တောင်ပံခြောက်စုံ အဆိပ်ပျား အကောင်ပေါက်ခြင်း၊ ဆောင်းရာသီ ရောက်ရှိခြင်း

"ဈေးတန်းထဲမှာ နေဖို့ဆိုတာ လွယ်တဲ့ကိစ္စ မဟုတ်ဘူးဗျ..."

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဈေးတန်းဆောက်တယ် ဆိုတာ ကျွန်တော်တို့ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတွေကို အလကား ပေးနေ၊ ပေးစားဖို့မှ မဟုတ်တာ..."

"တကယ်လို့ နေခွင့်ရရင်တောင်မှ၊ ဈေးနှုန်းက သာမန် လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတွေ တတ်နိုင်တဲ့ ပမာဏမျိုး ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးက မထီမဲ့မြင် ပြုသလို ပြောလိုက်သည်။ လောကကြီးတွင် အလကား ရသော နေ့လယ်စာဟူ၍ မရှိပေ။

မြစိမ်းတော ဈေးတန်း အောင်မြင်စွာ တိုးချဲ့နိုင်လျှင်တောင်၊ ထိုနေရာတွင် တကယ်တမ်း နေထိုင်နိုင်သူက အနည်းငယ်သာ ရှိပေလိမ့်မည်။

ကျင့်ကြံသူ အများစုသည် ဆင်းရဲသား ရပ်ကွက်တွင်သာ ဆက်လက် နေထိုင်ရဦးမည် ဖြစ်သည်။

"ကိစ္စမရှိပါဘူးဗျာ... ဆင်းရဲသား ရပ်ကွက်မှာ နေရတာက တောထဲမှာ နေရတာထက်တော့ သာပါသေးတယ်..."

"အခုလို အဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်တွေ ဝယ်မရဘဲ ဖြစ်နေတာထက်တော့ ကောင်းသေးတာပေါ့..."

"မေးချင်တာက... မြစိမ်းတော ဈေးတန်းက ဘယ်တော့လောက်မှ အပြီးသတ် ပြင်ဆင်ပြီးမှာလဲ..."

ကျင့်ကြံသူ အများအပြား စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးမြန်းနေကြသည်။

သူတို့သည် မြစိမ်းတော ဈေးတန်းသို့ ချက်ချင်း ပြန်သွားချင်နေကြပြီ ဖြစ်၏။

မည်သို့ဆိုစေ မြစိမ်းတော ဈေးတန်း၏ ကျင့်ကြံခြင်း ပတ်ဝန်းကျင်သည် တကယ့်ကို ကောင်းမွန်သည် မဟုတ်ပါလော။

ထိုနေရာတွင် ဒုတိယအဆင့် ဝိညာဉ်သွေးကြောလည်း ရှိသည်။

ဤကဲ့သို့ ခြောက်သွေ့သော တောရိုင်းနယ်မြေနှင့် လုံးဝ နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်ပေ။

အရေးကြီးဆုံး အချက်မှာ ဘေးကင်းလုံခြုံမှု ရှိခြင်းပင်။

လုံခြုံရေးနှင့် ယှဉ်နိုင်သော အရာဟူ၍ မရှိပေ။

"မပြောတတ်ဘူးဗျ... အပြီးသတ် ပြင်ဆင်ပြီးရင်တောင်မှ တစ်လ၊ နှစ်လလောက်တော့ ကြာဦးမှာပဲ..."

"ဖျက်ဆီးရတာ လွယ်ပေမဲ့၊ ပြန်ဆောက်ဖို့က ခက်တယ်လေ..."

လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးက မျက်နှာလေးလေးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သူတို့သည် ဤယာယီစခန်းတွင် အချိန်အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ ဆက်နေရဦးမည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

လောလောဆယ်တော့ မျှော်လင့်ချက်လေး ထားရုံသာ တတ်နိုင်သေးသည်။

"တစ်လ၊ နှစ်လလောက် ကြာဦးမယ် ဟုတ်လား..."

