အခန်း (၃၇-၃၉)

အခန်း ၃၇။ ။ အမျက်ရှသော အဓိက စစ်ဆေးရေးမှူး

ရှဖေးသည် လောလောလောလောဖြင့် လေလံဆွဲခြင်း မပြုသေးဘဲ သူနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရမည့် အခြားသော လေလံဆွဲသူများကို တိတ်တဆိတ် အကဲခတ်နေသည်။

ပြိုင်ဘက် အများစုမှာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်စွာ လေလံဆွဲနေကြသော်လည်း နှစ်ဦးမှာမူ အသည်းအသန် လေလံဆွဲနေကြသည်ကို တွေ့ရ၏။ တစ်ဦးမှာ သက်ကြီးရွယ်အို အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ဦးမှာ အသက် ၂၀ ကျော် အရွယ် လူငယ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သော လေလံဆွဲသူ အများစုမှာ ဤ "မုဆိုးမနက်" အထူးထုတ် လေအရိပ် အမှတ် ၄ တိုက်ခိုက်ရေးဝတ်စုံကို စုဆောင်းရန်အတွက်သာ ဝယ်ယူလိုကြခြင်း ဖြစ်ပြီး နှစ်အနည်းငယ်ကြာမှ ပြန်လည်ရောင်းချကာ အမြတ်ထုတ်ရန် ရည်ရွယ်ထားကြသူများ ဖြစ်ချေသည်။

ထိုကဲ့သို့သော သူများသည် ဈေးနှုန်းကို သတ်မှတ်ထားပြီး သူတို့ စိတ်ထဲရှိသော ဈေးနှုန်းထက် ကျော်လွန်သွားပါက ဆက်လက် လေလံဆွဲရန် အကြောင်းပြချက် မရှိသဖြင့် ရပ်တန့်သွားကြမည်သာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် အသည်းအသန် လေလံဆွဲနေသူများမှာမူ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသည်။ မည်သည့် အကြောင်းကြောင့်ပင် ဖြစ်စေ သူတို့၏ ရည်မှန်းချက်မှာ ဤတိုက်ခိုက်ရေးဝတ်စုံကို ရရှိရန် ဖြစ်သောကြောင့် ဈေးနှုန်းကို တတ်နိုင်သရွေ့ ဝန်မလေးဘဲ လေလံဆွဲကြမည် ဖြစ်သည်။

ရှဖေးသည် ဤဝတ်စုံကို ရလိုသဖြင့် ထိုနှစ်ဦးမှာ သူ၏ အကြီးမားဆုံး ပြိုင်ဘက်များပင် ဖြစ်ချေတော့သည်။

အဘိုးအိုမှာ အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေဟန်ရှိပြီး တစ်ကြိမ်လျှင် သန်း ၁ သန်းစီ တိုးမြှင့်ကာ လေလံဆွဲနေသည်။ သူသည် အခြားသူများကို ဖိအားပေးရန် ဈေးကို အများကြီး မမြှင့်ခြင်းမှာ သူ၏ ငွေကြေးအခြေအနေမှာ အလွန်အမင်း ကောင်းမွန်လှသည် မဟုတ်ကြောင်း သိသာစေသည်။

သို့သော် ထိုလူငယ်မှာမူ အစပိုင်းတွင် အလွန် ပြင်းထန်စွာ လေလံဆွဲနေခဲ့ပြီး တစ်ကြိမ်လျှင် အနည်းဆုံး ၃ သန်းခန့် တိုးမြှင့်ခဲ့သည်။ သို့သော် လေလံဈေး သန်း ၁၀၀ ကျော်သွားသောအခါ သူ၏ လေလံဆွဲနှုန်းမှာ သိသိသာသာ နှေးကွေးသွားခဲ့ရသည်။

အထူးထုတ် လေအရိပ် အမှတ် ၄ တိုက်ခိုက်ရေးဝတ်စုံနှင့် ပတ်သက်သော အချက်အလက်များကို ရှာဖွေရန် မလွယ်ကူသဖြင့် ၎င်း၏ အစစ်အမှန် တန်ဖိုးကို ခန့်မှန်းရန်မှာ ခက်ခဲလှသည်။ သို့သော် လေလံဈေး ၁၄၀ သန်းသို့ ရောက်သောအခါ လေလံဆွဲသူ တစ်ဝက်ကျော်မှာ ရပ်တန့်သွားကြပြီး ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သော ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူ အများစုမှာ လေလံဆွဲခြင်းကို လက်လျှော့ကာ ကြည့်ရှုသူများအဖြစ်သာ နေလိုက်ကြသည်။

“သန်း ၁၆၀” ဟု အဘိုးအိုက အားမာန်အပြည့်ဖြင့် အော်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ နီမြန်းနေပြီး အဝေးမှ ကြည့်လျှင်ပင် သူ၏ လက်မောင်းများမှာ တုန်ရင်နေသည်ကို ရှဖေး မြင်တွေ့နိုင်ပေရာ ၎င်းမှာ သူ တောင့်ခံနိုင်သည့် နောက်ဆုံး အတိုင်းအတာသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း ပြသနေသည်။

“သန်း ၁၈၀” ရှဖေးသည် ဤအခိုက်အတန့်ကို ရွေးချယ်၍ ဝင်ရောက် လိုက်သည်၊ သူသည် ဝန်မလေးဘဲ ကြယ်တာရာဒင်္ဂါး သန်း ၂၀ ကို တစ်ခါတည်း တိုးမြှင့်လိုက်သည်။

လေလံဆွဲခြင်းမှာလည်း စိတ်ဓာတ်ရေးရာ စစ်ပွဲတစ်ခုပင် ဖြစ်ပြီး ယမ်းငွေ့မထွက်သော တိုက်ပွဲတစ်ခုပင် ဖြစ်ချေသည်။

ရှဖေးသည် အဘိုးအိုမှာ အားအနည်းဆုံး ဖြစ်နေသည့် အချိန်ကို ရွေးချယ်၍ တိုက်ခိုက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုဒဏ်ချက်ကို ခုခံရန် အဘိုးအိုအတွက် နေရာမရှိတော့ဘဲ သူ မကျော်ဖြတ်နိုင်သော ပြိုင်ဘက်နှင့် တွေ့နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားစေကာ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အားကိုးရာမဲ့မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

အကယ်၍ ရှဖေးသာ ဈေးကို အနည်းငယ်စီ တိုးမြှင့်နေမည်ဆိုပါက လူသားတို့၏ ကံကောင်းခြင်းကို မျှော်လင့်တတ်သော စိတ်ဓာတ်ကြောင့် သူ တတ်နိုင်သရွေ့ ဆက်လက် လိုက်နေဦးမည်သာ ဖြစ်သည်။

အဘိုးအိုမှာ သူ၏ နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ကို ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် တင်ကာ အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် လေလံဆွဲခြင်းကို လက်လျှော့လိုက်လေတော့သည်။

အဘိုးအိုမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် နီမြန်းနေသော သူ၏ မျက်လုံးများကို ပွတ်သပ်ရင်း အားကိုးရာမဲ့စွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူ၏ ရင်ဘတ်မှာလည်း အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေသည်။

“သန်း ၁၈၀၊ အခု ဈေးနှုန်းက ကြယ်တာရာဒင်္ဂါး သန်း ၁၈၀ အထိ ရောက်ရှိသွားပါပြီ၊ ဒီထက် ပိုပေးမယ့်သူ ရှိပါသေးသလား” ဟု ရွှေဝါရောင် ဆံပင်နှင့် အမျိုးသမီးက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မေးလိုက်၏။ သန်း ၁၈၀ မှာ ယနေ့ လေလံပွဲ၏ ဒုတိယမြောက် အမြင့်ဆုံးဈေးပင် ဖြစ်သည်။

“၁၈၅ သန်း” ဟု ထိုလူငယ်က လက်ကို မြှောက်၍ အော်လိုက်သည်။

ရှဖေးသည် ထိုလူ၏ ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာမှာ တည်ငြိမ်နေပြီး ဤဈေးနှုန်းမှာ သူ့အတွက် ကိစ္စမရှိသကဲ့သို့ ပြုမူနေသည်ကို တွေ့ရသည်။

ဒီလူကတော့ ကိုင်တွယ်ရ မလွယ်ကူဘူး ထင်တယ် ဟု ရှဖေးက သူ့ဘာသာ တွေးလိုက်သည်။

ဤလူငယ်၏ စိတ်ဓာတ်မှာ အဘိုးအိုထက် များစွာ ပိုမို ခိုင်မာပြီး ဤတိုက်ခိုက်ရေးဝတ်စုံကို ဝယ်ယူလိုသည့် စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုမှာလည်း ရှဖေးထက် မနိမ့်ကျလှပေ။ ထိုကဲ့သို့သော ပြိုင်ဘက်မျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်ရပါက ပြင်းထန်သော လေလံစစ်ပွဲကို ဆင်နွှဲရန်မှတစ်ပါး အခြားနည်းလမ်း မရှိပေ။

ထိုသို့ တွေးတောပြီးနောက် ရှဖေးသည် လက်ကို မြှောက်ကာ “၁၈၆ သန်း” ဟု အော်လိုက်သည်။

“၁၉၀ သန်း”

“၁၉၁ သန်း”

ရှောင်ဟိုင်လီက အံကြိတ်လိုက်ရင်း “၁၉၅ သန်း” ဟု ဆိုသည်။

ရှဖေးကလည်း ချက်ချင်းပင် “၁၉၆ သန်း” ဟု လိုက်လိုက်သည်။

စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာသူ တစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ၎င်း၏ စိတ်ဓာတ်ကို တဖြည်းဖြည်းချင်း တိုက်စားသွားမှသာ တုန်လှုပ်သွားစေမည် ဖြစ်သည်။

ဈေးကို တစ်သန်းစီ တိုးမြှင့်ခြင်းမှာလည်း စိတ်ဓာတ်ရေးရာ နည်းဗျူဟာ တစ်ခုပင် ဖြစ်၏။ တစ်ဖက်လူက ဈေးခေါ်ပြီးသည်နှင့် ဝန်မလေးဘဲ ချက်ချင်း လိုက်ခြင်းအားဖြင့် မိမိ၏ ယုံကြည်မှုနှင့် အင်အားမှာ ပြိုင်ဘက်ထက် မနိမ့်ကျကြောင်း ပြသရာရောက်ပြီး ၎င်းမှာ မျှတသော ယှဉ်ပြိုင်မှုတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သိစေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဈေးခေါ်သည့် အချိန်မှာ နောက်ကျသွားပါက သို့မဟုတ် လေယူလေသိမ်းမှာ ပေါ့ပျက်ပျက် ဖြစ်နေပါက တစ်ဖက်လူမှာ သူ့ကို ရန်စနေသည်ဟု ထင်သွားနိုင်သည်။ ထိုအခါ ဒေါသဖြစ်ကာ အဆင်အခြင်မဲ့သော ဈေးနှုန်းများကို အော်ဟစ်လိုက်နိုင်ပြီး မည်သူမျှ အကျိုးရှိမည် မဟုတ်ချေ။

