← Chapters

နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး စစ်သူကြီးအိုအား အားလပ်ရက်ပေးခြင်း

Vol. 19 Ch. 185

နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး စစ်သူကြီးအိုအား အားလပ်ရက်ပေးခြင်း

Vol. 19 Ch. 185

(အမြုတေစုစည်းခြင်းမှာ အဆင့်သုံးဆင့်ရှိပါတယ်နော် တာအိုမျိုးစေ့၊တာအိုသန္ဓေသား၊တာအိုဝိညာဉ်)

ဤရေနဂါးအိုကြီးအင်အားဖြင့် ရှန်းယီသည် သူ၏ လက်ရှိခွန်အား အဆင့်အတန်းကို အကြမ်းဖျင်းအားဖြင့် နားလည်သဘောပေါက်သွားလေသည်။

၎င်းမှာ အမြုတေစုစည်းခြင်းအဆင့် ရှိ အဆင့်မြင့်ဆုံး နတ်ဆိုးများထက်ပင် အနည်းငယ် သာလွန်နေဖွယ် ရှိပေ၏။

ကောင်းပြီ၊ဒါဆိုစတင်လို့ ရပြီ။

သူသည် သူ၏လက်ပေါ်ရှိ သွေးများကို ခါထုတ်လိုက်ပြီး အောက်ဘက်သို့ နောက်တစ်ကြိမ် ငုံ့ကြည့်လိုက်လေသည်။

"ဒါ ဘယ်လိုမျိုး သတ္တဝါဆန်းကြီးလဲ"

ရေနဂါးအိုကြီး၏ အစွမ်းကုန် အားထုတ်ထားသည့် အမြီးဖြင့် ရိုက်ချက်ကို သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးက အတင်းအကျပ် ပြန်လည်တွန်းလှန်လိုက်နိုင်ခြင်းကြောင့် ၎င်း၏ စိတ်နှလုံးအတွင်း ဖြစ်ပေါ်လာသည့် တုန်လှုပ်မှုမှာ ဖော်ပြ၍ မရနိုင်အောင်ပင်။

သူသည် ချင်ကျိုး၏ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး စစ်သူကြီးများကို မည်သည့်အခါမျှ အထင်မသေးခဲ့ဖူးပေ။ သူ၏ နယ်ပယ်အဆင့် အောင်မြင်စွာ တိုးတက်သွားသည် ဆိုဦးတော့၊ ကမ်းပါးပေါ်တွင် ကျန်းချိုလန်နှင့် ယိုလုံထောင်တို့ ရှိနေသေးသည် မဟုတ်ပါလော။

ချင်ကျိုး၏ စစ်သူကြီးချုပ်ဖြစ်သော သိုင်းဝိဇ္ဇာကိုမူ ဆိုဖွယ်ရာ မရှိပေ။

ထို့ကြောင့် ၎င်းသည် နတ်ဆိုးဘုရင် ပေးအပ်ထားသော တန်ဖိုးကြီး ဆေးဖက်ဝင်အပင်များအတွက် ကျေးဇူးဆပ်သည့်အနေဖြင့် ချန်ချမ်ခွင်းကို သတ်ဖြတ်ရန်နှင့် ကိစ္စပြီးဆုံးပါက ယန်ချွန်းမြစ်အတွင်းသို့သာ ပြန်လည်ဝင်ရောက်ရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ရေခဲခုနစ်ခု သတ်ဖြတ်ခြင်းဓားရည်ရွယ်ချက် နှင့် အစွမ်းထက်လှသော ယင်နတ်ဝိညာဉ်ဖြစ်နေပါစေ ယခု သူ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ဖြစ်ပေါ်နေသည့် နားမလည်နိုင်ဖွယ် မြင်ကွင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်စွမ်း မရှိပေ။

ဤလူငယ်သည် ယန်ချွန်းမြစ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းတွင် သူနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ရုံသာမက၊ အလွန်တရာ အစွမ်းထက်လှသော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားလေသည်။

