တာအိုသန္ဓေသား မျက်လုံးပွင့်လာခြင်း

ချန်ချမ်ခွင်းသည် လှည့်မကြည့်ဘဲ ချောင်းနှစ်ချက်ဟန့်လိုက်၏။

"ဒါကြောင့် ငါပြောသားပဲ၊ လူတွေက တကယ် အားနေလို့မရဘူး။ စာသွားရေးလိုက်ဦးမယ်"

သူသည် အခြားတစ်ဖက်သို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

အမြုတေစုစည်းခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးပီပီ ဤအသက်အရွယ်တွင်ပင် လေကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားနိုင်ပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။

ကျန်းချိုလန်၏ မျက်နှာထားမှာ တည်ငြိမ်နေပြီး မျက်ခုံးအနည်းငယ် ပင့်ထားသည်။

စစ်သူကြီးအိုသည် ကျင့်ကြံခြင်းအပိုင်းတွင် အနည်းငယ် ထိုင်းမှိုင်းပြီး သိပ်မသန်စွမ်းသော်လည်း ထိုအချက်ကြောင့်ပင် အခြားသော နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးစစ်သူကြီးများထက် ပိုမိုသတိကြီးသူဖြစ်သည်။

သူ၏ပေါ့ဆမှုကြောင့် ချင်ပြည်နယ်တွင် ပြဿနာတက်လာမည့် အရေးမျိုးကို သူ လုံးဝ ခွင့်ပြုမည် မဟုတ်ပေ။

ငယ်ရွယ်သော လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တစ်ဦးထံ အကူအညီတောင်းရခြင်းက သူ့ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိခိုက်စေသည်မှာ အမှန်ပင်။

သို့သော် အခြေအနေ အနည်းငယ် မထိန်းနိုင်ဟု ခံစားရသည်နှင့်... ဥပမာ ချင်းဖုန်းတောင်၌ နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ကို အာရုံခံမိသည်ဆိုပါစို့၊ ထိုနတ်ဆိုးက ဘာမှမလုပ်လျှင်ပင် သူသည် နတ်ဆိုးဖမ်းစီးသူတစ်ဦးကို ချက်ချင်းစေလွှတ်ပြီး ယွီရှန်းစီရင်စုသို့ သတင်းပို့စေလိမ့်မည်။

သို့သော် ယခုမူ သူသည် ထိုသို့သော အဓိပ္ပာယ်မရှိသည့် စကားများကို ပြောဆိုနေပြန်သည်။

ကြည့်ရသည်မှာ သူ အမှန်တကယ်ပင် ယုံကြည်မှု အပြည့်ရှိနေပုံရသည်။

ကျန်းချိုလန်သည် ရှန်းယီကို ကြည့်လိုက်၏။ စစ်သူကြီးအို၏ ယုံကြည်မှုသည် သူ့ထံမှ လာကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။

မိန်းမပျိုလေး၏ နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် ကွေးညွှတ်သွားသည်။

"စစ်သူကြီးအို ဘာတွေမြင်သွားလို့ သူ့ရဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေနဲ့ သတိကြီးမှုတွေကို လွှတ်ချလိုက်နိုင်တာလဲဆိုတာ ကျွန်မ အရမ်းသိချင်နေပြီ"

"ကျွန်တော် ထင်တာကတော့ သူက တော်တော် သတိကြီးတယ်လို့ပဲ"

ရှန်းယီသည် ချန်ချမ်ခွင်းထွက်သွားရာသို့ ကြည့်ရင်း မျက်လုံးဖွင့်ထားလျက်နှင့် မမြင်ချင်ယောင်ဆောင်နိုင်သော စွမ်းရည်အပေါ် ထူးဆန်းစွာ သဘောကျမိနေသည်။

"စစ်သူကြီးချန်ကို သတင်းထပ်ပို့ခိုင်းစရာ မလိုတော့ပါဘူး"

ကျန်းချိုလန်က ပြောရင်း အနားသို့ လျှောက်လာသည်။

"မူလကတော့ ယန်ချွန်းမြစ်ကိစ္စပြီးရင် ရှင်နဲ့ လာတွေ့ဖို့ စီစဉ်ထားတာ"

ရှန်းယီ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး နားမလည်စွာကြည့်လိုက်၏။

"ဟင်"

