အခန်း (၁၇၅၈-၁၇၆၀)

အခန်း (၁၇၅၈) - မင်းကိုယ်တိုင် ရွေးခဲ့တာလေ... အိုင်ဒေါလ်ရေ

~အန်းကျူပရင့်စ် သည် ယဲ့ဖန်ကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်၏။

ခဏအကြာတွင် သူမသည် ယဲ့ဖန်ကို ချွဲနွဲ့စွာဖြင့် ဖွဖွလေး ထိုးလိုက်သည်။

"လူဆိုးကြီး"

ယဲ့ဖန်သည် သူမကို မျက်ခုံးပင့်ပြလိုက်ရုံသာ ပြုလုပ်လိုက်၏။

"မင်းကိုယ်တိုင် ရွေးခဲ့တာလေ... အိုင်ဒေါလ်ရေ"

"ကျွန်မ သွားပြင်လိုက်ဦးမယ်"

အန်းကျူပရင့်စ် သည် ယဲ့ဖန်ကို နောက်ထပ်တစ်ချက် ဖွဖွလေး ထိုးလိုက်ပြီး၊ အဝတ်လဲခန်း (Cloakroom) ဆီသို့ အမြန် လျှောက်သွားလိုက်၏။

"လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်ခေါက်တုန်းက... ဝမ်းဒါး ဝုမန်း ကော့စ်ပလေး ဝတ်စုံတွေ အများကြီး ဝယ်ထားမိတယ်"

"ဒီည အချစ်ကို ကောင်းကောင်း ဆုချရမယ်"

"ဝမ်းဒါး ဝုမန်း ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံယူဖို့ ပြင်ထားလိုက်တော့... လူဆိုးလေး"

"..."

ယဲ့ဖန် သူမကို အားနာဟန် မပြတော့ပေ။ ရေချိုးပြီး အဆင်သင့် ပြင်ဆင်လိုက်၏။

ဝမ်းဒါး ဝုမန်း သည် လက်ထဲတွင် ကြာပွတ်တစ်ချောင်း ကိုင်ဆောင်လျက် အဝတ်လဲခန်းထဲမှ ထွက်လာသောအခါ... သူ့မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားသည်။

ထို့နောက်... ဝမ်းဒါး ဝုမန်း သည် သူ့အောက်သို့ ရောက်ရှိသွားလေတော့သည်။

"ဒီည... မကောင်းဆိုးဝါးက တရားမျှတမှုကို အနိုင်ယူလိုက်ပြီ"

"..."

"လူဆိုးကြီး... ရှင်က ပြီးပြည့်စုံတဲ့ မျိုးရိုးဗီဇ ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှု လုပ်ထားတာများလား"

နောက်တစ်နေ့ မနက်ခင်း... ယဲ့ဖန် လန်းလန်းဆန်းဆန်း နိုးထလာချိန်တွင်... သူ့ဘေးနား၌ အိပ်နေသော အန်းကျူပရင့်စ် သည် ခါးကို ပွတ်သပ်ရင်း မျက်နှာမဲ့ကာ ပြောလိုက်၏။

"ရှင့်ခန္ဓာကိုယ်က သံမဏိနဲ့ လုပ်ထားသလိုပဲ"

"ကျွန်မတို့ အနောက်တိုင်း အမျိုးသမီးတွေရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ဖွဲ့စည်းပုံက တော်တော်လေး သန်မာတယ်လို့ ပြောလို့ရတယ်... ပြီးတော့ ကျွန်မက အနောက်တိုင်း အမျိုးသမီးတွေ ကြားထဲမှာတောင် ပိုပြီး ထူးချွန်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ပိုင်ရှင်လေ... ဒါတောင် ကျွန်မ မခံနိုင်သလို ဖြစ်နေပြီ"

"ရှင့်ရဲ့ မှော်ဆန်တဲ့ ဆေးပညာနဲ့ ကျွန်မကို မြန်မြန် ကုပေးပါဦး... မဟုတ်ရင် ဒီနေ့ အန်းကျူ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အုပ်စုကို သွားပြီး အလုပ်လုပ်တဲ့အခါ... လမ်းကောင်းကောင်း လျှောက်နိုင်ပါ့မလားတောင် မသိဘူး"

ယဲ့ဖန် သူမ နောက်ပြောင်နေခြင်း မဟုတ်ကြောင်း သိ၏။

မနေ့ညက မကောင်းဆိုးဝါးနှင့် တရားမျှတမှု တိုက်ပွဲ ဒုတိယပိုင်းတွင်... ဝမ်းဒါး ဝုမန်း တကယ်ပဲ အသနားခံခဲ့ရသည်။

