ကြယ်ကြွေအင်ပါယာ 

ဤတိုက်ကြီးသည် အလွန်ကျယ်ပြောလှပြီး အင်ပါယာကြီးများစွာဖြင့် ပိုင်းခြားထားကာ အင်ပါယာတစ်ခုစီတွင် ကိုယ်ပိုင်ဂုဏ်ယူဖွယ်ရာ အမွေအနှစ်များ၊ အစွမ်းထက်သော ဂိုဏ်းများနှင့် ရေရှည်တည်ရှိနေသော ရန်ငြိုးများ အသီးသီး ရှိကြသည်။

ကောင်းကင်အင်ပါယာသည် ထိုဒေသတွင် အင်အားအကောင်းဆုံးအဖြစ် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ရပ်တည်နေသည်။

သို့သော် ကောင်းကင်အင်ပါယာအနေဖြင့် အခြားအင်ပါယာများကို တိုက်ခိုက်သိမ်းပိုက်ရန်မှာ မလွယ်ကူလှပေ။ အကြောင်းမှာ သူတို့သာ တစ်နိုင်ငံကို စတင်တိုက်ခိုက်လျှင် ကျန်ရှိသော အင်ပါယာများအားလုံးသည် စုပေါင်း၍ ပြန်လည်ခုခံကြမည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

အခြားအင်ပါယာများသည်လည်း ထိုအချက်ကို ကောင်းစွာသိကြပြီး သူတို့အချင်းချင်း ပဋိပက္ခများ ရှိနေသော်လည်း ကောင်းကင်အင်ပါယာမှ ကျူးကျော်လာပါက မဟာမိတ်များအဖြစ် ပူးပေါင်းရန် သဘောတူညီချက်များ ပြုလုပ်ထားကြသည်။

ဤနည်းဖြင့် အင်အားအကြီးဆုံးဖြစ်သော ကောင်းကင်အင်ပါယာကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် ကောင်းကင်အင်ပါယာသာ သူ၏ အင်အားအလုံးအရင်းကို အသုံးချမည်ဆိုပါက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အခြားအင်ပါယာများကို အလွယ်တကူ သိမ်းပိုက်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

သို့သော် ထိုသို့ပြုလုပ်ရန် အခြားပြဿနာတစ်ခု ရှိနေပြန်သည်။

၎င်းမှာ ကောင်းကင်အင်ပါယာ၏ တော်ဝင်မိသားစုသည် အကြွင်းမဲ့အာဏာ မရှိခြင်းပင်။ တော်ဝင်မိသားစုအတွက်သာ အကျိုးရှိပြီး မိမိတို့အတွက် အကျိုးမရှိမည့် ကိစ္စရပ်များတွင် အခြားမျိုးနွယ်စုကြီးများနှင့် ဂိုဏ်းကြီးများက ကူညီကြမည် မဟုတ်ပေ။

ကောင်းကင်အင်ပါယာနှင့် မတူညီသည်မှာ ကြယ်ကြွေအင်ပါယာတွင်မူ ဧကရာဇ်၏ အမိန့်သည် အတည်ဖြစ်သည်။

ဧကရာဇ် အမိန့်ပေးလျှင် လူတိုင်း နာခံရမည်ဖြစ်ပြီး မနာခံပါက ဖျက်ဆီးခံရမည့် အန္တရာယ်ရှိသည်။

ကောင်းကင်အင်ပါယာနှင့် နယ်နိမိတ်ချင်း ထိစပ်နေသော အခြားအင်ပါယာများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ကြယ်ကြွေအင်ပါယာသည် အားအနည်းဆုံးဟုပင် ဆိုနိုင်သည်။

သို့သော် ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ကောင်းကင်အင်ပါယာကို ကြောက်ရွံ့ကြသော အခြားအင်ပါယာများ၏ ပူးပေါင်းမှုကြောင့်သာ ကြယ်ကြွေအင်ပါယာသည် ဆက်လက် ရပ်တည်နေနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ ယာယီစစ်ပြေငြိမ်းမှုသာဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်းသိကြပြီး မိမိ၏ စစ်အင်အားကို မမြှင့်တင်နိုင်ပါက အခြားအင်ပါယာတစ်ခုခု၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံရပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ကြယ်ကြွေအင်ပါယာ၏ ငြိမ်းချမ်းရေးကို ခြိမ်းခြောက်နေသည်မှာ ပြင်ပရန်သူထက် ပြည်တွင်းရေး ပြဿနာများပင်