"လွန်ခဲ့တဲ့ ၇ ရက်၊ ၈ ရက်လောက်က ချင်ပြည်နယ်အတွင်းမှာ နာမည်ကြီးတဲ့ နတ်ဆိုးတွေအားလုံး ရုတ်တရက် ဆုတ်ခွာကုန်ကြတယ်"

ကျန်းချိုလန်၏ အသံတွင် သံသယအရိပ်အယောင် ပါဝင်နေ၏။

"ဒါ ရှင့်ကြောင့်များလား"

ပြီးခဲ့သည့်တစ်ခေါက် လမ်းခွဲပြီးနောက် ရှန်းယီသည် နတ်ဆိုးအမြုတေများ လိုအပ်နေကြောင်း၊ တိုက်ဆိုင်စွာပင် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်အဆင့် တိုးတက်မှုမှာလည်း ပိတ်ဆို့နေကြောင်း သူမ တွေးမိခဲ့သည်။

အလကား ထိုင်နေရုံဖြင့် အကျိုးမရှိသဖြင့် အခြားစီရင်စုများမှ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးစစ်သူကြီးများကို နတ်ဆိုးခြေရာလက်ရာ ရှိမရှိ မေးမြန်းရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။

သို့သော် သူမရရှိခဲ့သော အကြောင်းပြန်စာများမှာ အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင် တူညီနေသည်။

စီရင်စု ၁၂ ခုတွင် သောင်းကျန်းခဲ့သော နတ်ဆိုးများသည် ရက်ပိုင်းအတွင်း အစအနမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားကြလေ၏။

ဤကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်နိုင်သူမှာ မဟာလနတ်ဆိုးဘုရင် သာ ရှိသည်။

ထိုနတ်ဆိုးဘုရင်သည် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးတပ်ဖွဲ့နှင့် နတ်ဆိုးဖမ်းစီးသူများကို အားလပ်ရက်ပေးကာ အနားယူခွင့်ပြုလိုက်သကဲ့သို့ပင်။

"..."

ရှန်းယီ မျက်လွှာချကာ ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်နဲ့ မဆိုင်ပါဘူး"

အချိန်ကိုက် မဟုတ်ပေ။

ထိုအချိန်က သူသည် မျက်နှာပြာခြင်္သေ့နှင့် ယုန်နတ်ဆိုးကို သတ်ဖြတ်ပြီးစသာ ရှိသေးသည်။ စစ်သူကြီးယိုသာ ပြီးပြည့်စုံသော လေဟုန်စီးနင်းကိုယ်ဖော့ပညာကို တတ်မြောက်ပြီး နတ်ဆိုးဘုရင်ထံ အပြေးအလွှား သတင်းမပို့လျှင် သူတို့အနေဖြင့် ဤမျှမြန်မြန်ဆန်ဆန် တုံ့ပြန်နိုင်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။

"ကျွန်မ စိတ်ထဲ နည်းနည်းလေးတောင် မသိုးမသန့် ဖြစ်မိတယ်"

ကျန်းချိုလန်သည် ရှန်းယီရှေ့တွင် သူမ၏ ရင်တွင်းစကားများကို ထုတ်ပြောတတ်နေပြီ။

"နတ်ဆိုးဘုရင်လေး ဒဏ်ရာရထားတယ်။ သူတို့ရဲ့ ထုံးစံအရဆိုရင် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးတပ်ဖွဲ့ကို လက်ပိုက်ကြည့်နေဖို့ အခွင့်အရေး ဘယ်တော့မှ ပေးမှာမဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ထုံးစံနဲ့ ဆန့်ကျင်ပြီး လုပ်နေတဲ့အပြင် ရေနဂါးအိုကြီးကိုတောင် စစ်သူကြီးချန်ကို လုပ်ကြံဖို့ စီစဉ်ခိုင်းလိုက်သေးတယ်..."

