ဟန့်တားခြင်း

မိုးခြိမ်းသံများ တလိမ့်လိမ့် မြည်ဟီးနေပြီး မိုးကလည်း သည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေသည်။

တောက်ပသော လျှပ်စီးအလင်းတန်းများက မှောင်မည်းနေသော ညကောင်းကင်ယံကို ခွင်းလျက်ရှိသည်။

ထိုလျှပ်စီးရောင် အောက်တွင် လူရိပ်တစ်ခုက ကောင်းကင်ယံ၌ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဖြတ်သန်းကာ ပင်မတောင်ထိပ် ဆီသို့ ဦးတည်ပျံသန်းနေသည်။

ထိုသူမှာ ထန်ထျန်း ပင်ဖြစ်သည်။

ခုနကလေးတင် ရှေးဟောင်းသစ်ပင်ကြီးအောက်၌ ရှိနေစဉ်က ထန်ထျန်းသည် သစ်ပင်ပင်စည်အောက်ရှိ မိုးမစိုဘဲ ခြောက်သွေ့နေသော နေရာလေးကို ကြည့်ရင်း အကြောင်းအရာ အတော်များများကို တွေးတောမိခဲ့သည်။

လုချန်းကျီက ခရမ်းရောင်ဝါးခြံဝင်းသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် လာလည်စဉ်က ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်ရန် ဖိတ်ခေါ်မှုကို ငြင်းပယ်ခဲ့ပြီး ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ သစ်ပင်ပင်စည်အောက်ရှိ မြက်ခင်းပေါ်တွင်သာ ထိုင်ခဲ့သည်။

ထိုသို့ ထိုင်နေစဉ်တွင်လည်း အလွန်ပင် စိတ်အေးလက်အေးရှိကာ သက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်နေသည့် ပုံစံမျိုးကို ပြသခဲ့သည်။

ပြန်စဉ်းစားကြည့်လျှင် လုချန်းကျီ၏ ထိုစဉ်က အမူအရာမှာ သာမန် သက်သောင့်သက်သာရှိရုံမျှ မဟုတ်ဘဲ သူ့ကို အလွန်အေးချမ်းမှု ပေးစွမ်းနိုင်သော ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေသည်။

သူက ဘာကြောင့် ထိုသို့သော အမူအရာမျိုး ရှိနေခဲ့ရသနည်း။

သူထိုင်ခဲ့သော နေရာက ဘာကြောင့် သစ်ပင်အောက်၌ မိုးရေ လုံးဝလွတ်ကင်းသည့် နေရာနှင့် ကွက်တိ ဖြစ်နေရသနည်း။

အကြောင်းပြချက်မှာ တစ်ခုတည်းသာ ရှိနိုင်ပေသည်။

လုချန်းကျီက ခရမ်းရောင်ဝါးခြံဝင်းထဲတွင် နေဖူးခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်ချေ အလွန်များသည်။

ဒါကြောင့်လည်း သူက ထိုစဉ်က "ဒီခြံဝင်းထဲမှာတော့ လှည့်စားမှုတွေ၊ ကြံစည်မှုတွေအကြောင်း မပြောချင်ဘူး" ဆိုသည့် စကားကို ပြောခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤနေရာက သူ၏ အိမ်ဟောင်း ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

ခရမ်းရောင်ဝါးခြံဝင်းမှာ ပိတ်ပင်ခံထားရသည်မှာ နှစ်ပေါင်း တစ်ရာကျော်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဆိုလိုသည်မှာ လုချန်းကျီက လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း တစ်ရာကျော်ခန့်က ဤနေရာတွင် နေထိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တုန်းက ဤနေရာတွင် မည်သူ ရှိနေခဲ့သနည်း။

