အခန်း (၂၂-၂၄)

အခန်း ၂၂ - ထွက်ခွာခြင်း

အတ္တလန္တိတ် သမုဒ္ဒရာသည် ထူးထူးခြားခြား ငြိမ်သက်နေပြီး ကောင်းကင်ယံမှာလည်း အတိုင်းအဆမဲ့ ကြည်လင်နေသည်။ တန်ချိန် ၃၅,၀၀၀ ရှိသော ကုန်တင်သင်္ဘောသည် ကာရစ်ဘီယံပင်လယ်အတွင်း ခရီးနှင်နေသည်။ ရေအောက်ရှာဖွေရေး လိုအပ်ချက်များနှင့် ကိုက်ညီစေရန် ဤသင်္ဘောကို မှတ်မိနိုင်စွမ်းမရှိလောက်အောင် ပြုပြင်မွမ်းမံထားပြီးဖြစ်သည်။

သင်္ဘောကုန်းပတ်ပေါ်တွင် အဆင့်မြင့် ရေအောက်ရိုဘော့များနှင့် ရေငုပ်သင်္ဘောများကို တင်ဆောင်ထားပြီး မီတာ ၁၀,၀၀၀ ရှည်သော သံမဏိကြိုး၊ တန် ၅၀၀ မနိုင်သော ကရိန်းကြီး၊ ရေနက်ပိုင်း အလင်းပေးခန်းများနှင့် ဖိအားပေးခန်းများ အစရှိသည့် လိုအပ်သော ကိရိယာတန်ဆာပလာများ အပြည့်အစုံ တပ်ဆင်ထားသည်။

သင်္ဘော၏ အနောက်ဘက် ကုန်းပတ်ပေါ်သို့ ရဟတ်ယာဉ်တစ်စင်း ဆင်းသက်လာသည်။ ရှဖေးနှင့် ဝူလုံတို့ ရဟတ်ယာဉ်ပေါ်မှ ဆင်းလာချိန်တွင် အန်ဒရေနှင့် သူ၏မြေးဖြစ်သူ ချာလီတို့က စောင့်ကြိုနေကြသည်။

"ရှဖေး၊ မင်း နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီပဲ၊ နည်းနည်းလေးသာ နောက်ကျရင် ရာစုနှစ်ရဲ့ အရေးအကြီးဆုံး ပြပွဲကြီးနဲ့ လွဲတော့မှာ" အန်ဒရေက တက်ကြွစွာဖြင့် ရှဖေးကို ပွေ့ဖက်နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"အဘိုးစကား နားထောင်ရတာ ဒီတစ်ခေါက် ရှာဖွေရေးအတွက် အရမ်းကို ယုံကြည်မှုရှိနေပုံပဲနော်" ရှဖေးက မေးလိုက်သည်။

"ဟားဟား၊ ငါကတော့ သဘာဝအတိုင်း ယုံကြည်မှုရှိတာပေါ့၊ ဒီတစ်ခေါက် လျှို့ဝှက်ဆန်းကျယ်တဲ့ အတ္တလန္တိတ်မြို့နဲ့ ငါတို့ အရမ်းနီးစပ်နေပြီလို့ ခံစားနေရတယ်" အန်ဒရေက အားရပါးရ ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။ အသက် ၇၀ ကျော်ပြီဖြစ်သော ဤအဘိုးအိုသည် အလွန်တက်ကြွကျန်းမာနေပုံရပြီး မျက်နှာမှာလည်း ပို၍ သွေးရောင်လွှမ်းနေသည်။

"ချာလီ၊ မင်း ဒီရက်ပိုင်း ဘယ်လိုနေလဲ၊ မင်းက အရမ်းပါရမီပါပြီး မိသားစုရဲ့ အတော်ဆုံး ဘဏ်လုပ်ငန်းရှင် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ အဘိုးဆီက ကြားတယ်နော်" ရှဖေးက ချာလီကို ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်က ဘဏ်လုပ်ငန်းရှင်တင် မကဘူး၊ အစ်ကို့လိုမျိုး အမြန်နှုန်းနှုန်း စွမ်းအားရှင်လည်း ဖြစ်ချင်တာ" ချာလီက ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် ခေါင်းညိတ်ကာ ပြန်ပြောသည်။

"ဘာလို့ အမြန်နှုန်းနှုန်း စွမ်းအားရှင် ဖြစ်ချင်တာလဲ၊ ငါ့လို ခွန်အား စွမ်းအားရှင် ဖြစ်တာက ပိုကောင်းတာပေါ့၊ ကြည့်လိုက်လေ" ဆိုကာ ဝူလုံက သံပိုက်တစ်ခုကို မပြီး ယူပုံစံ (U) ဖြစ်သွားအောင် ကွေးပြလိုက်သည်။ "ဘယ်လိုလဲ၊ ခွန်အား စွမ်းရည်ကလည်း မဆိုးဘူး မဟုတ်လား"

"အဲ့ဒါက ရေအရည်အသွေး စစ်ဆေးတဲ့ ကိရိယာလေ၊ ဘာလို့ ချိုးပစ်တာလဲ" ချာလီက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။

"အာ..." ဝူလုံသည် သူ၏စွမ်းရည်ကို ကြွားချင်သော်လည်း လူပြိန်းဖြစ်သွားရသဖြင့် သူ၏ထိပ်ပြောင်ပြောင်ကို ကုတ်ကာ မျက်နှာနီမြန်းလျက် အန်ဒရေကို တောင်းပန်လိုက်သည်။

"တောင်းပန်သည်၊ ဒါက အသုံးဝင်တဲ့ ပစ္စည်းမှန်း ကျွန်တော် မသိလို့ပါ"

အန်ဒရေနှင့် ရှဖေးတို့ မရယ်ဘဲ မနေနိုင်ကြတော့ပေ။ ဝူလုံသည် ပွင့်လင်းရိုးသားသော ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးရှိသဖြင့် အားလုံးက သူ့ကို ခင်မင်ကြသည်။ "နောက်မှာ အပိုတွေ အများကြီး ရှိတယ်၊ ပျက်သွားလည်း နောက်တစ်ခု ထုတ်လိုက်ရုံပါပဲ" ဟု အန်ဒရေက သဘောထားကြီးစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ရှဖေး၊ ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့၊ ဒီရှာဖွေရေး ပရောဂျက်မှာ ပါဝင်တဲ့ ပညာရှင်တွေနဲ့ မိတ်ဆက်ပေးမယ်"

၎င်းတို့သည် လူ ၈ ဦးရှိသော အစည်းအဝေးခန်းမကြီးထဲသို့ ဝင်ခဲ့ကြသည်။ စားပွဲပေါ်တွင် မသိနားမလည်နိုင်သော ကိရိယာများစွာ ရှိနေပြီး နံရံများတွင် မြေပုံများ ကပ်ထားကာ ပရောဂျက်တာမှလည်း ရေအောက် ဗီဒီယိုမှတ်တမ်းများကို ပြသနေသည်။

"အားလုံးပဲ ခဏလောက် အာရုံစိုက်ပေးပါ၊ မစ္စတာ ရှဖေးနဲ့ မိတ်ဆက်ပေးပါရစေ၊ သူက ငါ့ရဲ့ ပါတနာဖြစ်သလို ရော့သ်ချိုင်းလ်မိသားစုရဲ့ မဟာမိတ်လည်း ဖြစ်သည်" အန်ဒရေက အခန်းထဲရှိ လူများကို မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။

"အားလုံးပဲ မင်္ဂလာပါ၊ ဒီရှာဖွေရေး လုပ်ငန်းက အားလုံးအပေါ်မှာ မူတည်နေတာမို့ ကြိုတင်ပြီး ကျေးဇူးတင်သည်၊ တကယ်လို့ အတ္တလန္တိတ်မြို့ဟောင်းကို အောင်အောင်မြင်မြင် ရှာတွေ့ခဲ့မယ်ဆိုရင် ကျေးဇူးတုံ့ပြန်တဲ့အနေနဲ့ အားလုံးအတွက် ထိုက်တန်တဲ့ လက်ဆောင်ကို ပြင်ဆင်ပေးပါ့မယ်" ရှဖေးက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောလိုက်သည်။

အသက် ၆၀ ခန့်ရှိသော ဆံပင်အနက်ရောင်နှင့် အဘိုးအိုတစ်ဦးမှလွဲ၍ အားလုံးက လက်ခုပ်တီးကြသည်။

"ကျွန်တော်တို့က ကိုယ့်နယ်ပယ်မှာ ကျွမ်းကျင်သူတွေဖြစ်ပြီး သမိုင်းရဲ့ အရေးအကြီးဆုံး ရှေးဟောင်းသုတေသနဖြစ်တဲ့ အတ္တလန္တိတ်ကို ရှာဖို့ လာတာ၊ ဘဏ်လုပ်ငန်းရှင်တွေရဲ့ ညစ်ပတ်တဲ့ ပိုက်ဆံတွေအတွက် လာတာ မဟုတ်ဘူး" ထိုအဘိုးအိုက မျက်နှာသေဖြင့် အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