အခုချိန်မှာ သူမ တော်တော်လေး ပင်ပန်းနေလောက်ပြီ။

အန်းကျူပရင့်စ် သည် ကုသမှု ခံယူရန် ကိုယ်ကို လှည့်ပြီး မှောက်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ... ယဲ့ဖန်သည် သူမ၏ လှပသော ကျောပြင်နှင့် ကောက်ကြောင်းများကို တိတ်တဆိတ် ကြည့်ရှုခံစားလိုက်ပြီးနောက်... ဆေးပညာ စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုပြီး စတင် နှိပ်နယ်ပေးလိုက်၏။

သူ နှိပ်နယ်ပေးနေစဉ်... အန်းကျူပရင့်စ် ထံမှ သက်တောင့်သက်သာ ရှိသော ညည်းညူသံလေးများ သဘာဝကျကျ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဘုရားရေ... အချစ်ရယ်... ရှင့်လက်တွေက ဘုရားသခင် ဖန်ဆင်းပေးထားတဲ့ လက်တွေများလား"

"ညဘက် အသုံးပြုတဲ့အခါ သွက်လက်တာက ထားလိုက်ပါတော့... နေ့ဘက် အသုံးပြုတဲ့အခါကျတော့လည်း ဒီလောက်တောင် သွက်လက်နေရတာလား"

"နှိပ်တဲ့ နေရာတွေက အတူတူပဲ ဆိုပေမယ့်... ရှင့်လက်တွေက ကျွန်မလက်တွေထက် အများကြီး ပိုပြီး သက်တောင့်သက်သာ ရှိတာပဲ"

ယဲ့ဖန်သည် သူမ၏ အသံကို နားထောင်ရင်း စိတ်လှုပ်ရှားလာသဖြင့် ချက်ချင်း စနောက်လိုက်၏။

"ကုသမှု ပြီးတဲ့အထိ စောင့်ပြီးမှ ကိုယ့်ခံစားချက်ကို ထုတ်ပြောဖို့ အကြံပြုချင်တယ်"

"မဟုတ်ရင်... အခု မင်းရဲ့ အမူအရာနဲ့ လေသံကြောင့်... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ... မကောင်းဆိုးဝါးက တရားမျှတမှုကို ထပ်ပြီး လွှမ်းမိုးသွားမလား မသိဘူးနော်"

အန်းကျူပရင့်စ် သည် ယဲ့ဖန်၏ ဆိုလိုရင်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း နားလည်လိုက်၏။

သူမ မျက်နှာ ရဲသွားပြီး... စိုစွတ်နေသော မျက်ဝန်းများဖြင့် သူ့ကို တစ်ချက် စောင်းကြည့်လိုက်သည်။ နောက်ထပ် စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောရဲတော့ပေ။

ယဲ့ဖန် နှိပ်နယ်ပေးပြီးနောက် ဘေးသို့ သွားပြီး အဝတ်အစား ဝတ်ဆင်လိုက်သောအခါ... သူမသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး အံ့သြစွာ ပြောလိုက်၏။

"တကယ်ပဲ ရှင် လုပ်ပေးမှ ရတာကိုး"

"ရှင် နှိပ်ပေးလိုက်တာနဲ့... ခုနက ခံစားနေရတဲ့ မသက်မသာ ဖြစ်မှုတွေ အကုန်လုံး ချက်ချင်း ပျောက်သွားသလိုပဲ"

"အချစ်ရယ်... တရုတ်ပြည်က တိုင်းရင်းဆေး ပညာရှင်တွေက တကယ် အံ့သြစရာ ကောင်းတာပဲ"

ယဲ့ဖန် လှည့်ကြည့်ပြီး ပြုံးပြလိုက်၏။ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်ပြောပြီးနောက် စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်သည်။

"အန်းကျူ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အုပ်စု ကို ဘယ်အချိန် သွားမှာလဲ... ကိုယ် ခဏနေရင် ကိစ္စလေး တစ်ခုရှိလို့ အပြင်ထွက်ရဦးမယ်... မင်း ဒီမှာ နည်းနည်းလောက် ဆက်နေချင်တယ် ဆိုရင်တော့... အဖော်မလုပ်ပေးနိုင်လောက်ဘူး..."

"ရပါတယ်... ဒီနေ့ အန်းကျူ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အုပ်စု ကို စောစော သွားရမယ်"

အန်းကျူပရင့်စ် သည် ကုတင်ပေါ်မှ ကိုယ်လုံးတီးဖြင့် ဆင်းလိုက်ပြီး... အတွင်းခံနှင့် အဝတ်အစားများကို ပျင်းရိစွာ ဝတ်ဆင်လိုက်၏။

"မနေ့က ဝုဖ်ဂန်း ရှင်းပြတာ နားထောင်ပြီး... ဒီအုပ်စုနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အချက်အလက်တွေကို လေ့လာကြည့်လိုက်တော့... အုပ်စု အတွင်းမှာ ကျွန်မ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရမယ့် ပြဿနာတွေ အများကြီး ရှိနေသေးတာ တွေ့လိုက်ရတယ်... အနာဂတ် ကာလ အတော်ကြာကြာ... အဲ့ဒီမှာပဲ အချိန်နဲ့ အင်အား ပိုစိုက်ထုတ်ရလိမ့်မယ် ထင်တယ်"