ဝါးတောတာအိုဆရာ ပင် ဖြစ်သည်။

လုချန်းကျီနှင့် ဝါးတောတာအိုဆရာ တို့ကြားတွင် မလွဲမသွေ အလွန်ပင် ရင်းနှီးသော ပတ်သက်မှုတစ်ခု ရှိနေပေလိမ့်မည်။ သို့မဟုတ်ပါက ဤနေရာကို သူ၏ အိမ်ကဲ့သို့ သဘောထားမည် မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ ဤသို့သာ ဆိုလျှင် ဝါးတောတာအိုဆရာ သေဆုံးရသည့် အကြောင်းရင်းကို သူ ဧကန်မုချ သိရှိပေလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် ချီယွမ် က ဝါးတော တာအိုဆရာ ၏ ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ အမြဲတမ်း စိတ်စွဲလန်းနေပြီး ကြီးမားသော အတွင်းနတ်ဆိုး များပင် ဖြစ်ပေါ်နေသည်ကိုလည်း သူ သိရှိနေပေလိမ့်မည်။

ဝါးတော တာအိုဆရာက ချီယွမ်ကို တိုက်ခိုက်ရန်အတွက် အစူးရှဆုံး လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် အကယ်၍ လုချန်းကျီသာ ထန်ထျန်းကို ဒုက္ခပေးချင်သည်ဆိုပါက သူ၏ ပစ်မှတ်မှာ ချီယွမ် ပင် ဖြစ်ရမည်။

ထန်ထျန်းက သူ အမြဲတမ်း လျစ်လျူရှုမိခဲ့သော အချက်ကို နောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

သူက လူတိုင်းကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သော်လည်း လူတိုင်းကို စောင့်ကြည့်ပေးရန် တာဝန်ယူထားသည့် ထိုလူကိုမူ သတိမထားမိဘဲ ကျန်ခဲ့သည်။

အကြောင်းမှာ ချီယွမ်က ဆဋ္ဌမ'တောင်ထိပ်၏ တောင်ထိပ်သခင်ဖြစ်ပြီး ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်းကို တည်ထောင်ခဲ့သည့် အကြီးအကဲ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူက ခေါင်းမာ ပြီး အားအင်တောင့်တင်းသူဖြစ်ရာ မည်သည့်အကြောင်းကြောင့်မျှ လုချန်းကျီက သူ့ကို လက်ဖျားနှင့်ပင် ထိရဲမည်မဟုတ်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့မိသည်။

သို့သော် ဝါးတော တာအိုဆရာ ဆိုသည့် ထက်မြက်သော ဓားကို အသုံးချမည်ဆိုလျှင်မူ အခြေအနေက ပြောင်းလဲသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ထန်ထျန်း၏ လက်ရှိ အသာစီးရနေသော အနေအထားကို မလှုပ်ခါနိုင်လျှင်ပင် ထန်ထျန်းအပေါ် ကြီးမားသော သက်ရောက်မှုများ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။

ထိုသို့ သက်ရောက်မှု ဖြစ်လာသည်နှင့် လုချန်းကျီအတွက် ကြိုးကိုင်ခြယ်လှယ်ရန် နေရာလွတ်များစွာ ပေါ်ပေါက်လာပေလိမ့်မည်။

ထန်ထျန်းက လုချန်းကျီ၏ အကြံအစည်ကို ခန့်မှန်းမိသွားသော်လည်း အနည်းငယ် နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ချီယွမ် ရုတ်တရက် ရူးသွပ်သွားပြီး မဟာအကြီးအကဲ လီထျန်းဟွာ နှင့် သေခြင်းရှင်ခြင်း တိုက်ပွဲ ဖြစ်ပွားနေခြင်းက လုချန်းကျီ စတင် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီ ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ထန်ထျန်းက သူ၏ စစ်မှန်သော စွမ်းအားကို ထပ်မံ ဖုံးကွယ်ထားခြင်း မရှိတော့ဘဲ ကောင်းကင်ယံမှ မိုးရေ များကို ခွင်းလျက် ပင်မတောင်ထိပ် ဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

မကြာမီမှာပင် သူက ပင်မတောင်ထိပ်၏ ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

ရူးသွပ်နေသော တိုက်ပွဲတစ်ခုက မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေသည့်ကြားတွင် ပြင်းထန်စွာ ဖြစ်ပွားနေသည်။

