အခန်း (၁၇၅၂-၁၇၅၄)

အခန်း (၁၇၅၂) - ပိုက်ဆံမပေးရဘဲ ဒီလိုမြင်ကွင်းမျိုး ကြည့်ခွင့်ရှိလို့လား

~မီလီသည် နောက်ဆက်တွဲ ဖြစ်လာမည့် လုပ်ငန်းစဉ်ကို အလွန် စူးစမ်းချင်နေပြီး၊ အသေးစိတ် ကြည့်ရှုလိုစိတ် ပြင်းပြနေ၏။

သို့သော် အစ်ကို ဟာလန် ဖင်ကုန်းပေးလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်... လက်တစ်ဖက်က သူမ၏ မျက်လုံးများကို ချက်ချင်း လှမ်းအုပ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ဘာရှင်းပြချက်မှ မပေးဘဲ နားနှစ်ဖက်ကိုပါ ဆက်လက် ပိတ်ဆို့လိုက်ပြန်၏။

မီလီသည် ဆူညံသံအချို့နှင့် လူအချို့၏ ဆွေးနွေးသံများကို ဝိုးတဝါးသာ ကြားနေရတော့သည်။

"ဘုရားရေ..."

"ဒါက သိပ်ကို မျက်စိပသာဒ ဖြစ်စရာပဲဟ"

"ပြီးတော့... အစ်ကို ဟာလန်ရဲ့ နောက်လိုက်က ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ကျွမ်းကျင်နေရတာလဲ"

"အစ်ကို ဟာလန်ကို ထိန်းပေးရင်း... ဘောင်းဘီ ချွတ်ပေးလိုက်တဲ့ ပုံစံက တကယ့် ပရော်ဖက်ရှင်နယ် ဆန်လွန်းတယ်... သူက နဂိုကတည်းက ဂေးဖြစ်နေပြီး... ဒီနေ့ကို စောင့်နေခဲ့တာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်"

"ငါ့ရဲ့ ကမ္ဘာအမြင်တွေ ကျိုးပဲ့ကုန်ပြီ"

"ဒီနေ့ကစပြီး... ဒီလို ညီအစ်ကိုတွေကို ငါ ဘယ်တော့မှ တည့်တည့် ကြည့်ရဲတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဒါနဲ့ စကားမစပ်... ဒီနေ့ ငါ့ရဲ့ မူလ ရည်ရွယ်ချက်က ဘားမှာ လာပြီး အပျော်ရှာဖို့လေ... ဘာလို့ ဒီလို ဇာတ်လမ်းမျိုး လာမြင်နေရတာလဲ"

"ဒီလို မြင်ကွင်းမျိုးကို ပိုက်ဆံမပေးရဘဲ ကြည့်ခွင့် ရှိလို့လား"

"ငါ့ကို အပြင်ထွက်ခွင့် ပေးကြပါ... ဒါ မူကြိုကျောင်းကား မဟုတ်ဘူးဟ"

"ငါ အခုထိ ကြောင်နေတုန်းပဲ"

"..."

မီလီသည် ကြောင်အကောင် တစ်သောင်းလောက်က သူမ၏ နှလုံးသားကို ကုတ်ဖဲ့နေသကဲ့သို့ ယားယံနေ၏။ သူမ မျက်လုံးများကို ကျယ်ကျယ်ဖွင့်ပြီး အသေအချာ ကြည့်ရှုချင်လှသည်။

သို့သော် ခေါင်းကို လှည့်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်နှင့်... သူမ၏ မျက်လုံးများကို အုပ်ထားသော လက်ကြီးက သူမ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ချက်ချင်း သိရှိသွားသကဲ့သို့... ရုတ်တရက် အားပိုထည့်ပြီး ဖိချလိုက်သည်။ သူမ ခေါင်း လှုပ်၍ မရတော့ပေ။

နားတွေကိုလည်း ပိုပြီး တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ပိတ်ဆို့ထားလိုက်သေးသည်။

အသံတောင် မကြားရတော့ပေ။

ဒီလက်ကြီးရဲ့ ပိုင်ရှင်က ဘယ်သူလဲ ဆိုတာ မီလီ ကောင်းကောင်း သိနေသည်။ သူမ မနေနိုင်ဘဲ နှုတ်ခမ်းစူလိုက်မိ၏။

"ဦးကလည်း... အရမ်း တင်းကျပ်လွန်းတာ မဟုတ်ဘူးလား"

"တန်ဖိုးရှိတဲ့ လေ့လာရေး စာပေ တချို့ထဲမှာ... ဒီလို ဇာတ်ဝင်ခန်းမျိုးတွေ သမီး မြင်ဖူးပြီးသားပါ"

"အခုမှ လာပြီး မကြည့်ခိုင်းတာက ဘာထူးမှာလဲ"

ယဲ့ဖန် သူမကို ဂရုမစိုက်ပေ။

အစ်ကို ဟာလန်နှင့် သူ့နောက်လိုက်တို့ ကိစ္စပြီးသွားပြီး... မြင်ကွင်း ရှင်းလင်းသွားမှသာ သူမ၏ မျက်လုံးနှင့် နားများကို အုပ်ထားသော လက်များကို ဖယ်ရှားပေးလိုက်၏။

သူ ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင်... လက်ဖယ်လိုက်သည်နှင့် မီလီသည် ခေါင်းကို ချက်ချင်း ပြူထွက်ကြည့်လိုက်သည်။

သို့သော် အစ်ကို ဟာလန်နှင့် သူ့နောက်လိုက်တို့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသောအခါ... သူမ ချက်ချင်း စိတ်ဝင်စားမှု ပျောက်ဆုံးသွား၏။

သူမသည် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ကိုယ်ကို ပြန်မတ်လိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းစူလိုက်သည်။

"ပျင်းစရာကြီး"

"၁၈ နှစ် မပြည့်ခင်တုန်းကတော့ မိဘတွေက ဒါမျိုးတွေ ပေးမကြည့်ဘူး... အခု ၁၈ နှစ် ပြည့်သွားတော့လည်း ဦးက ပေးမကြည့်ပြန်ဘူး"

"၁၈ နှစ် ပြည့်တာ၊ မပြည့်တာက သိပ်အရေးမကြီးသလို ခံစားနေရတယ်"

ယဲ့ဖန် သူမကို တစ်ချက် စောင်းကြည့်လိုက်၏။

"မင်းပဲ တန်ဖိုးရှိတဲ့ လေ့လာရေး စာပေတွေ အများကြီး ဖတ်ဖူးတယ် ဆို"

မီလီ မျက်နှာ ရဲသွား၏။

"သမီးက နောက်တာပါ"