"အကူအညီ လိုရင် ကိုယ့်ကို ဖုန်းဆက်ဖို့ မမေ့နဲ့နော်"

ယဲ့ဖန် ပြုံးလျက် သူမ အဝတ်အစား ဝတ်ဆင်နေသည်ကို ကြည့်နေလိုက်၏။

နှစ်ဦးသား မနက်စာ စားပြီး နှုတ်ဆက်ကြပြီးနောက်... ယဲ့ဖန်သည် မေရို့ထျန်းချန် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အလှပြုပြင်ရေး အုပ်စု သို့ တန်းတန်းမတ်မတ် မောင်းနှင်သွားလေတော့သည်။

အလှပြုပြင်ရေး အုပ်စု၏ ရုံးချုပ်သည် ဖော့ခ်စီးတီး မြို့စွန်ရှိ လှပသော နေရာတစ်ခုတွင် တည်ရှိပြီး... အန်းကျူပရင့်စ် ၏ တိုက်ခန်းနှင့် အတော်လေး ဝေးကွာ၏။

ယဲ့ဖန် ရောက်ရှိသွားသောအခါ... နေမဝင်အင်ပါယာ စံတော်ချိန် မနက် ၁၀ နာရီခွဲ ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ကားကို အလှပြုပြင်ရေး အုပ်စု၏ ကားပါကင်သို့ မောင်းနှင်ပြီးနောက်... ယဲ့ဖန်သည် ဖုန်းကို ထုတ်လိုက်ပြီး အိုက်ရှီ ကို ဖုန်းဆက်ကာ အကြောင်းကြားရန် ပြင်လိုက်၏။

မထင်မှတ်ထားစွာပင်... အိုက်ရှီ၏ ဖုန်းနံပါတ်ကို ရှာတွေ့ပြီး ခေါ်ဆိုရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင်... အတော်လေး ထူးခြားပြီး ပြင်းထန်သော အင်ဂျင်သံ တစ်ခု အဝေးမှ ထွက်ပေါ်လာ၏။

ထို့နောက်... သံချပ်ကာ ကားတစ်စီးနှင့် တူသော သံမဏိ ဘီလူး တစ်ကောင်သည် အဝေးမှ အရှိန်ပြင်းပြင်း မောင်းနှင်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သံမဏိ ဘီလူးကြီး အရှိန်ပြင်းပြင်း မောင်းနှင်လာသည်နှင့်... အလှပြုပြင်ရေး အုပ်စု၏ ရုံးအဆောက်အဦးသည် ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားသကဲ့သို့ လှုပ်ရှားလာ၏။ တစ်စုံတစ်ယောက်က ရုံးအဆောက်အဦး တံခါးကို အတွင်းမှ တွန်းဖွင့်လိုက်ပြီး... ရှည်လျားသော ကော်ဇောနီကြီး တစ်ချပ်ကို ခင်းကျင်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် လုပ်ငန်းခွင် ဝတ်စုံ (Professional attire) ဝတ်ဆင်ထားသော လှပပြီး ဆွဲဆောင်မှု ရှိသည့် ဝန်ထမ်းမလေး နှစ်တန်းသည်လည်း အစီအရီ ထွက်လာကြပြီး... ကော်ဇောနီ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် တန်းစီလိုက်ကြ၏။ သံမဏိ ဘီလူးကြီး ရောက်ရှိလာမှုကို ကြိုဆိုရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေကြသကဲ့သို့ပင်။

အခန်း (၁၇၅၉) - ခင်ဗျားက ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌလား၊ ကျွန်တော်က ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌလား

~ကော်ဇောနီ ခင်းပြီးနောက်... လုပ်ငန်းခွင် ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော လှပသည့် ဝန်ထမ်းမလေး နှစ်တန်း နေရာယူပြီးသောအခါ... တူဇီဒို ဝတ်ဆင်ထားသော လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် လက်အောက်ငယ်သား နှစ်ဦးနှင့်အတူ အလှပြုပြင်ရေး အုပ်စု၏ တံခါးပေါက်မှ ထွက်လာ၏။

သူတို့သုံးဦးသည် အလှပြုပြင်ရေး အုပ်စု၏ စီမံခန့်ခွဲသူများ ဖြစ်ပုံရသည်။ သူတို့ ထွက်လာသောအခါ... လှပသော ဝန်ထမ်းမလေးများက ခေါင်းညိတ် ဦးညွှတ်ပြီး နှုတ်ဆက်လိုက်ကြ၏။

သူတို့သုံးဦးသည် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြရုံသာ တုံ့ပြန်လိုက်ကြသည်။

