ဝါးပူဂစ် အလိမ်ခံလိုက်ရသလို ခံစားရခြင်း

မွန်းတစ်ယောက် မျက်လုံးအပြူးသားဖြင့် ဆိုင်ရှင်၏ အခန်းတံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ ဝင်လာခဲ့သည်။ အကယ်၍ လင်ကျဲသာ နိုးနေပါက ဤမွန်းမှာ အစစ်မဟုတ်ကြောင်း ချက်ချင်း သိမြင်ပေလိမ့်မည်။ အေးစက်တည်ငြိမ်သည့် မွန်းကဲ့သို့ မိန်းကလေးမျိုးသည် ဤမျှအထိ စိတ်လှုပ်ရှားနေဖို့ မဖြစ်နိုင်ပေ။

အမှန်စင်စစ် မွန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဝါးပူဂစ်က ပူးကပ်ဝင်ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ လမင်း၏ အာဏာစက်ကို ပြန်လည်ရရှိပြီးကတည်းက ဝါးပူဂစ် တစ်ယောက် သူမ၏ စွမ်းအား တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ပြန်လည်ရရှိခဲ့ပြီး အိပ်မက်ဘုံထဲမှ မိမိသဘောဖြင့် ထွက်ခွာနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

တံခါးဖွင့်ဝင်လိုက်သည်နှင့် အခန်းတစ်ခုလုံးတွင် ပင့်ကူအိမ်များကဲ့သို့ သိပ်သည်းလှသည့် အသားမျှင်များ ပျံ့နှံ့နေသည်ကို သူမ မြင်လိုက်ရသည်။ သူမက စက်ဆုပ်ရွံရှာစွာဖြင့် တစ်ဦးတည်း ရေရွတ်လိုက်၏။

“ဆစ်ဗာ... ကောင်မ... ဘယ်လောက်တောင် မောက်မာနေတာလဲ၊ သူ့ကိုယ်သူ ဖုံးကွယ်ဖို့တောင် မကြိုးစားဘဲနဲ့...”

သို့သော်လည်း... နံရံမှ အိုင်းရစ်ပန်းတစ်ပွင့် ပွင့်ဝေလာပြီး နွယ်ပင်လေးတစ်ခုအဖြစ် လိမ်ယှက်ကာ လင်ကျဲ၏ အခြားလက်တစ်ဖက်ပေါ်၌ လက်စွပ်တစ်ကွင်းအဖြစ် ရစ်ပတ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမ စကားစပြတ်သွားတော့သည်။

ဝါးပူဂစ်မှာ တအံ့တဩ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ ပဋိညာဉ်တစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်ပြီဆိုသည်ကို သူမ သိလိုက်၏။ လူသားများနှင့် ပဋိညာဉ်ပြုလုပ်ရန် ဘယ်သောအခါမှ စိတ်မကူးခဲ့ဖူးသော မောက်မာလှသည့် စုန်းမကြီး ဆစ်ဗာမှာ ယနေ့တွင်တော့ လူသားတစ်ယောက်နှင့် ပဋိညာဉ်ပြုလိုက်ပြီ ဖြစ်လေတော့သည်။

လူသားတစ်ယောက်...

ဟုတ်ပါသည်။ အနည်းဆုံးတော့ ထိုစာအုပ်ဆိုင် ပိုင်ရှင်မှာ အပြင်ပန်းသဏ္ဌာန်အရမူ လူသားစစ်စစ်ပင်။

ဝါးပူဂစ် ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားရာမှ သတိပြန်ဝင်လာပြီး အသားမျှင်များ ဝန်းရံလျက် နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်နေသည့် လင်ကျဲကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုကောင်လေးမှာ မိမိဘေးနားတွင် မည်မျှ အန္တရာယ်ကြီးမားသော အရာများ ဝန်းရံနေသည်ကို လုံးဝ သိရှိပုံမရပေ။

ယခင်က အိပ်မက်ဘုံ အတွင်း ပိတ်လှောင်ခံထားရစဉ်က ဝါးပူဂစ်သည် မွန်း၏ ပြောပြချက်များကိုသာ အမှီပြု၍ လက်တွေ့လောကကို ခန့်မှန်းခဲ့ရသည်။ မွန်းက လင်ကျဲကို အလွန်အစွမ်းထက်ပြီး အကဲခတ်ရခက်သူတစ်ဦးဟု သတ်မှတ်ထားသည်ကို သူမ သိသော်လည်း၊ ထိုကောင်လေး လူသားတစ်ဦးဖြစ်သည်မှာမူ ယုံမှားသံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ။