"ဒီလိုဆိုရင်တော့ ပြဿနာ ရှိနိုင်တယ်..."

"ခင်ဗျားတို့ မေ့တော့ မေ့မနေကြဘူးမလား... ဆောင်းရာသီ ရောက်တော့မယ်လေ..."

လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးက အလွန် လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် သတိပေးလိုက်သည်။

ဘာ…

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ လူတိုင်း၏ မျက်နှာထားများ အလိုအလျောက် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

သားရဲတစ်သောင်း တောင်တန်းသို့ ရောက်ကာစ ကျင့်ကြံသူများအနေဖြင့် နားမလည်နိုင်သော်လည်း၊ ဤနေရာတွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ နေထိုင်ခဲ့ကြသော ဝါရင့် ကျင့်ကြံသူများ အနေဖြင့် သားရဲတစ်သောင်း တောင်တန်း၏ ဆောင်းရာသီက မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းကြောင်းကို ကောင်းစွာ သိရှိထားကြသည်။

ဆောင်းရာသီတွင် သားရဲတစ်သောင်း တောင်တန်း တစ်ခုလုံး နှင်းများ ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး၊ အပူချိန် အလွန်အမင်း ကျဆင်းသွားကာ အေးခဲသွားတတ်သည်။

ဒါလောက်ဆိုလျှင် တော်ပါသေးသည်။

ပိုအရေးကြီးသည်မှာ သားရဲတစ်သောင်း တောင်တန်းရှိ မိစ္ဆာသားရဲများသည် ပိုမို ကြမ်းကြုတ်လာပြီး၊ သားကောင် ပိုရရှိရန်အတွက် လူသား ကျင့်ကြံသူများ၏ စခန်းများကိုပါ ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်လေ့ ရှိကြသည်။

ယခင်က မြစိမ်းတော ဈေးတန်း၏ အစီအရင် စွမ်းအားကို အသုံးပြုပြီး မိစ္ဆာသားရဲများ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ကာကွယ်နိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုအခါ မြစိမ်းတော ဈေးတန်း၏ အစီအရင် မရှိတော့သဖြင့်၊ သူတို့သည် ကိုယ့်အားကိုယ်ကိုးပြီး မိစ္ဆာသားရဲများကို ခုခံကာကွယ်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။

မိစ္ဆာသားရဲများ အလုံးအရင်းနှင့် တိုက်ခိုက်လာပါက၊ လူမည်မျှ သေဆုံးရမည်ကို မည်သူမျှ ခန့်မှန်း၍ မရနိုင်ပေ။

"ကြည့်ရတာ... ဆောင်းရာသီအတွက် ပြင်ဆင်မှုတွေ လုပ်မှ ဖြစ်တော့မယ်..."

လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ အများအပြား၏ မျက်နှာထားများ လေးနက်တည်ကြည်သွားကြသည်။

......

သတင်းအချက်အလက်များ စုဆောင်းပြီးနောက်၊ ကျန်းဖန်သည် အိမ်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြန်လာခဲ့သည်။

"ယောကျ်ား..."

အပြင်ဘက်မှ အသံကြားလိုက်သည်နှင့် စုဝေဝေသည် ချက်ချင်း ထွက်ကြိုလေသည်။

သူမ၏ ဦးခေါင်းပေါ်တွင် လက်ဝါးအရွယ်အစားခန့်ရှိသည့် နက်မှောင်သော ရွှေရောင် ပျားတစ်ကောင် နားနေသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။

သေချာသည်မှာ ယင်းသည် 'တောင်ပံခြောက်စုံ အဆိပ်ပျား' ပင် ဖြစ်သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များနှင့် သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါများသည် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသည်။

