← Chapters

အခန်း (၁၄၁)

Vol. 15 Ch. 141

အခန်း (၁၄၁)

Vol. 15 Ch. 141

အခန်း။ ၁၄၁

"မီးမှုတ်နိုင်တဲ့ ဇွန်ဘီတစ်ကောင် ရှိလိမ့်မယ်လို့ ငါမမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး"

သူ့ရှေ့မှောက်တွင် ပါးစပ်အတွင်းမှ မီးလျှံများကို မှုတ်ထုတ်နေသည့် နီရဲနေသော ဇွန်ဘီအား ကြည့်ရင်း လုချွမ်းသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိသည့်အပြင် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။

သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိသည်မှာ ဤသည်မှာ သူတစ်ခါမျှ မကြုံတွေ့ဖူးသေးသော ဆင့်ကဲပြောင်းလဲထားသည့် ဇွန်ဘီအမျိုးအစားသစ်ပင်။ ကနဦးတွင် ၎င်း၏ ရုပ်သွင်ကြောင့် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း မကြာမီမှာပင် လုချွမ်းသည် ၎င်းအပေါ်၌ အလွန်စိတ်ဝင်စားသွားတော့သည်။

ဤသတ္တဝါသည် သူယခင်က မြင်ဖူးသမျှသော ဆင့်ကဲဇွန်ဘီများနှင့် လုံးဝကွဲပြားခြားနားလှသည်။ ၎င်းသည် ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲရုံသာမကဘဲ မီးမှုတ်နိုင်သည့် အစွမ်းသတ္တိပါ နိုးထလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရေးမှ အဝေးပစ်တိုက်ခိုက်ရေးသို့ ကူးပြောင်းသွားသည့် အသွင်ပြောင်းလဲမှုပင်။ စောစောက ပစ်လွှတ်လိုက်သော မီးလုံးကြီးသည် လျှပ်စီး ၁ ကို တိုက်ရိုက်မထိမှန်ခဲ့သော်လည်း ၎င်း၏ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းမှာ မနည်းလှကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

"အခုအချိန်အထိ ငါ့ရဲ့ ဇွန်ဘီရုပ်သေးတပ်ဖွဲ့ထဲမှာ ရုပ်သေးအမျိုးမျိုးကို စုဆောင်းထားနိုင်ခဲ့ပေမဲ့ ဒီလို ထူးထူးဆန်းဆန်း ဇွန်ဘီမျိုးနဲ့ ဆုံရတာ ဒါပထမဆုံးပဲ"

လုချွမ်းသည် ဤတစ်ကိုယ်လုံး နီရဲနေသော မီးမှုတ်ဇွန်ဘီကို အောင်မြင်စွာ ဖမ်းဆီးရမည်ဟု အခိုင်အမာ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သို့ရာတွင် ဤမီးမှုတ်ဆင့်ကဲဇွန်ဘီ၏ အစွမ်းမှာ အတော်ပင် ကြီးမားပုံရပြီး ပြင်းထန်သော မီးလျှံများသည် အလွန်မြင့်မားသော အပူချိန်ကို ဆောင်ကြဉ်းပေးနေ၏။

လမ်းဘေးရှိ သာမန်ဇွန်ဘီများသည်ပင် ဤဆင့်ကဲဇွန်ဘီ၏ တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ရုတ်တရက် မီးကျွမ်းကာ ကျောက်မီးသွေးတုံးများကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကြသည်။ အကယ်၍ ဆင့်ကဲဇွန်ဘီတစ်ကောင်ပင် တိုက်ရိုက်ထိမှန်သွားပါက ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိနိုင်သည်။

ဤအခြေအနေသည် အနည်းငယ် လက်ပေါက်ကပ်သည်ဟု လုချွမ်း ခံစားမိသော်လည်း ကံကောင်းထောက်မစွာပင် ၎င်း၏ အနီးအနား၌ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲထားသော ဇွန်ဘီရုပ်သေးများစွာ ရှိနေသည်။