ထို့ပြင် သူနှင့် ဆင်တူလှသော သွေးမျိုးဆက် အရှိန်အဝါ တစ်ခုမှာလည်း ထိုလူငယ်ထံမှ ဖြာထွက်နေပေသည်။

၎င်းမှာ အလွန်တရာပင် ထူးဆန်းအံ့သြဖွယ် ကောင်းလှ၏။

ရေနဂါးအိုကြီးသည် ကမ်းပါးပေါ်ရှိ ချန်ချမ်ခွင်းကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက်၊ ကောင်းကင်ယံရှိ သံချပ်ကာနှင့် ပုံရိပ်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ပြန်စိုက်ကြည့်လိုက်လေသည်။

သူသည် ချင်ကျိုး စစ်သူကြီးချုပ်၏ မျက်စိအောက်တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် မည်သို့ ရှင်သန်နိုင်ခဲ့သနည်း။

သူ၏ ညီအစ်ကို မောင်နှမများစွာ သေဆုံးခဲ့ရလျှင်ပင် သူသည် တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ လောဘတကြီး မပြုမူခဲ့ဖူးပေ။

သူသည် မိမိ၏ စိတ်နှလုံးအတွင်းရှိ သည်းခံနိုင်စွမ်းကိုသာ အားကိုးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

နတ်ဆိုးဘုရင်ဆိုသည်မှာ ဘာမျှမဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ သူတွင် စွမ်းဆောင်ရည် ရှိပါက ယန်ချွန်းမြစ်သို့ လာရောက်၍ ၎င်းပေးအပ်ခဲ့သော တန်ဖိုးကြီး ဆေးဖက်ဝင်အပင်များကို ပြန်လည်တောင်းယူနိုင်ပေသည်။

ထိုသို့ တွေးတောရင်း ဧရာမ ရေနဂါးကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရေအောက်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ နစ်မြုပ်သွားလေသည်။

ရုတ်တရက် ၎င်း၏ဒေါင်လိုက်ဖြစ်နေသော သူငယ်အိမ်များမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ကျဉ်းမြောင်းသွားလေသည်။

မြစ်လှိုင်းလုံးများကို နင်းထားသော ချပ်ဝတ်နှင့် ပုံရိပ်မှာ မြင်ကွင်းမှ ရုတ်ခြည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေပြီ။

နောက်တစ်ခဏတွင် ရေနဂါးအိုကြီး၏ နဖူးထက်၌ စူးရှသော နာကျင်မှုတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ရှန်းယီသည် သံစုံရောစပ်ထားသော လှံရှည်ကြီးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ဆွဲထုတ်လိုက်လေသည်။ ပန်းထွက်လာသော သွေးလှိုင်းများကြား၌ သူသည် ဆင်းသက်လာကာ ရေနဂါး၏ မေးအောက်သို့ ပြင်းထန်သော ဝှေ့ယမ်းကန်ချက် တစ်ချက် ကျွေးလိုက်လေသည်။

ထိုတိုးဝင်လာသော ခွန်အားအောက်တွင် တောင်တစ်လုံးကဲ့သို့ ကြီးမားလှသော ရေနဂါးဦးခေါင်းကြီးမှာ နောက်သို့ လန်ထွက်သွားရလေသည်။

သူသည် လှံရှည်ကြီးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး၊ ၎င်း၏ လခြမ်းပုံ လှံသွားကို သတ္တဝါကြီး၏ လည်ပင်းအတွင်းသို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးစိုက်လိုက်လေ၏။

ဗြင်း

အစိမ်းရောင် အလင်းတန်း၏ အကူအညီဖြင့် သံစုံရောစပ်ထားသော လှံရှည်ကြီးမှာ ပူပြင်းသော ဓားတစ်လက်က ထောပတ်ကို ပိုင်းဖြတ်သကဲ့သို့ပင် လွယ်ကူစွာ ထိုးဖောက်သွားပြီး၊ ရေနဂါး၏ လည်ပင်းမှသည် ဝမ်းဗိုက်အထိ ပိုင်းဖြတ်လိုက်လေတော့သည်။