တော်ဝင်မိသားစု၏ အာဏာသည် အကြွင်းမဲ့ဖြစ်နေသဖြင့် မည်သူမျှ ဆန့်ကျင်၍မရပေ။ ဆန့်ကျင်မိပါက နိုင်ငံတော်ပုန်ကန်မှုအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရပြီး တစ်မိသားစုလုံး ချက်ချင်း အသတ်ခံရမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ထိုနေရာရှိ မှူးမတ်မျိုးနွယ်များသည် အခြားနေရာများထက် ပိုမိုသော အခွင့်ထူးများကို ခံစားနေကြရပြီး သာမန်ပြည်သူများမှာမူ မတရားမှုများနှင့် အထက်တန်းလွှာတို့၏ နှိပ်စက်ညှင်းပန်းမှုများကို ရင်ဆိုင်နေကြရသည်။

ကြယ်ကြွေအင်ပါယာ

မြို့တော်၏ လမ်းမများပေါ်တွင် ဆူညံသံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော်လည်း ထိုအသံများသည် ဗလာကျင်းနေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

ဈေးသည်များသည် လူအနည်းငယ်သာ ဝယ်ယူနိုင်သည့် ကုန်ပစ္စည်းများကို စိတ်မပါလက်မပါ အော်ဟစ်ရောင်းချနေကြသည်။

လေထုထဲတွင် ဈေးပေါသော ဝိုင်နံ့များနှင့် ရေမချိုးထားသော ခန္ဓာကိုယ်များမှ ထွက်သော အနံ့ဆိုးများက ပျံ့လွင့်နေသည်။

ထိုဆူညံသံများကြားမှ ပြင်းထန်သော ရိုက်နှက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အသုံးမကျတဲ့ အမှိုက်ကောင်”

လူတစ်ယောက်သည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲနေသော သူတောင်းစားအိုကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်သည်။ သူတောင်းစားသည် သွေးများအန်ထွက်လာသော်လည်း ပြန်လည်ခုခံရန် လက်ကိုပင် မမြှောက်ခဲ့ပေ။ သူ၏မျက်ဝန်းများသည် မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့နေပြီး လက်လျှော့ထားသည့်ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေသည်။

ထိုလူ၏ ဝတ်ရုံကိုကြည့်ခြင်းအားဖြင့် အဆင့်နိမ့်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး သူသည် သူတောင်းစားကို ထပ်မံကန်ကျောက်လိုက်ရင်း "ဒါတွေအားလုံး မင်းကြောင့်ပဲ။ ဒီနေ့ လောင်းကစားဝိုင်းမှာ ငါအကုန်ရှုံးတာ မင်းရဲ့နိမိတ်မကောင်းတဲ့ မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရလို့ပဲ။မင်းက လုံးဝကို ကံဆိုးစေတဲ့ကောင်ပဲ

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအုပ်ကြီးသည် တစ်ချက်လှမ်း ကြည့်ကြသော်လည်း ချက်ချင်းပင် မျက်နှာလွှဲသွားကြသည်။

အချို့က တိုးတိုးလေး ခိုးရယ်ကြသည်။ အချို့ကမူ ခြေလှမ်းများကို အရှိန်မြှင့်၍ ထွက်ခွာသွားကြသည်။ မည်သူမျှ ဝင်ရောက်မတားဆီးကြပေ။ ဤကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းမျိုးသည် ဤနေရာတွင် ရိုးအီနေသည့် အဖြစ်အပျက်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

နောက်ထပ် ကန်ချက်တစ်ခု မကျရောက်မီမှာပင် ဝတ်ရုံရှည်ခြုံထားသော လူရိပ်တစ်ခုသည် ထိုကျင့်ကြံသူနှင့် သူတောင်းစားကြားထဲသို့ ဝင်ရောက်ရပ်တည်လိုက်သည်။