လက်ခုပ်သံများ ရုတ်တရက် ရပ်သွားပြီး အခြေအနေမှာ အလွန် အနေရခက်သွားသည်။ ဝူလုံက ထိုအဘိုးအိုကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်ပြီး လက်သီးဖြင့် ထိုးရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ရှဖေးက ဝူလုံကို ဆွဲထားကာ တားလိုက်သည်။ ဝူလုံသည် ယခင် လေယာဉ်ပြန်ပေးဆွဲခံရသည့် ဖြစ်စဉ်ကတည်းက ရှဖေးကို အလွန် လေးစားသဖြင့် ရှဖေး၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို အမြဲ နားထောင်သူ ဖြစ်သည်။

"ကဲကဲ၊ ရှဖေး၊ ငါ မိတ်ဆက်ပေးမယ်၊ ဒါက ပရော်ဖက်ဆာ ကိုဘာယာရှီး ဂိုဂျီရို )ပါ၊ မင်းတို့ နှစ်ယောက်စလုံးက အရှေ့အာရှသားတွေဆိုတော့ အိမ်နီးချင်းတွေပေါ့" အန်ဒရေက ကြားဝင် စေ့စပ်ပေးလိုက်သည်။

"မစ္စတာ ကိုဘာယာရှီး၊ ရှဖေးက သာမန် အရပ်သားတစ်ယောက်ပါ၊ တကယ်လို့ ကျွန်တော် တစ်ခုခု မှားယွင်းပြောမိတာ ရှိရင် ခွင့်လွှတ်ပေးပါ" ရှဖေးက ယဉ်ကျေးစွာဖြင့် လက်ကမ်းလိုက်ကာ ဆိုလိုက်သည်။ ရှဖေး၏ ယဉ်ကျေးမှုကို တွေ့သောအခါ ကိုဘာယာရှီးသည်လည်း ဆက်၍ အနေခက်အောင် မလုပ်တော့ဘဲ လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"ဒီကလူတွေအားလုံးက အသိပညာ ကြွယ်ဝတဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတွေဆိုတာ ကျွန်တော် သိသည်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတွေမှာလည်း ဝတ်ဖို့ စားဖို့ လိုအပ်သလို သုတေသန လုပ်ငန်းတွေအတွက်လည်း ပိုက်ဆံ အများကြီး လိုအပ်တာပဲလေ၊ ဒါကြောင့် အတ္တလန္တိတ်ကို ရှာတွေ့ခဲ့ရင် မင်းတို့ရဲ့ သုတေသန ရန်ပုံငွေအတွက် ဖက်ဒရယ်ဒေါ်လာ ၁၀ သန်းစီ လှူဒါန်းမယ်လို့ ကတိပေးတယ်" ရှဖေးက အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ပညာရှင်များအားလုံး လက်ခုပ်သံများ ဆူညံသွားသည်။ ၎င်းတို့သည်လည်း လူသားများဖြစ်သဖြင့် ပိုက်ဆံကို ငြင်းဆန်ရန် ခက်ခဲကြသည်။ ရှဖေး၏ ရက်ရောသော ဆုကြေးကြောင့် ပညာရှင်များမှာ ပို၍ တက်ကြွလာကြသည်။

'၁၀ သန်းတောင်လား၊ ဒီလူငယ်က တကယ်ကို ရက်ရောတာပဲ၊ ငါ့ရဲ့ တစ်နှစ်စာ သုတေသန ရန်ပုံငွေက ၂ သန်းပဲ ရှိတာ၊ သူက လှူချင်နေတာဆိုတော့လည်း ငါက အောင့်အည်းပြီး လက်ခံပေးလိုက်ပါ့မယ်' ကိုဘာယာရှီးသည်လည်း စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားကာ တွေးလိုက်သည်။ သို့သော် ရှဖေး၏ နောက်ထပ်စကားကြောင့် ကိုဘာယာရှီးမှာ အံ့အားသင့်သွားရသည်။

"ပရော်ဖက်ဆာ ကိုဘာယာရှီးကတော့ ဂုဏ်သိက္ခာကို တန်ဖိုးထားပြီး ပိုက်ဆံကို မမက်မောတဲ့အတွက် အလွန် လေးစားမိတယ်၊ ဒါကြောင့် အတ္တလန္တိတ်ကို ရှာတွေ့တဲ့အခါ ပရော်ဖက်ဆာ့ရဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ပိုက်ဆံနဲ့ မညစ်နွမ်းစေဖို့အတွက် ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် ဂုဏ်ပြုမှတ်တမ်းလွှာ တစ်စောင်ပဲ ပေးအပ်ပါ့မယ်" ရှဖေးက ကိုဘာယာရှီးကို တည်တည်ကြည်ကြည်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

အားလုံးက ပါးစပ်ကို ပိတ်ပြီး ခိုးရယ်ကြသည်။ အထူးသဖြင့် ဝူလုံမှာ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေပြီး ချာလီမှာလည်း အန်ဒရေ၏ နောက်ကွယ်တွင် ပုန်းကာ တဟီးဟီး ရယ်နေသည်။

'ဂုဏ်ပြုမှတ်တမ်းလွှာလား၊ တခြားလူတွေကို ၁၀ သန်းစီပေးပြီး ငါ့ကိုတော့ ဂုဏ်ပြုမှတ်တမ်းလွှာပဲ ပေးမယ် ဟုတ်လား' ကိုဘာယာရှီးမှာတော့ ဒေါသကြောင့် မျက်နှာတစ်ခုလုံး ပြာနှမ်းသွားကာ စိတ်ထဲမှ ကြုံးဝါးနေတော့သည်။

အစည်းအဝေးခန်းမှ ထွက်လာသောအခါ ဝူလုံက အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ရှဖေး၊ မင်း တကယ်တော်တယ်၊ အဲ့ဒီ ကိုဘာယာရှီးက ငါ့ကို စိတ်တိုအောင် လုပ်နေတာ ကြာပြီ၊ အခုတော့ တကယ်ကို ကျေနပ်သွားပြီ"

"ရှဖေး၊ ပရော်ဖက်ဆာ ကိုဘာယာရှီးကို အဲ့ဒီလောက်အထိ မလုပ်သင့်ပါဘူး၊ သူက ငါတို့ရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော ပင်လယ်ရေကြောင်း မိုးလေဝသပညာရှင်လေ" အန်ဒရေကတော့ ခေါင်းခါရင်း နောက်ပြောင်ပြုံးလျက် ပြောသည်။ "သူကိုယ်တိုင် ပိုက်ဆံ မကြိုက်ဘူးလို့ ပြောတာပဲလေ၊ ကျွန်တော် ဘာမှားလို့လဲ" ရှဖေးကတော့ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

နယူးယောက်မြို့ရှိ ကြယ်တာရာ တရားစီရင်ရေးသမဂ္ဂ ၏ ကမ္ဘာ့ရုံးခွဲ။ ကြေးဝါ အဆင့် ၃ ကြယ်ပွင့် တရားစီရင်သူ ကာန်းသည် ပျင်းရိစွာဖြင့် ခြေထောက်ကို စားပွဲပေါ် တင်ထားပြီး ဘီယာသောက်လျက် ရှိသည်။ သူသည် ဤရုံးခွဲကို တည်ထောင်ခဲ့သည်မှာ တစ်နှစ်ရှိပြီဖြစ်သော်လည်း ဘာမှ လုပ်စရာ မရှိသဖြင့် နေ့တိုင်း ဘီယာသောက်ရင်းသာ အချိန်ကုန်လွန်စေသည်။

"ဒီလို လူသူကင်းမဲ့တဲ့ ဂြိုဟ်ပေါ်မှာ ဘာလို့ ရုံးခွဲ လာဖွင့်ရတာလဲ မသိဘူး၊ နောက်ထပ် တစ်နှစ်ခွဲလောက် သည်းခံပြီးရင်တော့ ငါ ပြန်ရတော့မယ်" ကာန်းက တစ်ကိုယ်တည်း ရေရွတ်နေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဆက်သွယ်ရေး ကိရိယာမှ အဝါရောင်မီး လင်းလာသည်။ ကာန်းသည် လန့်ဖျပ်ကာ ထိုင်လိုက်ပြီး သူ၏ဆံပင်များကို သပ်ရပ်အောင် ပြုပြင်လျက် ဆက်သွယ်ရေး ကိရိယာကို ဖွင့်လိုက်သည်။ ဖန်သားပြင်ပေါ်တွင် မျက်လုံးတွင်းကျကျ၊ နှာတံမြင့်မြင့်နှင့် ပါးစပ်ကျယ်ကျယ်ရှိသော အဘိုးအိုတစ်ဦး ပေါ်လာသည်။