ပျစ်ချွဲလှသော သွေးများမှာ အတားအဆီးမဲ့စွာ စီးဆင်းလာပြီး ယန်ချွန်းမြစ်၏ မျက်နှာပြင်ကို စွန်းထင်သွားစေပေသည်။

ထို့နောက် သူသည် လှံကို လွှတ်လိုက်ပြီး လှံအရင်းကို ကန်လိုက်လေသည်။ ဤထက်မြက်လှသော လက်နက်မှာ လေးညှို့မှ ပစ်လွှတ်လိုက်သော မြားတစ်စင်းအလား ရေနဂါး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထိုးဖောက်သွားလေ၏။

ရေနဂါးအိုကြီးသည် ဤမျှ ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုကို တစ်ခါမျှ မကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးပေ။ ဆုတ်ဖြဲခံရသည့် နာကျင်မှုကြောင့် သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ရက်စက်စွာ တောက်ပလာပြီး၊ ကိုက်ခဲရန် ကြီးမားလှသော ပါးစပ်ကြီးကို ဟလိုက်လေသည်။

သို့သော်လည်း လူငယ်လေး၏ ပုံရိပ်မှာ ထပ်မံ ပျောက်ကွယ်သွားပြန်ပေသည်။

ပြန်လည်ပေါ်လာသည့် အခါတွင် ရှန်းယီသည် ၎င်း၏ နောက်ကျောဘက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကာ၊ သံစုံရောစပ်ထားသော လှံရှည်ကြီးကို ဖမ်းယူ၍ ၎င်း၏ ကျောကုန်းပေါ်သို့ အားကုန် ရိုက်ချလိုက်လေတော့သည်။

"ဂရား"

ထိုအကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခွန်အားအောက်တွင် ရေနဂါးအိုကြီး၏ ဧရာမ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ မြစ်ပြင်ပေါ်သို့ ဝုန်းခနဲ ကျရောက်သွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လှိုင်းလုံးကြီးများကို ဖြစ်ပေါ်စေပေသည်။

၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်လှုပ်နေပြီး မြစ်ရေများကို နောက်တစ်ကြိမ် လှုပ်ခတ်ကာ လူငယ်လေးထံသို့ ရိုက်ခတ်စေရန်သာ တတ်နိုင်တော့ပေသည်။

ယခင် အတွေ့အကြုံများအရ ရေနဂါးအိုကြီးသည် ဤနတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး စစ်သူကြီးကို ထိခိုက်ဒဏ်ရာ ရစေရန် မမျှော်လင့်တော့ပေ။ ၎င်းသည် မြစ်ရေ၏ အကာအကွယ်ကို အသုံးချ၍ မြစ်အောက်ခြေသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်နိုင်မည့်အခွင့်အရေးကိုသာ ရယူလိုခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း တိုက်ခိုက်လာသော ထိုလှိုင်းလုံးကြီးများမှာ ဝဲဂယက်တစ်ခုကဲ့သို့ လည်ပတ်သွားပြီး ရေနဂါးတစ်ကောင်အလား ရှန်းယီကို လေထုထဲ၌ တည်ငြိမ်စွာ ပံ့ပိုးပေးထားလေသည်။

သူသည် လှံရှည်ကြီးကို ကိုင်ဆောင်ကာ မြစ်ပြင်ကို တည်ငြိမ်စွာ ငုံ့ကြည့်ရင်း ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေပေသည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် အေးစက်သော လေပြင်းတစ်ခုသည် ယန်ချွန်းမြစ်ကို ဖြတ်သန်းတိုက်ခတ်သွားပြီးနောက် မိုးဖွဲလေးများ ကျဆင်းလာလေသည်။

ရေနဂါးအိုကြီးသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး အေးစိမ့်သွားသည်ကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ နတ်ဆိုးအမြုတေပင် အေးခဲသွားတော့မည့်အလားပင်။

မိုးရေများမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်လာရာ သူ၏ နက်မှောင်သော အကြေးခွံများမှာ မျက်ဝါးထင်ထင်ပင် အရည်ပျော်ကျလာလေ၏။

ကြီးမားလှသော ကြောက်ရွံ့ခြင်း ခံစားချက်တစ်ခုမှာ သူ၏ စိတ်နှလုံးအတွင်းသို့ တိုးဝင်လာလေသည်။

ဤကြောက်ရွံ့မှုမှာ ခန္ဓာကိုယ်၏ နာကျင်မှုကြောင့်သာမကဘဲ၊ အလွန်တရာ ရင်းနှီးလှသော ဤမြင်ကွင်းကြောင့်လည်း ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ရင်းနှီးလွန်းလှပေသည်။ ပြိုင်ဘက် အသုံးပြုနေသော နည်းလမ်းတိုင်းကို သူသည် မိမိ၏ မျက်စိဖြင့် ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးပေသည်။

ဒေါင်းတောင်ကြား၏ အစိမ်းရောင် အလင်းတန်း၊ ရေနဂါးမျိုးနွယ်၏ရေထိန်းချုပ်ခြင်းပညာ နှင့် မျက်နှာပြာ ခြင်္သေ့၏ ယင်လေပြင်းနှင့် ကပ်ဘေးမိုးစက်တို့ ဖြစ်ပေသည်။

ဤအရာများမှာ နတ်ဆိုးများအကြား လူသိများလှသော နတ်ဘုရား စွမ်းရည်များ ဖြစ်ကြသော်လည်း၊ ယခုအခါတွင်မူ လူသားသိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးတည်းထံ၌ စုစည်းနေလေသည်။

"မင်း... နတ်ဆိုးပဲ"

ရေနဂါးအိုကြီးသည် ကြေကွဲစွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်လေသည်။ လွှမ်းမိုးထားသည့် ဤကပ်ဘေးမိုးစက်များ၏ ရှေ့တွင် သူသည် သူ၏ ကြီးမားလှသော မူလပုံစံကို ဆက်လက်မထိန်းထားရဲတော့ဘဲ၊လူသားပုံစံသို့ ပြောင်းလဲကာ ထွက်ပြေးရန်သာ ကြိုးစားလေတော့သည်။

ဤစူးရှသော အော်ဟစ်သံမှာ မြစ်ကမ်းပါးတစ်လျှောက် ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။

နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနမှ မရေမတွက်နိုင်သော ရဲမက်များမှာ ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့် ရပ်နေကြပြီး ကောင်းကင်ယံရှိ ချပ်ဝတ်နှင့် ပုံရိပ်ကို စိုက်ကြည့်နေကြပေသည်။

လေနှင့် မိုးကို ခေါ်ယူနိုင်ပြီး ရေများကို စုစည်းကာ နဂါးတစ်ကောင်အဖြစ် ဖန်တီးနိုင်ပေသည်။

သူသည် မြစ်လှိုင်းများကို နင်းလျက် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး၊ ထိုနေရာ၌ ရပ်နေရုံမျှဖြင့် မြစ်အတွင်းရှိ ရေနေသတ္တဝါများအားလုံးကို ခုခံလိုစိတ် မရှိတော့အောင် ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့ပေသည်။

ဝေးလံသော ရွာအတွင်း၌

မုဆိုးမသည် အရူးနှင့်အတူ မြစ်ပေါ်ရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လှုပ်ရှားမှုများကို မျက်လုံးအပြူးသားဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြလေ၏။

"မြစ်စောင့်နတ်..."