ယဲ့ဖန် ဂရုတစိုက် လေ့လာကြည့်လိုက်၏။

သုံးဦးအဖွဲ့၏ ရှေ့ဆုံးမှ လျှောက်လာသူမှာ... အရပ် ၁.၅ မီတာ (၄ ပေ ၁၁ လက်မ) အောက်သာ ရှိသော လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

အရပ်ရှည်သော အနောက်တိုင်းသားများကြားတွင်... ဤလူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားသည် အလွန် ပုကွနေ၏။ တူဇီဒို ဝတ်စုံနှင့် ဆိုလျှင် ရယ်စရာပင် ကောင်းနေသေးသည်။

သို့သော် သူသည် လက်ကို နောက်ပစ်လျက်... မျက်လုံးတစ်ဖက်တည်းတပ် မျက်မှန် (Monocle) ကို တပ်ဆင်ထား၏။ ဒဏ္ဍာရီပုံပြင် စာအုပ်ထဲမှ ထွက်လာသော လူပုလေး တစ်ယောက်ကဲ့သို့ သေသပ်လှပနေသည်။ သူသည် ခေါင်းမော့ ရင်ကော့လျက် ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်ကာ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လျှောက်လှမ်းလာ၏။

သူ့နောက်မှ အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီးမှာမူ... အမျိုးသမီးသည် အရပ် ၁.၇ မီတာ (၅ ပေ ၇ လက်မ) ကျော် မြင့်မားသော်လည်း... သူ့နောက်မှ လိုက်ပါလာစဉ် ကိုယ်ကို ကိုင်းထားကြရသည်။

တစ်ဖက်လူကို နေရထိုင်ရ ခက်သွားစေမည်ကို စိုးရိမ်နေကြသကဲ့သို့ပင်။

လူပုလေးသည်လည်း ကျေနပ်နေပုံ ရ၏။ မျက်လုံးထောင့်စွန်းမှ တချက် စောင်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက်... နှုတ်ခမ်းထောင့်များ ကွေးညွှတ်သွားကာ အပြုံးရိပ် သန်းသွားသည်။

အဖွဲ့သည် သံမဏိ ဘီလူးကြီး အနားသို့ ရောက်ရှိသွားကြ၏။

မျက်မှန်တစ်ဖက်တည်း တပ်ထားသော လူပုလေးသည် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားသော အပြုံးကို ဖျောက်လိုက်ပြီး... ဖားယားသော မျက်နှာထားကို အစားထိုးလိုက်သည်။ သူသည် သံမဏိ ဘီလူးကြီး၏ နောက်ခန်း တံခါးကို ကိုယ်တိုင် ဖွင့်ပေးလိုက်ပြီး ဦးညွှတ်လိုက်၏။

"ကြိုဆိုပါတယ်... သခင်လေး ဒီဗွန်ရှိုင်းယား ဟွတ်ခ် (Young Master Devonshire Hook)... ကျွန်တော်တို့ အလှပြုပြင်ရေး အုပ်စုကို နောက်တစ်ကြိမ် လာရောက်လည်ပတ်တာ ဝမ်းသာပါတယ်"

"ကားပေါ်က ကြွပါခင်ဗျာ"

"ကျွန်တော်တို့ ကုမ္ပဏီရဲ့ ရွှေတံဆိပ်ဆုရှင် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အလှပြုပြင်ရေး အဖွဲ့က နေရာယူထားပြီးသားပါ... သခင်လေးကို ကြိုဆိုဖို့ အသင့်ပါပဲ"

မလှမ်းမကမ်းတွင် ရှိနေသော ယဲ့ဖန်သည်... လူပုလေးကို အာရုံစိုက်နေရင်း မျက်နှာထား ပြောင်းလဲသွား၏။

သူသည် သံမဏိ ဘီလူးကြီး၏ နောက်ခန်း တံခါးကို အလိုအလျောက် လှမ်းကြည့်လိုက်မိသည်။

သူ ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင်။

လူပုလေး တံခါးဖွင့်ပေးပြီး ရိုရိုသေသေ ဖိတ်ခေါ်လိုက်သောအခါ... ကျက်သရေရှိပြီး တောက်ပနေသော လူငယ်ချောလေး တစ်ဦး ကားပေါ်မှ ဆင်းလာ၏။

ထိုလူငယ်တွင် နက်ပြာရောင် မျက်လုံးများနှင့် ရွှေရောင် ဆံပင်များ ရှိသည်။ စံပြ အနောက်တိုင်း သူကောင်းမျိုးနွယ် တစ်ဦးနှင့် တူနေ၏။

အရပ် ၁.၉ မီတာ (၆ ပေ ၃ လက်မ) နီးပါး မြင့်မားပြီး... ပြီးပြည့်စုံသော ခန္ဓာကိုယ် အချိုးအစားနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ... မိန်းကလေး ဝတ္ထုများထဲမှ စံပြ ဇာတ်လိုက်မင်းသား တစ်ဦးဟုပင် ခေါ်ဆိုထိုက်ပေသည်။