"ဥက္ကဋ္ဌ ရောဘတ်၊ မင်္ဂလာပါ" ဟု ကာန်းက တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ဖြင့် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ ရောဘတ်သည် အင်ဒါရို ကြယ်တာရာဒေသ တရားစီရင်ရေးသမဂ္ဂ၏ ဥက္ကဋ္ဌဖြစ်ပြီး အာဏာအရှိဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

"မင်္ဂလာ မရှိဘူး" ရောဘတ်က ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒီကြေညာချက်ကို မင်း ထုတ်ပြန်ခဲ့တာလား" ဖန်သားပြင်တွင် ကမ္ဘာ့ရုံးခွဲမှ ထုတ်ပြန်ထားသော ကာန်း၏ လက်မှတ်ပါသည့် စာရွက်စာတမ်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ဟုတ်သည်၊ ဒါက တရားစီရင်ရေး သင်တန်းသား ခေါ်ယူတဲ့ ကြေညာချက်ပါ၊ တစ်ခုခု ပြဿနာ ရှိလို့လား" ကာန်းက သတိကြီးစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ပြဿနာ ရှိလားလို့ မင်းက မေးရဲသေးတယ်ပေါ့" ရောဘတ်သည် ဒေါသကြောင့် ရူးမတတ် ဖြစ်နေသည်။

"မင်း ကြည့်စမ်း၊ ဒီကြေညာချက်မှာ ကမ္ဘာသားတွေအတွက်ပဲလို့ ရေးထားလား" ကာန်းသည် ကြေညာချက်ကို အသေအချာ ဖတ်ကြည့်လိုက်သောအခါ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ပျက်သွားတော့သည်။

သူသည် ထိုကြေညာချက်ကို ဌာနချုပ်မှ ကြေညာချက်ကို ကူးယူပြီး အရက်မူးမူးဖြင့် ပြင်ဆင်ထုတ်ပြန်ခဲ့မိခြင်း ဖြစ်သည်။ လျှောက်ထားသူ၏ ကော်လံတွင် အင်ဒါရို ကြယ်တာရာဒေသအတွင်းရှိ နိုင်ငံသားများဟု ရေးသားမိခဲ့သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ထိုကြယ်တာရာဒေသရှိ မည်သည့် စွမ်းအားရှင်မဆို လျှောက်ထားနိုင်သည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။

တရားစီရင်သူများ၏ အဆင့်အတန်းသည် စကြဝဠာအတွင်း အလွန် မြင့်မားသဖြင့် စွမ်းအားရှင်တိုင်းသည် တရားစီရင်သူ ဖြစ်ချင်ကြသည်။ ကမ္ဘာပေါ်တွင် သင်တန်းသား ၃ ဦးသာ ခေါ်ယူရန် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း ကာန်း၏ မှားယွင်းမှုကြောင့် အင်ဒါရို ကြယ်တာရာဒေသရှိ သန်းနှင့်ချီသော ဂြိုဟ်သား စွမ်းအားရှင်များမှာ ဤနေရာ ၃ ခုအတွက် ကမ္ဘာမြေသို့ အလုံးအရင်းဖြင့် ရောက်ရှိလာကြတော့မည် ဖြစ်သည်။

ကမ္ဘာ့ဖက်ဒရေးရှင်းတွင် ကြယ်တာရာ အခြေခံအဆင့်စွမ်းအားရှင် ၁၀၀ ပင် မရှိပေ။ သို့သော် အပြင်မှ အဆင့်မြင့် စွမ်းအားရှင်များ ရောက်ရှိလာပါက ကမ္ဘာသား စွမ်းအားရှင်များမှာ နေရာရရန် ခက်ခဲသွားမည်ဖြစ်သလို ဤအပြိုင်အဆိုင် တိုက်ပွဲမှာလည်း ကမ္ဘာမြေအတွက် ကြီးမားသော ဘေးအန္တရာယ်တစ်ခု ဖြစ်လာတော့မည် ဖြစ်သည်။

အခန်း ၂၃ - မုန်တိုင်းနတ်သမီး

“ရှဖေး၊ ငါ မင်းကို တခြားရှာဖွေရေးအဖွဲ့ဝင်တွေနဲ့ မိတ်ဆက်ပေးမယ်” အတ္တလန္တိတ်သမုဒ္ဒရာ၊ မုန်တိုင်းနတ်သမီးသင်္ဘောပေါ်တွင် ရပ်ရင်းအန်ဒရေက ပြောလိုက်သည်။

“ဒီသင်္ဘောပေါ်မှာ ဝန်ထမ်း ရာနဲ့ချီရှိတာ၊ အားလုံးနဲ့တော့ မိတ်ဆက်ပေးလို့ မဖြစ်နိုင်ဘူးမလား” ရှဖေးက သူ့လက်ကို ခါယမ်းပြကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

အန်ဒရေက အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။

“အဲ့ဒါတော့ မှန်တယ်၊ အတ္တလန္တိတ်ကို ရှာဖွေဖို့က ငါ့အိပ်မက်ဖြစ်နေခဲ့တာ ကြာပြီ၊ ဒါကြောင့် ငါ နည်းနည်း စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းနေမိတာပါ”

“ကျွန်တော်ကတော့ ခင်ဗျားလောက် စိတ်မလှုပ်ရှားပါဘူး။ သင်္ဘောရဲ့ လုံခြုံရေးစနစ်တွေက သိပ်ပြီး မကောင်းလှဘူးလို့ ဝူလုံဆီက ကြားထားတယ်၊ ကျွန်တော်တို့ ပိုပြီး သတိထားသင့်တယ်” ရှဖေးက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

မြွေနက်ဂိုဏ်း၏ အခြေအနေမှာ အလွန် ထူးဆန်းနေသည်။ ရှဖေးက အရူး နှင့် နှင်းဆီ နှစ်ယောက်လုံးကို သတ်လိုက်ပြီးသည့်နောက်တွင် မြွေနက်ဂိုဏ်းသည် သူတို့ကို ဆက်လက် လိုက်လံဖမ်းဆီးခြင်း မပြုတော့ဘဲ ရှဖေး၊ ဝူလုံနှင့် အန်ဒရေတို့ကို မြွေနက်စာရင်းမှပင် ပယ်ဖျက်ပေးခဲ့သည်။ ၎င်းက ရှာဖွေရေးစီမံကိန်းအတွက် ပြင်ဆင်မှုများကို ပိုမို ချောမွေ့သွားစေခဲ့သည်။

ပုံမှန်မဟုတ်သော အခြေအနေမျိုး ဖြစ်လာတိုင်း တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေတတ်စမြဲပင်။ ယုတ္တိဗေဒအရ တွေးကြည့်လျှင် မြွေနက်ဂိုဏ်း၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ ကြံ့နက်သည် လက်စားမချေဘဲ နောက်ဆုတ်မည့်သူမျိုး မဟုတ်ပေ။ တကယ်လို့ သူက ဒီအချိန်အထိ သည်းခံနေနိုင်တယ်ဆိုရင် တစ်စုံတစ်ခုသော လျှို့ဝှက်ကြံစည်မှု ရှိနေမှာ သေချာသည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် ကြမ်းတမ်းပြီး ခပ်ရိုင်းရိုင်းနေတတ်သော ဝူလုံကပင် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်မှု၏ နောက်ကွယ်မှ လှုပ်ရှားမှုများကို သတိထားမိနေလျှင် ရှဖေးအနေဖြင့် ဂရုမစိုက်ဘဲ နေစရာ အကြောင်းမရှိပေ။

အန်ဒရေက သူ့မြေးဖြစ်သူ ချာလီ ရှိနေသေးသဖြင့် ထိုအကြောင်းများကို ဆွေးနွေးရန် အဆင်မပြေသေးကြောင်း ရှဖေးကို မျက်ရိပ်ပြလိုက်သည်။

“ကျွန်တော် အရင်ဆုံး ရေချိုးလိုက်ဦးမယ်။ ပြီးရင် ကျွန်တော်တို့ သုံးယောက် အတူတူ ညစာစားကြတာပေါ့၊ မတွေ့ရတာလည်း ကြာပြီပဲ” ရှဖေးက နေဝင်ချိန်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ကောင်းပြီလေ၊ ငါ မီးဖိုချောင်ကို အစားအစာကောင်းကောင်းတွေ ပြင်ဆင်ခိုင်းလိုက်မယ်။ မင်း လျှိုမြောင်ထဲမှာ သုံးလကျော်လောက် နေခဲ့ရတာဆိုတော့ စည်သွတ်ဘူးတွေကို ရွံနေလောက်ပြီပေါ့” အန်ဒရေက ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ဘာစားရမယ်ဆိုတာ အရေးမကြီးပါဘူး၊ အဓိက အချက်က ပမာဏပါပဲ” ရှဖေးက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ သူ၏ လက်ရှိ စားသောက်လိုစိတ်မှာ ယခင်ကထက် သိသိသာသာ ပိုမိုများပြားလာပြီး တစ်နပ်လျှင် လူခြောက်ယောက်စာခန့် စားသုံးရန် လိုအပ်သည်။

“စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါ စားဖိုမှူးကြီးကို ကိုယ်တိုင် ချက်ပြုတ်ခိုင်းပြီး ပွဲ ၂၀ စာ၊ မဟုတ်ဘူး၊ ပွဲ ၃၀ စာလောက် ပြင်ဆင်ခိုင်းလိုက်ပါ့မယ်”

ရှဖေး၏ အခန်းမှာ ကုန်းပတ်အောက် တစ်ထပ်တွင် ရှိပြီး တစ်ယောက်အိပ်အခန်း ဖြစ်သည်။ အခန်းမှာ မကြီးမားသော်လည်း ပြည့်စုံသော အသုံးအဆောင်များ ရှိသည်။ စာကြည့်စားပွဲပေါ်တွင် စာအုပ်တစ်ပုံနှင့် အိုင်ဘီအမ် (IBM) လက်ပ်တော့တစ်လုံး ရှိနေသည်။

ရေနွေးဖြင့် ရေချိုးပြီးနောက် ရှဖေးသည် သန့်ရှင်းသော အဝတ်အစားများကို လဲလှယ်လိုက်ပြီး အင်တာနက် သုံးရန် လက်ပ်တော့ကို ဖွင့်လိုက်သည်။ သူ၏ အီးမေးလ်ပုံး သည် အဆက်မပြတ် လင်းလက်နေပြီး မဖတ်ရသေးသော အီးမေးလ် ၃၄၂ စောင် ရှိကြောင်း ပြသနေသည်။

“အီးမေးလ်တွေက အများကြီးပါလား၊ ဘယ်သူတွေ ပို့ထားတာပါလိမ့်” ရှဖေးက တစ်ကိုယ်တည်း ရေရွတ်လိုက်သည်။

အီးမေးလ်ပုံးကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ ဖိတ်ကြားစာတန်းရှည်ကြီး တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့အားလုံးမှာ ကော်ပိုရေးရှင်းကြီးများမှ ရှဖေးထံသို့ ပေးပို့လာသော အလုပ်ခန့်အပ်မှု စာချုပ်များ ဖြစ်ကြသည်။ ရှဖေး ပြုံးလိုက်သည်။ သူ၏ ပိုင်ဆိုင်မှု ကြွယ်ဝချမ်းသာခြင်းက ဤကော်ပိုရေးရှင်းကြီးများထက်ပင် ကျော်လွန်နေပြီဖြစ်ရာ သူက ဘာကြောင့် သူတို့ဆီမှာ အလုပ်ဝင်လုပ်ရမည်နည်း။

ဖက်ဒရယ်အစိုးရထံမှ ဂုဏ်ပြုလွှာ အီးမေးလ်အချို့နှင့် အစိုးရအတွက် အလုပ်ဝင်လုပ်ရန် ဖိတ်ခေါ်စာများလည်း ရှိနေသည်။ ရှဖေးသည် တွေဝေမနေဘဲ ထိုအီးမေးလ်များကို အမှိုက်ပုံးထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

“တရားစီရင်ရေးသမဂ္ဂ၏ ကမ္ဘာ့ရုံးခွဲ” ဤအီးမေးလ်က ရှဖေး၏ အာရုံကို ဖမ်းစားသွားခဲ့သည်။ သူသည် အီးမေးလ်ကို အလျင်အမြန် ဖွင့်လိုက်ရာ အောက်ပါ အကြောင်းအရာများကို ရေးသားထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

“ ‘တရားစီရင်ရေးသမဂ္ဂ၏ ကမ္ဘာ့ရုံးခွဲသည် ယခုနှစ် ဒီဇင်ဘာ ၁ ရက်နေ့တွင် အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှု ပြုလုပ်မည်ဖြစ်ပြီး တရားစီရင်ရေးသင်တန်းသား ၃ ဦးကို ရွေးချယ်ခန့်အပ်မည် ဖြစ်သည်။ စာရင်းပေးသွင်း လျှောက်ထားလိုသူများသည် အနည်းဆုံး ကြယ်တာရာ အခြေခံအဆင့် ရှိရမည်ဖြစ်ပြီး ကြယ်တာရာ နယ်မြေအဆင့်ထက် မကျော်လွန်ရပေ။ အထူးစွမ်းအားရှင်များ အတွက် အဆင့်ကန့်သတ်ချက် မရှိပါ’ ”

အထူးစွမ်းအားရှင်များသည် အလွန် ရှားပါးပြီး သူတို့တွင် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်များ မရှိပေ။ ကောင်းကင်ဘုံကိုပင် အာခံနိုင်သော အထူးစွမ်းရည်အချို့မှာ အနိမ့်ဆုံးအဆင့်တွင် ရှိနေလျှင်ပင် ခွန်အားနှင့် အမြန်နှုန်းနှုန်း စွမ်းအားရှင်များကို ချက်ချင်း သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။

ရှဖေး အရင်က နှင်းဆီရိုင်းနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရစဉ်က သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ် ထိန်းချုပ်ခြင်း နည်းပညာသည် ကောင်းကင်ဘုံကို အာခံနိုင်သော အထူးစွမ်းရည်တစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရပြီး သူမသည် ပစ်မှတ်ကို ချုပ်နှောင်ထားနိုင်ရုံသာမက ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းပါ ရှိသည်။

ကံကောင်းသည်မှာ ထိုအချိန်က နှင်းဆီရိုင်း၏ စိတ်ဝိညာဉ် ထိန်းချုပ်မှုမှာ အားနည်းနေသေးပြီး ရှဖေး၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခုခံမှုမှာလည်း ကြံ့ခိုင်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက ရှဖေးသည် သူ့ခြေထောက်သူ အကြိမ်တစ်ထောင်လောက် ဓားနှင့် ထိုးမိလျှင်လည်း အရာထင်မည် မဟုတ်ပေ။

“ ‘အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှုတွင် ပါဝင်လိုပါက သုံးရက်အတွင်း စာရင်းပေးသွင်းရန် လိုအပ်သည်’ ”

“ဖန်တန်၊ မင်း တရားစီရင်သူတွေအကြောင်း သိလား” ရှဖေး ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။

ဖန်တန်သည် မိုးကျောက်တုံးထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ယိမ်းထိုးနေသည်မှာ ဂါထာ ရွတ်ဖတ်နေသည့်အလားပင်။

“တရားစီရင်သူ ဖြစ်ရတာက မဆိုးပါဘူး၊ ကောင်းမွန်တဲ့ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း တစ်ခုပါ၊ ဘာလို့ မေးတာလဲ” ဖန်တန်က ပြန်မေးလိုက်သည်။

“တရားစီရင်ရေးသမဂ္ဂရဲ့ ကမ္ဘာ့ရုံးခွဲက တရားစီရင်ရေးသင်တန်းသား ၃ ဦး ခေါ်နေတယ်။ အခု ငါ စာရင်းသွင်းရင် အရမ်း စောလွန်းနေမလား”

ဖန်တန်က ခေါင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ခါယမ်းလိုက်သည်။

“ဒါက ဘာပြက်လုံးလဲ။ တရားစီရင်ရေးသင်တန်းသား ဖြစ်ဖို့ဆိုတာ အနည်းဆုံး ကြယ်တာရာ နယ်မြေအဆင့် ကျင့်ကြံမှု ရှိဖို့ လိုအပ်တယ်။ မင်းက အခုမှ ကြယ်တာရာ အခြေခံအဆင့်ပဲ ရှိသေးတာလေ။ မင်း စာရင်းသွင်းရင်တောင် သူတို့က လက်ခံမှာ မဟုတ်ဘူး”

ရှဖေးက အီးမေးလ်ကို နောက်တစ်ခေါက် ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။

“မှန်တယ်၊ ဒီမှာ ရေးထားတာက ကြယ်တာရာ အခြေခံအဆင့် ရှိတဲ့သူတွေ စာရင်းသွင်းလို့ ရတယ်တဲ့”

“တကယ်လား၊ ဒါဆို မင်း ဘာစောင့်နေသေးတာလဲ။ မြန်မြန် စာရင်းသွင်းလိုက်တော့” ဖန်တန်၏ အသံမှာ စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံ ရသည်။

“ဒါပေမဲ့ ဒါက တရားစီရင်ရေးသင်တန်းသား နေရာအတွက်ပဲလေ၊ တရားဝင် မဟုတ်သေးဘူး”

ဖန်တန် အနည်းငယ် စိတ်ဆိုးသွားသည်။ “မင်း တရားစီရင်ရေးသင်တန်းသားတွေကို အထင်မသေးနဲ့ သင်တန်းသားအဖြစ် ရွေးချယ်ခံရဖို့ အခွင့်အလမ်းက ဘယ်လောက်လဲဆိုတာ မင်း သိလား”

ရှဖေး ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“၁၀,၀၀၀ မှာ ၁ ယောက်ပဲ။ လျှောက်ထားသူ ၁၀,၀၀၀ တိုင်းမှာ ၁ ယောက်ပဲ တရားစီရင်ရေးသင်တန်းသား ဖြစ်ခွင့်ရတာ”