ရှန်းယီသာ မရှိခဲ့လျှင် ဤကိစ္စ အောင်မြင်သွားနိုင်သည်။

ထိုအခါ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးတပ်ဖွဲ့သည် အကြီးအကျယ် ဒေါသထွက်လာပေလိမ့်မည်။

ကျန်းချိုလန် နားမလည်နိုင်သည့်အချက်မှာ ဤသည်ပင်။ မဟာလနတ်ဆိုးဘုရင်သည် နတ်ဆိုးများကိုပြန်လည်ခေါ်ယူသွားပြီးမှ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးတပ်ဖွဲ့ကို ဒေါသထွက်အောင် အဘယ်ကြောင့်လုပ်ရသနည်း။

ကျန်းယွမ်ဟွာ ထွက်လာစေရန် မျှားခေါ်ခြင်းတော့ မဖြစ်နိုင်ပေ။

မဟာလနတ်ဆိုးဘုရင်နှင့် စစ်သူကြီးချုပ်တို့ ထိပ်တိုက်တွေ့ခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ ချင်ပြည်နယ်မှလွဲ၍ ကျန်သည့်အရာအားလုံးကို ထိုလူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် သည်းခံနိုင်ကြောင်း သူ နားလည်ထားမှာ သေချာပါသည်။

"..."

ရှန်းယီ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူ ၅ ကောင်သာ သတ်ရသေးသော်လည်း နတ်ဆိုးများက စတင်ဆုတ်ခွာနေကြပြီ။

ဤအရာ သတင်းကောင်း မဟုတ်ပေ။

သူတို့ လူစုမိသောအခါ အမြုတေစုစည်းခြင်း အဆင့် နတ်ဆိုးအရှင်အချို့ ပျောက်ဆုံးနေကြောင်း သဘာဝကျကျ သိရှိသွားကြလိမ့်မည်။

သူလုပ်သည်ဟု မသိလျှင်ပင် ချင်ပြည်နယ်တွင် သူတို့ကို တိတ်တဆိတ် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိနေကြောင်း ကောက်ချက်ချနိုင်ကြပေလိမ့်မည်။

နှမြောစရာပင်။

နတ်ဆိုးအမြုတေနှင့် နတ်ဆိုးသက်တမ်းသာ လုံလောက်ပါက အင်မော်တယ်နတ်ဆိုးပြောင်းလဲခြင်းကိုးသွင် နှင့် ကောင်းကင်ဝါးမြိုစွမ်းအင်စားသုံးခြင်း နှစ်ခုစလုံးသည် နောက်တစ်ဆင့်သို့ တိုက်ရိုက်ချိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်မည့် အလားအလာ ရှိသည်။

ရှန်းယီ၏ ယခင်တွက်ချက်မှုအရ မဟာလနတ်ဆိုးဘုရင်၏ လက်အောက်ခံ နတ်ဆိုးအရှင်အရေအတွက်သည် လုံလောက်သည်ထက် ပိုသင့်သည်။

သူ့လက်ရှိခွန်အားနှင့်ဆိုလျှင် သတင်းအချက်အလက် လုံလောက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် သူတို့ကို လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ခြင်းသည် အန္တရာယ်ကင်းသလောက်ပင်။

ယခုတော့ အနည်းငယ်ခက်ခဲသွားလေပြီ။

ရှန်းယီ၏ အမူအရာကို ကြည့်ပြီး ကျန်းချိုလန် နှုတ်ခမ်းနီများကို စေ့ထားလိုက်သည်။ အမှန်တော့ တခုခုမှားနေကြောင်း သူမ တစ်ယောက်တည်းခံစားနေရခြင်း မဟုတ်ပေ။

သူမ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်၏။

"ကျွန်မ ရှင်နဲ့အတူ ခဏလောက် လိုက်ချင်တယ်"

ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်တွင် သူနှင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စကားစမြည်ပြောရုံဖြင့် သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ မထင်မှတ်ဘဲ တိုးတက်လာခဲ့၏။

"..."

ရှန်းယီ စိတ်ကို ပြန်စုစည်းလိုက်၏။ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် အမျိုးသမီး၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်လိုက်ကာ ဘာပြောရမှန်း မသိဖြစ်သွားသည်။

"ခင်ဗျားကို ကျွန်တော် ပြောသားပဲ၊ ကျွန်တော့်အစား သစ်တုံးတစ်တုံးနဲ့ အစားထိုးလိုက်ရင်လည်း အတူတူပဲလို့"

သူမ ကျင့်ကြံခြင်းထပ်မံပိတ်ဆို့နေပြန်ရာ တွေ့ကရာနည်းလမ်းကို အရမ်းကာရော လိုက်ရှာနေပြန်ပြီ မဟုတ်ပါလား။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်မ ဘာမှလုပ်စရာ မရှိပါဘူး"