သို့သော် လူတွေကို နေရထိုင်ရ ခက်စေတာ တစ်ခုကတော့... သူ၏ အကြည့်ပါပဲ။

သူက အရာအားလုံးကို အလေးအနက်ထားပုံ ရသည်။

မျက်နှာပေါ်တွင် ဖျော့တော့သော အပြုံးတစ်ခု ရှိနေသော်လည်း... သူ့ရှေ့မှ လူပုလေး၊ ကြိုဆိုရေး အဖွဲ့နှင့် ကော်ဇောနီတို့ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ... သူ့မျက်လုံးများထဲတွင် မောက်မာမှုနှင့် အထင်အမြင်သေးမှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။

ကားပေါ်မှ ဆင်းပြီးနောက်... သူသည် "အင်း" ဟုသာ တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး... ကားပေါ်မှ သက်တော်စောင့်များကို ကားထဲတွင်သာ စောင့်နေရန် ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် ရှေ့မှ ဦးဆောင်ပြီး အလှပြုပြင်ရေး အုပ်စု၏ တံခါးပေါက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားလေတော့သည်။

စောစောက မောက်မာနေခဲ့သော မျက်မှန်တစ်ဖက်တည်းနှင့် လူပုလေးမှာမူ... တစ်ဖက်လူ၏ အထင်အမြင်သေးမှုကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဘဲ... လမ်းတစ်လျှောက်လုံး ဖားယားပြီး ရိုသေလေးစားမှုကို ပြသနေ၏။

ဒီဗွန်ရှိုင်းယား ဟွတ်ခ် အဆောက်အဦးထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်အထိ စောင့်ကြည့်ပြီးမှ... သူ အောက်သို့ ပြန်ဆင်းလာသည်။ မူလက မောက်မာသော ပုံစံသို့ ပြန်လည် ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး... တန်းစီ ကြိုဆိုနေကြသော ဝန်ထမ်းမလေးများကို ပြောလိုက်၏။

"ကဲ... အားလုံးပဲ... နေရာရှင်းလို့ ရပြီ... ကိုယ့်နေရာ ကိုယ်ပြန်ပြီး အလုပ်ဆက်လုပ်ကြတော့"

"သခင်လေး ဒီဗွန်ရှိုင်းယား ဟွတ်ခ် ရဲ့ အပတ်စဉ် အလှအပ ထိန်းသိမ်းရေး အစီအစဉ်က

( ၃ ) နာရီလောက် ကြာလိမ့်မယ်"

"ထိန်းသိမ်းရေး အစီအစဉ် မပြီးခင် ၁၅ မိနစ် အလိုကျရင်... မင်းတို့ အားလုံးကို ပြန်လာပြီး နှုတ်ဆက်ဖို့ တစ်ယောက်ယောက်ကို လာပြောခိုင်းလိုက်မယ်"

ဝန်ထမ်းမလေးများသည် မကျေနပ်ကြပေ။

"ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌ ဖာနန်ဒို (Vice President Fernando)... ဒီဗွန်ရှိုင်းယား ဟွတ်ခ် က ကျွန်မတို့ အုပ်စုရဲ့ ဧည့်သည်တော် ဆိုတာ သိပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ဒီလို လုပ်တာ နည်းနည်း မသင့်တော်ဘူး မဟုတ်လား"

"ကျွန်မတို့ ကုမ္ပဏီမှာ အဆင့်အမျိုးမျိုးရှိတဲ့ VIP တွေအတွက် စံသတ်မှတ်ထားတဲ့ ကြိုဆိုရေး လုပ်ငန်းစဉ်တွေ ရှိပြီးသားလေ... ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌ ရဲ့ လုပ်ရပ်က ကုမ္ပဏီ စည်းမျဉ်းတွေနဲ့ လုံးဝ မကိုက်ညီဘူး"

"ပြီးတော့... ဖော့ခ်စီးတီးမှာ ကျွန်မတို့ အုပ်စုရဲ့ ဧည့်သည်တော် ဖြစ်တဲ့ သူကောင်းမျိုးနွယ်တွေ အများကြီး ရှိတာပဲ... ဘာလို့ သခင်လေး ဒီဗွန်ရှိုင်းယား ဟွတ်ခ် တစ်ယောက်တည်းကိုမှ အထူး ဂရုစိုက်နေရတာလဲ... အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ကျွန်မတို့ သိပ်နားမလည်ဘူး..."