အမြီးပိုင်းတွင် အဆိပ်ဆူး တစ်ချောင်း ပါရှိ၏။

ရန်သူသည် ထိုအဆိပ်ဆူးနှင့် အထိုးခံရပါက သေချာပေါက် သေဆုံးသွားပေလိမ့်မည်။

အဆိပ်သည် အလွန် ပြင်းထန်ပြီး၊ ကုသရန် နည်းလမ်း မရှိသလောက်ပင်။

ထင်ရှားသည်မှာ ဤနှစ်လတာ ကာလအတွင်း ရှေးဟောင်းပိုးမွှားဆန်း ဖြစ်သော တောင်ပံခြောက်စုံ အဆိပ်ပျားသည် နောက်ဆုံးတွင် အကောင်ပေါက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အကောင်ပေါက်လာရုံ သာမက…

ဘုရင်မ ပျားတစ်ကောင် အနေဖြင့် စစ်သည်တော် ပျား သုံးကောင်ကိုပါ မွေးဖွားပေးထားခဲ့သည်။

စစ်သည်တော် ပျား တစ်ကောင်စီသည် လက်မအရွယ်အစားခန့်သာ ရှိသော်လည်း၊ နက်မှောင်သော ရွှေရောင် အစင်းအကွက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး တောင်ပံခြောက်ခု ပါရှိသည်။

တောင်ပံများကို အနည်းငယ် ခတ်လိုက်သည်နှင့်၊ အလင်းတန်း တစ်ခုကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားသွားလာနိုင်သည်။

၎င်းတို့သည် ဘုရင်မကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သော စစ်သည်တော်များ ဖြစ်ကြပြီး၊ ရဲရင့်ပြတ်သားကာ ကြောက်ရွံ့ခြင်းလည်း မရှိကြပေ။

ဘုရင်မကို ထိပါးရန် ကြိုးစားသည့် မည်သူ့ကိုမဆို သူတို့က ပြင်းထန်စွာ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ကြပေလိမ့်မည်။

သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ အဆိပ်ဆူးများကို ပစ်လွှတ်လိုက်မည် ဖြစ်သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် ရန်သူများသည် မည်သည့် ကာကွယ်မှုမှ မပြုလုပ်နိုင်မီ အဆိပ်ဆူးများ၏ ဒဏ်ကို ခံလိုက်ရပြီး သေဆုံးသွားလေ့ ရှိသည်။

အမြန်နှုန်း ဖြစ်စေ၊ တိုက်ခိုက်မှု စွမ်းအား ဖြစ်စေ၊ ထိပ်တန်းအဆင့်တွင် ရှိကြသည်။

ဤသည်မှာ အကောင်ပေါက်ခါစ အခြေအနေသာ ရှိသေးသည်။

အကယ်၍ အသိုက်ဖွဲ့စည်းနိုင်ပြီး၊ ထောင်ပေါင်းများစွာသော စစ်သည်တော် ပျားများကို မွေးမြူနိုင်ပါက၊ ထိုအချိန်တွင် တောင်ပံခြောက်စုံ အဆိပ်ပျား၏ စွမ်းအားသည် တကယ့်ကို ကြောက်ခမန်းလိလိ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ ၎င်းသည် အလွန်အမင်း အားနည်းနေသေးသည်။

ကြီးထွားဖွံ့ဖြိုးရန် အတွက် အချိန်တစ်ခု လိုအပ်သေး၏။

"အို... ဒီနေ့ တောင်ပံခြောက်စုံ အဆိပ်ပျားက ပိုပြီး လန်းဆန်းနေသလိုပဲ..."

"အစားအစာ အတွက် ပြဿနာ မရှိဘူးမလား..."

