← Chapters

အခန်း (၁၃၃)

Vol. 14 Ch. 133

အခန်း (၁၃၃)

Vol. 14 Ch. 133

အခန်း။ ၁၃၃

ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူတစ်ဦးဖြစ်သည့် လီယင်းအတွက်မူ သူ၏ ကိုယ်ပျောက်စွမ်းအားသည် ဤကမ္ဘာပျက်ကပ်အတွင်း အေးအေးချမ်းချမ်း ရှင်သန်နိုင်ရန် များစွာအထောက်အကူပြုသည်။

သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ အခြားဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူများလောက် မသန်မာသော်လည်း ဇွန်ဘီများကြားတွင် သူ့ကိုယ်သူအန္တရာယ်ကင်းအောင် ကာကွယ်နိုင်စွမ်းရှိသည်။ သူသည် ကိုယ်ပျောက်စွမ်းအားကို အသုံးချကာ ဇွန်ဘီအုပ်ကြီးများကြားထဲသို့ဝင်၍ ရိက္ခာရှာဖွေခြင်း သို့မဟုတ် ရှင်သန်ကျန်ရစ်သူ လူသားအဖွဲ့များထဲသို့ ခိုးဝင်ကာ အစားအစာ ခိုးယူခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်ခဲ့ဖူးသည်။ သူသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဆင့်ကဲဇွန်ဘီများနှင့်လည်း တွေ့ဆုံဖူးသလို ကမ္ဘာပျက်ကပ်နောက်ပိုင်း လူသားတို့၏ ရက်စက်ယုတ်မာမှုများကိုလည်း အကြိမ်ကြိမ် မြင်တွေ့ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

သို့သော် ရိက္ခာများကို မသယ်ဘဲ ကစားကွင်းသုံး ပစ္စည်းများကိုသာ တကူးတက လိုက်သယ်နေသည့် လူမျိုးကိုမူ သူ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာပျက်ကပ်အတွင်း ကားမောင်းရခြင်းမှာ အလွန်အန္တရာယ်များကြောင်း သိထားရန် လိုအပ်သည်။ ဇွန်ဘီများက နောက်ကလိုက်ရုံသာမက အခြားသော လူသားများကလည်း ကားနှင့် ရိက္ခာကို ပစ်မှတ်ထား တိုက်ခိုက်တတ်ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ဓာတ်ဆီမှာ ကမ္ဘာပျက်ကပ်အတွင်း အလွန်ရှားပါးသော အရင်းအမြစ်တစ်ခု ဖြစ်ရာ ၎င်းကို အသုံးပြု၍ ကစားကွင်းပစ္စည်းများ သယ်ယူနေခြင်းမှာ အလွန်ပင် ဖြုန်းတီးရာကျလွန်းသည်။ ထို့ထက် ပိုအံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ ဤကိစ္စက တစ်ကြိမ်တည်း မဟုတ်ဘဲ အကြိမ်ကြိမ် ဖြစ်ပျက်နေခြင်းပင်။

ချားရဟတ်ကြီးကို သယ်သွားပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်းပြန်လာပြန်ပြီ...

ဒီလူက ကစားကွင်းအပေါ် ဘယ်လောက်တောင် စွဲလန်းနေတာလဲ။

"ပေါင်ရာချီလေးတဲ့ သံထည်ပစ္စည်းတွေကို သူက အားစိုက်စရာမလိုဘဲ မတင်သွားနိုင်တာ ကြည့်ရရင် ဒီကောင်ကလည်း ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူတစ်ယောက် ဖြစ်ရမယ်"

"ဒါပေမဲ့ သူ ဘာလုပ်ဖို့ ကြံစည်နေတာလဲ"

လီယင်းသည် မျက်ခုံးကို အသာအယာတွန့်လိုက်ရင်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေတော့သည်။ လျှပ်စီး ၁ သည် ၎င်း၏ ဆင့်ကဲဇွန်ဘီစွမ်းအင်များကို ထုတ်မပြသေးသော်လည်း ဒုတိယအဆင့် ဆင့်ကဲဇွန်ဘီတစ်ကောင်၏ ကြံ့ခိုင်မှုမှာ လီယင်း၏ အာရုံကို ဖမ်းစားထားနိုင်ခဲ့သည်။

ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူတစ်ဦးက ဘာကြောင့် ကစားကွင်းပစ္စည်းတွေကို ဒီနေရာမှာ လာသယ်နေရတာလဲ။