သို့သော် ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌ ဖာနန်ဒို ဟု ခေါ်သော လူပုလေးသည် နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်၏။

"ဘာတွေ စကားများနေတာလဲ... ငါ့အမိန့်ကို နာခံရင် ပြီးတာပဲ"

"မင်းက ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌလား... ငါက ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌလား"

"ပေါက်ကရတွေ ဆက်ပြောနေရင်... အလုပ်ဖြုတ်ပစ်လိုက်မယ်"

ပြောပြောဆိုဆိုပင်... သူသည် ပါးစပ်အဟောင်းသားနှင့် ငေးကြည့်နေကြသော ကုမ္ပဏီ ဖောက်သည်များကို ဂရုမစိုက်ဘဲ... ဝန်ထမ်းမလေးများကို လက်ကာပြလိုက်၏။

"မှတ်ထား... နောက်တစ်ခါ ငါ့အမိန့်ကို မမေးခွန်းထုတ်နဲ့"

"ငါ ခိုင်းတာ မလုပ်ရင်... ကုမ္ပဏီ စည်းမျဉ်းတွေက မင်းတို့ အလုပ်ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး ဆိုတာသာ မှတ်ထားလိုက်"

"ကဲ... အခုချက်ချင်း နေရာရှင်းပြီး ကိုယ့်နေရာ ကိုယ်ပြန်ကြပါ... ၂ နာရီ ၄၅ မိနစ် နေရင် ပြန်လာပြီး တန်းစီကြတော့"

"..."

ယဲ့ဖန် ထိုအခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မနေနိုင်ဘဲ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိ၏။

အိုက်ရှီ ထံသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း ဖုန်းဆက်အကြောင်းကြားပြီးနောက်... သူ ချက်ချင်း လျှောက်သွားလိုက်သည်။

"ခင်ဗျား ဒီလို လုပ်နေတာက ကုမ္ပဏီ ပုံရိပ်ကို ထိခိုက်စေတယ်လို့ မထင်ဘူးလား”

အခန်း (၁၇၆၀) - မင်းက ဘယ်သူလဲ

~ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌ ဖာနန်ဒိုသည် "ဆေးလိပ်မသောက်ရ" ဟူသော ကြီးမားထင်ရှားသည့် ဆိုင်းဘုတ်ကြီးအောက်တွင် ရပ်လျက်... လက်ထဲမှ ဆေးတံအိုးကြီးကို ပျော်ပျော်ကြီး ဖွာရှိုက်နေ၏။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ လှပသော ဝန်ထမ်းမလေးများ နေရာရှင်းလင်းနေသည်ကို ကြည့်ရှုနေသည်။

ယဲ့ဖန်၏ အသံကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရသောအခါ... သူ၏ ပထမဆုံး တုံ့ပြန်မှုမှာ ပြန်လည် ဖြေကြားရန် မဟုတ်ဘဲ၊ နောက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

သူ့ဘေးနားတွင် တခြားဘယ်သူမှ မရှိကြောင်း၊ ယဲ့ဖန်က သူ့ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေကြောင်း သေချာသွားမှသာ... သူ မသေချာသော လေသံဖြင့် မေးလိုက်၏။

"မင်းက ငါ့ကို ပြောနေတာလား"

ယဲ့ဖန် ဘေးဘီဝဲယာကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

"ခုနက ခင်ဗျားပဲ ဘေးကို ကြည့်ပြီးပြီ မဟုတ်လား... ဒီနေရာမှာ ခင်ဗျားကလွဲရင် တခြား ဘယ်သူ ရှိသေးလို့လဲ"

ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌ ဖာနန်ဒို ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး၊ ဆေးတံကို ဆက်လက် ဖွာရှိုက်လိုက်၏။

"မင်းက ဘယ်သူလဲ"

ယဲ့ဖန်သည် သူ့ကို လေးစားမှု မရှိသော ဖာနန်ဒို၏ အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဒေါသထွက်သွား၏။

"ကျွန်တော် ဘယ်သူလဲ ဆိုတာ ထားလိုက်ပါဦး... ကျွန်တော် မေးချင်တာက... ခင်ဗျားက ကော်ပိုရေးရှင်း ကြီးတစ်ခုရဲ့ ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌ တစ်ယောက် အနေနဲ့... ဘာလို့ ဒီလို အပြုအမူမျိုး လုပ်နေရတာလဲ"

"ကုမ္ပဏီမှာ အဆင့်အမျိုးမျိုးရှိတဲ့ VIP တွေအတွက် စံသတ်မှတ်ထားတဲ့ ကြိုဆိုရေး လုပ်ငန်းစဉ်တွေ ရှိပြီးသား ဆိုရင်... ဘာလို့ ကုမ္ပဏီ စည်းမျဉ်းတွေကို မလိုက်နာရတာလဲ... ဝန်ထမ်းက မေးခွန်းထုတ်လာတဲ့ အခါကျတော့... ခင်ဗျားက ဝန်ထမ်းရဲ့ မေးခွန်းကို မဖြေဘဲ... ခင်ဗျားရဲ့ ရာထူး အာဏာကို သုံးပြီး ဖိနှိပ်တယ် ပေါ့လေ"

