အခန်း (၄၃-၄၅)

အခန်း ၄၃။ ။ လုယက်ခြင်း

ရှဖေးသည် သူ၏အရှိန်ကို တစ်စက္ကန့်လျှင် မီတာ ၁၀၀ ဝန်းကျင်တွင် ထိန်းထားပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို ၁၀ ဒီဂရီခန့် ရှေ့သို့ကိုင်းကာ အရှိန်မှန်မှန်ဖြင့် ပြေးနေသည်။ ဤအနေအထားမှာ ခရီးဝေးပြေးရာတွင် အားအင်ကုန်ခမ်းမှုကို အသက်သာဆုံးဖြစ်စေသည့် အကောင်းဆုံးပုံစံပင် ဖြစ်ချေသည်။

ဩစတေးလျ၏ လွင်ပြင်ကျယ်ကြီးမှာ အလွန်ပင် ခြောက်သွေ့လှသဖြင့် သူ၏ခြေဖဝါးအောက်ရှိ မြေဝါများမှာ အက်ကွဲနေပြီး သဲနုများပင် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ ရှဖေး အရှိန်ပြင်းပြင်း ပြေးသွားသောအခါ သဲဖုန်များနှင့် ခြေရာများ ကျန်ရစ်ခဲ့သော်လည်း ကံကောင်းသည်မှာ ဤဒေသတွင် လေပြင်းများ အမြဲတိုက်ခတ်နေသဖြင့် ထိုခြေရာများမှာ မကြာမီမှာပင် သဲဖုန်များအောက်၌ ပြန်လည်ပျောက်ကွယ်သွားရသည်။

တစ်နာရီခွဲခန့် ကြာပြီးနောက်တွင် ရှဖေး၏ ခြေထောက်များမှာ ခဲဆွဲထားသကဲ့သို့ လေးလံလာပြီး အသက်ရှူသံများမှာလည်း မြန်ဆန်လာခဲ့သည်။ သူ၏မျက်နှာတွင် ချွေးများ ရွှဲနစ်နေပြီး ခံနိုင်ရည်စွမ်းအားမှာလည်း အဆုံးစွန်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

သူ၏အရှေ့တွင် မီတာအနည်းငယ် နက်ပြီး အနံ ၅၀ မှ ၆၀ မီတာခန့် ကျယ်သော မြေကွဲအက်ကြောင်းကြီး တစ်ခု ရှိနေသည်။ ထိုအက်ကြောင်း၏ နှုတ်ခမ်းဝတွင် ခြုံပုတ်များနှင့် တောမြက်ခြောက်များ ဖုံးလွှမ်းနေသဖြင့် အနီးကပ်မကြည့်ပါက သတိထားမိရန် ခက်ခဲလှသည်။

ရှဖေးသည် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ရှောင်ယွီကို ပွေ့ချီကာ ထိုအက်ကြောင်းထဲသို့ ခုန်ဆင်းလိုက်လေသည်။ သူမကို ချပေးပြီးနောက် ရှဖေးသည် ဘေးတွင် ထိုင်ကာ ချွေးများကို သုတ်လိုက်၏။ သူသည် ဟင်းလင်းပြင်လက်စွပ်ထဲမှ ရေသန့်နှစ်ပုလင်းကို ထုတ်ယူကာ တစ်ပုလင်းကို အားရပါးရ သောက်လိုက်ပြီး ကျန်တစ်ပုလင်းကို ရှောင်ယွီအား ပေးလိုက်သည်။

အရှိန်ပြင်းပြင်း ပြေးလာပြီးနောက် ချက်ချင်း အစားသောက်ခြင်း သို့မဟုတ် ရေသောက်ခြင်းမှာ ကျန်းမာရေးအရ မသင့်တော်သော်လည်း ရှဖေး ခံစားနေရသော ရေငတ်ခြင်းနှင့် ဆာလောင်မှုက ထိုကဲ့သို့သော ကိစ္စများကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ချေ။ သူသည် ဟင်းလင်းပြင်လက်စွပ်ထဲမှ အမဲသားဘူး ငါးဘူး၊ နွားနို့ဘူး နှစ်ဘူးနှင့် ပန်းသီး နှစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်ကာ ဆာလောင်နေသော ခြင်္သေ့တစ်ကောင်ကဲ့သို့ အမဲသားများကို အားရပါးရ စားသုံးနေတော့သည်။

ရှောင်ယွီမှာမူ ရှဖေး၏ ပွေ့ချီခြင်းကို ခံခဲ့ရသဖြင့် အားအင်ကုန်ခမ်းမှု မရှိလှပေ။ ထို့ပြင် မိန်းကလေးဖြစ်သဖြင့် အစားလည်း နည်းလှရာ ပန်းသီးတစ်လုံးနှင့် နွားနို့ အနည်းငယ် သောက်ပြီးနောက် သူမမှာ ဝသွားခဲ့ပေပြီ။

“နွားနို့ သောက်ဦးမလား” ဟု ရှဖေးက အမဲသားကို ဝါးရင်း မေးလိုက်၏။

ရှောင်ယွီက ခေါင်းခါပြလိုက်ပြီး ရှဖေး အားရပါးရ စားနေသည်ကို မျက်တောင်မခတ်ဘဲ ကြည့်နေသည်။ ရှဖေး စားနေသည်မှာ ကြည့်မကောင်းလှသော်လည်း ရှောင်ယွီမှာမူ သူ့ကိုကြည့်ကာ သဘောကျနေပြီး တစ်ချက်တစ်ချက် ခိုး၍ ပြုံးနေသည်။ ရှဖေးသည် ရှောင်ယွီ ချန်ထားသော နွားနို့ဘူးတစ်ဝက်ကိုပါ မနှမြောဘဲ သောက်လိုက်ပြီးမှ သူ၏အင်္ကျီလက်ဖြင့် ပါးစပ်ကို သုတ်လိုက်လေသည်။

“ရာသီဥတုက ပူလွန်းတော့ ဖောက်ပြီးသား နွားနို့ကို အမြန်သောက်လိုက်တာ ပိုကောင်းတယ်၊ မဟုတ်ရင် ပုပ်သွားလိမ့်မယ်” ဟု သူက ရှောင်ယွီအား ရှင်းပြသည်။

ရှဖေးသည် သူ၏ဟင်းလင်းပြင်လက်စွပ်ထဲရှိ ရိက္ခာများကို တွက်ချက်ကြည့်ရာ ၇ ရက်စာအတွက် လုံလောက်ရုံသာ ရှိနေသည်ကို တွေ့ရ၏။ ဤလွင်ပြင်ကျယ်ကြီးတွင် ရိက္ခာရှာရန် မလွယ်ကူသဖြင့် အစားအစာ ပြတ်လပ်ခြင်းထက် ရေပြတ်လပ်ခြင်းက သူတို့၏ ရှင်သန်နိုင်စွမ်းကို ပို၍ ခြိမ်းခြောက်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ၂ ရက်စာ ရိက္ခာကို အရေးပေါ်အတွက် ချန်ထားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သဖြင့် ယခု ထမင်းဝိုင်းတွင် ဗိုက်တစ်ဝက်ခန့်သာ စားလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှဖေးသည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ ဖုန်များကို ဂရုမစိုက်ဘဲ လှဲချလိုက်ကာ ကောင်းကင်ကို ငေးကြည့်ရင်း ခေတ္တမျှ အနားယူလိုက်သည်။ သူစားလိုက်သော အစားအစာများမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ လျင်မြန်စွာ ချေဖျက်လျက် အားအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားချေတော့သည်။ ရှဖေး၏ အစာခြေစနစ်မှာ အံ့ဩဖွယ်ရာ ကောင်းလှပြီး ကျောက်ခဲကို စားလျှင်ပင် ၎င်းအတွင်းရှိ ထုံးဓာတ်ကို စုပ်ယူနိုင်မည့် အနေအထားတွင် ရှိသည်။

ရှောင်ယွီက လက်တစ်ဖက်ဖြင့် သူမ၏မျက်လုံးကို ကာလျက် ရှဖေးအား မေးလိုက်သည်။ “ဦးလေး... ကျွန်မတို့ ဘာဖြစ်လို့ အရှေ့ဘက်မှာ သွားပြီး အမှတ်အသားတွေကို မရှာတာလဲ၊ အဲဒါ မရှိရင် နောက်တစ်ဆင့်ကို ဘယ်လို တက်မှာလဲ”

ရှဖေးက စီးကရက်တစ်လိပ်ကို ထုတ်ကာ မီးညှိလိုက်ပြီး အားရပါးရ တစ်ချက် ရှိုက်လိုက်သည်။ “ဒီတစ်ခါ လျှောက်ထားသူ တစ်သိန်းလောက် ရှိတယ်၊ အဲဒီလူအားလုံးက အမှတ်အသား ၁,၀၀၀ အတွက် အရှေ့ဘက်ကို သွားရင် ဘာဖြစ်မယ် ထင်လဲ”

ရှောင်ယွီက ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် “သူတို့ သေချာပေါက် သတ်ဖြတ်ကြမှာပေါ့” ဟု ဖြေသည်။

“အကယ်၍ မင်းသာ အမှတ်အသားတစ်ခု ရခဲ့မယ်ဆိုရင် ဘာလုပ်မလဲ” ရှဖေးက ထပ်မေးလိုက်၏။

“ရှောင်ယွီကတော့ ချက်ချင်း ပြေးမှာပေါ့၊ တခြားလူတွေ မြင်သွားရင် လုကြမှာပဲလေ၊ ရှောင်ယွီကတော့ အလွယ်တကူ အပေးမခံနိုင်ဘူး”

ရှဖေးက မတ်တတ်ထရပ်ကာ ရှောင်ယွီ၏ နှာခေါင်းလေးကို အသာအယာ ဆိတ်လိုက်ရင်း “ဒါပေါ့၊ အမှတ်အသား ရတဲ့သူတိုင်းက စစ်တလင်းကနေ အမြန်ဆုံး ထွက်ပြေးပြီး လုံခြုံတဲ့နေရာမှာ ပုန်းနေကြမှာပဲ၊ အဲဒါကြောင့် ငါတို့က လိုက်မရှာဘဲ ဒီမှာ စောင့်နေတာပေါ့”

ရှောင်ယွီ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး “ဦးလေးက တော်တော် ကောက်ကျစ်တာပဲ၊ ကိုယ်တိုင် မရှာဘဲနဲ့ သူတို့လာတာကို စောင့်ပြီးမှ လုမလို့ပေါ့ ဟုတ်လား”

ရှဖေးက သူမ၏ခေါင်းကို အသာအယာ ပုတ်လိုက်ရင်း “အခုမှ နားလည်သွားတာလား၊ လူတစ်သိန်းကြားမှာ သွားတိုက်ခိုက်နေမယ့်အစား ဒီမှာ စောင့်နေပြီး လာတဲ့သူဆီက လုတာက ပိုမဆိုးဘူးလား”

ရှဖေးသည် လူတစ်သိန်းကြားတွင် ရုန်းထွက်နိုင်လောက်အောင် အင်အားကြီးသူ မဟုတ်သောကြောင့် ဤကဲ့သို့ လမ်းကြောင်းလွှဲ၍ အလစ်အငိုက် ဖမ်းရန် စီစဉ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်မှုလည်း ဖြစ်၏။

ရှောင်ယွီက သိချင်စိတ်ဖြင့် ထပ်မေးပြန်သည်။

“လုမယ်ဆိုရင်လည်း တောင်ဘက်က ကျောက်ဆောင်တွေကြားမှာ ပုန်းနေတာ ဒါမှမဟုတ် မြောက်ဘက်က သဲသောင်ပြင်မှာ ပုန်းနေတာက ပိုမကောင်းဘူးလား၊ ဒီနေရာက အရမ်း ပွင့်လင်းနေတော့ အဝေးကြီးကနေတောင် မြင်နေရမှာပေါ့”

ရှဖေးက အေးအေးဆေးဆေးပင် ရှင်းပြလိုက်သည်။ “လူတစ်သိန်းထဲမှာ ငါတို့လို တွေးတဲ့သူတွေ အများကြီး ရှိနိုင်တယ်၊ အကယ်၍ ကျောက်ဆောင်တွေ ဒါမှမဟုတ် သဲသောင်ပြင်မှာ သွားပုန်းမယ်ဆိုရင် တခြား လုမယ့်သူတွေနဲ့ သွားတိုးနိုင်တယ်၊ အဲဒီအခါ မလိုအပ်ဘဲ တိုက်ခိုက်ရလိမ့်မယ်”

