အင်းကွက် အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း၊ မြကမ္ဘာ ဝိညာဉ်မီးတောက် အင်း၊ နေမင်းကြီး ဓားဂိုဏ်း တပည့်များနှင့် တွေ့ဆုံခြင်း - အပိုင်း (၂)
Vol. 13 Ch. 172
"သောက်ကျိုးနည်း စစ်ပွဲ..."
"သာမန် ငြိမ်းချမ်းတဲ့ အချိန်မျိုးသာဆိုရင်၊ ဝိညာဉ်ရည်တွေကို အများကြီး ဝယ်လို့ရနေပြီ..."
"ဝိညာဉ်စွမ်းအား စုစည်းဖို့ အခုလို အချိန်အကြာကြီး ပေးနေစရာ မလိုတော့ဘူး..."
"ချီကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် (၆) ရောက်ဖို့ဆိုတာ ခုလောက် မကြာဘူး..."
ကျန်းဖန် အတော်လေး စိတ်ပျက်အားငယ်နေမိသည်။
စစ်ပွဲ ဖြစ်ပွားလာခြင်းက သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အစီအစဉ်များကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။
သို့သော် လောကကြီးတွင် ကိုယ်ဖြစ်ချင်တိုင်း ဖြစ်ခွင့်ရှိသော အရာဟူ၍ မရှိပေ။
"ယောကျ်ား..."
ထိုအချိန်တွင် စုဝေဝေ ရောက်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒီရက်ပိုင်း တောင်ကြားထဲမှာ သိပ်မငြိမ်သလိုပဲ။ ကြားတာတော့ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ တချို့ အသတ်ခံရပြီး ပစ္စည်းတွေ အလုခံလိုက်ရတယ်တဲ့၊ ဘယ်သူ့လက်ချက်လဲ ဆိုတာလည်း ရှာမတွေ့ဘူး ဆိုပဲ..."
သူမ၏ မျက်နှာထားသည် အလွန် လေးလံနေသည်။
မူလက ဤနေရာတွင် နေထိုင်ခြင်းသည် အတော်လေး ဘေးကင်းလိမ့်မည်ဟု ယူဆထားခဲ့ကြသည်။
မမျှော်လင့်ဘဲ အချိန်ပင် သိပ်မကြာလိုက်၊ လုံခြုံရေး အခြေအနေက ယိုယွင်းလာခဲ့သည်။
လူရှိရင် ပြဿနာရှိတယ် ဆိုသလိုပင်။
အထူးသဖြင့် စွမ်းရည်ရှိသော လေလွင့်ကျင့်ကြံသူများ စုစည်းလာကြသည့်အခါ၊ သူတို့ကို ထိန်းချုပ်နိုင်မည့် အာဏာစက် မရှိပါက လူသတ်မှုများ ဖြစ်ပွားလာတတ်သည်။
လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ အချို့သည် စိတ်ဆတ်ကြ၏။
အခြားသူများနှင့် စကားများ ရန်ဖြစ်သည်နှင့်၊ ချက်ချင်း လက်ပါပြီး တိုက်ခိုက်တတ်ကြသည်။
"တကယ့်ကို ပြောမရဆိုမရ လူတွေပါလား..."
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ကျန်းဖန်လည်း ခေါင်းခါလိုက်မိသည်။
လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ အများအပြား စုဝေးနေသည့်အတွက် လုံခြုံရေး ပြဿနာများ ရှိလာမည်ကို သူ ကြိုသိထားပြီး ဖြစ်သည်။
သို့သော် လုယက်လူသတ်မှုများ ဤမျှ လျင်မြန်စွာ ပေါ်ပေါက်လာလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့မိပါ။
ဒီကောင်တွေက ဘယ်နေရာရောက်ရောက် ပြဿနာရှာတတ်တဲ့ကောင်တွေပဲ။
"ဒီရက်ပိုင်း သတိထားနေပါ..."
"မလိုအပ်ဘဲ အပြင်မထွက်နဲ့..."
