အခန်း (၁၄၄)

အခန်း။ ၁၄၄

နေရောင်ခြည်ရပ်ကွက်မှ ချင်းရွှေလယ်ယာခြံသို့ ကုန်တင်ကားတန်းကြီးဖြင့် မောင်းနှင်လာခဲ့စဉ်ကပင် တစ်နေ့ကုန် အချိန်ယူခဲ့ရသည်ကို လုချွမ်း မှတ်မိနေသေးသည်။

ကျန်းဟိုင်မြို့ပြခရိုင်နှင့် ကျန်းနန်မြို့ပြခရိုင်ဟူသော ခရိုင်ကြီးနှစ်ခုအကြား အကွာအဝေးမှာ အတော်ပင် ဝေးကွာလှသည်။

အထူးသဖြင့် ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီးအတွင်း၌ မည်သည့်ယာဉ်အကူအညီမျှမပါဘဲ အခြားရှင်သန်သူများအတွက် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာရန်မှာ မလွယ်ကူလှချေ။

ကျောက်လင်းသည် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်အားမာန်ဖြင့်သာ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခြင်းဖြစ်နိုင်သည်ဟူသော အချက်ကို လုချွမ်း စဉ်းစားမိပြီး ဇဝေဇဝါဖြစ်သွားရသည်။

ယခင်ဘဝက ကျောက်လင်းနှင့် သူသည် ဘယ်လိုသော ရန်ငြိုးရန်စများ ရှိခဲ့တာလဲဟုပင် သူ မတွေးတောတတ်တော့ချေ။ ကျန်းနန်ခရိုင်သို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင်လည်း သူမနှင့် ထပ်မံဆုံတွေ့ရပြန်သည်။

"တောက်... ဒီမိန်းမကတော့ တကယ်ကို ဇွဲကောင်းလွန်းတာပဲ။ ငါသွားတဲ့နေရာတိုင်းမှာ သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အမြဲတမ်း ရှိနေရတာလဲ"

လုချွမ်းမှာ ပြောစရာစကားပင် ပျောက်ရှသွားရသည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျောက်လင်းမှာ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် လမ်းကြုံဖြတ်သန်းသွားခြင်းသာ ဖြစ်ပါစေဟု သူ ဆုတောင်းနေမိတော့သည်။

ဤမိန်းမမှာ နိမိတ်မကောင်းသောသူနှင့်ပင် တူလှသည်။ ယခင်ကလည်း အကြောင်းရင်းမရှိဘဲ သူ၏ နေရောင်ခြည်ရပ်ကွက်အတွင်းသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ကာ ပြဿနာပေါင်းစုံ ဖန်တီးခဲ့ဖူးသည်။

ထိုစဉ်က သူမကို လွှတ်ပေးလိုက်ချိန်တွင် ဤမျှကျယ်ပြောလှသော ကမ္ဘာကြီးနှင့် ရှုပ်ထွေးလှသော ကမ္ဘာပျက်ကပ်အတွင်း၌ သူမနှင့် ထပ်မံဆုံတွေ့ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်ဟု သူ ထင်မှတ်ခဲ့သည်။

သို့သော် မမျှော်လင့်ထားသော အပြောင်းအလဲများကြောင့် ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် သူမနှင့် ထပ်မံရင်ဆိုင်လိုက်ရပြန်သည်။

ယခုအချိန်တွင် လုချွမ်း မျှော်လင့်နိုင်သည်မှာ ကျောက်လင်းတစ်ယောက် ချင်းရွှေလယ်ယာခြံသို့ ရောက်မလာရန်သာ ဖြစ်သည်။

သူသည် ဤအိမ်သစ်ကလေးတွင် အခြေတကျရှိရန် ခက်ခက်ခဲခဲ ကြိုးပမ်းနေရခြင်းဖြစ်ရာ ဤမိန်းမကြောင့် ထပ်မံ၍ အနှောင့်အယှက် မဖြစ်လိုတော့ပေ။

အကယ်၍ အခြားလူသားရှင်သန်သူများသာ ဖြစ်ပါက လုချွမ်းအနေဖြင့် ခြိမ်းခြောက်မှုကို အစကတည်းက အမြစ်ဖြတ်ချေမှုန်းရန် ဝန်လေးမည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ကျောက်လင်း၏ သေရာမှ ပြန်လည်ရှင်သန်နိုင်သည့်အပြင် ပိုမိုအစွမ်းထက်လာတတ်သော စွမ်းရည်မှာမူ လုချွမ်းကို အတော်လေး အကျပ်ရိုက်စေသည်။