သူ ဘယ်လိုပင် စဉ်းစားစဉ်းစား အဖြေရှာမရနိုင်ဘဲ ဖြစ်နေတော့သည်။

လီယင်းသည် သူ၏ ကိုယ်ပျောက်စွမ်းအားကို ချက်ချင်းအသုံးချကာ လျှပ်စီး ၁ အနီးသို့ တိုးကပ်သွားလိုက်သည်။

"ဟင်... ဒီလူက အသက်မရှူဘူးလား။ သူ့ဦးထုပ်ရဲ့ မှန်သားပြင်မှာ ဘာလို့ အငွေ့တစ်စက်မှ မရှိရတာလဲ"

လျှပ်စီး ၁ သည် ဦးခေါင်းတစ်ခုလုံးကို ဖုံးအုပ်ထားသော ဆိုင်ကယ်စီးဦးထုပ် ဆောင်းထားသဖြင့် လီယင်းအနေဖြင့် ၎င်း၏ မျက်နှာသွင်ပြင်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်ရပေ။ သို့သော် အနားသို့ တိုးကပ်ကြည့်လိုက်သောအခါ ဆိုင်ကယ်ဦးထုပ်၏ မှန်မှာ အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင် ကြည်လင်နေပြီး အသက်ရှူလိုက်လျှင် ထွက်ပေါ်လာရမည့် အငွေ့များ လုံးဝမရှိသည်ကို သတိပြုမိသွားသည်။

ဤအချက်က လီယင်းကို ဇဝေဇဝါဖြစ်စေသည်။ ရာသီဥတုမှာ တီရှပ်လက်တိုတစ်ထည်နှင့်ပင် အဆင်ပြေနေသော်လည်း ဤဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူမှာမူ အင်္ကျီအထူကြီး ဝတ်ဆင်ထားပြီး အလုပ်ကြမ်းများ လုပ်နေသည်။ ထိုသို့ လုပ်နေစဉ်တွင်ပင် ဆိုင်ကယ်ဦးထုပ်ကို အပြည့်ဆောင်းထားခြင်းမှာ ဇွန်ဘီများကို ကာကွယ်ရန်ဖြစ်သည်ဟု ဆိုလျှင်ပင် အလွန်အမင်း ဂရုစိုက်လွန်းရာ ရောက်နေသည်။

ဦးထုပ်မှန်ကို နည်းနည်းတောင် မဖွင့်ဘဲ နေနိုင်ပါ့မလား။

ဂျွတ်...

ပစ္စည်းများကို ကုန်တင်ကားပေါ်သို့ တင်နေစဉ်အတွင်း လျှပ်စီး ၁ ၏ အတွင်းအင်္ကျီမှာ သံဆူးကြိုးတစ်ခုနှင့် ငြိကာ စုတ်ပြဲသွားခဲ့သည်။ သို့သော် လျှပ်စီး ၁ မှာမူ ၎င်းကို ဂရုမစိုက်ဘဲ လုချွမ်း၏ အမိန့်များကိုသာ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေခဲ့သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မလှမ်းမကမ်းမှ လီယင်း မြင်တွေ့သွားခဲ့သည်။ သူ၏ မျက်စိများမှာ ရုတ်တရက် ပြူးကျယ်သွားပြီး အော်ဟစ်မိခြင်း မရှိစေရန် ပါးစပ်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အမြန်ပိတ်လိုက်ရသည်။ လျှပ်စီး ၁ ၏ စုတ်ပြဲသွားသော အင်္ကျီအောက်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အကိုက်ခံထားရသည့် ဒဏ်ရာ တစ်ခုကို သူ မြင်လိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒါ... ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ ဒီလူက ဇွန်ဘီတစ်ကောင်လား"

လီယင်း၏ ဦးနှောက်မှာ ခဏတာမျှ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။ သူ ရက်အတော်ကြာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သော ဤလူ၏ စစ်မှန်သော မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းမှာ ဇွန်ဘီတစ်ကောင် ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ ထင်မထားခဲ့ပေ။ လျှပ်စီး ၁ ၏ ဝမ်းဗိုက်ပေါ်ရှိ ထိုအကိုက်ခံရသည့် ဒဏ်ရာမှာ ၎င်းစတင်၍ ဇွန်ဘီအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစဉ်ကတည်းက ကျန်ရှိနေခဲ့သော အမာရွတ်ပင်။

ဒုတိယအဆင့်သို့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲထားသော်လည်း ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဒဏ်ရာမှာ အမာရွတ်အဖြစ် ကျန်ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ပင် စက်ဆုပ်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

ကမ္ဘာပျက်ကပ် စတင်ကတည်းက ဇွန်ဘီအကိုက်ခံရပြီးနောက် ပြန်လည်သက်သာလာသူဟူ၍ လီယင်း တစ်ခါမျှ မကြားဖူးပေ။ ထို့ကြောင့် ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုသာ ရှိတော့သည်။ ဤသူမှာ အစစ်အမှန် ဇွန်ဘီတစ်ကောင်ပင်။

