ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ဘိုးဘေးဆိုတော့ရော ဘာဖြစ်လဲ၊ လူတိုင်းမှာ တစ်ယောက်စီ ရှိကြတာပဲ(၂)။

တစ်ရက်တာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့လေသည်။

အလင်းတန်းနှစ်ခုသည် လေဟာနယ်ကို ဖောက်ထွင်းပြီး ကြယ်သုံးပွင့်ကျွန်းစုအကြားသို့ ရောက်ရှိလာကာ ရေကြယ်ကျွန်း၏ အစွန်အဖျားသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

တစ်ဦးမှာ အနက်ရောင် ဝတ်ရုံဝတ်ဆင်ထားသော အဘိုးအိုတစ်ဦးဖြစ်ပြီး မျက်နှာတွင် အရေးအကြောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ ဆံပင်ဖြူရှည်များနှင့် ကျောဘက်တွင် ဓားရှည်တစ်လက် လွယ်ထားသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော ကြောက်မက်ဖွယ် သေခြင်းတရားအရှိန်အဝါနှင့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်တို့သည် မိုင်တစ်ထောင်ပတ်လည်ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို တုန်လှုပ်သွားစေသကဲ့သို့ ရှိလေသည်။

အခြားတစ်ဦးမှာ အနီရောင် ဝတ်ရုံဝတ်ဆင်ထားပြီး ရုပ်ဆိုးကာ ပါးရည်နားရည်ကျနေသော ဆံပင်ဖြူ အဘိုးအိုတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူသည် သေခါနီး လူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ပုပ်သိုးဆွေးမြည့်သော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေလေသည်။

သူတို့သည် ဟေးရှားနန်းတော်၏ ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ဘိုးဘေးနှစ်ဦးဖြစ်ကြသော ဝိညာဉ်သန္ဓေသား အစောပိုင်းအဆင့် ဘိုးဘေးဖေးလျန်နှင့် မီးတိမ်တိုက်ဘိုးဘေးတို့ ဖြစ်ကြသည်။

"ဒီနေရာက တာဝန်ရှိသူ ဘယ်သူလဲ... အခုချက်ချင်း ထွက်ခဲ့စမ်း..."

ဟိန်းဟောက်လိုက်သူမှာ ဘိုးဘေးဖေးလျန်ဖြစ်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ကြမ်းကြုတ်သော အငွေ့အသက်များ ပါဝင်နေကာ ကြောက်မက်ဖွယ် မိစ္ဆာအသံကို အသုံးပြုလိုက်လေသည်။

ဘုန်း...။

ကြောက်မက်ဖွယ် အသံလှိုင်းတစ်ခုသည် အရပ်မျက်နှာအနှံ့ မိုင်တစ်ထောင်ခန့် ပျံ့နှံ့သွားသည်။

စကားလုံးတစ်လုံးစီသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ပြောင်းလဲသွားစေပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ကြောက်မက်ဖွယ် ဝိညာဉ်ဒီရေလှိုင်းအဖြစ် လှိမ့်ဝင်လာစေကာ နေရာအနှံ့ လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။

ဤအရာက အင်မော်တယ်ရှားမြို့တော် တစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ကျင့်ကြံသူများ၏ နားစည်များကို နာကျင်စေသည်။

ဝှမ်...။

တစ်ခဏအတွင်း ရေကြယ်ကျွန်း၏ အစီအရင်ကြီး မြင့်တက်လာပြီး ကျွန်းကို လွှမ်းခြုံထားသော အကာအရံတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းသည် ဤကြောက်မက်ဖွယ် တုန်ခါမှုကို ချက်ချင်း တားဆီးလိုက်လေသည်။

သို့သော် ရေကြယ်ကျွန်းကို လွှမ်းခြုံထားသော တတိယအဆင့် အစီအရင်သည် တုန်ခါနေဆဲဖြစ်ပြီး၊ ဤ ဝိညာဉ်သန္ဓေသား စွမ်းအားကို မခံနိုင်ဘဲ ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။

"မဖြစ်နိုင်တာ... ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ဘိုးဘေးပဲ... ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ဘိုးဘေး ရောက်နေတာ..."

"ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ... အင်မော်တယ်ရှားမြို့တော်က ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ဘိုးဘေးနှစ်ယောက်ကို ဘယ်လိုလုပ် ပြစ်မှားမိလိုက်တာလဲ..."

"သွားပြီ... အင်မော်တယ်ရှားမြို့တော်တော့ သွားပြီ... ဒီနေ့ ပျက်စီးတော့မယ် ထင်တယ်..."

