အခန်း (၁၃၂)

အခန်း။ ၁၃၂

နံနက်စောစောအချိန်၌ပင် ဆင်ခြေဖုံးရပ်ကွက်၏ တိတ်ဆိတ်မှုကို ကုန်တင်ကားအင်ဂျင်သံကြီးက ဖြိုခွင်းလိုက်တော့သည်။

လျှပ်စီး ၁ သည် ကစားကွင်းသုံး ပစ္စည်းအစိတ်အပိုင်းများ အပြည့်တင်ဆောင်ထားသော ကုန်တင်ကားကြီးတစ်စီးကို မောင်းနှင်ကာ ချင်းရွှေလယ်ယာခြံအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ ဤပစ္စည်းများမှာ လုချွမ်းက ဇွန်ဘီရုပ်သေးများကို စေလွှတ်၍ မြို့ထဲရှိ ကစားကွင်းမှ သယ်ယူခိုင်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် လုချွမ်းသည်လည်း အိမ်အတွင်းမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ ယခုအခါ လယ်ယာခြံ၏ အလယ်ဗဟို လူနေဧရိယာပတ်ဝန်းကျင်တွင် လုချွမ်းသည် ကလေးငယ်များအတွက် သင့်တော်သော လျှောစီးစင်များ၊ ခုန်ပေါက်ဆော့ကစားနိုင်သော ပစ္စည်းများနှင့် လွှဲစီးရသော ကစားစရာအချို့ကိုပါ တပ်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီး ဖြစ်ပွားနေသဖြင့် ထိုကစားစရာများကို လျှပ်စစ်ဖြင့် အလုပ်ပေး၍ မရတော့ပေ။ ထို့ကြောင့် လုချွမ်းသည် ဆန်းသစ်သော နည်းလမ်းတစ်ခုကို အသုံးပြုလိုက်သည်၎င်းမှာ ဇွန်ဘီရုပ်သေး နှစ်ကောင်ကို အသုံးပြု၍ သမီးလေးအတွက် ထိုကစားစရာများကို လက်ဖြင့် ကိုယ်တိုင် လွှဲပေးစေခြင်းပင်။ အလုပ်လုပ်ပုံ နည်းလမ်း အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း ကစားစရာပေါ်တွင် ထိုင်၍ ဆော့ကစားရသော အရသာမှာမူ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိပေ။

ဤကစားကွင်းသုံး ပစ္စည်းများကို လုချွမ်းသည် ပြီးခဲ့သော ရက်ပိုင်းအတွင်းက ဇွန်ဘီရုပ်သေးများကို အသုံးချကာ မြို့ထဲမှ တစ်သုတ်ပြီးတစ်သုတ် သယ်ယူစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ လုချွမ်းသည် ဇွန်ဘီရုပ်သေး အုပ်စုတစ်စုကို ထိန်းချုပ်ကာ ကားပေါ်မှ ပစ္စည်းများကို ချခိုင်းပြီး ခြံအတွင်းရှိ မြေလွတ်တစ်ခုတွင် စတင်တပ်ဆင်စေတော့သည်။

အင်အားများလေ အလုပ်ပြီးလေဆိုသကဲ့သို့ ယခုအခါ ဇွန်ဘီရုပ်သေးအမြောက်အမြား ပိုင်ဆိုင်ထားသော လုချွမ်းအတွက် သူဖြစ်ချင်သောအရာမှန်သမျှကို အချိန်တိုအတွင်း မြန်မြန်ဆန်ဆန် ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ သာမန်ဇွန်ဘီရုပ်သေးများမှာ တိုက်ခိုက်ရေးတွင် အားမကောင်းလှသော်လည်း ယခုကဲ့သို့ အလုပ်ကြမ်းလုပ်ရန်အတွက်မူ အလွန်ပင် အသုံးဝင်လှသည်။