ဝါးပူဂစ်၏ အမြင်တွင်လည်း လင်ကျဲမှာ အခြေခံအားဖြင့် လူသားတစ်ဦးသာဖြစ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ပြောင်းလဲမှုများမှာ နောက်ပိုင်းမှသာ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ လူရေခွံကို အသုံးပြုချင်သည့် လူသား မဟုတ်သည့် သတ္တဝါ တစ်‌ကောင် ဖြစ်နိုင်သလို ငယ်ရွယ်စဉ်ကာလကတည်းက လူသားအသွင်ဖြင့် နေထိုင်တတ်သော သတ္တဝါမျိုးလည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

သို့သော်လည်း... ထိုလူရေခွံအောက်တွင် အမှန်တကယ် မည်သည့်အရာ ရှိနေသနည်းဆိုသည်ကိုမူ ဝါးပူဂစ်ပင်လျှင် အဖြေမထုတ်နိုင်ချေ။ ဤအချက်ကပင် သူမကို ဇဝေဇဝါ ဖြစ်စေသည်။ လင်ကျဲမှာ မည်သို့ပင် ကြည့်ကြည့် လူသားစစ်စစ် ဖြစ်နေသည်။ အနည်းဆုံးတော့ သဲလွန်စ တစ်ခုခု ရှိသင့်သည် မဟုတ်ပါလား။

ဆစ်ဗာသည် လူသားများကို မုန်းတီးသူ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူမ၏ လူသားများအပေါ် ရွံရှာမှုက အထင်အမြင်သေးရုံမျှမကဘဲ ပိုးမွှားများသဖွယ် သဘောထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမ ပြုလုပ်ခဲ့ဖူးသမျှ ပဋိညာဉ်များမှာ ရှေးဟောင်းနဂါးများ၊ ဘီလူးများ၊ အဲ့လ်ဖ်များနှင့်သာ ဖြစ်ပြီး လူသားတစ်ဦးနှင့်မျှ ပဋိညာဉ် မပြုခဲ့ဖူးချေ။

ထို့ကြောင့်ပင် လူသားများကို ချစ်မြတ်နိုးသူ ဖြစ်သည့် ဝါးပူဂစ်နှင့် ဆစ်ဗာတို့မှာ အမြဲတစေ အဆင်မပြေဘဲ ထိပ်တိုက်တွေ့လေ့ ရှိကြသည်။

သို့သော်လည်း ယခုအခါ လူသားများကို အစဉ်တစိုက် မုန်းတီးခဲ့သော ဆစ်ဗာသည် လင်ကျဲနှင့် ပဋိညာဉ်ပြုလိုက်ပြီး သူမ၏ ပထမဆုံးသော လူသားဘိသိက်ခံကို ရွေးချယ်လိုက်လေပြီ။

စာအုပ်ဆိုင် ပိုင်ရှင်မှာ ဆစ်ဗာ၏ စရိုက်ကိုပင် ပြောင်းလဲနိုင်လောက်အောင် စွမ်းအားကြီးမားနေခြင်းလော၊ သို့မဟုတ် သူက လူသားမဟုတ်ဘဲ အစွမ်းကုန် ဖုံးကွယ်ထားခြင်းလော။

ဝါးပူဂစ်သည် အိုင်းရစ်ပန်းနွယ်ပင်လေး လင်ကျဲ၏ လက်ချောင်းတွင် ရစ်ပတ်ကာ လက်စွပ်တစ်ကွင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး နံရံထဲသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားသည်ကို မျက်တောင်မခတ်ဘဲ ကြည့်နေမိသည်။

ယခုအခါ လင်ကျဲတွင် လက်စွပ်နှစ်ကွင်း ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ဘယ်ဘက်နှင့် ညာဘက် လက်သူကြွယ် တစ်ဖက်စီတွင် တစ်ကွင်းစီ ဝတ်ဆင်ထားခြင်း ဖြစ်၏။

အိုင်းရစ်ပန်းလေးမှာ အသာအယာ လှုပ်ခတ်သွားပြီး တံခါးဝတွင် ရပ်နေသော ဝါးပူဂစ်ဘက်သို့ လှည့်လာသည်။ အခန်းထဲရှိ အသားမျှင်များမှာ အိုင်းရစ်ပန်းရိုးတံထံ ဗဟိုပြု၍ စုစည်းလာကြကာ အရပ်ရှည်ရှည် ကျော့ရှင်းသော အမျိုးသမီးပုံသဏ္ဌာန် တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေ၏။

ထိုအမျိုးသမီးပုံသဏ္ဌာန်တွင် မျက်နှာအင်္ဂါရပ်များ မပါဝင်ဘဲ ဝေဝါးနေသော်လည်း၊ သူမက မိတ်ဆွေဟောင်းကြီး ဝါးပူဂစ်ကို စိုက်ကြည့်နေကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။