"သမီးက ငယ်ရွယ်နုနယ်ပြီး ဖြူစင်တဲ့ မိန်းကလေးပါ... ဘယ်လိုလုပ် အဲ့ဒါတွေ ကြည့်မှာလဲ"

"အစွန်းရောက် နှောင့်ယှက်သူ (Extreme Molester) တို့... အချိန်ရပ်တန့်သူ ရဲကောင်း (Time Stop Hero) တို့... မုဒိမ်းကောင် (RapeLay) တို့ ဆိုတာ ဘာတွေလဲတောင် သမီး မသိပါဘူး"

"ဟိုက်... ဒီကောင်မလေး... တော်တော်လေး သိနေပါလား"

ယဲ့ဖန် အံ့သြသွား၏။

"မင်း တော်တော်များများ လေ့လာထားပုံ ရတယ်"

"ပါရဂူ အသုံးအနှုန်းတွေချည်း ပြောနေတာပဲ"

"ဦးကလည်း... ၁၈ နှစ်သမီး အလှပဂေးလေး တစ်ယောက်ကို အဲ့ဒီလို ပြောတာ လွန်လွန်းမနေဘူးလား"

မီလီသည် ယဲ့ဖန်ကို ဖွဖွလေး ထိုးလိုက်၏။

ယဲ့ဖန် ပြန်မပြောနိုင်ခင်မှာပင်... သူမ၏ မျက်နှာထား နူးညံ့သွားသည်။

"ဒါပေမဲ့... ဦးက သမီး သဘောကျတဲ့သူ ဖြစ်နေလို့... သမီး ဗွေမယူတော့ပါဘူး"

"ပြီးတော့... ဦးက သမီးကို ထပ်ပြီး ကယ်တင်လိုက်ပြန်ပြီ"

"ကယ်တင်လိုက်တယ် ဟုတ်လား"

ယဲ့ဖန် ချက်ချင်း နားမလည်လိုက်ပေ။

မီလီ ချောင်းအနည်းငယ် ဟန့်လိုက်၏။

"ခုနက တက်တူးနဲ့ လူက ပြောတယ်လေ... သူတို့ အစ်ကို ဟာလန် ကိုယ်စား သမီးကို အတူတူ သောက်ဖို့ လာခေါ်တာပါလို့"

"ဦးသာ မရှိရင်... အစ်ကို ဟာလန်လို တိရစ္ဆာန်ကောင်တွေရဲ့ လက်ထဲမှာ သမီး ဘယ်လို အဓမ္မပြုကျင့်ခံရမလဲ ဆိုတာ ဘယ်သူ သိမှာလဲ"

"အော်... ဒါကို ပြောတာလား"

ယဲ့ဖန် သဘောပေါက်သွား၏။

"ကိစ္စ သေးသေးလေးပါ"

ခုနက တက်တူးနှင့် လူက သေချင်လို့ လုပ်နေသည်လေ။ ဘေးနားမှာ ရှိနေတာ မီလီ မဟုတ်ဘဲ တခြား မိန်းကလေး တစ်ယောက် ဆိုလျှင်တောင်မှ... သူ ဝင်မပါဘဲ နေနိုင်မှာ မဟုတ်ပေ။

ပြီးတော့ တက်တူးနှင့် လူ၏ အပြုအမူနှင့် စကားလုံးတွေက သေချင်စဖွယ် ကောင်းလွန်းနေ၍... သူ မီလီအတွက် လာခဲ့တာ ဆိုတာကိုတောင် မေ့သွားမတတ် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

မီလီကမူ ရှက်သွေးဖြာနေသော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဦး... ဦးတို့ တရုတ်လူမျိုးတွေက ကျေးဇူးတရားကို အရမ်း အလေးထားတယ်လို့ ကြားဖူးတယ်... ကျေးဇူးဆပ်ဖို့ နည်းလမ်း မရှိရင်... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပုံအပ်ပြီး ဆပ်ရတယ် ဆို"

"သမီး မိဘတွေကို သူငယ်ချင်း အိမ်မှာ အိပ်မယ်... ဒီည အိမ်မပြန်တော့ဘူးလို့ ကြိုပြောထားလိုက်မယ်"

"အဲ့ဒီအချိန်ကျရင်... သမီး အရင်က ဖတ်ဖူးတဲ့ လေ့လာရေး စာပေတွေထဲက အကြောင်းအရာ တချို့ကို ဦးနဲ့အတူ ဖြည်းဖြည်းချင်း မျှဝေပြီး... လက်တွေ့ အသုံးချကြည့်ကြတာပေါ့"

"မင်း ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ"

ယဲ့ဖန် မနေနိုင်ဘဲ ချောင်းဟန့်လိုက်မိ၏။

ဟော်မုန်းတွေ ပေါက်ကွဲနေသည်ြ ဒီလို နေရာမျိုးမှာ... ဒီလို စကားတွေ လာပြောနေတာက နောက်စရာ မဟုတ်ပေ။

တိုက်ပွဲပေါင်း ရာချီ ဖြတ်သန်းဖူးသော ဝါရင့် စစ်သည်တော်တွေတောင်မှ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထိန်းချုပ်ဖို့ မလွယ်ပေ။

မီလီကမူ အလွန် ကျွမ်းကျင်နေပုံ ရ၏။ သူမသည် ယဲ့ဖန်၏ လက်ကို တိတ်တဆိတ် ဆွဲကိုင်လိုက်ပြီး... ခေါင်းကို ရှက်ရွံ့စွာ ငုံ့လျက် ယဲ့ဖန်အင်္ကျီစကို ဆွဲလိုက်သည်။

"ဦး သဘောပေါက်ပါတယ်"

"ဒီည သမီး အိမ်ပြန်စရာ မလိုဘူး"

မြှူဆွယ်နေသော မီးရောင်များအောက်တွင်... အဝတ်အစား အားလုံး ချွတ်ထားသော အကမယ်များက ဟန်ပန်အမျိုးမျိုးဖြင့် ကခုန်နေကြသည်။ အဒရီနယ်လင်း (Adrenaline) များ မြင့်တက်စေသော ဂီတသံများနှင့် မီးရောင်များလည်း ရှိနေသည်။ ရမ္မက်ဆန္ဒများ၏ ပရဒိသုဘုံ ဟု ခေါ်ဆိုထိုက်သော နေရာပင်။

ဘေးနားတွင်လည်း... ဖြူစင်ပြီး ဆွဲဆောင်မှု ရှိသော အလှပဂေးလေး တစ်ဦး ရှိနေသည်။

မီလီ၏ ကိုယ်ဟန်အနေအထားက ဒီမြင်ကွင်းထဲမှာ ပေါ်လာသည့် အခါ... ယဲ့ဖန်၏ အသက်ရှူသံ နှစ်ချက်လောက် နှေးကွေးသွားသည်ဟု ပြောရမည်။

ထိုအခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မီလီလည်း သတိပြုမိသွားပုံ ရ၏။ အနည်းငယ် ရဲနေသော သူမ၏ မျက်နှာလေးသည် ရုတ်တရက် မော့ကြည့်လာပြီး ယဲ့ဖန်နှင့် အကြည့်ချင်း ဆုံလိုက်သည်။

ထို့နောက် ယဲ့ဖန်ကို ခဏတာ စိုက်ကြည့်ပြီးမှ... သူမသည် မျက်လုံးများကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ၊ မျှော်လင့်စွာ မှိတ်လိုက်၏။ နှုတ်ခမ်းလေးများကို အနည်းငယ် ဟလိုက်ပြီး... ယဲ့ဖန်၏ နှုတ်ခမ်းများဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ တိုးကပ်လာလေတော့သည်။

ယဲ့ဖန်သည် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းမှ လတ်ဆတ်သော စတော်ဘယ်ရီ ရနံ့၊ သူမ၏ အသက်ရှူသံထဲမှ သင်းပျံ့သော ပူစီနံ ရနံ့နှင့် ဆယ်ကျော်သက် မိန်းကလေး တစ်ဦး၏ ထူးခြားသော ကိုယ်သင်းရနံ့တို့ကို ရရှိလိုက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။

သို့သော် ထိုအချိန်၌ ညကလပ် အတွင်းမှ ဂီတသံ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားလေတော့သည်။

မျက်စိပသာဒ ဖြစ်စေသော စင်မြင့်များပေါ်တွင် ကခုန်နေကြသော အကမယ်များပင်လျှင်... ကခုန်နေတာကို ရပ်လိုက်ကြပြီး၊ ဘက်တစ်ခုတည်းသို့ ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်ကြ၏။

ယဲ့ဖန် ချက်ချင်း တုန်လှုပ်သွားပြီး၊ သာယာမှု ကမ္ဘာမှ လွတ်မြောက်သွားလေတော့သည်။

မီလီ၏ နှုတ်ခမ်းများ သူ့ကို နမ်းရှိုက်ရန် တစ်စင်တီမီတာ အလိုတွင်... သူ နောက်သို့ အချိန်မီ ဆုတ်လိုက်နိုင်ခဲ့၏။

သူ့အကြည့်များသည်လည်း အကမယ်များ စုပြုံကြည့်နေသော ဘက်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ထိုနေရာတွင်... လူအုပ်ကြီးသည် သဘာဝကျကျ လမ်းဖယ်ပေးလိုက်ကြပြီး၊ ကျဉ်းကျပ်နေသော နေရာ၌ လမ်းကျယ်ကြီး တစ်ခု ပွင့်သွား၏။

ထိုလမ်းမ၏ အလယ်တွင်... လူတိုင်းနီးပါး၏ အာရုံစိုက်မှုနှင့် အကမယ်များ၏ အကြည့်များကို ဖမ်းစားထားသော ဗဟိုချက်မ တစ်ခု ရှိနေသည်။

တူဇီဒို (Tuxedo) ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားပြီး၊ အတော်လေး ဂုဏ်သရေ ရှိပုံရသော ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့် လူငယ်တစ်ဦးသည်... သက်တော်စောင့် အချို့ ခြံရံလျက် လျှောက်လှမ်းလာ၏။ သူသည် လူအုပ်ထဲမှ သူ့ကို နှုတ်ဆက်ကြသူ အချို့ကို ပြုံးပြပြီး ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

သူ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်... ညကလပ် အတွင်းမှ စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ရာ အသံတစ်ခု လျင်မြန်စွာ ထွက်ပေါ်လာ၏။

"ဒီည စားသောက်ပွဲအတွက် ကုန်ကျစရိတ် အားလုံးကို... သခင်လေး အာဂျိုင်း ဟန်ဆန် (Young Master Argyll Hanson) က ရှင်းပေးပါလိမ့်မယ်"

"အော်လိုက်ကြစမ်းပါ"

"သခင်လေး အာဂျိုင်း ဟန်ဆန် ကို ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ပြောကြရအောင်... သူ့အတွက် ဂုဏ်ပြုလိုက်ကြရအောင်"

မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံး ပေါက်ကွဲသွားသကဲ့သို့... မရေမတွက်နိုင်သော အော်ဟစ် အားပေးသံများ ထွက်ပေါ်လာလေတော့သည်။

ယဲ့ဖန် ဘေးနားမှ မီလီ တစ်ယောက်သာ... မျက်လုံးများထဲတွင် မကျေနပ်မှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ပေါက်လာပြီး၊ ပါးလေးများကို ဖောင်းကာ ဒေါသထွက်နေရှာ၏။

အခန်း (၁၇၅၃) - ဒီအခြေအနေထိ ရောက်နေမှတော့...

~"ဒီလူက လွန်လွန်းမနေဘူးလား... ဘာလို့ သူ ပွဲထွက်လာတိုင်း အဲ့လောက်ကြီး ပုံကြီးချဲ့နေရတာလဲ"

"ပြီးတော့ အချိန်ကောင်းကိုလည်း ရွေးမတတ်ဘူး"

"ငါ ဒီလို ဇာတ်လမ်းမျိုး ဖန်တီးဖို့ မနည်း ကြိုးစားထားရတာ... စိတ်ခံစားမှု လမ်းကြောင်း ခင်းပေးထားတာ... အခုမှ ဖြစ်တော့မယ့်ဟာကို..."

"..."

မီလီ တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်၏။

ယဲ့ဖန်၏ အကြည့်က အာဂျိုင်း ဟန်ဆန် အပေါ်တွင် ရောက်နေသဖြင့် သူမပြောသည်ကို သေချာ သတိမထားမိပေ။ "ဖြစ်တော့မယ့်ဟာကို" ဟူသော စကားလုံးကို ဝိုးတဝါး ကြားလိုက်ရသဖြင့် ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်၏။

"...ဖြစ်တော့မယ့်ဟာကို... ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"

မီလီသည် အာဂျိုင်း ဟန်ဆန် ကို မျက်စောင်းထိုးလိုက်ပြီး၊ ယဲ့ဖန်ကို ခေါင်းခါပြလိုက်၏။

"ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး"

"သမီး ဆိုလိုတာက... အခြေအနေက ဒီအဆင့်ထိ ရောက်နေပြီ ဆိုတော့... ဟို ကြွားလုံးထုတ်တဲ့ ကောင်ကို ဂရုမစိုက်ကြရအောင်"

"သမီး ဦးကို အရင် နမ်းလိုက်မယ်"

စကားဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်... သူမသည် ယဲ့ဖန်၏ ခေါင်းကို ဆွဲယူလိုက်ပြီး အားပါပါ နမ်းရှိုက်လိုက်၏။

ယဲ့ဖန်သည် သူ၏ နှုတ်ခမ်းနှင့် သွားများ ပြင်းထန်စွာ တိုက်မိသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ထို့နောက် မီလီ၏ မျက်နှာလေး တင်းမာသွားပြီး၊ သူ့ခေါင်းကို ပိုမို တင်းကျပ်စွာ ဖက်တွယ်ကာ စတင် တိုက်ခိုက်လေတော့သည်။

သူမက လူသစ် စစ်စစ်လေးပဲ။

နှုတ်ခမ်းချင်း နမ်းတာလေး တစ်ခုတည်းနဲ့တင်... ရန်ဖြစ်နေသလို ဖြစ်နေသည်။

ပြီးတော့ သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုတွေက အရမ်း ကြမ်းတမ်းနေသည်။

သာမန် မျက်စိနှင့်၊ ကြည့်လိုက်လျှင်တောင်... ရိုးသားပြီး ချစ်စရာ ကောင်းနေတယ် ဆိုတာ မြင်သာတယ်။

နမ်းပြီးနောက် သူမ၏ လက်များ လှုပ်ရှားရန် ကြိုးစားနေသေးသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သောအခါ... ယဲ့ဖန်သည် သူမ၏ လက်ဖမိုးကို ဖွဖွလေး ပုတ်လိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းချင်း ခွာလိုက်၏။

"တော်လောက်ပါပြီ"

"နှုတ်နဲ့ အမြတ်ထုတ်တာက ထားလိုက်ပါတော့... ကိုယ်ထိလက်ရောက် အမြတ်ထုတ်တာကတော့ နည်းနည်း များလွန်းမနေဘူးလား"

မီလီ မျက်နှာ ရဲသွားပြီး သူ့လက်မောင်းကို ပျော်ရွှင်စွာ ဖက်ထားလိုက်၏။

"ဂရုမစိုက်ပါဘူး... ဦးက သမီးရဲ့ ပထမဆုံး အနမ်းကို ယူသွားပြီလေ... ဒီနေ့ကစပြီး ဦးက သမီးအပိုင် ဖြစ်သွားပြီ"

"ပြီးတော့... သမီးကို ဦးက အခုလေးတင် ကယ်တင်ခဲ့တာလေ... သမီး ဦးကို အကြွေးတင်နေတာ"

"ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ်... ဒီအဆင့်ကိုတော့ ကျော်ဖြတ်ရမှာပဲလေ"

ယဲ့ဖန် သူမကို မေးခွန်းထုတ်လိုသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။

"မင်းတို့ အနောက်တိုင်းသားတွေနဲ့ အနောက်တိုင်း ယဉ်ကျေးမှုက ဒီလိုကိစ္စတွေကို တန်ဖိုးမထားဘူး မဟုတ်လား"

"ပြီးတော့ ငါ မှတ်မိတာ မမှားဘူး ဆိုရင်... အနောက်တိုင်းက လူတော်တော်များများက ငါတို့ တရုတ် ယဉ်ကျေးမှု၊ အစဉ်အလာတွေကို ခေတ်နောက်ပြန်ဆွဲတဲ့ အရာတွေ၊ အမျိုးသမီးတွေကို ဖိနှိပ်တဲ့ အရာတွေ အဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြတာလေ"

"မင်းက အမျိုးသမီးထုထဲကနေ အပယ်ခံရမှာ မကြောက်ဘူးလား"

"လူရိုင်းတွေဆီက ပညာသင်ပြီး လူရိုင်းတွေကို ပြန်ထိန်းချုပ်ရမှာပေါ့"

မီလီက တရုတ်ဆန်ဆန် စကားပုံ တစ်ခုကိုပင် သုံးလိုက်၏။

"သမီးက လက်ခံနိုင်ရင် ပြီးတာပါပဲ... သူတို့ကို ဘယ်သူ ဂရုစိုက်နေမှာလဲ"

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... သမီး ဆိုလိုတာက အဲ့ဒါပဲ... သမီး တစ်သက်လုံးအတွက် ဦးကို ရွေးချယ်လိုက်ပြီ"

ယဲ့ဖန် သူမ၏ မျက်နှာထားကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ ဘာပဲ ဆက်ပြောပြော အသုံးဝင်မည် မဟုတ်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့်... ဒီအကြောင်း ဆက်မဆွေးနွေးတော့ဘဲ စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်၏။

"ဟို အာဂျိုင်း ဟန်ဆန် ရဲ့ အခြေအနေက ဘယ်လိုလဲ"

"ဘာလို့ ဒီညကလပ်ထဲက အကမယ်တွေ၊ အစီအစဉ် တင်ဆက်သူတွေ၊ ဧည့်သည်တွေ အားလုံးက သူ့ကို အရမ်း သိနေကြသလို၊ အရမ်း လေးစားနေကြသလို ခံစားနေရတာလဲ"

"သူက အရမ်း နာမည်ကြီးတာလား"

"နာမည်ကြီးရမှာပေါ့"

မီလီသည် အာဂျိုင်း ဟန်ဆန် ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး၊ တစုံတရာ ကြားသိလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသဖြင့်... နှုတ်ခမ်း စူလိုက်၏။

"ဒါ ဖော့ခ်စီးတီးရဲ့ သခင်လေး သုံးယောက် (Three Young Masters of Fog City) ထဲက တစ်ယောက်လေ"

"ပြီးတော့... ဖော့ခ်စီးတီး သခင်လေး သုံးယောက်ထဲမှာ အတော်လေး လှုပ်ရှားတက်ကြွတဲ့ နှစ်ယောက်ထဲက တစ်ယောက်ပေါ့"

"လူတိုင်းက သူ့အကြောင်း ဒဏ္ဍာရီတွေ အများကြီး ကြားဖူးကြတယ်... ပြီးတော့ သူနဲ့ အကြိမ်ကြိမ် ထိတွေ့ဖူးကြတယ်... ဒါကြောင့် ရင်းနှီးနေကြတာ သဘာဝပါပဲ"

ယဲ့ဖန်သည်လည်း အာဂျိုင်း ဟန်ဆန် က သူ့ဘေးနားမှ လူနှင့် တစ်စုံတစ်ရာ အတည်ပြုနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး... သူတို့ဘက်ကို မကြာခဏ လှမ်းကြည့်နေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်၏။ ယဲ့ဖန် ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။

"သူ့နောက်ခံက ဘာလဲ"

"ပြီးတော့... ဖော့ခ်စီးတီးရဲ့ သခင်လေး သုံးယောက် ဆိုတာက ဘာလဲ"