သူမကို သတ်ပစ်၍လည်းမရ အနားတွင်ထားရန်မှာလည်း အဖြေတစ်ခုမဟုတ်ပေ။ ဤအမျိုးသမီးမှာ အမှန်တကယ်ပင် ယုံကြည်နိုင်စွမ်းမရှိလောက်အောင် ဒုက္ခပေးလွန်းလှသည်။

လုချွမ်းအနေဖြင့် သူမနှင့် ထပ်မံပတ်သက်ခြင်း မရှိလိုတော့ပေ။

ကျန်းနန်ခရိုင်အတွင်း၌ ဇွန်ဘီဘုရင်၏ လက်ပါးစေများကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ကျောက်လင်းမှာ ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် အံကြိတ်မိသည်။

"တောက်... ငါ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ငတ်ပြတ်နေရသလဲဆိုတာ မဆန်းတော့ပါဘူး။ နင်တို့တွေ ရိက္ခာတွေကို ထပ်ပြီး သိမ်းကျုံးယူသွားကြပြန်ပြီပေါ့လေ"

"ဒီဇွန်ဘီဘုရင်က ဦးနှောက်မရှိတာလား ဘာလားပဲ နင်က သွေးဆာနေတဲ့ ဇွန်ဘီတစ်ကောင်ပဲလေ လူသားတွေရဲ့ ရိက္ခာတွေကို ဒီလောက်အများကြီးယူပြီး ဘာလုပ်မလို့လဲ"

ဂရု... ဂရု...

မကြာမီမှာပင် ကျောက်လင်း၏ ဗိုက်မှာ မထိန်းနိုင်အောင် မြည်ဟီးလာတော့သည်။ ယခုကာလအတွင်း အနားမရဘဲ ခရီးဆက်နေရခြင်းနှင့် ဇွန်ဘီများနှင့် တရစပ်တိုက်ခိုက်နေရခြင်းတို့ကြောင့် စောစောက စားခဲ့သော ပေါင်မုန့်ဖဲ့လေးမှာ ဘာမျှ အရာမထင်ခဲ့ပေ။

ဤဇွန်ဘီများ သယ်ဆောင်သွားသော ရိက္ခာပုံကြီးကို ကြည့်ရင်း ကျောက်လင်းမှာ တံတွေးပင် မျိုချလိုက်မိသည်။ သူမသည် ဘာမျှမဖြစ်သယောင်ဟန်ဆောင်ကာ ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာသွားသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင်မူ အရင်းအမြစ်ရှာဖွေနေသည့် ဇွန်ဘီရုပ်သေးအဖွဲ့နောက်သို့ တိတ်တဆိတ် လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။

ရှေ့မှ ဇွန်ဘီများသည် ဇွန်ဘီဘုရင်၏ အမိန့်ကို နားထောင်နေကြသူများဖြစ်ကြောင်း ကျောက်လင်း အသေအချာ ယုံကြည်ထားသည်။ ၎င်းတို့နောက်သို့ လိုက်သွားရုံဖြင့် ချီချီလေးရှိရာနေရာကို အတိအကျ သိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

"ချီချီလေး... စိတ်မပူနဲ့နော်။ အန်တီ နင့်ကို အသေအချာ ရှာဖွေပြီး သာမန်လူသားတစ်ယောက်လို ရှင်သန်နိုင်အောင် လုပ်ပေးမှာပါ"

ကျောက်လင်းသည် လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်မိသည်။ သူမကိုယ်တိုင်ပင် ဗိုက်ဝအောင် မစားရသေးသည့် အခြေအနေတွင် ကလေးငယ်တစ်ဦးကို ဘယ်လို စောင့်ရှောက်ရမလဲဟူသော အချက်ကိုမူ သူမ ထည့်မစဉ်းစားမိပေ။

ဇွန်ဘီရုပ်သေးအဖွဲ့နောက်သို့ တောက်လျှောက်လိုက်ပါလာသော ကျောက်လင်းသည် သူမကိုယ်သူမ ကောင်းစွာ ပုန်းကွယ်နိုင်သည်ဟု ထင်မှတ်နေသော်လည်း လုချွမ်းကမူ သူမကို တွေ့ရှိထားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။

ရှူး... ရှူး...