သူမသည် ထိုစဉ်က ပေတံဖြင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် တိုင်းတာခဲ့မိခြင်း ဖြစ်ပေသည်၊ မည်သို့ဖြစ်... မည်သို့ဖြစ်၍ အစစ်အမှန် မြစ်စောင့်နတ် တစ်ပါးကို တိုင်းတာမိခဲ့ပါသနည်း။

သူသည် ရွာသားများကို မြစ်နတ်ဆိုး၏ အသားနှင့် သွေးကို အစိမ်းလိုက် စားခိုင်းခဲ့သည်မှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ပေ။

၎င်းမှာအတုအယောင် တစ်ခုကြောင့် သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိပါးခဲ့ပြီးနောက် ပေးအပ်လိုက်သည့် အပြစ်ဒဏ် ဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။

လူတိုင်း၏ စောင့်ကြည့်နေမှုအောက်တွင် ချပ်ဝတ်နှင့် လူငယ်သည် သူ၏လက်ထဲရှိ လှံရှည်ကြီးကို မြစ်ကမ်းပါးသို့ ပြန်လည်ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ၊ ၎င်းမှာ ချန်ချမ်ခွင်း၏ ဘေးတွင် ခိုင်မာစွာ စိုက်ဝင်သွားလေ၏။

ရှန်းယီသည် လေပြင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဖြတ်သန်းသွားလေသည်။ လူသားပုံစံ ပြောင်းလဲထားသော ရေနဂါးအိုကြီး ရေထဲသို့ ဝင်ရောက်တော့မည့် အခိုက်အတန့်မှာပင်၊ သူ၏ လက်ထဲရှိ ဆေဘာဓားရှည်ကြီးမှာ မှင်ရောင်ကဲ့သို့ ထူထပ်လှသော အလင်းတန်းတစ်ခုဖြင့် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ထိုရက်စက်လှသော ရေနဂါးဦးခေါင်းကို ပိုင်းဖြတ်လိုက်လေတော့သည်။

ထို့နောက် ရေနဂါးအမြုတေကို ယူလိုက်ကာ သွေးအဆီအနှစ်ကို ရယူလိုက်၏။

【အမြုတေစုစည်းခြင်းအဆင့် ရေနဂါးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်၊ စုစုပေါင်း သက်တမ်း ၉၂၀၀ ၊ လက်ကျန်သက်တမ်း ၂၆၀၀ ၊ စုပ်ယူခြင်းပြီးဆုံး】

ဤအရာများ အားလုံး ပြီးဆုံးသွားသည့် အခါတွင်မှ ရေနဂါးသည် ၎င်း၏ မူလပုံစံသို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲရန် အချိန်ပင် မရရှိခဲ့ဘဲ၊ ရှန်းယီသည် ၎င်းကို မြစ်ကမ်းပါးဘက်သို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပစ်ချပေးလိုက်လေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်အထိ လူတိုင်းမှာ မှင်တက်နေကြဆဲပင်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စစ်သူကြီးအို"

ရှန်းယီသည် ထိုလူနှစ်ဦးထံသို့ လမ်းလျှောက်ပြန်လာပြီး ရေနဂါးဦးခေါင်းကို ၎င်းတို့အနားသို့ ပစ်ချပေးလိုက်ရာ၊ ၎င်းမှာ တောင်တစ်လုံးကဲ့သို့ ကြီးမားလှသော မူလပုံစံသို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားသည်ကို ကြည့်နေလေ၏။

အဘိုးကြီးချန်သည် အလွန်ပင် ကောင်းမွန်စွာ ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်ဟု ဆိုရပေမည်။ ဤရေနဂါးအိုကြီးသည် အမှန်တကယ်ပင် အခြား မည်သည့်နေရာသို့မျှ မသွားခဲ့ဘဲ သူ့အတွက် အချိန်များစွာ သက်သာစေခဲ့ပေသည်။

ဤပြည့်စုံလှသော ရေနဂါးအမြုတေအတွင်း၌ မျက်နှာပြာခြင်္သေ့ညီအစ်ကို နှစ်ဦးပေါင်းခြင်းထက် မနည်းသော ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအင်များ ပါဝင်နေပေသည်။

"ဟမ်"

ချန်ချမ်ခွင်းနှင့် လျိုယွီချွမ်တို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြလေသည်။