ရှောင်ယွီက ခေါင်းညိတ်ကာ ရှဖေးကို အထင်ကြီးသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေသည်။ ရှဖေးသည် အနားယူပြီးနောက် မြေကွဲအက်ကြောင်း အပြင်ဘက်သို့ ထွက်ကာ သူ၏ဟင်းလင်းပြင်လက်စွပ်ထဲမှ စက်မှုထောင်ချောက်များကို ထုတ်၍ နေရာအနှံ့တွင် မြှုပ်နှံလိုက်သည်။ သူသည် ကျွမ်းကျင်သော မုဆိုးတစ်ဦးကဲ့သို့ ထောင်ချောက်တစ်ခုချင်းစီကို စနစ်တကျ ခင်းကျင်းနေသည်။

သူ အလုပ်ပြီး၍ ပြန်လာသောအခါ ရှောင်ယွီမှာ အိပ်ငိုက်နေပြီး သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ ခြောက်သွေ့နေသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် သူသည် ရေသန့်တစ်ပုလင်း ပေးလိုက်သည်။ ရှဖေးကိုယ်တိုင်မူ ရေကို ချွေတာရန်အတွက် မသောက်သေးဘဲ အောင့်ထားလိုက်၏။

“ရှောင်ယွီ... မင်းအဘွား ပေးလိုက်တဲ့ အဆိပ်ကို ငါ သုံးလို့ ရမလား” ရှဖေးက မေးလိုက်သည်။

“ရတာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ ဒါက အရမ်းပြင်းတာမို့လို့ သတိထားကိုင်နော်၊ ဦးလေး ဘာလုပ်မလို့လဲ”

ရှဖေးက မှောင်လာသော ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်ရင်း “သူတို့အတွက် လက်ဆောင်လေး ပြင်ပေးမလို့ပါ၊ မိုးရွာချလိုက်မယ်ဆိုရင်တော့ ဒီလက်ဆောင်က ပိုပြီး ပြည့်စုံသွားမှာပဲ” ဟု ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင်။

ရှပ်... ရှပ်... ရှပ်...

ပတ်ဝန်းကျင် အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ ထူးဆန်းသော အသံတိုးတိုးလေးများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုအသံမှာ သေးငယ်သော်လည်း စူးရှလှသဖြင့် လူကို ကြက်သီးထသွားစေသည်။ ရှဖေးသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို သေချာစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ကိုယ်ပေါ်တွင် ချွေးအေးများ ပျံတက်လာခဲ့ရလေတော့သည်။

အခန်း ၄၄။ ။ ကင်းမြီးကောက် အုပ်စု၏ ကကွက်

ဩစတေးလျသည် တောင်ဘက်ကမ္ဘာခြမ်းတွင် ရှိပြီး ယခုအချိန်မှာ ဩစတေးလျ၏ နွေရာသီဖြစ်ရာ နေ့ဘက်တွင် အပူချိန်မှာ ၄၀ ဒီဂရီစဲလ်စီးယပ်စ်ကျော်အထိ ရှိတတ်သည်။

ထိုကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော အပူချိန်အောက်တွင် လူသားများသာမက တိရစ္ဆာန်အချို့ပင်လျှင် တောင့်ခံနိုင်ရန် ခက်ခဲလှသည်။

ဤလွင်ပြင်ကျယ်ကြီးထဲတွင် ကိုယ်ထည်အရှည် ၂၀ စင်တီမီတာကျော်ရှိသော အနက်ရောင် ကင်းမြီးကောက်ကြီးများ နေထိုင်ကြပြီး ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ထည်မှာ အနက်ရောင် အကြေးခွံများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းကာ ချွန်ထက်သော အမြီးပိုင်း အဆိပ်ဆူးများကို အပေါ်သို့ ထောင်ထားတတ်ကြသည်။

ထိုအနက်ရောင် ကင်းမြီးကောက်များ၏ အဆိပ်မှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှသည်။ အဆိပ် ၀.၁ မီလီလီတာမျှသည် နွားတစ်ကောင်ကို သေစေနိုင်ပြီး လူသားတစ်ဦးကို အဆိပ်ဆူးဖြင့် ထိုးမိပါက သေဆုံးနိုင်ခြေ အလွန်ပင် များလှသည်။ ပို၍ စိုးရိမ်စရာကောင်းသည်မှာ ထိုကင်းမြီးကောက်များသည် အုပ်စုလိုက် နေထိုင်တတ်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ရာနှင့်ချီ၊ ထောင်နှင့်ချီ၍ စုဝေးနေထိုင်ကြပြီး သားကောင်ကို တွေ့သည်နှင့် အုပ်စုလိုက် တိုက်ခိုက်တတ်ကြသည်။ သဲကြွက် သို့မဟုတ် ပိုးမွှားများကဲ့သို့ သေးငယ်သော သတ္တဝါများသာမက သားပိုက်ကောင်နှင့် ကုလားအုတ်ငှက်ကဲ့သို့ ကြီးမားသော တိရစ္ဆာန်များပင်လျှင် ၎င်းတို့အတွက် အရသာရှိသော အစားအစာများ ဖြစ်သွားတတ်သည်။ ထိုကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုများကြောင့် ဩစတေးလျ ဌာနေတိုင်းရင်းသားများပင်လျှင် ၎င်းတို့နှင့် ဝေးဝေးနေကြသည်။

ထိုကင်းမြီးကောက်များသည် နေ့ဘက်တွင် နေရောင်ခြည်ဒဏ်မှ ကာကွယ်ရန် မြေအောက်၌ ပုန်းအောင်းနေကြပြီး ညဘက်ရောက်မှသာ အပြင်သို့ထွက်ကာ အုပ်စုလိုက် အစာရှာထွက်ကြသည်။

ရှဖေးနှင့် ရှောင်ယွီတို့ ပုန်းအောင်းနေသော မြေကွဲအက်ကြောင်းကြီးမှာ ၎င်းတို့၏ အသိုက်ပင် ဖြစ်နေတော့သည် နေဝင်သွားသည်နှင့် ထိုအနက်ရောင် ကင်းမြီးကောက် အမြောက်အမြားမှာ သဲမြေများကြားမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကြသည်။

ထိုကင်းမြီးကောက်များသည် ၎င်းတို့၏ အမြီးများကို ထောင်၍ ရှဖေးနှင့် ရှောင်ယွီတို့ဆီသို့ ဦးတည်ကာ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်နေကြသည်။ ၎င်းတို့၏ အမြီးရှိ အဆိပ်ဆူးများမှာ တစ်ချက်တစ်ချက် တုန်ခါနေပြီး မြွေဟောက်တစ်ကောင်၏ အသံကဲ့သို့ စူးရှသော အသံများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ရှဖေးမှာ ထိတ်လန့်သွားသဖြင့် ချွေးအေးများပင် ထွက်လာခဲ့ရသည်။ သူသည် ထပ်မံ စဉ်းစားမနေတော့ဘဲ ရှောင်ယွီကို သူ၏ညာလက်ဖြင့် ဆွဲမကာ ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို အားပြုလျက် တစ်မီတာခန့် နက်သော မြေအက်ကြောင်းထဲမှ အရှိန်ဖြင့် ခုန်ထွက်လိုက်ပြီး မီတာ ၁၀၀ ကျော် အကွာအဝေးသို့ ချက်ချင်း ပြေးထွက်သွားလေတော့သည်။

ရှဖေး ခုန်ထွက်လိုက်သည့် ခဏမှာပင် မရေမတွက်နိုင်သော ကင်းမြီးကောက်များသည် သူရပ်နေခဲ့သော နေရာသို့ အုပ်စုလိုက် ခုန်အုပ်လိုက်ကြသည်။ ဒါဟာ အလွန်ပင် စိုးရိမ်စရာကောင်းသော အခြေအနေ ဖြစ်သည်၊ အကယ်၍ ရှဖေး၏ တုံ့ပြန်မှုသာ တစ်စက္ကန့်မျှ နောက်ကျသွားခဲ့ပါက သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ ထိုကင်းမြီးကောက်များ၏ အစာ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

ကင်းမြီးကောက်များသည် ရှဖေးကို မဖမ်းမိသဖြင့် မြေအက်ကြောင်းထဲမှ လိုက်လံထွက်ပေါ်လာကြပြီး ရှဖေးကို ထပ်မံတိုက်ခိုက်ရန် အနေအထား ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။ ၎င်းတို့မှာ ရှဖေးနှင့် ရှောင်ယွီကို သတ်ဖြတ်ပြီးမှသာ ကျေနပ်မည့် အမူအရာမျိုး ရှိနေသည်။

ရှဖေးသည် မူလက ထိုကင်းမြီးကောက်များနှင့် ရန်မဖြစ်လိုသော်လည်း ၎င်းမှာ သူ၏ သားရဲဝိညာဉ်ကျမ်းကို စမ်းသပ်ရန် အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေး ဖြစ်နေသည်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။

သူသည် သားရဲဝိညာဉ်ကျမ်း၏ ပထမအဆင့်ကို ကျင့်ကြံပြီးရုံသာ ရှိသေးသော်လည်း ၎င်း၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို စမ်းသပ်ခွင့် မရသေးချေ။

သားရဲဝိညာဉ်ကျမ်း၏ ပထမအဆင့်မှာ အသုံးပြုသူအား တိရစ္ဆာန်များနှင့် အခြေခံ ဆက်သွယ်မှုကို ပြုလုပ်နိုင်စေသည်။ သူသည် ထိုတိရစ္ဆာန်များကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်း သို့မဟုတ် ယဉ်ပါးအောင် မလုပ်နိုင်သေးသော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ သူနှင့် သူ၏အဖော်ကို ထူးဆန်းသော သားရဲများ၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းမှ ကာကွယ်နိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် ရှဖေးက ရှောင်ယွီကို တွန်းထုတ်လိုက်ရင်း “မြန်မြန်... နောက်ကို လှည့်မကြည့်ဘဲ ပြေးတော့ ” ဟု အော်ပြောလိုက်၏။

ရှောင်ယွီမှာ အဆိပ်ရှိသော သတ္တဝါအမျိုးမျိုးကို မွေးမြူတတ်သော အဘွားနှင့်အတူ နေထိုင်ခဲ့သဖြင့် ကင်းမြီးကောက်၊ ကင်းခြေများ စသည့် သတ္တဝါများနှင့် ရင်းနှီးသော်လည်း ဤမျှများပြားသော ကင်းမြီးကောက် အုပ်စုကြီးကို မြင်ရသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်သဖြင့် အနည်းငယ် ကြောက်လန့်နေသည်။

ရှဖေး၏ အော်သံကြောင့် သူမသည် သတိဝင်လာပြီး နောက်သို့ လှည့်ပြေးလေတော့သည်။ သူမသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက သိုင်းပညာ အမျိုးမျိုးကို လေ့ကျင့်ထားသူ ဖြစ်သောကြောင့် သူမ၏အရှိန်မှာ ရွယ်တူများထက် များစွာ ပိုမိုမြန်ဆန်လှရာ မီတာ ရာနှင့်ချီသော အကွာအဝေးကို လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိသွားသည်။ သူမသည် ပြေးနေရင်းမှလည်း ရှဖေး ဘာလုပ်နေသလဲဆိုသည်ကို စိုးရိမ်တကြီး လှည့်ကြည့်နေပေသေးသည်။

ရှဖေးသည် သားရဲဝိညာဉ်ကျမ်း၏ ပထမအဆင့်ကို စတင် အသုံးပြုလိုက်ရာ သူ၏မျက်လုံးများမှာ ရုတ်တရက် တောက်ပလာခဲ့သည်။ သူ၏ အကြည့်မှာ ထက်မြက်လာပြီး တစ်စုံတစ်ရာကို လွှဲပြောင်းပေးနေသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။

သားရဲဝိညာဉ်ကျမ်းတွင် အဓိက နည်းစနစ် နှစ်မျိုး ပါဝင်ရာ ၎င်းတို့မှာ အမြင်အာရုံ သိမြင်မှု နှင့် စိတ်ချင်း ဆက်သွယ်မှု တို့ ဖြစ်ကြသည်။ ရှဖေးသည် ယခုအခါ အမြင်အာရုံ သိမြင်မှု နည်းစနစ်ကို အသုံးပြုနေခြင်း ဖြစ်၏။ သူ၏ အမြင်အာရုံကို အသုံးပြု၍ ထူးဆန်းသော သားရဲများကို အနှောင့်အယှက် ပေးခြင်းဖြင့် ထိုသားရဲများကို ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားစေသည်။ ရှဖေးသည် ပိုမို အစွမ်းထက်သော စိတ်ချင်း ဆက်သွယ်မှု နည်းစနစ်ကို ကျင့်ကြံအောင်မြင်ခြင်း မရှိသေးသဖြင့် ယခုတိုက်ပွဲတွင် အသုံးမပြုနိုင်သေးချေ။