မကြာမီမှာပင် လုချွမ်း၏ လျှပ်စီး ၂ နှင့် လျှပ်စီး ၃ တို့သည် စစ်မြေပြင်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ လုချွမ်း၏ ဤဇွန်ဘီရုပ်သေးသုံးကောင်စလုံးမှာ လျင်မြန်ဖြတ်လတ်သောဇွန်ဘီများဖြစ်ကြပြီး ဒုတိယအဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းထားနိုင်ကြသဖြင့် တစ်ကောင်ချင်းစီ၏ လှုပ်ရှားမှုနှုန်းမှာ ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် မြန်ဆန်လှသည်။

၎င်းတို့၏ ခြေထောက်များသည် စပရင်များသဖွယ် ကျုံ့နိုင်ဆန့်နိုင်စွမ်းရှိရာ ဇွန်ဘီသုံးကောင်စလုံးသည် လမ်းမပေါ်၌ တရစပ် ခုန်လွှားနေကြပြီး ၎င်းတို့၏ ပုံရိပ်များမှာ တစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖမ်းရဆုပ်ရ ခက်ခဲလှသည်။

နီရဲနေသော မီးမှုတ်ဇွန်ဘီသည်လည်း အန္တရာယ်ကို အာရုံခံမိသွားပြီး ပါးစပ်မှ ဟိန်းဟောက်ကာ လက်နှစ်ဖက်ကြားတွင် မီးလုံးများကို အဆက်မပြတ် ဖန်တီး၍ ပစ်လွှတ်တော့သည်။ သို့ရာတွင် ၎င်း၏ တိုက်ခိုက်မှုများသည် လုချွမ်း၏ ဆင့်ကဲဇွန်ဘီရုပ်သေးများထက် အမြဲတစေ နှေးကွေးနေသဖြင့် အလွယ်တကူပင် ရှောင်တိမ်းခြင်း ခံနေရသည်။

ဤထူးခြားသော ဇွန်ဘီနှင့် ရင်ဆိုင်ရာတွင် လုချွမ်းသည် အလျင်စလို တိုက်ခိုက်ခြင်းမပြုဘဲ လျင်မြန်ဖြတ်လတ်သောဇွန်ဘီများ၏ ထူးကဲသော အရှိန်အဟုန်ကို အသုံးချကာ ရှောင်တိမ်းရင်း အကာအကွယ်ရမည့် နေရာများကိုသာ အတတ်နိုင်ဆုံး ရှာဖွေစေခဲ့သည်။ စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံးတွင် မီးလျှံများ ပျံ့နှံ့နေပြီး ရံဖန်ရံခါ ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်နေသော်လည်း လုချွမ်း၏ ဇွန်ဘီရုပ်သေးများမှာမူ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရရှိခြင်း မရှိသလောက်ပင်။

တိုက်ခိုက်တော့မည့် အချိန်တိုင်းတွင် ထိုနီရဲနေသော ဇွန်ဘီသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ပူးကပ်လိုက်ကြောင်း လုချွမ်း သတိပြုမိသွားသည်။ ထိုသို့ ပြုလုပ်ပြီးနောက် လက်ဖဝါးနှစ်ဖက်ကြားတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အပူရှိန်များ စုစည်းလာပြီး နီရဲသော အလင်းတန်းများနှင့်အတူ ဧရာမ မီးလုံးကြီးတစ်လုံးကို ပွတ်တိုက်ဖန်တီးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုပူပြင်းလှသော မီးလုံး၏ အပူရှိန်မှာ ပြင်းထန်လွန်းလှသဖြင့် လုချွမ်းသည် သူ၏ ဇွန်ဘီရုပ်သေးများကို ထိုတိုက်ခိုက်မှုအား တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ရန် မဝံ့ရဲပေ။ လုချွမ်း၏ အကြည့်များမှာ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွား၏။

ဤဇွန်ဘီ၏ တိုက်ခိုက်မှုများသည် မြန်ဆန်၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော်လည်း သူထိန်းချုပ်ထားသည်မှာ လျင်မြန်ဖြတ်လတ်သောဇွန်ဘီများ ဖြစ်နေခြင်းက ကံကောင်းခြင်းပင်။