ရှဖေး၏ မျက်လုံးများတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်သွားသည်။

“သင်တန်းသား ဖြစ်ဖို့တောင် ဒီလောက် ခက်ခဲနေရင် တရားဝင် တရားစီရင်သူ ဖြစ်ဖို့ဆိုတာ ပိုပြီး မခက်ခဲဘူးလား”

“တရားစီရင်သူတွေက ပြင်ပကလူတွေ မရနိုင်တဲ့ အခွင့်ထူးတွေကို ခံစားရရုံတင် မဟုတ်ဘဲ စကြဝဠာထဲမှာ အကောင်းဆုံးနဲ့ အပြည့်စုံဆုံး ကျင့်ကြံမှုစနစ်ကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားကြတယ်။ ပြီးတော့ ပြင်ပကမ္ဘာက လက်လှမ်းမမီနိုင်တဲ့ ကြီးမားတဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကိုလည်း သူတို့ ရယူနိုင်တယ်”

“တရားစီရင်ရေးသမဂ္ဂက ထောက်ပံ့ပေးတဲ့ သက်သာချောင်ချိရေးတွေက အရမ်းများပြားလွန်းတယ်။ မင်း ကျင့်ကြံဖို့ လိုအပ်တဲ့ ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းတွေကိုပဲ ကြည့်လိုက်။ မင်း အဆင့်မြင့်လာတာနဲ့အမျှ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုံ့ဆော်ဖို့ စူပါဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းတွေ လိုအပ်လာလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒီ စူပါဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းတွေက မင်းမှာ ပိုက်ဆံရှိရင်တောင် ဝယ်လို့ရတဲ့အရာတွေ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ တရားစီရင်ရေးသမဂ္ဂထဲမှာတော့ မင်း အဲ့ဒါတွေကို လွယ်လွယ်ကူကူ လဲလှယ်ယူနိုင်တယ်”

“တရားစီရင်ရေးသမဂ္ဂက စကြဝဠာရဲ့ စူပါယဉ်ကျေးမှုတွေဆီက ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ အကြွင်းအကျန် ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းကို ထိန်းချုပ်ထားတယ် တကယ်လို့ မင်း အဲ့ဒီ အကြွင်းအကျန် နယ်မြေတစ်ခုခုထဲကို တစ်ကြိမ်လောက် ဝင်ခွင့်ရပြီး ပစ္စည်း တစ်ခု၊ နှစ်ခုလောက် ရလာခဲ့ရင်တောင် မင်း တစ်သက်လုံး ချမ်းသာသွားလိမ့်မယ်”

“တရားစီရင်ရေးသင်တန်းသား အဆင့်မို့လို့ အထင်မသေးနဲ့။ သင်တန်းသားတွေကလည်း သမဂ္ဂက ထောက်ပံ့ပေးတဲ့ ကျင့်ကြံမှုစနစ်နဲ့ အရောင်းအဝယ် ဝန်ဆောင်မှုတွေကို ခံစားခွင့် ရှိတယ်။ မင်းရဲ့ လက်ရှိ ကျင့်ကြံမှုနှုန်းနဲ့ဆိုရင် ကြယ်တာရာ နယ်ပယ်အဆင့်ကို ရောက်ဖို့ အနည်းဆုံး နောက်ထပ် တစ်နှစ်လောက် အချိန်ယူရမှာဖြစ်သလို ကြယ်တာရာဒင်္ဂါးတွေလည်း မရေမတွက်နိုင်အောင် ကုန်လိမ့်မယ်”

“တကယ်လို့ မင်းသာ တရားစီရင်ရေးသမဂ္ဂကို ဝင်လိုက်ရင် မင်း အဲ့ဒီ ရူးသွပ်လောက်စရာကောင်းတဲ့ ကျင့်ကြံရေးကွင်းတွေနဲ့ တန်ဖိုးကြီး ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းတွေကို အသုံးပြုခွင့် ရလိမ့်မယ်။ မင်းရဲ့ အဆင့်ကို နောက်ထပ် နှစ်ဝက်အတွင်းမှာတင် တိုးတက်အောင် လုပ်နိုင်လိမ့်မယ်”

ဖန်တန်က တရားစီရင်သူများနှင့် ပတ်သက်သော အကျိုးကျေးဇူးများစွာကို ပြောပြပြီးနောက် နောက်ဆုံး ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။

“အရူးတစ်ယောက်ပဲ တရားစီရင်သူ မဖြစ်ချင်ဘဲ နေလိမ့်မယ်”

ဖန်တန်၏ ရှင်းပြချက်ကို နားထောင်ပြီးနောက် ရှဖေးသည် လိုအပ်ချက်များအတိုင်း အီးမေးလ် ပြန်ပို့လိုက်သည်။ စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် သမဂ္ဂမှ အတည်ပြုချက် အီးမေးလ်တစ်စောင် ပြန်ရောက်လာသည်။ “မင်္ဂလာပါ၊ သင်၏ အချက်အလက်များကို ကျွန်ုပ်တို့၏ စနစ်ထဲသို့ ထည့်သွင်းပြီးပါပြီ။ အချက်အလက်များ မှန်ကန်ကြောင်း စစ်ဆေးပြီးပါက အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမည့် အချိန်နှင့် နေရာကို သင်၏ အီးမေးလ်ပုံးသို့ ပေးပို့သွားပါမည်။ ကျေးဇူးပြု၍ စောင့်မျှော်ပေးပါ”

ညစာကို အန်ဒရေ၏ အခန်း၌ စားသောက်ကြသည်။ ဝိုင်းစက်သော စားပွဲပေါ်တွင် မျိုးစုံသော အရသာရှိ အစားအစာများကို ခင်းကျင်းထားပြီး ရှဖေးသည် စိတ်တိုင်းကျ စားသောက်ကာ ဝိုင်နီကောင်းကောင်း နှစ်ပုလင်းကိုပင် သောက်လိုက်သည်။

ညစာစားပွဲသုံး ဓားကို ချလိုက်ပြီးနောက် ရှဖေးသည် လက်သုတ်ပုဝါဖြင့် ပါးစပ်ကို သုတ်ကာ စီးကရက်တစ်လိပ်ကို မီးညှိလိုက်သည်။ “သင်္ဘောပေါ်က စားဖိုမှူးတွေ အားလုံးကို သေသေချာချာ စစ်ဆေးပြီးပြီလား။ တကယ်လို့ သူတို့သာ မြွေနက်ဂိုဏ်းဝင်တွေ ဖြစ်နေရင် အဆိပ်ပုလင်း သေးသေးလေး တစ်ပုလင်းတည်းနဲ့တင် ကျွန်တော်တို့ အားလုံးကို သုတ်သင်ပစ်လို့ ရတယ်နော်”

ရေသောက်နေသော အန်ဒရေသည် ရှဖေး၏ စိုးရိမ်စကားကို ကြားသောအခါ ရေနင်မတတ် ဖြစ်သွားသည်။

“ရှဖေး၊ မင်း နည်းနည်း အစိုးရိမ်လွန်မနေဘူးလား။ ဒီစားဖိုမှူးတွေက ငါ့အိမ်မှာ အလုပ်လုပ်လာတာ အနည်းဆုံး ငါးနှစ်လောက် ရှိပြီ၊ သူတို့ကို လုံးဝ ယုံကြည်လို့ ရသည်”

“သင်္ဘောပေါ်က ဝန်ထမ်းတိုင်းကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် စစ်ဆေးထားပြီးသားပါ၊ သံသယဖြစ်စရာ နည်းနည်းလေး ရှိရင်တောင် သူတို့ကို မုန်တိုင်းနတ်သမီးပေါ်မှာ အလုပ်ခန့်မှာ မဟုတ်ပါဘူး”

“ကျွန်တော်တို့ တရုတ်လူမျိုးတွေမှာ စကားပုံဟောင်း တစ်ခု ရှိတယ်၊ ‘သတိထားသူသည် သင်္ဘောကို နှစ်ပေါင်းသောင်းချီ ခရီးနှင်နိုင်သည်’ တဲ့။ အရာရာကို သတိထားတာ ဘယ်တော့မှ မမှားပါဘူး” ရှဖေးက စီးကရက်မီးခိုးငွေ့များကိုမှုတ်ထုတ်လိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

ဝူလုံက ခေါင်းကို တငြိမ့်ငြိမ့် လုပ်လိုက်သည်။ “ငါ ရှဖေးရဲ့ စကားကို ထောက်ခံတယ်။ မြွေနက်ဂိုဏ်းက ကောင်စုတ်တွေကို ရှင်းပစ်ဖို့ဆိုတာ အဲ့ဒီလောက် မလွယ်ဘူး”

