ဂိုဏ်းသားတွေဆိုတော့ရော ဘာဖြစ်လဲ၊ အကုန်သတ်ပစ်မယ် (အပိုင်း - ၂)

"ကြည့်ရတာ... ဒီကောင်လေးက တခြား နေမင်းကြီး ဓားဂိုဏ်းသားတွေနဲ့ သွားပေါင်းလိုက်ပြီ ထင်ပါရဲ့..."

"ဆက်လိုက်နေလို့လည်း အပိုပဲ... လက်လျှော့လိုက်တာ ပိုကောင်းမယ်..."

ဓာတ်ကြီးငါးပါး ဆေးဂိုဏ်းမှ နောက်ထပ် တပည့်တစ်ဦးကလည်း ခေါင်းညိတ် ထောက်ခံလိုက်လေသည်။

ဟန်တွမ်ကို ဆက်လက် လိုက်လံ ဖမ်းဆီးခြင်း မပြုတော့ရန် သူတို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြ၏။

အကြောင်းရင်းမှာ သားရဲတစ်သောင်း တောင်တန်း၏ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်မှာ ရှုပ်ထွေးနက်နဲလွန်းလှသည်။

ထို့ပြင် ယခုအချိန်သည် ရွှေအမြုတေဂိုဏ်းကြီး နှစ်ခုကြား စစ်ပွဲကာလ ဖြစ်နေသဖြင့်၊ ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ တပည့်များသည် ရန်သူကို အနိုင်ယူရန် နည်းလမ်းပေါင်းစုံကို အသုံးပြုနေကြချိန်လည်း ဖြစ်၏။

ဟန်တွမ် ထွက်ပြေးနေခြင်းသည် သူတို့ကို ထောင်ချောက်ထဲသို့ မျှားခေါ်နေခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်ပေရာ သတိထားရပေမည်။

ယခင်က ဂိုဏ်းတူညီအစ်ကို အချို့သည် သတိမထားမိဘဲ ရန်သူ၏ ထောင်ချောက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားကာ အသေဆိုးနှင့် သေဆုံးခဲ့ကြရသည် မဟုတ်ပါလော။

ရွှစ်... ရွှစ်... ရွှစ်…

ဓာတ်ကြီးငါးပါး ဆေးဂိုဏ်းမှ တပည့်အချို့သည် ကူရာမဲ့စွာဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အငွေ့အသက်များကို သေချာစွာ ထပ်မံ စစ်ဆေးကြည့်ရှာ၏။ သို့သော်လည်း မည်သည့်အရာမျှ မတွေ့ရတော့ပေ။

နောက်ဆုံးတွင်တော့ သူတို့လည်း ခြေရာခံခြင်းကို စွန့်လွှတ်ကာ ပြန်လှည့်သွားကြရရှာသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင်... နေမင်းကြီး ဓားဂိုဏ်းအတွင်း၌ ဟန်တွမ်၏ 'အသက်မီးအိမ်'သည် ရုတ်တရက် ငြိမ်းသက်သွားခဲ့လေပြီ။

ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် ဂိုဏ်းသားများမှာ ဟန်တွမ် သေဆုံးသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း အတည်ပြုလိုက်ကြသည်။

ဤသတင်းသည် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ဂိုဏ်းအကြီးအကဲ ဟန်ကျစ်ကွမ်းကို အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားစေ၏။ ဟန်တွမ်ကို ဓာတ်ကြီးငါးပါး ဆေးဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူများက သတ်ဖြတ်လိုက်သည်ဟု သူ တထစ်ချ ယုံကြည်လိုက်သည်။

သို့သော် ရွှေအမြုတေဂိုဏ်းကြီး နှစ်ခု၏ စစ်ပွဲတွင်၊ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ဂိုဏ်းအကြီးအကဲ တစ်ဦးတည်းဖြင့် အနိုင်အရှုံးကို ဆုံးဖြတ်၍ မရနိုင်ပေ။