ချီယွမ်၏ မျက်လုံးများမှာ နီရဲနေပြီး သူက လုံးဝ ရူး နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူက ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်ကာ လီထျန်းဟွာ အပေါ်သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ခိုက်မှုများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပြုလုပ်နေသည်။

သာမန် တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုပင်လျှင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မိုးရေများအားလုံးကို လွင့်စင်သွားစေပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်ခါစေနိုင်သော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

သူက အင်မော်တယ်တစ်ဝက် အဆင့်သာ ရှိသော်လည်း သာမန် အင်မော်တယ် တစ်ဦးထက်ပင် ပိုမို အားကောင်းသော စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်နေသည်။ ၎င်းမှာ နှစ်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့သော သူ၏ အတွေ့အကြုံနှင့် စွမ်းအားများ စုစည်းမှုပင် ဖြစ်သည်။

လီထျန်းဟွာ မှာလည်း မခေပေ။ သူကလည်း အင်မော်တယ်တစ်ဝက် အဆင့်ဖြစ်ပြီး အလားတူပင် သန်မာလှသည်။

သို့သော် ချီယွမ်၏ အသက်ကို ပဓာနမထားသော တိုက်ခိုက်မှု များအောက်တွင် သူက ခံစစ်ကိုသာ အဓိက ထားနေရပြီး တစ်ကိုယ်လုံးတွင်လည်း သူတို့နှစ်ဦးအနက် မည်သူ့ဆီမှန်း မသိသော သွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေသည်။

ထို့အပြင် ရူးသွပ်နေသော ချီယွမ်ကို ဟန့်တားရန် ကြိုးစားနေသည့် အခြားသော အင်မော်တယ်အဆင့် ပညာရှင် သုံးဦးလည်း အပြင်ဘက်တွင် ရှိနေသည်။

သို့သော် ချီယွမ်က သူ၏ အသက်စွမ်းအား များကိုပင် လောင်မြိုက်စေကာ တိုက်ခိုက်နေသဖြင့် သူတို့က ချီယွမ်ထက် ပိုမို သန်မာကြသော်လည်း အချိန်တိုအတွင်း၌ ဘေးကင်းစွာဖြင့် ဖိနှိပ်ရန် မစွမ်းသာဘဲ ဖြစ်နေသည်။

ဤအတိုင်းသာ ဆက်သွားမည်ဆိုလျှင် ချီယွမ်မှာ ဤနေရာတွင်ပင် သူ၏ အသက်ကို စတေးရပေလိမ့်မည်။

၎င်းကို မြင်သောအခါ ထန်ထျန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် တိုက်ပွဲ၏ အလယ်ဗဟိုသို့ တိုက်ရိုက် တိုးဝင်သွားတော့သည်။

"ထန်ထျန်းလား"

ကျင့်ကြံသူ များအားလုံး သူ့ကို ချက်ချင်း မြင်လိုက်ကြပြီး လီထျန်းဟွာ က ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဒီနေရာကနေ မြန်မြန် ထွက်သွား တောင်ထိပ်သခင် ချီယွမ် က အတွင်းနတ်ဆိုး ရဲ့ လုံးဝ ဝါးမြိုတာကို ခံလိုက်ရပြီ၊ အခု သူက ဘယ်သူ့ကိုမှ မမှတ်မိတော့ဘူး"

"မြန်မြန် သွား မဟုတ်ရင် သူ မင်းကို သတ်လိမ့်မယ်"

လီထျန်းဟွာ က အော်လိုက်သည်။

သို့သော် ထိုသို့ ခဏမျှ အာရုံပျံ့လွင့်သွားခြင်းကြောင့် သူက ချီယွမ်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို အတည်အလင်း ခံလိုက်ရပြီး မီတာ ဒါဇင်အနည်းငယ်ခန့်အထိ လွင့်ထွက်သွားကာ သွေးများ အန်ထုတ်လိုက်ရသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အင်မော်တယ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ အချို့က ချီယွမ်ကို ခဏ ထိန်းချုပ်လိုက်နိုင်သောကြောင့် လီထျန်းဟွာ အပေါ် ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်မှု မခံရခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုသို့ ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်းမှာ ခဏမျှသာ ဖြစ်သည်။ ချီယွမ်က ချက်ချင်းပင် ရုန်းထွက်နိုင်ခဲ့ပြီး အဆုံးမဲ့သော ဒေါသများ၊ ဟိန်းဟောက်နေသော အမျက်ဒေါသများနှင့်အတူ လီထျန်းဟွာ ဆီသို့ တစ်ဖန် ပြန်လည် တိုက်ခိုက် လာပြန်သည်။

