← Chapters

သွေးကန်ကြီး

Vol. 6 Ch. 53

သွေးကန်ကြီး

Vol. 6 Ch. 53

အတွင်းသို့ မဝင်ရသေးသော ကျင့်ကြံသူများသည် စစ်ချန်တစ်ယောက် အနီရောင်ငှက်ကြီးကို စီးကာ လိုဏ်ဂူအနက်ပိုင်းသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ကြည့်နေကြသည်။ ထို့နောက် ကျောက်နံရံတွင် တွဲလောင်းဖြစ်နေပြီး မျက်နှာပျက်နေသော လွီစီကို ခိုးကြည့်ကြသည်။

နတ်ဘုရားဝိညာဉ်အဆင့်ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး၏ ဂုဏ်သိက္ခာ မြေလှန်ခံလိုက်ရသည်မှာ ပေါက်ကွဲလောက်စရာ သတင်းပင်။ သို့သော် ဆက်နေလျှင် ပြဿနာတက်မည်ကို အားလုံးသိကြသည်။ မည်သူမျှ မနေရဲကြဘဲ ခေါင်းငုံ့ကာ မှောင်မည်းနေသော လိုဏ်ဂူဝဆီသို့ အမြန်သွားကြတော့သည်။ လွီစီ၏ ဒေါသသည် သူတို့အပေါ် ကျရောက်လာမည်ကို ကြောက်ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

လွီစီသည် ကန်ဘေးသို့ လျှပ်ခနဲ ရောက်သွားပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ဧရာမလက်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အစိမ်းရောင် ရေထဲတွင် ရုန်းကန်နေသော အကြီးအကဲ နှစ်ဦးကို ဆယ်ယူလိုက်သည်။ အသက်ရှင်သော်လည်း သူတို့၏ ကာကွယ်ရေး မှော်ပစ္စည်းများမှာ အရောင်မှိန်နေပြီး ဝတ်ရုံများမှာလည်း အစုတ်စုတ်အပြတ်ပြတ် ဖြစ်နေသည်။ ပေးဆပ်လိုက်ရမှု ကြီးမားကြောင်း သိသာလှသည်။

သူ့လက်အောက်ငယ်သားများ၏ အခြေအနေနှင့် စစ်ချန်၏ ပေါ့ပါးသော နှုတ်ဆက်မှုကို ပြန်မြင်ယောင်မိတိုင်း လွီစီ၏ ရင်ဘတ်မှာ နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်ကာ လည်ချောင်းမှ သွေးများ အန်ထွက်လုမတတ် ဖြစ်နေသည်။

သခင်လေးဖန် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် လွီစီကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည် “ဂိုဏ်းချုပ်လွီ စောစောက လူက”

လွီစီ အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ ဒေါသကို အတင်းဖိနှိပ်လိုက်သည် “ရိုင်းစိုင်းတဲ့ မိစ္ဆာကောင်လေး တစ်ကောင်ပါပဲ။ စိတ်ချပါ သခင်လေးဖန်၊ ကျုပ် ဒါကို သန့်ရှင်းသပ်ရပ်အောင် ဖြေရှင်းလိုက်ပါ့မယ်”

သူက မိစ္ဆာဆိုသည့် စကားလုံးကို တမင်အလေးထား ပြောလိုက်သည်။ မိမိ၏ မျက်နှာကို ကယ်တင်ရန်နှင့် စစ်ချန်ကို ကြိုတင် တံဆိပ်ကပ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သခင်လေးဖန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း ထပ်မမေးတော့ပေ။ သို့သော် သူ၏ စဉ်းစားဟန်ပါသော အကြည့်များက စစ်ချန် ထွက်ခွာသွားရာ လမ်းကြောင်းသို့ ရောက်နေပြီး တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည် “မိစ္ဆာတဲ့လား”

ထိုအချိန်တွင် စစ်ချန်၊ ဟေးစန်းနှင့် ဟုန်ဖုန်းတို့သည် ဝင်္ကပါကဲ့သို့ ရှုပ်ထွေးသော လိုဏ်ဂူအတွင်း ခရီးအတန်ငယ် ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။ အတွင်းပိုင်းသည် လမ်းခွဲများဖြင့် ပင့်ကူအိမ်ကဲ့သို့ ရှုပ်ထွေးနေသည်။

စစ်ချန်က ကြည့်လို့ကောင်းတဲ့လမ်းတစ်ခုကို ရွေးရန် ကြိုးစားတိုင်း ဟေးစန်း၏ ဧရာမ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးက လမ်းပိတ်ရပ်လိုက်လေ့ရှိသည်။

