နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးမြစ်ကင်းလှည့်ခြင်း နှင့် ဆန္ဒစွမ်းအားနတ်မျိုးစေ့

တောက်ပနေသော ယန်ချွန်းမြစ် သည် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေပြီး ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှ၏။ ၎င်း၏ ရှေ့တွင် လူသားတို့၏ စွမ်းအားမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင်ပင် သေးငယ်လှသည်ဟု ထင်ရပေသည်။

ချက်ပြုတ်ရာမှ ထွက်ပေါ်လာသော မီးခိုးငွေ့များသည် အသားနံ့သင်းသင်းကို သယ်ဆောင်ကာ လေထဲသို့ ပျံ့လွင့်နေလေသည်။

ကြီးမားသော စွပ်ပြုတ်အိုးကြီးများကို မြစ်ကမ်းပါးတစ်လျှောက်တွင် မြင်ကွင်းတစ်ဆုံး စီတန်းချထားလေသည်။

တိမ်တိုက်ပုံစံမှင်ရောင် ဝတ်ရုံရှည်များ သို့မဟုတ် ဝံပုလွေသားမွေး ဝတ်ရုံများကို ဝတ်ဆင်ထားသော တပ်မှူး နှင့် ဒု-စစ်သူကြီးများသည် ယခင်က ဤကဲ့သို့သော အမိန့်မျိုးကို တခါမှ မနာခံဖူးခဲ့ကြပေ။

ဝိုင်မပါသော်လည်း ၎င်းတို့သည် အသားများကိုသာ အများအပြား စားသုံးရန် လိုအပ်လေသည်။

အသား၏ ရင်းမြစ်နှင့် ပတ်သက်၍မူ...

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရေနဂါးခေါင်းကြီး သုံးလုံးကို အမြင့်တွင် ချိတ်ဆွဲထားပြီး၊ ကျန်းတစ်ရာ ခန့် ရှည်လျားသော ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးများကို မြစ်ကမ်းပါးပေါ်တွင် ခွေထားလေသည်။

၎င်းတို့ သေဆုံးသည်မှာ အချိန်အတန်ကြာပြီ ဖြစ်သော်လည်း၊ အသက်ရှင်စဉ်က ပုံစံအတိုင်းပင် တည်ရှိနေပြီး ပုပ်သိုးပျက်စီးခြင်း အလျဉ်းမရှိပေ။

ဟင်းချက်ကျွမ်းကျင်သော တပ်မှူးအချို့က တန်ဖိုးကြီး ဓားများကို အသုံးပြု၍ အသားများကို လှီးဖြတ်ကာ မီးပြင်းပြင်းဖြင့် ချက်ပြုတ်ပြီးနောက်၊ ဆားအကောင်းစားများဖြင့် အရသာရှိအောင် ပြုလုပ်ထားကြလေသည်။

လျှို့ဝှက်နက်ရှိုင်းသောချပ်ဝတ်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် စစ်သူကြီးအို သည် ရှေ့ဆုံးတွင် ထိုင်နေပြီး၊ သူ၏ ရှေ့တွင် စားပွဲငယ်လေးတစ်လုံး ရှိနေလေ၏။

သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေပြီး ဝိုင်ပန်းကန်လုံးတစ်ဝက်ခန့်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ငှဲ့သောက်ကာ၊ ရှေ့ရှိ မြစ်ပြင်ကို လျစ်လျူရှုထားသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေလေသည်။

ဆူပွက်နေသော လှိုင်းလုံးများသည် သူ၏ စိတ်ခံစားမှုကို မလှုပ်ရှားစေနိုင်ပေ။

သူ၏ ကြီးမားသော အရှိန်အဝါအောက်တွင် ယန်ချွန်းမြစ်ပင်လျှင် အရောင်မှိန်သွားသကဲ့သို့ပင်။

နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး မြစ်ကင်းလှည့်ခြင်း

လင်းကျန်းစီရင်စုမှ တပ်မှူးများသည် ရေနဂါးအသားကို ဝါးစားရင်း အဘိုးကြီးချန်ကို လေးစားသောအကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေကြလေသည်။