"ဒါက မိစ္ဆာလမ်းစဉ် ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ဘိုးဘေး ဖြစ်ပုံပဲ... လက်စားချေဖို့ လာတာများလား..."

"ပြေးကြစို့.... ဒါ မိစ္ဆာလမ်းစဉ် ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ဘိုးဘေးပဲ... သူသာ ငါတို့အပေါ် ဒေါသပုံချရင် ဘယ်သူမှ အသက်ရှင်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

"အရူးတွေ... သူသာ တကယ်သတ်ချင်ရင် ထွက်ပြေးလို့ လွတ်မယ် ထင်နေလား..."

"မင်း ပြောတာ ဟုတ်တယ်... အခု ထွက်ပြေးရင် လွယ်ကူတဲ့ ပစ်မှတ်တွေ ဖြစ်သွားပြီး ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ဘိုးဘေးရဲ့ လက်ချက်နဲ့ အရင်ဆုံး သေရလိမ့်မယ်..."

"အဟုတ်ပဲ... အင်မော်တယ်ရှားမြို့တော်ထဲမှာ နေတာက ပိုကောင်းသေးတယ်... သူက ငါတို့အပေါ် ဒေါသပုံချချင်မှ ချမှာ..."

အင်မော်တယ်ရှားမြို့တော်ရှိ ကျင့်ကြံသူအများအပြား ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်နေကြသည်။

တတိယအဆင့် အစီအရင်၏ ကာကွယ်မှု ရှိသော်လည်း ဤဝိညာဉ်သန္ဓေသား မိစ္ဆာအသံသည် မြို့တော်တစ်ခုလုံးကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

ဤအရာက ကျင့်ကြံသူအများအပြားကို သွေးအန်စေခဲ့ပြီး အတွင်းဒဏ်ရာများ ရရှိသွားစေသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့်၊ ဤသည်မှာ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးသာ ဖြစ်ပြီး တမင်သက်သက် ပစ်မှတ်ထားခြင်း မဟုတ်ပေ။

သို့မဟုတ်ပါက မိစ္ဆာအသံ၏ စွမ်းအား တစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် မရေမတွက်နိုင်သော ကျင့်ကြံသူများ သေဆုံးသွားရလိမ့်မည်။

ဤသည်မှာ ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ဘိုးဘေးတစ်ဦး၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားပင်။

သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ အမျက်ဒေါသကဲ့သို့ စွမ်းအားကြီးမားလှသည်။

ဤအချိန်တွင် အင်မော်တယ်ရှားတောင်ထွတ်ပေါ်ရှိ နန်းတော်အတွင်း၌...။

ကျိုးစွေ့၊ လင်းယာကျူ၊ လန်ယွဲ့ရှီနှင့် အခြားသောလက်တွဲဖော်များ၊ ချွမ်တောက်ကဲ့သို့သော ရွှေအမြုတေအဆင့် အစေခံများသည် အပြင်ဘက်ရှိ ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ဘိုးဘေး၏ မိစ္ဆာအသံကို ကြားလိုက်ရလေသည်။

အထူးသဖြင့် ချွမ်တောက်ကဲ့သို့သော သူများသည် ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ တုန်လှုပ်နေကြပြီး ကြောက်ရွံ့နေကြသည်။

ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ဘိုးဘေး၏ မိစ္ဆာစွမ်းအားကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိသူဟူ၍ မရှိပေ။

ရွှေအမြုတေအဆင့်နှင့် ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့်သည် အဆင့်တစ်ဆင့်သာ ကွာခြားသော်လည်း သူတို့၏ စွမ်းအားသည် မိုးနှင့် မြေကဲ့သို့ ကွာခြားလှသည်။

ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးတည်းကပင် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ရာပေါင်းများစွာကို အားစိုက်ထုတ်စရာ မလိုဘဲ သတ်ဖြတ်နိုင်ပေသည်။

ဘိုးဘေးဖေးလျန်သည် အနှေးနှင့်အမြန် လက်စားချေလိမ့်မည်ဟု သူတို့ သံသယရှိခဲ့ကြသော်လည်း ဤမျှ မြန်ဆန်လိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ကြပေ။

တစ်ရက်တည်းအကြာတွင် ရန်သူသည် သူတို့၏ တံခါးဝသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့လေသည်။

သတင်းကို သခင်မမက်မွန်ပွင့်ထံ ပေးပို့ထားပြီး ဖြစ်သည်။

သို့သော်၊ သူမ ဤနေရာသို့ ရောက်ရန် (၁၀)ရက်ကျော် ကြာဦးမည် ဖြစ်သဖြင့် အလွန် နောက်ကျနေပေလိမ့်မည်။

ချွမ်တောက်နှင့် အခြားသူများ၏ တုန်လှုပ်မှုနှင့် မတူဘဲ၊ ကျိုးစွေ့နှင့် သူ၏အဖွဲ့သည် ထူးခြားစွာ တည်ငြိမ်အေးဆေးနေကြသည်။

"ဟမ့်... ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ဘိုးဘေးက ငါ ထင်ထားတာထက် ပိုမြန်မြန် လှုပ်ရှားလာတာပဲ..."