“အာ ငါ့ညီလေးရာ၊ မလုပ်ပါနဲ့” ဟေးစန်းက ကြောက်လန့်တကြား လက်ဝါးကာပြသည် “မင်းသာ ဦးဆောင်ရင် ငါတို့ ဒီနားမှာပဲ အိုသေသွားလိမ့်မယ်”

ဟုန်ဖုန်းက အမြီးရမ်းကာ စစ်ချန်ကို ခေါင်းဖြင့် တို့ပြီး သူ ယုံကြည်သည့် လမ်းကြောင်းဘက်သို့ တွန်းပို့သည် “အဲ ညီလေးစစ်ချန်၊ လမ်းရှာတာကို ငါနဲ့ ဒီဝက်ဝံငတုံးကိုပဲ လွှတ်ထားလိုက်ပါ”

စစ်ချန်မကျေနပ်သော်လည်း သူ၏ နှစ်နှစ်တာ လမ်းပျောက်ခဲ့သော မှတ်တမ်းကို တွေးမိပြီး လက်လျှော့လိုက်သည်။

လမ်းခရီးတွင် သူတို့ထက် စောဝင်လာသော ကျင့်ကြံသူများ၊ မိစ္ဆာများနှင့် ရံဖန်ရံခါ တွေ့ရသည်။ ကန်ဘေးတွင် နတ်ဘုရားဝိညာဉ်အဆင့်ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သော စစ်ချန်ကို မှတ်မိသွားသည်နှင့် တစ္ဆေမြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်သွားကြပြီး အဝေးသို့ အလုအယက် ရှောင်ပြေးကြသည်။ နံရံထဲ ဝင်ပုန်းချင်စိတ်ပင် ပေါက်နေကြပုံရသည်။

သူတို့ သူ့ကို ရန်မစရဲပေ၏

တကယ်ကို မစရဲကြပါ။

စစ်ချန်၏ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှု မရှိဘဲ ဟုန်ဖုန်း၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် သူတို့သည် အလွန်ကျယ်ဝန်းသော မြေအောက်နေရာတစ်ခုသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

၎င်းမှာ ဂူတစ်ခုထက် ခမ်းနားထည်ဝါသော ခန်းမကြီးတစ်ခုနှင့် ပိုတူသည်။ ဘေးပတ်လည်ရှိ ကျောက်နံရံများကို ချောမွတ်အောင် ပြုလုပ်ထားပြီး ရှေးဟောင်းပန်းပု လက်ရာများမှာ လူလုပ်ကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။

အလယ်ဗဟိုတွင် ကြီးမားသော ကန်ကြီးတစ်ခု ရှိပြီး ထိုကန်ထဲတွင် ပျစ်ချွဲသော အနီရောင် အရည်များ ပြည့်နေကာ အလွန်အမင်း ချိုအီသော အနံ့ဆိုးတစ်ခု ထွက်ပေါ်နေသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် ကြီးမားပြီး စင်ကြယ်သော စွမ်းအင်တစ်ခု ထိုကန်ထဲမှ လှိုင်းထကာ ထွက်ပေါ်လာရာ အာရုံခံမိသူတိုင်း လန်းဆန်းသွားကြသည်။

“ဒါ ဒါက မြေနဂါးသွေးလား” တစ်စုံတစ်ဦးက မယုံကြည်နိုင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“မမှားနိုင်ဘူး ဒီလောက် သန့်စင်တဲ့ အသက်စွမ်းအားဆိုတာ မြေနဂါးသွေး အစစ်ပဲ”

“ဒဏ္ဍာရီတွေအရ မြေနဂါးသွေးမှာ နဂါးအငွေ့အသက်ပါတယ်တဲ့။ ဒါကို သန့်စင်နိုင်ရင် ကျင့်ကြံမှု တိုးမယ်၊ ရိုးတွင်းခြင်ဆီ ဆေးကြောပေးမယ်၊ ခန္ဓာကိုယ်ကို သန်မာစေတယ်”

လူအုပ်ကြီး ပွက်လောရိုက်သွားသည်။ လူသားကျင့်ကြံသူများရော မိစ္ဆာများပါ လောဘဇောများ တောက်လောင်လာကြသည်။ ဤကဲ့သို့သော ဆွဲဆောင်မှုမျိုး၏ ရှေ့တွင် မည်သူမျှ တည်ငြိမ်မနေနိုင်ကြပေ။