"သူ့နောက်ခံက သူ့မိသားစု နာမည်ပါပဲ... မြို့စား အာဂျိုင်း ( မြို့စား အာဂျိုင်း ) (Duke Argyll) ရဲ့ မိသားစုပေါ့"

မီလီ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖြေလိုက်၏။

"သူက အာဂျိုင်း မိသားစုရဲ့ အကြီးဆုံး သခင်လေးလေ... အာဂျိုင်း မိသားစုရဲ့ အနာဂတ် ဆက်ခံသူ"

"ဒီလူက မိတ်ဆွေဖွဲ့ရတာ ကြိုက်တယ်... ပြီးတော့ လူကဲခတ် အရမ်း ညံ့တယ်... ဒါပေမဲ့ ဖော့ခ်စီးတီးရဲ့ ထိပ်တန်း အသိုင်းအဝိုင်းမှာတော့ သူ့ရဲ့ လူချစ်လူခင် ပေါများမှုနဲ့ ဂုဏ်သတင်းက တော်တော်လေး ကောင်းတယ်"

"ပြီးတော့ ဒီလူက သာမန် ပြည်သူတွေနဲ့လည်း ရင်းရင်းနှီးနှီး နေတတ်တယ်... ရက်လည်း ရက်ရောတယ်... ဒါကြောင့် ပြည်သူတွေကြားမှာ နာမည်ကောင်း ရထားပြီး... ဖော့ခ်စီးတီးက ညကလပ်တွေမှာလည်း တော်တော်လေး ရေပန်းစားတာပေါ့"

ယဲ့ဖန် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

မြို့စား မိသားစုရဲ့ ဆက်ခံသူ ဆိုမှတော့... ဖော့ခ်စီးတီးရဲ့ သခင်လေး သုံးယောက် စာရင်းဝင်ဖို့ အရည်အချင်း ပြည့်မီတာ အမှန်ပါပဲ။

အသေးစိတ် ပြောရရင်... ဒီလူရဲ့ နောက်ခံက ဝုဖ်ဂန်း ထက်တောင် ပိုမြင့်မားနေသေး၏။

"ဖော့ခ်စီးတီးရဲ့ သခင်လေး သုံးယောက် ဆိုတာကရော... အတိအကျ ဘယ်လို အခြေအနေလဲ"

"နောက်ဆုံး သခင်လေးက ဘယ်သူလဲ"

သူ မေးလိုက်၏။

မီလီ တုံ့ဆိုင်းခြင်း မရှိဘဲ... ဇာတ်လမ်းကို ကောင်းကောင်း သိနေသကဲ့သို့ ပြောပြသည်။

"ဖော့ခ်စီးတီးရဲ့ သခင်လေး သုံးယောက် ဆိုတာ... မူလကတော့ အားနေတဲ့ လူတချို့က ဖော့ခ်စီးတီးရဲ့ ထိပ်တန်း သခင်လေးတွေကို အဆင့်သတ်မှတ်ဖို့ တိတ်တဆိတ် ဖန်တီးခဲ့ကြတာပါ"

"နောက်ပိုင်းကျတော့ ဘာအကြောင်းကြောင့်လဲ မသိဘူး... ပိုပြီး ပျံ့နှံ့လာတယ်... တဖြည်းဖြည်းနဲ့ အခုလို ဖြစ်လာတာပေါ့"

"ဖော့ခ်စီးတီးရဲ့ သခင်လေး သုံးယောက် ဆိုတာ... အနာဂတ် ဖော့ခ်စီးတီးမှာ အလားအလာ အရှိဆုံး သခင်လေး သုံးယောက်လို့ သတ်မှတ်ထားကြတယ်"

"..."

"ဖဲရိုးဘီ ပြိုင်ကွင်းမှာ တွေ့ခဲ့တဲ့ စိတ်ပျက်စရာကောင်းတဲ့ ဝုဖ်ဂန်း ကို ဦး သိပြီးသားလေ... အာဂျိုင်း ဟန်ဆန် ကိုလည်း အခု မြင်ပြီးပြီ... သူကလည်း နည်းနည်း စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းတယ်"

"တတိယမြောက် တစ်ယောက်ကတော့... ပိုပြီး ဆန်းကြယ်တယ်"

"တက္ကသိုလ် ဘွဲ့ရပြီးကတည်းက... လူထုရှေ့မှာ သူ့မျက်နှာကို ထုတ်ပြခဲတယ်... သရဲတစ္ဆေ တစ်ကောင်လိုပဲ"

"ဒါပေမဲ့... ဖော့ခ်စီးတီး အထက်တန်းလွှာ အသိုင်းအဝိုင်းမှာ အပြောအများဆုံးကလည်း အဲ့ဒီလူပဲ"

ယဲ့ဖန်သည် သူမ၏ မိတ်ဆက်စကားများကို နားထောင်ရင်း... ဖော့ခ်စီးတီးမှာ ထိုသို့ ပါရမီရှင်မျိုး ရှိနေသည် ဆိုတာ သိလိုက်ရ၏။

အလွန်အမင်း ချောမောခန့်ညားရုံသာမက... အရပ်ရှည်ပြီး ထွားကြိုင်းသန်မာသည့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဦးနှောက်ဉာဏ်ရည်ကလည်း သာမန်လူများထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်ထက်မြက်၏။

အသက် ၁၂ နှစ်အရွယ်တွင်... တက္ကသိုလ် စတက်ခဲ့ပြီး၊ အောက်စ်ဖို့ဒ် တက္ကသိုလ် စီးပွားရေး ကျောင်းသို့ တက်ရောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

တစ်နှစ်ကျော်လေး အတွင်းမှာပင် အောက်စ်ဖို့ဒ် တက္ကသိုလ် သိုင်းကလပ်၏ နံပါတ်တစ် ဖြစ်လာခဲ့၏။ သိုင်းကလပ် နည်းပြဆရာ ကိုယ်တိုင်ပင် အရှုံးပေးခဲ့ရသည်ဟု ဆိုကြသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် တစ်ပိုင်းတစ်စ ပရော်ဖက်ရှင်နယ် ကားမောင်းသမား တစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့ပြီး... ဖော့ခ်စီးတီးတွင် ကျင်းပသော ကားပြိုင်ပွဲ တစ်ခုတွင် အားလုံးကို ကျော်ဖြတ်ကာ ချန်ပီယံဆု ရရှိခဲ့ဖူးသည်။ ဆေးပညာ နယ်ပယ်တွင်လည်း ကြီးမားသော အောင်မြင်မှုများ ရရှိခဲ့သည်ဟု သတင်းကြီး၏။ အောက်စ်ဖို့ဒ် တက္ကသိုလ် ဆေးကျောင်းမှ နာမည်ကြီး ပါမောက္ခကြီးများ ကိုယ်တိုင်ပင် သူ့ကို ချီးကျူးခဲ့ကြသည်။