"ဝိညာဉ်သန္ဓေသား အစောပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ နှစ်ယောက်တောင် ပါလာတယ်... သူတို့က ငါတို့ အင်မော်တယ်ရှားမြို့တော်ကို တော်တော် တန်ဖိုးထားပုံရတယ်..."

ကျိုးစွေ့သည် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် ခပ်ဖျော့ဖျော့ အပြုံးတစ်ခု ရှိနေလေသည်။

"အရှင်... ကျွန်မတို့ အဆင်သင့် ဖြစ်ပြီလား..."

လင်းယာကျူက သူမ၏ ခင်ပွန်းကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်လိုက်သည်။

"စတုတ္ထအဆင့် အစီအရင်ရဲ့ စွမ်းအားနဲ့... မင်းရဲ့ စွမ်းအား ပေါင်းစပ်လိုက်ရင် သူတို့ကို တားဆီးဖို့ လုံလောက်ပါတယ်..."

"ငါတို့ အင်မော်တယ်ရှားမြို့တော် ဘယ်လောက် စွမ်းအားကြီးတယ်ဆိုတာ ကမ္ဘာလောကကြီး သိရမယ့်အချိန် ရောက်ပြီ..."

ကျိုးစွေ့ ဂရုမစိုက်သလို ပြောလိုက်လေသည်။

"ကောင်းပြီ... ဒါဆို ကျွန်မ သွားပြီး ဒီဟေးရှားနန်းတော်က အစွမ်းထက် ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေကို သွားရင်ဆိုင်လိုက်မယ်..."

ဤစကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လင်းယာကျူ ချက်ချင်း စိတ်သက်သာရာ ရသွားလေသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ သူမ၏ခင်ပွန်းသည် ယုံနိုင်စရာမရှိလောက်အောင် သတိကြီးလွန်းသည့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးပင် မဟုတ်ပါလော။

သူမှ သေချာသည် ဆိုပါက အောင်မြင်ဖို့ အာမခံချက် ရှိခြင်းပင်။

သူမသည် မကြာသေးမီကမှ ဝိညာဉ်သန္ဓေသား အစောပိုင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းခဲ့ပြီး သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်းကို ခိုင်မာအောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ ဤဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူနှစ်ဦး၏ စွမ်းအားကို အသုံးချပြီး သူမ၏ စွမ်းအားသစ် အတိုင်းအတာကို စမ်းသပ်ရန် အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးပင်။

ရွှစ်...။

ထို့နောက် လင်းယာကျူ၏ ပုံရိပ် လှုပ်ရှားသွားပြီး ရေကြယ်ကျွန်းအထက်သို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားကာ ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ဘိုးဘေးနှစ်ဦးကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်လိုက်လေသည်။

"ရှင်တို့နှစ်ယောက် ကျွန်မတို့ အင်မော်တယ်ရှားမြို့တော်ကို လာရောက်လည်ပတ်တဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို သိခွင့်ရမလား..."

လင်းယာကျူက ဦးစွာ စကားပြောလိုက်ပြီး ဘိုးဘေးဖေးလျန်နှင့် မီးတိမ်တိုက်ဘိုးဘေးကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ကျင့်ကြံသူလား...."

"အင်မော်တယ်ရှားမြို့တော်နောက်ကွယ်မှာ တကယ့် ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ရှိနေတာလား..."

"ဒီက ခေါင်းဆောင်တွေက ရွှေအမြုတေအဆင့် အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူ သုံးယောက်ပဲ ရှိတယ်လို့ ပြောကြတယ် မဟုတ်လား..."

"မင်းက ဒီကာလအတွင်းမှာ အဆင့်ချိုးဖျက်ပြီး ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့တာများလား..."

ဘိုးဘေးဖေးလျန် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး၊ လင်းယာကျူကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် စိုးရိမ်မှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာလေသည်။

သူသည် မူလက ဤနေရာကို ရွှေအမြုတေအဆင့် အင်အားစုတစ်ခုဟုသာ ထင်ထားခဲ့သည်။

သူတို့ကို စိတ်တိုင်းကျ အနိုင်ကျင့်နိုင်ပြီး အပြီးတိုင် သုတ်သင်ပစ်နိုင်မည်ဟု သူ ယုံကြည်ခဲ့သည်။

သို့သော် ယခု၊ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသောကြောင့် အခြေအနေက သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ချေပြီ။

"ဟုတ်တယ်... ကျွန်မက ချင်မုဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် လင်းယာကျူပဲ..."