ကျန်းချိုလန် နှုတ်ခမ်းထောင့်များ ပိုမိုကွေးညွှတ်သွား၏။

"စစ်သူကြီးရှန်း ရှိနေမှတော့ စစ်သူကြီးချန်တောင် ကျွန်မအကူအညီ မလိုတော့ပါဘူး။ ကျွန်မ မမှားဘူးဆိုရင် စောစောက ရှင်ပြောတဲ့ ရှင်ရှင်းပစ်လိုက်တဲ့ နတ်ဆိုးအရှင် သုံးကောင်က ထင်ယန်စီရင်စုက မလား"

"ရှင် တကယ် တော်တာပဲ"

သူမ၏ အသံသည် အေးစက်မှု လျော့နည်းသွားပြီး ပိုမိုကြည်လင်သာယာလာ၏။

"ရပါတယ်"

ရှန်းယီသည် ဤစကားပြောခန်းကို တစ်နေရာရာတွင် ကြားဖူးသလို အမြဲခံစားရသည်။

သူမ လိုက်ချင်ရင်လည်း လိုက်ပါစေတော့။

တိုက်ဆိုင်စွာပင် သူလည်း ယခုလောလောဆယ် လုပ်စရာ မရှိပေ။

ငွေရောင်ခေါင်းလောင်းအဆင့် နတ်ဆိုးဖမ်းစီးသူ ဖြစ်လာပြီးနောက်ပိုင်း သတ်ဖြတ်စရာ နတ်ဆိုးမရှိသည့် အကြပ်အတည်းသို့ ရှန်းယီ ပထမဆုံးအကြိမ် ကျရောက်ခြင်းဖြစ်သည်။

သူ လှည့်ထွက်လိုက်ပြီး မုဆိုးမနှင့် အရူးနေထိုင်ရာ အိမ်ဘက်သို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် အခန်းတစ်ခန်းကို သန့်ရှင်းသပ်ရပ်အောင် ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်သည်။

ခြံဝင်းထဲတွင် အဘိုးအိုချန်သည် စုတ်တံကိုကိုင်ကာ စာရေးရန် စဉ်းစားနေဆဲပင်။ မည်သို့ရေးလျှင် လုံးဝ ဂရုမစိုက်သလို ပုံပေါက်မည်နည်း၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အခြားစီရင်စုမှ စစ်သူကြီးများ သူ့ကို မနာလိုဖြစ်အောင် မည်သို့လုပ်ရမည်နည်း ဟူ၍ သူ တွေးတောနေ၏။

လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော သံချပ်ကာဝတ်ဆင်ထားသည့် မိန်းမပျိုလေးက လက်ကို နောက်ပစ်လျက် သူ့နောက်တွင် ရပ်ကာ စာရေးနေသည်ကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်လိုက်ချိန်အထိပင်။

"ကျွန်မအကြောင်းတောင် ပါသေးတာပဲ"

ချန်ချမ်ခွင်း ချောင်းနှစ်ချက်ဟန့်လိုက်ပြီး ယွီရှန်းစီရင်စုသို့ ပေးပို့ရန် ပြင်ဆင်နေသောစာကိုအိုးတိုးအမ်းတမ်းဖြင့် လုံးချေလိုက်သည်။

ဖန်းဟန်သည် ထရပ်ပြီး ရိုသေစွာဦးညွှတ်လိုက်ကာ တိတ်တဆိတ် ရယ်မောလိုက်၏။ ချင်ပြည်နယ်တွင် သူ့စီနီယာအစ်မကို မကြောက်သူ မရှိပေ။

တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားသော အခန်းထဲတွင်တော့

ရှန်းယီ အနားယူမနေဘဲ ငွေရောင်ခေါင်းလောင်းထဲမှ ရေနဂါးအိုကြီး၏ နတ်ဆိုးအမြုတေကို ထုတ်ယူလိုက်၏။