ထို့အပြင် ခေတ်မီသံမဏိနှင့် ကွန်ကရစ် အဆောက်အအုံများ ဝန်းရံနေသည့် ဤပတ်ဝန်းကျင်တွင် လျင်မြန်ဖြတ်လတ်သောဇွန်ဘီများသည် ၎င်းတို့၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို အကောင်းဆုံး ပြသနိုင်ကြသည်။

သို့ရာတွင် ဤလမ်းမကြီးမှာမူ ထိုမျှ ကံမကောင်းလှပေ။ နီရဲနေသော ဇွန်ဘီ၏ တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် လမ်းမတစ်ခုလုံးမှာ ကျင်းများ ခွက်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပြီး ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

ခဏမျှ စောင့်ကြည့်လေ့လာပြီးနောက် လုချွမ်းသည် ဤဇွန်ဘီ၏ တိုက်ခိုက်မှုပုံစံကို အခြေခံအားဖြင့် နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့နောက်တွင်မူ လုချွမ်းသည် စိတ်ကို နှစ်ပိုင်းခွဲကာ ဆင့်ကဲဇွန်ဘီသုံးကောင်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထိန်းချုပ်၍ ရန်သူကို စတင်ရင်ဆိုင်တော့သည်။

လုချွမ်း၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် လျှပ်စီး ၁ သည် ဤဇွန်ဘီ၏ ရှေ့တည့်တည့်သို့ အလျင်အမြန် ပြေးဝင်သွားလေသည်။ ၎င်း၏ ထူးကဲလှသော ကိုယ်ဟန်ရုန်းကန်မှုနှင့် ဖျတ်လတ်သော လှုပ်ရှားမှုတို့ကို အသုံးချကာ ဇွန်ဘီ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ထပ်ခါတလဲလဲ ရှောင်တိမ်းရင်း ဤမီးမှုတ်ဇွန်ဘီ၏ အာရုံကို သူ့ထံသို့သာ အလုံးစုံ ကျရောက်လာစေရန် ဆွဲဆောင်လိုက်သည်။

တိုက်ခိုက်မှုတိုင်း လွဲချော်နေခြင်းက မီးမှုတ်ဇွန်ဘီကို အကြီးအကျယ် ဒေါသထွက်စေခဲ့သည်။ ဦးနှောက်ရှိသူနှင့် မရှိသူတို့၏ ကွာခြားချက်မှာ ဤအခိုက်အတန့်တွင် အထင်အရှား ပေါ်လွင်နေတော့သည်။

လုချွမ်းသည် ဒုတိယအဆင့်ရှိ လျင်မြန်ဖြတ်လတ်သောဇွန်ဘီ သုံးကောင်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထိန်းချုပ်ကာ ၎င်းတို့၏ မြန်နှုန်းမြင့်လှသော အဟုန်ဖြင့် ပုံသဏ္ဌာန်အမျိုးမျိုး ပြောင်းလဲစေလျက် ရန်သူ့ထံသို့ တဖြည်းဖြည်း ချဉ်းကပ်စေခဲ့သည်။ မီးမှုတ်ဇွန်ဘီမှာမူ အစွန်းကုန် ဒေါသချောင်းချောင်း ထွက်နေပြီး ၎င်း၏ မျက်ဝန်းများအတွင်းရှိ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များမှာ အပြင်သို့ လျှံထွက်မတတ် ပင်။

သို့သော် လုချွမ်း ထိန်းချုပ်ထားသော လျှပ်စီး ၁ ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ အလွန်ပင် လျင်မြန်လှသဖြင့် မီးမှုတ်ဇွန်ဘီမှာ ဘာမျှမတတ်နိုင်ဘဲ အချည်းနှီးသာ ဒေါသပုန်ထနေရရှာသည်။ ထိုစဉ်အတွင်း လျှပ်စီး ၂ နှင့် လျှပ်စီး ၃ တို့သည် မီးမှုတ်ဇွန်ဘီ၏ နောက်ကျောဘက်သို့ တိတ်တဆိတ် ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့လိုက်ကြသည်။ ဤဇွန်ဘီနှစ်ကောင်၏ လက်ထဲတွင်မူ တုတ်ခိုင်လှသော သံကွင်းကြိုးကြီးနှစ်ချောင်း ပါရှိသည်။

ရှူး... ရှူး...