လူတိုင်းက စစ်သူကြီးချန် အိုမင်းနေပြီဟု ပြောကြသော်လည်း၊ အိုမင်းနေသော ကျားတစ်ကောင်တွင် ဤမျှကြီးမားသော ဒေါသအရှိန်အဝါ ကျန်ရှိနေသေးလိမ့်မည်ဟု မည်သူ ထင်ထားမိပါမည်နည်း။

သူ ကျားမျက်လုံးများကို ပြန်ဖွင့်လိုက်သောအခါ၊ သူသည် လင်းကျန်းစီရင်စုကို တစ်ချိန်က တုန်လှုပ်စေခဲ့သော နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး စစ်သူကြီးအဖြစ် ရှိနေဆဲပင်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်လက ယန်ချွန်းမြစ်မှ ရေနဂါးမျိုးနွယ်များသည် ရေပေါ်သို့ တက်လာပြီး သာမန်ပြည်သူများအား ဒုက္ခပေးရန် ဝံ့ရဲခဲ့ကြလေ၏။

ယနေ့တွင် စစ်သူကြီးအိုချန်က ထိုသားရဲများကို နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာန၏ နည်းလမ်းများကို မျက်ဝါးထင်ထင် ပြသနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သူတို့၏ အသားကို စားပြီး သူတို့၏ သွေးကို သောက်ခြင်း။

သံစုံရောစပ်ထားသော လှံရှည်ကြီးဖြင့် သူသည် ရေနေသတ္တဝါ အားလုံးကို ဖိနှိပ်ထားပြီး ခေါင်းမထောင်ရဲအောင် ပြုလုပ်ထားလေသည်။

"..."

ချန်ချမ်ခွင်း သည် သူ၏ တောင့်တင်းနေသော မျက်နှာကို ပွတ်သပ်ချင်သော်လည်း၊ သူ့နောက်မှ ပြင်းထန်သော အကြည့်များကို ခံစားနေရသဖြင့် ထိုအတွေးကို ဖျောက်လိုက်ရ၏။

သူ့နောက်မှ လိုက်ပါလာသော ဤလူငယ်များသည် ဤကဲ့သို့သော ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားမှုမျိုးကို မခံစားရသည်မှာ နှစ်ပေါင်း မည်မျှ ကြာပြီနည်း။

နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး စစ်သူကြီးများ အချင်းချင်းကြားတွင်လည်း ကွာခြားမှုများ ရှိပေသည်။

ဥပမာအားဖြင့် ယွီရှန်းစီရင်စု တွင် ကျန်းချိုလန် ၏ ဟန့်တားမှုကြောင့် မည်သည့်နတ်ဆိုးမျှ ကျူးကျော်ရန် မဝံ့ရဲကြပေ။

ထို့ကြောင့် သူမ လပေါင်းများစွာ ခရီးထွက်သွားလျှင်ပင် စီရင်စုမြို့ကြီးမှာ အေးချမ်းနေဆဲ ဖြစ်လေ၏။ သူမ၏ တပ်မှူးများနှင့် ဒု-စစ်သူကြီးများသည် အခြေခံ ကင်းလှည့်တာဝန်များကိုသာ ထမ်းဆောင်ရန် လိုအပ်လေသည်။

သို့သော် သူ့လက်အောက်ရှိ လူငယ်များမှာမူ နေ့စဉ်နှင့်အမျှ နတ်ဆိုးများ၏ ကြီးမားသော ဖိအားအောက်တွင် ပိတ်မိနေပြီး၊ တစ်ခဏမျှပင် စိတ်မအေးရရှာပေ။

ယခု သူတို့သည် အလားတူ လေထုမျိုးကို နောက်ဆုံးတွင် ခံစားခွင့်ရရှိပြီဖြစ်ရာ၊ သူ မဖျက်ဆီးသင့်ပေ။

"ဒါပေမဲ့..."