ရှဖေး၏ ထက်မြက်သော အကြည့်များက ကင်းမြီးကောက် အုပ်စုကြီးကို လွှမ်းခြုံသွားသောအခါ အံ့ဩဖွယ်ရာ ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုကင်းမြီးကောက်များမှာ ခေတ္တမျှ ဝေခွဲမရဖြစ်ကာ ရပ်တန့်သွားကြပြီး ဘာလုပ်ရမည်ကို မသိဘဲ ဖြစ်နေကြသည်။ အချို့သော ကင်းမြီးကောက်ငယ်လေးများမှာ မူးယစ်နေသကဲ့သို့ ယိမ်းထိုးနေကြပြီး ပတ်ချာလည် လှည့်နေကြသည်။

ရှဖေးသည် ဝမ်းသာပီတိ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။ သားရဲဝိညာဉ်ကျမ်း၏ အစွမ်းမှာ ဤမျှအထိ ပြင်းထန်လိမ့်မည်ဟု သူ တစ်ခါမျှ မတွေးခဲ့ဖူးပေ၊ ထို့ကြောင့် နောင်တွင် အခွင့်အရေး ရသည်နှင့် ဤကျမ်းကို ဆက်လက် ကျင့်ကြံရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ အကယ်၍ သူသာ အဆင့် ၃ သို့ ရောက်ရှိပြီး စိတ်ချင်း ဆက်သွယ်မှုကို တတ်မြောက်သွားပါက ယခုကဲ့သို့ အင်းဆက်များသာမက စကြဝဠာအတွင်းရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သားရဲများကိုပါ အေးအေးဆေးဆေး ကိုင်တွယ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

အမြင်အာရုံ သိမြင်မှု နည်းစနစ်မှာ အားအင် အမြောက်အမြား ကုန်ခမ်းစေသဖြင့် အချိန်ကြာမြင့်စွာ အသုံးပြုရန် မသင့်တော်ချေ။ ရှဖေးသည် သူ၏ ရည်မှန်းချက် အောင်မြင်သွားပြီ ဖြစ်သောကြောင့် သူ၏ အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ရှောင်ယွီနောက်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးထွက်လာခဲ့လေတော့သည်။

ကင်းမြီးကောက်များသည် သတိပြန်ဝင်လာရန် အချိန်အတော်ကြာခဲ့ရသည်။ ထိုအချိန်တွင် ရှဖေးမှာ ရှောင်ယွီကို ပွေ့ချီကာ မှောင်မိုက်သော ညဉ့်အမှောင်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သောကြောင့် ၎င်းတို့အနေဖြင့် လိုက်လံ ရှာဖွေနိုင်ခြင်း မရှိတော့ချေ။

ဤအတွေ့အကြုံကြောင့် ရှဖေးသည် ဤလွင်ပြင်ကျယ်ကြီးနှင့် ပတ်သက်၍ ပိုမို နားလည်သွားခဲ့ရသည်။ သူသည် ညာဘက်သို့ ကွေ့၍ ကင်းမြီးကောက် အုပ်စုကို ပတ်ရှောင်လိုက်ပြီး ခြုံပုတ်များနှင့် မြက်ပင်ရှည်များရှိရာ နေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

မြက်ပင် တစ်အုပ်နှင့် တစ်အုပ်မှာ မီတာ ၁၀၀ ခန့် ကွာဝေးပြီး စတုရန်းကီလိုမီတာ အနည်းငယ် ကျယ်ဝန်းသော ထိုနေရာတွင် မြက်ခြောက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ထိုမြက်ပင်များသည် အလွန်ပင် ခိုင်မာသော ရှင်သန်နိုင်စွမ်း ရှိကြပြီး ခြောက်သွေ့သော ရာသီဥတုက သူတို့ကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ၊ ၎င်းတို့သည် လူတစ်ရပ်ခန့် မြင့်မားသည်အထိ ရှင်သန်နေကြသည်။

ရှဖေးသည် စောစောက အတွေ့အကြုံကို သင်ခန်းစာယူကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို သေချာစွာ လေ့လာလိုက်သည်။ သူသည် အနီးနားရှိ မြွေများနှင့် သဲကြွက်များကို မောင်းထုတ်လိုက်ပြီးနောက် မြက်တော ခပ်ထူထူ တစ်နေရာတွင် ရှောင်ယွီကို အနားယူစေလိုက်သည်။ ထို့နောက် ရှဖေးသည် ထိုမြက်တော တစ်ဝိုက်တွင် ထောင်ချောက်များနှင့် စက်မှုကိရိယာများကို ထပ်မံ၍ နေရာချလိုက်ပြန်သည်။

မြေအက်ကြောင်း အနီးတွင် အဆိပ်ရှိသော ကင်းမြီးကောက် အုပ်စုကြီး ရှိနေသောကြောင့် ရှဖေးမှာ ထိုနေရာကို စွန့်လွှတ်လိုက်ရပြီး ဤမြက်တောကိုသာ အဓိက ပုန်းအောင်းရာ နေရာအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်သည်။

ရှဖေးသည် တစ်ညလုံး အချိန်ပေး၍ စက်မှုကိရိယာ အမြောက်အမြားကို တပ်ဆင်လိုက်သည်။ မနက်စာ စားပြီးနောက် ရှဖေးနှင့် ရှောင်ယွီတို့သည် မြက်တောအတွင်း ပုန်းအောင်းကာ သားကောင် ရောက်လာမည့် အချိန်ကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

ယခုအချိန်တွင် "အကျပ်အတည်း" အဆင့် စစ်ဆေးမှု၏ ပထမနေ့ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်တွင် တိမ်များ ဖုံးလွှမ်းနေသော်လည်း ရှဖေး မျှော်လင့်နေသော မိုးကမူ ရွာချခြင်း မရှိသေးချေ။

အန်ဒရို ကြယ်တာရာ နယ်မြေ၊ ဟက်စတား၊ ကောင်းကင်သတ်ဖြတ်ရေး လေ့ကျင့်ရေးစခန်း ဌာနချုပ်။

ဝေးကွာလှသော ကမ္ဘာဂြိုဟ်တွင် ကျင်းပနေသော အကျပ်အတည်းအဆင့် စစ်ဆေးမှုကို ကြယ်တာရာ နယ်မြေ တစ်ခုလုံးက စောင့်ကြည့်နေကြသလို ကောင်းကင်သတ်ဖြတ်ရေး လေ့ကျင့်ရေးစခန်းမှ လူများကလည်း ချွင်းချက် မရှိပေ။

ရဲ့ကျင်းရှန်း သည် သူ၏ ကျယ်ဝန်းသော ရုံးခန်းထဲတွင် ထိုင်နေရင်း ကမ္ဘာဂြိုဟ်မှ ဗီဒီယို မှတ်တမ်းကို ကြည့်ရှုနေသည်။ လျှောက်ထားသူ တစ်ဦးချင်းစီ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို သူတို့ ဝတ်ဆင်ထားသော နာရီမှတစ်ဆင့် သိရှိနိုင်ရုံတင်မကဘဲ စစ်ဆေးမှုအတွင်း သူတို့ ပြုမူသမျှ အားလုံးကိုလည်း လျှို့ဝှက်ဖိုင်တစ်ခုအဖြစ် သိမ်းဆည်းထားသည်။

ရဲ့ကျင်းရှန်း သည် ယခုနှစ်တွင် အသက် ၅၉ နှစ် ရှိပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူသည် ကျန်းမာသန်စွမ်းပြီး အလွန်ပင် ခန့်ညားလှသည်။ သူ၏ သမီးဖြစ်သူ ရဲ့ရှောင်ဟန် ကဲ့သို့ပင် ရဲ့ကျင်းရှန်း ၏ မျက်နှာမှာလည်း အေးစက်ပြီး မည်သည့် စိတ်ခံစားချက်မျှ မပေါ်လွင်ပေ။ အကယ်၍ ရဲ့ရှောင်ဟန် ၏ အေးစက်မှုကို နှင်းဖုံးနေသော ရေကန်တစ်ခုနှင့် နှိုင်းယှဉ်မည်ဆိုပါက ရဲ့ကျင်းရှန်း မှာမူ နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းသက်တမ်းရှိသော ရေခဲတောင်ကြီး တစ်ခုနှင့် တူလှသည်။

ရဲ့ကျင်းရှန်း သည် အန်ဒရို ကြယ်တာရာ နယ်မြေတွင် ဒဏ္ဍာရီလာ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူသည် တစ်ခါက တရားစီရင်ရေးသမဂ္ဂ ဌာနချုပ်၏ တာဝန်ဌာနတွင် ဒုတိယ ဌာနမှူးအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ပြီး သမဂ္ဂအတွင်းရှိ ထိပ်တန်း ခေါင်းဆောင် ၁၀၀ ထဲတွင် ပါဝင်သော ဩဇာအာဏာကြီးမားသည့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သူသည် သူ၏ အောင်မြင်မှု အထွတ်အထိပ် ရောက်နေချိန်တွင် မည်သူမျှ မသိသော ကိစ္စတစ်ခုကြောင့် ဌာနချုပ်မှ ဒေါသတကြီး ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ အနာဂတ်ကို စွန့်လွှတ်ကာ ဝေးကွာလှသော အန်ဒရို ကြယ်တာရာ နယ်မြေရှိ သေးငယ်သော ကောင်းကင်သတ်ဖြတ်ရေး လေ့ကျင့်ရေးစခန်းတွင် တာဝန်ခံအဖြစ် လာရောက် တာဝန်ယူခဲ့ခြင်းကို မည်သူမျှ ရှင်းမပြနိုင်ခဲ့ကြချေ။

သူသည် သူ၏ ရာထူးကို စွန့်လွှတ်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာမှာမူ ကျန်ရစ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်အောင် ပြောရလျှင် သူ၏ လက်ရှိ ရာထူးမှာ ဥက္ကဋ္ဌ ရောဘတ် ထက် အဆင့်တစ်ဆင့် နိမ့်ကျသော်လည်း ရောဘတ် သည် တွေ့ဆုံတိုင်း သူ့အပေါ် အလွန်ပင် ယဉ်ကျေးပျူငှာစွာ ဆက်ဆံတတ်သည်။ သမဂ္ဂအတွင်းရှိ အခြားသော လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များကလည်း သူ့ကို အလွန်ပင် လေးစားကြပြီး မည်သူမျှ သူ့ကို လျစ်လျူမရှုရဲကြချေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အန်ဒရို ကြယ်တာရာ နယ်မြေ၏ ကောင်းကင်သတ်ဖြတ်ရေး လေ့ကျင့်ရေးစခန်းမှာ သူ၏ လက်ထက် ဆယ်စုနှစ်အတွင်းတွင် များစွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ အမှန်စင်စစ် ၎င်းမှာ အဆင့်မြင့် ကြယ်တာရာ နယ်မြေများရှိ လေ့ကျင့်ရေးစခန်းများနှင့်ပင် ရင်ဘောင်တန်းနိုင်သည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် လျှောက်ထားသူများ တိုက်ခိုက်သတ်ဖြတ်နေကြသည့် သွေးပျက်ဖွယ် မြင်ကွင်းများမှာ လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းသွားနေသည်။

ရဲ့ကျင်းရှန်း သည် ဤတစ်ခေါက် လျှောက်ထားသူများ၏ စွမ်းဆောင်ရည်အပေါ် မကျေနပ်သကဲ့သို့ ခေါင်းကို အဆက်မပြတ် ခါယမ်းနေသည်။

သူသည် လက်ဖြင့် အသာအယာ နှိပ်လိုက်သောအခါ မျက်နှာပြင်မှာ စစ်ဆေးမှု ပြုလုပ်ရာ နေရာ၏ မြေပုံအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ရုတ်တရက်ဆိုသလို သူ၏ မျက်လုံးများမှာ အရောင်တစ်ချက် တောက်ပသွားပြီး ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသော အမူအရာ ပေါ်လာခဲ့သည်။