ရှဖေး ခဏတာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် ထရပ်ကာ အခန်းထဲတွင် လမ်းလျှောက်လိုက်သည်။ “အန်ဒရေ၊ ကျွန်တော်တို့ တွေ့ဆုံပြီး သိကျွမ်းခွင့်ရခဲ့တာက မြွေနက်ဂိုဏ်းက ‘ရွှေစူး’ ကို လိုချင်ခဲ့လို့လေ။ ထားပါတော့၊ တကယ်လို့ မြွေနက်ဂိုဏ်းက ‘ရွှေစူး’ ကို စိတ်မဝင်စားတော့ဘဲ အတ္တလန္တိတ် မြို့ဟောင်းကိုပဲ စိတ်ဝင်စားတယ်ဆိုရင်ရော။ သူတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ”

“တကယ်လို့ ငါသာ သူတို့ဆိုရင် မုန်တိုင်းနတ်သမီး သင်္ဘောနောက်ကို လိုက်ပြီး အတ္တလန္တိတ်ကို ရှာတွေ့တဲ့အချိန်အထိ စောင့်နေပြီးမှ လှုပ်ရှားမယ်” ဟု အန်ဒရေက ပြောလိုက်သည်။ “ဒါပေမဲ့ ဒီကျယ်ပြောလှတဲ့ ပင်လယ်ကြီးကို ကြည့်လိုက်စမ်းပါ။ ငါတို့ကလွဲရင် တခြား ဘယ်သင်္ဘောမှ မရှိဘူး၊ ဝန်ထမ်းတွေ အားလုံးကလည်း အဆင်ပြေကြသည်။ ငါ ထင်တာတော့ မင်း အစိုးရိမ်လွန်နေတာပါ”

ရှဖေး တိတ်ဆိတ်စွာ တွေးတောနေမိသည်။ ‘ငါ တကယ်ပဲ အစိုးရိမ်လွန်နေတာလား’

အန်ဒရေ ထရပ်လိုက်ပြီး စာအုပ်စင်ရှေ့သို့ လျှောက်သွားကာ လျှို့ဝှက်ခလုတ်တစ်ခုကို နှိပ်လိုက်သည်။ ခဏအကြာတွင် စာအုပ်စင်သည် နှစ်ခြမ်းကွဲသွားပြီး လျှို့ဝှက် မီးခံသေတ္တာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

အန်ဒရေက လျှို့ဝှက်နံပါတ်ကို နှိပ်လိုက်ပြီးနောက် သူ့အိတ်ကပ်ထဲမှ သော့တစ်ချောင်း ပါသော ကြိုးတစ်ချောင်းကို ထုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက “အတ္တလန္တိတ်က ရခဲ့တဲ့ နောက်ထပ် ပစ္စည်းတစ်ခုကို မင်းတို့ နှစ်ယောက်ကို ပြမယ်” ဟု ထူးဆန်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

ရှဖေးနှင့် ဝူလုံတို့သည် စိတ်ဝင်တစားဖြင့် မီးခံသေတ္တာနားသို့ ကပ်သွားကြရာ အန်ဒရေက ပိတ်ပါးစအဖြူဖြင့် အုပ်ထားသော လေးထောင့်ပုံစံ ပစ္စည်းတစ်ခုကို ဂရုတစိုက် ထုတ်ယူနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

အန်ဒရေက ထိုပစ္စည်းကို စားပွဲပေါ် တင်လိုက်ပြီး အဝတ်ကို ဖယ်လိုက်ရာ ရွှေရောင် လေးထောင့်ဘုတ်ပြားတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ရွှေရောင်ဘုတ်ပြားသည် ဘက်ညီ ၄၀ စင်တီမီတာခန့် ရှိပြီး အလွန် လေးလံသည်။

ရွှေရောင်ဘုတ်ပြား၏ အလယ်တည့်တည့်တွင် စက်ဝိုင်းတစ်ခု ရှိပြီး ထူထပ်သော လိုင်းများဖြင့် ဝန်းရံထားသည်။ ထောင့်နှစ်ဖက်တွင် မသိနားမလည်နိုင်သော စာလုံးများ ထွင်းထုထားသည်။

ထိုအချိန်တွင် ရှဖေး၏ ဦးနှောက်ထဲရှိ AI ဘာသာပြန် မိုက်ခရိုချစ်ပ်သည် လျင်မြန်စွာ အလုပ်လုပ်နေသည်။

“ ‘လနတ်သမီး ပြုံးလိုက်တဲ့အချိန်တိုင်း ကွဲအက်နေတဲ့ တံခါးတွေ ပွင့်လာလိမ့်မယ်။ လျှို့ဝှက်နယ်မြေဆီသွားတဲ့ လမ်းကိုတော့ သတ်ဖြတ်ခြင်းစစ်နတ်ဘုရားက လမ်းညွှန်ရမယ်’ ” ခဏအကြာတွင် ရှဖေးက ပြောလိုက်သည်။

အန်ဒရေမှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး မယုံကြည်နိုင်သော မျက်နှာထားဖြင့် ဖြစ်သွားသည်။ သူက စိတ်လှုပ်ရှားမှု အပြည့်ဖြင့် “ရှဖေး၊ မင်း အတ္တလန္တိတ် ဘာသာစကားကို ဖတ်တတ်တာလား” ဟု မေးလိုက်သည်။

အခန်း ၂၄ - ရွှေအိမ်မြှောင်

“ရှဖေး ... မင်းက အတ္တလန္တိတ် ဘာသာစကားကို ဖတ်တတ်တာလား” အန်ဒရေက အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေသော လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ရှဖေးက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ရှဖေးသည် အေအိုင် ဘာသာပြန် မိုက်ခရိုချစ်ပ်၏ အံ့အားသင့်ဖွယ် စွမ်းဆောင်ရည်များကို အကြိမ်ကြိမ် တွေ့ကြုံဖူးပြီး ဖြစ်သည်။ မည်သည့် ဘာသာစကားဖြစ်စေ ၊ အခက်ခဲဆုံးသော စကားလုံးများပင် ဖြစ်စေကာမူ ထိုမိုက်ခရိုချစ်ပ်က တိကျစွာ ဘာသာပြန်ပေးနိုင်သည်။

ရွှေဘုတ်ပြားပေါ်ရှိ စာလုံးများသည် ရှုပ်ထွေးနိုင်သော်လည်း စကြဝဠာထဲတွင် ထိုထက်မက ရှုပ်ထွေးသော စကားလုံးများစွာ ရှိသေးသည်။ အကယ်၍ အေအိုင် ဘာသာပြန် မိုက်ခရိုချစ်ပ်က စကြဝဠာရှိ မည်သည့် ဘာသာစကားကိုမဆို ဘာသာပြန်နိုင်သည်ဆိုလျှင် အတ္တလန္တိတ်၏ ကျမ်းစာများကို ဘာသာမပြန်နိုင်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။

အန်ဒရေမှာ ဆွံ့အသွားခဲ့သည်။ မရေမတွက်နိုင်သော ပညာရှင်များနှင့် သုတေသီများက ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း မအောင်မြင်ခဲ့သည့် အရာကို ရှဖေးကတော့ ဘာမှမဟုတ်သလိုမျိုး အလွယ်တကူ ဘာသာပြန်ဆိုနိုင်ခဲ့သည်။

“ဒီပစ္စည်းကို ဂရိနိုင်ငံနားက ရှေးဟောင်းသင်္ချိုင်းတစ်ခုမှာ ရှာတွေ့ခဲ့တာ။ ‘ရွှေစူး’ ကိုလည်း အဲ့ဒီမှာပဲ ရှာတွေ့ခဲ့တာပဲ။ စူပါကွန်ပျူတာတွေရဲ့ အသေးစိတ် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာချက်အရ ဒါဟာ ပုံဖျက်ထားတဲ့ မြေပုံတစ်ခုလို့ ငါတို့ သတ်မှတ်ခဲ့ကြတယ်” အန်ဒရေက ပြောလိုက်သည်။

“ဒီမှာ ခဏစောင့်ပါဦး” အန်ဒရေက ဖုန်းခေါ်ရန် ထရပ်လိုက်သည်။ ခဏအကြာတွင် အသက် ၇၀ ကျော်ခန့်ရှိသော ပညာတတ် အဘိုးအိုတစ်ဦး ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

“ဒါကတော့ အတ္တလန္တိတ် သမိုင်းကို အထူးပြုလေ့လာနေတဲ့ ပရော်ဖက်ဆာ ဝမ်ပိုရှန်ပဲ ဖြစ်တယ်။ ရှဖေး ပရော်ဖက်ဆာ ဝမ်အတွက် ဒီစာသားကို ဖတ်ပြလိုက်ပါဦး” အန်ဒရေက မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။

ရှဖေးက ထိုစာသားများကို ပရော်ဖက်ဆာအတွက် ဖတ်ပြလိုက်သည်။ နားထောင်ပြီးနောက် ဝမ်ပိုရှန်သည် အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး “မင်း ဒီဘာသာစကားကို ဘယ်မှာ သင်ခဲ့တာလဲ။ အတ္တလန္တိတ် ဘာသာစကားက အရမ်းရှုပ်ထွေးပြီးတော့ မတူညီတဲ့ ကွဲပြားမှုတွေ အများကြီး ရှိတယ်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ သုတေသန လုပ်ခဲ့ပေမဲ့ ဘယ်သုတေသီမှ ဒီဘာသာစကားကို တကယ်တမ်း ဘာသာမပြန်နိုင်ခဲ့ကြဘူး။ မင်း ဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ” ဟု မေးလိုက်သည်။