တိုက်ပွဲစသည်နှင့် သူ၏ လက်နက်မှာ အသိမ်းခံလိုက်ရသည့်အတွက် သူသည် မည်သည့်နည်းလမ်းဖြင့် ကူညီခဲ့သနည်းဆိုသည်ကို သူ အမှန်တကယ် မသိရှိပေ။

"ငါ့မှာ မေးစရာတစ်ခု ရှိပါတယ်၊ မေးခွင့်ပြုပါဦး"

ချန်ချမ်ခွင်းသည် မျက်မှောင်ကို တင်းကြပ်စွာ ကြုတ်လိုက်ပြီး တွန့်ဆုတ်စွာ မေးလိုက်လေ၏။

"မင်းက တကယ်ပဲ မြစ်စောင့်နတ် လား"

"..."

ရှန်းယီသည် ထူးဆန်းသော အမူအရာဖြင့် တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်လိုက်လေသည်။

ချန်ချမ်ခွင်းသည် သွားကို တင်းတင်းစေ့ကာ သူ၏ နဖူးကို အားရပါးရ ရိုက်လိုက်လေသည်။

သူသည် အမြုတေစုစည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း၊ သာမန်ပြည်သူတစ်ဦးကဲ့သို့ ဤမျှ မိုက်မဲသော မေးခွန်းမျိုးကို မေးမြန်းနေမိသေးပေသည်။

အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ သူ၏ ရှေ့မှောက်တွင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသော မြင်ကွင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ရှင်းပြ၍ မရနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

သူ နားမလည်နိုင်ရုံသာ မဟုတ်ပေ။

အစောပိုင်းက ထိုရေနဂါးအိုကြီးပင်လျှင် နတ်ဆိုး ဟု မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာ ဟိန်းဟောက်သွားခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။

၎င်းမှာ နတ်ဆိုးများပင်လျှင် နားမလည်နိုင်သည်ကို ပြသနေပေသည်။

လျိုယွီချွမ်သည် စစ်သူကြီးအို၏ ခံစားချက်ကို နက်နဲစွာ ကိုယ်ချင်းစာနိုင်ပေသည်။ စစ်သူကြီးအိုနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် သူသည် သူ့၏ စိတ်ခံစားမှုများကို ပိုမိုလျင်မြန်စွာ ညှိယူနိုင်ခဲ့ပေသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူသည် အလားတူ မြင်ကွင်းမျိုးကို တစ်ကြိမ် ကြုံတွေ့ဖူးခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။

၎င်းမှာ မြေခွေးနတ်ဆိုးနေရာတွင် ရေနဂါးတစ်ကောင်နှင့် အစားထိုးလိုက်ရုံသာ ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းမှာ... လျိူယွီချွမ်သည် မိမိကိုယ်ကို ပါးရိုက်ချင်စိတ် ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာလေသည်။

အမြုတေပြီးပြည့်စုံခြင်း အဆင့် မြေခွေးနတ်ဆိုးနှင့်အမြုတေစုစည်းခြင်းအဆင့် ရေနဂါး တစ်ကောင်ကို ဤအတိုင်းအစားထိုး၍ ရနိုင်ပါမည်လော။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... ရေနဂါး သေသွားပြီလေ"

ချန်ချမ်ခွင်း သူ၏ လက်ကို အောက်သို့ ချလိုက်ပြီး မျက်လုံးများထဲ၌ ဇဝေဇဝါဖြစ်မှု အချို့ ရှိနေသေး၏။ ငါးရက်မျှသာ ရှိသေးပေသည်။

သူ့ကို နှစ်ပေါင်း ခြောက်ရာတိုင်တိုင် နှိပ်စက်ခဲ့သော အဓိက ဘေးအန္တရာယ်ကြီးမှာ ယခုအခါ ကမ်းပါးပေါ်၌ ရုတ်တရက် လဲလျောင်းနေလေပြီ။

ဤသည်မှာ သူ နောက်ဆုံးတွင် အနားယူနိုင်ပြီဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်ပါသည်လော။

All Chapters