက်သာ ဝေ့ကြည့်ပြီးနောက် အကြည့်များကို ချက်ချင်း ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်ကာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပျံသန်းသွားကြခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့မှာ တစ်စုံတစ်ခုကို ရှာဖွေနေပုံရသည်။

ထိုသူများ ဝေးကွာသွားသည်ကို မြင်ရမှသာ မူချင်းလျန်သည် သက်ပြင်းတစ်ချက် အသာချနိုင်တော့သည်။

“တစ်ညလုံး အလကားပဲ အလုပ်ရှုပ်သွားရတယ်... အရင်ဆုံး ဒဏ်ရာကုဖို့ နေရာတစ်ခု ရှာရမယ်...”

သူမသည် မီးလျှံရောင် ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ သောက်သုံးလိုက်ပြီး အဝေးသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပျံသန်းထွက်ခွာသွားရာ ခဏချင်းမှာပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

တိမ်တိုက်များ အထက်တွင်...

လော့ရှာဂိုဏ်းမှ အမျိုးသမီး တပည့်အချို့သည် လော့ယန့်မြစ်တစ်လျှောက် ပျံသန်းရင်း ဂရုတစိုက် ရှာဖွေနေကြသည်။

“စီနီယာအစ်မ ယင်းလီ... ခုနက အမျိုးသမီးက ပြင်းထန်တဲ့ တိုက်ပွဲတစ်ခု ကြုံထားရတဲ့ ပုံပဲ... အဲဒါက ဂျူနီယာညီမလေး ကျင်းယွီရှီးနဲ့ ပတ်သက်နေမလား...”

မျက်နှာဝိုင်းဝိုင်းနှင့် လော့ရှာဂိုဏ်း တပည့်မလေးတစ်ဦးက အရှေ့ဆုံးမှ အမျိုးသမီးကို လှမ်းကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

အရှေ့ဆုံးမှ အမျိုးသမီးမှာ အသက် နှစ်ဆယ်ကျော်ခန့်သာ ရှိပုံရပြီး အလွန်ပင် လှပကာ တည်ငြိမ်သော အလှတရားမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ သူမ၏ ဆံနွယ်ရှည်များမှာ လေထဲတွင် လွင့်ပျံနေပြီး မျက်တောင်ရှည်များက မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်နေကာ မျက်ဝန်းများမှာ ရေမြူများ ဖုံးလွှမ်းနေသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။ လည်တိုင်မှာ ကျော့ရှင်းလှပြီး နှုတ်ခမ်းအစုံမှာလည်း ကြည်လင်သော အရောင်အဝါများဖြင့် ဝင်းလက်နေ၏။

သူမသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဂရုတစိုက် အာရုံခံရင်း ဆိုလိုက်သည်။

“ဂျူနီယာညီမလေး ကျင်းယွီရှီးရဲ့ တံဆိပ်ပြားက ဒီအနီးအနားမှာ မရှိဘူး... အခုအချိန်မှာ ညီမလေးကို ရှာဖို့က ပိုအရေးကြီးတယ်... မလိုလားအပ်တဲ့ ပြဿနာတွေ မရှာပါနဲ့...”

“ဟုတ်ကဲ့ပါ...”

လော့ရှာဂိုဏ်း တပည့်များက ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

မနေ့ညက ကျင်းယွီရှီးထံမှ အကူအညီတောင်းခံသည့် အချက်ပြမှုကို ရရှိပြီးကတည်းက မိုင်ထောင်ချီအတွင်းရှိ လော့ရှာဂိုဏ်းဝင် အားလုံးမှာ ကျင်းယွီရှီး၏ သဲလွန်စကို ရှာဖွေနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ကျင်းယွီရှီးသည် နေရာကို အမြဲတမ်း ပြောင်းလဲနေခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် လော့ယန့်မြစ် အနီးနားသို့ ရောက်ရှိသွားကာ သဲလွန်စ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဂျူနီယာညီမလေးကများ တစ်ခုခု...”

လော့ရှာဂိုဏ်း တပည့်မလေးတစ်ဦးက တိုးတိုးလေး ဆိုလိုက်သည်။

“ပေါက်ကရတွေ မပြောနဲ့... ညီမလေး ကျင်းယွီရှီးက ကံကောင်းတတ်တဲ့သူပဲ... ဘယ်လိုလုပ် တစ်ခုခု ဖြစ်မှာလဲ...”