ကျွမ်းကျင်သော လေလံဆွဲသူ တစ်ဦးသည် မိမိ၏ ပြိုင်ဘက်ကို ဒေါသထွက်အောင် မလုပ်ပေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လူသားတို့သည် ဒေါသထွက်လာပါက အကျိုးအကြောင်း ဆင်ခြင်နိုင်စွမ်း ကင်းမဲ့သွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အချို့သော လေလံဆွဲသူများသည် ဒေါသကြောင့် ပစ္စည်းကို အခြားသူ လက်ထဲသို့ မရောက်စေရန်အတွက် လျော်ကြေးပေးရသည့်တိုင်အောင် အလွန်မြင့်မားသော ဈေးနှုန်းများကို ခေါ်ဆိုတတ်ကြသည်။

“သန်း ၂၀၀” ရှောင်ဟိုင်လီက မည်သို့ပင် ဖြစ်စေ အော်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ သူ ငွေကြေးအရ တောင့်ခံနိုင်သည့် နောက်ဆုံး အတိုင်းအတာပင် ဖြစ်၏၊ ဤထက် ပိုသွားပါက သူ လက်လျှော့ရပေလိမ့်မည်။

“၂၀၂ သန်း” ရှဖေးသည် လူငယ်အပေါ် ဖိအားပေးရန်အတွက် ၂ သန်း တိုးမြှင့်လိုက်သည်။

ရှောင်ဟိုင်လီသည် သူ၏ လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ထားသဖြင့် လက်ဆစ်များမှာ ဖြူလျော့နေပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း မကျေနပ်မှုနှင့် ဒေါသအရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်နေသည်။

“ရှောင်ဟိုင်၊ ငါ့ရဲ့ စုငွေအားလုံးကို မင်းရဲ့ အကောင့်ထဲ ထည့်ပေးလိုက်ပြီ၊ စုစုပေါင်း ၈၅ သန်း ရှိတယ်၊ သူ့ကို အရှုံးမပေးနဲ့” ဘိုစင်ဝါက အော်ပြောလိုက်၏။

“ဟုတ်တယ်၊ ဟိုင်အစ်ကိုကြီး၊ ငါတို့ ငွေရောင် တရားစီရင်ရေးသမားတွေက ဘဏ်ကနေ ကြယ်တာရာဒင်္ဂါး သန်း ၁၀ အထိ အကြွေးယူလို့ ရတယ်၊ အဲဒါဆိုရင် စုစုပေါင်း သန်း ၃၀ ရမှာပဲ၊ အဲဒီအပြင် ငါ့အကောင့်ထဲက ၂ သန်းကိုလည်း ထည့်လိုက်” ကွီရို့ဇ်က ဖြည့်စွက်လိုက်သည်။

ကြေးညိုရောင် တရားစီရင်ရေးသမားများသည် အတိုးမဲ့ ချေးငွေ သန်း ၁ သန်း ရရှိနိုင်ပြီး ငွေရောင် တရားစီရင်ရေးသမားများမှာမူ သန်း ၁၀ ရရှိနိုင်သည်။ ရွှေရောင် တရားစီရင်ရေးသမားများမှာမူ ထိုထက် များစွာ ပိုမို ရရှိနိုင်သည်။

“ငတုံး၊ ၂ သန်းဆိုတာ ဘာမှ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါတွေ အားလုံးက မင်းရဲ့ ဖြုန်းတီးတဲ့ လူနေမှုပုံစံကြောင့်ပဲ၊ မင်းသာ ပုံမှန် စုဆောင်းခဲ့မယ်ဆိုရင် အခုလို အရှက်ရမှာ မဟုတ်ဘူး” ဟု ဘိုစင်ဝါက ဒေါသတကြီး ဟောက်လိုက်သည်။

ကွီရို့ဇ်မှာ အလွန်ပင် စိတ်မကောင်း ဖြစ်သွားရပြီး “ငါလည်း မတတ်နိုင်ဘူးလေ…” ဟု ဆိုသည်။

ရှောင်ဟိုင်လီသည် သူ၏ ညီအစ်ကို နှစ်ဦးကို ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး စကားပင် မပြောနိုင်လောက်အောင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့ရသည်။

“ကောင်းပြီ၊ ငါ သူ့ကို အဆုံးအထိ ယှဉ်ပြိုင်မယ်” ရှောင်ဟိုင်လီက သူ၏ ပေါင်ကို အားဖြင့် ပုတ်ကာ ကြေညာလိုက်၏။

“၂၀၂ သန်း၊ အခု လေလံဈေးက ၂၀၂ သန်း ပါ” ထိုအမျိုးသမီးက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ပြောလိုက်ရင်း “အကယ်၍ ဒီ အထူးထုတ် လေအရိပ် အမှတ် ၄ တိုက်ခိုက်ရေးဝတ်စုံကို ဒီထက် ပိုပေးမယ့်သူ မရှိရင်တော့ ဒီလူငယ်လေးရဲ့ လက်ထဲကို ရောက်ရှိသွားမှာ ဖြစ်ပါတယ်” ဟု ဆိုသည်။

“၂၅၀ သန်း” ရှောင်ဟိုင်လီက လက်ကို မြှောက်၍ အော်လိုက်လေတော့သည်။

ပရိသတ်မှာ အံ့အားသင့်သွားကြပြီး ရှောင်ဟိုင်လီကို လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်၊ “တစ်ခါတည်း သန်း ၄၈ သန်း တိုးလိုက်တာလား၊ ဒီလူ ရူးသွားပြီလား”

“သေချာပေါက် ရူးသွားတာပဲ၊ 'ခုနစ်စင်ကြယ် ရေစင်အိုး' တောင်မှ ၂၁၀ သန်းပဲ ပေးရတာ၊ ဒီဝတ်စုံက အဲဒီအိုးထက် ပိုတန်လို့လား”

“၂၅၅ သန်း” ရှောင်ဟိုင်လီ၏ အသံအဆုံးတွင် ရှဖေးက ဝန်မလေးဘဲ ချက်ချင်းပင် လိုက်လိုက်သည်။

ဖန်တန်၊ ဒီ လေအရိပ် အမှတ် ၄ တိုက်ခိုက်ရေးဝတ်စုံက တကယ်တော့ ဘယ်လောက်အထိ တန်တာလဲ ရှဖေးက စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် မေးလိုက်၏။

“စိတ်အေးအေးထားပါ၊ မင်းဆီမှာ ရှိတဲ့ ပိုက်ဆံအားလုံးကို သုံးပြီး ဒီဝတ်စုံကို ရအောင် လေလံဆွဲနိုင်မယ်ဆိုရင် မင်း ဘယ်လိုမှ အရှုံးမရှိဘူး၊ ဒီလူတွေက ဒီဝတ်စုံက ဘယ်လောက်အထိ အစွမ်းထက်တယ်ဆိုတာကို လုံးဝ မသိကြဘူး၊ ဒါက တကယ့် အခွင့်အရေးပဲ” ဖန်တန်က ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။

ရှဖေးက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ သူသည် ဖန်တန်၏ အဆုံးအဖြတ်ကို အလွန် ယုံကြည်သဖြင့် သူတန်ဖိုးရှိသည်ဟု ပြောပါက မှားစရာ မရှိချေ။

“၂၈၀ သန်း” ရှောင်ဟိုင်လီက ဈေးကို ထပ်မံ မြှင့်လိုက်ပြန်သည်။ “မင်း ဆက်လိုက်နိုင်ဦးမလား ဆိုတာ ငါ ကြည့်ရသေးတာပေါ့”

သို့သော် သူ မှားသွားခဲ့သည်။ ရှဖေး၏ ဤဝတ်စုံအပေါ် စိတ်အားထက်သန်မှုမှာ ရှောင်ဟိုင်လီထက် မလျော့လှပေ။

“သန်း ၃၀၀” ရှဖေးသည် ခုခံသည့် အနေအထားမှ တိုက်စစ်ဆင်သည့် အနေအထားသို့ ပြောင်းလဲလိုက်ပေပြီ။

ရှောင်ဟိုင်လီမှာ မူးမေ့လဲမတတ် ဖြစ်သွားရသည်။ ၂၈၀ သန်း ဆိုသည်မှာ သူ၏ လက်ထဲတွင် ရှိသော ငွေသားအားလုံးပင် ဖြစ်၏။ အကယ်၍ သူသာ ဈေးကို ထပ်မံ မြှင့်တင်မည်ဆိုပါက သူ၏ သူငယ်ချင်းများ ဖြစ်သော ဘိုစင်ဝါနှင့် ကွီရို့ဇ်တို့ပါ ချေးငွေ ယူရတော့မည် ဖြစ်သည်။

“ရှောင်ဟိုင်၊ အားမလျှော့နဲ့၊ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ လေလံဆွဲလိုက်စမ်းပါ၊ မင်းရဲ့ ညီအစ်ကိုတွေက မင်းနဲ့အတူ အဆုံးအထိ ရှိနေမှာပါ” ဘိုစင်ဝါက အားပေးလိုက်သည်။

“၃၁၀ သန်း” ရှောင်ဟိုင်လီက သူ၏ အသံဖြင့် ရှဖေးအား ခြောက်လှန့်ရန် ကြိုးစားရင်း ဒေါသတကြီး အော်လိုက်သည်။

ရှဖေး၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ ရှောင်ဟိုင်လီ၏ ဤအော်သံကြောင့် သူ၏ ယုံကြည်မှု ကင်းမဲ့နေသည်ကို ရှဖေး သိလိုက်ရပေပြီ။ အမှန်တကယ် ယုံကြည်မှုရှိသူသည် သူတစ်ပါးကို အသံဖြင့် ခြောက်လှန့်ရန် မကြိုးစားဘဲ လက်တွေ့ လုပ်ဆောင်ချက်ဖြင့်သာ အနိုင်ယူပြမည် ဖြစ်သည်။

“၃၂၀ သန်း” ရှောင်ဟိုင်လီ၏ အသံအဆုံးတွင် ရှဖေးက အသက်ရှူချိန်ပင် မပေးဘဲ ချက်ချင်း တိုက်စစ်ဆင်လိုက်သည်။ ရှောင်ဟိုင်လီမှာ သွေးတိုးလာကာ အမြင်အာရုံများ ဝေဝါးသွားပြီး မူးမေ့လဲလုနီးပါး ဖြစ်သွားရချေသည်။

သူ၏ လက်ဝယ်ရှိ ငွေသားနှင့် အကြွေးယူနိုင်မည့် ပမာဏအားလုံးကို ပေါင်းလိုက်လျှင်ပင် ၃၁၈.၅ သန်းသာ ရှိသည်။ ရှဖေး၏ ဈေးနှုန်းမှာ ရှောင်ဟိုင်လီကို အနိုင်ယူရန် လုံလောက်သွားခဲ့ပြီး ပိုက်ဆံပို၍ သုံးစွဲရန် မလိုတော့ပေ၊ ၎င်းမှာ တကယ့်ကို အချိန်ကိုက် ဈေးနှုန်းပင် ဖြစ်သည်။

ဒေါက်...