မကြာမီမှာပင် ထိုကစားကွင်းသုံး ပစ္စည်းများကို အောင်မြင်စွာ တပ်ဆင်ပြီးစီးသွားခဲ့ရာ ချင်းရွှေလယ်ယာခြံအတွင်း၌ ထူးခြားဆန်းသစ်သော မြင်ကွင်းတစ်ခု တိုးလာခဲ့တော့သည်။ ယခုအကြိမ်တွင်မူ လုချွမ်းသည် ချားရဟတ်တစ်ခုကိုပါ သယ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ထိုချားရဟတ်မှ မြင်းရုပ်အချို့ကို သယ်ယူရန်အတွက်ပင် လျှပ်စီး ၁ မှာ နှစ်ခေါက်တိုင်တိုင် သွားရောက်သယ်ယူခဲ့ရသည်။

ချင်းရွှေလယ်ယာခြံတွင် တပ်ဆင်နေစဉ်အတွင်း လုချွမ်းသည် ဤချားရဟတ်၏ မူလစနစ်ကို ရိုးရှင်းသော ပြုပြင်မွမ်းမံမှုအချို့ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

အမှန်စင်စစ် ဤကစားကွင်းသုံးပစ္စည်းမှာ လည်ပတ်ရန်အတွက် လျှပ်စစ်ဓာတ်အား လိုအပ်သော်လည်း ကမ္ဘာပျက်ကပ်အတွင်း၌ လျှပ်စစ်မီးမှာ အလွန်ရှားပါးသော အရင်းအမြစ်တစ်ခု ဖြစ်နေသည်။ ချင်းရွှေလယ်ယာခြံတွင် မီးစက်များရှိသော်လည်း လုချွမ်းသည် လျှပ်စစ်ဓာတ်အားကို မဆင်မခြင် ဖြုန်းတီးရန် မဝံ့ရဲပေ။ ရှိသမျှ လျှပ်စစ်ကို မှောင်လာချိန်တွင် အသုံးပြုရန် ချန်ထားရမည်ဖြစ်ပြီး မီးစက်မောင်းရန် လိုအပ်သော ဆီများကိုလည်း အရေးပေါ်အခြေအနေအတွက် စုဆောင်းထားရမည် ဖြစ်သည်။

လျှပ်စစ်မီးမရှိသည့် ပြဿနာအတွက် လုချွမ်းသည် တပ်ဆင်နေစဉ်အတွင်း နည်းလမ်းသစ်တစ်ခုကို တိုက်ရိုက်စဉ်းစားမိသွားခဲ့သည်။ ယခုအချိန်တွင် လုချွမ်းအတွက် အပေါများဆုံးအရာမှာ လုပ်အားပင်။ ထို့ကြောင့် သူသည် လျှပ်စစ်ဖြင့်လည်ပတ်သော ဤချားရဟတ်ကို ဇွန်ဘီအားဖြင့်လည်ပတ်သည့်စနစ်သို့ ပြောင်းလဲလိုက်တော့သည်။

သူသည် ဇွန်ဘီရုပ်သေးအုပ်စုတစ်စုကို ချားရဟတ်ဘေးတွင် နေရာချထားပြီး ထိုရုပ်သေးများကို လက်ဖြင့်တွန်း၍ လည်ပတ်စေရန် စီစဉ်လိုက်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤဇွန်ဘီရုပ်သေးများသည် ပင်ပန်းခြင်း၊ ဆာလောင်ခြင်းတို့ကို မခံစားရသလို လမ်းမပေါ်တွင်လည်း အလွန်ပေါများလှသဖြင့် အချိန်မရွေး နေရာမရွေး အစားထိုးလဲလှယ်နိုင်သည်။