ပူအိုက်လှသော အလုပ်ခွင်ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ၎င်း၏ ဆိုင်ကယ်ဦးထုပ်မှန်၌ ဘာကြောင့် အငွေ့တစ်စက်မျှ မရှိရတာလဲဆိုသည့်အချက်မှာ ယခုမှပင် ရှင်းလင်းသွားတော့သည်။ ဇွန်ဘီများမှာ အသက်ရှူရန် မလိုသောကြောင့်ပင်။

ခေတ္တမျှ ထိတ်လန့်သွားပြီးနောက် လီယင်းသည် အနားတွင် ရပ်ထားသော ကုန်တင်ကားကြီးကို သံသယဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"တကယ်ကြီးလား။ အခုခေတ်မှာ ဇွန်ဘီတွေက ကားပါ မောင်းတတ်နေပြီပေါ့"

"ဒါတင်မကဘူး... ဒီလို ကုန်တင်ကားကြီးကို မောင်းဖို့ဆိုရင် B2 လိုင်စင် လိုတာလေ။ ငါတောင် ကမ္ဘာမပျက်ခင်က C1 ပဲ ရှိတာ"

လီယင်းသည် သူ၏ဦးနှောက်မှာ အခြေအနေကို လိုက်မမီတော့သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ အယူအဆတွင် ဇွန်ဘီဆိုသည်မှာ အသိဉာဏ်ကင်းမဲ့ပြီး သွေးဆာနေသော သတ္တဝါများသာ ဖြစ်သည်။

ဘယ်အချိန်ကတည်းက ဒီလို ကျွမ်းကျင်မှုမျိုး ရရှိသွားကြတာလဲ။

ပြီးတော့ ဇွန်ဘီတွေက ကစားကွင်းပစ္စည်းတွေကို ဘာအတွက် လိုချင်နေရတာလဲ။ ဒီဇွန်ဘီတွေကရော ဖျော်ဖြေရေးကို လိုအပ်နေလို့လား။

လီယင်း၏ ရှေ့တွင် ဖြစ်ပျက်နေသော မြင်ကွင်းများမှာ သူ့ကို အကြီးအကျယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်စေတော့သည်။ ထိုအချိန်တွင် လျှပ်စီး ၁ သည် ပစ္စည်းများကို ကားပေါ်သို့ တင်ပြီးစီးသွားပြီဖြစ်ရာ ချင်းရွှေလယ်ယာခြံရှိရာသို့ ပြန်လည်မောင်းနှင်ရန် ပြင်ဆင်တော့သည်။

ကားကြီးသည် လီယင်း၏ ရှေ့မှ ဖြတ်မောင်းသွားစဉ်တွင် လီယင်းသည် သူ၏ ခွန်အားအားလုံးကို အသုံးချကာ ကားအမိုးပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်သည်။

"ဒီဇွန်ဘီက ဘာတွေလုပ်ဖို့ ကြံစည်နေသလဲဆိုတာ ငါ သိအောင်လုပ်ရမယ်"

သူ၏ ကိုယ်ပျောက်စွမ်းအားကို အားကိုးကာ လီယင်းသည် ကမ္ဘာပျက်ကပ်အတွင်းရှိ အန္တရာယ်ဇုန်များစွာထဲသို့ ခိုးဝင်ခဲ့ဖူးပြီး အမြဲတမ်း ဘေးကင်းစွာ ပြန်ထွက်လာနိုင်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

ယခင်က ဇွန်ဘီများနှင့် ပတ်သက်သည့် အယူအဆဟောင်းများကို ဤဇွန်ဘီက ရိုက်ချိုးဖျက်ဆီးလိုက်သော်လည်း လီယင်းသည် ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ သူသည် ကုန်တင်ကားအမိုးပေါ်တွင် မြဲမြံစွာတွယ်ကပ်လိုက်ပါရင်း ချင်းရွှေလယ်ယာခြံသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

သို့သော် ခြံဝင်းတံခါးဝတွင် တောင်တစ်လုံးကဲ့သို့ ဧရာမကြီးမားလှသော အားဖန်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင်မူ လီယင်း၏ သွေးများမှာ ဆောင့်တက်သွားပြီး အသိစိတ်လွတ်မတတ် ကြောက်လန့်သွားတော့သည်။

"ဒါ... ဒါက တင့်ကားအမျိုးအစား ဆင့်ကဲဇွန်ဘီလား။ ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ဧရာမကြီးမားနေရတာလဲ"