လေတိုးသံများနှင့်အတူ လျှပ်စီး ၂ နှင့် လျှပ်စီး ၃ တို့သည် ရန်သူ့ထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားပြီး သံကွင်းကြိုးများကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ သံကွင်းများမှာ လေထဲတွင် ကျော့ကွင်းတစ်ခုသဖွယ် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ အစွမ်းကုန် အင်အားသုံး၍ ဆွဲလိုက်သောအခါ မီးမှုတ်ဇွန်ဘီသည် ကျော့ကွင်းအတွင်းသို့ မိသွားပြီး ၎င်း၏ မျက်ဝန်းတွင် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှု အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်သန်းသွားတော့သည်။

လေးလံလှသော သံကွင်းကြိုးနှစ်ချောင်းသည် ၎င်း၏ လက်မောင်းလှုပ်ရှားမှုများကို ချက်ချင်းပင် တားဆီးပိတ်ပင်လိုက်သဖြင့် လတ်တလောတွင် မီးလုံးများကို ထပ်မံဖန်တီးနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

ဝုန်း...

ထိုအချိန်မှာပင် မီးမှုတ်ဇွန်ဘီသည် ၎င်း၏ ဧရာမပါးစပ်ကြီးကို ဟလိုက်ပြီး နီရဲတောက်လောင်နေသော မီးလျှံများကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ရာ ပြင်းထန်လှသော အပူရှိန်များမှာ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

သံကွင်းကြိုးများသည် မီးလျှံများ၏ ပြင်းထန်သော အပူရှိန်ကြောင့် လျင်မြန်စွာ ပူနွေးလာပြီး လျှပ်စီး ၂ နှင့် လျှပ်စီး ၃ တို့၏ သံကြိုးကို ကိုင်ထားသော လက်များမှ အဖြူရောင် မီးခိုးငွေ့များပင် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာပင် လုချွမ်း ထိန်းချုပ်ထားသော ဇွန်ဘီများသည် နာကျင်မှုဝေဒနာကို မခံစားတတ်ကြပေ။ သို့မဟုတ်ပါက ၎င်းတို့သည် သံကြိုးများကို လွှတ်ချကာ ထွက်ပြေးမိကြပေလိမ့်မည်။

ဂရား... ဂရား...

မီးမှုတ်ဇွန်ဘီသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် ဟိန်းဟောက်သံများကို ဆက်တိုက် ထုတ်ဖော်နေတော့သည်။

သို့သော် လုချွမ်းသည် ၎င်းအား ပြန်လည်ခုခံရန် အခွင့်အရေး မပေးခဲ့ပေ။ လျှပ်စီး ၁ သည်လည်း သံကွင်းကြိုးတစ်ချောင်းကို ကိုင်စွဲကာ ရန်သူ့ထံသို့ လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်သွားခဲ့သည်။ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် လျင်မြန်ဖြတ်လတ်သောဇွန်ဘီ သုံးကောင်တို့သည် မီးမှုတ်ဇွန်ဘီအား ပါဆယ်ထုတ်တစ်ခုသဖွယ် သံကွင်းကြိုးများဖြင့် အထပ်ထပ်အခဲအခဲ ရစ်ပတ်ပိတ်ဆို့လိုက်ကြသည်။

သံကွင်းကြိုးများသည် အပူရှိန်ကြောင့် နီရဲတောက်နေသည်ကို လုချွမ်း သတိပြုမိသော်လည်း လက်ကောက်ဝတ်ခန့် တုတ်ခိုင်သော ထိုသံကြိုးများ၏ အချုပ်အနှောင်မှ ရုန်းထွက်ရန်မှာ လတ်တလောတွင် လွယ်ကူသောကိစ္စ မဟုတ်ချေ။