မြေပုံပေါ်တွင် အနီရောင် အစက်ကလေးများ လင်းလက်နေပြီး အစက်ကလေး တစ်ခုချင်းစီမှာ လျှောက်ထားသူ တစ်ဦးစီကို ကိုယ်စားပြုသည်၊ အကယ်၍ ထိုအစက်ကလေး ပျောက်ကွယ်သွားပါက ထိုလျှောက်ထားသူ သေဆုံးသွားပြီဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

အခြေခံအားဖြင့် လျှောက်ထားသူ အားလုံးမှာ အမှတ်အသားများ ရှိရာ နေရာကို ဝိုင်းရံကာ တိုက်ခိုက်နေကြသော်လည်း အနီရောင် အစက်ကလေး နှစ်စက်မှာမူ ထိုနေရာနှင့် ဝေးကွာလှသော မြောက်ဘက်တွင် သီးသန့် ရှိနေသည်။ ထိုအနီရောင် အစက်ကလေး နှစ်စက်မှာ ရှဖေး နှင့် ရှောင်ယွီ တို့ကို ကိုယ်စားပြုခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ရဲ့ကျင်းရှန်း သည် စပ်စုလိုစိတ်ဖြင့် “ဒီနှစ်ယောက်က ပထမအဆင့်ကို အောင်ဖို့ စိတ်မကူးကြဘူးလား၊ ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက်အဝေးကြီးမှာ သွားပုန်းနေရတာလဲ” ဟု သူ့ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။ ရဲ့ကျင်းရှန်း သည် ရှဖေး ၏ စစ်ဆေးမှု မှတ်တမ်းကို အစမှ ပြန်လည် ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ မှတ်တမ်းကို ကြည့်ရှုရင်း ရဲ့ကျင်းရှန်း ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရှားရှားပါးပါး အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

ရှဖေး သည် ဖုန်ထူလှသော လွင်ပြင်ထဲတွင် ထောင်ချောက်များ ဆင်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရဲ့ကျင်းရှန်း ၏ မျက်နှာမှာ ထပ်မံ၍ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားခဲ့ပြန်သည်။

ရဲ့ကျင်းရှန်း သည် ရှဖေး အသုံးပြုနေသော သေးငယ်သော ကိရိယာများကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးချေ၊ ၎င်းမှာ အဆင့်မြင့် လက်နက်သစ်များလား ဟု သူ တွေးတောနေမိသည်။ သူသည် ထိုကိရိယာ၏ ပုံရိပ်ကို ကွန်ပျူတာထဲသို့ ထည့်သွင်းကာ ရှာဖွေကြည့်လိုက်ရာ ရရှိလာသော အဖြေကြောင့် သူသည် ရယ်ရခက်၊ ငိုရခက် ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။ “ဒီကလေးက တော်တော် စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတာပဲ၊ ဒီလိုအရာမျိုးကို သုံးပြီး ထောင်ချောက်ဆင်ဖို့ စဉ်းစားမိတယ်ဆိုတော့ သူ့ကို ချီးကျူးရမှာပဲ” ဟု ဆိုသည်။

“နည်းလမ်းကောင်းပဲ တကယ့်ကို ကောင်းမွန်တဲ့ စီစဉ်မှုပဲ ” ရုတ်တရက် အော်ပြောလိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် သူ၏ တံခါးခေါက်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ရဲ့ကျင်းရှန်း ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ယခင်ကဲ့သို့ အေးစက်သော အမူအရာသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားပြီး “ဝင်ခဲ့ပါ ” ဟု လေးနက်စွာ အော်ပြောလိုက်၏။

အသက် ၆၀ ကျော်အရွယ် အဘိုးအို တစ်ဦးသည် ပြုံးလျက် တံခါးကို ဖွင့်၍ ဝင်လာခဲ့သည်။ ထိုသူမှာ ဘောလုံးတစ်လုံးကဲ့သို့ ဝဝတုတ်တုတ် ဖြစ်ပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင်လည်း ထူးခြားသော နှုတ်ခမ်းမွှေး ရှိနေသည်။ သူ၏ အသားအရေမှာ အမျိုးသမီး တစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြူစင်ဝင်းပနေပြီး သူ၏ အပြုံးမှာလည်း အလွန်ပင် ဖော်ရွေလှသည်။

ထိုသူမှာ နည်းဗျူဟာ အမိန့်ပေး လေ့ကျင့်ရေးဌာန ၏ တာဝန်ခံ ချိုးရှန့်ကျိ ပင် ဖြစ်သည်။

နည်းဗျူဟာ အမိန့်ပေး လေ့ကျင့်ရေးဌာန သည် သမဂ္ဂအတွက် အမိန့်ပေး အရာရှိများနှင့် နည်းဗျူဟာ အရာရှိ အမြောက်အမြားကို မွေးထုတ်ပေးခဲ့သည်။ သမဂ္ဂအတွင်းရှိ ထိပ်တန်း ခေါင်းဆောင် အများအပြားမှာ ဤဌာနတွင် ပညာသင်ကြားခဲ့ကြသူများ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် နည်းဗျူဟာ အမိန့်ပေး လေ့ကျင့်ရေးဌာန သည် လေ့ကျင့်ရေးစခန်းအတွင်း၌ အလွန်ပင် အရေးပါသော နေရာတွင် ရှိနေပြီး ထိပ်တန်း တိုက်ခိုက်ရေးသမားများကို လေ့ကျင့်ပေးသော ဌာန ပြီးလျှင် ဒုတိယ အရေးအပါဆုံး ဖြစ်သည်။

ချိုးရှန့်ကျိ သည် တံခါးကို ပိတ်လိုက်ပြီးနောက် ရဲ့ကျင်းရှန်း ၏ အရှေ့တွင် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ရပ်လိုက်သည်။ ရဲ့ကျင်းရှန်း က ရှေ့ရှိ ထိုင်ခုံကို ညွှန်ပြကာ ထိုင်ရန် အမူအရာ ပြလိုက်သည်။

“စခန်းတာဝန်ခံ ရဲ့၊ ကျွန်တော် ဒီအကျပ်အတည်းအဆင့် စစ်ဆေးမှုမှာ အရမ်း စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတဲ့ လျှောက်ထားသူ တစ်ယောက်ကို တွေ့ထားတယ်၊ အဲဒီလူကို နည်းဗျူဟာ အမိန့်ပေး လေ့ကျင့်ရေးဌာန အတွက် အထူး စုဆောင်းဖို့ ကျွန်တော် စီစဉ်ထားတယ်” ချိုးရှန့်ကျိ က ထိုင်လိုက်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

“ဩော်” ရဲ့ကျင်းရှန်း က ယခင်အတိုင်းပင် တည်ငြိမ်စွာဖြင့် “ဘယ်သူဖြစ်မလဲ၊ ဩဇာကြီးမားတဲ့ မိသားစုတွေက ဆင်းသက်လာတဲ့ သူတွေတော့ မဟုတ်လောက်ပါဘူးနော်” ဟု မေးလိုက်၏။

ချိုးရှန့်ကျိ က ခေါင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ခါယမ်းရင်း “အဲဒီလူတွေက သူတို့ရဲ့ မိသားစု အသိုင်းအဝိုင်းကိုပဲ အားကိုးတတ်ကြတာ၊ အားကောင်းတဲ့ အသုံးအဆောင်တွေနဲ့ လက်ပါးစေတွေကို သုံးပြီး တခြား လျှောက်ထားသူတွေကို အနိုင်ယူဖို့ပဲ စဉ်းစားကြတာ၊ ကျွန်တော်ကတော့ အဲဒီလို လူတွေကို အလွန် မုန်းတယ်”

“မဟုတ်ဘူး၊ ကျွန်တော် တွေ့ထားတဲ့ လျှောက်ထားသူက အရမ်း စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတယ်၊ သူက ဘယ်သူမှ မရှိတဲ့ မြောက်ဘက်အထိ သွားပြီး ထောင်ချောက်တွေ ဆင်ထားတာ၊ အမှတ်အသား ရလာတဲ့ သူတွေဆီကနေ လုဖို့အတွက် စောင့်နေတာပဲ”

“မြောက်ဘက်က အလစ်အငိုက် ဖမ်းဖို့အတွက် အကောင်းဆုံး နေရာပဲ၊ သူ့ရဲ့ အခြေအနေကို တွက်ချက်နိုင်စွမ်းက ဒီတစ်သုတ် လျှောက်ထားသူ အားလုံးထဲမှာ အလွန်ပင် ထူးခြားလှတယ်၊ ဒါ့အပြင် သူက အသက် ၁၇ နှစ်ပဲ ရှိသေးတာ၊ သူက နည်းဗျူဟာ အမိန့်ပေး လေ့ကျင့်ရေးဌာန မှာ စစ်ဆင်ရေး နည်းဗျူဟာတွေကို လေ့လာဖို့အတွက် အရည်အချင်း ပြည့်မီတယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်တယ်”

“စခန်းတာဝန်ခံ ရဲ့၊ အဲဒီကလေးက ထောင်ချောက်ဆင်ဖို့အတွက် ဘယ်လို ကိရိယာတွေကို သုံးထားလဲဆိုတာ သိလား၊ ကျွန်တော် အဲဒါကို သိလိုက်ရတုန်းက ရယ်လိုက်ရတာ မောလို့ပဲ”

ချိုးရှန့်ကျိ သည် သူ၏ အရှေ့တွင် ထိုင်နေသူမှာ နာမည်ကျော် ရဲ့ကျင်းရှန်း ဖြစ်သည်ကိုပင် ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ တဟဟ ရယ်မောနေတော့သည်။ ရဲ့ကျင်းရှန်း သည်လည်း ချိုးရှန့်ကျိ ၏ ရိုင်းပျသော အမူအရာကို အနည်းငယ်မျှ စိတ်ဆိုးခြင်း မရှိပေ။ ဒါဟာ သူ၏ ပင်ကိုယ် စရိုက်ဖြစ်ပြီး သူသွားလေရာတွင် အမြဲတမ်း ရယ်မောနေတတ်သူ ဖြစ်သည်။ ရဲ့ကျင်းရှန်း သည်လည်း ထိုသူ့အပေါ် စိတ်ဆိုးချင်လျှင်ပင် စိတ်ဆိုး၍ မရနိုင်ချေ။

ရဲ့ကျင်းရှန်း သည် ကွန်ပျူတာပေါ်ရှိ ခလုတ်တစ်ခုကို နှိပ်လိုက်ပြီး မျက်နှာပြင်ကို အခန်းထဲတွင် ပြသလိုက်သည်။ “မင်း ပြောနေတာက ဒီလျှောက်ထားသူကို ထင်တယ်”

ချိုးရှန့်ကျိ က မျက်နှာပြင်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး “ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒီကမ္ဘာသား ကလေးမလေး ရှဖေး ပေါ့” ဟု ရယ်မောလျက် ဆိုသည်။ (မှတ်ချက် - ရှဖေး သည် အမျိုးသား ဖြစ်သော်လည်း ဖိုင်အတွင်း ကလေးမလေးဟု မှားယွင်းစွာ ဖော်ပြထားပုံရသည်)

ရဲ့ကျင်းရှန်း က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး “ဒီလျှောက်ထားသူရဲ့ အခြေအနေ တွက်ချက်နိုင်စွမ်းက တကယ်ပဲ မဆိုးပါဘူး၊ ငါလည်း သူ့ကို သတိထားကြည့်နေတာပါ၊ သူ့ကို မင်းရဲ့ ဌာနကို ပို့ပြီး နည်းဗျူဟာတွေ လေ့လာခိုင်းတာကလည်း မဆိုးတဲ့ အစီအစဉ်ပဲ၊ အကယ်၍ မင်း ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီ ဆိုရင်တော့ ငါ့ဆီကို အထူး စုဆောင်းရေး အစီရင်ခံစာ တစ်စောင် တင်လိုက်ပါ၊ ငါ ကန့်ကွက်စရာ မရှိပါဘူး”

စည်းကမ်းတွေ ဆိုတာကလည်း အမြဲတမ်း တင်းကျပ်နေတာ မဟုတ်ပေ။ ထိပ်တန်း လျှောက်ထားသူ ၃ ဦးသာ ကောင်းကင်သတ်ဖြတ်ရေး လေ့ကျင့်ရေးစခန်းသို့ တက်ခွင့်ရမည်ဟု သတ်မှတ်ထားသော်လည်း အကျပ်အတည်းအဆင့် စစ်ဆေးမှုတိုင်းတွင် ပါရမီထူးချွန်သော လျှောက်ထားသူ အချို့မှာ ဌာနအသီးသီးမှ တာဝန်ခံများ၏ မျက်စိကျခြင်းကို ခံရတတ်ပြီး သူတို့က ထိုသူများကို အထူး စုဆောင်းကာ လေ့ကျင့်ရေးစခန်းသို့ တိုက်ရိုက် တက်ရောက်ခွင့် ပေးတတ်ကြသည်။