မျက်နှာဝိုင်းနှင့် တပည့်မလေးက ချက်ချင်းပင် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

ယင်းလီ၏ အကြည့်များမှာ အေးစက်နေတော့သည်။ ကျင်းယွီရှီးမှာ တာယွဲ့မင်းဆက်၏ နဝမမြောက် မင်းသမီး ဖြစ်ရာ အကယ်၍သာ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားခဲ့မည်ဆိုလျှင် အတွင်းစည်းတပည့်တစ်ဦး သေဆုံးသွားခြင်းထက် များစွာ ပိုမို ရှုပ်ထွေးသွားပေလိမ့်မည်။

“ကဲပါ... ဂရုတစိုက် ရှာကြစမ်း... ဘယ်သဲလွန်စကိုမှ လွတ်မသွားစေနဲ့...”

ယင်းလီက ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့ပါ...”

ယင်းလီမှာ သိသိသာသာပင် သြဇာအာဏာ ကြီးမားပုံရသဖြင့် ကျန်ရှိသူများမှာ ချက်ချင်းပင် နှုတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

လော့ချန်သည် ကျင်းယွီရှီးကို ခေါ်ဆောင်၍ လော့ယန့်မြစ်မှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် မိုင် လေးငါးရာခန့်ကို တစ်ဟုန်ထိုး ပျံသန်းလာခဲ့ရာ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အကန့်အသတ် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိမှသာ လုံခြုံစိတ်ချရသော ကျောက်ဂူတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိကာ ရပ်တန့်လိုက်တော့သည်။

ကျောက်ဂူမှာ တောင်ခါးပန်းတွင် တည်ရှိပြီး ဂူဝကို နွယ်ပင်များဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသဖြင့် ရှာဖွေရန် ခက်ခဲလှပေသည်။

ဂူအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသည့်အခါ လော့ချန်သည် ကျင်းယွီရှီးကို ဖြည်းညင်းစွာ ချထားလိုက်ပြီးမှ သူကိုယ်တိုင်လည်း ကျောက်နံရံကို မှီ၍ ထိုင်ချလိုက်တော့သည်။

“ဒီလောက်ထိ ပင်ပန်းရတာ ဒါ ပထမဆုံးအကြိမ်ပဲ...”

စိတ်လျှော့လိုက်သည်နှင့် လော့ချန်သည် အလွန်ပင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး လက်ချောင်းလေး လှုပ်ရှားရန်ပင် အလွန် ခက်ခဲနေတော့သည်။

ဤည၏ အတွေ့အကြုံမှာ အလွန်ပင် အန္တရာယ်များလှသည်မဟုတ်ပါလော...။

ပထမဆုံး မြေကမ္ဘာအဆင့် သန်မာသူ၏ တားဆီးမှုကို ခံရသည်၊ ထို့နောက် မူချင်းလျန်နှင့် ရင်ဆိုင်ရသည်၊ ၎င်းနောက်တွင်မူ လွှသွားငါးမန်းများ၏ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်မှုကို ထပ်မံ ကြုံတွေ့ရပြန်သည်။

သက်ပြင်းချရန်ပင် အချိန်မရခဲ့ချေ။

လော့ချန်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဗလာဖြစ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားနေရပြီး တစ်ကိုယ်လုံး နုံးချိနေတော့သည်။ ချီစွမ်းအင်များ ကုန်ဆုံးသွားရုံသာမက သွေးလှိုင်းများနှင့် စိတ်ဓာတ်ပိုင်းဆိုင်ရာများမှာလည်း များစွာ ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရသည်။

ကံကောင်းသည်မှာ သူ၏ ကိုယ်ခံစွမ်းအားမှာ လုံလောက်စွာ သန်မာနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍သာ အခြားသူတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ပါက အခြေခံစွမ်းအားများပင် ထိခိုက်သွားနိုင်ပြီး ပြန်လည် နာလန်ထူရန်ပင် ခက်ခဲသွားပေလိမ့်မည်။

“မူချင်းလျန်မှာ နယ်မြေအဆင့်ဝင် ပါရမီရှင်တစ်ဦးရဲ့ အစွမ်းရှိတယ်... ဒါကို ကြည့်ရင် ငါ နယ်မြေအဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့က လမ်းခရီး အများကြီး ကျန်ပါသေးတယ်...”

ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေရင်း လော့ချန်၏ စိတ်ထဲ၌ အတွေးပေါင်းများစွာ ဖြတ်သန်းနေမိသည်။

သူသည် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့ပါသော်လည်း မူချင်းလျန်၏ သာမန် တိုက်ကွက်တစ်ခုကိုပင် တားဆီးရန် ခက်ခဲခဲ့သည်။ အကယ်၍သာ ရွှမ်ဖုန်းပေါက်ကွဲခြင်းကျင့်စဉ်နှင့် ကိုယ်တွင်းရှိ ချီစွမ်းအင်အိမ်တော် ကိုးခုမှ များပြားလှသော ချီစွမ်းအင်များ မရှိခဲ့ပါက ယခုအချိန်အထိ တောင့်ခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

“ဒါဟာ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် နိမ့်လွန်းနေလို့ပဲ...”