သူလည်း ဘာမှ မတတ်နိုင်ရှာပါ။ သူ၏ တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်စရာမှာ စစ်မြေပြင်သို့ သွားရောက်ပြီး ဓာတ်ကြီးငါးပါး ဆေးဂိုဏ်းမှ တပည့်များကို သတ်ဖြတ်ကာ ဒေါသဖြေရုံသာ ရှိတော့သည်။

ထင်ရှားသည်မှာ ကျန်းဖန်၏ မရည်ရွယ်သော လုပ်ရပ်သည် ဓာတ်ကြီးငါးပါး ဆေးဂိုဏ်းနှင့် နေမင်းကြီး ဓားဂိုဏ်းကြား စစ်ပွဲကို မီးလောင်ရာ လေပင့်သလို ပိုမို ပြင်းထန်လာစေခဲ့တော့၏။

နှစ်ဖက်စလုံးသည် စိတ်အားထက်သန်စွာ တိုက်ခိုက်ကြပြီး၊ သေဆုံးမှုနှုန်းသည်လည်း မိုးထိအောင် မြင့်တက်လာခဲ့ရသည်။

သို့သော် ဤကိစ္စများကား ကျန်းဖန်နှင့် သက်ဆိုင်မှု မရှိလှပေ။ မကြာမီ အချိန်အတွင်းမှာပင် ကျန်းဖန်သည် အိမ်သို့ တိတ်တဆိတ် ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။ စောစောက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို မည်သူမျှ မသိလိုက်ကြချေ။

"ယောကျ်ား... ပြန်ရောက်လာပြီလား..."

ကျန်းဖန် ပြန်ရောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ စုဝေဝေသည် ဝမ်းပန်းတသာ ဆီးကြိုလိုက်သည်။

သူမ၏ ဖွံ့ထွားစိုပြေသော ခန္ဓာကိုယ်လေးသည် ကျန်းဖန်၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ တိုးဝင်လာရာ၊ မွှေးပျံ့သော ရနံ့သင်းသင်းလေးက ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပျံ့လွင့်သွား၏။

သံသယဖြစ်စရာ မလိုပါ၊ သူမ၏ 'ထိုက်ယင် အပျိုစင်ခန္ဓာ' သည် ဤရက်ပိုင်းအတွင်း ပိုမို အားကောင်းလာခဲ့သည်။

သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်း၊ အပြုံးတိုင်းတွင် အဆုံးမရှိသော ဆွဲဆောင်မှုများ ပါဝင်နေ၏။ တကယ့်ကို ငြင်းဆန်နိုင်စွမ်း မရှိအောင်ပင်။

"အင်း... အိမ်မှာ ဘာပြဿနာမှ မရှိဘူးမလား..."

ကျန်းဖန်သည် အလှပဂေးလေးကို ရင်ခွင်ထဲ ပွေ့ဖက်ထားရင်း စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

စုဝေဝေ တစ်ယောက်တည်း အိမ်မှာ ကျန်ခဲ့ရသဖြင့် အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ရမည်ကို သူ တကယ် စိုးရိမ်ခဲ့မိသည်။

မထွက်ခွာမီ သူသည် အင်းကွက် အများအပြားကို ချန်ထားခဲ့သော်လည်း စိတ်မအေးနိုင်ခဲ့။

ဒုစရိုက်သမားများ လာရောက်တိုက်ခိုက်လျှင်တောင်၊ ဤအင်းကွက်များ၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုပြီး ရန်သူကို မောင်းထုတ်နိုင်မည် မှန်သော်လည်း စိတ်ပူမိသည်က အမှန်ပင်။

"ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး... နေ့ခင်းဘက်ဆိုရင် ဒီနေရာက လုံခြုံပါတယ်... ဘယ် လေလွင့်ကျင့်ကြံသူမှ မလှုပ်ရှားရဲကြပါဘူး..."