ကျန်းဖန် လေးလေးနက်နက် မှာကြားလိုက်သည်။
ယခုအချိန်မှာ ဖရိုဖရဲ ကာလတစ်ခု ဖြစ်လာတော့မည် ဖြစ်ကြောင်း သူ သိထားသည်။
လူများလာသည်နှင့်အမျှ အကျိုးစီးပွား ပဋိပက္ခများ သေချာပေါက် ပေါ်ပေါက်လာမည် ဖြစ်သည်။
ဥပမာ - အချို့က အိမ်နေရာကောင်း ရရှိထားကြပြီး၊ အချို့က ရေအရင်းအမြစ်ကို လက်ဝါးကြီးအုပ်ထားကြသည်။ အချို့က အမှိုက်ပစ်ကြပြီး၊ အချို့က လူများကို နှောင့်ယှက်ကြသည်။ ဤအချက်များက တင်းမာမှုများနှင့် အငြင်းပွားမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။
အချိန်အတိုင်းအတာ တစ်ခု ကြာမြင့်ပြီး၊ အကျိုးစီးပွား ခွဲဝေမှုအပေါ် နားလည်မှု ရရှိကာ အလျှော့အတင်း ပြုလုပ်လာမှသာ ပဋိပက္ခများက ငြိမ်းအေးသွားမည် ဖြစ်သည်။
"အင်း..."
စုဝေဝေ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
သူမသည်လည်း ဤကာလအတွင်း အပြင်မထွက်တာ အကောင်းဆုံးဟု ခံစားမိသည်။
လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ အရေအတွက် များပြားလာသည်နှင့်အမျှ လုံခြုံရေးသည်လည်း စိုးရိမ်စရာ ဖြစ်လာသည်။
ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်။
တောင်ကြားသည် အများကြီး ငြိမ်သက်သွားပြီး၊ ပဋိပက္ခများလည်း နည်းပါးသွားသည်။
လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ အချင်းချင်း နားလည်မှု ရရှိသွားကြပုံ ရသည်။
ယခုအချိန်သည် အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်နေရမည့် အချိန် မဟုတ်ပေ။
အားလုံးသည် သားရဲတစ်သောင်း တောင်တန်းထဲတွင် ရှင်သန်ရပ်တည်နိုင်ရန် ကြိုးစားနေကြသော ကျင့်ကြံသူများသာ ဖြစ်ကြသည်။
တကယ်တမ်း တိုက်ခိုက်ကြလျှင် မည်သူ့အတွက်မှ အကျိုးမရှိပေ။
ကျန်းဖန်၏ နေ့ရက်များသည်လည်း အေးချမ်းစွာ ကုန်ဆုံးနေသည်။
နံနက်ပိုင်းတွင် သူသည် အင်းကွက်များကို သန့်စင်ရေးဆွဲသည်။
နေ့လယ်ပိုင်းတွင် အပြင်ထွက်ပြီး သူ၏ ပင်ကိုအင်းကွက် ကျွမ်းကျင်မှု အဆင့်ကို လေ့ကျင့်သည်။
ညပိုင်းတွင် အိမ်ထဲ၌သာနေပြီး ကျင့်ကြံကာ၊ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းရှိ မူလဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို တိုးပွားအောင် လုပ်ဆောင်သည်။
ဆေးဝါးများနှင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ မရှိသဖြင့်၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအား တိုးပွားမှုနှုန်းသည် နှေးကွေးနေသော်လည်း…
တိုးတက်မှုကတော့ ရှိနေဆဲပင်။
မကြာမီအချိန်အတွင်း ဆဋ္ဌမမြောက် အကြောကို ဖွင့်လှစ်နိုင်ရန်အတွက် လုံလောက်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို စုစည်းနိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။
ထိုသို့ဆိုလျှင် ချီကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် (၆) သို့ တက်လှမ်းနိုင်လေပြီ။
......