ဌာန တာဝန်ခံတိုင်းမှာ တစ်နှစ်လျှင် တစ်ဦးကို အထူး စုဆောင်းပိုင်ခွင့် ရှိကြသည်၊ ၎င်းက သူတို့ ရွေးချယ်ထားသော လျှောက်ထားသူအား စစ်ဆေးမှုမှ ကင်းလွတ်ခွင့် ပေးနိုင်ပြီး လေ့ကျင့်ရေးစခန်းသို့ ချက်ချင်း တက်ရောက်နိုင်စေခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုကဲ့သို့ အထူး စုဆောင်းခြင်းများကို ကန့်သတ်ရန်အတွက် လေ့ကျင့်ရေးစခန်းက စည်းကမ်းတစ်ခု သတ်မှတ်ထားသည်၊ ၎င်းမှာ အကယ်၍ အထူး စုဆောင်းခံရသော လျှောက်ထားသူသည် ၅ နှစ်ကြာ ပညာသင်ကြားပြီးနောက် သတ်မှတ်ထားသော စံနှုန်းသို့ မရောက်ရှိပါက ထိုသူကို ရွေးချယ်ခဲ့သော ဌာန တာဝန်ခံမှာ အပြစ်ပေးခံရမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ထိုသူမှာ နောက်ထပ် ၃ နှစ်အထိ အထူး စုဆောင်းပိုင်ခွင့် ဆုံးရှုံးမည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဝဝတုတ်တုတ် တာဝန်ခံ ချိုးရှန့်ကျိ က ရှဖေး အား သူ၏ အထူး စုဆောင်းပိုင်ခွင့်ကို အသုံးပြုရန် ဆုံးဖြတ်ခြင်းက သူ ရှဖေး ၏ စွမ်းဆောင်ရည်အပေါ် မည်မျှအထိ အထင်ကြီးနေသလဲ ဆိုသည်ကို ပြသနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ အမှန်စင်စစ် ဤကဲ့သို့သော အထူး စုဆောင်းမှုမှာ သူ၏ ရာထူးအပေါ်သာမက သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာအပေါ်မှာပါ သက်ရောက်မှု ရှိနေသည်။

မည်သည့် ဌာန တာဝန်ခံမျှ သူတို့၏ အမြင်နှင့် အဆုံးအဖြတ် လွဲမှားခဲ့သည်ဟု အပြောမခံလိုကြပေ။

“စိတ်မပူပါနဲ့ စခန်းတာဝန်ခံ ရဲ့၊ ကျွန်တော် ဝတုတ် ချိုး ကတော့ ဘယ်သူ့ကိုမှ မှားပြီး မရွေးဖူးပါဘူး၊ ကျွန်တော် အခုပဲ အဲဒီ ရှဖေး လေးကို ရဖို့အတွက် အစီရင်ခံစာ သွားရေးလိုက်ပါ့မယ်၊ တစ်ခုပဲ ရှိတာက ဘယ်သူမှ သူ့ကို ဒဏ်ရာ မရအောင်တော့ လုပ်စေချင်တယ်၊ ကျွန်တော်တို့ နည်းဗျူဟာ ဌာနက လူတွေက ဦးနှောက်ကိုပဲ သုံးတာဆိုတော့ တိုက်ခိုက်သတ်ဖြတ်တာတွေကို သိပ်ပြီး စိတ်မဝင်စားကြဘူးလေ” ချိုးရှန့်ကျိ က သူပြောသည့် စကားအပေါ် ကျေနပ်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

သူသည် သူ၏ ဝဝတုတ်တုတ် ကိုယ်လုံးကြီးဖြင့် ထိုင်ခုံမှ ခက်ခဲစွာ ထရပ်လိုက်စဉ်မှာပင် တံခါးခေါက်သံ အပြင်းအထန် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ရဲ့ကျင်းရှန်း က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ ထိုတံခါးခေါက်သံကို ကြားလိုက်ရုံဖြင့် တံခါးအပြင်ဘက်တွင် ရှိနေသူမှာ ထူးဆန်းသော သားရဲဌာန ၏ တာဝန်ခံ မာကျန့် ဖြစ်ရမည်ကို သူ သိလိုက်သည်။

မာကျန့် သည် အလွန် ထူးချွန်သော သားရဲယဉ်ပါးအောင် လုပ်သူတစ်ဦး ဖြစ်သလို သူသည် စကားကို လှည့်ပတ်မပြောတတ်ဘဲ ပွင့်လင်းရိုးသားသော လူတစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။ သူသည် အရာရာကို အလျင်အမြန် လုပ်ဆောင်တတ်သူ ဖြစ်ပြီး ချိုးရှန့်ကျိ နှင့် လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်သည်။ တစ်ဦးမှာ နှေးကွေးပြီး အလွန် ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲသူ ဖြစ်ကာ အခြားတစ်ဦးမှာမူ အေးအေးဆေးဆေး နေတတ်ပြီး ကိစ္စသေးလေးတွေကို ဂရုမစိုက်တတ်သူ ဖြစ်သည်။ ဒါဟာ ရဲ့ကျင်းရှန်း အတွက် အခက်ခဲဆုံး ဖြစ်စေသည့် ဌာန တာဝန်ခံ နှစ်ဦးပင် ဖြစ်ချေတော့သည်။

“ဝင်ခဲ့ပါ ” ဟု ရဲ့ကျင်းရှန်း က တံခါးဘက်သို့ လှည့်အော်လိုက်သည်။

“စခန်းတာဝန်ခံ ရဲ့၊ ဒီစစ်ဆေးမှုမှာ ထူးခြားတဲ့ ပါရမီ ပါတဲ့ လျှောက်ထားသူ တစ်ယောက် ရှိတယ်၊ ကျွန်တော် သူ့ကို အထူး စုဆောင်းဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားတယ်၊ အဲ့ဒါမှ သူ ကျွန်တော့်နောက်လိုက်ပြီး သားရဲတွေကို ဘယ်လို ယဉ်ပါးအောင် လုပ်ရမလဲ ဆိုတာကို သင်ယူနိုင်မှာ” မာကျန့် သည် အလွန် အလျင်အမြန် ဝင်လာပြီး အော်ပြောလိုက်သည်။

မာကျန့် မှာ အရပ်ရှည်ပြီး ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် ကြီးမားလှသဖြင့် သူ၏ အသံမှာလည်း အလွန် ကျယ်လောင်လှသည်။ သူ၏ စကားလုံးများမှာ အမြဲတမ်း အမြောက်သံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်လှပြီး ရဲ့ကျင်းရှန်း ၏ အရှေ့တွင် သူ၏ အသံကို ထိန်းပြောနေသည် ဆိုစေကာမူ ရဲ့ကျင်းရှန်း အတွက်မူ အော်ပြောနေသကဲ့သို့ပင် ခံစားရသည်။

ချိုးရှန့်ကျိ က ပြုံးလျက်ဖြင့် မာကျန့် ၏ ပုခုံးကို ပုတ်ကာ ရဲ့ကျင်းရှန်း ပြောခဲ့သည့် စကားကိုပင် ထပ်၍ “မာဟောင်း၊ မင်း ဒီတစ်ခါ ဘယ်သူ့ကို မျက်စိကျနေတာလဲ၊ ဩဇာကြီးမားတဲ့ မိသားစုက သူတွေတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်” ဟု မေးလိုက်၏။

“ထူးဆန်းသော သားရဲဌာန က လိုအပ်တာက အခက်အခဲတွေကို အောင့်ခံနိုင်ပြီး ဇွဲရှိတဲ့ သူမျိုးပဲ၊ သားရဲတွေကို စိတ်ရင်းမှန်နဲ့ ဂရုစိုက်ပေးမယ့် သူမျိုးပေါ့၊ အဲဒီ သူဌေးသားတွေကတော့ ပျင်းရိပြီး မာနကြီးကြတာမို့ သားရဲတွေကို ယဉ်ပါးအောင် လုပ်ဖို့ မတန်ပါဘူး၊ ကျွန်တော် တွေ့ထားတဲ့ လျှောက်ထားသူက အလွန် အဆင့်နိမ့်တဲ့ ဂြိုဟ်က လာတာပါ၊ ဒါကြောင့် ကောင်းကင်သတ်ဖြတ်ရေး လေ့ကျင့်ရေးစခန်း ကို တက်ခွင့်ရမယ်ဆိုရင် သူ သေချာပေါက် တန်ဖိုးထားမှာပါ” မာကျန့် က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ရင်း ဆိုသည်။

“ဒါဆို စခန်းတာဝန်ခံ ရဲ့ ကလည်း ရှဖေး ကို သတိထားနေတာပေါ့၊ တော်တော် ကောင်းတာပဲ၊ ကျွန်တော် စကားတွေ အများကြီး ပြောနေစရာ မလိုတော့ဘူးပေါ့၊ ခင်ဗျား သဘောတူတယ်ဆိုရင် ကျွန်တော် အခုပဲ အထူး စုဆောင်းရေး အစီရင်ခံစာ သွားရေးပြီး သူ့ကို စာရင်းသွင်းဖို့ တောင်းဆိုလိုက်ပါ့မယ်” မာကျန့် က မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ရှဖေး ၏ ပုံရိပ်ကို ပြသထားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အံ့အားသင့်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။

ရဲ့ကျင်းရှန်း ၏ မျက်မှောင်မှာ အနည်းငယ် ကြုံ့သွားခဲ့ရသည်။ မာကျန့် ပါ ရှဖေး ကို မျက်စိကျနေလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

မာကျန့် နှင့် ချိုးရှန့်ကျိ တို့မှာ ထူးဆန်းသော သားရဲဌာန နှင့် နည်းဗျူဟာ ဌာန တို့၏ တာဝန်ခံများ အသီးသီး ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့၏ စရိုက်ချင်း မတူညီကြသဖြင့် သူတို့ကြားက ဆက်ဆံရေးမှာလည်း ပုံမှန်အားဖြင့် မကောင်းလှချေ။ ယခုအခါ သူတို့ နှစ်ဦးစလုံးက လျှောက်ထားသူ တစ်ဦးတည်းကို ရွေးချယ်လိုကြသဖြင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုများ ဖြစ်လာတော့မည်ဖြစ်ရာ ရဲ့ကျင်းရှန်း အနေဖြင့် ၎င်းကို မည်သို့ မျှမျှတတ ဖြေရှင်းပေးရမည်ကို မသိဘဲ ရှိနေသည်။

သေချာသည်မှာ ချိုးရှန့်ကျိ သည် မာကျန့် ကလည်း ရှဖေး ကို အထူး စုဆောင်းလိုကြောင်း ကြားလိုက်ရသောအခါ သူ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ပျက်သွားခဲ့ရသည်။

“မာဟောင်း၊ ရှဖေး ကို ငါ အရင်ဆုံး မျက်စိကျခဲ့တာကွ၊ မင်း 'အရင်လာတဲ့သူ အရင်ရမယ်' ဆိုတာကို မသိဘူးလား၊ ရှဖေး က နည်းဗျူဟာ ဌာန ကို လာပြီး နည်းဗျူဟာတွေကို သင်ယူသင့်တာ၊ မင်းနဲ့အတူ သွားပြီး မျောက်ကပြနေဖို့ မဟုတ်ဘူး၊ မင်းလို လူမျိုးပဲ ဒီလို အကြံမျိုး ထွက်နိုင်တာ ” ချိုးရှန့်ကျိ က အလွန် ရိုင်းပျစွာပင် ကဲ့ရဲ့လိုက်သည်။

ချိုးရှန့်ကျိ က အမြဲတမ်း ယူဆထားသည်မှာ ဦးနှောက်ကို အသုံးပြု၍ နည်းဗျူဟာများ ချမှတ်ခြင်းသည် စစ်ပွဲ၏ အမြင့်ဆုံး အနုပညာ ဖြစ်သည်ဟူ၍ပင်။ ထို ရှေ့တန်းက တိုက်ခိုက်ရေးသမားများနှင့် သားရဲဌာနက လူများကိုမူ သူက ထည့်ပင် မစဉ်းစားချေ။