"ဖြစ်နိုင်တာက... ဒီသတ္တဝါက တတိယအဆင့်ကိုတောင် ရောက်နေပြီလား"

လီယင်းသည် တံတွေးကို ခက်ခဲစွာ မျိုချလိုက်မိသည်။ တံခါးဝတွင် တတိယအဆင့် တင့်ကားဇွန်ဘီကြီး ကင်းစောင့်နေသည့် ချင်းရွှေလယ်ယာခြံမှာ သူသိခဲ့သည့် ကမ္ဘာနှင့် လုံးဝခြားနားနေပြီး အိပ်မက်တစ်ခုကဲ့သို့ပင်။

လီယင်း၏ ကိုယ်ပျောက်စွမ်းအားကြောင့် ဤဇွန်ဘီရုပ်သေးများမှာ သူ့ကို သတိမပြုမိကြဘဲ လျှပ်စီး ၁ သည် ခြံဝင်းအတွင်းပိုင်းသို့ တိုက်ရိုက်မောင်းဝင်သွားခဲ့သည်။ ရှေ့တွင် မြင်တွေ့လိုက်ရသော မြင်ကွင်းကြောင့် လီယင်းမှာ ဆွံ့အသွားပြီး သူ၏ အံ့သြမှုများမှာ စောလွန်းနေသေးကြောင်း သိလိုက်ရတော့သည်။

ချင်းရွှေလယ်ယာခြံအတွင်း၌ ဟင်းသီးဟင်းရွက်စိုက်ခင်းတစ်ခုကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။ မြေဆီလွှာများမှာ စိမ်းလန်းစပြုနေပြီဖြစ်ရာ စိုက်ပျိုးထားသော သီးနှံများမှာ အောင်မြင်စွာ အပင်ပေါက်နေပြီး မကြာမီ ရိတ်သိမ်းချိန်ရောက်တော့မည်မှာ သိသာလှသည်။

အဆန်းကြယ်ဆုံးနှင့် အဓိပ္ပာယ်မရှိဆုံးအချက်မှာထိုစိုက်ခင်းထဲတွင် အလုပ်လုပ်နေသူများသည် ယခင်က လယ်သမားများမဟုတ်ဘဲ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဇွန်ဘီများ ဖြစ်နေခြင်းပင်။

ဤနေရာမှာ ခြံ၏အတွင်းပိုင်း ဖြစ်သဖြင့် လုချွမ်းက ၎င်းတို့ကို ဆိုင်ကယ်ဦးထုပ်များ သို့မဟုတ် အခြားဖုံးကွယ်ထားသည့် အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ပေးထားခြင်း မရှိပေ။ အရိုးစုကဲ့သို့ ကိုယ်ထည်များ နီရဲနေသော မျက်လုံးများ စိမ်းပုပ်ပုပ်သွေးပြန်ကြောများနှင့် ကြောက်စရာကောင်းလှသော ဒဏ်ရာအမြောက်အမြား... ဤသူများမှာ ဇွန်ဘီအစစ်များဖြစ်ကြောင်း မည်သို့မျှ ငြင်းပယ်၍ မရနိုင်ပေ။

လီယင်းသည် သူ၏ဦးနှောက်မှာ အလုပ်မလုပ်တော့ဘဲ တွေးတောနိုင်စွမ်း ပျောက်ဆုံးသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ့မျက်စိကိုပင် သူမယုံကြည်နိုင်တော့ပေ။

မြို့ဆင်ခြေဖုံးက လယ်ယာခြံမှာ လူတွေအလုပ်လုပ်နေတာ မဟုတ်ဘဲ အသိဉာဏ်မဲ့တဲ့ ဇွန်ဘီတွေက စိုက်ပျိုးရေး လုပ်နေတယ် ဟုတ်လား။

ဒီဇွန်ဘီတွေက လယ်လုပ်နေရုံတင်မကဘဲ အပင်တွေကပါ တကယ်ကြီး ပေါက်လာနေတာလား။

ကမ္ဘာကြီးများ ရူးသွားပြီလား။

ဇွန်ဘီတွေတောင် လယ်ယာစိုက်ပျိုးတတ်နေပြီလား။

ဤမြင်ကွင်းများကို မြင်တွေ့ရချိန်တွင် လီယင်း၏ ကမ္ဘာအမြင်တစ်ခုလုံး ပြိုလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒီကုန်တင်ကားက ငါ့ကို ဘယ်နေရာကို ခေါ်လာတာလဲ။ ဒါ ငါသိထားတဲ့ ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီးရော ဟုတ်ရဲ့လား"

All Chapters