လီထျန်းဟွာ က အလျင်အမြန်ပင် ခံစစ်ပြင်လိုက်သည်။ သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် လူရိပ်တစ်ခုက သူ၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

"ထန်ထျန်း၊ မင်း ဘယ်လိုဖြစ်လို့..."

လီထျန်းဟွာ က အံ့အားသင့်တကြား အော်လိုက်သော်လည်း စကားပင် မဆုံးသေးမီ ချီယွမ်၏ တိုက်ခိုက်မှုက ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။

သူက စိုးရိမ်စိတ်နှင့် ဒေါသတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေစဉ်မှာပင် ထန်ထျန်းက ချီယွမ်ကို ရင်ဆိုင်လျက် လက်ညှိုးတစ်ချောင်းကို ထိုးလိုက်သည်။

"ဘုန်း"

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားတစ်ခုက ပတ်ဝန်းကျင် မိုင်အနည်းငယ်အတွင်းရှိ မိုးရေများကို ချက်ချင်းပင် ဖယ်ရှားပစ်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်ယံမှ ထူထပ်လှသော တိမ်တိုက်များပင်လျှင် ကြီးမားသော အပေါက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

တောက်ပသော လပြည့်ဝန်းကြီးတစ်ခုက လူတိုင်း၏ မျက်စိရှေ့မှောက်တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။

လီထျန်းဟွာ ကဲ့သို့ သန်မာသူပင်လျှင် ထိုကြီးမားလှသော စွမ်းအားလှိုင်းကြောင့် နောက်သို့ ခြေလှမ်း ဒါဇင်အနည်းငယ်ခန့်အထိ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ရသည်။

သူက ထန်ထျန်းနှင့် ချီယွမ် ရှိရာဘက်သို့ ထိတ်လန့်တကြား ကြည့်လိုက်မိသော်လည်း မြင်လိုက်ရသော မြင်ကွင်းကြောင့် ဆွံ့အသွားခဲ့သည်။

ထန်ထျန်းက ကောင်းကင်ယံတွင် ဘေးကင်းစွာ ပျံနေပြီး လက်ညှိုးတစ်ချောင်းတည်းနှင့်ပင် ချီယွမ်၏ ရူးသွပ်နေသော တိုက်ခိုက်မှုကို ဟန့်တားထားနိုင်ခဲ့သည်။

ထို့အပြင် ထန်ထျန်း၏ လက်ညှိုးက ချီယွမ်၏ မျက်ခုံးအလယ် ကို ထိထားသည်။ ဤသည်မှာ တိုက်ခိုက်မှုကို ဖြိုခွဲလိုက်ရုံသာမက ရူးသွပ်နေသော ချီယွမ်ကိုပင် တည်ငြိမ်သွားစေခဲ့သည်။

ချီယွမ်၏ မျက်လုံးများမှာ နီရဲနေဆဲဖြစ်ပြီး အတွင်းနတ်ဆိုး မှ လုံးဝ မလွတ်မြောက်သေးသော်လည်း ထန်ထျန်း၏ နည်းစနစ်အောက်တွင် သူက ဆက်လက် တိုက်ခိုက်ခြင်း မရှိတော့ပေ။ လောင်မြိုက်နေသော သူ၏ အသက်စွမ်းအားများပင်လျှင် တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် ငြိမ်းသတ်သွားခဲ့သည်။

"ဒါ... ဒါက..."