ချန်ချမ်ခွင်း တည်ငြိမ်နေသော မြစ်ပြင်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ရင်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်ကို မတားဆီးနိုင်ပေ။

အကယ်၍ ထိုရေနဂါးအိုကြီး အမှန်တကယ်ပင် နောက်ထပ် အဆင့်တက်သွားပြီး၊ တံခါးပေါက်သုံးခုကို ကျော်ဖြတ်ထားသော အမြုတေစုစည်းခြင်း အဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးနှင့် အနိုင်ယူနိုင်သော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပါက၊ ၎င်း၏ ကိုယ်ပိုင်နယ်မြေတွင် ဖြစ်နေသောကြောင့် သူသာမက ကျန်းချိုလန် ရောက်လာလျှင်ပင် ၎င်းကို သတ်ဖြတ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

လျိုယွီချွမ်ကို ပြောလိုက်သော ဟာသမှာ အမှန်တကယ်တော့ ချင်ကျိုး၏ ထက်ရှဆုံးသော ဓားသွားသည် ရေနဂါးအိုကြီးကို ရေထဲသို့ ပြန်ရောက်အောင် မောင်းထုတ်ပေးနိုင်ပြီး လင်းကျန်းစီရင်စု ပျက်စီးမသွားအောင် တားဆီးပေးနိုင်လိမ့်မည်ဟူသော မျှော်လင့်ချက်တစ်ခုသာ ဖြစ်ပေသည်။

ရှန်းယီ၏ အစီအစဉ်ကို သူ သဘောတူလိုက်ရခြင်း အကြောင်းရင်းမှာ...

ဤလူငယ်ကို အမှန်တကယ် လေးစားပြီး လိုက်လျောလိုသောကြောင့် သာမက၊ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး စစ်သူကြီးတစ်ဦးအနေဖြင့် စီရင်စုမြို့ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေပြီး သူ ကာကွယ်ရမည့် သာမန်ပြည်သူများကို သူ့အစား အသေခံခိုင်းစရာ အကြောင်းမရှိဟု ခံစားမိသောကြောင့်လည်း ဖြစ်ပေသည်။

...

ဤအချိန်တွင် ဝေးလံသော ရွာတစ်ရွာ၌

လူအနည်းငယ်သည်လည်း စားပွဲဝိုင်းတစ်ခုတွင် စုဝေးနေကြလေ၏။

ရွာသားများကို ဘေးလွတ်ရာသို့ ပြောင်းရွှေ့ပေးခဲ့ပြီး ဖြစ်သော်လည်း၊ မထွက်ခွာလိုသော လူနှစ်ဦး ကျန်ရစ်ခဲ့လေသည်။

မုဆိုးမသည် အိုးထဲမှ ရေနဂါးအသားကို ဂရုတစိုက် ဆယ်ယူကာ စားပွဲပေါ်သို့ တင်ပေးလိုက်ပြီး၊ စားပွဲတွင် ထိုင်နေသော လျှို့ဝှက်နက်ရှိုင်းသည့် ချပ်ဝတ်နှင့် အနီရောင် ဝတ်ရုံရှည် ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူငယ်လေးကို ကြောက်ရွံ့အားငယ်စွာ ကြည့်လိုက်လေ၏။

လပေါင်းများစွာ ကြာပြီးနောက်တွင်လည်း သူသည် ရွှေရောင်အဆင်တန်ဆာများ ပါရှိသော ဓားအိမ်နက်ကို ဝတ်ဆင်တပ်ဆင်ဆဲပင်။ သူ၏ ခန့်ညားသော မျက်နှာပေါ်မှ အေးစက်သော ရက်စက်မှု အချို့ လျော့ပါးသွားသော်လည်း၊ သူ ထုတ်လွှတ်နေသော ဖိအားမှာ ယခင်ကထက် များစွာ ပိုမိုကြီးမားနေလေသည်။

အလွန်အကျွံ သတ်ဖြတ်မှုများကြောင့် သူ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းဆန္ဒမှာ အတွင်းစိတ်ထဲသို့ ကိန်းအောင်းသွားသည့်အလား ဖြစ်နေလေ၏။