ကျောက်လင်း လမ်းထောင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် နောက်ကျောဘက်မှ လေတိုးသံနှစ်ခုကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရသည်။

သူမသည် အလစ်အငိုက် မိသွားသော်လည်း ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူတစ်ဦး၏ အလိုအလျောက် တုံ့ပြန်မှုဖြင့် ရှေ့သို့ အမြန်ဆုံး လိမ့်ရှောင်လိုက်ရာ မီတာအနည်းငယ်ခန့် ဝေးကွာသွားခဲ့သည်။

သူမ ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် သံမဏိဓားရှည်များကို ကိုင်စွဲထားသော လျှပ်စီး ၁ နှင့် လျှပ်စီး ၂ တို့ကို ရှေ့တည့်တည့်၌ တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့၏ ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဟုန်ကြောင့် ကျောက်လင်းမှာ လန့်ဖျပ်သွားရ၏။

လေထုကို ဖြတ်သန်းသွားသော ဓားချက်များ၏ အေးစက်လှသော အလင်းတန်းများက ထိုဓားချက်မိပါက ဧကန်မုချ သေဆုံးမည်ဖြစ်ကြောင်း သတိပေးနေသည်။

ကျောက်လင်းကို တွေ့ရှိသည်နှင့် လုချွမ်းသည် လျှပ်စီး ၁ နှင့် လျှပ်စီး ၂ တို့ကို ချက်ချင်းစေလွှတ်၍ ကြားဖြတ်တားဆီးစေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူသည် ချင်းရွှေလယ်ယာခြံတွင် အခြေကျကာမှ ဤနိမိတ်မကောင်းသော မိန်းမနှင့် ထပ်မံမပတ်သက်လိုတော့ပေ။

ယခုအခါ ဒုတိယအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သော လျှပ်စီး ညီနောင်နှစ်ကောင်သည် ယခင်ကထက် အရှိန်နှင့် ခွန်အား ပိုမိုသာလွန်နေပြီး တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာလည်း အဆင့်အတန်းချင်း လုံးဝမတူတော့ပေ။

အထူးသဖြင့် လျင်မြန်ဖြတ်လတ်သောအမျိုးအစား ဇွန်ဘီနှစ်ကောင် ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်ချိန်တွင် ထွက်ပေါ်လာသော ငွေရောင်ဓားအလင်းတန်းများမှာ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

ကျောက်လင်းသည် သေရာမှ ပြန်လည်ရှင်သန်လာပြီးနောက် ပိုမိုသန်မာလာခဲ့သော်လည်း ဒုတိယအဆင့် ဇွန်ဘီနှစ်ကောင်၏ အပြိုင်အဆိုင် တိုက်စစ်ကြောင့် နောက်သို့ တရစပ် ဆုတ်ခွာနေရသည်။

"ဒါ... ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ဒါ ငါ့ကို အရင်က စောင့်ကြည့်ခဲ့တဲ့ လျင်မြန်ဖြတ်လတ်တဲ့ဇွန်ဘီ မဟုတ်လား ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်တိုတောင်းတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာ ဒုတိယအဆင့်ကို ရောက်သွားရတာလဲ"

လျှပ်စီး ၁ ၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကို ကျောက်လင်း မှတ်မိသွားပြီး အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားရသည်။ ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ၎င်း၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားမှာ အဆပေါင်းများစွာ တိုးတက်လာခဲ့ခြင်းပင်။

ကျောက်လင်းမှာ အလွန်အမင်း အကျပ်ရိုက်သွားသဖြင့် သူမ၏ ခါးကြားမှ စစ်သုံးဓားမြှောင်နှစ်စင်ကို အလျင်အမြန် ဆွဲထုတ်၍ ခုခံလိုက်ရတော့သည်။

ဒေါင်... ဒေါင်... ဒေါင်...

လေထဲတွင် ဓားချင်း ရိုက်ခတ်သံများ တရစပ် ထွက်ပေါ်လာပြီး မီးပွင့်များပင် လွင့်စင်သွားခဲ့သည်။ ဓားမကြီးများ၏ ပြင်းထန်လှသော အရှိန်အဟုန်ကြောင့် ကျောက်လင်း၏ လက်မောင်းများမှာ ထုံကျဉ်သွားရ၏။

လျှပ်စီး ၁ နှင့် လျှပ်စီး ၂ တို့မှာ လျင်မြန်ဖြတ်လတ်သောအမျိုးအစားဇွန်ဘီများဖြစ်ကြပြီး ခွန်အားပိုင်းတွင် အားဖန်ကဲ့သို့သော တင့်ကားအမျိုးအစားများကို မမီသော်လည်း ၎င်းတို့သည် ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲထားသူများ ဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ လက်ရှိကျောက်လင်းထက်မူ အင်အားအဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေဆဲပင်။

ကျောက်လင်းကို အံ့အားသင့်စေသည်မှာ ၎င်းတို့၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ပင်။