ရှဖေးသည် မုသားတစ်ခုကို အမှတ်မထင် ပြောလိုက်ပြီးနောက် အကြောင်းအရာကို တမင်ပြောင်းလိုက်သည်။ “ပရော်ဖက်ဆာ ဝမ် ... ဒါက ဘယ်လို ပုံစံမျိုးလဲ။ သူ့ရဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်က ဘာလဲ”

ဝမ်ပိုရှန်က “ဒါက မြေပုံတစ်ခုပဲ ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီမြေပုံက ဘယ်ကို ဦးတည်နေသလဲဆိုတာကိုတော့ ငါတို့ မသိသေးဘူး။ ငါတို့ရဲ့ အခု အမြန်နှုန်းနဲ့ဆိုရင် မနက်ဖြန် မနက်မှာ သတ်မှတ်ထားတဲ့ နေရာကို ရောက်လိမ့်မယ်။ အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် လျှို့ဝှက်ချက်အားလုံးက ပြေလည်သွားမှာပါ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

မိုးသောက်ယံ အချိန်တွင် ရှဖေးသည် ကုန်းပတ်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ အန်ဒရေသည် ဝတ်ရုံရှည်ကို ဝတ်ဆင်ကာ သင်္ဘောဦးတွင် ရပ်လျက် အရှေ့ဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာသော နေမင်းကို ကြည့်နေသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။

“အိုး မင်းလည်း ရောက်နေတာလား။ အိပ်မပျော်ဘူးလား” အန်ဒရေက မေးလိုက်သည်။

ရှဖေးသည် စီးကရက်တစ်လိပ်ကို မီးညှိလိုက်ပြီး “ဟုတ်တယ် ၊ မကြာခင် အတ္တလန္တိတ်ကို မြင်ရတော့မှာဆိုတော့ ကျွန်တော် တော်တော်လေး စိတ်လှုပ်ရှားနေတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့ပါဦး ၊ ငါနဲ့အတူ မနက်စာ စားရအောင်” အန်ဒရေက ရှဖေး၏ ပုခုံးကို ပုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

ရေအောက်ရိုဘော့ သုံးရုပ်ကို ပင်လယ်ထဲသို့ ချထားပြီးဖြစ်ကာ မုန်တိုင်းနတ်သမီး သင်္ဘော၏ ကုန်းပတ်ပေါ်တွင်လည်း အလုပ်ရှုပ်နေကြသည်။ လူတိုင်းက မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြသည်။

ရေအောက်ပုံရိပ်များကို ထိန်းချုပ်ခန်းသို့ ပေးပို့နေပြီး လူပေါင်းများစွာက စောင့်ကြည့်ရေး မော်နီတာကို မျက်တောင်မခတ်တမ်း စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

“ဟိုမှာ တစ်ခုခု ရှိနေတယ်” စောင့်ကြည့်နေသော သုတေသီတစ်ဦးက အော်ပြောလိုက်သည်။

ညီညာသော ပင်လယ်ကြမ်းပြင်တွင် ကြီးမားပြီး ပုံသဏ္ဍာန် မမှန်သော အရာဝတ္ထုတစ်ခု ရှိနေသည်။ ၎င်းကို ပင်လယ်ရေမှော်များနှင့် သဲများက ဖုံးလွှမ်းထားသဖြင့် အလွန် သိသာထင်ရှားနေသည်။ ရေအောက်ရိုဘော့သည် အနားသို့ အမြန်သွားကာ ရေဖိအားသုံး သေနတ်ဖြင့် ထိုအရာပေါ်ရှိ သဲများကို ဆေးကြောလိုက်သည်။

ဆယ်မိနစ်ခန့် ကြာပြီးနောက်တွင်တော့ ထိုအရာသည် သဲအောက်တွင် ရှိနေသော ကျောက်တုံးကြီး တစ်တုံးသာ ဖြစ်ကြောင်း အားလုံး မြင်လိုက်ရသည်။ သို့သော်လည်း ၎င်းက ရှာဖွေရေး အဖွဲ့ဝင်များကို စိတ်မပျက်စေဘဲ ပင်လယ်ကြမ်းပြင်ကို ဆက်လက်၍ ဂရုတစိုက် ရှာဖွေနေကြသည်။

ပထမနေ့တွင် မည်သည့် ရလဒ်မှ မထွက်ပေါ်ခဲ့သော်လည်း လူတိုင်းက ဒုတိယနေ့ကို မျှော်လင့်နေကြသည်။ ဒုတိယနေ့တွင်လည်း ရလဒ်သစ်များ မရှိခဲ့သော်လည်း လူတိုင်းက တတိယနေ့ကို မျှော်လင့်နေကြပြန်သည်။ တတိယနေ့တွင် ရှေးဟောင်း သင်္ဘောပျက်တစ်ခုကို ရှာတွေ့ခဲ့သော်လည်း တန်ဖိုးကြီးလှသည် မဟုတ်ပေ။ မုန်တိုင်းနတ်သမီး သင်္ဘောပေါ်တွင် စိတ်ပျက်မှုများ စတင် ပြန့်နှံ့လာခဲ့သည်။ စတုတ္ထနေ့တွင်လည်း ထူးခြားမှု မရှိခဲ့ဘဲ ညစာစားချိန်မှာ အလွန် တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။ အချို့သော လူများမှာ စိတ်ပျက်မှုကို ဖြေဖျောက်ရန် အရက်ကိုပင် စတင် သောက်သုံးနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ပဉ္စမနေ့တွင် စိတ်ပျက်မှုများသည် တဖြည်းဖြတ်နှင့် အဆိုးမြင်ဝါဒဘက်သို့ ကူးပြောင်းလာခဲ့သည်။ အဆိုးမြင်စိတ်များနှင့် ပေါ့ဆမှုများမှာ ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။ ဝန်ထမ်းနှစ်ဦးမှာလည်း ကိစ္စသေးသေးလေးတစ်ခုကြောင့် စကားများကြသည့် အခြေအနေမျိုးအထိ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ညအချိန်သို့ ရောက်သောအခါ ရှဖေးသည် သင်္ဘောဦးတွင် ရပ်ကာ တိတ်ဆိတ်စွာ စဉ်းစားနေခဲ့သည်။ သူသည် တောက်ပနေသော လပြည့်ဝန်းနီးပါး ရှိသည့် လမင်းကြီးကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ “လနတ်သမီးရဲ့ အပြုံးလား။ ဖန်တန် ... လူတစ်ယောက် ပြုံးလိုက်ရင် မျက်နှာက ဘယ်လို ပုံစံမျိုး ဖြစ်သွားတာလဲ”

“ပြုံးလိုက်ရင်လား။ ဒါပေါ့ ... အဲ့ဒါက ဝိုင်းစက်တဲ့ ပုံစံ ဖြစ်သွားတာပေါ့”

“ဝိုင်းစက်တာ ... ဝိုင်းစက်တာ!” ရှဖေးသည် ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို တွေးမိသွားပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် တစ်ကိုယ်တည်း ရေရွတ်လိုက်သည်။

“ငါ သိပြီ။ လနတ်သမီး။ သတ်ဖြတ်ခြင်း စစ်နတ်ဘုရား”

ရှဖေးသည် လှေကားမှ ပြေးဆင်းသွားပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် အန်ဒရေ၏ အခန်းသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ဒေါက် ဒေါက် ဒေါက်! ဒေါက် ဒေါက် ဒေါက်!

ရှဖေးသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူရင်း အန်ဒရေ၏ အခန်းတံခါးကို ခေါက်လိုက်သည်။

“ဘယ်သူလဲ။ အချိန်က နောက်ကျနေပြီလေ”

“ကျွန်တော်ပါ ရှဖေးပါ”

အန်ဒရေသည် ညဝတ်အင်္ကျီကို ဝတ်ကာ တံခါးဖွင့်ပေးလိုက်ရာ ရှဖေးသည် အခန်းထဲသို့ အလျင်အမြန် ဝင်သွားပြီး အသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “အဲ့ဒီ ရွှေဘုတ်ပြားကို အမြန်ထုတ်လိုက်ပါဦး”။

အန်ဒရေက မီးခံသေတ္တာကို အမြန်ဖွင့်ရင်း “တစ်ခုခု ဖြစ်လို့လား။ မင်းရဲ့ အမူအရာက ထူးဆန်းနေတယ်” ဟု မေးလိုက်သည်။

“မမေးပါနဲ့ဦး ၊ ခဏနေရင် ခင်ဗျား သိရမှာပါ” ရှဖေးက ပြောလိုက်သည်။

ရွှေဘုတ်ပြားကို စားပွဲပေါ်တွင် တင်လိုက်သောအခါ ၎င်းသည် ဆန်းကြယ်သော ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ လင်းလက်နေသည်။ မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ လိုင်းများသည်လည်း ထင်ရှားပြီး ရှုပ်ထွေးနေသည်။ ရှဖေးသည် ‘ရွှေစူး’ ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ရွှေဘုတ်ပြား၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ညင်သာစွာ တပ်ဆင်လိုက်သည်။

အံ့ဖွယ်အရာတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ‘ရွှေစူး’ သည် အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီးနောက် အနောက်မြောက်ဘက်သို့ ချက်ချင်းပင် ဦးတည်ပြလိုက်တော့သည်။

အန်ဒရေ၏ မျက်လုံးများမှာ ပြူးကျယ်သွားခဲ့ပြီး သူ၏ အသက်ရှူသံများကို ထိန်းချုပ်ရန် အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားနေရင်း သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာလည်း အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။ အကြိမ်အနည်းငယ် ပြန်လည် ချိန်ညှိကြည့်ပြီးနောက်တွင်လည်း ‘ရွှေစူး’ မှာ အနောက်မြောက်ဘက်သို့သာ ချွင်းချက်မရှိ ဦးတည်နေခဲ့သည်။

အန်ဒရေသည် နောက်ဆုံးတွင် အောင့်မထားနိုင်တော့ဘဲ တုန်ရီနေသော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။ “ဒါက တကယ်ပဲ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ”။

“အရမ်း ရိုးရှင်းသည် ၊ ဒီ ‘ရွှေစူး’ နဲ့ ဒီရွှေဘုတ်ပြားက တစ်ခုတည်းသော အရာတွေပဲ။ ဒါဟာ နေရာတစ်ခုကို ညွှန်ပြဖို့အတွက် အထူးပြုလုပ်ထားတဲ့ အိမ်မြှောင်တစ်ခုပဲ ဖြစ်တယ်” ရှဖေးက ပြောလိုက်သည်။

“အိမ်မြှောင်ပေါ့” အန်ဒရေသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တုန်ရင်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ စိုးရိမ်စိတ်ကို ဖြေဖျောက်ရန် စီးကရက်တစ်လိပ်ကို ရှာလိုက်သည်။ ရှဖေးက သူ၏ ဟုန်ထာရှန်း စီးကရက်ကို ထုတ်ပေးလိုက်ရာ အန်ဒရေက တုန်ရင်နေသော လက်များဖြင့် လက်ခံယူကာ မီးညှိလိုက်သည်။

“မင်း ဒါကို ဘယ်လို ရှာတွေ့ခဲ့တာလဲ” အန်ဒရေက တုန်တုန်ရင်ရင်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“အဖြေက ဒီမှာ ရေးထားတာပဲလေ” ရှဖေးက လိုင်းများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ရွှေဘုတ်ပြားကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။ “လနတ်သမီး ပြုံးလိုက်တဲ့အချိန်တိုင်း ကွဲအက်နေတဲ့ တံခါးတွေ ပွင့်လာလိမ့်မယ်။ လျှို့ဝှက်နယ်မြေဆီသွားတဲ့ လမ်းကိုတော့ သတ်ဖြတ်ခြင်းစစ်နတ်ဘုရားက လမ်းညွှန်ရမယ်”။

“ဒီစာသားရဲ့ တကယ့် အဓိပ္ပာယ်က လပြည့်ညတိုင်းမှာ တစ်စုံတစ်ခုသော နေရာက လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို ဦးတည်တဲ့ တံခါးကို ဖွင့်ပေးလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒီ လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို ရောက်ဖို့ဆိုရင် ဒီ ‘ရွှေစူး’ ကို လမ်းညွှန်အဖြစ် အသုံးပြုရမယ်လို့ ဆိုလိုတာပဲ”

“ဒီရွှေဘုတ်ပြားနဲ့ ‘ရွှေစူး’ ကို တစ်နေရာတည်းမှာ ရှာတွေ့ခဲ့တာလေ။ ဒါကြောင့် သူတို့က အတူတူ ရှိနေသင့်ပြီး အစုအဖွဲ့တစ်ခုအနေနဲ့ အသုံးပြုရမှာ ဖြစ်တယ်”

“ဒါဆို မြေပုံကိစ္စကိုကျတော့ မင်း ဘယ်လို ရှင်းပြမလဲ” အန်ဒရေက စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

“ဒါက မြေပုံ လုံးဝ မဟုတ်ပါဘူး” ရှဖေးက အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “ခင်ဗျားတို့ အားလုံးက ဘာဖြစ်လို့ ဒါကို မြေပုံလို့ ထင်နေကြတာလဲဆိုတာ ကျွန်တော် မသိဘူး။ ကျွန်တော့်အမြင်အရတော့ ဒီဘုတ်ပြားပေါ်က ပုံတွေက ‘ရွှေစူး’ ပေါ်က ပုံတွေနဲ့ အတူတူပဲ။ ဒါတွေက အလှဆင်ထားရုံသက်သက်ပဲ ဖြစ်တယ်”

အန်ဒရေသည် သူ၏ ခေါင်းကို အုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး အရာများစွာကို တွေးတောနေခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ ဤရုတ်တရက် ရှာဖွေတွေ့ရှိမှုက သူ၏ ယခင် အတွေးအခေါ်အားလုံးကို ပျက်ပြားသွားစေပြီး သူ၏ စိတ်ကို ရှုပ်ထွေးသွားစေခဲ့ခြင်းကြောင့်ပင်။

“တွေဝေမနေပါနဲ့ဦး ၊ အခုချက်ချင်း သင်္ဘောကို လှည့်ဖို့ ကပ္ပတိန်ကို အမိန့်ပေးလိုက်ပါ။ မနက်ဖြန်ညက လပြည့်ညပဲ”

“ကောင်းပြီ” အန်ဒရေသည် စီးကရက်တိုကို လွှင့်ပစ်လိုက်ပြီး သင်္ဘော၏ ထိန်းချုပ်ခန်းသို့ ဖုန်းခေါ်ရန် သူ၏ စားပွဲဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ “ကပ္ပတိန် ဒေးဗစ် ... ဒါ အန်ဒရေပါ။ သင်္ဘောကို လှည့်ပြီး အနောက်မြောက်ဘက်ကို ဦးတည်မောင်းနှင်လိုက်ပါ”

ပင်လယ်ပြင်ကြီးမှာ အလွန် ငြိမ်သက်နေပြီး တောက်ပသော လမင်းကြီးမှာ တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ ဤပင်လယ် ဧရိယာသည် ‘ရွှေစူး’ ညွှန်ပြနေသော နေရာပင် ဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်တွင် ထိုကွဲအက်နေသော တံခါး ပွင့်လာမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေခြင်းမှတစ်ပါး အခြား ဘာမှ လုပ်စရာ မရှိတော့ပေ။

မုန်တိုင်းနတ်သမီး သင်္ဘောပေါ်ရှိ ဝန်ထမ်းများသည် ကုန်းပတ်ပေါ်တွင် စုရုံးရောက်ရှိနေကြပြီး အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။ သူတို့အားလုံးမှာ ထိုအံ့ဖွယ် အခိုက်အတန့်ကို မျက်မြင်တွေ့ရှိလိုကြပြီး စားဖိုမှူးများပင်လျှင် ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိနေကြသည်။

ရှဖေးနှင့် ဝူလုံတို့သည် သင်္ဘောဦးတွင် ဘေးချင်းယှဉ် ရပ်နေကြပြီး သူတို့၏ ခြေရင်းတွင် စီးကရက်တိုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ သူတို့ နှစ်ဦးစလုံးမှာ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်မှာ သိသာလှသည်။

“ ‘ကွဲအက်နေတဲ့ တံခါးတွေ’ ဆိုတာက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။ ပင်လယ်ပြင်ကြီးထဲမှာ တံခါးတစ်ချပ်က ရုတ်တရက် ပေါ်လာနိုင်လို့လား” ဝူလုံက ပင်လယ်ထဲသို့ တံတွေးတစ်ချက် ထွေးလိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

ရှဖေးက ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။ “ကျွန်တော်လည်း သေချာ မသိဘူး ၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်မှာ ခံစားချက်တစ်ခုတော့ ရှိတယ်”

“ဘာခံစားချက်လဲ” ဝူလုံက စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

“အတ္တလန္တိတ်က ပင်လယ်အောက်ခြေမှာ ရှိနေတာ မဟုတ်လောက်ဘူး” ရှဖေးက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

ဝူလုံမှာ အနည်းငယ် ကြောင်သွားခဲ့သည်။

“ပင်လယ်အောက်ခြေကို နစ်မြုပ်သွားတာ မဟုတ်ရင် အဲ့ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ပျောက်ကွယ်သွားမှာလဲ”

ဝူလုံ စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထူးဆန်းသော အရာတစ်ခု ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပေတော့သည်။