လော့ချန် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

အကယ်၍ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေမည်ဆိုပါက သို့မဟုတ် အဆင့် ၇ မျှသာ ရှိနေမည်ဆိုလျှင်ပင် မူချင်းလျန်နှင့် ရင်ဆိုင်ရရာတွင် ဤမျှလောက် အရှက်ရစရာ ဖြစ်လာမည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော်လည်း မူချင်းလျန်သည် လွှသွားငါးမန်း အုပ်စု၏ ဝိုင်းရံမှုကို ခံလိုက်ရသဖြင့် သူမ၏ အခြေအနေမှာလည်း သူ့ထက် သာလွန်မည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာလှသည်။

မူချင်းလျန်ကို စဉ်းစားလိုက်သည်နှင့် လော့ချန်၏ အကြည့်များမှာ ချက်ချင်းပင် အေးစက်သွားသည်။ သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိလာကတည်းက သူသည် ဤမျှလောက် အနှိမ်ခံရခြင်းမျိုး တစ်ခါမှ မကြုံခဲ့ဖူးချေ။ ဤကလဲ့စားကို သေချာပေါက် ချေရပေလိမ့်မည်။ ထိုမိစ္ဆာမသည် ယနေ့ကိစ္စအတွက် တစ်နေ့နေ့တွင် သေချာပေါက် တန်ဖိုးပေးဆပ်ရစေမည်!

“အရင်ဆုံး ဒဏ်ရာကုရမယ်... နည်းနည်းလောက် နာလန်ထူလာတာနဲ့ လော့ရှာဂိုဏ်းကို သွားပြီး သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် နောက်ဆုံးအဆင့်ကို ရောက်အောင် အမြန်ဆုံး ကြိုးစားရမယ်...”

ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ခွန်အားအချို့ ပြန်လည် ရရှိလာသည်ဟု ခံစားရသည့်အခါ လော့ချန်သည် လက်ဖြင့် ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး စန္ဒကူးသေတ္တာလေး တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

သေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် တစ်ဂူလုံးမှာ သွေးရွှေရောင် အငွေ့အသက်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပြီး ပြင်းထန်လှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကြောင့် တစ်ချက် ရှူရှိုက်လိုက်ရုံဖြင့်ပင် စိတ်ဓာတ်များ ပြန်လည် နိုးကြားလာစေသည်။

စန္ဒကူးသေတ္တာအတွင်း၌မူ တစ်ကိုယ်လုံး သွေးရောင်နီနေပြီး အိပ်မက်ဆန်သော အရောင်အဝါများ ဝင်းလက်နေသည့် သွေးနီရောင် မှိုတစ်ပွင့် ရှိနေသည်။

၎င်းမှာ ဆွန်မိသားစုကို ဖျက်ဆီးစဉ်က လော့ချန် ရရှိခဲ့သော နှစ်ပေါင်း နှစ်ထောင်သက်တမ်းရှိ သွေးလင်ဇီးမှိုပင် ဖြစ်၏။

ယခင်က သူသည် အစိတ်အပိုင်းလေးတစ်ခုကိုသာ စားသုံးခဲ့ဖူးသဖြင့် ယခုအခါ ဒဏ်ရာကုသရန် ထုတ်ယူလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျင်းယွီရှီး၏ အနားသို့ သွားကာ လော့ချန်သည် သူမအား အသာအယာ ထူမလိုက်သည်။ ကျင်းယွီရှီး၏ နူးညံ့လှသော လက်ဖဝါးကလေးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည့်အခါ လော့ချန်သည် ချက်ချင်းပင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

သူမ၏ အခြေအနေမှာ သူထင်ထားသည်ထက် ပိုမို ဆိုးရွားနေသဖြင့် ယခုတိုင် သတိမရသေးခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

အတွင်းဒဏ်ရာ ပြင်းထန်ရုံသာမက သွေးလှိုင်းများလည်း များစွာ ဆုံးရှုံးထားရသလို ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင်လည်း သွေးချင်းချင်းနီနေသော ဒဏ်ရာအချို့ ရှိနေသည်။ ၎င်းမှာ လွှသွားငါးမန်းများကို ခုခံစဉ်က ရရှိခဲ့သော ဒဏ်ရာများ ဖြစ်မှာ သေချာလှသည်။ သူ စိတ်အနှောင့်အယှက် မဖြစ်စေရန်အတွက် သူမသည် အသံပင် မထွက်ဘဲ တောင့်ခံခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

“ရှပ်...”