ခန္ဓာကိုယ်ကို သန်မာစေတယ်

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ စစ်ချန် စိတ်ဝင်စားသွားသည်။ သူသည် ရုပ်ခန္ဓာကို ကျင့်ကြံနေသူ ဖြစ်သဖြင့် ရုပ်ခန္ဓာကို သန်မာစေမည့် နည်းလမ်းမှန်သမျှ လိုအပ်နေသည်။ ဤမြေနဂါးသွေးက အထောက်အကူ ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

သူ ကန်အနားသို့ တိုးသွားသည်။ နီးကပ်လေ ချိုအီသော အနံ့ဆိုးက ပိုပြင်းလေဖြစ်သည်။ အတွင်းထဲတွင် ကြီးမားသော အစွမ်းတစ်ခု ရှိနေသော်လည်း ဂနာမငြိမ် ဖြစ်နေသလို ခံစားရသည်။ ကြည့်နေရင်းနှင့် စစ်ချန်သည် ဗီဇအရ ရွံရှာမိသွားသည် သူ ဒါကို မကြိုက်ပေ။

သူတုံ့ဆိုင်းနေစဉ် စိတ်မရှည်သော လူသားများနှင့် မိစ္ဆာများက ကန်ထဲသို့ ခုန်ဆင်းသွားကြသည်။

“ဟားဟား သန့်စင်လိုက်တဲ့ အစွမ်း”

“ငါ့ခန္ဓာကိုယ်က စုပ်ယူနေပြီ”

ပျော်ရွှင်စွာ အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဟေးစန်းနှင့် ဟုန်ဖုန်းတို့ တစ်ကောင်ကိုတစ်ကောင် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့လည်း စိတ်လှုပ်ရှားနေကြပြီ။ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်များသည် ရုပ်ခန္ဓာကို အလေးထားကြရာ ဤအခွင့်အရေးကို မည်သို့ လက်လွှတ်ခံပါမည်နည်း

“ညီလေး၊ ငါတို့ရော စိမ်ကြမလား ငါတို့ကို ပိုမာကျောစေလိမ့်မယ်” ဟေးစန်းက လက်ဝါးများကို ပွတ်သပ်နေသည်။

“ရှားပါးတဲ့ အခွင့်အရေးပဲ” ဟုန်ဖုန်းက ထောက်ခံသည်။

စစ်ချန်သည် လှုပ်ရှားနေသော ကန်ရေကို ကြည့်လိုက်ရာ မသိုးမသန့် ခံစားချက်က ပိုကြီးထွားလာသည်။ “ဒီကန်က တစ်မျိုးကြီးပဲ”

ငှက်အရွယ်အစား ပြန်ဖြစ်နေသော ပဲနီလေးသည် သူ့ပခုံးပေါ်တွင် နားနေပြီး အလားတူ ရွံရှာနေပုံရသည်။ အခြား မိစ္ဆာသားရဲများနှင့် မတူဘဲ ၎င်းသည် ထိုသွေးများကို လိုချင်တပ်မက်ခြင်း မရှိပေ။

“အာ မင်းက သတိကြီးလွန်းနေတာပါ” ဟေးစန်းက လက်ကာပြသည် “ဒါ မြေနဂါးသွေးလေ ပစ္စည်းကောင်းပဲ ဟိုမှာ ကြည့်လိုက်၊ သူတို့ ဘယ်လောက် ဇိမ်ကျနေလဲလို့”

ဟုန်ဖုန်းက စစ်ချန်ကို ယုံကြည်သော်လည်း ဆွဲဆောင်မှုက ကြီးမားလွန်းနေသည် “ငါတို့ အစွန်းနားမှာပဲ စမ်းကြည့်မယ်၊ တစ်ခုခု မှားနေရင် ချက်ချင်း ပြန်တက်ခဲ့မယ်”

စစ်ချန်သည် စိတ်မသန့်သော ကန်ကြီးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် စိတ်အားထက်သန်နေသော မိစ္ဆာသူငယ်ချင်းများကို ကြည့်ကာ နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“သတိထားကြနော်”

ဟေးစန်းနှင့် ဟုန်ဖုန်းတို့သည် အသံနိမ့်နိမ့် ဟိန်းလိုက်ပြီး ကန်ထဲသို့ ဆင်းကာ နေရာယူလိုက်ကြသည်။ ချက်ချင်းပင် ကျေနပ်သွားသော မျက်နှာထားများ ဖြစ်ပေါ်လာကြသည်။