"ရပ်လိုက်တော့”

ထိုအသံသည် တည်ငြိမ်သော်လည်း အမိန့်အာဏာ အပြည့်ပါဝင်နေသည်။

ကျင့်ကြံသူသည် မျက်တောင်တခတ်ခတ် ဖြစ်သွားပြီးနောက် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ကာ သူ၏ ပါးစပ်မှ အရက်နံ့မှာလည်း အလွန်ပင် နံစော်နေသည်။

"မင်းက ဘာကောင်မို့လို့လဲ? သူများကိစ္စ လိုက်စွက်ဖက်တဲ့သူလား? လမ်းဖယ်စမ်း”

ထိုမိန်းကလေးသည် လုံးဝ မလှုပ်မယှက် ရပ်နေမြဲပင်။ ခေါင်းစွပ်အောက်တွင် ဖုံးကွယ်ထားသော သူမ၏မျက်ဝန်းများသည် ထိုလူကို အေးစက်စွာဖြင့် စိန်ခေါ်နေသည်။

"အင်အားမရှိတဲ့သူကို နှိပ်စက်တဲ့လူမှာ ဂုဏ်သိက္ခာဆိုတာ မရှိဘူး" သူမက ခပ်တိုးတိုး ပြောလိုက်သည်။ "လက်တောင်ပြန်မမြှောက်နိုင်တဲ့သူကို တိုက်ခိုက်ရတာ မင်းကိုယ်မင်း ပိုပြီး အစွမ်းထက်လာတယ်လို့ ခံစားရလို့လား?"

သူမ၏စကားများသည် ရေအေးဖြင့် အပက်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ရှိသော်လည်း ထိုလူသည် ရှက်ရမည့်အစား ဒေါသများကသာ ပို၍ ပေါက်ကွဲလာခဲ့သည်။

"မင်းက ငါ့ကို ဆရာလာလုပ်ရဲတယ်ပေါ့လေ?"

သူသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ တံတွေးထွေးလိုက်ပြီး မျက်နှာသည် ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်သွားသည်။

"ကောင်းပြီလေ။ မင်းကပါ သူ့လို အဖြစ်မျိုး ကြုံချင်တယ်ဆိုတော့ နောက်မှ ငါ့ကို လာအပြစ်မတင်နဲ့”

သူသည် လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ လက်ဖဝါးပေါ်တွင် စွမ်းအင်များ စုစည်းလာသည်။ လူအုပ်ကြီးသည် စပ်စုလိုစိတ်ဖြင့်သာ ကြည့်နေကြသည်။

သူ့လက်ဝါးရိုက်ချက် ကျဆင်းလာချေသည်။

သို့သော် ထိုရိုက်ချက် မကျရောက်မီမှာပင် မိန်းကလေး၏ လက်သည် မြှောက်တက်လာပြီး သွယ်လျသော လက်ချောင်းလေးများဖြင့် ထိုသူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို မလှုပ်နိုင်အောင် ဖမ်းဆွဲလိုက်သည်။

ထိုလူ၏ မျက်ဝန်းများ ပြူးကျယ်သွားပြီးသူမ၏ ခေါင်းစွပ် နောက်သို့ လန်ကျသွားသောအခါ သူ ကြောင်အသွားတော့သည်။

သွန်းလောင်းထားသည့် ကျောက်စိမ်းရုပ်တုအလား လှပလွန်းသော မျက်နှာလေးနှင့် စီးဆင်းနေသော မင်ရည်ကဲ့သို့ နက်မှောင်သည့် ဆံနွယ်ရှည်များ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ကြည်လင်တည်ငြိမ်သော သူမ၏မျက်ဝန်းများတွင် မြင့်မြတ်မှုနှင့် ဝမ်းနည်းမှုတို့ ဒွန်တွဲ၍ ပါဝင်နေသည်။

ထိုသူသည် သူမကို မှတ်မိသွားသည်နှင့် မိုးကြိုးပစ်ခံလိုက်ရသလို ဖြစ်သွားပြီး ခြေထောက်များပင် ခွေကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားတော့သည်။

"မင်း... မင်းသမီး..."