နတ်ဆိုးများသည် ရုတ်တရက် ပုံမှန်မဟုတ်သော လှုပ်ရှားမှုများ ပြသလာကြသည်။

အကြောင်းရင်းကို မသိရသော်လည်း သေချာသည်မှာ ကောင်းသောကိစ္စ မဟုတ်ပေ။

သူ့လက်ရှိခွန်အားသည် အရည်အသွေးပိုင်းအရ ခုန်တက်သွားပြီဖြစ်သော်လည်း စစ်မှန်သော နတ်ဆိုးအရှင်တစ်ပါးနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ဆိုပါက အနည်းငယ် မလုံလောက်သေးသလို ထင်ရသည်။

အင်မော်တယ်နတ်ဆိုးပြောင်းလဲခြင်းကိုးသွင် တွင် ရေနဂါးတစ်ကောင် ရှိပြီးသားဖြစ်၍ ဤနတ်ဆိုးအမြုတေကို ကောင်းကင်ဝါးမြိုစွမ်းအင်စားသုံးခြင်း အတွက် အသုံးပြုရန် စီစဉ်လိုက်လေ၏။

သူ မျက်နှာပြင်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး သူ့အမြုတေထံ ရေနဂါး၏ အမြုတေဖြင့် ဖြည့်လိုက်လေ၏။

ကြီးမားသော နတ်ဆိုးသက်တမ်းများ စီးဆင်းသွားလေသည်။

နှစ်ပေါင်း ၁၀၀... ၆၀၀... ၁၃၀၀... မျက်နှာပြေင်အတွင်းရှိ ကမ္ဘာကြီးသည် မည်မျှပျင်းစရာကောင်းပြီး ငြီးငွေ့ဖွယ်ကောင်းကြောင်း ရှန်းယီ မသိသော်လည်း သူ့မြင်ကွင်းအတွင်း၌ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေသော တာအိုမျိုးစေ့သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပုံဖော်နေလေပြီ။

အမြုတေစုစည်းခြင်းအဆင့်နောက်ဆုံးအဆင့် ရေနဂါးအိုကြီး၏ ကိုယ်တွင်းအမြုတေတွင် ကျင့်ကြံခြင်းသက်တမ်း နှစ်ပေါင်း ၇၀၀၀ နီးပါး ပါဝင်နေသည်။

၎င်းသည် ကောင်းကင်နတ်ဆိုးအမြုတေ၏ လိုအပ်ချက်ကို အဆက်မပြတ် ဖြည့်ဆည်းပေးပြီးနောက် ဤအမြုတေမှတစ်ဆင့် တာအိုမျိုးစေ့ကို အားဖြည့်ပေးနေသည်။

ကြမ်းတမ်းသော နတ်ဆိုးစွမ်းအားအားလုံးကို ရှန်းယီ၏ တာအိုမျိုးစေ့က ဝါးမြိုလိုက်လေ၏။

တာအိုမျိုးစေ့မှ ဖြာထွက်နေသော သွေးကြောများတစ်လျှောက် ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဦးခေါင်းပုံသဏ္ဌာန်များ တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာပြီး ပိုမိုခိုင်မာလာသည်။

၎င်းသည် အိပ်ပျော်နေသော မွေးကင်းစကလေးငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ အတွင်းအမြုတေထဲတွင် ကွေးနေလေသည်။

【နှစ်ပေါင်း ၂၆၇၀ မြောက်တွင် သင်သည် တာအိုမျိုးစေ့ပေါ်၌ တာအိုသန္ဓေသားကို အောင်မြင်စွာ စုစည်းနိုင်ခဲ့သည်။ နတ်ဆိုးစွမ်းအားသည် မိုးမြေထံမှ မြစ်ဖျားခံပြီး နတ်ဆိုးစွမ်းအားဖြင့် စုစည်းထားသော တာအိုသန္ဓေသားသည် မိုးမြေမှ မွေးဖွားလာသော သတ္တဝါဖြစ်သည်။ သင်သည် ၎င်း၏ မှုန်ဝါးသော မျက်နှာလေးကို တိတ်တဆိတ် ကြည့်ရှုနေရင်း ထိန်းချုပ်မရသော စိတ်လှုပ်ရှားမှုအချို့ နောက်ဆုံးတွင် ရင်ထဲ၌ လှိုင်းထလာသည်။】

【ထိုစဉ် ရုတ်တရက်၎င်းက မျက်လုံးဖွင့်ပြီး သင့်ကို လှောင်ပြောင်သရော်သလို ပြုံးပြလိုက်သည်ကို သင်တွေ့လိုက်ရလေ၏။】

"..."