စုဝေဝေက ချိုသာစွာ ပြောလိုက်သည်။

ထင်ရှားသည်မှာ ထိုလေလွင့်ကျင့်ကြံသူများသည် တွေ့ကရာလူကို သတ်ဖြတ်တတ်သော မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများ မဟုတ်ကြပေ။ အကျိုးအမြတ် မရှိဘဲ မည်သူကမှ လုပ်ချင်ကြမည် မဟုတ်ပါ။

ထို့ပြင် သူတို့သည် ပစ်မှတ်ကို သေချာ ရွေးချယ်တတ်ကြသည်။

ပျော့ကွက်ကို ရှာပြီး၊ အားနည်းသူကိုသာ ရွေးချယ် အနိုင်ကျင့်တတ်ကြသည်။

ကျန်းဖန်၏ နာမည်ဂုဏ်သတင်းသည်လည်း အတော်လေး ကောင်းမွန်နေပြီ ဖြစ်၏။ သူသည် ဒုစရိုက်သမား အချို့ကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် သူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကို ပြသခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ယေဘုယျအားဖြင့် ပြောရလျှင် သေချင်နေခြင်း မဟုတ်ပါက မည်သူကမျှ ကျန်းဖန်ကို လာပြီး ပြဿနာရှာရဲမည် မဟုတ်ပေ။

"နှမြောစရာပဲ... တောင်ပံခြောက်စုံ အဆိပ်ပျားသာ အကောင်ပေါက်လာရင်၊ မင်းရဲ့ လုံခြုံရေးအတွက် စိတ်ပူစရာ လိုတော့မှာ မဟုတ်ဘူး..."

ကျန်းဖန် နောင်တရသလို ရေရွတ်လိုက်သည်။

မူလက တောင်ပံခြောက်စုံ အဆိပ်ပျား အကောင်ပေါက်တော့မည်ဟု သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း၊ ဤမျှ ကြာမြင့်လိမ့်မည်ဟုတော့ မထင်ထားခဲ့မိပါ။

"ရပါတယ်... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက အကြာကြီး အိပ်စက်နေခဲ့ရတာလေ၊ ပြန်နိုးထလာဖို့ ဆိုရင်တောင် အချိန်အတိုင်းအတာ တစ်ခုတော့ ပေးရမှာပေါ့... ပြီးတော့ ကျွန်မ ခန့်မှန်းရသလောက်ဆို သူ နိုးလာဖို့ သိပ်မလိုတော့ပါဘူး..."

စုဝေဝေက ယုံကြည်မှုရှိစွာ ပြောလိုက်သည်။

မည်သို့ဆိုစေ သူမသည် ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း တောင်ပံခြောက်စုံ အဆိပ်ပျားနှင့် အဆက်မပြတ် ဆက်သွယ်နေခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။

သူမတို့၏ စိတ်အာရုံများသည် တစ်သားတည်း ဖြစ်နေကြပြီ ဖြစ်ရာ၊ တောင်ပံခြောက်စုံ အဆိပ်ပျား၏ လက်ရှိ အခြေအနေကို သူမ ကောင်းစွာ အာရုံခံနိုင်လေသည်။

"ဒါဆိုရင် ကောင်းတာပေါ့..."

ကျန်းဖန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး၊ စုဝေဝေကို ပွေ့ချီကာ အိပ်ခန်းထဲသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ဝင်သွားတော့သည်။

သူသည် စုဝေဝေနှင့်အတူ (၅) ကြိမ်၊ (၆) ကြိမ်ခန့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပျော်ပါးပြီးမှ အဆုံးသတ်လိုက်သည်။

......