အလှပဂေး၏ လက်ထဲရှိ သစ်သားထုတုံးလေး၏ မြည်သံ ထွက်ပေါ်လာသောအခါ လေလံရုံ တစ်ခုလုံးတွင် လက်ခုပ်သံများ ဆူညံသွားခဲ့ရသည်။

၃၂၀ သန်း၊ အကယ်၍ ထူးခြားတာတွေ မဖြစ်လာခဲ့ရင် ဒါဟာ ဒီနေ့ လေလံပွဲရဲ့ အမြင့်ဆုံးဈေး ဖြစ်လာမှာ ဖြစ်ပြီး ပရိသတ်တွေကလည်း အလကား စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ပြိုင်ပွဲတစ်ခုကို ကြည့်ရှုခွင့် ရခဲ့ကြသည်။

၃၂၀ သန်း တောင်လား ဟု ဆိုကာ ရှဖေးသည် မျက်နှာပျက်ပျက်ဖြင့် လေလံရုံမှ ထွက်လာခဲ့သည်။

ဖန်တန်က ထူးဆန်းသော အပြုံးတစ်ခုကို ပြရင်း “ဘာလဲ နှမြောနေတာလား၊ မင်း အဲဒီ တိုက်ခိုက်ရေးဝတ်စုံကို လူကိုယ်တိုင် မြင်ရတဲ့အခါကျရင် အဲဒါက ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက် တန်ဖိုးရှိရတာလဲ ဆိုတာကို နားလည်သွားလိမ့်မယ်” ဟု ဆိုသည်။

...

နယူးယောက် မြို့၌ -

ရှောင်ဟိုင်လီသည် လက်တွေ့ကမ္ဘာခေါင်းဆောင်းအတု ဦးထုပ်ဆောင်းကို ချွတ်လိုက်ပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ အားဖြင့် ပေါက်ချလိုက်သည်။

ခွမ်း...

ဦးထုပ်ဆောင်းမှာ အစိပ်စိပ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်သွားပြီး အစအနများမှာ အခန်းထဲတွင် ပြန့်ကျဲသွားခဲ့ရသည်။

“ငါ မကျေနပ်ဘူး၊ ဒါကို ငါ လုံးဝ လက်မခံနိုင်ဘူး” ရှောင်ဟိုင်လီမှာ ဒေါသများ ငယ်ထိပ်စောင့်နေပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာလည်း ဒေါသကြောင့် ပုံပျက်နေသည်။

“ကွီရို့ဇ်၊ နည်းပညာဌာနမှာ မင်း သူငယ်ချင်း တစ်ယောက် ရှိတယ် မဟုတ်လား၊ အဲဒီလူရဲ့ အချက်အလက်တွေကို ငါ့ဆီ ပို့ခိုင်းလိုက်စမ်း၊ အဲဒီလူက ဘယ်သူလဲ ဆိုတာ ငါ သိချင်တယ်” ဟု ရှောင်ဟိုင်လီက အမိန့်ပေးလိုက်၏။

ကွီရို့ဇ်က တစ်ခုခု ပြောချင်သော်လည်း ရှောင်ဟိုင်လီ၏ ဒေါသထွက်နေသော မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စကားလုံးများကို ပြန်မျိုချလိုက်ပြီး ခေါင်းသာ ငိတ်ပြလိုက်သည်။

ရှောင်ဟိုင်လီသည် အခန်းထဲမှ ဒေါသတကြီး ထွက်သွားပြီး တံခါးကို အားဖြင့် ပိတ်လိုက်သည်။

ဒုန်း...

လူမီနီယံ သတ္တုစပ် တံခါးမှာ ပုံပျက်သွားပြီး အနည်းငယ် ယိမ်းထိုးနေပြီးမှ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားခဲ့ရသည်။ ကွီရို့ဇ်က ဘိုစင်ဝါအား အားကိုးရာမဲ့စွာ ကြည့်လျက် “ငါ နည်းပညာဌာနက ဂျင်နီနဲ့ လမ်းခွဲလိုက်တာ တော်တော်ကြာပြီလေ” ဟု ဆိုသည်။

ဘိုစင်ဝါက ကွီရို့ဇ်၏ ပုခုံးကို ပုတ်ကာ “ငါ သိပါတယ်၊ မင်းကပဲ သူမကို အရင် ဖြတ်ခဲ့တာ မဟုတ်လား” ဟု ဆို၏။

“ရှောင်ဟိုင် က တကယ်တော့ လူဆိုး မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူက တစ်ခါတလေကျရင် စိတ်ထား နည်းနည်း သိမ်ငယ်တတ်တာပဲ ရှိတာ” ဘိုစင်ဝါက သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်သည်။

ဝေးကွာလှသော ပေကျင်းမြို့၌ ရှိနေသော ရှဖေးမှာမူ တရားစီရင်ရေးသမဂ္ဂ၏ စစ်ဆေးမှု မစတင်မီမှာပင် စိတ်ထားသိမ်ငယ်တတ်သော အဓိက စစ်ဆေးရေးမှူးကို အပြစ်ပြုမိခဲ့မှန်း လုံးဝ သိရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

အမှန်စင်စစ် "အကျပ်အတည်း" အဆင့် စစ်ဆေးမှုတွင် ပါဝင်သည့်အခါ နေရာတိုင်း၌ အကျပ်အတည်းများကို တွေ့ရှိနိုင်သည်သာ ဖြစ်ပေတော့သည်။

အခန်း ၃၈။ ။ ပေါင်းစပ်ဆေးရည်

လေအရိပ် အမှတ် ၄ တိုက်ခိုက်ရေးဝတ်စုံမှာ အနက်ရောင်ဖြစ်ပြီး လက်ရာမှာ အလွန်ပင် သပ်ရပ်လှသည်။ ၎င်းတွင် လေဝင်လေထွက် ကောင်းမွန်သည့် ပုံစံမျိုးဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး ဝတ်စုံပေါ်သို့ ကျရောက်လာသော အလင်းတန်းမှန်သမျှမှာ အနည်းငယ်မျှ ပြန်ဟပ်ခြင်းမရှိဘဲ တိုက်ရိုက် စုပ်ယူခြင်းကို ခံရသည်။

ဝတ်စုံမှာ ပုံမှန်ထက် ပိုမို တင်းကျပ်လှသဖြင့် ရှဖေး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ မထင်မရှား ကြွက်သားအဖုအထစ်များကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရပြီး ဝတ်ဆင်ထားချိန်တွင် အသက်ရှူရသည်မှာပင် အနည်းငယ် ခက်ခဲနေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

“ဒါက နည်းနည်း တင်းလွန်းနေသလိုပဲ” ရှဖေးက မှန်ထဲတွင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

ဖန်တန်က ခပ်တိုးတိုး ရယ်လိုက်ရင်း “ဒါက တင်းနေဖို့ လိုအပ်တာပဲ၊ အဲ့ဒါမှ မင်းရဲ့ ကြွက်သားတွေကို တင်းမာနေစေပြီး လေထုခုခံမှုကို ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ ကြွက်သားတွေ တုန်ခါမှုကြောင့် ဖြစ်လာမယ့် မလိုအပ်တဲ့ ခုခံမှုတွေကို ရှောင်ရှားနိုင်မှာ၊ မင်း ကျင့်သားရသွားရင် အဆင်ပြေသွားပါလိမ့်မယ်၊ လေအရိပ် အမှတ် ၄ ဆိုတာက ကြယ်စင်မြစ် အဆင့်ရှိတဲ့ ဝတ်စုံပဲ ရှိသေးတာ၊ အကယ်၍ ဒါက ဒဏ္ဍာရီလာအဆင့် တကယ့်ဝတ်စုံသာ ဖြစ်မယ်ဆိုရင် မင်း လမ်းတောင် လျှောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ စိုးရိမ်မိတယ်” ဟု ဆိုသည်။

“အဲ့ဒီလောက်အထိတော့ မဟုတ်လောက်ပါဘူး နော်” ဟု ဆိုကာ ရှဖေးက ကိုယ်လက် လှုပ်ရှားကြည့်လိုက်သည်။ သူ နေရထိုင်ရ ခက်ခဲနေသော်လည်း သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ ယခင်ကထက် များစွာ ပိုမို လျင်မြန်နေသည်ကို တွေ့ရ၏။ ရှဖေးမှာ ထိုဝတ်စုံနှင့် လုံးဝ ရင်းနှီးခြင်း မရှိသေးသဖြင့် သူ၏ အမူအရာများမှာ စက်ရုပ်တစ်ရုပ်ကဲ့သို့ အနည်းငယ် တောင့်တင်းနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

“ငါ ဘာဖြစ်လို့ မင်းကို ဒီ လေအရိပ် အမှတ် ၄ ကို ဝယ်ခိုင်းရတာလဲဆိုတာ မင်း သိလား” ဖန်တန်က ယခုအချိန်အထိ လျှို့ဝှက်ထားခဲ့သော အကြောင်းကို မေးလိုက်သည်။

“မသိပါဘူး” ရှဖေးက ဝန်ခံလိုက်၏။

“တိုက်ခိုက်ရေးဝတ်စုံရဲ့ အဆင့် မြင့်လေလေ၊ အဲ့ဒါကို ပြုလုပ်တဲ့ ကုန်ကြမ်းတွေက ပိုပြီး မာကျောလေလေပဲ၊ မာကျောလွန်းတဲ့ ကုန်ကြမ်းတွေက လူ့ခန္ဓာကိုယ်အပေါ်မှာ ဖိအားတွေ အများကြီး သက်ရောက်စေတာမို့လို့ ဘယ်သူမဆို စိတ်ကြိုက် ဝတ်လို့မရဘူး၊ အမှားအယွင်း တစ်ခုခု ဖြစ်သွားရင် လူက ဒဏ်ရာရတာ ဒါမှမဟုတ် ဒုက္ခိတ ဖြစ်သွားတာမျိုးအထိ ဖြစ်နိုင်တယ်”

“မင်းရဲ့ အခုရှိနေတဲ့ ခန္ဓာကိုယ် အခြေအနေနဲ့ဆိုရင် ဒဏ္ဍာရီလာအဆင့် တိုက်ခိုက်ရေးဝတ်စုံကို ဝတ်လို့ မရသေးဘူး၊ အကယ်၍ မင်းက အတင်းအကျပ် ဝတ်မယ်ဆိုရင်လည်း မင်းရဲ့ အရှိန်ကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ခန္ဓာကိုယ်အပေါ်မှာ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်စေတာက မင်းရဲ့ အရှိန်ကို လျော့ကျစေရုံတင်မကဘဲ လှုပ်ရှားမှုတွေကိုပါ နှေးကွေးသွားစေလိမ့်မယ်”

“ဒါပေမဲ့ ဒီအထူးထုတ် လေအရိပ် အမှတ် ၄ ဝတ်စုံကတော့ ဝတ်ဆင်သူရဲ့ အဆင့်မြင့်ဖို့ မလိုဘဲနဲ့ ဒဏ္ဍာရီလာအဆင့် ဝတ်စုံရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်မျိုးကို ပေးနိုင်တယ်၊ ဒါကြောင့် ဒါက မင်းအတွက် အသင့်တော်ဆုံးပဲ”

ရှဖေးသည် "အလင်းလိုက်တန်း" ကို ထုတ်ယူ၍ သူ၏ ညာဘက် လက်မောင်းပေါ်တွင် တပ်ဆင်လိုက်ပြီး ယန္တရားကို အသာအယာ နှိပ်လိုက်သည်။

ရွှပ်...