နေ့လယ်ခင်း အချိန်။
ကျန်းဖန်သည် အမည်မဲ့ တောင်ကြား အပြင်ဘက် မိုင်အနည်းငယ် အကွာရှိ သစ်တောတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာသည်။
ဤနေရာသည် လူသူကင်းဝေးပြီး ခြောက်သွေ့သော နေရာတစ်ခု ဖြစ်၏။
ပင်ကိုအင်းကွက် စွမ်းအားကို လေ့ကျင့်ရန် အကောင်းဆုံး နေရာတစ်ခုဟု ဆိုနိုင်သည်။
ပုံမှန် နေ့ရက်များတွင် သူသည် ဤနေရာ၌ ပင်ကိုအင်းကွက် (၅) ခုစလုံးကို လေ့ကျင့်လေ့ရှိသည်။
အထူးသဖြင့် မီးလုံးအင်း မှ မြကမ္ဘာ ဝိညာဉ်မီးတောက် အင်း အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက်…
ပင်ကိုအင်းကွက် ကျွမ်းကျင်မှု အဆင့်ကို မြှင့်တင်ရန် သူ အများကြီး အားစိုက်ထုတ်ခဲ့ရသည်။
"နောက်ဆုံးတော့ ဒီ ပင်ကိုအင်းကွက်ကို ကျွမ်းကျင်လာပြီ..."
ကျန်းဖန် အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူလိုက်သည်။
ရက်ပေါင်းများစွာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကျင့်ကြံပြီးနောက်၊ သူသည် ဤပင်ကိုအင်းကွက်၏ စွမ်းရည်များကို အကြမ်းဖျင်း သဘောပေါက်လာခဲ့သည်။
မူလက သူ့မီးလုံးအင်း၏ ကျွမ်းကျင်မှု အဆင့်သည် ပြီးပြည့်စုံခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့သည်။
သို့သော် မြကမ္ဘာ ဝိညာဉ်မီးတောက် အင်း အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက်၊ ဤအင်းကွက်ကို ကျွမ်းကျင်အောင် လုပ်ဆောင်ရာတွင် ပိုမို ခက်ခဲလာခဲ့သည်။
အချိန်အကြာကြီး လေ့ကျင့်ခဲ့သော်လည်း၊ အစပြုသူ အဆင့်မျှသာ ရှိနေသေးသည်။
သို့သော် အစပြုသူ အဆင့် ဆိုလျှင်တောင်၊ ၎င်း၏ စွမ်းအားသည် ပြီးပြည့်စုံခြင်း အဆင့် မီးလုံးအင်းထက် မရေမတွက်နိုင်အောင် ပိုမို အားကောင်းသည်။
ယှဉ်၍ပင် မရနိုင်ပေ။
ရွှစ်…
သူသည် မြကမ္ဘာ ဝိညာဉ်မီးတောက် အင်းကို အသက်သွင်းလိုက်သောအခါ၊ အပြာရောင် မီးတောက်အစုအဝေး တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာ၏။
ယင်းမှာ ကြာပန်းပုံသဏ္ဌာန် ရှိသည်။
ဤအပြာရောင် မီးတောက်၏ စွမ်းအား တစ်ခုတည်းဖြင့်ပင်၊ ယခင် မီးလုံးအင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်ပေ။
ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်နှင့် ပင်လယ်ကိုပင် ဆူပွက်သွားစေနိုင်သော စွမ်းအားမျိုး ရှိသည်။
ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းသည်မှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းရှိ မူလဝိညာဉ်စွမ်းအား ပမာဏသည် ဤမီးတောက်ကို အကြိမ်များစွာ ထုတ်လွှတ်နိုင်ရန် မလုံလောက်သေးခြင်းပင်။
ခန့်မှန်းရသလောက် သုံးကြိမ်ခန့် ထုတ်လွှတ်ပြီးပါက၊ သူ၏ မူလဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ကုန်ခမ်းသွားနိုင်သည်။
သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် မြင့်တက်လာပြီး၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ပမာဏ များပြားလာမှသာ…
မြကမ္ဘာ ဝိညာဉ်မီးတောက် အင်းကို ပိုမို အသုံးပြုနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
မည်သို့ဆိုစေ ယင်းသည် ပထမအဆင့် အင်းကွက် မဟုတ်တော့ဘဲ၊ ဒုတိယအဆင့် အင်းကွက် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။
ရွှစ်…
ထိုအချိန်တွင် အဝေးတစ်နေရာမှ ဓားအလင်းတန်း တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ ကောင်းကင်မှ အရှိန်ဖြင့် ထိုးဆင်းလာသည်။ ပြီးနောက် မြေကြီးပေါ်သို့ ဘုန်းခနဲ ကျရောက်သွား၏။ ထိုအခါ ဖုန်မှုန့်များ နေရာအနှံ့ လွင့်ပျံတက်လာသည်။
ဖုန်မှုန့်များ ကင်းစင်သွားသောအခါ လူရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူသည် ကျောတွင် ဓားတစ်လက် လွယ်ထားသော ဓားကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ဖြစ်၏။
သို့သော် ထိုသူ၏ အခြေအနေမှာ ကောင်းမွန်ပုံ မရပေ။
သွေးထွက်သံယို တိုက်ပွဲတစ်ခုကို ဆင်နွှဲခဲ့ရပုံပေါ်၏၊ သူ့ခန္ဓာကိုယ် အနှံ့တွင် ဒဏ်ရာများ ဗရပွဖြစ်နေပြီး သွေးများလည်း စီးကျနေသည်။
အမြန်ဆုံး ကုသမှု မခံယူပါက သေဆုံးသွားနိုင်သည်။
"နေပါဦး... ဒီကောင်လေးက နေမင်းကြီး ဓားဂိုဏ်းက တပည့် 'ဟန်တွမ်'မဟုတ်လား... ချီကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် (၇) ရှိတဲ့ ဓားကျင့်ကြံသူလေ..."
ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ကျန်းဖန်၏ မျက်လုံးအိမ် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။
အပြာရောင် ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော ဤလူ၏ သရုပ်မှန်ကို သူ ချက်ချင်း မှတ်မိလိုက်သည်။
မြစိမ်းတော ဈေးတန်းတွင် တစ်ကြိမ် တွေ့ဆုံဖူးသည်။
သူ၏ နာမည်ဆိုးသည် မြစိမ်းတော ဈေးတန်းတွင် ကျော်ကြားသည်။
စိတ်ကြီးသည်၊ စွမ်းအားကြီးသည်၊ ကျောထောက်နောက်ခံ ကောင်းသည်။ ထို့ကြောင့် မြစိမ်းတော ဈေးတန်းတွင် သူ့ကို မည်သူမျှ မထိပါးရဲကြပေ။
တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူသည် လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးဦးကို ကြည့်မရပါက၊ အကြောင်းမဲ့ သတ်ဖြတ်ပစ်လေ့ရှိသည်။
သို့သော် ဟန်တွမ်ကဲ့သို့သော လူမျိုးကို ဤနေရာတွင် တွေ့ရလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။
ကြည့်ရတာ သူ နောက်ကအလိုက်ခံရ၍ ဒုက္ခရောက်နေသည့်ပုံ ပေါ်သည်။
"ဟေ့ကောင်... မင်းဆီမှာ ကုသဆေးတွေ ပါလား..."
"အခုချက်ချင်း ထုတ်ပေးစမ်း၊ မင်းကို ငါ ကောင်းကောင်း ဆုချမယ်..."
ထိုအချိန်တွင် အပြာရောင်ဝတ် လူငယ် ဟန်တွမ်သည် ကျန်းဖန်ကို မြင်လိုက်ရပြီး၊ ချီကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် (၅) သာ ရှိကြောင်း အာရုံခံမိလိုက်သဖြင့် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။ အနည်းဆုံးတော့ ဒီကောင်က သူ့ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ပေ။
သူသည် အကြီးအကျယ် ဒဏ်ရာရထားသည် မှန်သော်လည်း၊ ချီကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် (၅) လေလွင့်ကျင့်ကြံသူလောက်ကတော့ စာဖွဲ့နေစရာပင် မလိုပေ။
သူသည် ကျန်းဖန်ကို ချက်ချင်း အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
မည်သို့ဆိုစေ မြစိမ်းတော ဈေးတန်းတွင် သူသည် ဗိုလ်ကျစိုးမိုးနေကျ မဟုတ်ပါလော။
ထို့ပြင် သူ့တွင် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ဂိုဏ်းအကြီးအကဲ တစ်ဦး၏ အကာအကွယ် ရှိသဖြင့် မည်သူမျှ သူ့ကို မထိရဲကြပေ။
"ကျင့်ကြံသူမိတ်ဆွေ... ကျွန်တော့်ဆီမှာ ကုသဆေးတွေ မပါပါဘူး..."
"တခြားကိစ္စ မရှိရင် ကျွန်တော် သွားလိုက်ပါဦးမယ်..."