အမှန်စင်စစ် သူသည် ထိပ်တန်း တိုက်ခိုက်ရေး ဌာနမှအပ အခြားသော ဌာနများကို လုံးဝ အထင်မကြီးချေ။ သေချာသည်မှာ သူ ထိုတိုက်ခိုက်ရေး ဌာနကို လေးစားရခြင်းမှာလည်း အထင်ကြီး၍ မဟုတ်ဘဲ သူတို့နှင့် ရန်မဖြစ်ရဲသောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် မာကျန့် က ရှဖေး အား သားရဲဌာနသို့ ခေါ်လိုသည်ဟု ပြောသောအခါ သူသည် အလွန်ပင် ဒေါသထွက်သွားခဲ့ရသည်၊ မာကျန့် က နည်းဗျူဟာ ပါရမီရှင်တစ်ဦးကို ဖြုန်းတီးပစ်နေသည်ဟု သူ ယူဆထားသောကြောင့် ဖြစ်၏။

မာကျန့် မှာလည်း ရုတ်တရက် တောင့်တင်းသွားခဲ့ရသည်။ သားရဲဌာနက လူများသည် သူတို့၏ အလုပ်ကို "မျောက်ကပြခြင်း" ဟု ပြောသည်ကို အလွန်ပင် မုန်းတီးကြပေရာ ချိုးရှန့်ကျိ ၏ စကားမှာ သူ၏ စိတ်ကို အလွန် ထိခိုက်သွားစေခဲ့သည်။

မာကျန့် မှာလည်း စိတ်တိုတတ်သူ ဖြစ်သည်။ ချိုးရှန့်ကျိ ၏ စော်ကားမှုကို ငြိမ်ခံနေမည့်သူ မဟုတ်ချေ။ သူ တုံ့ပြန်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် တံခါးခေါက်သံ နောက်တစ်ကြိမ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြန်သည်။

တံခါးခေါက်ခြင်း အတတ်ပညာအရ ကြည့်လျှင် ခေါက်သံကို နားထောင်ရုံဖြင့် ထိုသူ၏ စရိုက်နှင့် ကိစ္စ မည်မျှ အရေးကြီးသည်ကို သိနိုင်သည်။

ယခု တံခါးခေါက်သံမှာ အလွန်လည်း မကျယ်၊ အလွန်လည်း မတိုးလှဘဲ အလျင်လည်း မလိုသလို နှေးလည်း မနှေးလှပေ။ ထိုကြည်လင်သော အသံကို အခန်းထဲရှိ လူတိုင်း ကြားနိုင်ပြီး အတွင်းမှ လူများကိုလည်း အနှောင့်အယှက် မဖြစ်စေပေ။ ၎င်းမှာ အလွန်ပင် စနစ်ကျလှသည်။

ရဲ့ကျင်းရှန်း မှာ မာကျန့် နှင့် ချိုးရှန့်ကျိ တို့ကြောင့် စိတ်ရှုပ်နေချိန်တွင် နောက်ထပ် တစ်ဦး ထပ်မံ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။ စတုတ္ထမြောက် လူတစ်ဦး ရှိနေခြင်းက ထိုနှစ်ဦးအား အနည်းငယ် ထိန်းသိမ်းသွားစေနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ အမှန်စင်စစ် သူတို့မှာ ဌာန တာဝန်ခံများ ဖြစ်ကြသဖြင့် သီးသန့်တွင် ရန်ဖြစ်နိုင်သော်လည်း လူရှေ့တွင်မူ သူတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းရန် လိုအပ်သည်။

“ဝင်ခဲ့ပါ ” ဟု ရဲ့ကျင်းရှန်း က အလျင်အမြန် အော်ပြောလိုက်၏။

လူတိုင်းက တံခါးဝသို့ ကြည့်လိုက်သောအခါ ပိန်ပိန်ပါးပါး အလယ်အလတ်အရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် တံခါးကို သတိထား၍ ဖွင့်ကာ အထဲသို့ ဝင်လာပြီးနောက် တံခါးကို အသာအယာ ပြန်ပိတ်လိုက်သည်ကို တွေ့ရသည်။

ထိုသူမှာ ကင်းထောက်ဌာန ၏ တာဝန်ခံ ဟော့ပါးရှန်း ပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် ကျွမ်းကျင်သော ကင်းထောက်တစ်ဦး ဖြစ်သောကြောင့် သူသွားလေရာတွင် အမြဲတမ်း သတိရှိနေတတ်ပြီး မည်သည့်အရာကိုမဆို တည်ငြိမ်စွာနှင့် လူမသိအောင် လုပ်ဆောင်တတ်သူ ဖြစ်သည်။

သူ၏ တံခါးခေါက်သံမှစ၍ တံခါးဖွင့်ဝင်လာသည့် အမူအရာများအထိ ကြည့်ပါက သူသည် အန်ဒရို ကြယ်တာရာ နယ်မြေတွင် အထူးချွန်ဆုံး ကင်းထောက်တစ်ဦး ဖြစ်သည်ကို သိသာစေသည်၊ သူသည် စခန်းတာဝန်ခံ၏ ရုံးခန်းအတွင်းမှာပင် သူ၏ ကျွမ်းကျင်မှုများကို ပြသနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဟော့ပါးရှန်း သည် မာကျန့် နှင့် ချိုးရှန့်ကျိ တို့ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ထိုနှစ်ဦးမှာ အခက်အခဲ တစ်ခုခု ဖြစ်နေသည်ကို ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။ ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် ပါဝင်ရန် မသင့်တော်သောကြောင့် သူသည် သူ၏ ကိစ္စကို ပြောပြပြီးသည်နှင့် ချက်ချင်း ထွက်ခွာရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ထို့ကြောင့် ဟော့ပါးရှန်း က “စခန်းတာဝန်ခံ ရဲ့၊ ကျွန်တော်တို့ ကင်းထောက်ဌာန ကလည်း ဒီနှစ်မှာ လျှောက်ထားသူ တစ်ယောက်ကို အထူး စုဆောင်းဖို့ စီစဉ်ထားပါတယ်” ဟု ဆိုသည်။

ရဲ့ကျင်းရှန်း သည် "အထူး စုဆောင်းခြင်း" ဟူသော စကားလုံးကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူ၏ မျက်မှောင်များမှာ ချက်ချင်း ကြုံ့သွားခဲ့ရပြီး မကောင်းသော အရိပ်အယောင်များကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုအချိန်တွင် မာကျန့် နှင့် ချိုးရှန့်ကျိ တို့က ဟော့ပါးရှန်း အား တစ်ပြိုင်တည်း အော်မေးလိုက်သည်မှာ - “မင်းလည်း ရှဖေး အတွက် လာတာတော့ မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား” ဟူ၍ပင် ဖြစ်လေတော့သည်။

အခန်း ၄၅။ ။ သတ္တုဥတစ်လုံး

“ရှဖေးက နည်းဗျူဟာ အမိန့်ပေး လေ့ကျင့်ရေးဌာနကို ဝင်ဖို့ အသင့်တော်ဆုံးပဲ၊ သူက ရုံးခန်းထဲမှာ အေးအေးဆေးဆေး ထိုင်ပြီး စစ်တလင်းတစ်ခုလုံးအတွက် စစ်ဆင်ရေး အစီအစဉ်တွေ ချမှတ်ရမယ့် နည်းဗျူဟာ အရာရှိတစ်ယောက် ဖြစ်လာဖို့ ပိုသဘောကျလိမ့်မယ်လို့ ငါယုံကြည်တယ်၊ ဒါဟာ မင်းတို့ ကင်းထောက်တာတွေ၊ မျောက်မွေးတာတွေနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်လို့ရမှာလဲ” ချိုးရှန့်ကျိက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်လေသည်။

ချိုးရှန့်ကျိသည် အန်ဒရို ကြယ်တာရာ နယ်မြေ၏ အကောင်းဆုံး စစ်ဗျူဟာရှင်များထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူ၏ အလုပ်သဘာဝကပင် သူ့အား နယ်မြေလက်မတင်မျှကိုပင် အဆုံးရှုံးမခံဘဲ အနိုင်ယူလိုသည့် စိတ်ဓာတ်ရှိသူ ဖြစ်စေခဲ့သည်၊ ထို့ကြောင့်လည်း ရှဖေးကို သူ၏ဌာနသို့ ခေါ်ယူရန် ဌာနတာဝန်ခံ သုံးဦးထဲတွင် သူက အားအသန်ဆုံး ဖြစ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဟော့ပါးရှန်းနှင့် မာကျန့်တို့သည်လည်း အန်ဒရို ကြယ်တာရာ နယ်မြေရှိ ၎င်းတို့၏ နယ်ပယ်အသီးသီးတွင် ဩဇာရှိသူများ ဖြစ်ကြပြီး ရှဖေးကို မျက်စိကျနေကြသဖြင့် ချိုးရှန့်ကျိမှာ ရှဖေးကို ရအောင်ယူရန် ပို၍ပင် စိတ်အားထက်သန်နေတော့သည်။ သူတစ်ဦးတည်း အမြင်လွဲမှားနိုင်သော်လည်း ထိပ်တန်းနည်းပြ သုံးဦးစလုံးက လူတစ်ယောက်တည်းကို မျက်စိကျနေကြသည်မှာ သူ၏ ရွေးချယ်မှု မှန်ကန်ကြောင်း သက်သေပြနေခြင်းပင် ဖြစ်ချေသည်။

ချိုးရှန့်ကျိ တစ်ဦးတည်းကသာ ဤသို့ တွေးနေခြင်း မဟုတ်ပေ။ ဟော့ပါးရှန်းနှင့် မာကျန့်တို့သည်လည်း ထိုကောက်ချက်သို့ ရောက်ရှိနေကြသည်။ ရုံးခန်းအတွင်းရှိ လေထုမှာ တင်းမာလာပြီး မည်သူမျှ နောက်ဆုတ်ပေးမည့် အမူအရာ မရှိကြချေ။

“ဟဲဟဲ... တကယ်တော့ ငါတို့ ကင်းထောက်ဌာနမှာလည်း ကင်းထောက်တပ်ဖွဲ့ တစ်ခုလုံးကို အမိန့်ပေးရတဲ့ အထွေထွေ ကင်းထောက်မှူး ဆိုတဲ့ ရာထူးရှိပါတယ်၊ ကင်းထောက်ဌာနက ထူးချွန်တဲ့ အထူးတပ်ဖွဲ့တွေကို ဦးဆောင်ရတာက စစ်ပွဲထဲမှာ ဗျူဟာချနေရတာထက် မနိမ့်ကျဘူးလို့ ငါယုံကြည်တယ်၊ ဒါ့အပြင် ရှဖေးက ဘယ်နေရာကို ပိုသဘောကျမလဲဆိုတာ သူ့ကိုပဲ မေးကြည့်ရမှာပေါ့၊ မင်းရဲ့ စကားက အတည်မဖြစ်ဘူး” ဟော့ပါးရှန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ပြောလိုက်၏။

ဟော့ပါးရှန်းသည် အခြားသူများနှင့် ရန်ဖြစ်ခဲလှသည်။ သူ၏ အလုပ်မှာ တည်ငြိမ်မှုနှင့် လူမသိအောင် နေထိုင်မှုတို့ လိုအပ်သော်လည်း ချိုးရှန့်ကျိက သူ၏ အလုပ်အပေါ် အထင်သေးစွာ ပြောဆိုသည်ကိုမူ သူ မခံနိုင်တော့ချေ။ စစ်မြေပြင်တွင် အသက်နှင့်ရင်း၍ သတင်းအချက်အလက် ရှာဖွေရသည့် အလုပ်မှာ စားပွဲပေါ်တွင် ထိုင်နေရသည့် အလုပ်ထက် များစွာ ပိုမို စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းသည်ဟု ဟော့ပါးရှန်းက ယူဆထားသည်။

“ဟုတ်တယ် ” ပွင့်လင်းရိုးသားသော မာကျန့်ကလည်း အားမလျော့ဘဲ “ထူးဆန်းသော သားရဲဌာနမှာလည်း သားရဲစစ်တပ်ကို အမိန့်ပေးရတဲ့ သားရဲတပ်မှူး ရာထူးရှိတယ်၊ သားရဲတွေကို အမိန့်ပေးပြီး တိုက်ခိုက်ခိုင်းရတာက... အင်း... စစ်သည်တွေကို အမိန့်ပေးရတာထက် အများကြီး ပိုပြီး စိတ်လှုပ်ရှားဖို့ ကောင်းတယ်၊ သားရဲတွေက လိမ္မာပြီးတော့ လှလည်း လှတယ်၊ အကယ်၍ ရှဖေးသာ ငါ့ဌာနကို ဝင်လာရင် သူ့ကို သားရဲစစ်တပ်ကို အမိန့်ပေးနိုင်အောင် ငါ လေ့ကျင့်ပေးမယ်” ဟု ဆိုသည်။