အပြာရောင် ဓားမြှောင်တိုကလေးမှာ သူ၏ လက်မောင်းထဲမှ အလွန် လျင်မြန်စွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်

သူသည် ၎င်းကို ခေတ္တမျှ ဝေ့ယမ်းကြည့်လိုက်ရာ ဓားသွား ဖြတ်သန်းသွားသည့် နေရာတိုင်းတွင် ကြက်သီးထဖွယ် ကောင်းသော အသံတိုးတိုးလေးများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

"အလင်းလိုက်တန်း" မှာ လက်မောင်းတွင် တပ်ဆင်ထားရခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် အသုံးပြုသူအနေဖြင့် ၎င်းကို လက်ဖြင့် ကိုင်ထားရန် မလိုအပ်ပေ။ လက်မောင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော အားမှာ လက်ကောက်ဝတ်ထက် အမြဲတမ်း ပိုမို ကြီးမားလှသဖြင့် "အလင်းလိုက်တန်း" သည် ဓားတိုတစ်လက်၏ ထက်မြက်မှုကို ပိုင်ဆိုင်ရုံသာမက သာမန်ဓားတိုများတွင် မရှိသော ခိုင်ခံ့မှုကိုလည်း ပြသနေသည်။ ၎င်းကို အသုံးပြုခြင်းက ရှဖေးအား တောင်တန်းများကို ဖြိုခွင်းနိုင်ပြီး သမုဒ္ဒရာများကို ခွဲထုတ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်ဟူသော ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနေသည်။

ရှပ်...

ရှဖေးသည် မှန်ရှေ့တွင် ဓားဖြင့် အလျားလိုက် တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အပြာရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ပွင့်ထွက်သွားပြီး မှန်မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အနက်ရောင် မျဉ်းကြောင်းလေး တစ်ခု ပေါ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ "အလင်းလိုက်တန်း" သည် ထိုမှန်သားကို အပိုင်းနှစ်ပိုင်းဖြစ်အောင် အသံပင် မထွက်ဘဲ ပိုင်းဖြတ်လိုက်နိုင်ခြင်း ဖြစ်၏၊ ၎င်းမှာ ဤဓားသည် မည်မျှအထိ ထက်မြက်ကြောင်း သက်သေပြနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

“ကောင်းတယ်၊ မင်း တိုက်ခိုက်တဲ့အခါ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ လူသတ်ငွေ့က အရမ်းကို ပြင်းထန်လွန်းတယ်၊ ပေါ့ပါးတဲ့ ဓားမြှောင်တွေကို သုံးတာက မင်းရဲ့ စတိုင်နဲ့ မကိုက်ညီလှဘူး၊ ဒီ 'အလင်းလိုက်တန်း' က ဓားမြှောင်တွေထက် ပိုပြီး အရှိန်အဝါ ကြီးမားတဲ့အပြင် မင်းနဲ့လည်း အလွန် လိုက်ဖက်တယ်” ဖန်တန်က ခေါင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ညိတ်လိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

“အခု မင်းမှာ လိုအပ်တဲ့ အသုံးအဆောင်တွေ အားလုံး ရှိပြီဆိုတော့ စစ်ဆေးမှု မတိုင်ခင်မှာ ဆေးအကြွင်းအကျန်တွေကို စုပ်ယူပြီး မင်းရဲ့ အဆင့်ကို မြှင့်တင်နိုင်ဖို့ပဲ ကျန်တော့တယ်၊ မင်းရဲ့ အရှိန်က အသံထက် မြန်သွားတဲ့အခါ အခြေအနေက လုံးဝကို ကွဲပြားသွားလိမ့်မယ်”

ရှဖေးသည် သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ရှိ သွေးကြောအနီးတွင် စစ်ဆေးရေး ကိရိယာကို ထား၍ တိုင်းတာကြည့်ပြီးနောက် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ခေါင်းခါလိုက်ရင်း “အယ်လ်ဖာ ညွှန်းကိန်းက ၇၃ ရှိနေတုန်းပဲ၊ အဆင်မပြေသေးဘူး” ဟု ဆိုသည်။

“ငါတို့မှာ ၁၀ ရက်ပဲ ကျန်တော့တယ်” ရှဖေးက အားကိုးရာမဲ့စွာ ပြောလိုက်ပြီး ကိရိယာကို ဘေးသို့ ချကာ ကျင့်ကြံရေး အခန်းထဲသို့ ဝင်၍ ပြင်းထန်သော ကျင့်ကြံမှုများကို ထပ်မံ ပြုလုပ်နေပေတော့သည်။

“၇၃ ဟုတ်လား၊ ရှဖေးရဲ့ ဆေးစုပ်ယူမှုနှုန်းက တကယ့်ကို မြန်တာပဲ၊ ၂ လပဲ ရှိသေးတာကို” ဟု ဖန်တန်က သူ့ဘာသာ ရေရွတ်ရင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ “လုံးဝ ပွင့်သွားတဲ့ သတ္တမမြောက် ဦးနှောက် အစိတ်အပိုင်း… ငါ့မှာလည်း ဘာဖြစ်လို့ မရှိခဲ့ရတာလဲ၊ အကယ်၍ ငါ့ရဲ့ သတ္တမမြောက် ဦးနှောက် အစိတ်အပိုင်းသာ လုံးဝ ပွင့်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ငါလည်း ဒီလောက် ညံ့ဖျင်းတဲ့ လူသတ်သမားတစ်ယောက် ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး”

ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် လမ်းမပေါ်ရှိ လူအုပ်ကြီးကို ကြည့်ရင်း ဖန်တန်က အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး “ထားလိုက်ပါတော့၊ ငါလည်း ပြန်ပြီးတော့ ငါ့ကဗျာတွေကိုပဲ လေ့လာတော့မယ်” ဟု ဆိုကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

.

နိုဝင်ဘာလ ၂၉ ရက်၊ မနက်စောစော အရုဏ်တက်ချိန်တွင် ရှဖေးသည် အိပ်ရာမှ အချိန်မှန် ထလိုက်သည်။ သူသည် မျက်နှာသစ်၊ သွားတိုက်ရန် ရေချိုးခန်းထဲသို့ ဝင်ခဲ့သည်။ မည်သည့် ရာသီဥတုတွင်မဆို မျက်နှာသစ်ရန် ရေအေးကို အသုံးပြုခြင်းမှာ သူ၏ အကျင့်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး အေးစိမ့်လှသော ရေမှာ သူ၏ ငိုက်မြည်းမှုများကို ချက်ချင်း ပြယ်လွင့်စေကာ နိုးကြားသွားစေသည်။

မျက်နှာသုတ်ပုဝါကို ချလိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဆေးအကြွင်းအကျန် အခြေအနေကို စစ်ဆေးရေး ကိရိယာဖြင့် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ ရှဖေး၏ မျက်လုံးများမှာ ရုတ်တရက် တောက်ပသွားခဲ့ရသည်။

“ဖန်တန် ဖန်တန် ” ရှဖေးက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ဖန်တန်က မောစတုံး ထဲမှ ခေါင်းပြူထွက်လာပြီး “ဘာဖြစ်လို့လဲ” ဟု မေးလိုက်၏။

“ကြည့်ဦး ” ဟု ဆိုကာ ရှဖေးက စစ်ဆေးရေး ကိရိယာကို ဖန်တန်၏ မျက်စိရှေ့သို့ ထိုးပြလိုက်သည်။

“အယ်လ်ဖာ ညွှန်းကိန်းက ၉ တောင်လား… မင်း စုပ်ယူလိုက်နိုင်ပြီပဲ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ဆေးအကြွင်းအကျန်တွေ အားလုံးကို စုပ်ယူလိုက်နိုင်ပြီပေါ့ ” ဖန်တန်က မယုံကြည်နိုင်သော မျက်နှာပေးဖြင့် အော်ပြောလိုက်သည်။

ရှဖေးသည် စစ်ဆေးရေး ကိရိယာကို ဘေးသို့ ပစ်ချလိုက်ပြီး အဝတ်အစားများကို အလျင်အမြန် ဝတ်ဆင်ကာ ဧည့်ခန်းရှိ စားပွဲဆီသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။ ထိုစားပွဲပေါ်တွင် ဖုန်မဝင်စေရန် အဖြူရောင် အဝတ်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော ဆေးဖော်စပ်သည့် ကိရိယာတစ်ခု ရှိနေသည်။

ရှဖေးသည် ထိုအဝတ်ဖြူကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး သူ၏ အခန်းထဲရှိ လုံခြုံရေး သေတ္တာထဲမှ ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားသော ဆေးဖက်ဝင် ပစ္စည်းသေတ္တာများကို ထုတ်ယူကာ စားပွဲပေါ်တွင် စနစ်တကျ တင်လိုက်သည်။

လေလံပွဲ၏ ဒုတိယမြောက်နေ့တွင် ရှဖေးသည် ငွေရောင်ညပန်းပွင့် နှင့် အခြားသော ဖြည့်စွက် ဆေးဖက်ဝင် ပစ္စည်းများကို ဝယ်ယူရန်အတွက် ကြယ်တာရာဒင်္ဂါး ၂၆၀ သန်း အသုံးပြုခဲ့ရသည်။

ရန်ပုံငွေ ရရှိရန်အတွက် ရှဖေးသည် သူ၏ ဝိညာဉ်နှလုံးသား ကို ၂၃၀ သန်းဖြင့် မချင့်မရဲ ရောင်းချခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ရှဖေး၏ ဘဏ်အကောင့်ထဲတွင် ၃ သန်းသာ ကျန်ရှိတော့သဖြင့် သူသည် ဒေဝါလီခံရလုနီးပါး အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပေပြီ။

“မြစိမ်းရောင် ခရစ်စတယ်နဲ့ ငွေရောင်ညပန်းပွင့် က တစ်ခုစီပဲ ရှိတာမို့လို့ မင်း တစ်ချက်ကလေးမှ အမှားမခံဘူးနော်” ဟု အခန်းထောင့်တွင် ရပ်နေသော ဖန်တန်က ရှဖေးအား သတိပေးလိုက်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့ ” ဟု ရှဖေးက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာလည်း အလွန် လေးနက်နေသည်။