ညဉ့်နက်သန်းခေါင် အချိန်သို့ ရောက်လေပြီ။

ရှားရှားပါးပါး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော စုဝေဝေသည် နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်နေပြီ ဖြစ်၏။ ထိုအခါ ကျန်းဖန်သည် အနီးရှိ ကျင့်ကြံရေး အခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားလိုက်သည်။

ဝုန်း…

ထိုအချိန်၌ သူ၏ အသိစိတ်အာရုံ နက်ရှိုင်းရာမှ သတင်းစကား တစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

"သင်သည် နေမင်းကြီး ဓားဂိုဏ်းမှ ဟန်တွမ်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး၊ အားနည်းသူက အားကြီးသူကို အနိုင်ယူကာ သေကွင်းသေကွက် ကပ်ဘေးတစ်ခုကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သဖြင့် ကံကောင်းခြင်းအမှတ် (၃၀၀၀) ရရှိပါသည်။"

ထိုသတင်းစကားကို သိရှိလိုက်ရသည့်အခါ ကျန်းဖန်၏ မျက်လုံးများတွင် စိတ်လှုပ်ရှားသော အရိပ်အယောင်များ လက်သွားသည်။

ဟန်တွမ်ကို အနိုင်ယူလိုက်လျှင် ကံကောင်းခြင်းအမှတ် အများအပြား ရရှိမည်ဟု သူ မျှော်လင့်ထားပြီးသား ဖြစ်၏။ သို့သော်လည်း၊ တစ်ကြိမ်တည်းနှင့် (၃၀၀၀) အထိ ရရှိလိမ့်မည်ဟုကား မထင်မှတ်ထားခဲ့မိပါ။

ယင်းသည် အမှန်တကယ်ပင် ရွှေမိုး ရွာချလာခြင်းပင်။

ယခင်က ရရှိထားသော အမှတ်များနှင့် ပေါင်းလိုက်ပါက၊ ယခုအခါ သူ ပိုင်ဆိုင်သော ကံကောင်းခြင်းအမှတ် စုစုပေါင်းသည် (၇၅၆၀) အထိ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။ တကယ့်ကို အံ့သြစရာကောင်းသော ကိန်းဂဏန်းပေတည်း။

ဤအချက်က ဟန်တွမ်သည် ကံကောင်းခြင်းများကို အမှန်တကယ် ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေ၏။

ပြိုင်ဘက်ကို ရှင်းလင်းလိုက်ခြင်းဖြင့် ထိုသူထံမှ ကံကောင်းခြင်း အများအပြားကို ရယူနိုင်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏ ကံဇာတာသည် ပိုမို ကြွယ်ဝလာခဲ့ပြီဖြစ်၏။

"ဒါနဲ့... ဒီကောင့်ရဲ့ သိုလှောင်အိတ် ရှိသေးတာပဲ..."

ကျန်းဖန် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဟန်တွမ်၏ သိုလှောင်အိတ်ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။

မည်သို့ဆိုစေ ဟန်တွမ်သည် သာမန် ချီကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် (၇) ကျင့်ကြံသူ မဟုတ်ဘဲ၊ နေမင်းကြီး ဓားဂိုဏ်း၏ အတွင်းစည်း တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလော။

ကြားသိရသလောက် သူ၏ နောက်ခံသည် အတော်လေး တောင့်တင်းသည် ဆို၏။ ကျင့်ကြံခြင်း မိသားစုမှ ဆင်းသက်လာပြီး၊ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် မျိုးစေ့အဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရကာ မိသားစု၏ ပံ့ပိုးမှုကို ရရှိထားသူ ဖြစ်သည်။

ထိုကဲ့သို့သော လူတစ်ယောက်၏ ကြွယ်ဝမှုက မည်မျှအထိ အထင်ကြီးစရာ ကောင်းမည်ကို ခန့်မှန်းကြည့်၍ပင် ရနိုင်သည်။

ဒီတစ်ခေါက် ရရှိမည့် အသီးအပွင့်သည် သေချာပေါက် သေးငယ်မည် မဟုတ်ပေ။

"မိုက်တယ်ဟေ့... တကယ့်ကို နေမင်းကြီး ဓားဂိုဏ်းရဲ့ အတွင်းစည်း တပည့် ပီသပါပေတယ်... တကယ် ချမ်းသာတာပဲဟ... သူ့မှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၂၀၀၀ တောင် ပါတာလား..."

သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ ရတနာများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ ကျန်းဖန်၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်လာပြီး အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

သာမန် လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးတွင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး (၁၀) ဂဏန်း၊ သို့မဟုတ် (၁၀၀) ခန့် ရှိလျှင်ပင် အတော်လေး ကောင်းမွန်နေပြီဟု ပြောနိုင်သည်။

သို့သော် ဟန်တွမ်သည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး (၂၀၀၀) အထိ သိမ်းဆည်းထားသည်။

သူ၏ ကြွယ်ဝမှု အဆင့်အတန်းသည် သာမန် ချီကျင့်ကြံခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့် ကျင့်ကြံသူများနှင့် လုံးဝ နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်ကြောင်း ခန့်မှန်းနိုင်သည်။

ဒါတောင်မှ သူသည် မှော်လက်နက်များ၊ ဆေးဝါးများ၊ အင်းကွက်များနှင့် အခြား ရတနာများကို ဝယ်ယူထားပြီး ဖြစ်သည်။

ဤအချက်က ဂိုဏ်းသား တပည့်များ၏ ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုကို လုံလောက်စွာ သက်သေပြနေ၏။

သံသယဖြစ်စရာ မလိုပါ၊ ကျင့်ကြံခြင်းလောကရှိ ကြွယ်ဝမှု ကွာဟချက်သည် အလွန် ကြီးမားလှသည်။ သူ့ယခင်ဘဝကထက်ပင် ပိုမို ကြီးမားနေသေးသည်။

စစ်မှန်သော ထိပ်တန်း ကျင့်ကြံသူများသည် ကျင့်ကြံခြင်းလောက၏ ကြွယ်ဝမှု (၇၀)၊ (၈၀) ရာခိုင်နှုန်းခန့်ကို လက်ဝါးကြီးအုပ်ထားကြသည်။

"လောလောဆယ် ငါ့ရဲ့ ကြွယ်ဝမှုက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး (၈၀၀၀) အထိ ရောက်သွားပြီ... ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ ဒီလောက်များမှတော့၊ ဆေးဝါးတွေ ဘယ်လောက်တောင် ဝယ်လို့ရနိုင်မလဲ..."

"နှမြောစရာက... ပိုက်ဆံရှိပေမဲ့ သုံးမရ ဖြစ်နေတာပဲ..."

ကျန်းဖန် အလွန် ကူရာမဲ့ ဖြစ်သွားသည်။

ထင်ရှားသည်မှာ သာမန် ဂိုဏ်းသား တပည့်များ၏ ကြွယ်ဝမှုသည် သူ့ကို ယှဉ်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။

ကံဆိုးစွာဖြင့် ယခုအခါ သူ့တွင် ငွေရှိသော်လည်း သုံးစရာ နေရာမရှိ ဖြစ်နေသည်။

အကြောင်းမှာ ရွှေအမြုတေဂိုဏ်းကြီး နှစ်ခု စစ်ဖြစ်နေကြသောကြောင့် ဈေးကွက် ပျက်စီးသွားပြီး ဆေးဝါး ဝယ်ယူနိုင်မည့် လမ်းကြောင်းများ ပြတ်တောက်သွားသောကြောင့်ပင်။ သို့သော် သူ သိပ်ပြီး စိုးရိမ်ပူပန်မနေပါ။

စစ်ပွဲပြီးဆုံးသွားသည်နှင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများသည် သဘာဝကျကျပင် အသုံးဝင်လာမည် ဖြစ်သည်။ ယင်းသည် အချိန်ကာလ တစ်ခုသာ လိုအပ်သည်။

ကျင့်ကြံခြင်းလောက၏ မည်သည့်နေရာသို့ သွားသည်ဖြစ်စေ၊ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးသည်သာ စစ်မှန်သော ငွေကြေးဖြစ်သည်။

"အို... ဆေးဝါးတွေ အများကြီး ပါပါလား... အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်စုစည်း ဆေးလုံး ၅ လုံး၊ ဂျင်ဆင်းဖြူ ဆေးလုံး ၃ ပုလင်း၊ ချီပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးဆေး ၃ ပုလင်း နဲ့ အဆိပ်ဖြေဆေး ၃ ပုလင်း... ဒါ့အပြင် အဆင့်နိမ့် အင်းကွက် ၃၀ နဲ့ အလယ်အလတ်အဆင့် အင်းကွက် ၁၃ ချပ်..."