သို့သော် လူများနှင့် မိစ္ဆာများ ပိုမို ပြည့်နှက်လာသည်နှင့်အမျှ စစ်ချန်၏ စိတ်မအေးမှုက ပိုမို နက်ရှိုင်းလာသည်။ နောက်ထပ် ရောက်လာသူများလည်း ဝမ်းသာအားရ ဆင်းကြသဖြင့် ကန်မှာ ပြည့်လျှံလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီး နောက်ကျသူများမှာ မျက်လုံးများ တောက်လောင်စွာဖြင့် စောင့်နေရုံသာ တတ်နိုင်ကြသည်။

သူတို့နှစ်ကောင် မကြာခင် ပြန်တက်လာမည့်ပုံ မပေါ်သဖြင့် စစ်ချန်သည် ခပ်လှမ်းလှမ်းတွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ မျက်လုံးမှိတ်ထားလိုက်သည်။

အချိန်ကုန်လွန်သွားသည်။ နာရီဝက်ခန့် ကြာမြင့်သွားသည်။

စစ်ချန် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည် လေထဲတွင် သွေးနံ့များ ပိုမို ပြင်းထန်လာပြီး ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော ရက်စက်မှုများ ရောနှောပါဝင်လာသည်။

သူ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီး ကန်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ မြင်ကွင်းကြောင့် သူ ချက်ချင်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

ကန်ထဲသို့ ဦးဆုံး ဆင်းသွားသော ကျင့်ကြံသူသည် ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ တုန်ခါနေပြီး မျက်နှာမှာ နီရဲကာ နားထင်ကြောများ ထောင်တက်နေသည်။

အသက်ရှူကြိမ် အနည်းငယ်အတွင်း ထိုသူ၏ မျက်လုံးများ ပွင့်လာသည်

မျက်လုံးကလုံးဝကို သွေးရောင်လွှမ်းနေသည်

ဝါး

သားရဲကဲ့သို့ အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ သူသည် ကန်ထဲမှ ခုန်ထွက်လာပြီး စကားတစ်ခွန်းမှ မဆိုဘဲ ကန်ဘောင်ပေါ်တွင် စောင့်နေသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို လက်သည်းဖြင့် ကုတ်ဖဲ့လိုက်သည်။

“ဘာလုပ်တာလဲ” အလစ်အငိုက် မိသွားသော ထိုသူမှာ အရိုးပေါ်သည်အထိ နက်ရှိုင်းသော ဒဏ်ရာရသွားပြီး ထိတ်လန့်ဒေါသထွက်သွားသည်။

သို့သော် သွေးရောင်မျက်လုံးများနှင့် ပုံရိပ်များ ကန်ထဲမှ ပိုမို ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

စောစောကမှ တိတ်ဆိတ်စွာ ကျင့်ကြံနေကြသူများသည် ယခုအခါ ပူးကပ်ခံထားရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး မြင်သမျှ သက်ရှိများကို လိုက်လံ တိုက်ခိုက်နေကြတော့သည်။

“ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ”

“အစ်ကိုလီ သတိထားစမ်း”

“သွေးတွေက အဆိပ်သင့်နေတာ သူတို့ ရူးကုန်ကြပြီ”

အခွင့်အရေးများနှင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သော ခန်းမကြီးသည် ရုတ်ချည်းပင် ဟိန်းဟောက်သံများ၊ အော်ဟစ်သံများနှင့် သတ်ဖြတ်သံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော သားသတ်ရုံတစ်ခု ဖြစ်သွားတော့သည်။

စစ်ချန်သည် မျက်လုံးနီနေသော ကျင့်ကြံသူအချို့၏ ရူးသွပ်စွာ တိုက်ခိုက်မှုများကို ပေါ့ပါးစွာ ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။

ထိုပရမ်းပတာ ဖြစ်နေမှုများ၏ ဟိုဘက်တွင် သူသည် ကန်အလယ်ဗဟိုကို တည်ငြိမ်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

ထိုနေရာတွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ စိမ်နေခဲ့သော ဟေးစန်းနှင့် ဟုန်ဖုန်းတို့၏ ဧရာမ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးများ လှုပ်ရှားလာကြသည်။

ထို့နောက် နှစ်ကောင်စလုံး မျက်လုံးပွင့်လာကြသည်။

ထိုရင်းနှီးသော သားရဲမျက်လုံးများမှာ ယခုအခါ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သွေးရောင်များ လွှမ်းနေတော့သည်။

All Chapters