သန်ဘက်ခါသည် စစ်ဆေးမှု ပြုလုပ်မည့်နေ့ ဖြစ်သည်။ စစ်ဆေးမှု မတိုင်ခင် သူ၏ အဆင့်ကို အလယ်အလတ် ကြယ်တာရာ အခြေခံ အဆင့်သို့ မြှင့်တင်ရန်မှာ အလွန်ပင် အရေးကြီးလှသည်။

လက်ရှိတွင် လျှောက်ထားသူအားလုံးထဲ၌ ရှဖေး၏ အင်အားမှာ အလွန် နည်းပါးသည်ဟု ယူဆနိုင်သည်။ အကယ်၍ သူသာ အလယ်အလတ် ကြယ်တာရာ အခြေခံ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့လျှင်ပင် သူသည် ထောင်ပေါင်းများစွာသော လျှောက်ထားသူများထဲတွင် အနိမ့်ဆုံး အဆင့်၌သာ ရှိနေဦးမည် ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းသည်မှာ ရှဖေးသည် အကောင်းဆုံးသော တိုက်ခိုက်ရေး အသုံးအဆောင်များကို ဝယ်ယူရန်အတွက် ငွေကို နှမြောခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ထိုအသုံးအဆောင်များ ရှိနေသဖြင့် ရှဖေး၏ အင်အားမှာ အနည်းဆုံးတော့ အလယ်အလတ် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သူသည် မြစိမ်းရောင် ခရစ်စတယ်နှင့် ငွေရောင်ညပန်းပွင့် တို့ကို သီးခြားစီ သေချာစွာ သန့်စင်လိုက်ပြီးနောက် အခြားသော ဆေးဖက်ဝင် ပစ္စည်း ခြောက်မျိုးနှင့် ရောစပ်ကာ လိုအပ်သော ပမာဏအတိုင်း ဆေးဖော်စပ်စက်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

မိနစ် ၂၀ ခန့် ကြာပြီးနောက် စားပွဲပေါ်တွင် အရောင်အမျိုးမျိုးရှိသော ဆေးပုလင်း ရှစ်လုံး ရှိနေသည်။ ရှဖေးသည် ထိုရှစ်မျိုးကို သတ်မှတ်ထားသည့်အတိုင်း ရောစပ်စက်ထဲသို့ ထည့်လိုက်ရာ အဖြူရောင် ပေါင်းစပ်ဆေးရည် တစ်ပုလင်းကို ရရှိခဲ့သည်။

ရှဖေးသည် ထိုပေါင်းစပ်ဆေးရည် ပုလင်းကို ယူ၍ အလင်းရောင်တွင် အနီးကပ် စစ်ဆေးကြည့်ကာ အနည်းငယ် လှုပ်ယမ်းလိုက်သည်။

ထိုအဖြူရောင် အရည်မှာ နွားနို့အစစ်နှင့် တူလှပြီး အနှစ်များ မပါဝင်ဘဲ ဖြူစင်ဝင်းပနေသည်။

သူသည် ဆေးကို အနံ့ခံကြည့်လိုက်ရာ အရက်နာကျနေသူကို လန်းဆန်းသွားစေနိုင်သည့် အနံ့မျိုးကဲ့သို့ အနည်းငယ် စပ်ရှားရှား အနံ့ကို ရရှိလိုက်သည်။ သူသည် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီးနောက် ဆေးကို သူ၏ လည်ချောင်းထဲသို့ လောင်းထည့်ကာ ဗိုက်ထဲ ရောက်အောင် သောက်လိုက်လေတော့သည်။

“အရသာက တော်တော် ဆိုးတာပဲ ” ရှဖေးက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ညည်းတွားလိုက်လေတော့သည်။

အခန်း ၃၉။ ။ အလယ်အလတ် ကြယ်တာရာအခြေခံအဆင့်

လောကကြီးသည် တရားမျှတသည်။ ရှဖေးသည် သူ၏ သတ္တမမြောက် ဦးနှောက်အစိတ်အပိုင်းကို လုံးဝဖွင့်လိုက်နိုင်သဖြင့် သူ၏ အစွမ်းအစများကို အမြင့်ဆုံးအထိ ထုတ်သုံးနိုင်ခဲ့သော်လည်း တစ်ဖက်တွင်မူ သူ၏ ထူးခြားစွမ်းအစများကို သဘာဝအတိုင်း ကျင့်ကြံတိုးတက်စေမည့် အခွင့်အရေးကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။

စစ်မှန်သော ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်လာရန်အတွက် ရှဖေးသည် သူ၏ အဆင့်ကို မြှင့်တင်ရန် ဆေးဝါးမျိုးစုံကို အမြဲမပြတ် မှီဝဲနေရမည်ဖြစ်ပြီး ထိုဆေးများ၏ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများကိုလည်း အလူးအလဲ ခံစားရမည် ဖြစ်သည်။

နာကျင်လိုက်တာ၊ တကယ့်ကို ပြင်းထန်တဲ့ နာကျင်မှုပဲ။

သူ၏ ဗိုက်ထဲတွင် မြင်းကောင်ရေအား မြင့်မားသော ဒလက်တစ်ခုက အဆက်မပြတ် မွှေနှောက်နေသကဲ့သို့ ခံစားနေရပြီး သူ၏ အတွင်းကလီစာများ အားလုံးမှာလည်း တစ်ခုနှင့်တစ်ခု လိမ်ယှက်ကာ မပြေနိုင်သော အထုံးကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေချေသည်။

ရှဖေးသည် ခါးကို ကုန်းထားရင်း လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မြေပြင်ကို အားပြုကာ ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ရင်နေသည်။ သူသည် သွားကို တင်းတင်းစေ့ထားသဖြင့် သွားဖုံးများမှ သွေးစများမှာ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေသည်။

ပဲစေ့ခန့်ရှိသော ချွေးစက်ကြီးများသည် သူ၏ နဖူးမှ တစိမ့်စိမ့် ထွက်လာပြီး ပွင့်နေသော ရေဘားတစ်ခုကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ်သို့ တောက်လျှောက် ကျဆင်းနေသည်။ မကြာမီတွင်ပင် သူ၏ ချွေးများမှာ မြေပြင်ပေါ်၌ ချောင်းငယ်လေးတစ်ခုသဖွယ် ဖြစ်ပေါ်ကာ အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ စီးဆင်းသွားတော့သည်။

ဖန်တန်၏ ဆေးညွှန်းမှာ အလွန်ပင် အစွမ်းထက်လှသော်လည်း ခံစားရသော ဝေဒနာမှာလည်း အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှသည်။

သူ၏ အဆင့်ကို မြှင့်တင်တိုင်း ကြုံတွေ့ရသော ဖြစ်စဉ်မှာ နှစ်ခြင်းမင်္ဂလာ ခံယူနေရသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပြီး ရှဖေးမှာ သေခြင်းနှင့် ရှင်ခြင်းကြားတွင် အပြင်းအထန် ရုန်းကန်နေရခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ရှဖေးသည် ဤဒုက္ခဝေဒနာ တစ်လျှောက်လုံးတွင် မည်သည့် အသံမျှ ထွက်မလာစေဘဲ အရာအားလုံးကို တိတ်တဆိတ် အံကြိတ်ခံစားနေသည်။

အောင့်အီးသည်းခံရမည်၊ ဇွဲနပဲ ရှိရမည်၊ ဘယ်တော့မှ အရှုံးမပေးရ။

ဒါဟာ ရှဖေး၏ ယုံကြည်ချက်ဖြစ်သလို စစ်မှန်သော ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်လာရန်အတွက် တစ်ခုတည်းသော လမ်းစလည်း ဖြစ်သည်။ ဆိုရိုးစကား ရှိသည်မဟုတ်ပါလား၊ ပိုမိုကြီးမားသော အင်အားကို ရရှိလိုပါက ထိုက်တန်သော တန်ဖိုးကို ပေးဆပ်ရမည် ဖြစ်သည်။

မည်သူမျှ ပင်ပန်းဆင်းရဲမှု မရှိဘဲ အကျိုးကျေးဇူးကို မခံစားနိုင်သလို မည်သူမျှလည်း တစ်သက်လုံး အဆင်ပြေချောမွေ့နေမည် မဟုတ်ချေ။ ပညာရှင်အစစ်အမှန်တိုင်း၏ နောက်ကွယ်တွင် ချွေးနှင့် ခါးသီးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ခရီးလမ်းတစ်ခု အမြဲရှိနေတတ်သည်။

ဖန်တန်သည် အခန်းထောင့်တွင် ရပ်ရင်း ချီးကျူးဂုဏ်ပြုသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ကြည့်နေသည်။ သူသည် ရှဖေး နှိပ်စက်ခံနေရသည်ကို သဘောကျနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ နာကျင်မှုကို အံတုနေသော ရှဖေး၏ ရုန်းကန်မှုကို ချီးကျူးနေခြင်း ဖြစ်သည်။

အချိန်များ ကုန်ဆုံးသွားသည်နှင့်အမျှ ရှဖေး၏ နာကျင်မှုများမှာ တဖြည်းဖြည်း လျော့ပါးလာပြီး နေဝင်ရိုးရီ အချိန်သို့ ရောက်သောအခါတွင်မှ သူသည် မြေပြင်ပေါ်မှ ပြန်လည် ထနိုင်ခဲ့လေသည်။

သူသည် ရေချိုးခန်းထဲသို့ ဝင်ကာ ရေအေးဖြင့် မျက်နှာသစ်လိုက်သည်။ ရှဖေးသည် ထိုမျှနှင့် မလုံလောက်သေးဟု ခံစားရသဖြင့် ရေဘားကို ဖွင့်ကာ ရေအေးဖြင့်ပင် ကိုယ်လက် သန့်စင်လိုက်လေတော့သည်။

အေးစိမ့်လှသော ရေမှာ သူ၏ အရေပြားကို လှုံ့ဆော်ပေးပြီး စိတ်ကို ကြည်လင်သွားစေကာ ကြွက်သားများကိုလည်း ဖြေလျှော့ပေးလိုက်သည်။

ရေချိုးခန်းထဲမှ ထွက်လာပြီးနောက် ရှဖေးသည် သူ၏ လေအရိပ် အမှတ် ၄ တိုက်ခိုက်ရေးဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်လိုက်ပြီး လေမျက်ဝန်းလက်စွပ် နှင့် ဟင်းလင်းပြင်လက်စွပ် တို့ကိုပါ ဝတ်ဆင်ကာ အောက်ထပ်သို့ ဆင်းလာခဲ့သည်။