မာကျန့်မှာ စကားပြောရာတွင် သိပ်မကျွမ်းကျင်သဖြင့် သူ၏ စိတ်ကူးကို ဖော်ပြရန် ခက်ခဲနေသော်လည်း ရှဖေးကို ရယူလိုသည့် သူ၏ စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုမှာမူ အခြားသူများထက် မနိမ့်ကျလှပေ။

“ဒီလို ပါရမီရှင် ကလေးတစ်ယောက်ကို မျောက်တွေနဲ့ ကစားဖို့ လွှတ်လိုက်တာက ဘာများ ကောင်းမှာလဲဆိုတာ ငါတော့ လုံးဝကို နားမလည်နိုင်ဘူး” ချိုးရှန့်ကျိက ကဲ့ရဲ့လိုက်သည်။ သူသည် နံစော်ပြီး ရုပ်ဆိုးလှသော သားရဲများကို အနည်းငယ်မျှ ချစ်ခင်စိတ် မရှိချေ။

“နောက်တစ်ခါ ထပ်ပြောကြည့်စမ်း ” မာကျန့်မှာ ပေါက်ကွဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ သူ၏ အလုပ်ကို မျောက်ကပြခြင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပြောသည်ကို သူ ဘယ်လိုမှ သည်းမခံနိုင်တော့ချေ။

“အားလုံး ပါးစပ်ပိတ်ထားကြ ” ရဲ့ကျင်းရှန်းသည် သူ၏ ဒေါသကို မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ သူ၏ လက်အောက်ငယ်သား သုံးဦးအား ဟောက်လိုက်လေတော့သည်။ “မင်းတို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်ကြည့်ကြဦး၊ ဌာနတာဝန်ခံ တစ်ယောက်ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာတွေ ဘယ်ရောက်ကုန်ပြီလဲ ”

ထိုအမျိုးသား သုံးဦးမှာ ချက်ချင်းပင် ခါးကို မတ်လိုက်ကြပြီး ရဲ့ကျင်းရှန်း၏ ရှေ့တွင် ရိုသေစွာ ရပ်နေကြကာ မည်သူမျှ ပြန်မပြောရဲတော့ချေ။ နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းသက်တမ်းရှိသော ဤရေခဲတောင်ကြီး ပေါက်ကွဲလာသောအခါ မည်မျှ ကြောက်စရာကောင်းသည်ကို သူတို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြချေ။

ရဲ့ကျင်းရှန်းသည် သူ၏ လက်ဖြင့် နားထင်ကို နှိပ်လိုက်သည်။ သူ ကောင်းကင်သတ်ဖြတ်ရေး လေ့ကျင့်ရေးစခန်း၏ တာဝန်ခံအဖြစ် တာဝန်ယူခဲ့စဉ်မှစ၍ ယခုကဲ့သို့ ကိစ္စမျိုး တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးချေ။ ရှဖေးကို မည်သူ့ထံသို့ ပေးအပ်သည်ဖြစ်စေ ကျန်ရှိသော တာဝန်ခံ နှစ်ဦး၏ မကျေနပ်မှုကို ခံရမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းက ဌာနများကြားတွင် ရန်ငြိုးများ ဖြစ်လာစေပေလိမ့်မည်။ ထိုသို့ဖြစ်ခြင်းက လေ့ကျင့်ရေးစခန်း၏ အလုံးစုံ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို ထိခိုက်စေနိုင်သဖြင့် ရဲ့ကျင်းရှန်းမှာ ထိုသို့ အဖြစ်မခံနိုင်ချေ။

တစ်ဖက်တွင်လည်း ရှဖေးကဲ့သို့ ပါရမီရှင်တစ်ဦးကို မစုဆောင်းခြင်းမှာလည်း ဖြုန်းတီးရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။ အန်ဒရို ကြယ်တာရာ နယ်မြေ၏ ကောင်းကင်သတ်ဖြတ်ရေး လေ့ကျင့်ရေးစခန်း ဤမျှ လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာရခြင်း၏ အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ ပါရမီရှင်များကို ပုံစံအမျိုးမျိုးဖြင့် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

ယခင်ကမူ လေ့ကျင့်ရေးစခန်းတွင် တင်းကျပ်သော စည်းကမ်းများ ရှိခဲ့သည်၊ အဆင့်အတန်း နိမ့်ပါးသူများ သို့မဟုတ် စရိုက်မကောင်းသူများကို လက်မခံခဲ့ချေ။ သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ လေ့ကျင့်ရေးစခန်း၏ စံနှုန်းနှင့် ကိုက်ညီသူတိုင်းကို တက်ရောက်ခွင့် ပေးထားသည်။ ထို့ကြောင့် ရှဖေးကို လက်မခံခြင်းမှာ လေ့ကျင့်ရေးစခန်း၏ မူဝါဒနှင့် ဆန့်ကျင်နေသည်။

ထို့အပြင် သူ၏ လက်အောက်ငယ်သား သုံးဦးစလုံးက ရှဖေး၏ ပါရမီကို အသိအမှတ်ပြုထားကြသဖြင့် ရဲ့ကျင်းရှန်းအနေဖြင့် ဤကိစ္စကို ပိုမို၍ စဉ်းစားရပေဦးမည်။

“ဒါဟာ စစ်ဆေးမှုရဲ့ ပထမဆုံးနေ့ပဲ ရှိသေးတယ်၊ အဆုံးအဖြတ်ပေးဖို့ စောလွန်းပါသေးတယ်၊ ပထမအဆင့်ရဲ့ ၇ ရက် ကုန်ဆုံးတဲ့အထိ စောင့်ကြည့်ကြရအောင်၊ အဲဒီအချိန်အထိမှ မင်းတို့က သူ့ကို ကိုယ့်ဌာနထဲ ခေါ်ချင်သေးတယ်ဆိုရင် အစီရင်ခံစာ ထပ်တင်ကြပါ” ရဲ့ကျင်းရှန်းက တည်ငြိမ်စွာ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

“စခန်းတာဝန်ခံ ရဲ့ ခင်ဗျာ၊ အကျပ်အတည်းအဆင့် စစ်ဆေးမှုဆိုတာ တခြားစစ်ဆေးမှုတွေနဲ့ မတူဘူး၊ လျှောက်ထားသူတွေဟာ အချိန်မရွေး သေဆုံးနိုင်တဲ့ အန္တရာယ် ရှိနေတာပါ၊ အကယ်၍ ရှဖေးသာ မတော်တဆ အသက်ဆုံးရှုံးသွားရင် နှမြောစရာ မကောင်းဘူးလား”ချိုးရှန့်ကျိက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

ရဲ့ကျင်းရှန်းက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ရင်း “အကယ်၍ သူဟာ မင်းတို့ အားလုံး ယုံကြည်ထားသလို တကယ်ပဲ ထူးချွန်တယ်ဆိုရင် ဒီပထမအဆင့်ကို မကျော်ဖြတ်နိုင်စရာ အကြောင်းမရှိဘူး၊ ကဲ... အားလုံး ထွက်သွားလို့ ရပြီ၊ ဒီကိစ္စကို ဒီမှာတင် အဆုံးသတ်လိုက်ပြီ”

သုံးရက်ဆက်တိုက်ဆိုသလို ဩစတေးလျ အလယ်ပိုင်း ဒေသတွင် တိမ်မည်းများ ဖုံးလွှမ်းနေသော်လည်း မိုးရွာခြင်း မရှိသေးချေ။ မှုန်မှိုင်းနေသော ကောင်းကင်ကို ကြည့်ရင်း လူတိုင်းမှာ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေကြသည်။

ရှဖေးနှင့် ရှောင်ယွီတို့သည် ထိုမြက်တောအတွင်း၌ တစ်ချိန်လုံး ပုန်းအောင်းနေခဲ့ကြသည်။ ကံကောင်းသည်မှာ ချစ်စရာကောင်းသော ရှောင်ယွီ ရှိနေသဖြင့် သူတို့အတွက် အချိန်ကုန်ရသည်မှာ သိပ်မခက်ခဲလှပေ။

တတိယမြောက်နေ့ မွန်းတည့်ချိန်တွင် ရှဖေး စောင့်မျှော်နေသော အချက်ပေးသံမှာ နောက်ဆုံးတွင် မြည်ဟည်းလာခဲ့ပေတော့သည်။

ရှဖေးသည် ကီလိုမီတာ ၅၀ ပတ်လည်တွင် အာရုံခံ ကိရိယာများကို တပ်ဆင်ထားသဖြင့် တစ်စုံတစ်ယောက် ထိုနယ်မြေထဲသို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် သူ ချက်ချင်း သိရှိနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

အာရုံခံ ကိရိယာ၏ မျက်နှာပြင်ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သောအခါ ရှဖေးမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့ရသည်။ ရောက်ရှိလာသူမှာ လျှောက်ထားသူ တစ်ဦးတည်း မဟုတ်ဘဲ သုံးဦးပါဝင်သော အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

“ရှောင်ယွီ... ဒီမှာပဲ ပုန်းနေနော်၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီနေရာကနေ မထွက်သွားနဲ့လို့ မှတ်ထားပါ” ရှဖေးက မှာကြားလိုက်သည်။

ရှောင်ယွီက လိမ္မာစွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ရှဖေးကမူ ထိုအမျိုးသား သုံးဦး လာနေသည့် ဘက်သို့ အလျင်အမြန် ပြေးထွက်သွားကာ မြက်တောတစ်ခုအတွင်း ပုန်းအောင်းလျက် အသက်ရှူထိန်းချုပ်ခြင်း နည်းစနစ်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

ခေတ္တအကြာတွင် ရှဖေး၏ အမြင်အာရုံထဲသို့ အမျိုးသား သုံးဦး ပေါ်လာခဲ့သည်၊ အရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်လာသူမှာ အသက် ၂၀ ကျော်အရွယ် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်၏။ သူမ၏ အရှိန်မှာ အလွန်ပင် မြန်ဆန်လှပြီး တစ်စက္ကန့်လျှင် ၈၀၀ မီတာခန့် ရှိနေသဖြင့် ၎င်းမှာ ရှဖေး၏ အရှိန်ထက် နှစ်ဆမျှ ပိုမြန်နေခြင်း ဖြစ်သည်

သူမသည် မီးခိုးရောင် တင်းကျပ်သော တိုက်ခိုက်ရေးဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး မျက်နှာတွင် မိတ်ကပ်များ အထူကြီး လိမ်းထားသည်။ သို့သော်လည်း ချွေးနှင့် သဲများကြောင့် သူမ၏ မိတ်ကပ်များမှာ ပျက်စီးနေပြီး မျက်နှာတစ်ခုလုံးတွင် ဖုန်များ ပေကျံနေကာ ကြည့်မကောင်းလှပေ။

သူမ၏အပြင် ဆံပင်ဖရိုဖရဲနှင့် အမျိုးသားတစ်ဦးလည်း ပါဝင်သည်။ ထိုသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့တွင် ဒဏ်ရာများစွာ ရှိနေပြီး ဒဏ်ရာပုံစံများကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် တစ်စုံတစ်ဦးက ရက်စက်စွာ ဆွဲဖြဲထားခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ရှဖေး သိနိုင်သည်၊ အထူးသဖြင့် သူ၏ ဘယ်ဘက် တင်ပါးဆုံမှာ တစ်ဝက်ခန့် ပြတ်ထွက်နေပြီး သွေးနှင့် ရွှံ့များ ရောယှက်နေကာ အလွန်ပင် ဆိုးရွားလှသည်။

သို့သော်လည်း ထိုဆံပင်ဖရိုဖရဲနှင့် အမျိုးသားမှာ သန်မာလှသည်၊ သူသည် နာကျင်မှုကို အောင့်ခံရင်း ၂ မီတာကျော် မြင့်မားသော လူတစ်ပိုင်း သတ္တဝါတစ်ကောင်နှင့် တိုက်ခိုက်နေသည်။