လီထျန်းဟွာ က သူ၏ မျက်လုံးများကိုပင် မယုံနိုင်ဘဲ အံ့အားသင့်စွာ ပြူးကြည့်နေမိသည်။

ထန်ထျန်းက သန်မာကြောင်း သူ သိသလို ထန်ထျန်းက သူ၏ စွမ်းအားကို အမြဲ ဖုံးကွယ်ထားကြောင်းလည်း သူ သိထားသည်။

သို့သော် ထန်ထျန်းက ဤမျှအထိ တိုးတက်လာလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

ထိုထွက်ပေါ်နေသော အော်ရာ က အစစ်အမှန် အင်မော်တယ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါပင် ဖြစ်သည်။

ထိုကဲ့သို့သော နည်းစနစ် မျိုးကို ဂိုဏ်းအတွင်းရှိ ဝါရင့် အင်မော်တယ်များပင်လျှင် မလုပ်နိုင်ကြပေ။

လီထျန်းဟွာ မှာ အံ့အားသင့်လွန်းသဖြင့် ဆွံ့အနေခဲ့သည်။ မျက်စိရှေ့မှ မြင်ကွင်းက ပေးစွမ်းလိုက်သော ထိတ်လန့်မှုက ချီယွမ်၏ အသက်စွန့် တိုက်ခိုက်မှုထက်ပင် ပိုမို ကြီးမားနေသည်။

ချီယွမ်၏ လောင်မြိုက်နေသော အသက်စွမ်းအားများ လုံးဝ ငြိမ်းသွားပြီး သတိလစ် မေ့မြောသွားသည့် အချိန်ကျမှသာ သူက သတိ ပြန်ဝင်လာတော့သည်။

"ထန်ထျန်း၊ မင်း..."

လီထျန်းဟွာ က ထန်ထျန်းကို ကြည့်ရင်း ဘာပြောရမှန်း မသိဘဲ ဖြစ်နေသည်။

ထန်ထျန်းက မေ့မြောသွားသော ချီယွမ်ကို မပြီး ပွေ့ပိုက်ထားသည်။ ယခုအချိန်တွင် သူက ဘာကိုမျှ ရှင်းပြနေလိုသော စိတ်မရှိဘဲ တည်ကြည်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်ယ "သူ့ကို အတွင်းနတ်ဆိုး က လုံးဝ ဝါးမြိုသွားပြီ"

"အခု ကျွန်တော်က ခဏ ဖိနှိပ်ပေးထားတာပဲ ရှိသေးတယ်၊ အချိန်မရွေး ပြန်ပြီး ထလာနိုင်တယ်။"

"ကျွန်တော် သူ့ရဲ့ ချိတ်ပိတ်မှု ကို ထပ်ပြီး ခိုင်မာအောင် လုပ်ဖို့ ငြိမ်သက်တဲ့ နေရာတစ်ခု လိုတယ်"

လီထျန်းဟွာ က ချီယွမ်၏ ပုံစံကို ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ပြောသည်။ "ငါ့နေရာ ကိုပဲ သွားကြတာပေါ့"

ထို့နောက် ထန်ထျန်းက ချီယွမ်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ လီထျန်းဟွာ နှင့်အတူ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

လရောင်က ပင်မတောင်ထိပ်ပေါ်သို့ ဖြာကျနေသည်။

သို့သော် အဝေးတစ်နေရာတွင်မူ လျှပ်စီးများ လက်နေဆဲဖြစ်ပြီး မိုးများလည်း သည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ထိုမိုးရေများကြားတွင် လူရိပ်တစ်ခုက ပင်မတောင်ထိပ် ရှိရာဘက်သို့ အမြဲတစေ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ဤနေရာက ပင်မတောင်ထိပ်နှင့် မဝေးလှသော်လည်း မည်သူကမျှ သူ၏ တည်ရှိမှု ကို သတိမပြုမိကြပေ။

ထန်ထျန်း ထွက်သွားပြီးနောက် သူက ခေါက်ယပ်တောင်ကို ဖြန့်လိုက်ကာ သည်းထန်လှသော မိုးရေ များကြားတွင် ပျောက်ကွယ် သွားတော့သည်။