ကျန်းဖန်သည် တစ်ဖက်လူနှင့် ပတ်သက်လိုစိတ် မရှိပါ။ သူ အလိုက်ခံနေရကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ မြင်နေရသည်။
ထို့ပြင် ယခုအချိန်သည် နေမင်းကြီး ဓားဂိုဏ်းနှင့် ဓာတ်ကြီးငါးပါး ဆေးဂိုဏ်းတို့ ပြင်းထန်စွာ စစ်ဖြစ်နေကြသည့် အချိန်ဖြစ်၏။
သူက သာမန် လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးသာ။
ဤကဲ့သို့သော ပြဿနာမျိုးတွင် ဝင်ပါစရာ အကြောင်းမရှိပေ။
ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် သူသည် ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်သည်။
"ဟေ့ကောင်... မင်း သေချင်နေတာလား..."
"ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းရဲရင် လှမ်းကြည့်လိုက်၊ မင်းကို ငါ ဓားနဲ့ ထိုးသတ်ပစ်မယ်..."
"ကျေးဇူးကန်းတဲ့ကောင်..."
"မင်းဆီမှာ ပါသမျှ ဆေးဝါးတွေ အကုန် ထုတ်ပေးစမ်း..."
"ငါ ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေး ပြောနေတာနော်၊ မင်းက မင်းကိုယ်မင်း အရေးပါလှပြီ အောက်မေ့နေတာလား..."
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ အပြာရောင်ဝတ် လူငယ် ဟန်တွမ်သည် အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။
သူသည် ဓားရှည်ကို ကိုင်စွဲထား၏။ သူ့ထံမှ ပြင်းထန်သော လူသတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်များနှင့် ဓားချီစွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်နေသည်။
အကြီးအကျယ် ဒဏ်ရာရထားသည် ဆိုသော်လည်း၊ ဤမိုက်မဲသော လေလွင့်ကျင့်ကြံသူကို သတ်ဖြတ်ရန် သူ ဝန်လေးနေမည် မဟုတ်ပေ။
နေမင်းကြီး ဓားဂိုဏ်း၏ တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်သော သူ့ကို ကူညီခွင့် ရခြင်းသည်ပင် တစ်ဖက်လူအတွက် ကံကောင်းခြင်း ဖြစ်သည်။
ဒါကိုတောင် သူ့ကို တားဆီးရဲသေးတယ်၊ သူ စိတ်မဆတ်တတ်ဘူးများ ထင်နေသလား။
"ဟူး... ဘာအဓိပ္ပာယ် ရှိလို့လဲကွာ..."
"မင်းက သေချင်မှတော့လည်း၊ ငါ ဖြည့်ဆည်းပေးရတာပေါ့..."
ကျန်းဖန်က ခြေလှမ်းကို တန့်လိုက်ပြီး ရယ်မောလိုက်သည်။ သူသည် အပြာရောင်ဝတ် လူငယ် ဟန်တွမ်ကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်လိုက်၏။
"မင်း ဘာစကား ပြောတာလဲ..."
အပြာရောင်ဝတ် လူငယ် ဟန်တွမ်၏ ရင်ထဲတွင် ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်သွား၏။ ဤလူငယ်ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော ကြောက်မက်ဖွယ် လူသတ်အငွေ့အသက်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။
ဒီကောင်က သူ့ကို ဒုက္ခပေးချင်နေပုံ ရသည်။
ဒီလောက်နဲ့ဆိုရင် ကိစ္စမရှိသေး။ သို့သော် ဤလူငယ်သည် သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်း ရှိနေသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။
ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။
ချီကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် (၅) လေလွင့်ကျင့်ကြံသူလေး တစ်ယောက်က…
ချီကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် (၇) ရှိသော သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်တယ် ဆိုတာ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။
သို့သော် သူသည် ချက်ချင်း သတိဝင်လာသည်။
ဒီ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူက ကျေးဇူးကန်းတဲ့ကောင်ပဲ၊ ဒါကြောင့် သူ့ကို အရင် လက်ဦးမှုယူပြီး သတ်ပစ်မှ ရမယ်။
သို့သော် သူ မလှုပ်ရှားရသေးခင်မှာပင်၊ ကျန်းဖန် စတင် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။