နေဝင်ရိုးရီ အချိန်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သဖြင့် လမ်းဘေး ဓာတ်တိုင်များမှာ လင်းထိန်နေပေပြီ။ အလုပ်ဆင်းချိန်နှင့်လည်း အံကိုက် ဖြစ်နေသဖြင့် လမ်းပေါ်တွင် လူအုပ်ကြီးမှာ ဟိုဟိုဒီဒီ သွားလာလှုပ်ရှားနေကြကာ အလွန်ပင် စည်ကားနေသည်။

ရှဖေးသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး အကြောလျှော့သည့် အနေဖြင့် လမ်းပေါ်တွင် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြေးကြည့်လိုက်သည်။

မိနစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ရှဖေး၏ ခန္ဓာကိုယ် အခြေအနေမှာ အကောင်းဆုံး အနေအထားသို့ ရောက်ရှိလာသဖြင့် သူသည် သူ၏ အရှိန်ကို အမြန် မြှင့်တင်လိုက်သည်။

မီတာ ၃၀၊ မီတာ ၅၀၊ မီတာ ၈၀၊ မီတာ ၁၀၀။

လမ်းပေါ်တွင် လူအများအပြား ရှိနေသော်လည်း ရှဖေးမှာ လေပြင်းတစ်ချက်သဖွယ် လူအုပ်ကြားမှ ဖြတ်ကျော်သွားခဲ့သည်။

အသက် ၁၈ နှစ်အရွယ် မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးမှာ စကတ်တိုလေးကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဖုန်းကို နားတွင် ကပ်လျက်၊ မီးခိုးရောင် အိတ်ကလေးကို လွယ်ကာ လူသွားလမ်းပေါ်တွင် အေးအေးလူလူ လမ်းလျှောက်နေသည်။

ရုတ်တရက်ဆိုသလို ပြင်းထန်သော လေပြင်းတစ်ချက်က သူမ၏ စကတ်ကို လန်တက်သွားစေသဖြင့် သူမ၏ ဖြူစင်သော အတွင်းခံကလေးမှာ ပေါ်ထွက်သွားခဲ့ရသည်။ သူမသည် ထိတ်လန့်တကြားဖြစ်သွားပြီး လက်တစ်ဖက်ဖြင့် စကတ်ကို အမြန်ဖိချကာ ကျန်လက်တစ်ဖက်ဖြင့် သူမ၏ ပွယောင်းသွားသော ဆံပင်များကို ပြန်သပ်လိုက်သည်။

သူမ၏ မျက်နှာမှာ ရှက်စိတ်ကြောင့် နီမြန်းသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဒေါသတကြီး ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်သော်လည်း ရှဖေး၏ ပုံရိပ်ကိုမူ အစအနပင် မတွေ့ရတော့ချေ။ ထိုနေရာတွင် သူမ၏ အလှအပကို စိုက်ကြည့်နေကြသော မျက်လုံးများသာ ရှိနေတော့သည်။

စည်ကားလှသော လမ်းမများမှာ ရှဖေးအတွက် သူ၏ အစွမ်းကုန် အရှိန်ကို ထုတ်သုံးရန် ခက်ခဲလှသဖြင့် ရှဖေးသည် လမ်းကြောင်းပြောင်းကာ ကားများသာ သွားလာနိုင်သော ဒုတိယပတ်လမ်းမကြီး ထဲသို့ ပြေးဝင်လိုက်လေတော့သည်။

ရှဖေး၏ ခြေထောက်နှစ်ဖက်မှာ ရုတ်တရက် အရှိန်မြင့်တက်လာပြီး သူ၏ အစွမ်းကုန် အရှိန်ဖြင့် ပြေးလွှားနေပေပြီ။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ရှဖေးသည် အသံလွန်ပေါက်ကွဲမှု ဖြစ်ပေါ်စေမည့် အဆုံးစွန်သော အမှတ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်၊ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရှဖေးသည် ဖော်ပြ၍မရသော ဖိအားတစ်ခုကို စတင် ခံစားလိုက်ရသော်လည်း သူ အသံထက် မြန်သော အရှိန်ကို ချိုးဖောက်လိုက်သည်နှင့် ထိုဖိအားမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ၏ ခြေထောက်များမှာ ပေါ့ပါးသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

၎င်းမှာ တောင်တက်ရသည်နှင့် တူလှသည်။ တောင်ထိပ်သို့ ရောက်ရှိမှသာလျှင် လုံးဝကွဲပြားခြားနားသော မြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဖန်တန်၊ ငါ့ရဲ့ အရှိန်က ဘယ်လိုလဲ” ဟု ရှဖေးက ဆက်လက် ပြေးနေရင်း မေးလိုက်၏။

“မဆိုးပါဘူး၊ မင်းရဲ့ အမြင့်ဆုံး အရှိန်က တစ်စက္ကန့်ကို ၃၇၀ မီတာ ဝန်းကျင်မှာ ရှိနေပြီး အသံအတားအဆီးကိုလည်း အောင်မြင်စွာ ချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့ပြီ၊ ဒါဟာ အလယ်အလတ် ကြယ်တာရာ အခြေခံအဆင့် ရှိသူတစ်ယောက်ရဲ့ စံနှုန်းပဲ” ဟု ဖန်တန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

တစ်စက္ကန့်ကို ၃၇၀ မီတာ။

ရှဖေး၏ ယခင် အရှိန်မှာ ၁၈၅ မီတာသာ ရှိသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ နှစ်ဆမျှ တိုးတက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လေထုထဲတွင် အသံ၏ အရှိန်မှာ တစ်စက္ကန့်လျှင် ၃၄၀ မီတာ ဝန်းကျင်တွင် ရှိသည်။ ယခုအခါ ရှဖေးသည် ထိုအရှိန်ကို ကျော်လွန်သွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် သူသည် အလယ်အလတ် ကြယ်တာရာ အခြေခံအဆင့်သို့ အဆင့်တက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေတော့သည်။

ရှဖေးသည် မျိုးရိုးဗီဇမြှင့်တင်ဆေးကို ဧပြီလဝန်းကျင်တွင် စတင် သုံးစွဲခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ခုနစ်လအတွင်းမှာပင် အဆင့်ငါးဆင့်အထိ ခုန်တက်သွားကာ အလယ်အလတ် ကြယ်တာရာ အခြေခံအဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ပျမ်းမျှအားဖြင့် ဆိုရလျှင် သူသည် တစ်လကျော်လျှင် အဆင့်တစ်ဆင့် တက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့သော တိုးတက်မှု အရှိန်မှာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းလှချေသည်။

သူ၏ ပုံရိပ်မှာ လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ ပြေးလွှားနေသည်။ သူ၏ ဦးနှောက်မှာ ကွန်ပျူတာတစ်လုံးကဲ့သို့ လမ်းပေါ်ရှိ အခြေအနေများကို လျင်မြန်စွာ တွက်ချက်ပြီး အကောင်းဆုံး လမ်းကြောင်းကို ရွေးချယ်ကာ ကားများကို အလွယ်တကူ ရှောင်တိမ်းသွားသည်။

အသက် ၃၀ ကျော်အရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် ကားမောင်းရင်း ဖုန်းပြောနေသည်။

ရွှပ်...

ရှဖေးသည် သူ၏ ဘေးမှ လျင်မြန်စွာ ဖြတ်ကျော်သွားသဖြင့် ကားမှာ ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားခဲ့ရသည်။ ထိုအမျိုးသားမှာ မသိစိတ်ဖြင့် ဘရိတ်ကို အုပ်လိုက်သဖြင့် ကားတာယာများမှာ လမ်းပေါ်တွင် အော်မြည်သွားပြီး အနက်ရောင် မျဉ်းကြောင်းရှည်ကြီး လေးကြောင်း ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

“ကျိုးအို၊ ဘာဖြစ်တာလဲ၊ အဲ့ဒါ ဘာအသံလဲ” ဟု ဖုန်းတစ်ဖက်မှ လူက ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်၏။

ထိုအမျိုးသားမှာ နဖူးမှ ချွေးများကို သုတ်လိုက်ရင်း ထိတ်လန့်နေဆဲ အသံဖြင့် “ငါလည်း မသိဘူး၊ တစ်ခုခုက ငါ့ဘေးကနေ ဖြတ်သွားသလိုပဲ” ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“အဲ့ဒါက ဘာကြီးလဲ”

“ငါ သေချာ မမြင်လိုက်ရဘူး၊ အရှိန်က တကယ့်ကို မြန်လွန်းတယ်၊ ဂျက်လေယာဉ် တစ်စင်း ပြေးသွားသလိုပဲ”

ကံကောင်းသည်မှာ ရှဖေးသည် သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသဖြင့် အသံလွန်ပေါက်ကွဲမှုကြီး မဖြစ်ပေါ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက ကြီးမားသော အသံလှိုင်းများကြောင့် လူများနှင့် ကားများမှာ တုန်ခါရုံတင်မကဘဲ တိမ်းမှောက်သွားနိုင်ခြေ ရှိသည်။

ယာဉ်ထိန်းရဲဌာန၏ အစီရင်ခံစာအရ ၂၀၁၉ ခုနှစ် နိုဝင်ဘာလ ၂၉ ရက်နေ့ ညနေပိုင်းတွင် ဒုတိယပတ်လမ်းမကြီး ပေါ်၌ ယာဉ်တိုက်မှု ငါးခု တစ်ပြိုင်တည်း ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး ယာဉ် ၃၁ စီး ဆင့်ကဲ တိုက်မိခဲ့ကြသည်။ ထိုယာဉ်ကြော ပိတ်ဆို့မှုမှာ သန်းခေါင်ယံအချိန်အထိ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီးမှ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

ထို့နောက်တွင် ယာဉ်မောင်း ရာပေါင်းများစွာက အနက်ရောင် ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ လေယာဉ်ထက်ပင် မြန်သော အရှိန်ဖြင့် သူတို့၏ ကားများဘေးမှ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့ပြီးနောက် ထူးဆန်းသော တုန်ခါမှုများကို ခံစားခဲ့ရသည်ဟု ထွက်ဆိုခဲ့ကြသည်။

ယာဉ်ထိန်းရဲများသည် ဤဖြစ်စဉ်ကို အသေးစိတ် စုံစမ်းစစ်ဆေးခဲ့ကြပြီး လောကလွန်ဖြစ်ရပ်များကို စုံစမ်းသည့် နာမည်ကျော် ဖက်ဒရယ် လျှို့ဝှက်ဖိုင်များ ဗျူရို ကိုပင် အသိပေးခဲ့ကြသည်။

သေချာသည်မှာ ထိုစုံစမ်းစစ်ဆေးမှုမှာ အဖြေမထွက်ခဲ့ပေ။ ဤအမှုတွဲ၏ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး အစီရင်ခံစာကို အမှတ် ၁၁,၀၉၄ ဟု သတ်မှတ်လိုက်ပြီး နောက်ထပ် မည်သူမျှ ထပ်မံ ပြောဆိုခြင်း မရှိတော့ဘဲ ဖက်ဒရယ် လျှို့ဝှက်ဖိုင်များ ဗျူရို၏ မြေအောက် ၁၃ ထပ်ရှိ လျှို့ဝှက်ခန်းထဲတွင် အခြားသော အမှုပေါင်း တစ်သောင်းကျော်နှင့်အတူ သိမ်းဆည်းခြင်းကို ခံလိုက်ရပေတော့သည်။