လူမိသွားပြီဖြစ်သဖြင့် ဝါးပူဂစ်မှာလည်း သိပ်ပြီး ထူးထူးထွေထွေ လုပ်မနေတော့ချေ။ ဆစ်ဗာနှင့် လင်ကျဲတို့ ပတ်သက်မှု ရှိနေသည်ကို သူမ သိထားပြီးဖြစ်သဖြင့် ဆစ်ဗာသည်လည်း သူမ၏ တည်ရှိမှုကို သိနေမည်မှာ သေချာသည်။ ထိပ်တိုက်တွေ့ရန်မှာ အချိန်စောင့်ရန်သာ လိုတော့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ဝါးပူဂစ် ထင်မှတ်မထားသော အချက်နှစ်ချက် ရှိနေသည်။

ပထမတစ်ချက်မှာ ပဋိညာဉ်လက်စွပ်က လင်ကျဲလက်ထဲသို့ မတော်တဆ ရောက်သွားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ဒုတိယအချက်ကတော့ သူမက ထိုလက်စွပ်ကို ခိုးယူရန် ကြိုးစားနေစဉ်မှာပင် ဆစ်ဗာကလည်း သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်ပဋိညာဉ်ကို ထပ်မံပေးအပ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝါးပူဂစ်သည် ဆစ်ဗာကို အကူအညီတောင်းကာ လက်စွပ်ကို ပြန်တောင်းပေးရန်ပင် စဉ်းစားခဲ့သေးသည်။ သို့သော်လည်း... ဆစ်ဗာကပါ လင်ကျဲကို လက်စွပ်တစ်ကွင်း ပေးလိုက်လိမ့်မည်ဟု သူမ အိပ်မက်ပင် မမက်ခဲ့ပေ။

ဤသည်မှာ ဆစ်ဗာက သူမကို တမင်သက်သက် စိတ်တိုအောင် လုပ်နေခြင်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဝါးပူဂစ်သည် အသားမျှင်ပုံရိပ်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း အသံတိုးတိုးဖြင့် ရေရွတ်လိုက်၏။

“နင် တမင်လုပ်တာပဲ”

သူမသည် လင်ကျဲ နိုးလာမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သူ့ကိုသာ တစ်ချိန်လုံး စောင့်ကြည့်နေမိသည်။

“ဟင်း ဟင်း...”

ဆစ်ဗာ၏ သာယာ နာပျော်ဖွယ် ရယ်သံလေးမှာ အခန်းတစ်ခုလုံး ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့၏။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသားမျှင်ထုကြီး တစ်ခုလုံးက စကားပြောနေသကဲ့သို့ပင်။

နားရွက်တွင် အိုင်းရစ်ပန်းပွင့်လေး ပန်ထားသည့် အမျိုးသမီးပုံရိပ်က ဂါဝန်အနားသတ်ကို မကာ ယဉ်ကျေးစွာ ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်လိုက်၏။

“ငါ နင့်ကိုယ်စား ပြန်တောင်းပေးပါသေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူက မပေးဘူးလေ... ဒါတောင် နင်က ငါ့ကို တမင်လုပ်တာလို့ ဘယ်လို စွပ်စွဲနိုင်ရတာလဲ၊ ငါက တခြား ဘာလုပ်ပေးနိုင်ဦးမှာမို့လို့လဲ”

‘သူမပေးရင် အတင်းလုယူလိုက်ပါလား... နင်က ကမ္ဘာဦးစုန်းမကြီး လေးယောက်ထဲက တစ်ယောက် မဟုတ်ဘူးလား... အခုကျမှ ဘာလို့ ယောက်ျားခိုင်းတာ လုပ်နေရတဲ့ မိန်းမအားနည်းလေးလို ပြောနေရတာလဲ’

ဝါးပူဂစ်က စိတ်ထဲမှ ဒေါသတကြီး တွေးနေမိသည်။

အခြေအနေက နေ့ခင်းကြောင်တောင်ထက်ပင် ပို၍ ရှင်းလင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။ ဆစ်ဗာမှာ ဝါးပူဂစ်၏ အစီအစဉ်ကို ဖျက်ဆီးရန် တမင် ရည်ရွယ်ထားခြင်းပင်။ သူမ၏ ဘိသိက်ခံအတွက် ပိုမိုခိုင်မာသော အခွင့်အရေးများ ရရှိစေရန် ဝါးပူဂစ်၏ လက်စွပ်ကို လင်ကျဲထံ၌သာ ရှိနေစေချင်သည်။