ချားရဟတ်ကို တပ်ဆင်ပြီးနောက် လုချွမ်းသည် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ စမ်းသပ်ကြည့်ခဲ့သည်။ သူသည် ချားရဟတ်ပေါ်တွင် ထိုင်ကာ ဇွန်ဘီရုပ်သေးများကို စက်၏ဒေါက်တိုင်များအား အဆက်မပြတ် တွန်းခိုင်းလိုက်သည်။ ဇွန်ဘီများ၏ အားအင်အပြည့်ဖြင့် တွန်းအားပေးမှုအောက်တွင် ချားရဟတ်မှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း စတင်လည်ပတ်လာပြီး ပုံမှန်အခြေအနေနှင့် မခြားနားဘဲ အလုပ်လုပ်နေတော့သည်။

သူ့ရှေ့မှ ကစားကွင်းပစ္စည်းကို ကြည့်ရင်း လုချွမ်းသည် ကျေနပ်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်မိသည်

"ငါကတော့ တကယ့်ကို ပါရမီရှင်ပဲ"

"နောက်ထပ် ကစားစရာ အနည်းငယ်လောက် ထပ်ရှိရင်တော့ လုံလောက်ပြီ"

ချင်းရွှေလယ်ယာခြံအတွင်း တဖြည်းဖြည်း ပုံဖော်လာသော ကစားကွင်းလေးကို ကြည့်ရင်း လုချွမ်းသည် ခဏတာမျှ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားနေမိသည်။ ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီးအတွင်း ယခုကဲ့သို့ ကစားကွင်းလေးတစ်ခု တည်ဆောက်နိုင်ခြင်းမှာ ဇွန်ဘီများကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရှိသော သူ့အတွက်သာ ဖြစ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

အခုတော့ ချီချီလေးတစ်ယောက် ချင်းရွှေလယ်ယာခြံမှာ အထီးကျန်နေတော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ သမီးလေးကတော့ ဒီကစားကွင်းလေးမှာ တကယ့်ကို ပျော်ပျော်ပါးပါး ဆော့ကစားနိုင်တော့မှာပဲ။

လုချွမ်းသည် ကလေးတစ်ယောက်ကို မည်သို့ပြုစုပျိုးထောင်ရမည်ဆိုသည်ကို အတွေ့အကြုံမရှိသော်လည်း သူငယ်စဉ်အခါက ထိုကဲ့သို့သော ကစားကွင်းများကို အလွန်အားကျခဲ့ရသည်ကို မှတ်မိနေသည်။ သူသည် ငယ်စဉ်က ကျေးလက်တောရွာတွင် အဘိုးအဘွားများနှင့်အတူ နေထိုင်ခဲ့ရသဖြင့် ကစားကွင်းရှိ ကိရိယာများကို တီဗီနှင့် လက်ကမ်းစာစောင်များမှတစ်ဆင့်သာ စိတ်ကူးယဉ်ခဲ့ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် လုချွမ်း၏ အမြင်တွင် ချီချီလေးကဲ့သို့ တက်ကြွလှုပ်ရှားတတ်သည့် အရွယ်ကလေးငယ်တစ်ယောက်အတွက် ဤကစားကွင်းလေးမှာ အကောင်းဆုံးလက်ဆောင် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ယူဆထားခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် အပြင်ဘက်တွင် အသည်းအသန် အလုပ်ရှုပ်နေသော လုချွမ်းကို ကြည့်ရင်း ကျိရုရွှယ်မှာမူ နားထင်ကို အသာအယာပွတ်ကာ သက်ပြင်းချမိနေတော့သည်။

"ဖေဖေက... သမီးအတွက် တကယ်ပဲ အပန်းဖြေဥယျာဉ်ကြီးတစ်ခု တည်ဆောက်ပေးနေတာလား"