အရူးမှာမူ ယခင်ကဲ့သို့ ဖရိုဖရဲပုံစံမျိုး မဟုတ်တော့ဘဲ သိမ်မွေ့သော လူငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။

သူသည် သူ၏ မိသားစု ဝှက်ထားသော ဝိုင်ကို ထုတ်ယူကာ သူတို့နှစ်ဦးအတွက် ရိုသေစွာ ငှဲ့ပေးလိုက်သည်။

ဖန်းဟန် မှာမူ သောက်စားရန် စိတ်မပါဘဲ မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်မှုများ ပြည့်နှက်နေကာ သူတို့ဘေးတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေရှာ၏။ အကြိမ်ကြိမ် တွေ့ဆုံပြီးနောက်တွင် သူသည် ရှန်းယီ၏ ရှေ့တွင် ငြိမ်သက်စွာ နေတတ်ရန် သင်ယူခဲ့ပြီး ဖြစ်လေသည်။

တစ်ဖက်လူ လုပ်ချင်သည့်အရာကို သူ မေးခွန်းထုတ်စရာ မလိုပေ။

"..."

ရှန်းယီ မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားပြီး အတွင်းစိတ်အာရုံကို စူးစိုက်လိုက်၏။

သူ၏ချီပင်လယ် အတွင်းတွင်။း

ကောင်းကင်ဝါးမြို အမြုတေအတွင်း၌ ကြီးထွားလာသော တာအိုသန္ဓေသားသည် အနီရောင် အလင်းတန်းကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး ထူထပ်သောအဖြူရောင် မြူခိုးများဖြင့် ဝန်းရံထားလေသည်။

လင်းကျန်းစီရင်စုသို့ ရောက်ရှိလာပြီးကတည်းက ဤ အမွှေးတိုင်မီးခိုး စိတ်ဆန္ဒစွမ်းအား မှာ ပိုမိုများပြားလာပုံ ရလေသည်။

ထူးဆန်းတယ်... တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့အတွက် ဘုရားကျောင်း ဆောက်လုပ်ပေးထားတယ် ဆိုရင်တောင်၊ သူ ဒီကမ္ဘာကို ရောက်လာတာ ဘယ်လောက်မှ မကြာသေးဘူးလေ။

ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက် များပြားတဲ့ ပမာဏ ရှိနေရတာလဲ။

ပြီးတော့ ကိုးကွယ်ခံရလောက်တဲ့ အလုပ်မျိုး သူ လုပ်ခဲ့တယ်လို့လည်း မမှတ်မိဘူး။

ထားလိုက်ပါတော့၊ ဘာလို့ အဲဒီလောက် တွေးနေမှာလဲ။

ရှန်းယီတွင် တာအိုသန္ဓေသား နှင့် ယင်ဝိညာဉ် ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြုစုပျိုးထောင်ရန် အကြံအစည် ရှိထားသည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်လေ၏။

ယခု အချိန်ရပြီဖြစ်၍ စမ်းသပ်ကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။

သူ မျက်လုံးဖွင့်ပြီး သူ၏မျက်နှာပြင်ကို စစ်ဆေးလိုက်ရာ သက်တမ်း ကိုးထောင်ကျော် ကျန်ရှိနေသေးသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေ၏။

သူသည် ကောင်းကင်ဝါးမြိုစွမ်းအင်စားသုံးခြင်းကျင့်စဉ် ကို နောက်တစ်ကြိမ် ဆင်ခြင်ဖော်ထုတ်ခြင်း စတင်လိုက်လေသည်။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် နတ်ဆိုးအမြုတေ ကျင့်ကြံခြင်းကို အားကိုးခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ အမွှေးတိုင်မီးခိုး စိတ်ဆန္ဒစွမ်းအားကို အသုံးပြုခြင်း ဖြစ်လေသည်။

"ပထမနှစ်တွင်၊သင်သည် နတ်မျိုးစေ့ တစ်ခု စိုက်ပျိုးရန် စတင်ကြိုးစားခဲ့သည်..."