ကျန်းဖန်သည် သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ ရတနာများကို ရေတွက်ကြည့်လိုက်ရာ၊ တကယ့်ကို အံ့သြဖွယ်ရာများဖြင့် စုံလင်လှသည်။

မည်သည့် လေလွင့်ကျင့်ကြံသူမဆို ဤအရာများကို မြင်တွေ့လိုက်ပါက ရင်မခုန်ဘဲ နေမည် မဟုတ်ပေ။

ယင်းသည် အမှန်တကယ် ကြီးမားသော အသီးအပွင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် လက်ရှိ ကျန်းဖန်အတွက်မူ ဤရတနာများသည် မြင်တွေ့ရသလောက်သာ တန်ဖိုးရှိသည်။ သူ့ကို ကြီးမားစွာ အထောက်အကူပြုမည့် အရာဟူ၍ သိပ်မပါဝင်ပေ။

"နေပါဦး... ဒါက ဝိညာဉ်ရည် မဟုတ်လား... ဝိညာဉ်ရည် ၁၅ စက်တောင် ပါတာလား..."

"ဒီကောင်လေးက မြစိမ်းတော ဈေးတန်းထဲက ဝိညာဉ်ရည်တွေကို အကုန်သိမ်းကျုံး ဝယ်လိုက်တာလား..."

ရုတ်တရက် ကျန်းဖန်သည် အထူးပြုလုပ်ထားသော ကျောက်စိမ်းပုလင်း အချို့ကို သတိထားမိလိုက်သည်။ အတွင်း၌ ဝိညာဉ်ရည်များ တစ်စက်ပြီးတစ်စက် ပါရှိနေသည်။

ယင်းသည် သေချာပေါက် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများ ဖြစ်သည်။ ဒီတစ်ခေါက် ဤမျှကြီးမားသော အမြတ်အစွန်း ရရှိလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့မိပါ။

ဝိညာဉ်ရည် ၁၅ စက် ဆိုသည်မှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၄၅၀၀ တန်ဖိုးရှိသည်။

သေချာသည်မှာ လက်ရှိ အခြေအနေတွင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ရှိလျှင်တောင် ဝိညာဉ်ရည် ဝယ်ယူရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့် ဤဝိညာဉ်ရည်များသည် မည်မျှ တန်ဖိုးရှိကြောင်း ပေါ်လွင်နေသည်။

ဤဝိညာဉ်ရည်များနှင့် ဆိုလျှင်၊ ချီကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် (၆) သို့ တက်လှမ်းရန်မှာ ရက်ပိုင်းမျှသာ လိုတော့သည်။

"ဟန်တွမ်က '‌ကောင်းချီယူလာပေးတဲ့ ကလေးလေး' ပဲ... ဒီဝိညာဉ်ရည်တွေ ရှိမှတော့၊ ကျင့်ကြံဖို့ အချိန်ဘယ်လောက်တောင် သက်သာသွားမလဲ..."

ကျန်းဖန် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်မိသည်။ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ အများအပြားက အဘယ့်ကြောင့် ဒုစရိုက်သမား လုပ်ချင်ကြသလဲ ဆိုသည်မှာ အံ့သြစရာ မရှိတော့ပေ။

တစ်ခါ အောင်မြင်လိုက်သည်နှင့် ညတွင်းချင်း သူဌေးဖြစ်သွားနိုင်သည်။ သို့သော် ဤလမ်းကြောင်းသည် ကြီးမားသော အန္တရာယ်များနှင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

မယှဉ်နိုင်သော လူများနှင့် တွေ့ဆုံမိပါက သေလမ်းသာ ရှိတော့သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ နောက်ဆုံးတွင်တော့ ကိုယ်ပြုသောကံ ပဲ့တင်သံ ဆိုသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။