သူ့ဘဝက စနစ် တစ်ခုနှင့် ချိတ်ဆက်ထားသလိုမျိုးပင်။

"ဒီလူက အမြဲတမ်း တော်တော်လေး လွတ်လပ်ပြီး မောက်မာတယ်... သူ့စိတ်ကြိုက် လုပ်တတ်ပြီး သာမန်လူတွေနဲ့ ဆက်ဆံရတာကို မကြိုက်ဘူး"

"အောက်စ်ဖို့ဒ် တက္ကသိုလ်က ဘွဲ့ရပြီး... ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု နယ်ပယ်မှာ အောင်မြင်မှုတွေ ရပြီးကတည်းက... သူ ဘာလုပ်နေလဲ ဆိုတာ မသိရတော့ဘူး"

"တစ်ခါတလေကျမှ သူ့အကြောင်း ဒဏ္ဍာရီတချို့ ကြားရတတ်တယ်"

"တချို့က ပြောကြတယ်... သူက အရမ်း ဉာဏ်ကောင်းလွန်းလို့ သူ့စိတ်က နည်းနည်း ဖောက်ပြန်နေတယ်တဲ့... တချို့က ပြောကြတယ်... သူက ရုပ်ဖျက်ပြီး လူတွေကို ကစားရတာ နှစ်သက်တယ်တဲ့... တချို့က ပြောကြတယ်... သူက စီးပွားရေးလောကမှာ ဒဏ္ဍာရီသစ်တွေ ဖန်တီးနေတယ်တဲ့... အတိုချုပ် ပြောရရင် ကောလာဟလတွေ အစုံပါပဲ"

မီလီသည် ထိုလူအကြောင်း ပြောသောအခါ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေပုံရပြီး၊ ဘယ်လို ကောက်ချက်ချရမလဲ မသိ ဖြစ်နေရှာ၏။

ယဲ့ဖန်သည် ထိုအခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဆက်မမေးတော့ပေ။ အဓိက မေးခွန်းအချို့ကို မှတ်သားထားလိုက်ပြီး စကားစဖြတ်ကာ... ဝန်ထမ်းများကို ဟင်းပွဲလာချပေးရန် တိုက်တွန်းလိုက်၏။

သို့သော် မထင်မှတ်ထားစွာပင်... ထိုအချိန်၌ အာဂျိုင်း ဟန်ဆန် သည် ရုတ်တရက် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး၊ သူ့လူများနှင့်အတူ လျှောက်လှမ်းလာလေတော့သည်။

အခန်း (၁၇၅၄) - နှစ်သက်မှု ရမှတ် -၁၀

~အာဂျိုင်း ဟန်ဆန် နှင့် သူ့လူများ လျှောက်လာသည်ကို ညကလပ် အတွင်းမှ မရေမတွက်နိုင်သော ဧည့်သည်များ ဝိုင်းကြည့်နေကြ၏။

"ဒီလူ ဘာလုပ်မလို့လဲ"

"ဘာလို့ လူအများကြီး ရှေ့မှာ ဒီဘက်ကို လျှောက်လာရတာလဲ"

မီလီ မနေနိုင်ဘဲ တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်၏။

ယဲ့ဖန်လည်း အခြေအနေကို အမြန် သုံးသပ်ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် အာဂျိုင်း ဟန်ဆန် သည် အနားသို့ ရောက်ရှိလာပြီး၊ အပြုံးဖြင့် လက်ကမ်းပေးလိုက်၏။

"မင်္ဂလာပါ... မိတ်ဆက်ပေးပါရစေ... ကျွန်တော့် နာမည် အာဂျိုင်း ဟန်ဆန် ပါ"

"ကျွန်တော်က စွမ်းရည်ရှိတဲ့ လူတွေနဲ့ မိတ်ဖွဲ့ရတာ နှစ်သက်ပါတယ်"

"ကြားတာတော့... ခင်ဗျားက အစ်ကို ဟာလန်ရဲ့ ပစ်မှတ်ထားခြင်း ခံရတဲ့ အလှပဂေးလေး တစ်ယောက်ကို ကယ်တင်ခဲ့တယ် ဆို... ပြီးတော့ အစ်ကို ဟာလန်ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သား တစ်ယောက်ရဲ့ လက်သီးကိုတောင် ချေမွပစ်လိုက်တယ် ဆို"

ယဲ့ဖန် အတွေးစကို ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီး သူ့လက်ကို ပြန်လည် ဆုပ်ကိုင်လိုက်၏။

"ကျွန်တော်က ယဲ့ဖန် ပါ"

"ယဲ့ဖန်... တရုတ်လူမျိုးလား"

အာဂျိုင်း ဟန်ဆန် ပြုံးနေဆဲပင်။

သို့သော် ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ရာကို သတိရသွားသကဲ့သို့ သူ၏ အပြုံးသည် ခဏတာ ရပ်တန့်သွားပြီး... မျက်နှာထား ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွား၏။

"ခင်ဗျားက အန်းကျူပရင့်စ် ကို သိလား"

ယဲ့ဖန်သည် သူ့သဘောထား ဘာကြောင့် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွား၏။ ချက်ချင်း ပြန်မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ပရင့်စ် ကို သိတာ ဘာပြဿနာ ရှိလို့လဲ"

"ပြဿနာ မရှိပါဘူး"

အာဂျိုင်း ဟန်ဆန်၏ မျက်နှာထားတွင် ရန်လိုမှုများ ပေါ်ပေါက်လာပြီး၊ ယဲ့ဖန်၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားရာမှ ရုတ်တရက် ဆွဲခွာလိုက်၏။

"ကျွန်တော် ခင်ဗျားနဲ့ မိတ်မဖွဲ့ချင်တော့ဘူးလို့ ရုတ်တရက် ခံစားမိသွားလို့ပါ"

စကားဆုံးသည်နှင့် တပြိုင်နက်... သူသည် ဘာမှ ရှင်းပြခြင်း၊ စကားဆက်ပြောခြင်း မပြုတော့ပေ။ နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ပြီး သူ့လူများနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။

"ဘာဖြစ်သွားတာလဲ"

ယဲ့ဖန် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွား၏။

ရုတ်တရက်ကြီး မိတ်မဖွဲ့ချင်တော့ဘူး ဆိုတာ ဘာစကားလဲ။

ပရင့်စ် ကို သိတာ ဘာမှားလို့လဲ။

ဒီလူက ပရင့်စ် နဲ့ မတည့်ဘူးလား။

သို့သော် ယဲ့ဖန် ဘေးနားမှ မီလီ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကောက်ကျစ်သော အရိပ်အယောင် တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွား၏။ ခဏကြာမှ သူမသည် ထိုအရိပ်အယောင်ကို ဖုံးကွယ်နိုင်ခဲ့သည်။