မီးမှုတ်ဇွန်ဘီအား ချုပ်နှောင်ပြီးနောက်တွင်မှ လုချွမ်းသည် မီးလုံးထိမှန်ထားသော သူ၏ ကုန်တင်ကားနောက်ခန်းတွင် မီးလောင်နေသည်ကို သတိပြုမိတော့သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာပင် ယနေ့ သယ်ဆောင်လာသော ရိက္ခာများထဲတွင် မီးလောင်လွယ်သော ပစ္စည်းအများအပြား မပါဝင်သဖြင့် မီးကို ထိန်းချုပ်နိုင်သော အနေအထားတွင် ရှိနေသေးသည်။

လျင်မြန်ဖြတ်လတ်သောဇွန်ဘီ သုံးကောင်တို့သည် မီးသတ်ဆေးဘူးများကို အမြန်ဆုံးယူဆောင်၍ မီးငြှိမ်းသတ်ခဲ့ကြရာ နောက်ဆုံးတွင် မီးညွန့်ကျိုးသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် မီးမှုတ်ဇွန်ဘီအား ကုန်တင်ကားနောက်ခန်းတွင် သံကြိုးများဖြင့် ခိုင်မြဲစွာ ချည်နှောင်၍ လျှပ်စီး ၁ သည် ချင်းရွှေလယ်ယာခြံသို့ ဦးတည်မောင်းနှင်ခဲ့လေသည်။

ဤသို့ဖြင့် မီးမှုတ်ဇွန်ဘီမှာ ချင်းရွှေလယ်ယာခြံသို့ ပါလာခဲ့တော့သည်။ လယ်ယာခြံသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် လုချွမ်းသည် အပြင်သို့ထွက်၍ ဤဇွန်ဘီကို အလွယ်တကူပင် စိတ်ဖြင့်ထိန်းချုပ်လိုက်လေသည်။ ၎င်းအား ထိန်းချုပ်နေစဉ်အတွင်း ဤမီးလုံးဖန်တီးနိုင်ပြီး မီးမှုတ်နိုင်သော ဇွန်ဘီမှာ ဒုတိယအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း လုချွမ်း သိရှိလိုက်ရသည်။

သူသည် ဇွန်ဘီအား ကွင်းပြင်တစ်ခုသို့ စေလွှတ်၍ ပါးစပ်ကိုဟကာ မီးလျှံများကို တရစပ် မှုတ်ထုတ်စေခဲ့သည်။ ထို့နောက် ၎င်း၏ လက်ဖဝါးနှစ်ဖက်ကို ဖြန့်စေလိုက်ရာ သာမန်ဇွန်ဘီများ၏ အသွင်နှင့်မတူဘဲ တောက်ပသော မီးလျှံများမှာ လက်ဖဝါးအတွင်းမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ လုချွမ်း၏ စိတ်ဖြင့် အားပြင်းပြင်း ပစ်လွှတ်လိုက်သောအခါ ဧရာမ မီးလုံးကြီးတစ်လုံး လွင့်ထွက်သွားပြီး ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးပင် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

"ဟင်း... တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ စွမ်းအားပဲ။ မင်းရဲ့ မီးလျှံစွမ်းအားက ဒီလောက်တောင် ပြင်းထန်နေမှတော့ ဒီနေ့ကစပြီး မင်းနာမည်ကို မီးလျှံ ၁ လို့ ခေါ်မယ်"

သူ့ရှေ့မှောက်ရှိ မီးလျှံ ၁ ၏ ထူးကဲသော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ လုချွမ်း၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အားရကျေနပ်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီးအတွင်း၌ ဇွန်ဘီများသည် ဤကဲ့သို့သော ထူးခြားသည့် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု လမ်းကြောင်းများဆီသို့ ဦးတည်နေလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ အကယ်၍ အနာဂတ်တွင် ဤကဲ့သို့သော ဇွန်ဘီများကို ပိုမိုထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့လျှင် သူသည် မှော်ဆရာ ဇွန်ဘီရုပ်သေးတပ်ဖွဲ့တစ်ခုကို တိုက်ရိုက် တည်ထောင်နိုင်မည်ပင်။

All Chapters