ပဋိညာဉ်ဆိုသည်မှာ သက်သေအထောက်အထား တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာဦးစုန်းမကြီးတစ်ဦး၏ ကောင်းချီးကို ခံယူခြင်းမှာ သူမအပေါ် သစ္စာစောင့်သိပြီး အမိန့်ကို နာခံမည်ဟု ကတိပြုခြင်းလည်း ဖြစ်၏။

နှစ်ဖက်စလုံးမှ ရရှိသော အကျိုးကျေးဇူးမှာလည်း ညီတူညီမျှ ရှိလှသည်။ ကာလကြာရှည်ပြီ ဖြစ်သဖြင့် မည်မျှသော ဘိသိက်ခံများ ကျန်ရှိနေသေးသည်ကို မသိသော်လည်း၊ အချိန်၏ စမ်းသပ်မှုကို ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်သူများကတော့ သစ္စာရှိပြီး အစွမ်းထက်သော နောက်လိုက်များ ဖြစ်နေမည်မှာ မြေကြီးလက်ခတ်မလွဲပင်။

ဆစ်ဗာတွင် လူသားဘိသိက်ခံ မရှိသဖြင့် ဝါးပူဂစ်ထံမှ ခိုးယူရန် စိတ်ကူးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

‘ဆစ်ဗာ... ဆစ်ဗာ... နင်ကတော့ တကယ့်ကို လိမ္မာပါးနပ်လွန်းပါတယ်’

ဝါးပူဂစ်က စိတ်ထဲမှ ကြိတ်၍ ညည်းတွားလိုက်၏။ သို့သော်လည်း အခြေအနေမှာ သူမအတွက် မသာချေ။ အိပ်မက်ဘုံပြင်ပတွင်ပင် နေထိုင်နိုင်စွမ်း ရှိနေသည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဆစ်ဗာ၏ စွမ်းအားမှာ ယခုလက်ရှိ အားနည်းနေသည့် သူမထက် သာလွန်နေမည်မှာ သေချာသည်။ ထို့အပြင် အနားတွင် အိပ်ပျော်နေသော လင်ကျဲမှာလည်း မည်မျှ အန္တရာယ်ကြီးမားမည်ကို မသိနိုင်သေးချေ။

မွန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အသုံးပြုကာ လက်စွပ်ကို ခိုးယူရန် ကြံစည်ခဲ့သော်လည်း ယခုမူ ထိုအစီအစဉ်မှာ ရေစုန်မျောသွားပြီ ဖြစ်သည်။

“ဘာပဲ ဖြစ်ဖြစ် သူက ငါ့ရဲ့ လမင်းအာဏာစက်ကို ပြန်ရအောင် ကူညီပေးခဲ့တာဆိုတော့... ဒီလက်စွပ်ကို သူပဲ ယူထားပါစေတော့၊ ဒါဆိုရင် ကျေပြီပေါ့”

ဝါးပူဂစ်သည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ဖြေသိမ့်သည့်အနေဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက်... သူမက မျက်လုံးကို မှိတ်ကာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်၏။

“ပြောရရင် အဲဒါတွေက အရှုပ်ထုပ်တွေပါ... သူ့ကိုပဲ ဒီခေါင်းခဲစရာတွေ ပေးကိုင်ထားလိုက်တော့မယ်”

သို့သော်လည်း ပဋိညာဉ်မှာ သူနှင့်အတူ ရှိပေလိမ့်မည်။ နောင်တွင် သူမ၏ ဘိသိက်ခံများသည် လင်ကျဲ၏ စကားကို ဝါးပူဂစ်၏ စကားကဲ့သို့ပင် မှတ်ယူကြတော့မည် မဟုတ်ပါလား။

အကြောင်းရင်းကို မသိရသော်လည်း ဝါးပူဂစ် တစ်ယောက် မိမိအလိမ်ခံလိုက်ရသလို ခံစားနေရသည်။ ပြစ်မှုကျူးလွန်သူများကို လွတ်လပ်စွာ သွားလာခွင့်ပေးပြီး အမှန်တရားကို ဖုံးကွယ်ထားရသူ တစ်ဦးကဲ့သို့ပင်။

သူမ စဉ်းစားလေ ပို၍ ဒေါသထွက်လေ ဖြစ်လာပြီး ဤနေရာတွင် ဆက်မနေချင်တော့ချေ။ သူမ ခြေဆောင့်ကာ တံခါးကို အားကုန် ဆွဲပိတ်ရန် ကြံရွယ်လိုက်သော်လည်း... လမ်းခုလတ်တွင် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီးမှ တံခါးကို ညင်သာစွာ ပြန်ပိတ်လိုက်တော့၏။

သူမ၏ နောက်ကွယ်တွင်တော့ ဆစ်ဗာ၏ ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောသံလေးမှာ ကျန်ရစ်နေဆဲ ဖြစ်လေတော့သည်။

***