"ဦး... သမီး ဦးကို ပြောပြဖို့ မေ့သွားတာ တစ်ခု ရှိတယ်"

"အာဂျိုင်း ဟန်ဆန် က အန်းကျူပရင့်စ် ကို သဘောကျနေတာ ကြာပြီ... အမြဲတမ်း လိုက်ပိုးပန်းနေတာလေ"

"ဒါပေမဲ့ အန်းကျူပရင့်စ် က သူ့ကို အကြိမ်ကြိမ် ငြင်းခဲ့တာ"

ယဲ့ဖန်သည် ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ တစ်စုံတစ်ရာကို ရိပ်မိလိုက်ပြီး မီလီဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်၏။

"သူက ပရင့်စ် ကို ကြိုက်နေတဲ့သူပေါ့"

မီလီ လေးလေးနက်နက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး၊ မျက်နှာထားမှာ အပြစ်ကင်းစင်နေ၏။

"ဦး... ဦးနဲ့ မမလေး အန်းကျူပရင့်စ် တို့က အရမ်း ရင်းနှီးတာလား"

"ရင်းနှီးရုံတင် မကဘူး... ဒီနေ့ နေ့လယ်ကတောင် သူက သူ့အဖေနဲ့ တွေ့ဖို့ ငါ့ကို ခေါ်သွားသေးတယ်"

ယဲ့ဖန် ဘာဖြစ်နေလဲ ဆိုတာ ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွား၏။

ဒီနေ့ ဂေါ်ဒွန် ဂေါက်ကလပ် က ထွက်လာတုန်းက... အန်းကျူပရင့်စ် က သူ့ကို လူသိရှင်ကြား လိုက်ပို့ပေးခဲ့သည်လေ။ ပြီးတော့ လူတွေ အများကြီး မြင်ခဲ့ကြသည်။ သူနှင့် ပရင့်စ် ကြားက ကောလာဟလတွေက ဖော့ခ်စီးတီး အထက်တန်းလွှာ အသိုင်းအဝိုင်းမှာ ဟိုးလေးတကျော်နေလောက်ပြီ ဖြစ်၏။

အာဂျိုင်း ဟန်ဆန် က အာဂျိုင်း မိသားစုရဲ့ ဆက်ခံသူ၊ ပြီးတော့ ဖော့ခ်စီးတီးရဲ့ သခင်လေး သုံးယောက်ထဲက တစ်ယောက် ဆိုတော့... သူလည်း ဒီသတင်း ကြားမှာ သေချာတယ်။

ဒါကြောင့် ဒီကောင်က... ငါ့ကို သူ့အချစ်ပြိုင်ဘက်လို့ သတ်မှတ်ပြီး ရန်သူလို ဆက်ဆံသွားတာကိုး။

...

ယဲ့ဖန်၏ ဦးနှောက် လျင်မြန်စွာ အလုပ်လုပ်သွား၏။

ထို့နောက် ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ရာကို တွေးမိလိုက်သကဲ့သို့... သူ မီလီကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် မီလီသည် တိတ်တဆိတ် ပျော်ရွှင်နေ၏။

ယဲ့ဖန်က အဲ့ဒီလို စိုက်ကြည့်လိုက်တော့... သူမသည် ဆန်ခိုးစားရင်း မိသွားသော ကြွက်မလေး တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး... အပြစ်ရှိသော မျက်နှာထား ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

"ဦး... ဘာလို့ သမီးကို အဲ့လိုကြီး ရုတ်တရက် စိုက်ကြည့်နေတာလဲ"

ယဲ့ဖန် သူ့ထင်ကြေးကို ပိုမို သေချာသွား၏။ သူ မီလီ အနားသို့ တိုးကပ်သွားလိုက်သည်။

"အမှန်အတိုင်း ပြောစမ်း... ဒီမတိုင်ခင်က ကောလာဟလ တချို့ကို မင်း ကြားခဲ့တယ် မဟုတ်လား"

"ဘာ ကောလာဟလလဲ.. ဦး"

မီလီ ပို၍ အပြစ်ရှိသလို ခံစားလာရပြီး နောက်သို့ အနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်၏။ သနားစရာ ကောင်းပြီး အကူအညီမဲ့နေသော ပုံစံလေး ဖြစ်နေရှာသည်။

ယဲ့ဖန် သူမ၏ တုံ့ပြန်မှုကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ဆက်လက် စိုက်ကြည့်နေ၏။

"ငါနဲ့ အန်းကျူပရင့်စ် အကြောင်း ကောလာဟလတွေလေ"

"မကြားပါဘူး... မကြားပါဘူး"

မီလီ အမြန် ခေါင်းခါပြီး ငြင်းလိုက်၏။

"ဦး ဘာတွေ ပြောနေလဲ ဆိုတာတောင် သမီး မသိပါဘူး... ဦးနဲ့ မမလေး အန်းကျူပရင့်စ် တို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေး အကြောင်း သမီး ဘာမှ မသိခဲ့ပါဘူး"

"ဒါဆိုရင်... ဦး တေလာ က ပရင့်စ် ကို ငါနဲ့ စေ့စပ်ပေးဖို့ ပြင်ဆင်နေတာကိုလည်း မင်း သိမှာ မဟုတ်လောက်ဘူးပေါ့"

ယဲ့ဖန် ဆက်လက် မေးခွန်းထုတ်လိုက်၏။

"သမီး လုံးဝ မသိပါဘူး"

မီလီ အလိုအလျောက် ပြန်ဖြေလိုက်မိသည်။ သို့သော် ခေါင်းခါလိုက်ပြီးမှ မျက်နှာထား ရုတ်တရက် အေးခဲသွား၏။

"ဦး... ဘာပြောလိုက်တာလဲ"

"မစ္စတာ တေလာ က မမလေး အန်းကျူပရင့်စ် ကို ဦးနဲ့ စေ့စပ်ပေးမလို့ ဟုတ်လား"

"ဒီလောက် ကိစ္စကြီးကို ဘာလို့ သတင်းမထွက်လာရတာလဲ"

"သတင်းမထွက်ဘူး ဟုတ်လား"

ယဲ့ဖန် ရန်သူကို ထောင်ချောက်ထဲ ပိုမို နက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်လာအောင် မျှားခေါ်လိုက်၏။