ကျိရုရွှယ်သည် ခပ်ယဲ့ယဲ့အပြုံးဖြင့် ခေါင်းယမ်းလိုက်မိသည်။ အကယ်၍ သူမသည် ကလေးစစ်စစ်သာ ဖြစ်ခဲ့ပါက ဤကစားစရာများကို မြင်လျှင် အတိုင်းမသိ ပျော်ရွှင်သွားပေလိမ့်မည်။ မိဘမဲ့တစ်ဦးဖြစ်ခဲ့သော ကျိရုရွှယ်သည်လည်း ငယ်စဉ်က ကစားကွင်းများတွင် အချိန်နှင့် ငွေကြေးအတွက် မပူပန်ရဘဲ လွတ်လပ်စွာ ဆော့ကစားချင်ခဲ့ဖူးသည်။

သို့သော် ထိုခံစားချက်များမှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤအရာများသည် ကလေးငယ်များသာ ကြိုက်နှစ်သက်မည့် အရာများဖြစ်ပြီး သူမကဲ့သို့ ယခင်ဘဝက ဧကရီတစ်ဦးဖြစ်ခဲ့သူအတွက်မူ စိတ်ဝင်စားစရာ မကောင်းလှပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဖခင်ဖြစ်သူသည် သူမကို ပျော်ရွှင်စေချင်သော စေတနာဖြင့် ဤမျှအထိ ကြိုးစားအားထုတ်နေခြင်းဖြစ်ကြောင်း ကျိရုရွှယ် သိနေသည်။ အောက်ထပ်တွင် အလုပ်များနေသော ဖခင်ဖြစ်သူကို ကြည့်ရင်း ကျိရုရွှယ်သည် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချလိုက်သည်။ သူမအနေဖြင့် ဤကစားစရာများကို စိတ်မဝင်စားသော်လည်း ဖခင်ဖြစ်သူ၏ ပင်ပန်းကြီးစွာ အားထုတ်မှုများ အလဟဿမဖြစ်စေရန်အတွက် ထိုအချိန်ကျလျှင် ကလေးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ကောင်းမွန်စွာ လိုက်လျောညီထွေ ဆော့ကစားပြရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။

ပြန်လည်မွေးဖွားလာသူ ဧကရီတစ်ဦးဖြစ်သည့်အလျောက် ကျိရုရွှယ်သည် ယခင်ဘဝ၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသော ကမ္ဘာပျက်ကပ်အတွင်း သေခြင်းရှင်ခြင်း စမ်းသပ်မှုပေါင်းများစွာကို ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် တစ်စုံတစ်ဦး၏ အမှန်တကယ် ဂရုစိုက်ယုယမှုနှင့် တန်ဖိုးထားမှုကိုမူ သူမ တစ်ခါမျှ မခံစားခဲ့ဖူးပေ။

ထို့ကြောင့် ယခုကဲ့သို့ တစ်စုံတစ်ဦး၏ အလေးထားခြင်းကို ခံရသည့် ခံစားချက်လေးကို ကျိရုရွှယ် အမှန်တကယ်ပင် နှစ်ခြိုက်မိနေတော့သည်။

လျှပ်စီး ၁ သည် ကုန်တင်ကားတစ်စီးစာ ပစ္စည်းများကို ချပြီးသည်နှင့် လုချွမ်း၏ ညွှန်ကြားချက်ဖြင့် ကျန်းနန်ခရိုင်ရှိရာသို့ ပြန်လည်မောင်းနှင်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ကစားကွင်းတစ်ခုအတွင်းသို့ ကျွမ်းကျင်စွာပင် မောင်းဝင်သွားတော့သည်။

"နောက်တာလား... ဒီကောင် ဘာလို့ ဒီကို တစ်ခေါက် ပြန်ရောက်လာတာလဲ"

"အဓိကက ဘာလို့ ဒီကောင်က ဒီကစားကွင်းပစ္စည်းတွေကိုပဲ လိုက်ရွှေ့နေရတာလဲ။ သူက အိမ်မှာ ကိုယ်ပိုင်ကစားကွင်းကြီး ဆောက်မလို့လား"