သူသည် ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် စကားများ ထစ်အကုန်သည်။

ဝတ်ရုံခေါင်းစွပ်သည် နောက်သို့ ပို၍ လန်ကျသွားသည်နှင့်အမျှ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများထံမှ အံ့သြတကြီး အသက်ရှူသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

မိန်းကလေးသည် ထိုသူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး အေးစက်စိမ်းကားသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်

လိုက်သည်။

"မင်းက ဒီအင်ပါယာကို အရှက်ခွဲနေတာပဲ”

သူမက ဆိုလိုက်သည်။

ထိုလူသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုလဲကျသွားပြီးနောက် နှုတ်ခမ်းများတုန်နေ၏

"ကျွန်တော်... ကျွန်တော် မသိလို့ပါ။ ခွင့်လွှတ်ပေးပါ၊ မင်းသမီးလေး ခွင့်လွှတ်ပေးပါ”

ကြည့်ရှုနေသူများကြားတွင်လည်း ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားကြသည်။ လူအုပ်ကြီးသည် ခေါင်းများကို အမြန်ဆုံး ငုံ့လိုက်ကြပြီး ကောလာဟလများ ပြောဆိုလာကြသည်။

"သူပဲ..."

"မင်းသမီး စွန်းယောင်ချင်း”

"ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ရဲ့ အချစ်ဆုံး သမီးတော်လေ”

"မင်းကြီးက သူ့ရဲ့ သားတော်တွေထက်တောင် ဒီသမီးတော်ကို ပိုပြီး အလိုလိုက်တယ်လို့ ပြောကြတယ်..."

"ဒါကလည်း သူက တခြားမင်းသား၊ မင်းသမီးတွေနဲ့မတူဘဲ ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်လို့လေ။ သူက အခုတောင် ဝိညာဉ်

ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်းအဆင့်ကို ရောက်နေပြီ။ တချို့ စစ်သေနာပတိတွေတောင် သူ့ထက်အားနည်းတယ်”

"သူကပဲ နောက်ထပ် ဧကရာဇ် ဖြစ်လာလိမ့်

မယ်လို့ ပြောနေကြတာ”

သတင်းစကားသည် တောမီးပမာ ပြန့်နှံ့သွားပြီး လမ်းမထက်ရှိ လူများသည် အံ့သြမှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။

အရက်မူးနေသော ကျင့်ကြံသူသည် တုန်တုန်ရီရီဖြင့် ဒူးထောက်လိုက်ပြီး ဦးခေါင်းကို မြေကြီးနှင့် တိုက်မိသည်အထိ အသည်းအသန် ဦးချတောင်းပန်နေတော့သည်။

"ခွင့်လွှတ်ပေးပါ မင်းသမီးလေး၊ ကျွန်တော်မျိုး မျက်စိကန်းခဲ့မိပါတယ်။မင်းသမီးလေးမှန်း မသိခဲ့လို့ပါ”

"မင်း တောင်းပန်ရမယ့်သူက ငါမဟုတ်ဘူး"

ကြည်လင်ပြတ်သားသော သူမ၏စကားသံသည် ထိုသူ၏လည်ပင်းကို ဓားဖြင့်ထောက်လိုက်သကဲ့သို့ ချက်ချင်းပင် တိတ်ဆိတ်သွားစေသည်။

ထိုလူသည် ခန္ဓာကိုယ်ကြီး တောင့်တင်းသွားပြီးနောက် သူတောင်းစားဘက်သို့ တုန်တုန်ရီရီဖြင့် လှည့်လိုက်သည်။ သူ၏နှုတ်ခမ်းများ တုန်ယင်နေပြီး စကားလုံးများကို ခက်ခဲစွာ ပြောထွက်ခဲ့သည်။

"ငါ... ငါ မှားသွားပါတယ်။ ခွင့်လွှတ်ပေးပါ”