တစ်ခဏချင်းမှာပင် မူလက လူငယ်လေးထံသို့ အလိုအလျောက် တိုးကပ်လာရုံသာ ရှိသော အဖြူရောင်မြူခိုးများသည် သူ၏ ချီပင်လယ် ကိုယ်တွင်းအမြုတေထဲသို့ ရုတ်တရက် လောဘတကြီး စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရလေသည်။

ဤအရာကို မြင်တော့မှ ရှန်းယီ နားလည်သွားလေ၏။ ယင်ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်အား အဘယ်ကြောင့် ဖြတ်လမ်းနည်းဟု ခေါ်ဆိုကြသနည်း။

သူသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ ပင်ပင်ပန်းပန်း လိုက်လံစုဆောင်းနေစရာ မလိုဘဲ၊ ဤအတိုင်း ထိုင်နေရုံဖြင့် အမွှေးတိုင်မီးခိုး စိတ်ဆန္ဒစွမ်းအားများက သူ့ထံသို့ အရပ်ရပ်မှ လွှမ်းခြုံရောက်ရှိလာမည် ဖြစ်ပေသည်။

ယခင်က အတွေ့အကြုံ တစ်ခု ရှိထားပြီးဖြစ်သောကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်ကာ၊ လုပ်ငန်းစဉ်မှာ မမျှော်လင့်ထားသော အဖြစ်အပျက်များ မရှိဘဲ ချောမွေ့စွာ ပြီးဆုံးသွားလေသည်။

"၉၃၆ နှစ်မြောက်တွင်၊ သင်သည် နတ်မျိုးစေ့ တစ်ခုကို အောင်မြင်စွာ ဖွဲ့စည်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်..."

မမြင်နိုင်သော အဖြူရောင် မြူခိုးများ ပါးလွှာသွားလေ၏။

၎င်း၏ အကျိုးဆက်အနေဖြင့် သူ၏ ကိုယ်တွင်းအမြုတေထဲတွင် အနီရောင် တာအိုသန္ဓေသားကို ဖြည့်စွက်ပေးနေသော ဖြည်းညှင်းစွာတုန်ခါနေသည့် အဖြူရောင် အလင်းစက်လေး တစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။

ဒီလောက် လွယ်လွယ်ကူကူ အောင်မြင်သွားတာလား။

ရှန်းယီ သူ၏ မျက်နှာပေါ်မှ အံ့သြမှုကို ဖုံးကွယ်ရန် ဝိုင်ခွက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။

အဖြူရောင် အလင်းစက်လေးသည် အနီရောင် တယအိုသန္ဓေသားနှင့် မတူညီဟု ထင်ရလေ၏။

နှစ်ခုစလုံးမှ ဖြာထွက်နေသော သွေးကြောများ ထပ်နေသည်ကိုပင် သူ မြင်တွေ့နေရသည်။ ၎င်းမှာ ရုပ်ခန္ဓာကို ထိတွေ့ရန် ကြိုးစားပြီး ဖြတ်သန်းသွားသော ဝိညာဉ်တစ်ခုနှင့် တူနေလေသည်။

ယခုအခါ ၎င်းတို့ကို အတင်းအကျပ် ပေါင်းစည်းရန်ပင် မလိုအပ်တော့ပေ။

သို့သော် ဤအဖြူရောင် အလင်းစက်လေးက သူ့အား မည်သည့် တိုးတက်မှုကိုမျှ ယူဆောင်လာပေးပုံ မပေါ်ပေ။

သူ၏ ခွန်အားရော အရှိန်အဝါပါ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိပေ။

နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ အမွှေးတိုင်မီးခိုး စိတ်ဆန္ဒစွမ်းအား ကုန်ခမ်းလုနီးပါး ဖြစ်နေခြင်းပင်။ သို့မဟုတ်ပါက ရှန်းယီ ဆက်လက်၍ ဆင်ခြင်ဖော်ထုတ်ပြီး မည်သည့် အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်လာမည်ကို ကြည့်ရှုချင်သေးသည်။

သူ့မျက်နှာပြင်ကို ပိတ်လိုက်ပြီး ဤအဖြူရောင် နတ်မျိုးစေ့၏ လုပ်ဆောင်ချက်ကို စတင် လေ့လာစူးစမ်းလိုက်လေ၏။

သူ မူလက တွေးထားသည်မှာ အဘိုးကြီးချန် အနေဖြင့် ရေနဂါးကို ဒေါသထွက်အောင် လုပ်နိုင်မည်လော၊ ၎င်း၏ ညီအစ်ကို မောင်နှမများ အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်ပြီး စားသောက်ခံရသည်ကို မြင်လျှင် ဒေါသအိုးပေါက်ကွဲပြီး အတင်းအကျပ် အဆင့်တက်ရန် ကြိုးစားခြင်းဖြင့် ၎င်း၏ နယ်ပယ် မတည်ငြိမ်တော့ဘဲ ခွန်အားများစွာ လျော့နည်းသွားမည်လော ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ ယန်ချွန်းမြစ်မှာ ပုံမှန်ထက်ပင် ပိုမို တိတ်ဆိတ်နေလေသည်။

ကြည့်ရသည်မှာ ထိုသတ္တဝါအိုကြီးသည် နှစ်ပေါင်းများစွာနေလာသောကြောင့် ယခုလောက်အထိ တည်ငြိမ်မှုမျိုး ရှိနေပုံရလေ၏။

...

နောက်ထပ် ငါးရက်ခန့် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်ဆုံးသွား၏။

မြစ်ကမ်းပါးရှိ အိုးများထဲမှ ရေများသည် အကြိမ်ကြိမ် ခမ်းခြောက်သွားလေသည်။

ကျန်း ၁၀၀ ရှည်လျားသော ရေနဂါးအလောင်း သုံးလောင်းမှာ ကြည့်မကောင်းအောင် အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်နေပြီ။

တပ်မှူးများနှင့် ဒု-စစ်သူကြီးများသည် အမှန်တကယ်ပင် အော့အန်ချင်နေကြပြီ ဖြစ်လေ၏။

ရေနေသတ္တဝါများကို ဟန့်တားရန် ဆိုလျှင်ပင် ဤမျှအထိ အဆုံးမရှိ လုပ်နေစရာ မလိုဘူးထင်လေသည်။

သူတို့သည် ရှေ့ဆုံးမှ အဘိုးကြီးချန်ကို မတတ်သာစွာ လှမ်းကြည့်လိုက်သော်လည်း၊ သူက ရပ်တန့်ရန် အမိန့်ပေးမည့် အရိပ်အယောင် လုံးဝ မရှိသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် သူ နောက်ဆုံး၌ မတ်တပ်ရပ်လိုက်လေ၏။

တပ်မှူးများ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ပျော်ရွှင်မှုများ ပေါ်လာသော်လည်း မျက်နှာပေါ်တွင် အပြည့်အဝ မပေါ်လာခင်မှာပင်၊ မြစ်ကမ်းပါးကို လှိုင်းလုံးများ ရိုက်ခတ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရလေသည်။

နောက်ကျိနေသော ယန်ချွန်းမြစ်၏ အလယ်ဗဟိုရေမျက်နှာပြင်တွင် အနည်းဆုံး ကျန်း ၂၀၀ ခန့် ရှည်လျားသော နက်မှောင်သည့် မျဉ်းကြောင်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာလေသည်။

လူတိုင်း ခဏမျှ ကြက်သေသေသွားပြီး မျက်ဝန်းအိမ်များ ရုတ်တရက် ကျဉ်းမြောင်းသွားကာ တစ်ကိုယ်လုံး ကြက်သီးမွေးညင်းများ ထလာကြလေ၏။

ရေအောက်တွင် အရိပ်မည်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီးနောက် လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာကာ မြစ်ပြင်မျက်နှာပြင် အများစုကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်အထိ ဖြစ်လာလေသည်။

ထိုအနက်ရောင် မျဉ်းကြောင်းကြီးမှာ အံ့သြဖွယ်ကောင်းလောက်အောင်ပင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ရေနေသားရဲကြီးတစ်ကောင်၏ ကျောရိုး ဖြစ်နေလေတော့သည်။