ထိုအချိန်တွင် ကိုယ်ပျောက်စွမ်းအားရရှိထားသော ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူတစ်ဦးသည် အရိပ်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေပြီး လျှပ်စီး ၁ ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူသည် လျှပ်စီး ၁ ကို လွန်ခဲ့သော ရက်ပိုင်းကတည်းက အကြိမ်ကြိမ် မြင်ဖူးနေခြင်းဖြစ်သည်။ ရက်အတော်ကြာအောင် ကစားကွင်းပစ္စည်းများကိုသာ လိုက်လံသယ်ယူနေခြင်းမှာ ကမ္ဘာပျက်ကပ်အတွင်းရှိ သာမန်လူတစ်ယောက် လုပ်မည့်အလုပ်မျိုး မဟုတ်ပေ။

လျှပ်စီး ၁ ၏ ထူးဆန်းသော အပြုအမူများကို ကြည့်ရင်း ဤဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူမှာ အံ့သြမှုကို မထိန်းနိုင်ဖြစ်နေရသည်။ ကမ္ဘာပျက်ကပ် စတင်ကတည်းက ရှင်သန်ကျန်ရစ်သူများမှာ ရေသန့်တစ်ပုလင်းအတွက် အသည်းအသန် တိုက်ခိုက်နေကြသည်ကိုလည်းကောင်း ပေါင်မုန့်တစ်လုံးအတွက် မိမိအဖော်ကို ဇွန်ဘီပါးစပ်ထဲ တွန်းပို့နေကြသည်ကိုလည်းကောင်း သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီးဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာပျက်ကပ်တွင် လူသားဆန်မှုမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဟု သူ ယူဆထားခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုမြင်ကွင်းမှာမူ သူ၏ အတွေ့အကြုံများထဲတွင် ပထမဆုံး မြင်ဖူးသည့် အထူးဆန်းဆုံး ကိစ္စပင် ဖြစ်တော့သည်။

ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီး ဖြစ်ပွားနေချိန်မှာ အသက်ကယ်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ ရိက္ခာတွေကို မသယ်ဘဲ ကစားကွင်းက ပစ္စည်းတွေကိုပဲ လိုက်သယ်နေတယ် ဟုတ်လား။

ဒီလိုခေတ်ကြီးထဲမှာ ကစားကွင်းဖွင့်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလား။ ဇွန်ဘီတွေဆီကပါ လက်မှတ်ခ လိုက်ကောက်မလို့လား။

ကစားကွင်းပစ္စည်းများကို မနားတမ်း သယ်ယူနေသော လျှပ်စီး ၁ ကို ကြည့်ရင်း ဤကိုယ်ပျောက်ရှင်သန်သူမှာ ဘာလုပ်ရမှန်းမသိအောင် ကြောင်အမ်းနေမိတော့သည်။ အကယ်၍ ဤဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူသာလျှင် ပစ္စည်းများ သယ်နေသည့် ထိုသူမှာ ဇွန်ဘီတစ်ကောင် ဖြစ်ကြောင်း သိသွားခဲ့လျှင် သူ၏ မေးစေ့မှာ အံ့သြလွန်းသဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ပင် ပြုတ်ကျသွားပေလိမ့်မည်။

လျှပ်စီး ၁ မှာ ဆိုင်ကယ်စီးဦးထုပ်အပြည့် ဆောင်းထားပြီး အပေါ်ကုတ်အင်္ကျီပွပွနှင့် လက်အိတ်များကိုပါ ဝတ်ဆင်ထားသည်။ လုချွမ်း၏ ကျွမ်းကျင်စွာ ဝတ်ဆင်ပေးထားမှုကြောင့် လျှပ်စီး ၁ မှာ လူသားတစ်ယောက်နှင့် မခြားနားဘဲ ရှိနေရာ ရက်အတော်ကြာ စောင့်ကြည့်နေသော ဤကိုယ်ပျောက်ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူပင်လျှင် မည်သည့် သံသယဖြစ်ဖွယ်ရာကိုမျှ သတိမပြုမိခဲ့ပေ။