သူတောင်းစားသည် အသက်မဲ့နေသော သူ၏မျက်ဝန်းများကို ဖြည်းညှင်းစွာ မော့ကြည့်လာသည်။ ထိုမျက်ဝန်းများတွင် ဒေါသလည်းမရှိ၊ ကျေးဇူးတင်ခြင်းလည်းမရှိဘဲ မြေမှုန့်အဖြစ် နင်းခြေခံထားရသော လူတစ်ယောက်၏ ဗလာကျင်းနေသော အနှစ်မဲ့မှုသာ ရှိတော့သည်။

ဒီနေ့ ရိုက်နှက်ခံရမှု ပြီးဆုံးသွားသည်ဖြစ်စေ၊ မနက်ဖြန်တွင် နောက်ထပ် အစပြုဦးမည်ဖြစ်စေ သူ့အတွက် ဘာမှမထူးခြားတော့ပေ။

သူ့အတွက်မူ ဘဝဆိုသည်မှာ ကြာမြင့်စွာကတည်းက ပုပ်သိုးပျက်စီးခဲ့ပြီးသား ဖြစ်သည်။ သူသည် ဘာစကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ မျက်လုံးများကို ပြန်လည်ငုံ့ချလိုက်သည်။

မင်းသမီး စွန်းယောင်ချင်းသည်လည်း ထိုမျက်ဝန်းများကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ဘဝကို လက်လျှော့ထားပြီးသား ဖြစ်နေသော မျက်ဝန်းများပင်။

ထိုစဉ် စူးရှသောအသံတစ်ခုသည် တင်းမာမှုကို ဖြတ်ကျော်၍ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"မင်းသမီးလေး”

အလောတကြီးဖြစ်နေသော အစေခံတစ်ဦးသည် လူအုပ်ကြားမှ တိုးဝှေ့ထွက်လာပြီး သူမ၏ရှေ့တွင် အမြန်ဦးချကာ ဘေးနားသို့ ကပ်လာသည်။ သူ၏မျက်နှာမှာ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ဖြူဖျော့နေတော့သည်။

"ဘာလို့ တစ်ယောက်တည်း ထွက်ပြေးလာတာလဲ မင်းသမီး ? ဒါက ဘယ်လောက်အန္တရာယ်များလဲ သိရဲ့လား? အကယ်၍ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတွေ ချောင်းမြောင်းနေရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ?"

မင်းသမီး၏ ခေါင်းစွပ်သည် ယခုအခါ လုံးဝ လျောကျသွားပြီး နတ်သမီးတစ်မျှ လှပသော မျက်နှာလေး ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူမက အပြစ်ရှိသလိုမျိုး ခေါင်းလေးကို အသာအယာ ငုံ့လိုက်ရင်း

"ငါ ပေါ့ဆသွားမိတယ်။ ခွင့်လွှတ်ပါ”

သူမသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို အနည်းငယ်ကိုင်းကာ တုန်ရီနေသော သူတောင်းစား၏လက်ထဲသို့ ငွေတုံးအချို့ကို ထည့်ပေးလိုက်သည်။

"အသက်ရှင်ပါ... အနည်းဆုံးတော့ နောက်ထပ် တစ်ရက်လောက် ဖြစ်ဖြစ်ပေါ့"

သူမက ခပ်တိုးတိုးလေး ကပ်ပြောလိုက်သည်။ ထိုအသံသည် သူတောင်းစားမှလွဲ၍ မည်သူမျှ မကြားနိုင်လောက်အောင် တိုးညင်းလှသည်။

ထို့နောက် အစေခံသည် သူမ၏အင်္ကျီလက်ကို အရေးတကြီး ဆွဲခေါ်သွားသဖြင့် မင်းသမီး စွန်းယောင်ချင်းသည် လှည့်ထွက်သွားခဲ့ပြီး သူမ၏ သွယ်လျသော ကျောပြင်လေးသည် လူအုပ်ကြီးထဲသို့ တိုးဝင်ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

သူတောင်းစားသည် သူ၏လက်ဖဝါးထဲမှ အလေးချိန်ကို အခြားကမ္ဘာတစ်ခုမှ ကျောက်ခဲတစ်ခုအား ကြည့်နေသကဲ့သို့ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ သူ ငိုလည်းမငိုသလို၊ ပြုံးလည်းမပြုံးပေ။

သူ၏မျက်ဝန်းများထဲတွင် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်မှုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။