"ပြီးတော့... ဘေးနားမှာ ကုမ္ပဏီရဲ့ ဖောက်သည်တွေ ရှိနေတာကိုရော ခင်ဗျား မမြင်ဘူးလား"

"ခင်ဗျားရဲ့ စကားတွေကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ... သူတို့ရဲ့ အမြင်တွေ ကွဲအက်သွားလောက်ပြီ... နောက်နောင် မေရို့ထျန်းချန် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အလှပြုပြင်ရေး အုပ်စုရဲ့ ကုန်ပစ္စည်းတွေနဲ့ ဝန်ဆောင်မှုတွေကို သူတို့ ရွေးချယ်တော့မယ် မထင်ဘူး"

ဖာနန်ဒို ဂရုမစိုက်ပေ။ ဆေးတံကို နောက်ထပ် တစ်ဖွာ ရှိုက်လိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။

"မင်းက ငါတို့ အလှပြုပြင်ရေး အုပ်စုက ဝန်ထမ်းလား... ဒါမှမဟုတ် မေရို့ထျန်းချန် ရဲ့ စီမံခန့်ခွဲရေး အဖွဲ့ဝင် တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ ဆွေမျိုးလား"

"ငါ မင်းကို အရင်က မမြင်ဖူးပါဘူး... ဒါပေမဲ့ မင်း ပြောပုံဆိုပုံ အရ ဆိုရင်... မင်းက ငါတို့ အုပ်စုနဲ့ တော်တော် ရင်းနှီးတဲ့ ဆက်ဆံရေး ရှိပုံရတယ်"

ပြောပြောဆိုဆိုပင်... ယဲ့ဖန် ပြန်မပြောနိုင်ခင် သူသည် ယဲ့ဖန်ကို အကဲခတ် ကြည့်လိုက်ပြီး ကိုယ့်ဘာသာ ဆက်ပြောနေပြန်သည်။

"ဒါလည်း မဖြစ်နိုင်သေးပါဘူး"

"အခုလက်ရှိ အလှပြုပြင်ရေး အုပ်စုထဲမှာ... သူဌေးကလွဲရင် ငါ့ထက် ရာထူးကြီးတာ ဆိုလို့ အမှုဆောင် အရာရှိချုပ် (CEO) ရှယ်လီ (Xue Li) တစ်ယောက်နဲ့... နောက်ထပ် ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌ လုခ် (Luke) ပဲ ရှိတယ်... ဒါရိုက်တာ အိုက်ရှီ (Ai Xi) တို့လို လူတွေကျတော့ ငါနဲ့ ရာထူးတူတူပဲ ရှိသေးတယ်"

'ငါက သူဌေးရဲ့ ဆွေမျိုးသားချင်း မိတ်ဆွေသင်္ဂဟတွေ အားလုံးနီးပါးကို စုံစမ်းပြီး အလွတ်ကျက်ထားပြီးသား... မင်းက အဲ့ဒီအထဲမှာ မပါဘူး... ဥက္ကဋ္ဌ ရှယ်လီ နဲ့ ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌ လုခ် ဆိုရင်လည်း... တစ်ယောက်က အမေရိကန်၊ တစ်ယောက်က အီတလီ က လာတာ... သူတို့မှာ ဒီလို ဆွေမျိုးတွေ မရှိပါဘူး... ရှိရင်တောင်မှ ငါ့ကို ဒီလိုလေသံမျိုးနဲ့ လာပြောရဲမှာ မဟုတ်ဘူး...'

"မင်းက ဘယ်သူမို့လို့ ငါ့ကို ဒီလို လာပြောနေရတာလဲ"

ယဲ့ဖန်သည် သူပြောခဲ့သော အကြောင်းအရာများကို ဖာနန်ဒိုက လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဘဲ... သူ့အဆင့်အတန်း ကိုသာ စဉ်းစားနေကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။

"ဒါဆို ခင်ဗျား မျက်လုံးထဲမှာ... ခင်ဗျား မှားတာ၊ မှန်တာက အရေးမကြီးဘဲ... ခင်ဗျား ဘယ်သူနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရလဲ ဆိုတာကပဲ အရေးကြီးတယ်ပေါ့"

"အို... ဟုတ်တာပေါ့"

ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌ ဖာနန်ဒို သည် ဆေးတံကို ခါလိုက်၏။

"မင်းပြောတာ မှန်တယ်"

"အမှန်အမှား ဆိုတာ လုံးဝ အရေးမကြီးဘူး... အဓိကက ငါ ဘယ်သူနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရလဲ ဆိုတာပဲ"

"တကယ်လို့ မင်းက ငါ့သူဌေး ဖြစ်နေမယ် ဆိုရင်... ငါမှန်နေပြီး မင်းက ငါ့ကို မှားတယ်လို့ ပြောရင်တောင်မှ... ငါမှားတာပဲ ဖြစ်သွားမှာ... ဒါပေမဲ့ ဘာကောင်မှ မဟုတ်ဘူး ဆိုရင်တော့... ငါမှားနေရင်တောင်မှ မင်းမှာ ငါ့ကို လာပြီး လက်ညှိုးထိုး ဝေဖန်ခွင့် မရှိဘူး"