ထိုအမျိုးသားသည် ၁.၅ မီတာကျော် ရှည်လျားပြီး လက်မဝက်ခန့် ထူသော လေးလံလှသည့် ဓားရှည်ကြီးတစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။ ရှဖေး၏ ခန့်မှန်းချက်အရ ထိုဓားမှာ အနည်းဆုံး ကီလိုဂရမ် ၅၀၀ ခန့် လေးလံရမည် ဖြစ်သော်လည်း ထိုသူ၏ လက်ထဲတွင်မူ ကစားစရာ တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ၎င်းကို ဝေ့ယမ်းလိုက်တိုင်း လေကို ပိုင်းဖြတ်သည့် အသံများ ထွက်ပေါ်နေသည်။ ထိုဆံပင်ဖရိုဖရဲနှင့် အမျိုးသားမှာ ခွန်အား စွမ်းအားရှင် တစ်ဦး ဖြစ်ပုံရသည်။

ထိုသတ္တဝါကြီးမှာမူ အရွယ်အစား ကြီးမားသော်လည်း လူနှင့် အလွန်တူလှသည်။ သူ၏ လက်မောင်းများနှင့် ခြေထောက်များမှာ သီးခြားစီ လှုပ်ရှားနေကြသည်။

သူသည် လူနှင့်တူသော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ အကြေးခွံများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး မျက်လုံးများပေါ်တွင်လည်း ရေမဝင်စေရန် ထူထဲသော မျက်ခွံများ ရှိနေသည်။

“နောက်တစ်ဆင့် တက်ဖို့ အမှတ်အသားကို ပေးလိုက်စမ်း၊ ဒါဆိုရင် မင်းကို ငါတို့ လွှတ်ပေးမယ် ” ထိုဆံပင်ဖရိုဖရဲနှင့် အမျိုးသားက ဓားရှည်ကြီးကို ခေါင်းပေါ်မြှောက်၍ အော်ပြောလိုက်၏။

ထိုသတ္တဝါက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ရင်း “စကားတွေ အများကြီး ပြောမနေနဲ့၊ တိုက်ပွဲကိုပဲ ဆက်ရအောင်၊ မင်းတို့ နှစ်ယောက်တည်းနဲ့တော့ ငါ့ကို ဘာမှ လုပ်လို့ရမှာ မဟုတ်ဘူး ” ဟု ဆိုသည်။

ထိုအမျိုးသားမှာ ဒေါသထွက်သွားပြီး သတ္တဝါကြီး၏ အရှေ့သို့ ပြေးဝင်ကာ ၎င်း၏ ခေါင်းကို ဓားဖြင့် ခုတ်ချလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အမျိုးသမီးကလည်း ဓားတိုဖြင့် ၎င်း၏ မျက်နှာကို ထိုးနှက်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ အလွန်ပင် ညှိနှိုင်းမှု ကောင်းမွန်လှသည်၊ အမျိုးသမီးက အနှောင့်အယှက် ပေးနေစဉ် အမျိုးသားက အဓိက တိုက်ခိုက်သူအဖြစ် ဆောင်ရွက်နေသဖြင့် ထိုသတ္တဝါကြီးမှာ ခုခံရန် ခက်ခဲနေသည်။

သတ္တဝါကြီးမှာ အထင်သေးသော အမူအရာဖြင့် နှာမှုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်မောင်းတစ်ဖက်ဖြင့် မျက်နှာကို ကာလျက် အနောက်သို့ အမြန် ဆုတ်လိုက်သည်။

ဒုန်း...

ထိုအမျိုးသား၏ ဓားရှည်ကြီးမှာ သတ္တဝါကြီး၏ ပုခုံးပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသဖြင့် ၎င်းမှာ ဟန်ချက်ပျက်ကာ လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

ကီလိုဂရမ် ၅၀၀ လေးသော ဓားရှည်ကြီးဖြင့် ခုတ်လိုက်သော်လည်း ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဒဏ်ရာ အနည်းငယ်သာ ရရှိခဲ့သဖြင့် သတ္တဝါကြီး၏ ခုခံမှုမှာ မည်မျှအထိ ခိုင်မာကြောင်း သိသာလှသည်။ အမျိုးသမီး၏ ဓားတိုမှာမူ ၎င်းအတွက် ယားရုံမျှသာ ရှိပြီး မည်သည့် ဒဏ်ရာမျှ မရရှိစေချေ။ သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများက ထိုသတ္တဝါကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အကြေးခွံများမှာ မည်မျှအထိ ထိုးဖောက်ရန် ခက်ခဲကြောင်း ပြသနေသည်။

သူတို့ သုံးဦးမှာ တိုက်ခိုက်ရင်း ရှဖေး ပုန်းအောင်းနေသည့် နေရာဘက်သို့ တဖြည်းဖြည်း ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ထိုအမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီးမှာ အသာစီး ရနေသော်လည်း သတ္တဝါကြီး၏ အရေပြားကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ရန်အတွက် ခက်ခဲနေဆဲပင် ဖြစ်၏။ သတ္တဝါကြီးမှာမူ ခုခံမှုကိုသာ အဓိက ထားနေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများကိုသာ လက်မောင်းဖြင့် အမြဲ ကာကွယ်ထားသဖြင့် ၎င်းမှာ သူ၏ အားနည်းချက် ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။

သူတို့ သုံးဦးမှာ အဖွဲ့တစ်ခုတည်း မဟုတ်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် ရှဖေးမှာ အနည်းငယ် စိတ်အေးသွားခဲ့ရသည်၊ ၎င်းမှာ သူ့အတွက် အခွင့်အရေး ရနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်၏။

“ဖန်တန်” ဟု ရှဖေးက သူ၏ စိတ်ထဲမှ ခေါ်လိုက်သည်။

ဖန်တန်က မောစတုံး ထဲမှ ပျင်းရိစွာ ခေါင်းပြူထွက်လာပြီး “ဘာဖြစ်လို့လဲ” ဟု မေးလိုက်၏။

“အဲဒါ ဘာသတ္တဝါလဲ၊ ငါတို့ရဲ့ 'အလင်းလိုက်တန်း' နဲ့ သူ့ကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်လို့ ရမလား” ရှဖေးက ထိုသတ္တဝါကြီးကို ညွှန်ပြကာ မေးလိုက်သည်။

ဖန်တန်က ရှဖေး ညွှန်ပြသည့် ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ပြီး “သတ္တဝါ ဆိုတာ ဘာကို ပြောတာလဲ၊ အဲဒါက ပုံသဏ္ဌာန် ပြောင်းလဲခြင်း စွမ်းအား ရှိတဲ့ လူတစ်ယောက်ပဲလေ၊ စွမ်းအားတွေက ပုံစံအမျိုးမျိုး ရှိတာပဲ၊ တချို့ စွမ်းအားတွေက လူကို သားရဲတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲပေးနိုင်တယ်”

“သူ့ရဲ့ အကြေးခွံတွေရဲ့ ခုခံမှုက မဆိုးလှပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ 'အလင်းလိုက်တန်း' က အရမ်း ထက်မြက်တဲ့ လက်နက်မို့လို့ သူ့ကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ဖို့ သိပ်မခက်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူ့ကို သတ်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ အားအင် အတော်အတန် သုံးရလိမ့်မယ်” ဟု ဆိုသည်။

ရှဖေးက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ ထိုပုံစံပြောင်းသူ၏ ခုခံမှုကို ဖောက်နိုင်မည့် နည်းလမ်း ရှိနေသရွေ့ အဆင်ပြေသည်။ အဆိုးဆုံး ဖြစ်လာပါက သူ့ကို အချက်အလက် အမြောက်အမြား ထပ်မံ တိုက်ခိုက်ရုံသာ ရှိသည်။ လက်ရှိတွင် အဓိက ပြဿနာမှာ အရှိန်အဟုန် နှင့် ခွန်အား စွမ်းအားရှင် နှစ်ဦးကို ကိုင်တွယ်ရန်ပင် ဖြစ်၏။

စွမ်းအား မတူညီသူများသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ပြန်လည် ထိန်းချုပ်နိုင်ကြသည်။ ရှဖေးသည် ဤနေရာတွင် ထောင်ချောက်များ ဆင်ထားပြီးနောက် သူ့အား ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် စွမ်းအားရှင်နှင့် တွေ့ပါက လွှတ်ပေးရန် ဆုံးဖြတ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ သူသည် အောင်နိုင်ရန် ယုံကြည်ချက် မရှိသော တိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်ရန် အစီအစဉ် မရှိဘဲ သူ အောင်နိုင်မည့် ရန်သူများကိုသာ တိုက်ခိုက်ရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အမှန်စင်စစ် သူ၏ အသက်ရှင်သန်မှုမှာ နောက်တစ်ဆင့် တက်နိုင်ရေးထက် များစွာ ပိုမို အရေးကြီးလှသည်။

လက်ရှိတွင် အရှိန်အဟုန် စွမ်းအားရှင် အမျိုးသမီးသာ မရှိပါက ထိုအမျိုးသား နှစ်ဦးမှာ ရှဖေးအတွက် ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ချေ။ သို့သော် ကံမကောင်းစွာဖြင့် ထိုအမျိုးသမီးမှာ အရှိန်အဟုန် စွမ်းအားရှင် ဖြစ်ရုံတင်မကဘဲ ရှဖေးထက် များစွာ ပိုမို မြန်ဆန်နေသဖြင့် သူမကို တစ်ချက်တည်းနှင့် သတ်နိုင်မလား ဆိုသည်ကို ရှဖေး မသေချာဘဲ ရှိနေသည်။

သူတို့ လွတ်သွားတာကိုပဲ ငါက ဒီအတိုင်း ထိုင်ကြည့်နေရမှာလား ဟု ရှဖေးက သူ့ဘာသာ မကျေမနပ် တွေးနေမိသည်။

ထိုသူ သုံးဦးမှာ ရှဖေး ပုန်းအောင်းနေသည့် နေရာမှ မီတာ ၂၀၀ ခန့် အကွာတွင် ရပ်တန့်သွားကြသည်။ အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီးမှာ ပုံစံပြောင်းသူကို ညှပ်ပိတ်ထားသော်လည်း သူတို့မှာ အပြင်းအထန် အသက်ရှူနေကြရပြီး အတော်ပင် ပင်ပန်းနေဟန် ရှိသည်။

ဆံပင်ဖရိုဖရဲနှင့် အမျိုးသားသည် သူ၏ ဓားရှည်ကြီးကို မြေပြင်တွင် စိုက်လိုက်ပြီး ဓားရိုးကို အမှီပြုကာ အမျိုးသမီးအား မျက်စိတစ်ချက် မှိတ်ပြလိုက်သည်၊ ၎င်းမှာ တစ်စုံတစ်ရာကို အချက်ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပုံရသည်။

ထို့နောက် အမျိုးသမီးသည် သူမ၏ ညာဘက်လက်တွင် ဝတ်ထားသော ဟင်းလင်းပြင်လက်စွပ်ပေါ်သို့ ဘယ်ဘက်လက်ကို တိတ်တဆိတ် တင်လိုက်ပြီး စိုးရိမ်သော မျက်နှာပေးဖြင့် ရှိနေသည်ကို ရှဖေး မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

အမျိုးသားက ပြတ်သားစွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်၊ ယခုအခါ သူတို့မှာ အလူးအလဲ ဖြစ်နေကြပြီ ဖြစ်၏။ အကယ်၍ သူတို့၏ နောက်ဆုံး လက်နက်ကို အသုံးမပြုပါက သူတို့ ရှုံးနိမ့်သွားပေလိမ့်မည်။

ရွှပ်...

အမျိုးသမီးသည် အံကြိတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ ဟင်းလင်းပြင်လက်စွပ်ထဲမှ ငွေရောင် သတ္တုဥတစ်လုံးကို ပစ်ထုတ်လိုက်လေတော့သည်။

ထိုဥပုံသဏ္ဌာန် သတ္တုလုံးမှာ ကုလားအုတ်ငှက်ဥ တစ်လုံးခန့် အရွယ်အစား ရှိသည်။ ၎င်းမှာ အလွန်ပင် လေးလံပုံရပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသောအခါ ကျယ်လောင်သော အသံနှင့်အတူ သဲမြေထဲတွင် ကျင်းကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့သည်။

ပုံစံပြောင်းသူသည် သူ၏ ကိုယ်ကို လှည့်ကာ ထိုအရာကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်၊ ထိုသတ္တုဥကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ မျက်နှာမှာ သိသိသာသာ ပျက်သွားခဲ့ရလေတော့သည်။