ချီစွမ်းအင်ကို ဓားအလား အသုံးချလျက် လော့ချန်သည် သွေးမှိုမှ အစိပ်အပိုင်းလေးတစ်ခုကို လှီးဖြတ်ကာ ကျင်းယွီရှီးအား တိုက်ကျွေးလိုက်သည်။

သွေးမှိုသည် ပါးစပ်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိသည်နှင့် ပျော်ဝင်သွားပြီး နီမြန်းသော အနွေးဓာတ်တစ်ခုမှာ ကျင်းယွီရှီး၏ ပါးစပ်အတွင်းမှတစ်ဆင့် ဝမ်းဗိုက်ထဲသို့ စီးဝင်သွားသည်ကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ပင် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ကျင်းယွီရှီး၏ ဖြူလျော့နေသော မျက်နှာလေးမှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပြန်လည် နီမြန်းလာကာ အသက်ရှူသံမှာလည်း ပုံမှန် ပြန်ဖြစ်လာခဲ့သည်။

လော့ချန် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

အမှန်စင်စစ် ၎င်းမှာ သူနှင့် အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား ကျင်းမင်တို့အကြားမှ ရန်ငြိုးရန်စများသာ ဖြစ်ရာ ကျင်းယွီရှီးမှာ သူ့ကြောင့် ကြားညပ်သွားရခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍သာ သူမ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားခဲ့မည်ဆိုလျှင် သူသည် ကျင်းထျန်းတူကို မျက်နှာပြရဲမည် မဟုတ်သလို မိမိကိုယ်မိမိလည်း ခွင့်လွှတ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ကျင်းယွီရှီးအား သွေးမှို တစ်စိပ် ထပ်မံ တိုက်ကျွေးလိုက်ပြီးနောက် သူမ ဘာမှ မဖြစ်တော့ကြောင်း သေချာမှသာ လော့ချန်သည် ဘေးနားတွင် ဝင်ထိုင်ကာ သွေးမှို တစ်စိပ်ကို စားသုံးလိုက်တော့သည်။

သွေးမှိုမှာ ဝမ်းဗိုက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသည်နှင့် လော့ချန်သည် ဗလာဖြစ်နေသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ မိုးခေါင်နေသော မြေပြင်ထက်သို့ မိုးစက်များ ကျရောက်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး သွေးမှို၏ ဆေးအစွမ်းများကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စုပ်ယူနေသဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ပူနွေးနေတော့သည်။

“တကယ့်ကို နှစ်ပေါင်း နှစ်ထောင်သက်တမ်းရှိတဲ့ သွေးလင်ဇီးပဲ...”

လော့ချန် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို မှိတ်လျက် ချီစွမ်းအင်များကို ပြန်လည် ထိန်းညှိလိုက်သည်။

“ဟင်...”

ကျင့်ကြံမှုကို စတင်လိုက်သည်နှင့် လော့ချန်သည် မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် မျက်လုံးများကို ရုတ်တရက် ပြန်ဖွင့်လိုက်မိသည်။ ယခုအကြိမ် ချီစွမ်းအင် လှည့်ပတ်သည့် အရှိန်မှာ ယခင်ကထက် များစွာ ပိုမို မြန်ဆန်နေသည်မဟုတ်ပါလော။ စိတ်ကို ကိုယ်တွင်းသို့ ထပ်မံ စေလွှတ်လိုက်သည့်အခါ လော့ချန်သည် ချက်ချင်းပင် အဖြေကို ရှာတွေ့လိုက်ရသည်။

၎င်းမှာ စစ်မှန်သော နဂါးစွမ်းအားကျင့်စဉ်ကြောင့်ပင် ဖြစ်၏။

ဒုတိယမြောက် ချီစွမ်းအင်အိမ်တော်မှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် နဂါးပုံသဏ္ဌာန် ပြောင်းလဲနေချေပြီ။ ၎င်းမှာ စစ်မှန်သော နဂါးစွမ်းအားကျင့်စဉ်သည် ဒုတိယအဆင့်သို့ တက်လှမ်းတော့မည့်ပုံ ပေါ်နေပြီး တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို နှစ်ဆအထိ မြှင့်တင်ပေးနိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

အခန်း ၅၄၀ ပြီးပါပြီ။