ဩစတေးလျ၊ တရားစီရင်ရေးသမဂ္ဂ၏ "အကျပ်အတည်း" အဆင့် စစ်ဆေးမှု ယာယီရုံးခန်း။

စစ်ဆေးမှု ပြုလုပ်မည့် နေရာမှာ လူသူကင်းမဲ့သော လွင်ပြင်ကျယ်ကြီး တစ်ခုတွင် ဖြစ်သည်။ တရားစီရင်ရေးသမဂ္ဂမှာ ရုံးအဆောက်အအုံကို အချိန်မီ မဆောက်လုပ်နိုင်သဖြင့် ထိုလွင်ပြင်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် အာကာသယာဉ် အများအပြားကို တိုက်ရိုက် ရပ်နားထားလိုက်ပြီး လျှောက်ထားသူများနှင့် ဝန်ထမ်းများအတွက် နေထိုင်ရာနှင့် ရုံးခန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲ အသုံးပြုလိုက်သည်။

ဒါဟာ တစ်ချက်ခုတ် နှစ်ချက်ပြတ် နည်းလမ်းကောင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်၊ လူပေါင်း သောင်းချီအတွက် စားဝတ်နေရေး ပြဿနာကို ဖြေရှင်းနိုင်ရုံတင်မကဘဲ စစ်ဆေးမှု ပြီးဆုံးသွားပါက အာကာသယာဉ်များမှာ အာကာသထဲသို့ ပြန်လည် ပျံသန်းသွားရုံသာ ဖြစ်သောကြောင့် တစ်ခါသုံး အဆောက်အအုံများအတွက် ရန်ပုံငွေ ဖြုန်းတီးစရာ မလိုတော့ပေ။

ရှောင်ဟိုင်လီသည် သူ၏ ရုံးခန်းထဲတွင် ထိုင်နေရင်း ဌာနအသီးသီးမှ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များနှင့် အဆက်မပြတ် ဆက်သွယ်နေသည်။ စစ်ဆေးမှု ပြုလုပ်ရန်မှာ သန်ဘက်ခါသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။ အဝေးမှ လာသော အာကာသယာဉ်များမှာ စစ်ဆေးမှု ပြုလုပ်မည့် နေရာရှိ ယာယီ ကွင်းပြင်ပေါ်သို့ မရပ်မနား ဆင်းသက်နေကြသည်။

လျှောက်ထားသူ အမြောက်အမြား တစ်ပြိုင်တည်း ရောက်ရှိလာခြင်းက စစ်ဆေးရေး စင်တာအတွက် အတော်ပင် ဖိအားဖြစ်စေသည်။

လျှောက်ထားသူတိုင်းကို စစ်ဆေးမှု အစီအစဉ်များနှင့် ပတ်သက်၍ ရှင်းပြရသည့်အပြင် သူတို့၏ စားဝတ်နေရေးကိုလည်း စီစဉ်ပေးရသည်။ ထို့ပြင် ထိုလျှောက်ထားသူများထဲမှ အများစုမှာ တစ်ယောက်တည်း လာကြခြင်း မဟုတ်ပေ။ ဩဇာကြီးမားသော မိသားစုများနှင့် အနွယ်စုများမှ ဆင်းသက်လာသူ အများအပြားမှာ မိသားစုပိုင် အာကာသယာဉ်များဖြင့် လာကြပြီး သက်တော်စောင့်များနှင့် အစေခံများကိုပါ ကမ္ဘာဂြိုဟ်သို့ ခေါ်ဆောင်လာကြသည်။

ဤစစ်ဆေးမှုအတွက် လျှောက်ထားသူဦးရေမှာ ၁၀၀,၀၀၀ ဝန်းကျင် ရှိသော်လည်း စစ်ဆေးမှု ပြုလုပ်မည့် နေရာတစ်ဝိုက်ရှိ လူဦးရေမှာ ၅၀၀,၀၀၀ ထက် မနည်းသည်မှာ အသေအချာပင် ဖြစ်၏။

တရားစီရင်ရေးသမဂ္ဂမှာ အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်နိုင်ရန်အတွက် ပထမအသုတ်အဖြစ် ဝန်ထမ်း ၂,၅၀၀ စေလွှတ်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ စစ်ဆေးရေးမှူးများနှင့် ဝန်ထမ်းများကို အဆက်မပြတ် ထပ်မံ စေလွှတ်နေရပြီး လက်ရှိအချိန်အထိ နောက်ထပ် လေးသုတ်ပင် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ယခင်ကမူ စစ်ဆေးမှုတိုင်းကို အန်ဒရို ကြယ်တာရာ နယ်မြေ၏ အဓိက နယ်မြေ ခုနစ်ခုတွင် အလှည့်ကျ ကျင်းပခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအင်အားကြီး နယ်မြေများသည် လုံခြုံရေး ဝန်ထမ်းများနှင့် အရပ်သား ထောင်ပေါင်းများစွာကို ကူညီရန် စည်းရုံးနိုင်သဖြင့် တရားစီရင်ရေးသမဂ္ဂမှာ စစ်ဆေးရေးမှူးများကိုသာ စေလွှတ်ရုံဖြင့် မလိုအပ်သော အခက်အခဲများကို လျှော့ချနိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုအကြိမ်တွင်မူ သူတို့သည် မည်သည့် အကူအညီမျှ မပေးနိုင်သော ဂြိုဟ်တစ်ခုပေါ်သို့ ရောက်ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကမ္ဘာမြေ ဖက်ဒရေးရှင်းမှာ ဤစစ်ဆေးမှုအတွက် ကူညီနိုင်စွမ်း မရှိသောကြောင့် ဖြစ်၏။ ထိုသို့ဖြစ်မည့်အစား အခြားဂြိုဟ်များမှ လူအမြောက်အမြား ရောက်ရှိလာခြင်းကြောင့် ကမ္ဘာဂြိုဟ်ကိုယ်တိုင်ကပင် တရားစီရင်ရေးသမဂ္ဂ၏ အကူအညီကို လိုအပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် တရားစီရင်ရေးသမဂ္ဂမှာ ပိုမိုကြီးမားသော ဖိအားအောက်သို့ ရောက်ရှိနေသည်။ သူတို့သည် စစ်ဆေးရေးမှူးများနှင့် ဝန်ထမ်း တစ်သောင်းကျော်ကို စေလွှတ်ထားရုံတင်မကဘဲ သူတို့၏ ပဉ္စမမြောက် ရေတပ်စု ကိုလည်း ဂြိုဟ်ပတ်လမ်းကြောင်းတွင် အသင့်အနေအထား ထားရှိထားရပြီး မမျှော်လင့်ထားသော ကိစ္စရပ်များ ဖြစ်ပေါ်လာပါက ချက်ချင်း ဖြေရှင်းနိုင်ရန် ပြင်ဆင်ထားရသည်။

သမဂ္ဂအတွင်းရှိ လူငယ်မျိုးဆက်သစ်များထဲမှ ထူးချွန်သော ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးအနေဖြင့် ရှောင်ဟိုင်လီသည် ဤစစ်ဆေးမှုအတွက် အရေးကြီးသော တာဝန်ကို ပေးအပ်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ဒါဟာ ရှောင်ဟိုင်လီအတွက် အခွင့်အရေးတစ်ခုဖြစ်သလို စမ်းသပ်မှုတစ်ခုလည်း ဖြစ်ပေရာ စစ်ဆေးမှု၏ အောင်မြင်မှု သို့မဟုတ် ကျရှုံးမှုသည် သမဂ္ဂအတွင်းရှိ သူ၏ အနာဂတ်အပေါ် တိုက်ရိုက် သက်ရောက်နေသောကြောင့် သူသည် သူ၏ အလုပ်အပေါ် အစွမ်းကုန် အားစိုက်ထုတ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒေါက် ဒေါက် ဒေါက်။

တံခါးခေါက်သံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဝင်ခဲ့ပါ” ရှောင်ဟိုင်လီက သူ၏ အလုပ်များမှ ခေါင်းမဖော်ဘဲ အော်ပြောလိုက်သည်။

သူပြောပြီးသည်နှင့် အသက် ၂၄ နှစ်ခန့်ရှိသော အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦးမှာ တံခါးကို ဖွင့်၍ ဝင်လာခဲ့သည်။

သူမမှာ အရပ်ရှည်ပြီး လှပပြေပြစ်သော မျက်နှာနှင့် ရွှေဝါရောင် ဆံနွယ်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ အထူးသဖြင့် သူမ၏ ရှည်လျားသွယ်လျသော ခြေတံများမှာ မည်မျှသော သူတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ဖမ်းစားထားနိုင်မည်နည်း။

သို့သော် သူမမှာ အေးစိမ့်လှသော မြစ်တစ်စင်းကဲ့သို့ အလွန်ပင် အေးစက်နေဟန် ရှိသည်။ အလွန်လှပပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အေးခဲနေသည့် မြစ်တစ်စင်းပင် ဖြစ်ချေတော့သည်။

“အဓိက စစ်ဆေးရေးမှူး ခင်ဗျာ၊ ကောင်းကင်သတ်ဖြတ်ရေး လေ့ကျင့်ရေးစခန်း က အကြီးတန်း သင်တန်းသား ၃,၄၀၀ ရောက်ရှိနေပါပြီ၊ ခင်ဗျားရဲ့ ညွှန်ကြားချက်ကို စောင့်ဆိုင်းနေပါတယ်” ထိုအမျိုးသမီးက ကျယ်လောင်စွာ ပြောကြားလိုက်၏။

ရှောင်ဟိုင်လီမှာ ခေတ္တမျှ ကြောင်သွားပြီးမှ ရင်းနှီးသော အပြုံးဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်ရင်း “ရှောင်ဟန် မင်း ဘာလို့ ဒီကို ရောက်နေတာလဲ” ဟု မေးလိုက်သည်။

ရှောင်ဟိုင်လီသည် ဆက်သွယ်ရေး စနစ်ကို အလျင်အမြန် ပိတ်လိုက်ပြီး မတ်တတ်ထရပ်ကာ ရဲ့ရှောင်ဟန် ၏ အနားသို့ စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် လျှောက်သွားလိုက်သည်။ “မြန်မြန် ထိုင်ပါဦး၊ ငါ စေတနာ့ဝန်ထမ်း စာရင်းကို ကြည့်တုန်းက မင်းရဲ့ နာမည်ကို မတွေ့မိပါဘူး”

ရဲ့ရှောင်ဟန်သည် သူမ၏ သွယ်လျသော ခြေတံများကို ချိတ်ကာ ဆိုဖာပေါ်တွင် ကျော့ရှင်းစွာ ထိုင်လိုက်သည်။