"မကြာသေးမီကမှ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့တဲ့ ကံကောင်းမှု ရရှိခဲ့ပါတယ်..."

"ရှင်တို့က ဘယ်သူတွေလဲ... ရှင်တို့ရဲ့ ဇာစ်မြစ်ကို ထုတ်မပြောရင် ကျွန်မ ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း ပြုမူမိတာကို အပြစ်မတင်ပါနဲ့..."

လင်းယာကျူက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။

သူမသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ ဖုံးကွယ်ရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိပေ။ ယနေ့တိုက်ပွဲပြီးလျှင် သူမ၏ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်ကြောင်း ဇာစ်မြစ်ကို လူသိရှင်ကြား သိရှိသွားကြတော့မည် ဖြစ်သည်။

"ဟားဟား... ဝိညာဉ်သန္ဓေသား အစောပိုင်းအဆင့်ကို အခုလေးတင် တက်လှမ်းပြီးတာနဲ့ ဒီလောက် ယုံကြည်မှု ရှိနေပြီပေါ့..."

"မင်းရဲ့ လေသံကို ကြည့်ရတာ... မသိရင် မင်းကို စွမ်းအားကြီးတဲ့ ဝိညာဉ်သန္ဓေသား နှောင်းပိုင်းအဆင့်ကျင့်ကြံသူလို့ ထင်သွားစေနိုင်တယ်.."

"ငါက ဟေးရှားနန်းတော်က ဘိုးဘေးဖေးလျန်ပဲ..."

"ဒါကတော့ အဲ့ဒီကပဲလာတဲ့ မီးတိမ်တိုက်ဘိုးဘေး..."

"အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ငါတို့က ဒီကို ရန်လာရှာတာ မဟုတ်ဘူး..."

"ငါ့သား လွီရှစ်ကျွီကို သတ်သွားတဲ့ ရာဇဝတ်ကောင်က မင်းတို့ အင်မော်တယ်ရှားမြို့တော်မှာ ပုန်းနေတယ်..."

"မင်းတို့ အဆင်ပြေပြေပြီးသွားစေချင်ရင်... တရားခံကို လွှဲပေးလိုက်..."

"မဟုတ်ရင် ငါတို့ ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း လုပ်မိတာကို အပြစ်မတင်နဲ့.."

ဘိုးဘေးဖေးလျန်ထံမှ ကြောက်မက်ဖွယ် မှော်စွမ်းအား အတက်အကျများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။

လေပြင်းများနှင့် တိမ်တိုက်များသည် မိုင်တစ်ထောင်ပတ်လည်တွင် စုဝေးလာပြီး နေရောင်ကို ဖုံးကွယ်သွားစေသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေပြီး မြင်သူတိုင်းကို ကျောချမ်းသွားစေသည်။

သူ၏ လက်များသည် မရေမတွက်နိုင်သော သက်ရှိများ၏ သွေးများဖြင့် စွန်းထင်းနေသည်။ ဤနှစ်ရှည်လများ တည်ရှိခဲ့သော မိစ္ဆာခေါင်းဆောင်သည် အမှန်တကယ်ပင် ခြိမ်းခြောက်နိုင်သော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

"ရှင့်သား လွီရှစ်ကျွီကို သတ်လိုက်တယ် ဟုတ်လား..."

"ကျွန်မ ကြားတာကတော့ ရှင့်သား လွီရှစ်ကျွီနဲ့ သူ့လူတွေက ကျွန်မတို့ အင်မော်တယ်ရှားမြို့တော်က ကျင့်ကြံသူတွေကို လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တာပါ..."

"ရလဒ်အနေနဲ့ ကျွန်မတို့ လူတွေရဲ့ လက်ချက်နဲ့ သေဆုံးသွားခဲ့ရတယ်..."

"သူတို့နဲ့ မယှဉ်နိုင်ခဲ့တာက ရှင့်သားပဲ... အခု ရှင်က လက်စားချေဖို့ လာရဲသေးတယ်ပေါ့..."

"ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ကျင့်ကြံသူအားလုံးရဲ့ မျက်နှာကို အိုးမဲသုတ်မိမှာ မကြောက်ဘူးလား..."

လင်းယာကျူက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရယ်မောလိုက်ပြီး ဘိုးဘေးဖေးလျန်ကို အထင်သေးစွာ ကြည့်လိုက်လေတော့သည်။