"ဒီနေ့ နေ့လယ်က ဂေါ်ဒွန် ဂေါက်ကလပ်မှာ... ပရင့်စ် ကိုယ်တိုင် ငါ့ကို ဂေါက်ကွင်း အပြင်ဘက်ထိ လိုက်ပို့ပေးခဲ့တယ်... ပြီးတော့ လူအများကြီး ရှေ့မှာ ငါ့ကို ယောက်ျား လို့တောင် ခေါ်လိုက်သေးတယ်"

"အဲ့ဒီတုန်းက အတော်လေး ဟိုးလေးတကျော် ဖြစ်သွားခဲ့တာ"

"မင်း မယုံရင် စုံစမ်းကြည့်လိုက်လေ"

"အမေက ဦးနဲ့ မမလေး ပရင့်စ် အကြောင်း ပြောပြတုန်းက ဒီအချက် မပါပါဘူး"

မီလီ ချက်ချင်း ထိတ်လန့်သွား၏။

"သမီး အမေ့ကို အခုချက်ချင်း ဖုန်းဆက်မေးလိုက်မယ်"

ပြောပြောဆိုဆိုပင် သူမ ဖုန်းကို အမြန် ထုတ်လိုက်ပြီး ခေါ်ဆိုရန် ပြင်လိုက်သည်။

ယဲ့ဖန် သူမကို ဖျော့တော့သော အပြုံးဖြင့် ကြည့်နေလိုက်၏။

"ဒါဆို... ပရင့်စ် နဲ့ ငါ့ကြားက ကိစ္စကို မင်း သိပြီးသားပေါ့"

မီလီ ဖုန်းကို ကိုင်ထားရင်း ရပ်တန့်သွား၏။

"မင်းက ပရင့်စ် နဲ့ ငါ့အကြောင်း သိထားပြီးသား... ပြီးတော့ အာဂျိုင်း ဟန်ဆန် ရဲ့ အလေ့အထတွေကိုလည်း ကောင်းကောင်း သိထားတယ်"

ယဲ့ဖန် သူမကို စိုက်ကြည့်လိုက်၏။

"ဒီည ငါနဲ့ သူ တွေ့ဆုံအောင် စီစဉ်တာ... မင်းရဲ့ အကြံအစည် မဟုတ်လား"

မီလီ အပြစ်ရှိသလို ခေါင်းငုံ့သွားပြီး ငြင်းဆိုခြင်း မပြုတော့ပေ။

ယဲ့ဖန် ဆက်လက် စိုက်ကြည့်နေ၏။

"အာဂျိုင်း ဟန်ဆန် က ဒီနေရာကို ရံဖန်ရံခါ လာတတ်တာလား"

မီလီ တိတ်ဆိတ်နေဆဲပင်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် မငြင်းဆိုခြင်းသည် ဝန်ခံခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်၏။

ယဲ့ဖန် သူ့ထင်ကြေး မှန်ကန်ကြောင်း အတည်ပြုလိုက်သည်။

မီလီကို ခဏတာ စိုက်ကြည့်ပြီးနောက်... နောက်ထပ် မေးခွန်းတစ်ခု မေးလိုက်၏။

"မင်း ဘာလို့ အဲ့လို လုပ်ရတာလဲ"

မီလီ သူ့ကို ဝမ်းနည်းပက်လက် ကြည့်ပြီး နှုတ်ခမ်းစူလိုက်၏။

"ဘာလို့လဲ ဆိုတော့... ဦးကို ဘယ်သူမှ လုယူသွားတာ မလိုချင်လို့လေ"

"..."

ယဲ့ဖန် သူမကို ကြည့်လိုက်သည်။

မီလီ၏ မျက်ရည်များ စီးကျလာ၏။

"ဟုတ်တယ်... ဦးကို ဘယ်သူမှ လုယူသွားတာ သမီး မလိုချင်ဘူး"

"သမီး ဒီလို စီစဉ်လိုက်တာက... ဦးကို သိစေချင်လို့ပါ... အန်းကျူပရင့်စ် က မြို့စား မိသားစုရဲ့ အကြီးဆုံး သမီးလေ... သူ့မှာ အင်အားကြီးတဲ့ ပိုးပန်းသူတွေ အများကြီး ရှိတယ်... တကယ်လို့ ဦးက အန်းကျူပရင့်စ် နဲ့ တွဲမယ် ဆိုရင်... သူတို့ရဲ့ ရန်သူ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ် ဆိုတာ သိစေချင်လို့"

"သမီးကတော့ မိသားစု သေးသေးလေးကပါ... တကယ်လို့ ဦးက သမီးကို ရွေးချယ်မယ် ဆိုရင်... ဘယ်သူမှ ဦးကို လာပြိုင်ဆိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး"

ယဲ့ဖန် ဘာပြောရမှန်း မသိတော့ပေ။

သူ့ကို လက်လွတ်ဆုံးရှုံးရမှာ စိုးရိမ်ပြီး ငိုကြွေးနေသော ကောင်မလေးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ... သူ သက်ပြင်းမော တစ်ချက် ချလိုက်မိ၏။ နောက်ဆုံးတွင် သူမကို အပြစ်တင်စကား မပြောတော့ဘဲ... တစ်ရှူးတစ်ရွက် ထုတ်ပြီး ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"နောက်နောင် ဒီလိုကိစ္စမျိုး ထပ်မကြံစည်နဲ့တော့ကွာ ."

"ငါ့ကို အကွက်ဆင်တာမျိုး ငါ မကြိုက်ဘူး"

မီလီသည် သူ ကမ်းပေးလိုက်သော တစ်ရှူးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အံ့သြသွား၏။

"ဦး... သမီးကို အပြစ်မတင်ဘူးလား"

ယဲ့ဖန် တိုက်ရိုက် ပြန်မဖြေပေ။ တစ်ရှူးကို သူမ လက်ထဲ ထိုးထည့်ပေးလိုက်ပြီး အသံမာမာဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"အပြစ်မတင်ဘူး ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး... ဒီကိစ္စ တစ်ခုတည်းနဲ့တင်... မင်းအပေါ် ထားတဲ့ ငါ့ရဲ့ နှစ်သက်မှုက ၁၀ မှတ် လျော့သွားပြီ"

"ဟာ... ဘာလို့ အဲ့လောက် အများကြီး လျော့သွားရတာလဲ"

မီလီ ချက်ချင်း စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်သွားပြီး... ယဲ့ဖန်၏ လက်မောင်းကို အမြန် ဖက်တွယ်လိုက်၏။

"အဲ့လောက် အများကြီး အလျော့ခံလို့ မဖြစ်ဘူးလေ"

"သမီး နောက်တစ်ခါ မလုပ်ရဲတော့ပါဘူး... နောက်တစ်ခါ လုံးဝ မလုပ်တော့ဘူးလို့ ကတိပေးပါတယ်နော်... နော်လို့"

“...”