ကျန်းဖန် မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

ဤတောင်ပံခြောက်စုံ အဆိပ်ပျားများ၏ အငွေ့အသက်သည် ယခင်ကထက် များစွာ ပိုမို အားကောင်းလာကြောင်း သူ အာရုံခံစားမိသည်။

သဘာဝကျကျပင် ၎င်းတို့ အကောင်ပေါက်လာခြင်းသည် စုဝေဝေ၏ ကျင့်ကြံခြင်းကိုလည်း တွန်းအားပေးခဲ့ပြီး၊ သူမကို ချီကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် (၃) သို့ ရောက်ရှိစေခဲ့သည်။

၎င်းတို့ ရှိနေခြင်းဖြင့် စုဝေဝေ၏ လုံခြုံရေးသည် ပိုမို စိတ်ချရပြီ ဖြစ်သည်။

"ပြဿနာ မရှိပါဘူး..."

"တောင်ပံခြောက်စုံ အဆိပ်ပျားကို မွေးရတာ တခြား ဝိညာဉ်သားရဲတွေထက် ပိုလွယ်ကူပါတယ်..."

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့က အစာကို ကိုယ်တိုင် ရှာဖွေနိုင်ပြီး ဘုရင်မဆီ ပြန်သယ်လာပေးနိုင်လို့လေ..."

"ဘုရင်မ ပျားက ကျွန်မဘေးမှာ ရှိနေသရွေ့၊ အစာအများကြီး ရနေမှာပါ..."

စုဝေဝေ ပြုံးလိုက်သည်။

သာမန် ဝိညာဉ်သားရဲများသာ ဆိုလျှင်၊ သူတို့အတွက် သင့်တော်သော အစားအစာများကို သူမက အထူးတလည် ရှာဖွေပေးရမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် တောင်ပံခြောက်စုံ အဆိပ်ပျားမှာမူ မတူညီပေ။

၎င်းတို့သည် အစုံစား သတ္တဝါများ ဖြစ်ကြသည်။

ပန်းများနှင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင်များကို စားသုံးနိုင်ရုံ သာမက၊ မိစ္ဆာသားရဲများကိုပါ ဝါးမြိုစားသောက်နိုင်သည်။

အတိုချုပ် ပြောရလျှင် သူတို့သည် ဘာမဆို စားသောက်နိုင်သဖြင့် မွေးမြူရ လွယ်ကူသည်။

ထို့ပြင် မွေးဖွားခါစ စစ်သည်တော် ပျားများသည် အစာရှာရန်အတွက် တောရိုင်းထဲသို့ တက်ကြွစွာ ထွက်သွားနိုင်သည်။

၎င်းတို့၏ ဝမ်းဗိုက်သည် 'အတိုင်းအဆမဲ့ အိတ်'ကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး၊ တစ်ကြိမ်လျှင် အစားအစာ ကီလိုဂရမ် ရာပေါင်းများစွာကို သိုလှောင်ထားနိုင်သည်။

ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် မြင့်တက်လာသည်နှင့်အမျှ ဝမ်းဗိုက်တွင် သိုလှောင်နိုင်သော ပမာဏသည်လည်း တိုးပွားလာမည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် အစာရှာထွက်သည့် အချိန်တိုင်း အချိန်အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ ကြာမြင့်တတ်သည်။

၎င်းတို့သည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ဝိညာဉ်ပစ္စည်း အမျိုးမျိုးကို အလွန် အာရုံခံလွယ်ကြသည်။

တောင်ပံခြောက်စုံ အဆိပ်ပျား၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုပြီး၊ သားရဲတစ်သောင်း တောင်တန်း နက်ရှိုင်းရာတွင် ပုန်းကွယ်နေသော ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများနှင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင်များကို ရှာဖွေနိုင်၏။

ရှေးဟောင်းပိုးမွှားဆန်း တစ်ကောင် ဖြစ်ရခြင်းနှင့် တကယ်ကို ထိုက်တန်ပြီး၊ စွမ်းရည်များသည် ထူးကဲလွန်းလှသည်ဟု ဆိုရပေမည်။

"ဒါပေမဲ့ တောင်ပံခြောက်စုံ အဆိပ်ပျားက အသိုက်ဆောက်ဖို့ လိုတယ်လေ... ဘယ်မှာ ဆောက်ကြမလဲ…”