ယခင်ကထက် အဆင့်အတန်းချင်း မိုးနှင့်မြေကဲ့သို့ ကွာခြားသွားခဲ့သည်။ စနစ်တကျ လေ့ကျင့်ထားသော ရဲအရာရှိတစ်ဦးဖြစ်သည့်တိုင်အောင် ယခုအခါ ဇွန်ဘီနှစ်ကောင်၏ တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံအောက်တွင် ကျောက်လင်းမှာ နောက်ကောက်ကျနေခဲ့ရသည်။

ဤဇွန်ဘီဘုရင်နှင့် ဆုံရတိုင်း သူမအတွက် ကောင်းကျိုးဟူ၍ ဘာမျှမရှိခဲ့ချေ။ ဦးနှောက်မရှိဘဲ သွေးဆာနေသည့် ဤသတ္တဝါများက ဘယ်အချိန်ကတည်းက သိုင်းပညာရှင်များသဖွယ် ဖြစ်သွားကြတာလဲဆိုသည်ကို သူမ လုံးဝ နားမလည်နိုင်တော့ပေ။

ရှူး...

လျှပ်စီး ၁ သည် ၎င်း၏ ကျွမ်းကျင်လှသော တိုက်ကွက်ကို အသုံးချကာ ဓားကို အပေါ်သို့ ပင့်တင်လိုက်ရာ ကျောက်လင်း၏ လက်ထဲမှ ဓားမြှောင်မှာ လွင့်ထွက်သွားခဲ့သည်။ ခုခံစရာ လက်နက်မဲ့သွားချိန်တွင် ကျောက်လင်းမှာ အရေးနိမ့်သွားတော့သည်။

လျှပ်စီး ၂ ၏ ဓားချက်မှာ သူမ၏ ကျောပြင်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက်ကျရောက်သွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဒဏ်ရာကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

နာကျင်မှုကြောင့် ကျောက်လင်းမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားရ၏။ သို့သော် သူမ အသက်ရှူပင် မဝသေးမီမှာပင် လျှပ်စီး ၁ က ၎င်း၏ ဓားများကို ပစ်ချလိုက်ပြီး လက်သီးဖြင့် ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်တော့သည်။

ပြင်းထန်လှသော လက်သီးချက်များအောက်တွင် ကျောက်လင်းမှာ ရှောင်တိမ်းရန် အခွင့်အရေး မရတော့ပေ။ သူမ၏ ဝမ်းဗိုက်ကို လျှပ်စီး ၁ ၏ လက်သီးချက် ထိမှန်သွားရာ လေးငါးမီတာခန့် လွင့်ထွက်သွားပြီး ဒူးထောက်လျက်သား လဲကျသွားခဲ့သည်။

ဖြူဖျော့နေသော သူမ၏ မျက်နှာထက်တွင် ချွေးစေးများ ပျံ့နှံ့လာတော့သည်။ ချွေးစေးများကြောင့် ဆံပင်များမှာ ပါးပြင်ပေါ်သို့ ကပ်ညှိနေပြီး အလွန်ပင် သနားစဖွယ် ဖြစ်နေရှာသည်။

သို့ရာတွင် လုချွမ်းမှာမူ မည်သည့်ကရုဏာမျှ ထားရှိရန် အစီအစဉ်မရှိပေ။

လျှပ်စီး ၂ က ကျောက်လင်း၏ ရှေ့သို့ ရောက်လာပြီး ပြင်းထန်သော ကန်ချက်တစ်ခုဖြင့် ပစ်ပေါက်လိုက်ရာ သူမမှာ ခြောက်မီတာ ခုနစ်မီတာခန့် လွင့်ထွက်သွားပြန်သည်။ ကျောက်လင်းသည် သဲအိတ်တစ်ခုကဲ့သို့ အဆောက်အအုံ နံရံတစ်ခုနှင့် အရှိန်ပြင်းစွာ ရိုက်မိသွားပြီး ကွန်ကရစ်နံရံမှာပင် အက်ကြောင်းများ ထင်သွားရလေသည်။

ထိုရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ကျောက်လင်းမှာ သွေးတစ်လုပ် အန်ထုတ်လိုက်ရပြီး ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိသွားတော့သည်။

လုချွမ်းသည် သူ၏ရှေ့မှောက်တွင် အလဲလဲအကွဲကွဲဖြစ်နေသော ကျောက်လင်းကို ကြည့်ရင်း သူ၏ မျက်ဝန်းအတွင်း၌ အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။

"နင်က အတင်းလိုက်လာမှတော့... ဒီတစ်ခါတော့ လုံးဝ ထွက်မသွားရတော့ဘူး"