ယဲ့ဖန် သူ့ယုတ္တိဗေဒကို နောက်ဆုံးတော့ နားလည်သွား၏။

"ဒါဆို... ခုနက ခင်ဗျား လုပ်ခဲ့တာတွေက လုံးဝ မှားယွင်းတယ် ဆိုတာ ခင်ဗျား သိတာပေါ့"

"မင်းက ဘယ်သူလဲလို့ မေးနေတယ်လေ"

ဖာနန်ဒို မေးငေါ့ပြလိုက်၏။

"ငါ ပြောတာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မရှိဘူးလား"

"မင်းက အလှပြုပြင်ရေး အုပ်စု ပိုင်ရှင်ရဲ့ ဆွေမျိုး မဟုတ်ဘူး ဆိုရင်... ငါ့ရှေ့မှာ လာပြီး ဆရာကြီး ဂိုက်ဖမ်းမနေနဲ့... နားလည်လား"

"မဟုတ်ရင်... မေရို့ထျန်းချန် အုပ်စုက ဈေးကြီးပေး ငှားထားရတဲ့ လုံခြုံရေး အဖွဲ့ရဲ့ စွမ်းအားကို မင်း မြည်းစမ်းကြည့်ရလိမ့်မယ်"

ပြောပြောဆိုဆိုပင် သူသည် ကုမ္ပဏီ ကြိုဆိုရေး ကောင်တာ (Front Desk) ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး... လုံခြုံရေး အဖွဲ့ကို ခေါ်ခိုင်းရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်၌ ဓာတ်လှေကား ဘက်မှ ဆူညံသံများ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာ၏။

"မင်္ဂလာပါ... ဥက္ကဋ္ဌ ရှယ်လီ၊ ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌ လုခ်၊ ဒါရိုက်တာ အိုက်ရှီ"

"မင်္ဂလာပါ... ဥက္ကဋ္ဌ ရှယ်လီ၊ ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌ လုခ်၊ ဒါရိုက်တာ အိုက်ရှီ"

"မင်္ဂလာပါ..."

"..."

ဓာတ်လှေကား ရှေ့တွင် ဖြတ်သန်းသွားလာနေကြသော ဝန်ထမ်းများပင်လျှင် ခြေလှမ်းများ ရပ်တန့်သွားကြပြီး... အလိုအလျောက် လမ်းဖယ်ပေးလိုက်ကြ၏။ သူတို့အားလုံး လမ်းလယ်ခေါင်မှ ပုံရိပ် သုံးခုကို လေးစားသမှုဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ဖာနန်ဒို ထိုအခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လူအုပ်ကြီး ကြည့်နေသော ဘက်သို့ ချက်ချင်း လိုက်ကြည့်မိ၏။

ဥက္ကဋ္ဌ ရှယ်လီ၊ ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌ လုခ် နှင့် ဒါရိုက်တာ အိုက်ရှီ တို့သည် အလျင်စလို ဖြစ်နေကြပြီး... အလှပြုပြင်ရေး အုပ်စု၏ တံခါးပေါက်ဆီသို့ သုတ်ခြေတင် လျှောက်လှမ်းလာနေကြသည်။

လျှောက်လာရင်းနှင့် ဒါရိုက်တာ အိုက်ရှီ ၏ အကြည့်များသည် တံခါးပေါက် ဝန်းကျင်ကို လိုက်လံ ရှာဖွေနေပြီး... သူမ၏ ဖုန်းကို အမြန် ကောက်ကိုင်ကာ နံပါတ်တစ်ခုကို ခေါ်ဆိုနေ၏။

"ဘာဖြစ်တာလဲ"

ဖာနန်ဒို ကြောင်အသွား၏။

'ကော်ပိုရေးရှင်းကြီးရဲ့ ထိပ်တန်း အရာရှိကြီး သုံးယောက်လုံး... ဘာလို့ အခုလို အလောတကြီး ဆင်းလာကြတာလဲ'

'သူဌေးဆီက အရေးပေါ် အမိန့် တစ်ခုခု ရထားလို့များလား'

သူတို့ကို ဒီလို ဖြစ်သွားအောင် လုပ်နိုင်သည့် သူက... မေရို့ထျန်းချန် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အလှပြုပြင်ရေး အုပ်စု၏ ပိုင်ရှင် သူဌေးကလွဲလျှင် တခြားဘယ်သူ ရှိဦးမည်နည်း။

'ဒါပေမဲ့... ငါက ဘာလို့ ဒီမတိုင်ခင် ဘာသတင်းမှ မရလိုက်တာလဲ'

'ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ’