ယန်ချွန်းမြစ်ထက်မှ ရေနဂါးနတ်ဆိုးနှင့် တိုက်ပွဲ

ထင်ရှားလှသည်မှာ အဘိုးကြီးချန်သည် ယန်ချွန်းမြစ်၏ရေနဂါးနတ်ဆိုး မျိုးနွယ်စုကို ဟန့်တားနိုင်ရန် နောက်ဆုံးတွင် ကျရှုံးခဲ့ရလေပြီ။

၎င်းတို့သည် လင်းကျန်းစီရင်စု မတည်ရှိမီကပင် ဤနေရာ၌ အခြေချနေထိုင်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

"စစ်ကြောင်းဖွဲ့ကြ"

တပ်မှူးများအားလုံး မတ်တပ်ရပ်လိုက်ကြပြီး ဒု-စစ်သူကြီး၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် မြစ်ကမ်းပါးတစ်လျှောက် လျင်မြန်စွာ ပြေးလွှားကြလေသည်။

စစ်သူကြီးချန်သည် ရေနဂါးအိုကြီးကို ကိုယ်တိုင် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းမည် ဖြစ်ပေသည်၊ ၎င်းတို့နှစ်ဦးမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် အပြန်အလှန် ရင်ဆိုင်ခဲ့ကြသူများ ဖြစ်ပေသည်။

စစ်သူကြီးချန်၏ နယ်ပယ်အဆင့်မှာ အောင်မြင်စွာ တိုးတက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ၎င်း၏ ခွန်အားမှာ ရေနဂါးအိုကြီးနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိနေပြီ ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ပြင် အဘိုးကြီးချန်သည် ထိုအမိန့်ကို ပေးဝံ့သည်ဆိုပါက ၎င်းသည် ရေနဂါးနတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု၏ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်မှုကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားပြီးဖြစ်ကာ ၎င်းတို့ကို ကိုင်တွယ်နိုင်ရန် အပြည့်အဝ ယုံကြည်မှု ရှိနေရမည်။

တပ်မှူးများ၏ တာဝန်မှာ မြစ်ကမ်းပါးကို စောင့်ကြပ်ရန် ဖြစ်ပြီး၊ ရှုပ်ထွေးနေသည့် အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူကာ အခြားသော ရေနေသတ္တဝါများ လင်းကျန်းစီရင်စုအတွင်းသို့ ခိုးဝင်လာခြင်းကို တားဆီးရန် ဖြစ်ပေသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် အနက်ရောင်ကျောရိုးကြီးတစ်ခုသည် ရေပြင်ပေါ်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး သတ္တုရောင် တဖျပ်ဖျပ်တောက်နေသော အကြေးခွံများကို မြင်တွေ့ရလေသည်။

၎င်း၏ ကြီးမားလှသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးက မြစ်ရေများကို လှုပ်ခတ်သွားစေပြီး၊ ထက်မြက်ကာရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ဦးခေါင်းကြီးမှာ ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာလေတော့သည်။

"ဂရား.."

ရေနဂါးနတ်ဆိုးသည် ၎င်း၏ ကြီးမားလှသော ပါးစပ်ကြီးကို ဟလိုက်ရာ ထက်မြက်သော အစွယ်များနှင့် နီရဲသော လျှာကြီးမှာ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ကောင်းကင်ယံကို တုန်ဟည်းသွားစေသည့် စူးရှသော ဟိန်းဟောက်သံကြီး တစ်ချက် ပေါ်ထွက်လာလေ၏။

ထိုအသံလှိုင်းများမှာ ပြန့်လွင့်သွားရာ တပ်မှူးအများအပြားမှာ ယိုင်နဲ့သွားကြပြီး ၎င်းတို့၏ နားများကို တင်းကြပ်စွာ ပိတ်ထားကြရလေသည်။

၎င်းတို့သည် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စွာဖြင့် မြစ်အတွင်းသို့ စိုက်ကြည့်နေကြကုန်၏။

ကြီးမားလှသော ခန္ဓာကိုယ်၏ ပံ့ပိုးမှုဖြင့် စိုစွတ်နေသော ရေနဂါးနတ်ဆိုး၏ ဦးခေါင်းမှာ ပေတစ်ရာကျော်ခန့် မြင့်တက်လာပြီး၊ လျင်မြန်စွာ မြင့်တက်လာသော ၎င်း၏ မှောင်မည်းသည့် ပုံရိပ်ကြီးက ကောင်းကင်ယံကိုပင် ဖုံးလွှမ်းသွားလေသည်။

သို့သော်လည်း ထိုအချိန်အထိ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်း အများစုမှာ ရေအောက်၌ပင် နစ်မြုပ်နေဆဲ ဖြစ်ပေသည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးနောက်တွင် ယန်ချွန်းမြစ်၏ အရှင်သခင်သည် သူ၏ အကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တည်ရှိမှုကို လောကကြီးသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်လေပြီ။

ရေနဂါးအိုကြီးသည် ကောင်းကင်ယံမှနေ၍ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ၊ ၎င်း၏ ဒေါင်လိုက်ဖြစ်နေသော သူငယ်အိမ်များမှာ အေးစက်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များဖြင့် တောက်ပနေပြီး ကမ်းပါးပေါ်ရှိ လျှို့ဝှက်နက်ရှိုင်းသော ချပ်ဝတ်နှင့် ပုံရိပ်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်လေသည်။

"ချန်ချမ်ခွင်း... ငါ့ကို လာပြီး ရန်စဖို့ မင်းကို ဘယ်သူက သတ္တိတွေ ပေးလိုက်တာလဲ"

သူသည် နတ်ဆိုးဘုရင်ထံမှ အကျိုးအမြတ်များ ရရှိထားပြီးဖြစ်ကာ မူလကမူ ၎င်း၏ အဆင့်တက်လှမ်းမှု ပြီးဆုံးပြီးနောက်တွင် ဤလူအိုကြီးကို သတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

မမျှော်လင့်ဘဲ ၎င်းသည် ကုန်းပေါ်သို့တက်ကာ ကလဲ့စားမချေရသေးမီမှာပင် အခြားတစ်ဖက်လူက သူ့ထက်ပင် ပိုမို၍ မောက်မာရဲတင်းနေလေသည်။

"..."

ချန်ချမ်ခွင်းသည် အသက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ရှူလိုက်ပြီး လက်ဝါးထဲရှိ သံစုံရောစပ်ထားသော လှံရှည်ကြီးကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်လေသည်။

ရေနဂါးအိုကြီးသည် ယခုအခိုက်အတန့်၌ ထုတ်ဖော်ပြသနေသော အရှိန်အဝါမှာ ရှန်းယီ ယူဆောင်လာခဲ့သော သတင်းများကို အတည်ပြုပေးနေလေသည်။

မဟာလနတ်ဆိုး၏ နတ်ဆိုးအရှင် တစ်ဆယ့်ခြောက်ပါးကြား၌ပင် ယန်ချွန်းမြစ်၏အားသာချက်ကို အသုံးချပါက ဤပြိုင်ဘက်မှာ အနည်းဆုံး ထိပ်တန်း အဆင့်သုံးအတွင်း၌ ရပ်တည်နိုင်ပေသည်။

"စစ်သူကြီး... ခင်ဗျား အနိုင်ရဖို့ အခွင့်အရေး ဘယ်လောက်ရှိလဲ"

လျိုယွီချွမ်သည် အဘိုးကြီးချန်၏ အမူအရာမှာ တစ်ခုခု မူမမှန်သည်ကို သိသာစွာ သတိထားမိလိုက်လေသည်။

ချန်ချမ်ခွင်းသည် သူ့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်လေ၏။

"ကျန်းချိုလန် ရောက်ဖို့ ဘယ်လောက် လိုသေးလဲ"

လျိုယွီချွမ်က အချိန်ကို တွက်ချက်လိုက်လေ၏။

"နေ့တစ်ဝက်လောက်ထင်တယ်"

"ငါ မင်းအပေါ် ဘယ်လို ဆက်ဆံခဲ့သလဲ"

ချန်ချမ်ခွင်းသည် သူ၏ အကြည့်ကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ကောင်းကင်ယံမှ ရေနဂါးနတ်ဆိုးကို ပြန်လည်ကြည့်ရှုလိုက်လေသည်။

"သားချင်းတစ်ယောက်လို၊ တူတစ်ယောက်လိုပါပဲ" လျိုယွီချွမ်က တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ဖြေကြားလိုက်ပေသည်။

"အဲဒီကောင်လေးက သိပ်အလုပ်များနေတာဆိုတော့ သူ့ကို အားကိုးလို့ ရမှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ့အတွက် နှစ်တိုင်း အမွှေးတိုင်တစ်တိုင် ထွန်းပေးဖို့ မမေ့နဲ့ဦး"

ချန်ချမ်ခွင်း မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ရာ၊ သူ၏ လက်ထဲရှိ သံစုံရောစပ်ထားသော လှံရှည်ကြီးမှာ ရုတ်တရက် လွင့်ထွက်သွားပြီး ပြင်းထန်သော အသံမြည်ဟည်းမှုနှင့်အတူ ကောင်းကင်ယံသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားလေတော့သည်။

တစ်ချက်တည်းနှင့် ကျန်းဟန်ကျိုးကို သေလုနီးပါး ဖြစ်စေခဲ့သော ထိုလှံရှည်ကြီးမှာ ယခုအခါ ရေနဂါးအိုကြီး၏ ရှေ့၌ အနည်းငယ် အားနည်းနေသကဲ့သို့ ထင်ရပေသည်။

အမှန်စင်စစ် ရေနဂါးနတ်ဆိုးသည် လှောင်ပြုံးပင် ပြုံးလိုက်လေ၏။

၎င်းသည် အမြီးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် တစ်ချက် ခါယမ်းလိုက်ရာ ကျယ်ပြန့်လှသော ယန်ချွန်းမြစ်မှာ ရုတ်တရက် လှုပ်ခတ်သွားပြီး၊ ပေပေါင်းများစွာ မြင့်မားသော ကြောက်မက်ဖွယ် လှိုင်းလုံးကြီးများမှာ မြင်ကွင်းရှိသမျှ အရာအားလုံးကို ဝါးမြိုပစ်တော့မည့်အလား လိပ်တက်လာလေသည်။

ဤကဲ့သို့သော အကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ဧရာမ သားရဲကြီးအတွက်မူ ၎င်း၏လှုပ်ရှားမှုတိုင်းသည် သေးငယ်လှသော ရွှေယွင်ရွာအတွက် မှန်းဆ၍မရနိုင်သော ဘေးအန္တရာယ်ကြီး ဖြစ်ပေသည်။

တပ်မှူးများနှင့် ဒု-စစ်သူကြီးများသည် နတ်ဆိုးများကို သတ်ဖြတ်နိုင်သော်လည်း ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဧရာမ လှိုင်းလုံးကြီးများကိုမူ မတားဆီးနိုင်ကြပေ။

၎င်းတို့သည် မိမိတို့၏ အရှိန်အဝါများကို ထုတ်ဖော်ကာ ခုခံရန်သာ တတ်နိုင်ကြပြီး၊ ကောင်းကင်ယံကို ဖုံးလွှမ်းထားသည့် လှိုင်းလုံးကြီးများ ကမ်းပါးသို့ ရိုက်ခတ်လာသည်ကို မတတ်သာဘဲ ကြည့်နေကြရလေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် ဧရာမ လှိုင်းလုံးကြီးမှာ လေထုထဲ၌ ရုတ်တရက် တောင့်ခဲ သွားလေ၏။

ရေနဂါးအိုကြီး၏ မျက်လုံးများထဲ၌ အံ့အားသင့်မှုများ ဖြတ်ပြေးသွားလေသည်။

"ဟင်"

ထို့နောက် ၎င်းသည် မြစ်ရေများမှာ ရုတ်တရက် သိမ်မွေ့သွားကာ ဝေးလံသော ရွာဆီသို့ ဦးတည်နေသည့် ရှည်လျားသော တံတားတစ်ခုအဖြစ်ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။

ဤထူးဆန်းလှသော မြင်ကွင်းကြောင့် လူတိုင်းမှာ မှင်တက်သွားကြရလေ၏။

လှံရှည်ကြီးပင်လျှင် ဦးတည်ချက် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရွာဘက်သို့ အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းစွာ ဦးတည်သွားလေသည်။

အသက်ရှူသံ အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် လျှို့ဝှက်နက်ရှိုင်းသောချပ်ဝတ်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူငယ်တစ်ဦးသည် ရွာထဲမှ လမ်းလျှောက်ထွက်လာပြီး ရှည်လျားသော ရေတံတားပေါ်သို့ တက်လှမ်းလိုက်လေသည်။

ရှန်းယီသည် ကောင်းကင်ယံမှ ရေနဂါးနတ်ဆိုးကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ ခြေဖဝါးအောက်ရှိ မြစ်လှိုင်းလုံးများမှာ ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ မြင့်တက်လာလေသည်‌။

၎င်းတို့သည် သူ့ကို လေထဲသို့ သယ်ဆောင်သွားပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားစေရာ၊ သူသည် သံစုံရောစပ်ထားသော လှံရှည်ကြီးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြန်လည်ဖမ်းယူလိုက်လေသည်။

"..."

ချန်ချမ်ခွင်း မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး မသိစိတ်ဖြင့် သူ၏ လက်ကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်လိုက်လေ၏။

"အဲဒီကောင်လေးက ဘာကိုလုပ်ချင်တာလဲ"

သူသည် နတ်သန္ဓေသားကို ပြုစုပျိုးထောင်ထားသော အမြုတေစုစည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း၊ သူ၏ လက်နက်မှာ ရုန်းကန်ခွင့်ပင် မရဘဲ အလုယူခြင်း ခံလိုက်ရလေပြီ။

"စစ်သူကြီး..."

လျိုယွီချွမ်သည် သူ၏ ဦးခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ လှည့်လိုက်လေသည်။ လက်နက်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဤထက် ပိုမို၍ ထူးဆန်းသောအရာ ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလော။

၎င်းတို့အားလုံးမှာ သိုင်းပညာရှင်များ ဖြစ်ကြပေသည်။ စစ်သူကြီးရှန်း၏ နယ်ပယ်မှာ များစွာ မြင့်မားနေသည် ဆိုဦးတော့... ဤကဲ့သို့ မြစ်လှိုင်းလုံးများကို နင်းကာ လေထဲသို့ ပျံတက်သွားသည့် ပုံစံမှာ နတ်ဘုရားတစ်ပါး ပေါ်ထွန်းလာသည့်အလား ဖြစ်နေပေသည်၊ မည်သည့် သိုင်းပညာက ဤအရာကို ဖြစ်ပေါ်စေသနည်း။

ကောင်းကင်ယံ ပေတစ်ရာခန့် အမြင့်၌

မြစ်လှိုင်းလုံးများ၏ ဝန်းရံမှုနှင့်အတူ ရှန်းယီသည် သံစုံရောစပ်ထားသော လှံရှည်ကြီးကို ကိုင်ဆောင်ထားလေသည်၊ သူ၏ နီရဲသော ဝတ်ရုံရှည်ကြီးမှာ လေထဲ၌ လွင့်ပျံနေပြီး လူတိုင်း၏ မြင်ကွင်းကို လင်းထိန်သွားစေသည့် အနီရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

သူသည် အောက်ဘက်ရှိ ရေနဂါးနတ်ဆိုးကို ငုံ့ကြည့်လိုက်လေသည်။

သူ၏ စိတ်ထဲ၌ ရုတ်တရက် မကျေနပ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာလေ၏။

ယန်ချွန်းမြစ်၏ အထက်တွင် ရှိနေရခြင်းမှာ အလွန်တရာ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်လှသော ကိုယ်ပိုင်နယ်မြေတစ်ခုအတွင်း ရောက်ရှိနေသကဲ့သို့ ခံစားရပေသည်။

သို့သော် ယခုအခါ သားရဲတစ်ကောင်မှာ သူ၏ နယ်မြေအတွင်းသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာခဲ့လေပြီ။

"ဟွန့်... ဒီလူအိုကြီးက ဘာလို့ ဒီလောက် မောက်မာနေတာလဲလို့ ငါ တွေးနေတာ။ အကူအညီ ခေါ်ထားတာကိုး..."

ရေနဂါးအိုကြီးသည် သူ့ရှေ့ရှိ ချပ်ဝတ်နှင့် လူငယ်ကို စိုးရိမ်စိတ် အနည်းငယ်ဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်လေသည်။နောက်ထပ် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး စစ်သူကြီး တစ်ဦးပင်၊ သို့သော် ၎င်းသည် စိမ်းနေသကဲ့သို့ ရှိပေသည်... မဟုတ်သေး၊ ၎င်းသည် ထိုလူငယ်ထံမှ အလွန်တရာ ရင်းနှီးလှသော အနံ့အသက်တစ်ခုကို ရုတ်တရက် ခံစားမိသွားလေသည်။

၎င်းသည် ထိုအရှိန်အဝါမှာ မည်သည့်နေရာမှ လာသည်ကို မစဉ်းစားနိုင်သေးမီမှာပင်၊ သူ၏ ဒေါင်လိုက်ဖြစ်နေသော သူငယ်အိမ်များအတွင်း၌ တောက်ပသော သတ္တုရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာလေတော့သည်။

သံစုံရောစပ်ထားသော လှံရှည်ကြီးမှာ လွင့်ထွက်လာလေပြီ။

ထိုအထဲတွင် အင်မော်တယ်နတ်ဆိုးပြောင်းလဲခြင်းသတ္တမအဆင့်၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားများ ပါဝင်နေပြီး၊ ထိုအရာအားလုံးမှာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ရေနဂါးနတ်ဆိုး၏ ဦးခေါင်းထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ရိုက်ခတ်သွားလေသည်။

ထိုဧရာမ သတ္တဝါကြီးမှာ နောက်သို့ လန်ကျသွားပြီး မြစ်ကမ်းပါးဘက်သို့ စောင်းငဲ့သွားလေသည်။

၎င်းတို့အပေါ်သို့ ကျရောက်လာတော့မည့် အနက်ရောင် အရိပ်ကြီးကို ကြည့်ရင်း၊ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနမှ ရဲမက်အားလုံးမှာ ဘေးဘက်သို့ အစွမ်းကုန် အသည်းအသန် ထွက်ပြေးကြရလေကုန်၏။

သို့သော်လည်း ရေနဂါးအိုကြီးသည် နောက်ဆုံးတွင် မြေပြင်သို့ ပြုတ်ကျမသွားခဲ့ပေ။

လူငယ်လေးသည် သူ၏ လက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ဆုပ်လိုက်လေသည်။

ကျယ်ပြန့်လှသော ရေအလျဉ်များစွာသည် မြစ်ပြင်ပေါ်မှ ပန်းထွက်လာပြီး ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဧရာမ စပါးအုန်းမြွေကြီးများကဲ့သို့ ရစ်ပတ်ထားလေတော့သည်။

ရေနဂါးအိုကြီး၏ သံမဏိကဲ့သို့ မာကျောလှသော နဖူးရိုးမှာ ယခုအခါ လှံရှည်ကြီး၏ ထိုးဖောက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရလေပြီ။ သွေးများသည် ၎င်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ် မျက်လုံးများကို စွန်းထင်သွားစေပြီး၊ တစ်ကြိမ်တည်း ရင်ဆိုင်ရုံဖြင့်ပင် ၎င်းသည် ပုံမှန်မဟုတ်သော အချက်အလက်များစွာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားလေပြီ ဖြစ်ပေသည်။

အခြေအနေများ မှားယွင်းနေသည်ကို ၎င်းတစ်ဦးတည်း သိရှိခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။

မိမိတို့၏ လက်နက်များ အသိမ်းခံလိုက်ရသော ချန်ချမ်ခွင်းနှင့် လျိုယွီချွမ်တို့သည်လည်း မြစ်ကမ်းပါးတွင် ရပ်နေကြပြီး၊ ၎င်းတို့၏ မျက်နှာများမှာ အံ့အားသင့်မှုနှင့် သံသယများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေ၏။

ဤအရာဟာ အမြုတေစုစည်းခြင်းအဆင့် နတ်ဆိုးအရှင်အား တိုက်ခိုက်နေသောနတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး စစ်သူကြီးတစ်ယောက်၏သဏ္ဍာန် ဟုတ်ပါသေးသည်လော။

အဘယ်ကြောင့် သူတို့သည် ရှန်းယီ အသုံးပြုနေသော သိုင်းပညာများထဲမှ တစ်ကွက်ကိုမျှ မသိကြသနည်း။

"ဂရား.."

ရေနဂါးအိုကြီးသည် နောက်တစ်ကြိမ် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ရေအလျဉ်များကို ခါထုတ်လိုက်ရာ၊ ထိုရေများမှာ ကောင်းကင်အနှံ့ ရေမြှားများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လူငယ်လေးထံသို့ ပေါက်ကွဲထွက်သွားလေတော့သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် ရေအောက်၌ ဝှက်ထားသော ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည်လည်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် အထက်သို့ ဝှေ့ယမ်းလိုက်လေ၏။

တောင်တန်းများကိုပင် ဖြိုခွဲနိုင်စွမ်းရှိသော ထိုရေမြှားများသည် ရှန်းယီ၏ အနီးသို့ ရောက်ရှိလာသည့်အခါတွင် ကြေမွပျက်စီးသွားကြလေကုန်၏။

သူသည် အကြေးခွံများ ဖုံးလွှမ်းထားသည့် အလွန်တရာ ကျယ်ပြန့်လှသော ရေနဂါးနတ်ဆိုး၏ အမြီးကြီးကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး၊ ၎င်းသည် ရိုက်ခတ်တော့မည့် အခိုက်အတန့်၌...သူသည် သူ၏ လက်ဝါးကို ဆန့်ထုတ်ကာ ရှေ့သို့ ဖိနှိပ်လိုက်လေသည်။

ဝုန်း

မှိန်ဖျော့သော အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုသည် သူ၏ သွယ်လျသော လက်ချောင်းများမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး အကြေးခွံများ ဖုံးလွှမ်းထားသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖိနှိပ်လိုက်လေသည်။

သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်များမှာ အတွင်းသို့ နစ်ဝင်သွားပြီး၊ ကြီးမားလှသော ခွန်အားများ၏ အကူအညီဖြင့် ၎င်း၏အသားထဲသို့ တဖြည်းဖြည်း တိုးဝင်သွားလေသည်။

ရေနဂါးနတ်ဆိုး၏ အမြီးကြီး၏ ရှေ့တွင် သူ၏ ပုံရိပ်မှာ အလွန်တရာ သေးငယ်လှသည်ဟု ထင်ရပေသည်။

သူသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လွင့်စင်ကြေမွသွားသင့်သော်လည်း၊ လေထုထဲ၌ အားပြိုင်မှုတစ်ခုမှာ ဖြစ်ပေါ်နေလေပြီ။

ကောင်းကင်ယံကို ဖုံးလွှမ်းထားသော ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင် ရေနဂါးနတ်ဆိုးနှင့် သာမန်အရပ်အမောင်းရှိသော လူငယ်လေးတို့သည် ခွန်အားချင်း ယှဉ်ပြိုင်နေကြခြင်းပင်။

ထိုနေရာ၌ နက်နဲလှသော သိုင်းပညာများ သို့မဟုတ် တောက်ပလှသော တိုက်ခိုက်မှုများ မရှိပေ။

ရှန်းယီသည် ဤကဲ့သို့ ကြမ်းတမ်းလှသော နည်းလမ်းဖြင့် ရေနဂါးအိုကြီးကို တည်ငြိမ်စွာပင် နောက်သို့ ပြန်လည်တွန်းပို့နေလေတော့သည်။