“အဓိက စစ်ဆေးရေးမှူးကို အစီရင်ခံပါတယ်၊ အဓိက နည်းပြက ရုတ်တရက် နေမကောင်း ဖြစ်သွားတာကြောင့် ကျွန်မက သူ့နေရာမှာ အစားဝင်ပြီး ဒီလူတွေကို ဦးဆောင်လာခဲ့ရတာပါ၊ ဒီစေတနာ့ဝန်ထမ်း အဖွဲ့ကို ဘယ်လို တာဝန်ခွဲဝေပေးစေချင်ပါသလဲ” ဟု ရဲ့ရှောင်ဟန်က မည်သည့် စိတ်ခံစားချက်မျှ မပါဘဲ ပြောဆိုလိုက်သည်။

ရဲ့ရှောင်ဟန်၏ သူ့အပေါ် တမင်တကာ အကွာအဝေးတစ်ခု ထားရှိသော အမူအရာက ရှောင်ဟိုင်လီ၏ စိတ်ထဲတွင် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားစေသော်လည်း သူကမူ ဖော်ရွေသော မျက်နှာဖြင့်

“အမိန့်ပေး စင်တာကနေ အဲဒီ သင်တန်းသားတွေကို တာဝန်ခွဲပေးပါလိမ့်မယ်၊ မင်းကတော့... ငါလည်း အလုပ်တွေ အရမ်းများလို့ ပင်ပန်းနေတာနဲ့ အံကိုက်ပဲ၊ ငါ့ရုံးခန်းမှာပဲ နေပြီး ဖိုင်အချို့ကို စီစစ်ဖို့ ကူညီပေးနိုင်မလား”

သူသည် ရဲ့ရှောင်ဟန်ကို သူ၏အနားတွင် ထားရှိရန် တမင်တကာ ကြိုးစားနေခြင်းဖြစ်ပြီး သူမအား ပေါ့ပါးသော အလုပ်များ ပေးခြင်းဖြင့် ရင်းနှီးမှု ရယူရန် မျှော်လင့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် ရဲ့ရှောင်ဟန်သည် သူ၏ စေတနာကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး တရားဝင် လေသံဖြင့်သာ ဆက်လက် ပြောဆိုခဲ့သည်။ “ကြယ်တာရာသတ်ဖြတ်ရေး လေ့ကျင့်ရေးစခန်း ရဲ့ နည်းပြတစ်ယောက်အနေနဲ့ ကျွန်မက သင်တန်းသားတွေနဲ့အတူ ရှိနေသင့်ပါတယ်၊ အဓိက စစ်ဆေးရေးမှူး အနေနဲ့ ကျွန်မကိုလည်း ရှေ့တန်းမှာပဲ တာဝန်ချပေးဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်”

“ရှောင်ဟန်၊ ငါ့ရဲ့ စေတနာနဲ့ စိတ်ရင်းတွေကို မင်း ဘာဖြစ်လို့ အသိအမှတ် မပြုရတာလဲ” ရှောင်ဟိုင်လီက သက်ပြင်းချလိုက်ရင်း ခါးခါးသီးသီး မေးလိုက်သည်။

ရဲ့ရှောင်ဟန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ရင်း “ကျွန်မတို့က လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေ သက်သက်ပါပဲ၊ အဓိက စစ်ဆေးရေးမှူး အနေနဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လေးစားမှု ရှိစေချင်ပါတယ်” ဟု ဆိုသည်။

ရှောင်ဟိုင်လီ၏ မျက်နှာမှာ အလွန်ပင် ပျက်သွားခဲ့ရသည်။ သူသည် နှင်းဘုရင်မ ရဲ့ရှောင်ဟန်ကို လိုက်နေသည်မှာ တစ်ရက်နှစ်ရက်မျှသာ မဟုတ်သော်လည်း သူမ၏ သူ့အပေါ် ထားရှိသော သဘောထားမှာ ယခင်အတိုင်းပင် အေးစက်မြဲ အေးစက်ဆဲပင် ဖြစ်၏။

အမှန်စင်စစ် ရဲ့ရှောင်ဟန်မှာ သီးသန့်နေထိုင်ချိန်တွင် ပေါင်းသင်းရ ခက်ခဲသူ မဟုတ်သော်လည်း အလုပ်နှင့် ပတ်သက်လာပါက သူမသည် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော လူတစ်ဦး ဖြစ်သွားတတ်ပြီး အလုပ်ကိုသာ အာရုံစိုက်ကာ လူတိုင်းကို အလုပ်ကိစ္စမှအပ မည်သည့် ပတ်သက်မှုမျှ မရှိသကဲ့သို့ ဆက်ဆံတတ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ကောင်းပါပြီ ရှောင်ဟန်၊ မင်းရဲ့ သင်တန်းသားတွေနဲ့အတူ ရှေ့တန်းမှာပဲ သွားပြီး အလုပ်လုပ်ပါ၊ ဒါပေမဲ့ ကိုယ့်ဘေးကင်းရေးကိုတော့ သတိထားဦးနော်” ဟု ရှောင်ဟိုင်လီမှာ အားကိုးရာမဲ့စွာဖြင့် သူမ၏ တောင်းဆိုချက်ကို သဘောတူလိုက်ရသည်။

“နားလည်ပါပြီ၊ ကျွန်မ အခုပဲ သင်တန်းသားတွေကို ခေါ်ပြီး အမိန့်ပေး စင်တာကို သွားပါ့မယ်” ဟု ဆိုကာ ရဲ့ရှောင်ဟန်သည် မတ်တတ်ထရပ်ပြီး နောက်သို့ပင် လှည့်မကြည့်ဘဲ ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။

ဒုန်း။

တံခါးမှာ အရှိန်ဖြင့် ပိတ်သွားခဲ့သည်။ ရှောင်ဟိုင်လီသည် သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ခေါင်းကို အုပ်ထားရင်း သူ၏ ဆံပင်များကို အချိန်အတော်ကြာအောင် ဒေါသတကြီး ဆွဲဖွနေသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ နီမြန်းနေပြီး လက်များမှာလည်း မရပ်မနား တုန်ရင်နေသည်။

“မင်းက ရဲ့ကျင်းရှန်း ရဲ့ သမီးဖြစ်နေရုံနဲ့ ငါ့ကို လျစ်လျူရှုလို့ ရမယ်လို့ မထင်နဲ့၊ တစ်နေ့ကျရင် မင်း ငါ့ခြေဖဝါးအောက်မှာ ဝပ်တွားလာစေရမယ်” ဟု ရှောင်ဟိုင်လီက သူ၏ ဒေါသကို အံကြိတ်ထိန်းချုပ်ရင်း တိုးတိုးလေး ကြိမ်းဝါးလိုက်သည်။

“ဟွန့်” ရှောင်ဟိုင်လီသည် အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး မှန်ရှေ့သို့ သွားကာ သူ၏ ဝတ်စုံနှင့် ဆံပင်များကို ပြန်လည် ပြင်ဆင်လိုက်ပြီးနောက် မှန်ထဲရှိ သူ၏ ပုံရိပ်ကို ကြည့်ကာ ဖော်ရွေသော အပြုံးတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

စိတ်ပျက်နေသော ရှောင်ဟိုင်လီမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး လူတိုင်း သိရှိထားသော အလားအလာရှိသည့် လူငယ်ပညာရှင် ပုံစံသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

သူသည် စားပွဲဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး ကွီရို့ဇ်၏ ဖုန်းကို လက်ခံလိုက်ကာ ပြုံးလျက် “ညီငယ် သုံး၊ မင်းဘက်မှာ အခြေအနေတွေ ဘယ်လိုလဲ၊ အလုပ်တွေ အရမ်းများနေပြီ မဟုတ်လား” ဟု မေးလိုက်၏။

“ဒါပေါ့ ဟိုင်အစ်ကိုကြီး၊ ကျွန်တော့်ကို အစားထိုးမယ့်သူ တစ်ယောက်လောက် လွှတ်ပေးရင် ပိုကောင်းလိမ့်မယ်၊ ဒီလို အပြစ်ပေးခံရတာထက်စာရင် ဒုတိယ စစ်ဆေးရေးမှူး မလုပ်ရလည်း ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ ဘုရားရေ… စာရွက်စာတမ်းတွေ လက်မှတ်ထိုးနေရတာနဲ့တင် ကျွန်တော့်လက်တွေ ရောင်ကိုင်းနေပြီ ဆိုတာ ခင်ဗျား သိရဲ့လား” ကွီရို့ဇ်က ဖုန်းထဲမှတစ်ဆင့် မရပ်မနား ညည်းတွားနေသည်။

“ညီလေး၊ ဒါက အခွင့်အရေး တစ်ခုပဲ၊ အကယ်၍ ငါတို့သာ ဒီစစ်ဆေးမှုကို အောင်အောင်မြင်မြင် စီမံနိုင်မယ်ဆိုရင် သမဂ္ဂအတွင်းက ငါတို့ရဲ့ ရာထူးတွေအတွက် အများကြီး အထောက်အကူ ဖြစ်မှာပါ၊ ဒါကြောင့် ခေတ္တလောက် အောင့်ခံလိုက်ပါဦး၊ တခြားလူနဲ့ အစားထိုးလိုက်ရင် ငါလည်း စိတ်မချလို့ပါ” ရှောင်ဟိုင်လီက ဟန်ဆောင်ပန်ဆောင် ပြောလိုက်သည်။

“ဩော် ကောင်းပါပြီ၊ ကျွန်တော် ဒါကို ခင်ဗျားအတွက်ပဲ လုပ်ပေးတာပါ ဟိုင်အစ်ကိုကြီး၊ မဟုတ်ရင်တော့ ဘယ်သူ့ကိုမှ ဂရုစိုက်နေမှာ မဟုတ်ဘူး၊ စိတ်ချပါ ခင်ဗျားရဲ့ ညီလေးက အသက်နဲ့လဲပြီး ဒီစစ်ဆေးမှုကို အကောင်းဆုံး ဖြစ်အောင် လုပ်ပေးပါ့မယ်၊ ဒါပေမဲ့ အခုကတည်းက ပြောထားမယ်နော်၊ ဒီကိစ္စပြီးရင် ကျွန်တော့်ကို တစ်လလောက် ခွင့်ပေးရမယ်”

“ပြဿနာ မရှိပါဘူး၊ စိတ်ချလက်ချသာ နေပါ၊ ဩော် ဒါနဲ့ စောစောက စုံစမ်းခိုင်းထားတဲ့ ကိစ္စ ဘယ်လိုလဲ၊ အဲ့ဒီ လေအရိပ် အမှတ် ၄ ကို ဝယ်သွားတာ တကယ်တော့ ဘယ်သူလဲ” ဟု ရှောင်ဟိုင်လီက အမှတ်တရ ရှိဟန်ဖြင့် မေးလိုက်သော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင်မူ မကောင်းသော အကြံအစည်များ ကိန်းအောင်းနေပေတော့သည်။